10 SIERPNIA 2017
Cześć, mamo.
Wiem, że dawno mnie tu nie było.
Chciałem uporządkować życie, zanim cię odwiedzę.
Ale guzik z tego wyszło.
Pomyślałem, że wpadnę, póki mogę.
Nie wiem, jak sprawy się potoczą.
Miałem drobne spięcie w Applebee’s.
Gliny się zainteresowały.
Możliwe nawet, że mnie posadzą.
Mają teraz takie kamery o wysokiej rozdzielczości.
Nagrały mnie, jak topiłem menedżera w gorącej…
Nie musisz znać szczegółów.
Przez kilka lat jakoś się trzymałem.
Czekałem, aż los się odmieni.
Ale dupek nazwał mnie przegrywem i puściły mi nerwy.
Pamiętasz, jak wpadałaś na turnieje? Skandowali moje imię.
Jakby świat stał za mną murem.
Czułem się wspaniale, gdy byłaś ze mnie dumna.
Chciałem, żeby tak było zawsze.
Po ogólniaku miałem samo pasmo porażek.
Nikt mi nie kibicował, nikt nie wspierał.
Brak powodu do dumy.
Tylko miernota.
Trochę mi to zajęło, ale w końcu skumałem.
Typ z Applebee’s miał rację.
Jestem przegrywem.
Powinienem się z tym pogodzić.
Życie nie daje kolejnych szans.
Wybacz, że cię zawiodłem.
Wcześnie wstałeś.
Nie mogłem spać.
Może mała ma to po tobie.
Twoja kolej.
- Hej. - O tak.
Wezmę prysznic.
Dobra.
Cześć, skarbie.
Tatusia czeka ważna walka.
Druga szansa.
Tym razem nie mogę skrewić.
Skup się, Johnny. Zachowaj równowagę.
Cholera.
Atakuj mocniej.
Wybacz, stary.
Schrzaniłem. Co jest ze mną?
Dawaj, mocniej!
Skup się.
Zachowaj równowagę.
- Stop, zróbmy przerwę. - Nie, dam radę.
Ma rację, zachowaj siły.
Dopiero się rozkręcam.
Ten typ jest wysoki.
Poćwiczę kopnięcia z wyskoku.
W sytuacji podbramkowej przejdę do szarży.
Zmiotę go latającym tornadem.
Nieźle.
Może go znokautujesz, ale przy okazji się odsłonisz.
Radziłbym czekać na jego ruch, zamiast ryzykować popisowe kopnięcie.
Mówi gość, który właśnie tak mnie załatwił.
Kopnięcie żurawiem wyszło, bo przeszarżowałeś.
Z Wolfem to będzie jak starcie z piłą tarczową.
Też jestem piłą. Przynieś łapy, będę na zewnątrz.
Musi odnaleźć swoją równowagę.
Tak. Bałem się, że to powiesz.
Dawaj, chujku!
Trzymaj mocno, nie chcę cię uszkodzić.
- Dobrze dziś spałeś? - W porządku, podnieś je.
Co z tobą? Podnieś cholerne łapy.
Pomagasz czy nie?
Mam cię trenować?
Sensei wie, gdy uczeń błądzi.
Przyjaciel też.
Przed każdą walką zawsze czułem, że wygram.
Nawet po przegranej czułem, że mogłem wygrać.
Ale Wolf jest młodszy.
Silniejszy.
Bije najmocniej.
Od 1984 roku marzę o drugiej szansie.
A gdy ją dostałem, czuję, że to podpucha, i zostanę frajerem do końca życia.
- Nie jesteś frajerem. - Jasne.
Pamiętasz Rocky’ego?
Jesteś fanem trójki, czwórki, Mr. T i Draga.
To dobre filmy, ale dla mnie najlepsza była część pierwsza.
Kto wygrał?
Rocky trenował ostro i co się stało na końcu?
Był tak blisko i przegrał.
Załamał się?
Nie.
Walczył do końca.
Dla niego i wszystkich to on wygrał.
Uściskał swoją ukochaną,
bo po walce tylko to się liczy.
Tak samo jest z tobą.
Cokolwiek się stanie, masz bliskich, dla których jesteś ważny.
Wliczając tu obecnych.
To czyni cię zwycięzcą.
- Dajesz radę jako sensei. - Żebyś wiedział.
Koniec biadolenia.
Johnny wygląda na skonanego. Zasnął na kanapie.
Trening chyba się udał.
Wolf ma przewagę fizyczną.
Natomiast Johnny ma pewność siebie.
Jeśli ją utrzyma, będziemy mieć szansę.
Pyszna kolacja, mamo.
Miggy, pochwalisz się nowymi wieściami?
Pewnie.
Dostałem się na Stanford.
Co?
- Gratulacje, Miguel. - To wspaniale!
Widzieli, jak wygrałeś, i się odezwali?
Nie, przyjęli mnie w czasie turnieju.
Napisali, gdy walczyłem na macie.
Przyjęli go za ciężką pracę i charakter.
Nie tylko za karate.
- Dzięki. - Gratulacje.
Realizujesz marzenia.
Ty też.
Szczęśliwe zakończenie ogólniaka dla nas obojga.
Omal nie zapomniałam.
Mam prezent dla Samanthy.
Babciu, nie musiałaś.
Daj spokój.
Ukończyłaś liceum, należy ci się.
Nie mam pojęcia.
O rany!
Są piękne.
Lucille, jesteś pewna?
Na pewno kosztowały krocie.
Nic a nic.
Dostałam je od pana Miyagiego.
Tak było.
To naszyjnik jego matki.
Kiedy opuszczał Okinawę,
ojciec dał mu go, w razie gdyby potrzebował pieniędzy.
Pan Miyagi go nie sprzedał.
Miał zbyt dużą wartość sentymentalną.
Gdy się ożenił,
ofiarował go żonie.
Zmarła w czasie wojny
w Manzanarze,
w obozie dla internowanych.
Strażnik ukradł naszyjnik.
- To było okropne. - Co zrobił pan Miyagi?
„Policja poszukuje sprawcy brutalnego napadu rabunkowego.
Jim Watkins z Lodi trafił do szpitala w wyniku pobicia.
Zrabowano mu cenny naszyjnik”.
Zrobił, co musiał.
Znalazł strażnika i mu go zabrał.
Nie wiedziałam, że ci o tym opowiedział.
Strażnik zaatakował pana Miyagiego.
Więc ten musiał znokautować drania.
Ważny jest pełny obraz wydarzeń.
Zanim zmarł,
poprosił, żebym dała go Samancie
we właściwym czasie.
Dla mnie to ten moment.
Sprawdźmy, czy babcia da radę.
Tak, przepięknie.
Wyglądasz ślicznie!
Kocham cię.
Drodzy państwo,
witamy na finałowej dogrywce,
która wyłoni mistrza świata
w tegorocznym turnieju Sekai Taikai!
Proszę.
- Ale super. - Wróżka Zębuszka!
Dziękuję bardzo.
- Dziękujemy. - Drobiazg.
Mój pierwszy autograf.
Mój też.
Coś mi mówi, że nie ostatni.
Jestem Julia z Icon Branding.
Poszukujemy wyjątkowych sportowców do marketingu i brandingu.
Chcielibyśmy mieć cię w zespole.
To oferta pracy?
Raczej kariery.
Naprawdę znakomitej.
Wysyłamy cię na walki na turniejach,
urządzamy ci pokazy, sesje zdjęciowe, wrzucamy posty.
I tak dalej.
To wynagrodzenie podstawowe.
Tory, to…
Odmienia życie.
Nie musisz decydować teraz, pokaż prawnikowi.
Ty też.
Poważnie?
Oczywiście. Widzieliśmy, co potrafisz.
Kontuzje się goją.
Świat chce zobaczyć was razem w akcji.
Co?
O Boże!
Czerwone maty wyglądają nieźle.
Posłuchaj.
Chyba źle zaczęliśmy.
Tak, że omal nie złamałeś mi szczęki.
Przepraszam. Ale po wydarzeniach w Barcelonie
musiałem się upewnić, że problemy się nie powtórzą.
Chcę ci to wynagrodzić.
Poważnie?
Witaj w Sekai Taikai.
To mięso zajęte?
Tak.
To znaczy, nie.
Wcale nie zajęte.
Chyba że chcesz je zająć.
Właśnie tak, Demetri. Przecież kładę na nim łapę.
Fajnie, dobra.
Czyli przeprosiny przyjęte?
Wszystkie ich miliardy.
Kwiaty i czekoladki również.
Byłeś zadufany w sobie.
Ale wiem, jak to jest.
Nabroiłeś.
Lecz odpokutowałeś.
Stęskniłam się.
Ja też.
- Chodźmy w ustronne miejsce. - Ale zaraz walka.
- Przegapimy akcję. - Ty nie przegapisz.
Drodzy państwo, prosimy zająć miejsca.
Walka wkrótce się rozpocznie.
Słyszysz ten hałas?
Tłumy twojego rodzinnego miasta.
Wszyscy, których znasz,
przyszli zobaczyć to starcie.
Wpadłeś nastraszyć mnie przed walką?
Jeszcze się zdziwisz.
Nie zamierzam cię straszyć.
To będzie łatwizna.
Niczego ci nie ułatwię.
Podziwiam twoją pewność siebie.
Zwłaszcza w obliczu upokarzającej porażki.
Cokolwiek się stanie…
mam rodzinę, przyjaciół i uczniów.
Już jestem zwycięzcą.
Po części to prawda.
Po walce rodzina będzie przy tobie.
Żeby cię pocieszyć,
powiedzieć, że wszystko będzie dobrze,
potrzymać za rękę,
gdy będą cię wynosić na noszach.
Ale rodzinka nie wie,
jak to jest
przegrać tak ważną walkę.
Ty dobrze wiesz.
Bo to nie pierwszy raz.
Wiesz, jak się czuje przegrany.
To będzie cię prześladować do końca życia.
Za sprawą tych wszystkich kamer i transmisji
twoja rodzina i bliscy
nigdy nie zapomną.
Nawet…
twoja córeczka.
Może teraz nie jest świadoma,
ale dla dzieciaków w szkole będzie frajerką.
Zupełnie jak ojczulek.
Mógłbym od razu cię połamać.
Ale zrobię to przed kamerami.
Pewność siebie uleciała.
Czyż nie?
Panie i panowie,
chłopcy i dziewczęta.
Mam zaszczyt powiadomić was,
że czas na karate.
- Proszę. - Dzięki.
Myślisz, że Lawrence ma szansę?
Nie, ma przesrane.
Pewnie tak.
Dzisiejsza dogrywka finałowa
wyłoni zwycięskie dojo w Sekai Taikai.
Tym razem
walczymy według tradycyjnych zasad turnieju All Valley.
Trzy punkty oznaczają wygraną.
Gościmy obrońców tytułu, pochodzących z Hongkongu,
prowadzonych przez senseia,
który był najmłodszym zwycięzcą Sekai Taikai.
Niepokonany w siedmiu federacjach karate.
Urodził się jako Feng Xiao,
ale znacie go pod innym przydomkiem.
Powitajcie, proszę, senseia Wolfa
z Żelaznych Smoków!
JOHNNY, UDERZ PIERWSZY
RZUĆ GO WILKOM, WOLF!
Gdzie Silver?
Próbę zdetronizowania mistrzów
podejmie dojo, które w dolinie znamy wszyscy.
Powitajmy dwukrotnego mistrza All Valley
i jego dojo.
- To… - Cobra Kai!
Sami słyszeliście.
Powitajmy karateków z doliny,
Cobra Kai!
Dalej, Cobra Kai!
Podoba mi się w czarnym kimonie.
Cobra Kai!
Reprezentuje ich sensei Johnny Lawrence!
JOHNNY, DAJ CZADU
Panie Vidal, oddaję głos.
Wszystko gra?
Tak, jasne.
Zawodnicy na pozycje.
DOGRYWKA
To ma być czysta walka. Cały świat na was patrzy.
Przodem do mnie, ukłon.
Do siebie, ukłon.
Gotowi?
Walka!
To wszystko?
No chodź.
Punkt, Wolf! Jeden-zero.
To nic.
Coś nie gra. Nie widziałem go takiego.
Jakby…
Jakby się bał.
Gotowi?
Walka.
Chodź, wapniaku.
Bez punktu, niedozwolone kopnięcie od tyłu.
Mój błąd.
Na miejsca.
Gotowi? Walka.
Żałosne.
Tak nie wolno!
To chyba niedozwolone.
Bez punktu. Cios łokciem w twarz.
Jeszcze raz i odejmę punkt.
Będę ostrożniejszy.
Obiecuję.
Czas.
Krwawisz. Do narożnika.
Na miejsce. Usiądź.
Musisz kontrolować walkę.
Ustaw się do kontrowania ataków.
Próbuję.
Jest zbyt szybki, zbyt silny.
Od kiedy cię to obchodzi? Nie spinaj się tak.
Mówiłem: nieważne, czy wygrasz. Daj z siebie wszystko.
Tak, jasne.
Koniec zabawy.
Gotowi? Walka!
Punkt!
Nie martw się, będzie dobrze.
Wolf, dwa-zero.
Jeszcze jeden punkt
i Żelazne Smoki zostaną mistrzami Sekai Taikai.
Dawaj, Johnny.
Stracił równowagę, nie wiem, czy Miyagi-Do pomoże.
Spróbuj czegoś innego.
Znasz jego umysł, Daniel-san.
Jesteś jego senseiem.
Wolf chce go zniszczyć.
Musisz coś zrobić.
Nie martw się.
Zaraz będzie po wszystkim.
Zawodnicy na pozycje.
Gotowi?
- Czas! - Przerwa.
Słowa tu nie pomogą.
Typ zna się na rzeczy. Nie dorównam mu.
Dla jakiego dojo walczysz?
Co?
Dla jakiego dojo walczysz?
Cobra Kai.
Czy w tym dojo istnieje porażka?
Istnieje?
Nie.
Czy w tym dojo istnieje strach?
Nie.
Dobrze wiem, że ból też nie istnieje.
Przestań mazać się jak pipa.
Idź tam i obij gnojowi ryj!
Dotarło?
Tak, sensei.
Zawodnicy na pozycje.
Gotowi?
Walka!
To wszystko?
Punkt!
Tak!
- Świetnie! - Dawaj!
Dwa-jeden.
Tak trzymaj!
Nieźle, nieźle.
Zawodnicy na pozycje.
Dajesz, sensei!
Gotowi?
Walka!
Rozdzielić się!
- No dawaj. - Na pozycje!
Bez punktu. Kolano w bok.
Dawaj, Johnny!
Punkt, Lawrence.
Tak!
Dwa do dwóch.
- Widziałeś to? - Tak!
Kolejny punkt oznacza wygraną.
Ostatni punkt, Daniel-san, ale Johnny traci siły.
Czas!
Ostatnia przerwa. Idź.
Masz jeszcze parę?
Dość, by skopać mu dupę.
Świetnie, że odzyskałeś zapał. Pamiętaj nauki Miyagi-Do.
Zaufaj mi, musisz znaleźć równowagę.
Uważaj, jest wkurzony.
Ja też.
Zawodnicy na pozycje.
Ten punkt rozstrzygnie.
Dosyć odwlekania tego, co pewne.
Przodem do mnie, ukłon.
Do siebie, ukłon.
Gotowi?
TURNIEJ ALL VALLEY
Walka!
Punkt! Zwycięzca!
Tak!
- Mówiłem! - Tak!
Dał radę!
Chodźmy.
COBRA KAI DO KOŃCA
Tak!
Już koniec?
Wygraliśmy!
Z drogi!
Skopałeś mu tyłek, tato.
Wygrałeś, sensei.
Przepraszam.
Niezły cios, pozwoliłeś mu atakować.
Bez ciebie nie dałbym rady. I bez ciebie.
Podnosimy go?
Dawać!
Moja ekipa!
Tak!
Johnny!
Idę do mojej kobiety.
Carmen.
Mój mąż mistrzem świata.
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Gdzie moja córka?
Dobra robota, sensei.
Niezłe zakończenie, co?
Kogo oszukujesz? Zawsze będziesz senseiem.
Kochasz to, jesteś w tym dobry.
Inaczej sobie tego nie wyobrażam.
Drodzy państwo!
Oto wręczam wielki puchar
zwycięzcom tegorocznego Sekai Taikai.
Oto najlepsze dojo na świecie!
Cobra Kai!
MISTRZOWSKIE DOJO
LaRusso.
Chodź tu.
Jesteś w porządku.
- Tak! - Cobra Kai!
Cobra Kai!
O Boże!
KOCHAM, MIGUEL
PRAWDZIWY GENIUSZ
AMERYKAŃSKIE DOJO ZGŁADZIŁO SMOKI
NIEBYWAŁE ZWYCIĘSTWO BYŁYCH RYWALI
Bardzo cię kocham.
Dzwoń codziennie, dobrze?
Nawet w środku nocy.
- Dobrze. - Codziennie.
Na serio będę tęsknić.
Ja też.
Ukryłam przed tobą zapas lodów w zamrażarce w garażu.
Wiem, zjadłem je pół roku temu.
Co za drań.
Teraz ty.
Dobra, mała.
- Powiem tylko… - Wiem, tato.
Będę uważać na siebie.
O to się nie martwię. Ale uważaj na siebie.
Słuchaj.
Ostatnia lata nie były dla ciebie łatwe.
Ale cię zahartowały.
Zawsze będę trochę neurotyczny,
bo taki już jestem.
Jasne?
Ale…
Jestem dumny z tego, kim się stałaś.
Będę bardzo tęsknić.
Ja też, tato.
Oby.
Twardziele z Jersey?
Z doliny.
No dobra.
Cześć.
Dzień dobry, pasażerowie.
Zapraszamy na lot numer 55 na Okinawę.
Sam!
Co?
Co tu robisz?
Czy nie tędy na Okinawę?
Miałeś jechać do Stanford na letni program.
Stanford może zaczekać kilka tygodni.
Nie mieliśmy okazji zwiedzić Barcelony.
Poza tym pomogę ci się zadomowić.
Wiem, że to szalone
i wkrótce pójdziemy w swoje strony, ale…
Ale to może zaczekać.
Właśnie.
Nie masz naszyjnika pana Miyagiego?
Spakowałam go do bagażu. Wolałam założyć inny.
Chodź tu.
Słuchajcie, nie ma miejsc.
- Bez sensu. - Tak.
Tego się spodziewałem.
Otwieramy nową filię.
A wasz sensei Stingray
poprowadzi weekendową grupę początkujących.
Zacznijcie się rozciągać.
Te, rudy. Patrz tutaj.
Wiem, że teraz jesteś przybity,
ale coś ci powiem.
W Cobra Kai to nie przejdzie. Musisz być twardy.
Musisz wytrwać.
Musisz spojrzeć w oczy smoka.
Bez żadnej broni
prócz własnego serca i silnej woli musisz…
- Cześć, mamo. - Lipa.
To zły moment. Jestem w trakcie…
Dobra, odbiorę pranie, wracając do domu.
To nie może zaczekać? Dobra, nie krzycz, załatwię to.
Matki to nie wrogowie.
Muszę lecieć. Pilne sprawy dojo.
Czekając, rozmyślajcie o swojej przyszłości.
I sto pajacyków.
Słuchają mnie.
Dla większości to pierwszy dzień.
Trochę minęło, odkąd tu uczyłem.
UDERZAJ PIERWSZY, MOCNO, BEZ LITOŚCI
Poprzednim razem
próbowałem pogodzić się z tymi słowami.
Przekonałem się,
że żyjąc według tej zasady,
człowiek staje się dupkiem.
Więc ją odrzuciłem.
Później odkryłem,
że nie ma jednej drogi.
Jeśli chcecie wznieść się na wyżyny, jedna zasada nie wystarczy.
Dlatego poza Cobra Kai…
Z boku na bok.
…będziecie się uczyć Miyagi-Do.
- Nauczycie się obrony. - Koło w lewo.
- Wewnętrznej siły. - W prawo.
Od najlepszych senseiów na świecie.
Agresja nie zawsze jest najlepsza.
Czasami cierpliwość i obrona są kluczem do zwycięstwa.
Ja was tego nie nauczę.
Moją domeną jest atak.
„Uderzaj pierwszy”.
To oznacza agresję.
„Uderzaj mocno”.
Daj z siebie wszystko.
„Bez litości”.
Czyli żadnych uprzejmości.
To najtrudniejsze do pojęcia.
Jeśli będziecie zbyt mili, świat was wykorzysta.
Niektórym mówiono, że jesteście wyjątkowi.
To się zmieni.
Mówię do ciebie, pinglarzu.
Zdejmij bryle.
Ogarnij lepsze albo kontakty. Tych nie chcę tu widzieć. Jasne?
Tak.
- Zrozumiano? - Tak, sensei!
Nie będziecie uczyć się litości.
Ale wycisnę z was to, co najlepsze.
Miguel Diaz jest mistrzem świata.
Ale gdy tu zawitał, był zwykłym leszczem.
Jak ten tutaj.
Może nie aż takim, ale sęk w tym,
że Cobra Kai przemieniło Miguela z beta kaczątka w alfa łabędzia.
Nieważne, że teraz jesteście frajerami.
Dajcie mi czas, a zrobię z was mistrzów.
Najważniejsze to przestać mazać się jak słabe beksy
i wznieść się na wyżyny swoich możliwości.
- Dacie radę? - Tak, sensei.
- Co to za stękanie? - Tak, sensei!
Nie słyszę!
Tak, sensei!
Dobra, opowiadaj.
Akcja będzie się działa w Hill Valley w 1985.
Wystarczy Wilson, Thompson i Zane, żeby zacząć.
Znam Billy’ego.
Namalował mi obraz do holu. Zgodzi się.
Weźmy Crispina. Mike może reżyserować.
- To może być sukces. - Będzie wspaniale.
- Proszę. - Dziękuję.
Młodzi już czekają na All Valley.
Szybko zleci.
No właśnie.
Myślałem sobie,
że może Anthony powinien dołączyć do Cobra Kai.
Przydałby mu się neutralny sensei.
No jasne, mnie pasuje. Chłopak zrobił duże postępy.
Devon mogłaby walczyć w Miyagi-Do.
Brakuje jej nieco obrony.
Nie ma sprawy.
Mam pytanie.
Też takie dostajesz?
- Podatek od nieruchomości. - Płaciłem już przy zakupie.
Tak, ale to też musisz zapłacić.
Poważnie?
Podobnie jak podatek dochodowy z dojo.
Wyślę cię do mojego księgowego.
- Też wystawi mi rachunek? - Tak.
Dobra, idę się odlać. Nie zamawiaj beze mnie.
Nie lepiej łapką na muchy?
Kto potrafi złapać muchę pałeczkami,
osiągnie wszystko.
Panie Miyagi, jest!
Tutaj.
Szczęście początkującego.
Zawsze pozostaną wspomnienia.
Mam ją.
Bez litości.
PIERWOWZORY POSTACI: ROBERT MARK KAMEN
Napisy: Krzysztof Kowalczyk