‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪มาตรงนี้สิ มานี่
‪สกาย
‪อย่ากลัวไปเลย
‪นายสร้างเองเหรอ
‪ทำไมไม่ไปเล่นกับคนอื่นล่ะ
‪ความโดดเดี่ยวเป็นผลพวงที่เกิดจากพรสวรรค์
‪มันคืออะไร
‪มันชื่อริโอ
‪สัตว์กลายพันธุ์หายากที่ฉันสร้างขึ้น
‪เอ้า
‪มาสิ
‪มันใกล้ตายแล้ว
‪ฉันพยายามช่วยมันอยู่
‪การกลายพันธุ์ต้องอยู่รอด
‪ผมช่วยได้ไหม
‪นายอยากช่วยฉันเหรอ
‪งั้นก็ดี
‪เราจะได้โดดเดี่ยวด้วยกัน
‪ดีใจที่บางอย่างก็ไม่เคยเปลี่ยน
‪รู้สึกเหมือนแค่เมื่อวานเลยนะ ‪ที่ฉันบังเอิญเจอนักวิชาการไฟแรง
‪จากเมืองชั้นล่างตรงนี้
‪นั่งครุ่นคิดอยู่ในโอเอซิสเหล็ก
‪ฉันได้ข่าวอาการของนายแล้ว
‪เสียใจด้วยจริงๆ เจ้าหนู
‪คุณเคยคิดเรื่องความตายไหม ศาสตราจารย์
‪เฉพาะของเพื่อนเท่านั้น
‪ผมว่าชื่อเสียงคุณคงมั่นคงดีแล้ว
‪ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งพิลต์โทเวอร์
‪ในชีวิตที่ยิ่งใหญ่ของคุณ ‪ยังมีสิ่งที่ไม่ได้ทำด้วยเหรอ
‪นายควรภูมิใจ ‪ในความสำเร็จของตัวเอง วิคเตอร์
‪ก็แค่เศษเสี้ยว
‪การอุทิศตัวของผมคงอยู่ไม่นาน ‪แม้แต่ในความทรงจำของคุณ
‪ฉันเห็นนักเรียนมาหลายคน
‪เป็นความจริงแสนเศร้า ‪ที่คนฉายแสงเจิดจ้าจะมอดไหม้อย่างรวดเร็ว
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นศิลปิน
‪คุณยังไม่รู้เรื่องฉันอีกหลายอย่าง
‪ฟังนะ ผมขอโทษที่หายตัวไปเมื่อคืน
‪งานเรียกนี่
‪วิคเตอร์ใกล้จะตาย
‪คงเป็นเพราะแก๊สในรอยแตก ‪จากที่ที่เขาเติบโตมา
‪นี่แหละที่เราอยากแก้ไขด้วยเฮ็กซ์เทค
‪พัฒนาชีวิต แก้ไขปัญหาจริงๆ ‪ไม่ใช่แค่ข้อพิพาททางการค้า
‪วิคเตอร์เคยช่วยชีวิตผมไว้
‪ตอนนี้เขาต้องการผม แต่ผมทำอะไรไม่ได้เลย
‪ผมเกลียดความรู้สึกไร้ประโยชน์
‪ไม่รู้ว่าคุณสนิทกันขนาดนี้
‪เขาเป็นเหมือนพี่น้องผม
‪คุณมาเล่าให้ฉันฟังทำไม
‪ผมแค่…
‪เวลาอยู่กับคุณ อะไรก็เป็นไปได้
‪ฉันโดนขับไล่ออกจากตระกูล
‪หา ทำไมล่ะ
‪ฉันไม่ผ่านมาตรฐานเมดาร์ด้า
‪เมล ผมไม่เชื่อเรื่องนั้นเลยสักนิด
‪คุณเชื่อเหรอ
‪คุณควรไปอยู่กับเขา เจซ
‪เราเปลี่ยนชะตาที่รออยู่ข้างหน้าไม่ได้
‪แต่ว่า เราไม่ควรเผชิญมันตามลำพัง
‪รูปนี้สวยมากเลย
‪ชัค
‪ธีแรม ฉันชื่อธีแรม
‪มุกฮาดี ชัค
‪มีเรื่องวุ่นวายอะไรกัน
‪เจ้านายสั่งให้เราไปจับใครสักคน
‪ใครสักคนเหรอ ใครก็ได้งั้นเหรอ
‪- นายจะไปจับใคร ‪- ผู้หญิง
‪ฉันหมายถึง ไม่ได้จับแบบลวนลามนะ
‪แต่คือว่า แค่ผู้หญิงพวกนั้น…
‪ตั้งสติหน่อย พวกเธอเป็นใคร ‪แล้วทำไมฉันไม่ได้ไปด้วย
‪ฉันไม่รู้
‪พวกนั้นสู้กับเซวิก้า เธอโดนเล่นน่วมเลย
‪โอ้ จริงเหรอ น่วมเบอร์ไหน
‪เขาว่ากันว่า…
‪นายทำได้ดีมาก ชัค
‪เอ้า ค่าเสียเวลา
‪ลูกน้องซิลโก้ตามมาติดๆ แล้ว เราต้องไปกันต่อ
‪- นั่นมันบ้าอะไร ‪- สัญลักษณ์
‪ช่างมันเถอะ พาฉันไปที่ขอบก็พอ
‪แน่ใจเหรอว่าไหว…
‪บ้าเอ๊ย
‪รีบมา ไป เร็วสิ
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪เธอหนีไปแล้ว
‪ใครหนี
‪ฉันว่าเราสองคนเริ่มต้นกันไม่ค่อยดีเท่าไรนะ
‪บางทีเราควรมาลองกันใหม่
‪ไม่ต้องหรอก พี่สาวแกน่ะ
‪เธอกลับมา มาตามหาแก
‪ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอก
‪เธอมากับผู้คุมกฎหญิงคนหนึ่ง คงแทนที่แกแล้ว
‪แกโกหก
‪เพื่ออะไรล่ะ
‪เธอกลับมาแล้ว
‪ที่เหลือก็แค่รอให้แกเป็นบ้า
‪และสุดท้ายซิลโก้จะได้เข้าใจว่า ‪แกจะทำกับงานของเรา
‪เหมือนที่ทำกับครอบครัวของแก…
‪นังตัวซวย
‪ให้สิบเต็มสิบเลย นังบ้า
‪รู้แล้วว่าจะทำให้เข้าใจยังไง
‪พ่อกลับมาบ้านทันเวลาพอดี
‪นายยุ่งมากสินะ หนูน้อยเรนให้ฉันเข้ามาข้างใน
‪ไปคุยกันข้างนอก
‪ไม่เห็นเหรอว่าเราเล่นกันอยู่
‪นายคงจำวายเพื่อนเก่าเราได้ใช่ไหม
‪ลูกสาวแวนเดอร์
‪ตอนนั้นวายอายุพอๆ กับหนู
‪พ่อของวายออกเดินทางไกล
‪และพ่อหนูรับประกันว่าวายไปกับเขาด้วย
‪แต่ดูเหมือนว่าวายจะไม่ได้ไป มันน่าเศร้าใช่ไหม
‪หนูลองนึกว่าต้องถูกจับแยกกับพ่อดูสิ
‪เธออยู่ในที่ปลอดภัย
‪เธออยู่ในเดอะเลนส์
‪เป็นไปไม่ได้หรอก
‪มีผู้คุมกฎอยู่กับเธอด้วย ผู้หญิง
‪- อายุพอๆ กัน ‪- เคทลิน
‪ตระกูลคิแรมแมน
‪เป็นเหมือนกันหมด เอาแต่ใจตัวเอง
‪ฉันบงการเธอไม่ได้
‪งั้นนายมีประโยชน์อะไร
‪ฉันจะตามหาเธอ
‪ฉันแก้ไขได้
‪ได้โปรด
‪คนเราผิดพลาดกันได้ จริงไหม
‪สิ่งที่สำคัญคือเราต้องไม่ "พลาด" ซ้ำสอง
‪คนของฉันกำลังตามหาวายกับเคทลิน
‪พวกเธอไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปชั้นบนอีกแล้ว
‪เราเข้าใจตรงกันหรือเปล่า
‪อุ๊ย โธ่ ขอโทษที
‪อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้
‪ดูนะ
‪มันตอบสนองกับสารอินทรีย์
‪เหลือเชื่อเลย
‪มันไม่เหมือนของที่เราเคยเห็น เจซ
‪มันอาจจะเป็นกุญแจ ‪ในการเสริมกายภาพ ยืดอายุขัย
‪รักษานาย
‪ทุกอย่างเป็นแบบนั้นหมด
‪ยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าทำไม
‪มันปฏิเสธการเปลี่ยนรูปร่าง
‪- เราจะหาคำตอบ ‪- เวลาคงไม่พอแล้ว
‪เรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่สำหรับเรา
‪ฉันรู้สึกร่างกายกำลังถูกกัดกร่อน
‪ฉันจะให้สกายไปตามไฮเมอดิงเกอร์ ‪เขาอาจรู้วิธีที่พอช่วยได้
‪ในระหว่างนั้น เราจะทำเรื่องที่ถนัด
‪ที่นี่ที่ไหน
‪ที่ที่คนชั้นบนอย่างเธอ
‪ไม่อยากนึกถึงแล้วมาลงเอยไง
‪แต่มันไม่เคยใหญ่เท่านี้
‪ทางโน้น
‪ฉันรู้ว่าคุณมีอคติกับฉัน
‪แต่ถ้าอยากให้มันได้ผล เราต้องไว้ใจกัน
‪มันไม่ได้ผลหรอก ไม่มีทางด้วย
‪คนชั้นบนหาทางทำเราซวยได้เสมอ
‪คนชั้นบนคงเป็นแพะ ‪สำหรับความโชคร้ายทุกเรื่องล่ะสิ
‪ไม่
‪ไม่ใช่ทุกเรื่อง
‪เราไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ
‪เราเป็นคน เหมือนกับคุณ
‪เธอไม่รู้เรื่องฉันสักนิด
‪ฉันไม่น่าทิ้งเธอเลย
‪ไม่เป็นไร ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ดูออก
‪คุณมีจิตใจที่ดี
‪เธอมีจิตใจที่ดี
‪นั่นอะไร
‪ผมเรียกมันว่าแกนเฮ็กซ์
‪มันเป็นอักขระที่ปรับเปลี่ยนได้ ‪เป็นเฮ็กซ์เทค ที่พัฒนาแล้ว
‪เป็นการค้นพบครั้งใหญ่
‪เรื่องน่าตื่นเต้นคือมันตอบสนองต่อสารอินทรีย์
‪มีตำนานของมนตร์แห่งการรักษา
‪ตอนนี้ตัวอย่างของเราถูกทำลาย
‪นายต้องทำลายมันซะ
‪หา
‪ได้โปรด ถ้านายศรัทธา ‪ในคำแนะของฉัน ก็จงฟังฉัน
‪ฉันเห็นหลายประเทศถูกทำลาย ‪ด้วยสิ่งสิ่งเดียว และหน้าตามันก็…
‪เป็นแบบนี้เลย
‪ศาสตราจารย์ มันอาจช่วยชีวิตวิคเตอร์ได้
‪วิคเตอร์ มีบางอย่างต่างไป
‪นายเปลี่ยนไป
‪- นายทำอะไรมา ‪- หมายความว่าไง ศาสตราจารย์
‪เป็นเพราะสิ่งนั้น มันต้องถูกทำลาย
‪- เดี๋ยว ‪- ไม่ ผมไม่ยอมหรอก
‪เจซ มันขัดต่อหลักการของสังคม
‪ฉันจะทำลายมัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‪นั่นมันความเห็นคุณ มาดูว่าสภาจะเห็นด้วยไหม
‪ฉันรู้จักคนอื่นที่อาจช่วยได้ แต่…
‪ทำเรื่องที่นายต้องทำ ฉันต้องไปเตรียมตัว
‪เตรียมอะไร
‪เธอเป็นอะไรไหม
‪เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ นั่นๆ นั่นวายใช่ไหม
‪คือฉันๆ ฉันเป็นเพื่อน
‪หรืออย่างน้อยก็เคยเป็น ‪พ่อของวายเคยช่วยชีวิตฉันไว้
‪บางทีอาจมากกว่านั้น ทำนองนั้น
‪- เธอเลือดออก เธอต้องการหมอ ‪- อ้อ ใช่
‪แถวนี้หาไม่ได้ง่ายๆ แบบนั้นหรอก
‪นี่
‪ขอโทษที
‪แต่ฉันรู้จักคนหนึ่งที่อาจจะช่วยได้
‪ตามมาสิ
‪อาการล่ะ
‪เธอถูกแทง
‪คือเธอ ปรุงยา
‪ช่วยคนที่นี่ในเรื่อง แบบนี้
‪ชิมเมอร์น่ะ ทำไมถึงเอาของแบบนั้น ‪เข้าไปในร่างกาย
‪ฉันแค่ อยากรู้สึกว่า ‪มันเป็นยังไงที่ได้เป็นคนสำคัญ
‪ได้ทำให้คนอื่นกลัว แทนที่จะ…
‪เอาของมาแลก
‪ขอบคุณ ฉันรู้สึก…
‪ไปกันเถอะ
‪ฉันว่าวายคงจะดีใจที่ได้เห็นคนคุ้นหน้า
‪ไม่ๆ เธอไปก่อนเลย วายรู้จักฉันตอนที่ฉันยัง…
‪ช่างมันเถอะ ไม่อยากให้เธอมาเห็นฉันในสภาพนี้
‪แค่บอกเธอว่าฉัน…
‪บอกว่าขอโทษ สำหรับทุกอย่าง โอเคนะ
‪ผมเจอเจ้านี่ในตัวไฟร์เออร์ไลท์คนหนึ่ง
‪มันตรงกับชิ้นส่วนที่เราเจอนอกแล็บคุณ ‪และที่เฮ็กซ์เกท
‪ผมมีเหตุผลที่เชื่อได้ว่าพวกมันจะโจมตีอีก
‪ภัยร้ายแบบนี้ ‪ทำไมไม่มีใครรู้ตัวเลยในช่วงที่ผ่านมา
‪ตั้งแต่เฮ็กซ์เกทเสร็จสมบูรณ์ ‪รอยแตกก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
‪เรื่องนั้นไว้คุยกันทีหลัง
‪ตอนนี้เราต้องป้องกันการโจมตีก่อน
‪นอกจากจะค้นตัวทุกคนที่ข้ามสะพานมา
‪ก็ไม่เห็นทางอื่นแล้ว
‪งั้นเราจะทำแบบนั้น
‪ท่านแน่ใจเหรอ คำสั่งแบบนี้มัน…
‪ทำเลย เราต้องปกป้องเมือง
‪มีอีกเรื่องหนึ่ง
‪ผมเห็นเคทลิน คิแรมแมนคุมตัวนักโทษ ‪ที่ท่านสั่งให้ปล่อยตัว
‪มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า
‪ไม่ ไม่ต้อง เราจัดการเรียบร้อยแล้ว
‪ท่านสมาชิกทั้งหลาย เรากำลังหลงทางอยู่
‪เมืองนี้ตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นรากฐานของการรู้แจ้ง
‪ในโลกที่ต่อสู้แย่งชิงซึ่งอำนาจและความภาคภูมิ
‪แต่เราหลงลืมไป
‪ศีลธรรมของเราหย่อนยานไป ‪เนื่องจากความสะดวกสบาย
‪ยอมแลกเกียรติด้วยลาภยศ
‪ครั้งหนึ่งเราเคยเป็นเผ่าเดียว
‪ตอนนี้เราแบ่งออกเป็นตระกูล
‪ผมเชื่อว่า หากเราตัดความโลภ ‪กับความจองหองออกไป
‪เราจะรวมเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง
‪มันต้องเอาใจใส่ และเราต้องรับผิดชอบร่วมกัน
‪แล้วคุณรับผิดชอบเรื่องอะไร
‪อะไรนะ
‪ชิมเมอร์ระบาดหนักในเมืองชั้นล่าง
‪การโจมตีที่เฮ็กซ์เกทและจัตุรัสอคาเดมี่
‪ผู้คุมกฎไม่กล้าเหยียบเท้าเข้าเดอะเลนส์ ‪ภายใต้การดูแลของคุณ
‪เจซ นายต้องตั้งสติ
‪ผมขอโทษ ศาสตราจารย์
‪แต่การเยียวยาเมืองนี้ต้องใช้มากกว่าคำพูด
‪หลายครั้งหลายครา ‪ที่คุณเตือนเราว่าห้ามทำอะไร
‪แต่ผมขอถามอะไรหน่อย ‪คุณวางแผนแก้ปัญหานี้ยังไง
‪ฉันเข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว
‪โครงการเฮ็กซ์เทคของนายต้องใช้เวลา ‪และความปลอดภัยเพิ่มอีก
‪มนุษย์ไม่ได้อยู่เป็นร้อยๆ ปี ‪จะมัวรอแต่กระบวนการไม่ได้
‪เราต้องการผู้นำที่มุ่งเน้นอนาคต ไม่ใช่อดีต
‪คุณเป็นบิดาของพิลต์โทเวอร์
‪และการทุ่มเทของคุณก็ไม่มีทางตอบแทนได้
‪ผมเชื่อว่าถึงเวลาที่เรา ‪จะให้ผู้ก่อตั้งเมืองที่เรารัก
‪ได้เกษียณอย่างเหมาะสมแล้ว
‪เจซ อย่าทำแบบนี้
‪คะแนนเสียงต้องเป็นเอกฉันท์ ใครเห็นด้วยบ้าง
‪ด้วยความเคารพ ‪และขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ศาสตราจารย์
‪วาย
‪เย็นไว้ๆ
‪เราต้องทำให้คุณเดินไหว
‪เซวิก้าบอกว่าชื่ออะไรนะ จิ๊งซ์เหรอ
‪ใช่ จิ๊งซ์ ฉันลืมได้ไงเนี่ย
‪เราต้องระวังตัวมากขึ้นแล้ว
‪ซิลโก้จับตามองอยู่แน่
‪(ไวโอเล็ต พาวเดอร์)
‪เคยอยู่ที่นี่เหรอ
‪ใครคือพาวเดอร์
‪น้องสาวฉัน นึกว่าตายไปแล้ว แต่ตอนนี้…
‪ฉันต้องไปตามหาเธอ
‪คุณไม่รู้ได้ไงว่าน้องสาวยังอยู่หรือตาย
‪จะติดต่อคนอื่นจากในคุกมันทำยาก
‪แล้วคุณไม่มีพ่อแม่เหรอ
‪ไม่มี ถูกผู้คุมกฎฆ่าตายหมด
‪หัวกะทิของแวนเดอร์
‪ฉันเสียใจที่เราไม่เคยมีโอกาสได้คุยกัน
‪แกทำอะไรน้องสาวฉัน
‪ฉันปลดปล่อยเขา
‪พูดตามตรงนะ
‪ฉันเคยคิดว่าเธอเป็นของล้ำค่าของครอบครัวเธอ
‪แต่จิ๊งซ์…
‪จิ๊งซ์เป็นมากกว่าที่ฉันเคยนึกฝัน
‪ฉันจะตามหาเธอและลบความเชื่อเฮงซวย ‪ทุกอย่างที่แกใส่ไว้ในหัวเธอ
‪แต่ก่อนอื่น ฉันจะทำลาย ‪อาณาจักรเหลวไหลของแกลงซะก่อน
‪เธอไม่รู้ขีดจำกัดตัวเอง ยัยหนู ‪นั่นทำให้แวนเดอร์ถูกฆ่า
‪ทำให้น้องสาวเธอถูกผลักไส
‪และทำให้ฉันมาอยู่ที่นี่ตอนนี้
‪ก็ใช่แหละ
‪พูดมากไปแล้ว
‪ไม่ว่าเธอจะอยู่ไหน ‪จุดมันซะแล้วฉันจะมาตามหาเธอ
‪(ไวโอเล็ต พาวเดอร์)
‪ริโอจะรอด
‪ฝีมือคุณเหรอ
‪ฉันนึกว่านายเข้าใจ
‪การกลายพันธุ์ต้องอยู่รอด
‪ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
‪ผู้หญิงคนเดียวจะสร้างปัญหาได้แค่ไหนกัน
‪(คนโกหก)
‪พาวเดอร์
‪วาย
‪โอ้ พาวเดอร์
‪ฉันขอโทษ พาวเดอร์ ฉัน…
‪ฉันพยายามกลับมาแล้ว ‪เชื่อฉันนะ ฉันมาแล้วแต่ฉันโดนจับไป
‪มาร์คัสเหรอ
‪ฉันไม่รู้ ฉัน มันไม่สำคัญแล้ว
‪ฉันแค่ ฉันไม่คิดว่าจะได้เจอเธออีก
‪นี่เธอจริงเหรอ
‪แน่อยู่แล้ว
‪นี่ฉันเอง วาย พี่สาวเธอ ฉันอยู่นี่ อยู่ตรงนี้
‪หลายอย่างเปลี่ยนตอนเธอไม่อยู่ ฉันด้วย
‪ฉันรู้ พาวพาว ฉันรู้ เธอต้องทำเพื่อเอาชีวิตรอด
‪ฉันด้วย แต่ไม่เป็นไร ที่สำคัญคือเราอยู่ด้วยกัน
‪นั่นใครน่ะ
‪เธอเป็นใคร
‪ไม่เป็นไร เป็นเพื่อนน่ะ
‪เซวิก้าไม่ได้โกหกนี่ เธออยู่กับผู้คุมกฎเหรอ
‪น้องสาวคุณคือจิ๊งซ์เหรอ
‪เคทลิน ฟังนะ เราแก้ปัญหานี้ได้
‪นี่มันเล่ห์กล เธอปั่นหัวฉัน
‪หุบปาก ฉันไม่มีอารมณ์เล่น
‪- เรายังไม่ได้พูดอะไรเลย ‪- ฉันไม่ได้พูดกับเธอ
‪พาวเดอร์ ไม่เป็นไร…
‪เลิกเรียกฉันแบบนั้น
‪ฉันชื่อจิ๊งซ์ พาวเดอร์ตายไปนานแล้ว
‪เธอไม่ใช่ตัวซวย ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น…
‪เลิกพูดเหมือนฉันเป็นเด็กสักที
‪เธอมาเพราะเรื่องนี้เหรอ เพื่อก้อนหินโง่ๆ
‪ไม่ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นอะไร
‪เล่นละครเก่งดีนี่ พี่สาว
‪พลาดแล้วพี่สาวจ๋า แต่ฉันยิงไม่พลาดแน่
‪พาวเดอร์ ฉันมาเพื่อเธอนะ เธอคนเดียว
‪เธอจะยิงก็ได้ตามใจ แต่ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปอีกแล้ว
‪ทุกคนหุบปากเลย ฉันขอคิดก่อน
‪เธอได้ยินไหม
‪พาวเดอร์
‪เอาตัวไป
‪วาย
‪ไม่
‪คำบรรยายโดย: มีคม วรรณรัตน์