Sinasalakay tayo!
Sugod!
Ingat, Katara! May bagong pangkat na parating galing sa kanan.
Aang, ikaw na ang bahala sa mga kawal sa harap.
May mga aasikasuhin lang ako.
Appa, yip yip!
Halika na, umalis na tayo.
Halika na!
Ang galing ng ginawa natin. Di na makakakalis ang mga firebender.
Salamat sa plano mo.
Iba ang tulungan natin, a.
- Isang barko na ang bumagsak. - Ilan pa?
Seryoso ba ito?
MGA ALAMAT
Di napapasok ang pader. Marami ring bantay.
Ilang daang talampakan ang mga bangin. Imposibleng maakyat iyon.
Alam ko, iniisip mong padalos-dalos ako, pero napaligiran na ni Zhao ang Avatar,
at di titigil si Zhao hangga't di siya nahuhuli, kaya ako rin.
Anuman ang mangyari, dito magtatapos ang paglalakbay ko.
Maghanap ka ng mga awang sa baybayin,
mga tanda ng mainit na tubig na lumalabas sa lungsod.
Maaari silang maging daan papunta sa loob.
Tiyo...
maipagmamalaki ni Lu Ten...
na ikaw ang ama niya.
Tandaan mo ang iyong Hiningang Apoy. Maaaring mailigtas noon ang buhay mo.
Magkikita po tayo ulit.
Kapag... nasa akin na ang Avatar.
Di sila dapat labanan sa dagat.
Kahit isakay ang lahat ng bender sa lahat ng bangka, napakarami pa rin nila.
Kung gayon, dito tayo lalaban.
Gaano pa sila kalayo?
Maaabot nila tayo sa loob ng isa hanggang dalawang oras.
Pauwiin ang mga tagabantay.
Patatagin ang depensa.
Salamat.
Masama ito, di ba?
Seryoso sila, pero tayo rin. Sa tingin ko, patas lang.
Lamang sila, talo tayo.
Saan ka pupunta?
Papantayin ang laban.
Patawad, Admiral, pero nalilito ako.
Nagtataka ka kung bakit hindi pinamumunuan ng pangunahing barko ang pagsalakay.
Kakaibang pamamaraan nga ito.
Di ba ikaw ang nagsabi na mabibigo lang ang harapang pagsalakay
sa mga Waterbender?
A, oo, pero...
Kaya mas mainam na umatake sa iba't ibang bahagi.
Aatake sa ibang bahagi? Gamit ang isang sasakyan?
Sasakyan nga, pero hindi sasakyang pantubig.
Mga inhenyero ng Fire Nation ang gumawa nito?
Di tayo ang gumawa nito. Galing ito sa mga espiya natin sa Omashu.
Pansamantalang modelo pa lang ito.
Kahit gamitin mo ito para malampasan ang mga pangunahing depensa ng Agna Qel'a,
masyado itong maliit para magdala ng maraming kawal.
Ikaw dapat ang higit na nakakaalam na di nakasalalay sa bilang ang tagumpay,
pero magagawa nito ang kailangan.
Kailangan? Anong kailangan?
Magpaputok na!
May parating!
Bilis!
Mga yelong panangga, ngayon din!
- Tutulong ako. - Di ito ang tamang oras.
- Ito mismo ang tamang oras. - Nilinaw ko. Bawal sa laban ang mga babae.
Ipinakita kong katangahan iyan. Huwag ka nang magmatigas.
Tungkol ito sa kaligtasan ng mga Waterbender.
Kakailanganin mo lahat ng tulong.
- Alam mong malaki ang magagawa namin. -"Namin"?
Hinahangad nila ang hinahangad mo. Pagkakataong ipagtanggol ang tahanan nila.
Pakku, bakit ka pa aasa sa nakaraan kung pinipigilan noon ang hinaharap natin?
Magpakumbaba ka, matanda ka, at hayaan mo kaming gawin ang kailangan.
Kailangang palakasin ang kanlurang bahagi ng pader.
Tulungan ninyo silang ayusin ang mga nasira
at tingnan kung kailangan pa ng ibang tulong ng mga mandirigma.
Maaabot na nila ang buong lungsod.
Pag nakapasok ang mga Firebender sa pader, kayo ang unang haharapin nila.
Handa na kami noon.
Dito ang daan!
Bilis!
Yue!
Di ako magtatago habang ang lahat, nagsusugal ng buhay.
- Makinig ka. - Hindi. Wag mo na akong protektahan.
Yue,
kapag may nangyari sa akin,
ikaw ang dapat mamuno.
Ikaw ang kinabukasan ng Water Tribe ng Hilaga.
Anak ko.
Ipinagkaloob sa akin.
Sokka.
Samahan mo si Yue at tulungan mo siya na ilayo ang mga tao sa bakod.
Pero ang pinakamahalaga, tiyakin mong ligtas ang prinsesa.
Pangako, di ko siya iiwan.
Sokka.
Alagaan mo siya.
Halika na!
Nandito kami para tumulong.
Sabi ni Maestro Pakku, sumunod kami sa iyo.
Ipinadala niya kayo sa akin?
Tulungan ka raw namin sa anumang paraan.
Hindi pa tapos ang pagsasanay namin, pero... gagawin namin ang makakaya namin.
Patibayin ninyo ang bahaging iyon.
Pag may mga bola ng apoy, hayaan ninyo. Sabihan ninyo ako.
Sige, Maestra Katara.
Ano? Hindi ako...
Admiral, galing sa buwan ang lakas ng mga Waterbender,
at sa gabing gaya nito, aabot sa sukdulan ang kapangyarihan nila.
Iminumungkahi kong ihinto mo muna ang pagsalakay hanggang liwayway.
Hindi.
Nag-aral ako ng mga bagay sa labas ng mundong ito,
kaya alam ko na hindi lang iyan basta buwan.
Iyan ang Buwang Yelo, isang pambihirang kaganapan sa kalawakan.
Ang mga harang sa pagitan ng pisikal at espiritwal na mundo,
numinipis... sa gabing ito.
Noong matanggap ko ang mga utos ng Fire Lord na sakupin ang Hilaga,
alam kong di magiging sapat na sumugod lang nang sumugod.
Kinailangan ko ng alas.
Wala.
Puro kalokohan lang tungkol sa mga leong pagong,
balanse ng kalawakan, pagtulak at paghila.
Pero may karunungang makukuha mula sa mga lumang kuwento.
Ang Agna Qel'a...
nakatayo iyon sa tahanan ng ninuno ng Water Tribe,
sa isang oasis sa na napapalibutan ng yelo
na nagbigay ng init at pagkain sa mga tao sa malupit na kapaligiran.
Mula sa oasis na ito,
tumingala ang tribu sa langit
at natutong mag-waterbend mula sa panonood ng pagtulak at paghila ng buwan sa tubig.
Dahil doon, naniniwala ang mga Waterbender
na galing sa espiritu ng karagatan ang mga buhay nila,
habang galing sa espiritu ng buwan ang kapangyarihan nila.
Isang gabi sa bawat taon, isinusuko ng mga espiritu ang pagiging imortal.
para makasama ang mga Waterbender.
Nagkakatawang-lupa sila at nagiging bahagi ng mortal na mundo.
Nagpapakita sila sa mundong ito?
Para mas maunawaan ang balanse sa pagitan ng liwanag at kadiliman,
yin at yang,
buhay...
At kamatayan.
Zhao, di mo naman binabalak na pakialaman ang Mundo ng mga Espiritu, ano?
Ano?
Aang!
Aang.
Avatar Kuruk?
Nandito ako para balaan ka.
Nasa malapit ang kutsilyo ko. Nararamdaman ko.
Kutsilyo?
Gawa iyon sa mga bagay mula sa Mundo ng mga Espiritu.
At kung magbabalik iyon sa Hilaga, isa lang ang ibig sabihin noon.
Papatayin mo ang mga espiritu ng karagatan at buwan?
Siyempre hindi.
Kapag pinatay ang espiritu ng karagatan, mawawala rin ang mga Waterbender sa mundo.
Mga lalaki, babae, at bata.
Hindi ako halimaw.
Hindi.
Papatayin ko lang ang buwan.
Hindi dapat makialam si Zhao sa mga sinaunang puwersa ng kalikasan.
Kung gagawin niya iyon, mawawala ang balanse ng mundo.
Malakas ang kapangyarihan ng Avatar,
pero wala ito kumpara sa kapangyarihan ng mga elemental na espiritu.
Nandiyan ka pala.
Nag-alala ako nang di kita makita sa taas.
Ayos ka lang ba?
Kailangan nating mahanap sina Sokka at Yue.
May mangyayaring masama.
- Pumunta kayong lahat sa palasyo! - Mas ligtas kayo roon.
Uy, ayos lang.
Ayos ka lang.
Ayos ka lang ba?
Salamat.
Ang galing mo, Momo. Nakatulong ka rin...
Momo?
Kumusta...
Buhay siya. Halos hindi na.
Heto.
Sumama ka sa akin. Matutulungan ko siya. Wala na tayong oras.
Nasaan tayo?
Ito ang pinakasagradong lugar sa Hilaga.
Pinapainit ng lupa ang tubig na bumubuhay sa kakahuyan.
Dito, ibigay mo siya sa akin.
Dito ako dinala ng pari noong may sakit ako.
Sa pinagmumulan ng lahat ng espiritwal na enerhiya sa lupain namin.
Momo!
Loko ka. Wag mo akong takutin nang ganoon.
Salamat.
Sokka, ano iyon?
Isang bagay na wala dapat dito.
- Pandigmang lobo iyan. - Pandigmang lobo?
Ninakaw sa Omashu.
Sa nakikita ko, idinisenyo iyan para sa transportasyon, di sa laban.
Paano mo nalaman?
Dahil tumulong ako sa pagdisenyo.
Di alam ng pantas ang magiging anyo ng mga espiritu ng karagatan at buwan,
at doon ka... papasok, Heneral.
Bihasa ka sa mga espiritwal na bagay, kaya sana tulungan mo akong tukuyin sila.
Di ko alam kung ano ang hahanapin. Iba ito sa paghahanap ng nawawalang tuta.
Maaari silang lumitaw bilang mga puno sa kakahuyan o mga insekto sa damo.
Kung gayon, hindi natin malalaman kung hindi natin hahanapin, hindi ba?
Heneral Iroh, tulungan mo akong hanapin ang mga espiritu
o panoorin mo akong sunugin ang buong lugar na ito.
Mapoprotektahan ni Avatar Kuruk ang mga espiritu?
- Hindi, pero alam ko kung saan pupunta. - Avatar!
Wala ka nang matatakbuhan.
Zuko, makinig ka. Kailangan nating pigilan si Zhao.
Hindi ito tungkol kay Zhao. Tungkol ito sa atin! Sasama ka na sa akin!
Umalis ka na. Pigilan mo si Zhao.
Ako ang bahala sa kanya.
Dahan-dahan.
Marami na ang nasaktan.
Wala akong pakialam.
Hindi ikaw ang kausap ko.
Bago ang mga galaw mo,
pero hindi ako umabot dito para matalo sa iyo.
Buwisit ka!
Nakahanap ka ng maestro, ano?
Oo. Nakatingin ka sa kanya.
May ibang tao.
Pigilan natin si Zhao. Papatayin niya ang mga espiritu ng karagatan at buwan.
Hindi maaari. Katapusan na iyon ng lahi namin.
Di natin hahayaang mangyari iyon.
Pagtulak at paghila. Yin at yang.
Oo.
Oo!
Zhao, hindi dapat paglaruan ang kapangyarihan ng mga espiritu.
Kung wala ang buwan, mawawalan ng balanse ang mundo,
at magkakagulo ang lahat.
- Hindi iyon gugustuhin ni Ozai. - Hindi siya marunong mangarap.
Pinaglalaruan lang niya ang pamilya niya, kaya wala na siyang ibang nakikita.
Zhao, anuman ang gawin mo sa espiritu, ibabalik ko sa iyo nang sampung beses!
Tama na ang mga banta mong walang laman. Maaari ka pa ring makinabang dito, Iroh.
Pag ako na ang bagong Fire Lord, tumayo ka sa tabi ko.
Ang pag-anib mo sa akin ang magpapatotoo sa hangad ko.
Makakabangon muli ang Dragon ng Kanluran.
Basta lumuhod siya...
kay Zhao,
ang Tagapaslang ng Buwan!
Isa na akong alamat!
Magkukuwento sila tungkol sa akin!
Sa mga dadaang salinlahi. Si Zhao, ang Tagapaslang ng Buwan.
Zhao!
Huli ka na, Avatar.
Zhao, huwag.
Anuman ang akala mo, hindi ito kapangyarihan.
Hindi ba?
Nauunawaan mo ba ang kaya kong gawin?
Buong lahi ng mga bender, kaya kong malipol.
Alam mo ba ang pakiramdam noon?
Oo.
Alam ko.
Gusto mong maghari sa mundo, pero kung gagawin mo ito,
wala kang mundong paghaharian.
Kaya pakawalan mo ang espiritu, at sasama ako sa iyo... nang payapa.
Sa tingin mo, mahalaga ka pa?
Gaano kalaking banta pa kaya ang Avatar kapag naalis ko ang waterbending sa mundo?
Maestro ng Tatlong Elemento, parang di ganoon kalakas pakinggan, ano?
Magpakatotoo tayo. Hindi ka na mahalaga.
Sa katunayan, di ko alam kung naging mahalaga ka nga!
Tama ka.
Hindi ako mahalaga.
Kinailangan ng mundo ang Avatar...
at nabigo ako.
Nakakaantig.
Di naman sa may pakialam ako.
Yue!
Ano ang nangyayari?
Di ako makapag-bend!
Mga mandirigma, napasok na ang lungsod!
Atras!
Malapit na tayo.
Sige na! Tutulungan namin kayong makaalis.
Wala na ang buwan.
Wala nang pag-asa.
Tapos na.
Bilang Avatar, dapat mong unahin ang mga tungkulin mo.
Higit pa sa buhay mo!
Ang Avatar, kailangang gumawa ng mga napakahirap na pagpapasya,
uunahin mo ang kailangan ng mundo kaysa sa iyong pangangailagan.
Malakas ang kapangyarihan ng Avatar,
pero wala ito kumpara sa kapangyarihan ng mga elemental na espiritu.
Hindi.
Hindi pa tapos.
Aang, wag mong gawin ito.
Mawawala ka habambuhay.
Dapat nawala na ako isang daang taon ang nakaraan.
Hindi ko ito panahon o mundo.
Di ko nailigtas ang mundo ko, pero maililigtas ko ito.
Takbo!
Ano...
ano ang nangyari?
Ibinigay ni Aang ang sarili niya sa espiritu ng karagatan.
Dadaloy sa kanya ang pagkamuhi nito
at magagamit nito ang kapangyarihan ng Avatar.
- Kausapin natin siya. - Huwag, hindi mo naiintindihan.
Wala na si Aang.
Yue!
Zuko!
Salamat sa mga espiritu at buhay ka!
Tiyo, ano... ano iyan?
Iyan...
iyan ay Poot.
- Ang Avatar! - Walang Avatar.
Wala na.
- Umalis na tayo! - Hindi.
- Kailangan na! - Hindi maaari.
Kailangan na!
Aang.
Magpaputok na!
Zuko, huwag!
Bitiwan mo ako.
Masama siyang tao, at masama ang magiging katapusan niya.
Kinuha niya ang lahat sa akin.
Zhao!
Buhay ka.
Taksil.
Duwag!
Sinira mo ang lahat! Ang Avatar, nasa akin na noon. Ang misyon ko...
Ang misyon mo
ay hindi totoo.
Inakala mo talaga na tatanggapin ka ulit ng Fire Lord?
Pinaglaruan ka ni Ozai.
Laro lang ang lahat ng iyon.
At ang nanalo, ang walang pilat galing sa Ama.
Ginamit ka lang ni Ozai
para himukin ang kapatid mo.
Sinungaling.
Sinungaling! Aminin mo, nagsisinungaling ka!
Sino sa tingin mo ang naging kakampi ko... sa lahat ng ito?
Sino ang nagtulak sa Fire Lord na ipadala sa akin ang mga mamamana ni Yuyan?
Sino ang nagsabi na sa iyo ang mga espada ng Espiritung Bughaw?
Sinabi ni Azula ang lahat ng kinailangan kong malaman.
Ikaw ang apoy
kung saan hinubog ang bakal niya.
Iyon ka lang.
Halika, pamangkin.
Ano iyon?
- Umalis na tayo! - Sige na!
Magpaputok na!
Nasaan na?
Aang!
Tapos na!
Pakiusap, bumalik ka na!
Wala na si Aang.
Isang mapaghiganting espiritu na siya, na maghahanap sa kapareha niya habambuhay
pero di niya kailanman matatagpuan.
Habambuhay nang mawawala ang balanse ng mundo.
May magagawa pa siguro tayo. Buhayin natin ulit ang buwan.
Sokka.
Salamat.
Yue, ano ang ginagawa mo?
Dumapo sa akin ang espiritu ng buwan noong bata ako,
kaya nasa akin pa ang buhay nito.
Oras na para ibalik ko ito.
Hindi ito nakakalungkot.
Alam mo ba kung bakit may isang gabi
na nagkakatawang-lupa ang mga espiritu?
Dahil gusto nilang malaman kung ano ang pagiging mortal.
Sulit ang panganib na mabuhay sila.
Kahit para sa isang gabi lang.
Lalo na para sa isang gabi.
Pakiusap, bumalik ka na!
Aang, wag kang tanga!
Hindi ka lang Avatar. Pamilya kita!
Mundo mo ito! Tahanan mo ito! Pamilya mo kami!
Aang!
Yue, pakiusap. Pakiusap, huwag!
Huwag!
Di mo kailangang gawin ito!
Yue, huwag.
Huwag.
Yue!
Aang,
makinig ka sa akin.
Iniisip mo, di ka bagay sa mundong ito,
pero di ka nakatakdang mamatay isang daang taon ang nakaraan.
Kung ganoon nga,
wala ka sana rito ngayon, at kailangan ka ng mundo.
Kailangan kita.
Napakalaking pinsala.
Hahn.
Patawad, di ko siya naprotektahan.
May sariling pagpapasya ang anak ko.
At ang bagay na iyon,
di mapipigilan ng kahit sino, kahit ikaw.
Isinakripisyo niya ang sarili niya para sa ating lahat.
Ako...
Nasaksihan kong mangyari iyon.
Tumayo lang ako sa tabi habang ang iba, lumaban at namatay.
Di ako naging mandirigma na gaya nila.
Sokka, noong sandaling natatakot siya,
tiniyak mong hindi siya mag-isa.
Hindi mo kailangang maging mandirigma
para maging bayani.
Akala ko, di ko na makikita ang liwanag ng bagong araw,
pero sumisikat na ang araw, at nandito pa rin ang Water Tribe.
Ang laki ng nawala.
Oo, pero itatayo namin ulit, at babangon kami na mas malakas.
Naaalala mo ba ang sinabi ko na tubig ang elemento ng pagbabago?
Nakalimutan ko na ang tunay na kahulugan noon.
Pagbabago ang susi sa bagong buhay.
Ipinaalala mo sa akin iyon,
at nagpapasalamat ako sa ginawa mo.
Alam mo, may bagong salinlahi
ng mga Waterbender na mangangailangan ng pagsasanay.
Kakailanganin namin ang tulong mo.
Salamat.
Pero may tatapusin pang paglalakbay si Aang, at ako rin.
Kailangan pang aralin ng Avatar ang waterbending.
Kung ganoon, wala na siyang mahahanap na mas mahusay na guro.
Para sa iyo.
Ano ito?
Tubig galing sa oasis namin.
Isang paalala sa mga pinagdaanan natin
at paanyaya na bumalik
anumang oras.
Nakaiwas sana si Tinyente Jee sa pinakamalalang bahagi ng laban.
Baka hinahanap na niya tayo kasama ng tripulante.
Ano sa tingin mo?
Ano ang gusto mong gawin?
Hindi ko alam.
Pagod na ako.
Magpahinga ka na.
Kailangang magpahinga ng tao.
Ako ang dahilan nito.
Hindi, ang Fire Nation ang dahilan nito.
Dahil nabigo akong maging Avatar.
Paano ko ito magagawa nang hindi nagdudulot ng dalamhati?
Aang, digmaan ito.
May mga mawawalan at masasaktan.
- Di mo kasalanan iyon. - At di susuko ang mga Firebender.
Maghahanda tayo para sa susunod nilang hamon.
Wag mo nang alalahanin ang nakaraan. Isipin mo ang kailangan mo pang gawin.
Naiintindihan ko na ang sinubukang sabihin ni Gyatso sa akin.
Sabi niya, bitawan ko ang nakaraan, o di na ako magkakaroon ng hinaharap.
Tama. Matututunan mo ang waterbending, at titiyakin ko iyon.
At saka earthbending...
Babalik tayo sa Omashu.
Ano,
nagugutom din ba kayo?
Bakit lahat na lang, tungkol sa tiyan mo?
- Dahil nandoon ang utak niya. - Sabi ng batang mukhang melon ang ulo.
Uy, gusto ko ng melon.
Di ba? Pagkain ang laging tamang sagot.
Makinig lang kayo kay Sokka.
Matindi ang naging pinsala sa Agna Qel'a,
pero hindi nasakop ng hukbo natin ang lungsod.
At mukhang nananatiling buhay at malaya ang Avatar.
Nakapanghihinayang.
Pero di nakakagulat.
Sa una pa lang, malabo nang masakop ang Hilaga.
Kung gayon, bakit mo pa sinalakay ang Hilaga?
Panggulo.
Hindi ang Hilaga ang totoo kong pakay.
Sa unang pagkakataon sa loob ng isang siglo,
sa atin na ang Omashu.
Tanging Ba Sing Se na lang ang sagabal
sa tuluyang pagsakop natin sa Earth Kingdom.
Mahusay ang inyong naging balak,
pero alam ba ng Fire Lord
na kasama si Prinsipe Zuko sa hukbo sa Agna Qel'a?
Marami ang nasawi sa hukbo natin.
Kung malakas si Zuko, makaliligtas siya.
Kung hindi...
minsan kailangang isakripisyo ang mahina
para palakasin ang iyong sarili.
Ang Omashu
ay atin na!
Para sa Fire Nation!
Fire Nation!
Ngayon...
ano na ang susunod?
Mahirap talagang sukatin ang mga galaw ng kalangitan,
pero gumawa kami ng paraan para mas maunawaan ito.
Inabot ng isang daang taon,
pero malapit na sa wakas.
- Kailan? - Malapit na.
Makikita natin ang pagbabalik
ng Kometa ni Sozin.
Nagsalin ng Subtitle: Marionne Dominique Mancol, J.M.B. Descalso