ข้าศึกโจมตี!
ข้าศึกบุก!
ระวัง คาทาร่า อีกกลุ่มกําลังบุกมาทางกราบขวา
แอง จํากัดวงพวกมันให้อยู่ที่ด้านหน้า
ข้าต้องไปทําธุระนิดหน่อย อัปปา ยิปยิป!
เร็วเข้า ไปเถอะ
ไปกันเถอะ
เยี่ยมมาก หน่วยรบ พวกหัวเปลวไฟง่อยกินแล้ว
เพราะแผนล้ําเลิศของพี่
เพราะทีมเวิร์กเราเจ๋งต่างหาก
ล่มไปหนึ่งแล้ว
ยังเหลืออีกกี่ลํา
ล้อเล่นใช่ไหม
(เณรน้อยเจ้าอภินิหาร)
(ตํานาน)
กําแพงเมืองมิอาจทะลวงได้ แถมการคุ้มกันแน่นหนา
หน้าผาล้อมรอบก็สูงหลายร้อยเมตร
- ไต่ขึ้นไปไม่ได้แน่ - ท่านย่อมคิดว่าข้าบ้าบิ่น
แต่เชาต้อนผู้อวตารจนมุม เขาไม่หยุดแน่จนกว่าจะจับผู้อวตารได้
ข้าเองก็เช่นกัน
นี่คือจุดสิ้นสุดการเดินทางของข้า ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ค้นหารอยแยกตามแนวชายฝั่ง
ร่องรอยกระแสน้ําอุ่นที่ไหลออกมาจากเมือง
นั่นคือเส้นทางที่จะผ่านเข้าไปได้
ท่านลุง...
ลูเทนต้องภูมิใจมากแน่...
ที่มีท่านเป็นพ่อของเขา
ระลึกถึงลมหายใจแห่งอัคคีของเจ้าไว้ มันจะช่วยให้เจ้ารอด
เราจะได้เจอกันอีก
หลังจาก... ข้าจับตัวผู้อวตารได้
อย่าได้ต่อกรกับพวกมันกลางทะเล
แม้จะทุ่มกําลังทั้งหมดของผู้ควบคุมน้ําและเรือ
กองกําลังมันใหญ่มาก
งั้นเราต้องปักหลักสู้ที่นี่
พวกมันอยู่ไกลแค่ไหน
น่าจะอีกหนึ่งชั่วโมงคงมาถึง มากสุดก็สองชั่วโมง
เรียกหน่วยลาดตระเวนกลับ
เสริมแนวป้องกันให้แข็งแกร่ง
ขอบคุณ
สถานการณ์ไม่ดีงั้นสิ
พวกมันเอาจริง เราก็เช่นกัน
ข้าว่างานนี้ 50-50
ไม่ก็ 60-40
จะไปไหนน่ะ
ไปเพิ่มโอกาสชนะ
ขอโทษด้วย จอมพลเรือ แต่ข้าสับสน
ท่านสงสัยว่าทําไมเรือบัญชาการไม่นําการโจมตี
ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่ผิดปกติ
ท่านเองไม่ใช่รึที่บอกว่า
การโจมตีตรงหน้าใส่ผู้ควบคุมน้ําจะไม่เกิดผลดี
ก็ใช่ แต่...
ก็สมเหตุสมผลที่จะเปิดศึกหลายแนวรบ
เปิดแนวรบใหม่งั้นรึ ด้วยเรือบัญชาการหนึ่งลํา
เพียงหนึ่ง แต่ไม่ใช่หนึ่งลํา
วิศวกรเผ่าอัคคีสร้างสิ่งนี้ขึ้นมางั้นรึ
ไม่ใช่ผลงานของเราหรอก
เราได้รับความอนุเคราะห์ จากสายลับเราในโอมาชู
นี่เป็นตัวต้นแบบ
ต่อให้เรือเหาะนี้ผ่านแนวป้องกันหลัก ของแอ็คนาเคล่าเข้าไปได้
ยังไงมันก็เล็กเกินกว่า จะขนกําลังพลที่จําเป็นไม่ว่ารูปแบบใด
คนอย่างท่านน่าจะรู้ดีว่า
ชัยชนะไม่ได้ขึ้นอยู่กับจํานวนกําลังพลเสมอไป
ที่สําคัญคือภารกิจต้องสําเร็จ
ภารกิจงั้นรึ ภารกิจอะไร
ยิง!
มันมาแล้ว!
เร็วเข้า!
สร้างเกราะน้ําแข็ง!
- ข้ายินดีช่วย - ไม่ใช่ตอนนี้
- ตอนนี้แหละ - ข้าพูดชัดแล้ว ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้
ข้าแสดงให้เห็นแล้วว่าเป็นความคิดงี่เง่า
ลืมเรื่องศักดิ์ศรีเถอะ
นี่เป็นเรื่องการอยู่รอดของผู้ควบคุมน้ํา
ต้องใช้กําลังสนับสนุนทั้งหมด
ท่านย่อมรู้ว่าเราสร้างความแตกต่างได้
"เรา" งั้นรึ
สิ่งที่ทุกคนต้องการก็เหมือนกับท่าน
โอกาสที่จะปกป้องบ้านเกิด
พักคู
การยึดติดกับอดีตจะมีประโยชน์อะไร
หากสิ่งนั้นขัดขวางการสร้างอนาคต
เลิกสําคัญตนได้แล้ว ตาแก่ ให้เราทําหน้าที่เถอะ
กําแพงฝั่งตะวันตกต้องการกําลังเสริม
ช่วยพวกเขาซ่อมแซมความเสียหาย
และถามดูว่าเหล่านักรบ ต้องการความช่วยเหลืออื่นไหม
อีกไม่นานทั้งเมืองจะอยู่ในระยะยิง
ถ้าพวกผู้ควบคุมไฟบุกทะลวงกําแพงได้ เจ้าคือผู้นําแนวป้องกันแรก
เราพร้อมแน่นอน
ทางนี้!
เร็วเข้า!
ยูเอ!
ข้าจะไม่ยอมซ่อนตัว ขณะที่ทุกคนต้องเสี่ยงชีวิต
- ฟังข้านะ - ไม่ เลิกปกป้องข้ามากเกินเสียที
ยูเอ
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับข้า
เจ้าต้องเป็นผู้รับช่วงต่อ
เจ้าคืออนาคตของเผ่าวารีเหนือ
ลูกสาวของข้า
ของขวัญอันล้ําค่า
ซ็อกกา
เจ้าช่วยไปกับยูเอ
และช่วยเคลื่อนย้ายคนออกจากแนวกําแพง
แต่สิ่งสําคัญที่สุด
ต้องคุ้มกันเจ้าหญิงให้ปลอดภัย
สาบานว่าข้าจะอยู่เคียงข้างนาง
ซ็อกกา
ฝากดูแลนางด้วย
มาเร็ว!
พวกเรามาช่วย
ปรมาจารย์พักคูให้มาช่วยเจ้า
พักคูสั่งให้มาช่วยข้ารึ
ท่านสั่งให้เราช่วยทุกทางที่ทําได้
เรายังฝึกไม่สําเร็จ แต่... จะพยายามสุดกําลัง
งั้นไปเสริมกําลังส่วนนั้นก่อน
ถ้าเห็นลูกไฟพุ่งมา อย่าเพิ่งด่วนลงมือ รีบแจ้งข้า
ขอรับ ปรมาจารย์คาทาร่า
อะไรนะ ข้าไม่ใช่...
จอมพลเรือ พวกผู้ควบคุมน้ํารับพลังจากดวงจันทร์
และในค่ําคืนเช่นนี้ พวกเขาจะมีพลังสูงสุด
ขอแนะว่าควรหยุดโจมตีจนกว่าจะรุ่งสาง
ไม่
ข้าได้ศึกษาเรื่องราวที่อยู่เหนือดินแดนแห่งนี้
ข้าจึงรู้ว่านั่นไม่ใช่แค่ดวงจันทร์ธรรมดา
นั่นคือดวงจันทร์น้ําแข็ง
ปรากฏการณ์จักรวาลที่หายากยิ่ง
แนวผนังกั้นระหว่างโลกกายภาพกับโลกวิญญาณ
จะค่อยๆ บางลง...
ในค่ําคืนนี้
ตอนที่ข้าได้รับคําสั่งจากเจ้าอัคคีให้พิชิตแดนเหนือ
ข้ารู้ว่าการใช้กําลังรบนั้นยังไม่เพียงพอ
ข้าต้องใช้ความได้เปรียบ
ไม่มีอะไรเลย
มีแต่เรื่องร่ายไร้สาระเกี่ยวกับเต่าสิงโต
ความสมดุลแห่งจักรวาล การผลักและการดึง
แต่ก็มีภูมิปัญญาที่รวบรวม มาจากนิทานปรัมปราโบราณ
แอ็คนาเคล่า... ถูกสร้างขึ้นบนสถานที่ ซึ่งเป็นถิ่นกําเนิดของบรรพบุรุษเผ่าวารี
ที่นั่นมีโอเอซิสอยู่ลึกลงไปใต้น้ําแข็ง
ที่ให้ความอบอุ่นและอาหารหล่อเลี้ยงผู้คน ยามสภาพอากาศเลวร้าย
ณ ที่แห่งนี้เอง
ชนเผ่าวารีได้มองขึ้นไปบนฟ้า
และเรียนรู้ที่จะควบคุมน้ํา
จากที่ได้เห็นดวงจันทร์ ผลักและดึงกระแสน้ําขึ้นน้ําลง
พวกผู้ควบคุมน้ําจึงเชื่อว่า
ชีวิตของพวกเขามาจากวิญญาณแห่งท้องทะเล
ขณะที่พลังมาจากวิญญาณแห่งจันทรา
วิญญาณที่กล่าวมายอมสละความเป็นอมตะ
เพียงหนึ่งคืนในทุกปีเพื่อจะได้อยู่ในหมู่ผู้ควบคุมน้ํา
วิญญาณอาศัยรูปกายและเป็นส่วนหนึ่งในโลกมนุษย์
วิญญาณปรากฏตัวในโลกนี้รึ
เพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจ
ถึงความสมดุลระหว่างแสงสว่างกับความมืด
หยินกับหยาง
ชีวิต...
กับความตาย
เชา เจ้าคงไม่คิดไปวุ่นวายกับโลกวิญญาณใช่ไหม
ใช่ไหม
แอง
ผู้อวตารคูรุก
ข้ามาเพื่อเตือนเจ้า
มีดของข้าอยู่ใกล้ที่นี่ ข้าสัมผัสมันได้
มีดงั้นรึ
มีดที่สร้างขึ้นจากวัสดุของโลกวิญญาณ
ถ้ามันถูกนํากลับมายังแดนเหนือย่อมหมายถึงสิ่งนั้น
เจ้าจะฆ่าวิญญาณแห่งท้องทะเลและจันทรางั้นรึ
ไม่หรอก
หากฆ่าวิญญาณแห่งท้องทะเล ก็จะพรากชีวิตของผู้ควบคุมน้ําทั้งโลก
ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง เด็กๆ
ข้าไม่ใช่ปีศาจนะ
ไม่ใช่
ข้าจะสังหารจันทราต่างหาก
อย่าปล่อยให้เชามาแทรกแซง พลังงานต้นกําเนิดของธรรมชาติ
หากเขาทําเช่นนั้น จะทําให้ทั้งโลกเสียสมดุล
พลังผู้อวตารนั้นแกร่งกล้ายิ่งนัก
แต่จะอ่อนแรงเมื่ออยู่เบื้องหน้าพลังวิญญาณธาตุ
อยู่นี่เอง
พอไม่เห็นเจ้าตรงนั้น ข้าเลยเป็นห่วง
เจ้าโอเคไหม
ต้องรีบตามหาซ็อกกากับยูเอ กําลังจะเกิดเหตุเลวร้าย
ทุกคนมุ่งหน้าไปที่วัง ที่นั่นปลอดภัยกว่า
ไม่เป็นไรนะ
- ไม่เป็นไรแล้ว - เป็นอะไรไหม
ขอบคุณ
เยี่ยมมาก โมโม ทําตัวมีประโยชน์...
โมโม
มัน...
ยังไม่ตาย แต่จวนเจียน
เอ้านี่
ตามข้ามา ข้าช่วยมันได้ มีเวลาไม่มากแล้ว
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในแดนเหนือ
สายน้ําที่หล่อเลี้ยงป่านี้มีความอุ่นจากผืนดิน
เร็ว ส่งมันมาให้ข้า
นี่คือสถานที่ที่นักบวชนําตัวข้ามาตอนที่ป่วยหนัก
ศูนย์รวมพลังจิตวิญญาณของอาณาจักรเรา
โมโม!
เจ้าบ๊องเอ๊ย อย่าทําให้ข้ากลัวแบบนี้สิ
ขอบคุณ
ซ็อกกา นั่นอะไร
สิ่งที่ไม่ควรปรากฏที่นี่
- บอลลูนรบ - บอลลูนรบรึ
ถูกขโมยมาจากโอมาชู เท่าที่ข้าบอกได้
มันถูกออกแบบมาเพื่อการขนส่ง ไม่ใช่การรบ
รู้ได้ยังไง
เพราะข้าช่วยออกแบบมัน
ปราชญ์ไม่รู้รูปกายอันแน่ชัด ของวิญญาณแห่งท้องทะเลและจันทรา
ในเรื่องนี้ ท่าน...
จะได้ช่วยเหลือเรา
ในเมื่อท่านช่ําชองในเรื่องจิตวิญญาณ
จึงจําเป็นต้องให้ท่านชี้เป้า
ข้าไม่รู้ว่าจะช่วยค้นหายังไง
นี่ไม่ใช่การตามหาลูกหมาที่หายไป
วิญญาณอาจมีร่างเป็นต้นไม้คู่หนึ่งในป่า หรือเหล่าแมลงบนใบหญ้า
เราไม่มีทางรู้จนกว่าจะเริ่มค้นหา จริงไหม
นายพลไอโรห์ จะช่วยข้าตามหาวิญญาณ
หรือนั่งดูข้าเผาที่นี่ราบเป็นหน้ากลอง
ผู้อวตารคูรุกปกป้องวิญญาณได้ไหม
ไม่ได้ แต่ข้ารู้ว่าเราต้องไปที่ไหน
ผู้อวตาร!
ไม่มีทางหนีพ้นแล้ว
ซูโก ฟังนะ เราต้องหยุดเชา
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเชา มันเรื่องระหว่างเรา!
เจ้าต้องไปกับข้า เดี๋ยวนี้!
ไปเลย
ไปหยุดเชาให้ได้
ข้าจัดการเขาเอง
เบามือหน่อย
มีคนเจ็บมามากพอแล้ว
ข้าไม่สน
ข้าไม่ได้พูดกับเจ้า
เจ้าสามารถใช้ท่วงท่าใหม่ๆ
แต่ข้าฟันฝ่ามาขนาดนี้เพื่อชนะเท่านั้น
นางบ้านนอก!
เจ้าเรียนรู้จากปรมาจารย์สินะ
ใช่ คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าไง
มีผู้มาเยือน
เราต้องหยุดเชา
เขาตั้งใจมาฆ่าวิญญาณแห่งท้องทะเลและจันทรา
ไม่ได้นะ นั่นหมายถึงคนของเราต้องถึงจุดจบ
เราปล่อยให้มันเกิดขึ้นไม่ได้
ผลักและดึง หยินกับหยาง
ใช่
ใช่แล้ว!
เชา!
พลังจิตวิญญาณไม่ใช่สิ่งที่จะมาล้อเล่น
หากไม่มีดวงจันทร์ ทั้งโลกจะเสียสมดุล
และปลดปล่อยความปั่นป่วน
แม้แต่โอไซก็ไม่ต้องการเช่นนั้นแน่
โอไซช่างไร้วิสัยทัศน์
เขามัวแต่หมกมุ่นกับเกมในครอบครัว
จนมองไม่เห็นภาพใหญ่
เชา หากเจ้าทําอะไรวิญญาณนั่น ข้าจะสาดพลังใส่เจ้าให้แรงเป็นสิบเท่า
เก็บคําขู่ของท่านไว้เถอะ
เรื่องนี้ย่อมเป็นผลดีกับท่านด้วย ไอโรห์
ทันทีที่ข้าได้ขึ้นเป็นเจ้าอัคคีคนใหม่ ท่านจะได้เป็นขุนพลข้างกายข้า
เมื่อท่านแสดงตนย่อมสร้างความชอบธรรมให้ข้า
จอมมังกรแห่งตะวันตกจะเกรียงไกรอีกครั้ง
ตราบใดที่ยอมก้มหัว...
ให้กับเชา!
ผู้สังหารจันทรา!
บัดนี้ข้าคือตํานาน!
ผู้คนจะเล่าขานถึงข้า!
ตลอดหลายชั่วอายุคน เชาผู้สังหารจันทรา
เชา!
สายไปแล้ว ผู้อวตาร
เชา อย่า
ไม่ว่าจะคิดยังไง แต่แบบนี้มันไม่ใช่พลัง
ไม่งั้นรึ
รู้ไหมว่าข้าทําอะไรได้บ้าง
ข้าสามารถกวาดล้าง ผู้ควบคุมธาตุทุกเผ่าพันธ์ุให้สิ้นซาก
นึกภาพออกไหมว่ามันจะเป็นยังไง
แน่นอน
ข้านึกออก
เจ้าอยากครองโลก แต่ถ้าทําแบบนี้
จะไม่มีโลกให้เจ้าได้ยึดครอง
เพราะงั้นปล่อยวิญญาณซะ
แล้วข้าจะไปกับเจ้า... โดยไม่ขัดขืน
ใครสนใจตัวเจ้ากันรึ
ผู้อวตารจะน่ากลัวแค่ไหนกัน เมื่อข้ากําจัดผู้ควบคุมน้ํา
ไม่ให้หลงเหลือ ผู้ควบคุมธาตุทั้งสาม
ฟังดูไม่คุ้นหูเลย จริงไหม
ยอมรับเถอะ เจ้าไม่ใช่คนสําคัญอีกต่อไป
ที่จริง ไม่แน่ใจว่าเคยสําคัญด้วยซ้ํา
เจ้าพูดถูก
ตัวข้าไม่ได้สําคัญอะไร
โลกต้องการผู้อวตาร...
แต่ข้ากลับล้มเหลว
น่าเวทนา
แต่ข้าไม่สนหรอก
ยูเอ!
เกิดอะไรขึ้น!
ข้าควบคุมน้ําไม่ได้!
ควบคุมไม่ได้แล้ว!
นักรบทั้งหลาย ข้าศึกทะลวงเข้ามาแล้ว!
ถอย!
เกือบถึงแล้ว
ไปเลย! เราจะคุ้มกันให้เอง
จันทราสิ้นแล้ว
ความหวังมลายสิ้น
จบสิ้นแล้ว
การเป็นผู้อวตารหมายถึงหน้าที่อยู่เหนือสิ่งอื่นใด
แม้แต่ชีวิตเจ้า
ผู้อวตารนั้นต้องเลือกทางที่ต้องจําใจเลือก
หน้าที่ต่อโลกต้องมาก่อนความต้องการตนเอง
พลังผู้อวตารนั้นแกร่งกล้ายิ่งนัก
แต่จะอ่อนแรงเมื่ออยู่เบื้องหน้าพลังวิญญาณธาตุ
ไม่
มันยังไม่จบ
แอง อย่าทําแบบนี้
เจ้าจะจากไปตลอดกาล
ข้าควรจากไปตั้งแต่ร้อยปีก่อนแล้ว
ที่นี่ไม่ใช่ยุคสมัยของข้า ไม่ใช่โลกของข้า
ข้าไม่สามารถกอบกู้โลกของข้า แต่ข้ากอบกู้โลกนี้ได้
หนีเร็ว!
มัน...
มันอะไรกัน
แองมอบชีวิตให้กับวิญญาณแห่งท้องทะเล
ยินยอมให้ปลดปล่อยความคั่งแค้นผ่านตัวเขา
และเข้าถึงพลังของผู้อวตาร
- เราต้องช่วยเขา - ไม่
เจ้าไม่เข้าใจ ไม่มีแองอีกแล้ว
ยูเอ!
ซูโก!
ขอบคุณวิญญาณธาตุที่ปกป้องเจ้า!
ท่านลุง นั่น... นั่นอะไร
นั่น...
นั่นคือความโกรธเกรี้ยว
- ผู้อวตาร! - ไม่มีผู้อวตาร
ไม่มีแล้ว
- ต้องรีบเผ่น! - ไม่
- ซูโก ต้องรีบหนี! - ไม่ได้
หนีเร็ว!
แอง
ยิง!
- ซูโก อย่า! - ปล่อยข้าเถอะ
เขามันลูกกะจ๊อกที่ต้องพบจุดจบเยี่ยงคนกระจอก
เขาพรากทุกอย่างไปจากข้า
เชา!
ยังไม่ตายรึเนี่ย
คนทรยศ
ไอ้ขี้ขลาด
เจ้าทําลายทุกอย่างหมดสิ้น
ผู้อวตารเป็นของข้า ภารกิจของข้า...
ภารกิจของท่าน...
มันเรื่องหลอกลวง
เชื่อจริงๆ หรือว่าเจ้าอัคคีจะยินดีให้ท่านกลับไป
โอไซกําลังปั่นหัวท่าน
ทั้งหมดเป็นแค่เกม
ผู้ชนะก็คือ...
ผู้ที่ไร้รอยแผลเป็นที่ถูกพ่อกระทํา
โอไซแค่หลอกใช้ท่าน
เพื่อเป็นแรงจูงใจให้น้องสาวท่านไงเล่า
เจ้าโกหก
โกหก! ยอมรับสิว่าโกหก!
คิดว่าใครเล่าที่เป็นพันธมิตรของข้า... ตลอดมา
ใครเล่าที่โน้มน้าวเจ้าอัคคี ให้ส่งพลธนูยูยานมาช่วยข้า
ใครเป็นผู้ระบุว่าดาบวิญญาณสีครามเป็นของท่าน
อาซูล่าให้ข้อมูลทุกอย่างที่จําเป็น
ท่านก็คือไฟ
ที่หลอมเหล็กกล้าในตัวนาง
เป็นได้แค่นั้นแหละ
มาเถอะ หลานข้า
อะไรน่ะ!
- หนีเร็ว! - ไป!
ยิง!
มันอยู่ไหน!
แอง!
มันจบแล้ว!
ขอร้อง กลับมาเถอะ!
แองจากไปแล้ว
เหลือแค่วิญญาณอาฆาตแค้น
ที่จะร่อนเร่ตามหาคู่วิญญาณไปชั่วกาลนาน
แต่ไม่มีวันได้พบ
โลกจะเสียสมดุลไปตลอดกาล
ต้องมีหนทางที่ช่วยได้สิ ชุบชีวิตให้กับจันทรา
ซ็อกกา
ขอบคุณนะ
ยูเอ ทําอะไรน่ะ
ตอนเป็นเด็ก วิญญาณจันทราเข้าประทับจิตข้า
จึงมีส่วนหนึ่งของชีวิตนั้นอยู่ในจิตข้า
ได้เวลามอบคืนแล้ว
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า
รู้ไหมทําไมวิญญาณแห่งท้องทะเลและจันทรา
จึงมาอาศัยรูปกายในค่ําคืนหนึ่ง
เพราะพวกท่านอยากรู้ว่า ชีวิตที่ต้องตายนั้นเป็นเช่นใด
มันคุ้มที่จะเสี่ยงเพื่อมีชีวิต
แม้เพียงค่ําคืนเดียว
พิเศษสุดแม้ค่ําคืนเดียว
ขอร้อง กลับมาเถอะ!
แอง อย่าทําตัวงี่เง่าสิ
เจ้าไม่ใช่แค่ผู้อวตาร เจ้าคือคนในครอบครัวข้า
นี่คือโลกของเจ้า
คือบ้านของเจ้า เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
แอง
ยูเอ ขอร้อง อย่านะ!
ไม่นะ ไม่
ได้โปรด เจ้าไม่ต้องทําแบบนี้
ยูเอ ไม่นะ ไม่
ไม่
ยูเอ!
แอง
ฟังนะ
เจ้าคิดว่าตนเองไม่เหมาะกับโลกนี้
แต่ชะตาลิขิตไม่ให้เจ้าตายเมื่อร้อยปีก่อน
มิเช่นนั้น...
เจ้าคงไม่มาอยู่ที่นี่
และโลกนี้ต้องการเจ้า
ข้าก็ต้องการเจ้า
ถูกทําลายล้างหนักเหลือเกิน
ฮาน
ข้าขอโทษที่ปกป้องนางไม่ได้
ลูกสาวข้าเลือกทางเดินของตนเองเสมอ
และไม่ใช่เรื่องที่เจ้า...
หรือใครจะหยุดนางได้
นางสละชีพเพื่อเราทุกคน
ตัวข้า...
ได้แต่เฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้น
ข้าได้แต่ยืนอยู่ข้างสนามรบ
ขณะที่คนอื่นร่วมต่อสู้และล้มตาย
ในฐานะนักรบที่ข้าไม่มีวันเป็นได้
ซ็อกกา ในช่วงเวลาที่ยูเอหวาดกลัวเหลือเกิน
เจ้าเป็นผู้อยู่เคียงข้างนาง
เจ้าไม่จําเป็นต้องเป็นนักรบ
หรือเป็นวีรบุรุษหรอก
นึกว่าจะไม่มีวันได้เห็นแสงรับอรุณอีกแล้ว
แต่ดวงอาทิตย์ยังขึ้นที่ขอบฟ้า
และเผ่าวารีก็ยังคงอยู่
เราสูญเสียมากจริงๆ
ใช่ แต่เราจะสร้างมันขึ้นใหม่
และเราจะแข็งแกร่งขึ้น
จําได้ไหมที่ข้าเคยบอกว่า น้ําคือธาตุแห่งการเปลี่ยนแปลง
ข้าดันลืมความหมายที่แท้จริงไป
การเปลี่ยนแปลงคือกุญแจสู่ชีวิตใหม่
เจ้าทําให้ข้าระลึกถึงเรื่องนี้
ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนักกับสิ่งที่เจ้าทํา
ผู้ควบคุมน้ํารุ่นใหม่ทั้งหมดยังต้องได้รับการฝึกฝน
เราอยากให้เจ้าช่วย
ขอบคุณ
แต่แองยังต้องเดินทางเพื่อบรรลุภารกิจ
ข้าเองก็เช่นกัน
ถึงยังไง ผู้อวตารก็ยังต้องเรียนรู้วิชาควบคุมน้ํา
ถ้าเช่นนั้น เขาก็ได้พบสุดยอดปรมาจารย์แล้ว
สําหรับเจ้า
มันคืออะไร
น้ํา... จากโอเอซิสของเรา
เป็นเครื่องเตือนใจถึงสิ่งที่เราร่วมกันฟันฝ่า
และคําเชื้อเชิญให้กลับมาเยือน...
ได้ทุกเมื่อ
ผู้หมวดจีย่อมรู้ว่าควรห่าง จากสถานการณ์สู้รบที่สุดรุนแรง
ตอนนี้เขากับลูกเรือคงกําลังตามหาเราอยู่
เจ้าคิดอย่างไร องค์ชายซูโก
เจ้าอยากทําเช่นไร
ไม่รู้สิ
ข้าเหนื่อยเหลือเกิน
งั้นเจ้าก็ควรพักผ่อน
มนุษย์เราจําเป็นต้องพัก
เพราะข้าแท้ๆ
ไม่ เผ่าอัคคีต่างหาก
เพราะข้าล้มเหลวในการเป็นผู้อวตาร
ข้าต้องทํายังไงโดยไม่ทําให้ผู้คนต้องเจ็บปวด
แอง นี่มันสงคราม
ย่อมมีความสูญเสีย ย่อมมีความเจ็บปวด
ทั้งหมดนั่นไม่ใช่ความผิดเจ้าเลย
พวกผู้ควบคุมไฟไม่ยอมแพ้แน่
ต้องเตรียมรับมือกับการโจมตีครั้งต่อไป
เลิกกังวลเรื่องในอดีต
แล้วมาคิดถึงสิ่งที่ยังต้องทําเถอะ
ข้าเข้าใจสิ่งที่กียัตโซพยายามจะสอนข้าแล้ว
เขาบอกให้ข้าปล่อยวางอดีต หาไม่แล้วก็จะไม่มีอนาคต
ถูกแล้ว
เจ้าจะต้องฝึกวิชาควบคุมน้ํา ซึ่งข้าสัญญาจะช่วยเต็มที่
ตามด้วยวิชาควบคุมดิน...
หมายถึงต้องกลับไปโอมาชู
เอาละ
หิวกันไหม
ทําไมต้องมาลงที่ท้องพี่ตลอดเลย
เพราะสมองเขาอยู่ตรงนั้น
โธ่ อย่าไปฟังเจ้าหัวเมลอน
แหม อยากกินเมลอนจัง
เห็นไหม อาหารคือคําตอบที่ถูกเสมอ
บอกแล้วให้ฟังซ็อกกา
แอ็คนาเคล่าเสียหายอย่างหนัก
แต่กองกําลังเราไม่สามารถยึดเมืองได้
และดูเหมือนว่าผู้อวตารยังมีชีวิตและรอดไปได้
น่าเสียดาย
แต่ไม่ใช่เรื่องที่ผิดคาด
การพิชิตแดนเหนือเป็นแผนที่ไม่น่าเป็นไปได้
ถ้าเช่นนั้น ทําไมถึงโจมตีแดนเหนือ
เบนความสนใจ
แดนเหนือไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริงอยู่แล้ว
เป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษ
โอมาชูเป็นของเราแล้ว
ตอนนี้เหลือแค่บาซิงเซที่ขวางทางเรา
ในการเข้ายึดครองอาณาจักรปฐพีทั้งหมด
กลยุทธ์ช่างล้ําเลิศ
แต่เจ้าอัคคีรู้หรือไม่ว่า องค์ชายซูโกอยู่ท่ามกลางการสู้รบในแอ็คนาเคล่า
เราสูญเสียชีวิตกําลังพลไปมากมายนัก
ถ้าซูโกแกร่งพอ เขาก็รอด
แต่ถ้าไม่...
บางครั้งเราก็ต้องยอมสละผู้อ่อนแอ
เพื่อรักษาความแข็งแกร่งของตน
โอมาชู...
เป็นของเราแล้ว!
แด่แคว้นอัคคี!
แคว้นอัคคี!
ทีนี้ก็...
เป้าหมายต่อไป
(เณรน้อยเจ้าอภินิหาร)
การวัดการเคลื่อนที่ของสวรรค์นั้น เป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก
แต่เราได้คิดค้นวิธีเพื่อทําความเข้าใจ การเคลื่อนที่บนฟากฟ้าให้ง่ายขึ้น
ปรากฏการณ์จะเกิดขึ้นในรอบร้อยปี
แต่ในที่สุดเวลานั้นก็ใกล้เข้ามา
- เมื่อใด - อีกไม่นาน
เราจะได้เห็นการกลับมา...
ของดาวหางโซซิน
(สร้างจากซีรีส์แอนิเมชันโดย ไบรอัน โคเนียตซ์โกและไมเคิล ดันเต)
คําบรรยายโดย กุลวดี โสวัฒนสกุล