Uy, di ka lumiko.
Di tayo pupunta sa Miyagi-Do.
Kinausap ko si Zarkarian para babaan 'yong upa.
Sa pangalan mo.
Talaga?
Bakit?
Kasi Cobra Kai ka na ulit. Di ba mas magandang simulan 'yon
sa pagti-train kina Miguel at Tory para sa finals
kung saan nagsimula ang lahat?
Alam mo, no'ng una kong makita 'yang logo dito,
may malalalim na emosyon na lumabas.
Alam kong di na mawawala 'yong ganitong style ng karate.
At di man ako naniniwala dito,
naniniwala naman ako sa 'yo.
Maraming salamat, pare.
Malaking bagay na 'yong maibalik sa 'kin 'yong dojo para magkaro'n ng pagkakataon
sina Tory at Miguel,
pero 'yong ibalik ang Cobra Kai sa dati
matapos itong sirain nina Kreese at Silver…
Marami silang sinira.
Pero kung mananalo sina Tory at Miguel bukas,
'yong Cobra Kai mo ang magiging champion ng Sekai Taikai.
Do'n ito makikilala.
At ikaw ang sensei na gumawa no'n.
Bagong simula.
Mukhang oo 'yan, a.
Oo naman.
Akala nila, magagawa nila 'yon nang last minute.
Talo na sila!
Tapos na dapat 'to.
Atin na 'yong title.
Atin pa rin 'yong title.
Di dapat 'yong pagkatalo ang inaalala nila.
Axel, Wing.
Kai shi!
Sandali.
Ano 'yon?
Point, Sensei.
Isang point kung saan makaka-recover ang kalaban mo
pero pwede mo nang tapusin 'yong laban.
Ayokong manalo sa gano'ng paraan.
Kai shi.
Walang paraan.
Manalo o matalo lang.
Di ito sport.
Laban ito.
Ayaw tanggapin ng mga kalaban mo na talo na sila,
kaya wag mo silang bigyan ng choice.
Tumingin ka sa 'kin!
Di ka magpipigil.
Di dahil naaawa ka.
O nag-aalala kung ano'ng iisipin ni Samantha LaRusso tungkol sa 'yo.
Akala mo, di ko nakikita kung pa'no mo siya tingnan?
'Yong Miyagi-Do captain
na ipinahiya 'yong dojo niya dahil ayaw niyang lumaban?
Tumingin ka sa mata ko.
Mas mahalaga ba siya sa 'yo kesa sa tagumpay?
Dahil kung oo…
talo ka na.
Di dapat tayo pinupuri ng mahihina.
Dapat katakutan ka nila.
At kung hindi…
pilitin mo sila.
Yes, Sensei.
Ulit!
Dito nagsimula ang lahat.
Diaz, unang estudyante kita.
Nichols, ako ang una mong sensei.
Tinuro ko sa inyo 'yong karate na itinuro sa 'kin.
Marami tayong pinagdaanang kalokohan mula noon.
Di na mahalaga 'yon.
Dahil Cobra Kai natin 'to.
At bukas,
ipapakita natin sa mundo na tayo ang pinakamalakas.
Naiintindihan?
-Yes, Sensei! -Yes, Sensei!
Good.
Ngayon, ipakita natin sa mga gagong 'yon
ang galing ng mga taga-Valley.
Isipin n'yo 'yong kalaban n'yo.
Sige, 50 pa!
Wag kayong duwag. Let's go!
'Yan. Ganyan nga.
Nice, Diaz!
Ayos!
Okay, kahoy naman ngayon!
Ayos!
Itaas ang kamay!
Salamat, Sensei. Busog ako.
Napagod ka nang husto. Palakasin mo 'yong muscles mo. Kumain ka ng protein.
Siguro nga may protein 'yan, pero… wala akong gana.
Wag mong sabihing kinakabahan ka. Ang lakas mo ngayon.
Sobrang adrenaline siguro. Kasi…
gusto ko nang maiganti si Robby sa ginawa ni Axel.
Naiintindihan ko.
Pero di ka pwedeng lumaban nang ganyan.
Alam ko. Ganyan lagi ako sa laban.
Ganyan din ako tinalo ni LaRusso no'ng '84.
Mas magaling akong fighter.
Oo, medyo nakahabol na siya mula no'n. Nang konti.
Pero six weeks lang siyang nag-train. Dapat natalo ko siya.
Masyado akong tutok na makaganti sa lahat ng ginawa niya.
Kahit marami akong maling ginawa sa kanya, di siya lumaban para maghiganti.
Kundi para i-honor lahat ng natutunan niya.
Para ipakita sa mga kagaya ko na di namin siya matatalo.
Naiintindihan ko po, Sensei.
Lalaban ako para i-honor lahat ng turo mo.
Pinakamagandang nagawa ko 'yong maging sensei mo.
May hihilingin ako.
Lumaban ka rin para sa 'yo.
Para i-honor ang narating mo.
No'ng nagkakilala tayo, Pepto-Bismol 'yong sombrero mo.
Doon mismo.
Paglipas ng ilang buwan, All-Valley Champ ka na.
Ngayon, malapit ka nang magka-world title.
Ikaw si Miguel Diaz.
Pinaghirapan mo 'to.
Naiintindihan mo?
Opo.
Good.
-Pahingi ng isang slice. -Ganyan nga.
Natutunan 'to ni Papa sa Okinawa.
Parang pang-last resort 'to.
May pang-counter ba?
Tanungin mo 'yong drum.
Di pa ba kayo sawang mag-training?
Kung hilig mo ang karate, hinding-hindi ka magsasawa.
Unless, siyempre, ito 'yong gabi bago ang title fight.
Ihatid ka na namin?
Hindi, okay lang po.
Ihahatid ako nina Sensei Lawrence at Robby. Salamat.
Big day bukas, kaya magpahinga ka.
Okay ka lang ba?
Opo.
Naisip ko lang noong una kong punta dito.
Nakipag-spar ako kay Miguel at naging kaibigan ko si Aisha.
Tapos nakilala ko si Sam sa beach club.
Ang weird ng nakalipas na mga taon.
Pinakamahirap na naranasan ko.
Pero pinakamaganda rin.
Pag iniisip ko 'yong magagandang nangyari, karamihan do'n dahil sa inyo.
Tumulong kayong makapag-aral ako uli kahit madami akong atraso kay Sam.
Hinayaan n'yo akong sumali sa Miyagi-Do, walang tanong.
Tapos, iniwan ko kayo bago mag-tournament para lumaban para kay Kreese.
Ngayon, tinuturuan ako ni Sam ng advanced moves ng Miyagi-Do.
Si Mama lang ang naging gano'n kabait sa 'kin.
Kaya… salamat.
Ano'ng ginawa ko para maging deserving?
Sasabihin ko kung ano.
Tinanggap mo ang lahat ng pagsubok, at patuloy kang lumaban.
Di ako laging agree sa paraan mo ng paglaban,
pero… lahat tayo nagkakamali.
Kahit ako, sabi ng iba d'yan.
Ang mahalaga, kung handa ba tayo na tanggapin ang mga maling 'yon
at kung paano tayo magmo-move on.
Mas nagawa mo nang maayos 'yon kesa sa karamihan.
Kayong dalawa.
Kaya,
oo, deserve mo ng konting kabutihan sa buhay mo.
At deserve mo ring manalo.
Kakasimula lang namin sa Sekai Taikai.
Wag mo siyang pansinin. Mag-focus ka sa laro.
Sa dojo representatives…
Uy. Sorry, late ako. Nagpalit kasi ako ng number para sa next year.
Nakaka-miss man 'yong 818, mas magandang pakinggan 'yong 626.
Teka, Pasadena 'yong 626.
Ay, sorry. Di ko ba nasabi?
-Pasok ako sa Caltech. -Dude, ano? Seryoso ka?
Kasingseryoso ng cancer na magagamot natin ng nanobot technology balang araw.
Pero paano 'yong TMI?
Hay, mahal kong Moon.
MIT 'yon.
Oo nga.
Buong taon lang naming tinawag na TMI kasi puro 'yon na ang bukang-bibig mo.
Okay.
Sabi ko sa MIT, salamat, pero di na.
Mas maganda pa rin kasi 'yong robotics program ng Caltech.
Isa pa, do'n mag-aaral ang best friend ko.
Binary Brothers for life.
Ladies and gentlemen, magsiupo na kayo.
Magsisimula na ang final match ng mga babae.
Mag-focus ka lang sa dapat mong gawin. Kayong dalawa.
Wag n'yong alalahanin 'yong overall points. Basta manalo kayo.
-Okay? -Hindi.
Di namin hahayaang makabili si Silver ng isa pang title.
Tama siya. Mahahabol namin 'yong points.
Ang angas n'yo.
Sino nang ready para sa karate?
Pareho ang structure ng championship bout sa semifinals.
Tatlong round,
tigdalawang minuto, unlimited ang scoring.
Ten points ang knockdown.
Kung di makabangon ang natumbang fighter sa loob ng ten seconds,
knocked out na sila
at magkaka-20 points ang kalaban nila.
Di niya kaya 'yong bilis o skill mo.
Ipaalala mo rin sa kanya kung gaano siya ka-obsessed sa 'yo.
Mapupunta ang individual title sa kalahok
na may pinakamaraming puntos sa tatlong round.
Okay, oras na.
Ngayon, ang final match para malaman ang babaeng world champion.
Pumunta na sa mat, Tory Nichols ng Cobra Kai.
Let's go, Tory!
At Zara Malik ng Iron Dragons.
Good luck sa inyong dalawa.
Salamat sa ginawa mo sa social ko sa Spain.
Dumoble ang followers ko dahil sa pamamahiya mo sa malandi.
Ang galing mo naman.
Kahit ano pa'ng sabihin mo,
alam nating inggit na inggit ka dahil kahit ano'ng mangyari,
mahal pa rin ako ng lahat,
at never ka nilang mamahalin.
Wag kang magalit.
Tumingin ka sa paligid.
Nandito ka nga sa inyo,
pero ako ang chini-cheer ng karamihan ng mga tagarito sa kawawa n'yong Valley.
Kaya i-enjoy mo 'yong huling 15 minuto ng kasikatan mo
kasi pagkatapos nito, guhit ka na lang sa black belt ko.
Parang si Robby.
Fighters, harap sa 'kin. Bow.
Sa isa't isa, bow.
Fighting stances. Ready?
Let's go, Nichols. Kaya mo 'yan.
Fight!
Point!
Kailangan mo pang galingan.
Walang point. Sipa sa likod 'yon.
-Shit. -Walang point, block.
Focus, Nichols.
Nagpadala siya kay Zara.
Point!
Point! Point!
Buwisit!
-'Yan ang gusto ng kalaban niya. -Kakalma si Tory at maiisip niya 'yan.
Di ba?
Hayaan mo na 'yon.
Nakalimang puntos lang siya sa 'yo, di ba? Ni hindi touchdown 'yon.
Kayang-kaya mo pang bumawi. Inuuto ka niya.
Pinapagod ka niya. Kailangang baligtarin mo 'yon.
Palapitin mo siya sa 'yo.
Zara!
Mahina siya pag nasa ere siya.
Gustong-gusto niyang ginagawa 'yon.
Pagbayarin mo siya. Maghanda ka.
Pa, pwede ko siyang kausapin?
Sige.
Ano? Dapat centered ako at hanapin ko ang balance ko?
Oo, kung kaya ko,
pero kailangan niyang pumirmi para mabugbog ko siya.
-Di 'yon ang sasabihin ko. -E, ano?
May strategy ka ba kung paano tamaan ang isang human tornado
na nagfa-flying kiss sa fans pagkatapos sumipa?
-Wala. -E, ano nga?
I love you, Tory.
'Yon lang ang sasabihin ko.
'Yon lang?
Oo.
At no fucking mercy.
Sige!
-Let's go, Tory. -Sige na!
Fighting stances.
Ready!
Fight!
-Point! -Yes!
Point!
Knockdown, ten points.
-Yes! -Sige, Tory!
Isa pang point!
-Knockdown, ten points. -Yeah!
Tumayo ka!
Knockout, winner!
Nagawa niya!
Yeah! Let's go!
Welcome sa Valley,
bitch.
Tumayo ka.
Do'n ka na sa tabi.
Congratulations sa bago nating Sekai Taikai girls' champion,
Tory Nichols.
Yeah!
Tory!
Sa panalo niya,
malapit nang mahabol ng Cobra Kai ang Iron Dragons.
Magpapahinga lang tayo sandali bago ang final event,
ang boys' championship.
Yeah!
Okay.
MASAYA KAMING I-WELCOME KA SA FRESHMAN CLASS!
Okinawa?
Ganda ng laban.
Bagsak na 'yong underdog pero nakabawi at nanalo pa.
Congratulations.
Ay, teka.
Di mo tagumpay 'yon.
Binitbit 'yong isang captain mo mula sa mat.
'Yong isa, di lumaban.
Gano'n nila maaalala ang Miyagi-Do.
Gusto ko sanang makita ang itsura ng sensei mo
kung buhay lang siya para makita ako na sinisira ang lahat ng pinagpaguran mo.
Di pa tapos.
Mabuti pang matapos na.
Napakalakas ni Axel.
Nakita mo kung paano niya tinalo si Keene,
at dudurugin niya si Diaz.
Pero sabihin na nating tama ka, at milagrong manalo siya.
Cobra Kai ang tutungtong sa podium.
'Yong dojo na akala mo, tinapos mo na.
Masakit 'yon, Danny boy.
Actually, di naman masakit.
Di mo ba alam?
Ang Cobra Kai,
di namamatay.
-Uy. -Hi.
-Okay ka lang? -Oo.
Ang totoo, di ko alam kung pa'no sasabihin.
Nakita ko 'yong acceptance letter mo sa program sa Okinawa.
-Shit. -At…
Miguel, sasabihin ko sana pagkatapos nito.
Okay lang. Di tayo nag-promise na di tayo maghihiwalay pagka-graduate.
Akala ko lang, gano'n ang mangyayari.
Kahit medyo mas malayo 'yong biyahe sa Okinawa kesa sa Stanford…
Parang sobrang cool no'n.
Siguradong excited ka. Masayang-masaya ako para sa 'yo.
Masaya talaga ako.
Higit sa lahat, gusto ko 'yong makakabuti sa 'yo.
Ladies and gentlemen, bumalik na kayo sa mga upuan n'yo.
Ikuwento mo sa 'kin lahat
pagkatapos kong manalo.
At ngayon,
ang final match
ng Sekai Taikai ngayong taon!
Ang magre-represent sa Iron Dragons, si Axel Kovačević!
At ang magre-represent sa Cobra Kai, si Miguel Diaz.
Ito na 'yong pinaghirapan mo.
Namnamin mo.
At bugbugin mo siya.
Kahit ano pang gi ang suot niya, sa Miyago-Do siya nag-train.
Matapos ang ginawa mo sa kaibigan niya, dedepensa siya.
Pero walang makakadepensa sa gagawin mo.
Pwede bang pumunta na ang fighters sa mat?
Good luck sa inyong dalawa.
Go, Miguel!
Fighters, harap sa 'kin.
Bow.
Harap sa isa't isa, bow.
Fighting stances.
Fight!
-Point! -Ayos, Diaz!
Sige, Miguel!
Point!
Go, Miggy!
Point!
-Point! -Ganyan nga, Miguel!
-Yes! -Yes! Sige!
Good job, Miguel.
-Shit, Diaz. Ganado ka, a. -Salamat.
Sige.
Una si Malik, ngayon si Kovačević?
Ano'ng problema nila?
Galitin mo siya bago pa tayo matalo sa buong tournament.
Sinanay ka na mula pa no'ng bata ka.
May advantage ka sa laki, sa lakas, sa bilis, at kakayahan.
Sinasabi mo ba na di mo matalo ang isang lampa
na galing sa walang kuwentang dojo?
Pag sinayang mo 'tong pagkakataong 'to,
balewala ang lahat ng binigay ko sa 'yo.
Kung hahayaan mo siyang manalo,
mas masahol ka pa sa walang kuwenta.
Sige, Miguel. Kaya mo 'yan!
Fighting stances.
Ready? Fight!
Point!
Point! Point!
Isa pang point!
Knockdown, ten points!
-Okay lang 'yon, pare. -Okay lang.
Sorry, Sensei. Akala ko, matatalo ko siya.
-Natalo mo na siya. -Oo.
Tapos natalo ka niya. Gano'n ang mga laban.
Gano'n ang buhay.
Natatalo tayo minsan.
Mas marami pang ganyan, sinasabi ko na. Sa loob at labas ng mat.
Pero wala akong ibang kilala na kayang mabugbog
at lumaban nang mas matindi kagaya mo.
Salamat, Sensei. Pero… mas malaki na 'yong lamang niya.
Di ko alam kung makakabawi pa 'ko.
Ano'ng pakialam natin sa score?
Para sa duwag ang points.
Basta ibigay mo lang 'yong pinakamahusay na two minutes ng karate mo.
Lahat ng natutunan mo.
Bawat lesson.
Bawat panalo. Bawat pagkatalo.
Iwan mo lahat sa mat.
Ibigay mo lahat!
Ibibigay mo lahat.
Kuha mo?
Opo.
Yes, Sensei.
Itapon mo na 'to.
Cobra Kai ka.
Bugbugin mo siya, Miggy!
-Oo nga, Miguel! -Go, Miguel!
Kaya mo 'yan!
Tapusin mo na.
Tuldukan mo.
Nagka-injury na noon ang spine niya.
Kung mapupuntirya nang maayos,
pwede itong mabali.
Pwede siyang ma-roundhouse kapag umiikot siya.
Kaya ko siyang talunin, Sensei. Di ko kailangang…
Ano 'ka mo?
Yes, Sensei.
Fighting stance.
Ready.
Fight!
Point!
Nalulunod ako.
Mga duwag lang ang nalulunod. Wag kang duwag. Gamitin mo 'yong legs mo.
Sige pa, princess.
Lakasan mo pa!
Point!
-Ganyan nga! -Ano ba!
Let's go, Diaz!
-Point! -Good!
Ayan na!
Pwede siyang ma-roundhouse kapag umiikot siya.
Kung mapupuntirya nang maayos, pwede itong mabali.
Ngayon na!
Point!
-Yes! -Let's go!
Point!
Point 'yon!
Point!
-Ganyan nga! -Sige!
Yes!
-Miguel? -Ano?
-Nagawa ko ba? -Nagagawa mo na.
Knockdown, winner!
Yes!
Yeah!
Nagawa mo!
Nagawa mo.
Oo naman!
Nagawa mo!
Ang galing mo!
Salamat, Sensei.
Alam kong kaya mo.
-Makinig kayong lahat. -Yeah!
Talagang kapana-panabik na pagtatapos 'to.
I-congratulate natin ang ating girls' at boys' champions,
sina Tory Nichols at Miguel Diaz
ng Cobra Kai!
-Yeah! -Yes!
Nahihiya akong maging sensei mo.
Ikaw ang nahihiya?
Nahihiya akong maging estudyante mo.
Pero di ko na ulit kailangan na maramdaman 'yon.
Overall dojo champion na lamang ang kailangang ideklara.
Pero di natin magagawa 'yon.
Dahil, sa unang pagkakataon
sa ating mahaba at makulay na kasaysayan,
nagtapos sa tabla ang Sekai Taikai!
Ano'ng mangyayari?
Buti na lang, may protocol tayo para sa ganitong pagkakataon.
Kailangang may maiproklamang panalo.
Ayon sa tradisyon, malalaman ang overall champion
sa pamamagitan ng isang final match
sa pagitan ng mga dojo.
Na paglalabanan ng kanilang mga sensei!
Binigyan ka nila ng huling pagkakataon.
Wag mong sirain.
Hinding-hindi.
-Grabe. Nakakagulat 'yon. -Uy.
Sinabi mo pa.
Nag-aalala ka?
Hindi. Alam ko 'yong pinasok ko.
-E, ikaw? -Ba't siya mag-aalala?
Karate lang 'to. Ano ba'ng pinakamalalang pwedeng mangyari?
Hi, little one.
Ang ganda niya.
Congrats sa inyo.
At good luck bukas.
Di mo akalaing papasanin mo lahat no'ng sinuot mo uli 'yang gi na 'yan, 'no?
Pero gano'n talaga ang buhay, di ba?
Puno ng di sinasadyang consequences.
Bye-bye, sweetheart.
-Sandali lang. -Okay.
Eto na naman tayo.
Oo nga.
Di ko akalaing babalik ako sa mat.
Alam kong nagretiro ka na… pero pwede bang isuot mo ulit?
Ikaw ang maging sensei ko.
Akala ko di mo 'ko tatanungin.
Kailangan kong manigurado.
Walang pag-asa sa labang 'to si Lawrence.
Pero gano'n din si Diaz o si Nichols.
May magandang pamilya na si Johnny.
Gagawin niya ang lahat para sa kanila.
Lalo na kung nasa panganib sila.
Bisitahin mo 'yong asawa at anak niya.
Para may paniguro tayo.
Iba 'yon sa tindahan ng furniture. Sigurado ka ba?
Gawin mo ang utos ko,
at sa 'yo na ang yate na 'to pag namatay ako.
Napakabait n'yo, sir.
-Sensei. -Nasa daungan 'yong kotse ko.
Gamitin mo 'yong dinghy. Gawin mo na.
Ingat sa deck, Dennis.
Di pa 'to sa 'yo.
Di ka na dapat nagpakita, John.
Para di ko makita ang rent-a-dojo mo
na nilalampaso ng Cobra Kai?
Nando'n ka.
Di na nakakagulat 'yon.
Gustong-gusto mong magtago sa dilim.
Sana may napala ka.
Kasi di ka na makakabalik sa pampang.
Isa sa 'tin ang hindi.
Nakita kitang kausap si Johnny habang palabas.
Alam ko 'yang itsurang 'yan.
Kaya kung anumang binabalak mo,
di mangyayari 'yon.
Napakadakila, 'no?
At nakakaawa!
Pagkatapos ng lahat.
Matapos ka niyang paulit-ulit na tanggihan,
di mo pa rin maalis 'yang kahinaan mong 'yan.
Baligtad.
Sa kanya nanggagaling ang lakas ko. Noon pa man.
Estudyanteng karapat-dapat sa dedikasyon ko,
na nalampasan na ang teacher niya.
Napakadaling gawin no'n, John.
Di na kagaya ng dati 'yong teacher niya.
Alamin natin.
Sige.
Talaga ba, Terry?
Akala ko, mandirigma tayo.
Na lumalaban nang may dangal.
Lumalaban ang mga mandirigma gamit ang kung ano'ng meron sila.
Tara. Simulan na natin.
E di, sige.
Tayo! Ano na?
Oo, ganito naman talaga dapat matapos 'to, John.
Buong buhay mo, lumalaban ka.
Tama lang na mamatay kang lumalaban.
Wag kang mag-alala. Malapit nang matapos.
No…
Mercy!
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto