เมริตต์
สวัสดี
เมริตต์ ลิงการ์ด นั่นเธอเหรอ
นี่คุณ…
สวัสดี
นี่
ฉันพูดด้วยอยู่นะ
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ในศาล รู้ไหมว่าแปลว่าอะไร
มันแปลว่า
ตอนนี้ตำรวจทุกคนในประเทศกำลังตามหาฉันอยู่
รู้ตัวไหมว่าแกกำลังซวยแค่ไหน
น้องฉันอยู่ไหน น้องฉันอยู่ที่นี่หรือเปล่า
แกจับน้องฉันมาหรือเปล่า
สาบานเลย ถ้าแกแตะต้องเขาล่ะก็…
(แผนกคดีปิดไม่ลง)
มันกวนใจผมสุดๆ ไปเลย จริงนะ
แต่ยิ่งไปกว่านั้น รู้ไหม มันทำให้ผมสับสน
"แทตตี้บาย" อะไรวะ
ก็แค่คำบอกลา คาร์ล
ไม่ใช่ ไม่เลย "แทตตีส์" แปลว่ามันฝรั่ง
มันฝรั่งมาเกี่ยวกับการบอกลาได้ยังไง
มันฝรั่งแม่งเป็นอาหาร
แล้วเชียริโอส์แม่งเกี่ยวอะไรกับการบอกลาล่ะ
เชียริโอส์แม่งเป็นซีเรียลนะ
รู้จักประชดประชันด้วย เย่
ไม่หรอก ฉันพยายามหาช่างประปาอยู่ พอจะมีแนะนำไหม
ไม่ใช่ด้านที่ผมถนัด
ฉันก็เหมือนกัน เลยต้องหาผู้เชี่ยวชาญตัวจริงไง
คุณเกลียดสกอตแลนด์เข้าไส้ ทำไมถึงย้ายมาอยู่ที่นี่ล่ะ
ผมแต่งงานกับมัน
งั้นคุณก็ไปได้แล้ว มอบอิสรภาพให้เราสักที
ตกลงนี่คุณจะช่วยผมยังไงกันแน่
ถ้าเครื่องล้างจานพัง ก็ต้องเรียกช่างประปา
ในสถานการณ์นี้นะ คาร์ล ฉันเป็นช่างประปาของคุณ
ครึ่งชีวิตผมหมดไปกับการเจอพวกไม่ได้เรื่อง
ส่วนอีกครึ่งหนึ่งก็เจอวัยรุ่นขี้เงี่ยนอารมณ์ร้าย
เขาไม่ใช่ลูกผมด้วยซ้ำ
แต่ผมดันชนะเกมปามะพร้าวและได้เขามา
พร้อมกับเครื่องเงิน ซึ่งต้องขัดเกลาน้อยกว่าเขาตั้งเยอะ
- ไม่ยักรู้ว่าคุณมีลูกชายด้วย - ลูกเลี้ยง
คุณแบ่งสิทธิ์เลี้ยงดูเหรอ
เปล่า ผมโชคดีน่ะ ได้เจ้าแจสเปอร์มาเลี้ยงคนเดียวเลย
เขาไม่ได้อยู่กับแม่เหรอ
งานวิกตอเรียต้องเดินทางบ่อยๆ
เธอคิดว่าคงดีกับแจสเปอร์มากกว่าถ้ามี…
ผู้ชายที่เข้มแข็งอยู่ในชีวิตที่เธอพูดว่าเป็น…
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของเขา
ว้าว
ต้องบอกเลยนะว่าฉันเซอร์ไพรส์ คาร์ล
- เรื่อง - เหตุผลที่คุณยังอยู่
คุณเซ็นรับภาระผูกพันครั้งใหญ่เลย
ไม่ต้องห่วง ผมค้านเธอไปแล้ว
ยังไม่ทันไร
ถึงเวลาต้องพาเขาไปบ้านยายแล้ว แต่ผม…
ผมทิ้งเขาไว้ที่นั่นไม่ได้ ทำไม่ได้
- เพราะคุณเป็นห่วงเขาไง - เปล่า
เพราะผมเกลียดอีแก่ตัวแสบนั่น
แจสเปอร์อายุเท่าไรคะ
สิบเจ็ด
"ไปตายซะ กล่อมนอนหน่อย"
ว่าไงนะ
วัยรุ่นก็แบบนี้
พวกเขาต้องเกลียดคุณ จะได้ทิ้งคุณไปได้เมื่อถึงเวลา
แต่ตัวเองก็ไม่ได้อยากไป เลยทำให้ทุกคนปวดหัวกันหมด
ผมค่อนข้างมั่นใจนะว่า แจสเปอร์ไม่ได้สับสนขนาดนั้น
ตอนนี้คุณเจอเรื่องมากมายในชีวิต
ใช่ พูดแบบนั้นก็ได้ เรเชล ใช่
ไม่แปลกใจเลยที่คุณสติแตกกลางรายการสด
แต่วันนี้เวลาของเราหมดแล้ว
ว้าว
ผมรู้สึกว่าเราก้าวหน้าไปมากเลย
อาฮะ แทตตี้บาย คาร์ล
เชียริโอ เรเชล
เราต้องกลับไปที่เกิดเหตุอีกครั้ง ตรวจดูอีกรอบ
เราพลาดอะไรไปแน่ๆ
ระหว่างนั้นก็คุยกับพวกเพื่อนบ้านอีกรอบด้วย
พวกเขาต้องจำอะไรได้แน่
คุณมาที่นี่ไม่ได้
- นานแค่ไหนแล้วนะ สี่เดือนไหม - ผมคุยเรื่องคดีไม่ได้
เป็นมารยาทของมืออาชีพ ถึงจะมีแค่เราคนเดียวที่เป็นก็เถอะ
แล้วก็มีแค่เราคนเดียวที่มีมารยาท
เจ็บนะ
ผมจะให้มอยร่าย้ายทีมไปที่ที่คุณหาเราไม่เจอ
ขอให้โชคดีในบังเกอร์นาซีนะ
งั้นเอางี้ ทำไมเราไม่แลกกันล่ะ
คุณเอาทำเลทองในห้องแต่งตัวใต้ดินไปได้เลย
ส่วนเราจะขึ้นมารับแสงบนนี้
สู้ต่อไปนะ คาร์ล อาจมีคนเข้าใจว่า
คุณพยายามทำลายการสืบคดีนี้ก็ได้
ที่จริงผมพยายามช่วยอยู่นะ
ก็แค่คุณมันปอดแหกเกินกว่าจะยอมรับ
ไม่บอกมาล่ะว่าคุณคิดยังไง แทนที่จะทำตัวเฮงซวยอวดดีเหมือนเดิม
มือปืนรอเราอยู่ในห้องตอนที่เราไปถึง
แต่คุณบอกจนท.วิลสันกับจนท.คลาร์ก เมื่อวันก่อนว่ามือปืนรออยู่ด้านนอก
- ผมบอกว่ามีคนรออยู่ข้างนอก - คุณใช้คำว่า "มือปืน"
ถ้ามีคนเข้ามา เราคงได้ยินหรือเห็นแล้ว
คงไม่ถ้าคนคนนั้นเข้ามาทางประตูหลัง
ยิ่งถ้าคนคนนั้นเข้ามาทางประตูหลัง
มีถังขยะกองขวางประตูอยู่
คนเราจะทำแบบนั้นไปทำไม
เพราะคนส่วนใหญ่ในแฟลตแบบนั้น ใช้พื้นที่นั้นแทนอีกห้องหนึ่ง
ในห้องมีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่หน้าประตูหลัง
แปลว่าใครก็ตามที่จะเข้ามาต้องย้ายถังขยะ
แล้วก็ขยับเก้าอี้
และทั้งหมดนั้น อะไรล่ะ โดยที่เราไม่ได้ยินเหรอ
เก้าอี้ถูกเลื่อนไปด้านข้าง และถังขยะก็ล้มอยู่
ตอนที่ผมไปถึงมันไม่เป็นแบบนั้นนี่
ผมดูถังขยะ ดูเก้าอี้ ทำไมล่ะ ก็งานนี้แม่งต้องทำไง
ทีนี้ คนตายอยู่ในนั้นมาสักพักแล้ว
ลูกสาวบอกว่าเขาไม่ติดต่อมาสองสามวันใช่ไหม
งั้นมีคนอยู่ในบ้านหลังนั้นข้ามคืน
รอ… อะไรล่ะ
ไม่รู้สิ
ผมแค่จะชี้ให้เห็นว่าตรงประตูหลัง มีคนออกไป ไม่ใช่เข้ามาหลังเหตุยิง
แถมกล้องวงจรปิดก็จับภาพผู้ชายในแมคโดนัลด์ได้
ประมาณ 25 นาทีก่อนเกิดเหตุยิงใช่ไหม
เขาออกไป แล้วก็กลับมาก่อนที่คุณจะไปถึงไง
- ทำไมล่ะ - จากที่คุณบอก เขากระหายน้ำไง
มีแก้วอยู่ตรงนั้น ที่รถฟอร์ดจอดอยู่
แสดงว่าเขากินเฟรนช์ฟราย และดื่มแมคเฟลอร์รีอยู่ตรงนั้น
จากความเร็วการกินและดื่มของเขา
นั่นคืออีกสิบนาทีก่อนที่เขาจะเข้าไปในแฟลต
เขาอาจย้อนกลับมาเข้าแฟลตทันเวลา ก่อนคุณมาถึงก็ได้
ขับแค่แป๊บเดียวเอง
ขับแค่แป๊บเดียวก็ดีสิ
เพราะกล้องวงจรปิดจับภาพชายใส่เสื้อฮู้ดสีดำ
ที่แมคโดนัลด์ได้หลัง 10:15 น.
เขาอยู่ในนั้น 12 นาที ซึ่งก็จะเป็นเวลา 10:30 น.
กล้องติดตัวของจนท.แอนเดอร์สัน จับภาพการยิงได้แปดนาทีต่อมาพอดี
เท่ากับแปดนาทีเพื่อขับรถกลับไปที่ลีธพาร์ก
กิน ดื่ม แซงเราไปที่แฟลต เข้าไปในแฟลต แล้วก็ยิงเรา
อันที่จริงไม่ถึงแปดนาทีด้วย เพราะจนท.แอนเดอร์สันมาถึงก่อนอีก
งั้นคุณก็ปฏิเสธข้อโต้แย้งของตัวเอง
ที่ว่ามือปืนอยู่ข้างในอยู่แล้วก่อนที่คุณจะไปถึง
พยานของคุณ…
บอกว่าเธอเห็นคนเข้าไปในรถฟอร์ด
ทันทีหลังการยิง และขับรถออกไป
อดีตพยาน แต่ใช่
แล้วเธอบอกว่ารถขับออกไปทางไหนล่ะ
ไปทางสนามฟุตบอล
แล้วเธอบอกว่าคนคนนั้นขึ้นรถทางไหนล่ะ
เธอไม่ได้บอก
ก็ลองกลับไปถามเธอดูเนอะ
ฉิบหาย
มันมีกันสองคน
- อ้าว ว่าไง - ฮาร์ดี้
ฉัน… เอานี่…
ให้ตายสิ โรส ไม่ต้องร้องน่า ผมยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปอีก
ขอบคุณ
แล้วเป็นไง คาร์ลทำตัวดีกับคุณไหม
- เขาแทบไม่สนฉันด้วยซ้ำ - ไม่จริงมั้ง
ให้งานดีๆ กับแอคคราม
- ให้งานห่วยๆ กับฉัน - เช่น
ฉันกำลังจะไปมอร์ เพื่อดูเหตุการณ์ทำร้ายวิลเลียม ลิงการ์ด
แต่ฉันคิดว่าเขาแค่อยากกันฉันออกจากการสืบคดี
ทำไมเขาต้องอยากกันคุณออกไปล่ะ
- ก็ฉันแบล็กเมลให้เขารับฉันเข้าทีม - ไม่มีใครแบล็กเมลคาร์ลได้
- ทำไมล่ะ - เขาไม่สนไง
เชื่อผมเถอะ
ถ้าเขาไม่ต้องการ คุณคงไม่ได้อยู่ที่นั่น
แล้วมีแผนยังไงที่มอร์ล่ะ
ฉันจะขึ้นเรือข้ามฟาก
ไม่ใช่วิธีไป หมายถึงคุณจะไปทำอะไร
ใช่ ฉันว่าจะไปคุยกับตำรวจคนนั้นก่อน ไปฟังมุมมองของเขา
แต่มุมมองของเขาไม่สำคัญ มุมมองของคุณต่างหากที่สำคัญ
- ฉันมองยังไงล่ะ - ก็นั่นแหละ
ไปหาตำรวจคนนั้น แต่แค่บอกว่าคุณมาทำคดีนี้
ดูว่าเขาช่วยเรื่องแผนที่ได้ไหม หรือเรื่องที่คุณไม่ต้องการน่ะ
ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองสำคัญ แบบนั้นเขาจะเลิกยุ่งกับคุณ
โอเค แล้วฉันก็จะไปที่เกิดเหตุได้เหรอ
ตั้ง 16 ปีน่ะนะ เสียเวลาเปล่า
- ไปสัมผัสมันน่ะ - สัมผัสเหรอ
สิ่งที่คุณจะสัมผัสได้ก็คือ "โอเค มันเกิดขึ้นตรงนี้เองสินะ"
งั้น…
มีคนที่ดูจะเข้าข่ายอยู่แล้วใช่ไหม
เขาตายเพราะพยายามหนี ชื่อเฮนรี่อะไรสักอย่าง
แฮร์รี่ เจนนิงส์
- แฮร์รี่ เจนนิงส์ เริ่มตรงนั้นแหละ - กับคนตายเหรอ
กับคนตาย กับครอบครัวเขา กับเพื่อนเขา กับปลาทองของเขา
มองหาความเชื่อมโยง
นั่นมันตั้ง 20 ปีแล้ว อาจจะไม่เกี่ยวกับแฮร์รี่ก็ได้
ก็อาจจะไม่ แต่ทุกซี่ล้อจะกลับไปรวมที่ดุมล้อ
งั้นก็เลือกสักซี่และไปให้สุด
- คาร์ลบอกคุณเหรอ - นีโร วูล์ฟ
จะใครก็ช่างเถอะ
แล้วคุณจะตามซี่ล้อไหน
- สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการหายตัวไป - เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมริตต์ แต่เธอเคยมีตัวตนบนโลก
เธอสร้างผลกระทบต่อผู้คน องค์กร และสิ่งต่างๆ
และผลกระทบเหล่านี้ทำให้เกิดรูปแบบในชีวิตเธอ
มันช่วยได้ถ้าดูว่ารูปแบบนั้น เปลี่ยนไปไหมหลังจากที่ไร้ตัวตน
นีโร วูล์ฟอีกแล้วเหรอ
อันนั้นคาร์ลบอก
งั้นก็แปลว่าคนที่ลักพาตัวเธอไป คือคนในชีวิตเธออยู่แล้ว
นั่นแม่งก็เดาแหละ ใช่
แต่เราเริ่มจากแบบนั้นไม่ใช่เหรอ การเดาน่ะ แค่เรียกมันว่าสมมติฐาน
(เกณฑ์วิธีลดแรงดัน)
(คำเตือน แรงดันใช้งานสูงสุดที่ปลอดภัย)
(ระวัง แรงดันในพื้นที่อาจลดลงอย่างฉับพลัน)
หมอนั่นอยู่ตรงนั้น
นั่งเปลือยอยู่ในผับ
เบียร์อยู่ตรงหน้า รอให้ผมจับกุมเขา
ตายจริง คุณคงมีเรื่องเด็ดๆ เพียบเลย
- เพียบเลย ใช่ครับ - เล่าต่อสิคะ
นั่นคือกองพันที่สี่ กรมทหารหลวงแห่งสกอตแลนด์
- ใช่ค่ะ ไฮแลนเดอร์ส - คุณรู้ประวัติศาสตร์การทหารเหรอ
ฉันรู้ว่าไฮแลนเดอร์สรวมมาจากซีฟอร์ธ
- คาเมรอนส์และกอร์ดอนส์ค่ะ - ใช่ อยู่ตรงนั้นไง ดูสิ
- ขออนุญาตนะคะ - ได้สิ เอาเลย
ตายแล้ว สวยมากเลย ได้มาจากไหนเหรอคะ
ผมทำเอง
- ไม่จริงน่า - ผมทำเองจริงๆ
สวยมากเลยค่ะ โอ้โฮ
ไอ้เวรอย่างหัวหน้าคุณ
- ไปจ้างคนน่ารักอย่างคุณมาได้ยังไงเนี่ย - ฉันไม่ได้น่ารักนักหรอกค่ะ
- ฉันเป็นพวกมืดมน - ผมเชื่อ
- มีหลายบุคลิก - ยิ่งดีเข้าไปอีก
ผมอยากได้คนแบบคุณเยอะๆ นะ ไม่เหมือนพวกงี่เง่าที่ผมมีอยู่
นั่นคอลิน ลูกคนโตของผม
ไม่มีอะไรจะซึ้งกินใจ ไปกว่าความรักระหว่างพ่อลูกแล้วค่ะ
ก็ถ้าคุณว่าอย่างนั้น
กองกำลังที่นี่มีกันแปดคนเหรอคะ
ครับ แต่มีสองคนที่ทำพาร์ตไทม์
- คงไม่ค่อยมีเรื่องเหรอคะ - ตีกันในผับ เมาในที่สาธารณะ
ยังไงมันก็เป็นเกาะ ถ้าปล้นธนาคาร จะหนีไปไหนได้ล่ะ
งั้นการบุกเข้าบ้านไปขโมยของ
และซ้อมใครสักคนปางตาย คงเป็นเรื่องแปลกสินะคะ
มากเลย
ยังไม่นับที่ผู้ต้องสงสัยตายไป ตอนที่กำลังหนีด้วย
พวกลิงการ์ดเหรอ
ที่จริงฉันสนใจผู้ต้องสงสัย อย่างแฮร์รี่ เจนนิงส์มากกว่าค่ะ
เด็กหนุ่มที่ซ้อมวิลเลียม ลิงการ์ดจนเกือบตาย
ผมรู้ว่าคุณหมายถึงใคร
การปล้นอื่นๆ ในเดือนนั้น
- ไม่มีการใช้ความรุนแรงเลย - ไม่มี
งั้นคุณคิดไหมว่าแฮร์รี่ก็ไม่ได้ใช้เหมือนกัน
คิดสิ แต่การปล้นครั้งอื่นๆ ไม่มีใครอยู่บ้านเลย
และทันทีที่เขาโตเป็นผู้ใหญ่
อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง ผมต้องไปห้ามศึกเขากับเด็กคนอื่นในผับ
เขามีสิ่งที่ผมเรียกว่าอารมณ์ร้าย
งั้นแฮร์รี่ก็หัวร้อนง่ายสินะ
เด็กนั่นเกิดมาเพื่อหัวร้อน แค่คลอดออกมาก็หัวร้อนเลย
งั้นก็แค่โชคร้ายสินะที่วิลเลียมอยู่บ้าน
ใช่ แค่นั้นเอง โชคร้ายมาก
แล้วเมริตต์ก็จากไปทันทีเลยเหรอ
เธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปโรงพยาบาล กับน้องชายเธอและไม่กลับมาอีก
เธอกลับมาครั้งหนึ่ง มางานศพ
ใช่ แกพูดอะไรถูกสักที เธอกลับมางานศพด้วย
เดี๋ยวนะๆ
มางานศพเด็กหนุ่ม ที่ซ้อมน้องตัวเองจนเกือบตายเนี่ยนะ
แฮร์รี่กับเมริตต์สนิทสนมกัน
ถ้าสนิทกันมาก เขาจะปล้นบ้านเธอทำไม
เพราะครอบครัวเขาจนตรอก
ธุรกิจของไคลฟ์ เจนนิงส์เจ๊งไปหนึ่งปีก่อนนั้น
- ฉันขอคุยกับไคลฟ์ได้ไหม - ได้สิ ถ้าคุณมีญาณทิพย์
เขาตายไปเมื่อหกปีก่อนมั้ง
- แล้วแม่ล่ะ อิลซ่าน่ะ - คุณทำการบ้านมานี่
แน่ใจนะว่าไม่อยากมาทำงานกับผม คุณช่วยฝึกคอลินได้
อาจจะแต่งกับเขา ดึงเขากลับมา
ไม่ค่ะ เขาหล่อเกินไป ฉันคงไม่มีสมาธิ
ใช่ อิลซ่ายังอยู่กับเรา แต่เธอไม่ชอบเข้าสังคมเท่าไร
ไปเคาะประตูบ้านเธอได้เสมอ ดูว่าจะเป็นไง
- คอลินจะพาคุณไปเอง - ฉันไปเองได้ค่ะ
ยังไงก็เถอะ คอลินจะพาคุณไป
- คุณเล่นเขาซะอยู่หมัดเลย - ก็ไม่ได้ยากนะ
เพื่อนๆ คุณ คนที่แวะมาคราวก่อน
พวกเขาบอกคุณเรื่องทหารของเล่นเหรอ
ไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรนะ ฉันแค่ชอบผู้ชายในเครื่องแบบน่ะ
คุณคิดว่าผมหล่อจริงเหรอ
จริงสิ
จริงนะ คุณเหมือนเรล์ฟ ไฟนส์ ตอนหนุ่มที่เป็นเกย์เลย
จับประโยค "ดึงเขากลับมา" ได้ด้วย เก่งนะ
นั่นมันก็ไม่ได้ยาก
- สักวันผมจะไปจากที่นี่ - ก็ไม่แปลกใจหรอก
คุณอาจสังเกตว่า เรื่องของพวกลิงการ์ดกับเจนนิงส์
เป็นเรื่องที่ทำให้ตำรวจคนนั้นหงุดหงิดอยู่
- คุณเรียกพ่อว่า "ตำรวจคนนั้น" เหรอ - ผมไม่เรียกเขาว่า "พ่อ" แน่
คุณเคยเห็นรูปที่เกิดเหตุไหม รูปการบุกรุกน่ะ
เคยสิ ฉันดูมาแล้ว ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ
หลังจากที่หัวหน้าคุณขอแฟ้มคดี
ตำรวจคนนั้นก็ไปขุดคุ้ยห้องเก็บเอกสาร
และใช้เวลาอ่านมันทั้งคืน
ใช่ คาร์ลมีวิธีที่ยอดเยี่ยมในการจูงใจคน
นี่มันยิ่งกว่าจูงใจอีก เขาอารมณ์เสียเลย
ผมก็เลยไปดูแฟ้มพวกนั้นเอง
แสบนักนะจ๊ะ
แล้วไงล่ะ
ผมไม่เคยอ่านมันมาก่อนเลย เพราะตอนนั้นผมยังเด็ก
แต่ให้ตาย มันโคตรโหดเลย
แบบว่า รูปที่เกิดเหตุทำเอาผมแทบอ้วกเลย
แฮร์รี่เล่นเอาวิลเลียมกะโหลกแทบยุบ
ทำให้สมองเขาเสียหาย
มีรูปถ่ายที่เกิดเหตุของห้องที่ พวกเขาพบวิลเลียม แต่มีใครบางคน…
ขีดรอบบางอย่างบนพื้นด้วยปากกามาร์กเกอร์สีดำ
ขีดรอบอะไร
สร้อยคอ
พอจะรู้เหตุผลไหม
ไม่รู้
คุณคิดว่าเป็นฝีมือพ่อคุณใช่ไหม
ก็… ผมคงพูดไม่ได้หรอก
คุณช่วยสแกนรูปนั้นมาได้ไหม
ได้อยู่แล้ว
อาจทำให้ตำรวจคนนั้นดูแย่นะ
หรือนั่นอาจเป็นแผนก็ได้
(อันตราย - ของเสียอันตราย ห้ามเข้า)
นี่เราพูดถึงของเสียอันตรายแบบไหนกัน
แร่ใยหินไหม
ยูเรเนียมมั้ง ไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลย
- ไม่ต้องกังวลหรอก - อือ
ที่นี่เคยมีแต่ผู้ชายเต็มไปหมด ทั้งวันทั้งคืน
พวกเจนนิงส์ทำธุรกิจอะไร
คุณว่ามาสิ ไคลฟ์ เจนนิงส์ซ่อมได้
ทาสีได้ ไม่ก็ชำแหละขายได้
บ้านเก่าของพวกเจนนิงส์อยู่ตรงนั้น
มันไหม้ได้ยังไง
ก็เหมือนที่ตำรวจคนนั้นชอบพูดว่า
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อ ฟ้าผ่าลงมาที่กรมธรรม์ประกันนั่นแหละ
คุณนายเจนนิงส์ คอลิน คันนิงแฮมครับ
เข้าไปนะครับ
สวัสดีครับ
อิลซ่า
- นี่คอลินครับ - เข้าใจที่นกตายเลย
อิลซ่า
- เธออาจจะอยู่ที่โบสถ์ - นี่วันอังคารนะ
ใช่ ผมรู้ เธอเป็นคนทำบัญชีพาร์ตไทม์ที่นั่น
แล้วคุณเพิ่งนึกออกเนี่ยนะ
พ่อคุณพูดถูก คุณนี่งี่เง่าจริงๆ
แรงอะ
ไม่ไกลจากที่นี่หรอก ถ้าคุณอยากขับไปนะ
ไม่ ฉันตกเรือข้ามฟากไม่ได้
(ลูกชายคนพิเศษ)
แต่ฉันก็โล่งใจนะ ฉันต้องถามอะไรเธอล่ะ
รู้สึกยังไงที่ต้องเสียลูกชายไปเหรอ
ไม่ได้ว่านะ แต่ต้องโตมาที่นี่เนี่ย
ไม่แปลกใจเลยที่เมริตต์หนีไป
ทุกอย่างที่นี่ตายหมด
หนีไปจากที่นี่ไม่ง่ายหรอก
- เมริตต์หนีไปได้นี่ - ไม่ เธอแค่คิดว่าหนีไปได้
สุดท้าย เธอก็ตายในน้ำผืนเดียวกับแฮร์รี่
- เหรอ - สวรรค์ชัดๆ
แต่เมื่อปวดหนักก็ต้องปลดปล่อยใช่ไหม เขาเลยไปที่เนินทรายนี้
นั่งยองๆ ข้างหลังมัน ทำธุระไป
เราทุกคนรู้แหละว่าเป็นเขา ที่นั่นเละไปหมด
แล้วเจ้าหมาน้อยตัวนี้ ก็คลานเข้ามาในบ้าน พันธุ์สเปเนียล
เขาโทษเจ้าสเปเนียลตัวนั้น
เราก็แบบว่า "ใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่ของสเปเนียลหรอก"
ก้อนมันใหญ่กว่าตัวเจ้าสเปเนียลนั่นอีก
ไง คาร์ล
ไง วิกตอเรีย
ที่รัก แล้วคอลเลกชันลูกแก้วหิมะของฉันล่ะ
ถูกคนไร้รสนิยมขโมยไปแล้ว
เขาทิ้งลงถังไปหมดแล้ว
แต่ไม่ต้องห่วง ผมปกป้องโปสเตอร์สวยๆ จากเงื้อมมือของเขาได้
ขอบคุณนะ มาร์ติน
ที่นี่ยังเหมือนตอนฉันออกไปเลย คาร์ล
อืม เหมือนสุสานไง
ฉันมีเวลาไม่นาน ต้องบินไฟลต์แฟรงก์เฟิร์ตต่อ
- คุณเข้ามาเอง ขอนัดเองด้วย - ผมให้เธอเข้ามา
- และคุณก็รู้จักทางออก - มีเสน่ห์เหมือนเคย
บาย ที่รัก
- คุณดูแย่จัง - ผมเกือบตายนี่
เมื่อไหร่ เมื่อเช้าเหรอ
ไอ้คนในร้านดิวตี้ฟรีเป็นไงบ้างล่ะ
- เขาเป็นนักบิน - มันเฮงซวย
โอเค แจสเปอร์ไปแล้ว ไปอยู่กับแม่คุณ
เธอคงโทรหาคุณแล้ว ถึงได้มีเซอร์ไพรส์น่ารักๆ แบบนี้
ใช่ แม่โทรหาฉัน เกิดอะไรขึ้น
คุณเปิดข้อความเสียงนั่นให้เขาฟังไง
ไม่ นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาไป
เขากับผมดีลกันแล้ว อะไรๆ ก็เริ่มดีขึ้น
ดีลกันแล้วเหรอ เขาต้องการพ่อ ไม่ใช่เซลขายรถนะ
แล้วคุณก็เข้ามายุ่งจนเรื่องพัง
เหมือนคุณอยากทำลายทุกอย่าง
- ผมแม่งอึ้งเลย - ฉันจะทำแบบนั้นทำไม
คุณเปิดข้อความเสียงนั่นให้เขาฟังทำไม
- ฉันอยากให้เขารู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดเขา - อะไรไม่ใช่
วิธีที่คุณปฏิบัติกับเขา กับทุกคนเลย
ฉันอยากให้เขารู้ว่า มันไม่ใช่เพราะเขา แต่เป็นเพราะคุณ
เขาเทิดทูนคุณจะตาย แต่คุณก็ผลักไสเขาไป
เทิดทูนผมเหรอ เขาแทบไม่คุยกับผมด้วยซ้ำ
เขาอายุ 17 นะ จะให้เจื้อยแจ้วเจรจาก็คงไม่ใช่
แต่ตอนที่คุณถูกส่งเข้าโรงพยาบาล เขาก็อยู่ที่นั่น
และไม่ไปไหนเลย จนกระทั่งคุณออกจากห้องผ่าตัด พ้น…
ขีดอันตราย
- คุณรู้ได้ยังไง - แม่บอกฉัน
- ไม่เคยบอกอะไรผมนี่ - คุณเคยถามเขาไหมล่ะ
เคยคิดไหมว่าเขากลัวขนาดไหน
มันก็ไม่ได้ง่ายสำหรับผมเหมือนกัน
คุณเคยอธิบายให้เขาฟังไหม
มันไม่ใช่เรื่องที่จะพูดขึ้นมาได้ง่ายๆ วิก
ฉันไม่ได้บอกว่ามันง่าย คาร์ล เขาโกรธ แต่คุณเป็นพ่อเลี้ยงเขา
เขาอาจจะโกรธเพราะแม่เขา ดันชิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้
- นั่นไม่ใช่เรื่องที่เราพูดกันนะ - ผมขอเถียง
เขาต้องการคุณ พอคุณผลักไสเขาออกไป มันก็เหมือนถูกลงโทษ
ผมไม่ได้ผลักไสเขา ให้ตายสิ
ฉันเปิดข้อความเสียงให้ฟังไหม "ผมว่าผมอยู่คนเดียวดีกว่า"
- นั่นไม่เกี่ยวกับเขา - นั่นแหละประเด็นของฉัน
แจสเปอร์ต้องรู้ว่า ปัญหาคือสิ่งที่อยู่ในหัวคุณ ไม่ใช่เขา
ฉันต้องไปแล้ว
- อยากให้ผมไปรับเขาไหม - ไม่ละ ปล่อยเขาไปเถอะ
แม่จะทำให้เขาเป็นบ้า อีกไม่นานเขาก็กลับมาเอง
แต่คุณต้องคิดว่าเขาจะกลับมาเจออะไรที่บ้าน
อาฮะ
- อ้าว โทษที - ไม่เป็นไร
ผมรอคุณอยู่เลย รอฟังเรื่องมอร์น่ะ
- น่าสนใจด้วยนะ - ยังไงครับ
- ไปเอามาจากไหน - แฟ้มคดีปล้นและทำร้ายร่างกายลิงการ์ด
คอลินเพื่อนฉันส่งมาให้
คอลิน
ผู้ช่วยและลูกชายของคันนิงแฮม ตามลำดับความสำคัญ
แล้วก็ว่าที่สามีเกย์ของฉัน
มันถูกระบุว่าเป็น "จี้เพชรบนสายแพลทินัม
ของไลลา ลิงการ์ด"
ระบุไว้ที่ไหน
ในใบเคลมประกันไง
แต่มันไม่ได้ถูกขโมยไป
ตอนนั้นมันไม่ได้ถูกขโมย เมริตต์กลับมาเอาคืน
- เมื่อไหร่ - วันงานศพของแฮร์รี่ เจนนิงส์
ไปตายซะ ไอ้โรคจิต
แกต้องการแบบนี้ใช่ไหม อยากเห็นฉันสภาพนี้ใช่ไหม
ได้เลย ไอ้เวร ได้เลย
สวัสดี
เปลี่ยนชุดไปสิ
แจสเปอร์
แม่งเอ๊ย ตกใจหมด คาร์ล
นึกว่าคุณเกลียดเพลงวัยรุ่นซะอีก
ใช่สิ ผมเกลียดมัน ก็เลยตัดสินใจศึกษามัน
ดูว่าเด็กๆ ชอบอะไร เหมือนนักโบราณคดีน่ะ
คุณกำลังเรียนปริญญาเอกด้านปรัชญานะ หรือว่าเปลี่ยนใจอีกแล้ว
คาร์ล นักปรัชญาก็คือ นักโบราณคดีด้านจิตใจ ว่าไหม
ผมแม่งไม่สนเลยสักนิด นี่มันอะไรกัน
ผมคิดว่าคุณกับผมกินมื้อค่ำดีๆ และคุยกันได้
- ก็รู้นี่ว่าผมชอบคุยกับคุณขนาดไหน - คุณต้องคุยกับใครสักคนนะ
ผมทำเมนูโปรดให้ด้วย ตับไง
ใครบอกคุณว่าผมชอบกินตับ
แจสเปอร์
โดนเขาหลอกเอาแล้วไง แต่มันก็ตลกดีนะ
ขอถามได้ไหมว่าคุณอยากคุยเรื่องอะไร
ลีธพาร์ก
เพื่ออะไรวะ
เพราะอย่างที่นักปรัชญาคนโปรดของผมชอบพูด
"การเยียวยาตัวเองสัมพันธ์กับการเยียวยาผู้อื่น"
- โยโกะ โอโนะ - โยโกะ ไม่ใช่จอห์น โยโกะน่ะนะ
"ความฝันที่ฝันคนเดียวเป็นแค่ความฝัน ความฝันที่ฝันร่วมกันคือความจริง"
เขาเป็นส่วนเติมเต็มของเธอ
นักบำบัดของผมคิดว่าผมรักษาตัวเองได้ ด้วยการคุยเรื่องลีธพาร์กกับเธอ
คุณไปหาบำบัดเหรอ สมัครใจเหรอ
ก็บ้าแล้ว แผนกบังคับไป
ขอบคุณพระเจ้า โลกนี้ยังเหมือนที่ผมรู้จัก
คิดว่าผมรักษาตัวเองได้ ด้วยการคุยเรื่องนั้นกับคุณเหรอ
โชคดีนะเพื่อน
ไม่ใช่กับผม กับนักบำบัดของคุณก็อย่าหวัง
กับแจสเปอร์ต่างหาก
- แอบฟังที่เราคุยกันเหรอ - ยากที่จะไม่ฟังนะ
มันง่ายจะตาย ก็แค่สนแต่เรื่องตัวเองไง
ฟังนะ วิกตอเรียพูดไม่ผิดหรอก
โอเค
กระสุนเจาะเข้าไปทางนี้ และทะลุออกมาทางนี้
ก็เห็นอยู่
จะให้ทนยังไงไหววะ
กระสุนเจาะเข้าไปทางนี้ และทะลุออกมาทางนี้
หลังจาก
ที่มันทะลุกระดูกสันหลังของฮาร์ดี้
- อ๋อ - ใช่ "อ๋อ"
ฮาร์ดี้ช่วยชะลอมัน ซึ่งช่วยผมไว้อย่างไม่ต้องสงสัย
ส่วนเขาก็เป็นอัมพาตตั้งแต่เอวลงไป
แขนดีข้างหนึ่ง อีกข้างขยับได้ครึ่งเดียว
และอย่างที่เรารู้ จนท.แอนเดอร์สันไม่ได้โชคดีขนาดนั้น
วิกตอเรียบอกว่าเขากลัว ตอนที่เห็นผมที่โรงพยาบาล
แล้วเขาจะรู้สึกยังไงถ้าได้ยินทั้งหมดนั้นล่ะ
เขาจะรู้สึกยังไง ถ้าผมบอกเขาว่าถึงเราจะมีอาวุธ
ผลก็จะออกมาเหมือนเดิมล่ะ
รู้ไหมว่าทำไม มาร์ติน ผมจะบอกให้
ไม่ว่าจะเจอคำคมห่าเหวอะไรในอินเทอร์เน็ต
โลกนี้ก็ยังเป็นที่ที่โคตรอันตราย ที่ไม่มีใครปลอดภัย
จากเซอร์ไพรส์ร้ายๆ ที่ทำลายชีวิตพวกเขาได้เลย
รู้ไหมว่าทำไม มาร์ติน
เพราะสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่สุด บนดาวดวงนี้ก็คือเราไง
ผมจะไปอาบน้ำ
ผมจะกลับมา และเราจะนั่งลง
เราจะกินไอ้ตับเวรนั่น
แต่ขอกินเงียบๆ แล้วกัน
ผมว่าวิลเลียมไม่ได้เจอพ่อเขา บนเรือข้ามฟากหรือที่บ้าน
ทำไมถึงคิดแบบนั้น
เพราะเรายังสันนิษฐานได้ว่า วิลเลียมจำพ่อตัวเองได้
ถึงจะผ่านไป 12 ปีน่ะนะ
เอาละ โรส เร็วสิ บอกสมมติฐานของคุณมา
บอกหน่อยว่าทำไมคุณถึงคิดว่า เจมี่เกี่ยวข้องกับการหายไปของลูกสาวเขา
- ผมรอไม่ไหวแล้ว ว่ามา - ฉันก็ไม่รู้ คาร์ล
ฉันแค่รู้ตามที่วิลเลียมบอกว่า
เขาเห็นคนใส่หมวก
ที่มีชื่อเรือของเจมี่อยู่ ทั้งบนเรือและที่บ้าน
ไม่ เขาเห็นคนใส่หมวกที่มีรูปนกเวรตัวหนึ่ง
แต่คุณ นักปักษีวิทยามือสมัครเล่น
ก็ไปตัดสินแล้วว่า เป็นนกตัวเดียวกับชื่อเรือของเจมี่
ผมเข้าใจถูกไหม
- คุณทำแบบนั้นอีกแล้ว - ทำอะไร
ขอแค่ให้ได้ขัดคนอื่นไง
ผมไม่เห็นด้วยกับคุณ
เพราะคุณยังไม่ได้คิดให้รอบคอบ พอที่จะทำให้ผมเห็นด้วย
แล้วสร้อยคอล่ะ หือ
ของคนแม่น่ะ เส้นที่เจมี่บอกว่าเมริตต์เอาไปน่ะ
- มันทำไมล่ะ - เจมี่อาจพยายามเอาคืนก็ได้
ขอเรียบเรียงแป๊บนะ เขาสะกดรอยตามลูกสาวตัวเอง
แล้วก็ลักพาตัวและหรือฆ่าเธอ เพื่อเอาสร้อยคืน ถูกต้องไหม
โอเค นั่นมันไร้สาระ
- ใช่ไง - แม่งเอ๊ย
- แอคคราม นั่นอะไรน่ะ - มาจากสำนักงานอัยการสูงสุด
- อ่านหมดแล้วหรือยัง - ส่วนใหญ่ครับ
มีอะไรน่าสนใจไหม
ผู้หญิงคนนั้นดูใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่พบอะไรในไดอารี่งานเธอเลย
บันทึกการโทร
การโทรเข้าออกทั้งหมด มาจากบ้านและจากออฟฟิศ
เหมือนว่าเธอตรงกลับบ้านทุกคืนเลย
ไม่กินมื้อค่ำกับพวกเบื้องบน ไม่ดื่มที่ผับกับเพื่อนร่วมงาน
"คิดถึงแล้วสิ"
"รอครั้งหน้าไม่ไหวแล้ว ห้องเดิมไหม"
"เตียงนั้นน่าจะนำโชคนะ"
- ลงชื่อ "เอส" - งั้นเธอก็ไม่ได้ตรงกลับบ้านตลอดสิ
"เอส" นี่มันใครกัน
มีชื่อร้านดอกไม้อยู่ แต่ไม่มีวันที่
เธออาจได้สิ่งนี้มาตอนไหนก็ได้ก่อนจะหายตัวไป
ร้านนั้นจะยังมีคำสั่งซื้อนี้อยู่ไหม
อาจมีคนจำการ์ดได้ไหม
ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ แล้วใครจะรู้ว่าเธอได้การ์ดนี้มาเมื่อไหร่
เธอมีเหตุผลที่เก็บการ์ดไว้แน่
"ห้องเดิม"
- โรงแรม - แต่ที่ไหนล่ะ
ของพวกนี้มาจากออฟฟิศเธอใช่ไหม ใครเป็นคนเก็บมา
เลขาของเธอ
ซาบรีน เปเรร่า
ซาบรีน
ที่นี่เป็นห้องน้ำหรือไง
- ห้องอาบน้ำ - อ๋อ แหงสิ
เมริตต์ขึ้นชื่อเรื่องความก้าวร้าว
จะพูดแบบนั้นก็ได้
เป็นคุณจะพูดแบบไหน
เธอยั่วโมโหคนอื่น เข้าปะทะตรงๆ ทดสอบพวกเขา
เมริตต์ไม่สนใจว่าคนอื่นคิดยังไง
ตราบใดที่พวกเขาคิดว่าเธอทำงานเก่ง
- พวกเขาคิดงั้นเหรอ - ก็ต้องคิดเพราะเธอเก่งจริง
สตีเฟน เบิร์นส์บอกว่าเธอเข้ากับคนอื่นไม่ได้
ก็เราทั้งคู่แหละ
ฉันว่านั่นคือเหตุผลที่เธอพาฉันมาด้วย เธอจะได้มีเพื่อน
สู้กับหนุ่มๆ รักบี้จากโรงเรียนหรูเหรอ
เราเคยล้อพวกเขานะ
ฟันสวยแต่ทัศนคติแย่ เป็นศึกระหว่างเรากับพวกเขา
อ๋อ ฉันเข้าใจความรู้สึกเลย
พวกเขาพยายามทำให้เรากลัว
ทำให้เรารู้สึกเหมือนฟันเฟืองชิ้นเล็กๆ ในเครื่องยนต์ใหญ่ของหนุ่มๆ
- อะไรล่ะ - พูดจบหรือยัง
- งั้น… - ขอโทษค่ะ
เมริตต์เข้มแข็งไหม เอาตัวรอดเก่งไหม
เอาตัวรอดเหรอ ล้อเล่นหรือไง
นั่นมันเรื่องถนัดของเธอเลย
งั้นเธอเอาตัวรอดได้ ในสถานการณ์ยากๆ เหรอครับ
- คุณคิดว่าเธออาจจะยังรอดเหรอ - ก็เป็นไปได้
ไม่หรอก นี่ก็สี่ปีแล้ว
แล้วฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะทิ้งน้องชาย หรือฉันไปเฉยๆ แบบนั้นหรอก
ถ้าเธอยังมีชีวิต ฉันก็คงรู้แล้ว
เพราะพวกคุณสนิทกันมากเหรอ
- เราแค่สื่อถึงกันตลอด - อ๋อเหรอ
- เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก - ทำไมล่ะ
เพราะรสนิยมเราไม่ตรงกันไงล่ะ
จะว่าไป คุณจำนี่ได้ไหมคะ
ไม่นะคะ
คุณเป็นคนเก็บมา พร้อมกับข้าวของในออฟฟิศของเธอ
- ก็ถ้าคุณว่าอย่างนั้น - รู้ไหมว่า "เอส" อาจเป็นใคร
คิดว่าเป็นฉันเหรอ
ผมคิดว่าเป็นคนที่ชื่อขึ้นต้นด้วย "เอส"
คำว่า "คนที่ชื่อขึ้นต้นด้วย 'เอส'" เนี่ย
แม่งอาจเป็นใครก็ได้
- ก็โทรไปถามร้านนี้สิ - เราโทรแล้ว ร้านเจ๊งเรียบร้อย
อาจเป็นคนในที่ทำงานได้หรือเปล่า
ให้ตาย หวังว่าจะไม่ใช่นะ
คุณมีแค่นี้จริงๆ เหรอ
เป็นแบบนี้เองสินะ เล่นใหญ่สร้างกระแสและเสียเวลาเปล่า
- เราอยากตามหาเธอ - คนก่อนก็เหมือนกัน
- ดูสิว่าเขาไปได้ไกลแค่ไหน - คนก่อนทำพังสุดๆ
อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำงานจากห้องน้ำท้ายสถานี
กับสองคนที่ฉันว่าดูเหมือน พนักงานชั่วคราวจากกลุ่มเลขานะ
มิน่าล่ะใครๆ ก็ชอบคุณ
บอกมาทีว่าทำไมคุณถึงคิดว่าจะทำได้ดีกว่า
เพราะผมทำอยู่นี่ไง
แม่งเอ๊ย
คุณพูดเหมือนเธอไม่มีผิด
ถ้าเมริตต์คบใครอยู่ ฉันคงรู้แน่ๆ
ชายแทร่พวกนั้น ไม่มีใครลองเสี่ยงจีบเธอเลยเหรอ
พวกเขาพยายามแล้ว อยากได้เธอกันจะตาย
พวกนั้นคงกำลังพนันกันอยู่ แต่เธอก็ไม่เคยสนใจ
เธอคุยพวกเขาเหมือนว่าเธอเหนือกว่า
- เธอไม่มีเพื่อนเลยเหรอ - ไม่รู้สิ
อาจจะเลียมมั้ง
พวกเขาทำคดีฟินช์ด้วยกัน แต่ออกแนวสนิทสนมมากกว่าเพื่อนนะ
- เลียม เทย์เลอร์ - ใช่
เขาเป็นอัยการที่ดี และมีชีวิตคู่ที่แฮปปี้
เขาเลยไม่ได้ตามเธอต้อยๆ เหมือนคนอื่น
- ทำไมคุณพูดว่า "ดี" ล่ะ - เมริตต์ให้คะแนนเขาแบบนั้น
เธอเคยสนใจเขาบ้างไหม
ฉันเคยถามเธอเรื่องเขาอยู่
เธอบอกว่ามองเลียมเป็นความท้าทายมากกว่า
แต่เธอรู้ว่าเขามีชีวิตคู่ดีๆ เธอไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก
งั้นถ้าเมริตต์มีหนุ่ม ก็ต้องเป็นคนนอกออฟฟิศ
- ทำอะไรน่ะ นายไม่ได้มาเที่ยวนะ - จะได้โชคดีไง
ไม่ใช่กับหมาตัวนี้ มันเปลี่ยนจมูกไปสองครั้งแล้ว มาเร็ว
ทุกท่านครับ
ผมจะขอพูดสั้นๆ เพราะเป็นคนพูดน้อย
- ให้จริงเถอะ - เอาน่า
พวกคุณควรภูมิใจนะ
ผมรู้ว่าพวกคุณทำงานหนักแค่ไหน แล้วก็แทบไม่มีใครมองเห็น
แต่ผมอยากขอบคุณและชมว่าทำได้ดีมาก
และมันรู้สึกโคตรดีเลยที่ชนะ
วันนี้วันเกิดเจ้าตัวน้อย ไว้เจอกันตอนเช้านะ
คาร์ล มอร์คนี่นา
เลียม เทย์เลอร์ตัวเป็นๆ
เลียม เทย์เลอร์ ผมแอคคราม
- ได้ข่าวว่าตายแล้วนี่ - แค่ข้างในน่ะ
กำลังคุยเรื่องคุณอยู่พอดี
อยู่ต่ออีกเดี๋ยวได้ไหม รอผมคุยกับหัวหน้าคุณก่อน
วันนี้วันเกิดเคลลี่ เราจะไปกินมื้อค่ำกับครอบครัว
โอเค แล้วยังว่ายน้ำในทะเลเย็นๆ อยู่ไหม
ทุกเช้า ทำให้ผมดูหนุ่มน่ะ
จนหัวใจคุณระเบิดน่ะสิ
- ดีใจนะที่คุณยังไม่ตาย - ได้ เดี๋ยวผมไปหาเอง
ฉลองอยู่เหรอ
คนผิดสามรายในคดีฟอกเงินครั้งใหญ่
คงจะไม่ลงเอยด้วยดีที่สนามกอล์ฟหรอกนะ
ใครจะมีเวลาไปตีกอล์ฟล่ะ
- เราน่าจะไม่เคยเจอกันนะ - แอคครามครับ
เขาถือร่มให้ผมน่ะ
มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า
นอกจากฟังมุกสภาพอากาศเดิมๆ ของคุณน่ะ
"คิดถึงแล้วสิ"
ว่าไงนะ
"รอครั้งหน้าไม่ไหวแล้ว"
"ห้องเดิม เตียงเดิม"
- บลาๆ - ขอโทษที ผมตามไม่ทัน
มันคือโน้ตที่ติดอยู่กับดอกไม้ ที่ถูกส่งไปให้เมริตต์
ส่งจากใคร
คนที่แอบปลื้มที่ชื่อขึ้นต้นด้วยตัว "เอส"
- อ๋อ - พอจะรู้ไหมว่าอาจเป็นใคร สตีเฟน
ไม่เลย
ขอพูดให้ชัดเจนนะ เมริตต์กับผมไม่เคยคุยเรื่องชีวิตส่วนตัว
แต่คุณเป็นหัวหน้าเธอ พี่เลี้ยงของเธอ
ผมไม่รู้เลยว่าเธอทำอะไรนอกเวลางาน
แล้วในเวลางานล่ะ คนเรากิ๊กกันในที่ทำงานตลอด
และผมก็ยังคาดหวังให้พวกเขาทำตัวเป็นมืออาชีพ
ถ้าคนทำตามที่เราคาดหวัง คุณกับผมคงจะตกงานแล้ว
มันคงไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก
มีอะไรอีกไหม หรือคุณอยากเสี่ยงถามอีกคำถามล่ะ
ไม่ใช่วันนี้น่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ท่านอัยการ
ไปไหนก็ไป
(บ้านเอ็กลีย์ บ้านพักอาศัย)
- ขอชาสักถ้วยได้ไหม - คุณควรนอนนะ
- คราวนี้รอให้น้ำเดือดด้วย - เอาเถอะ
- ช่วยหาบิสกิตชิ้นเล็กๆ ให้ได้ไหม - นอนได้แล้ว
เก่งมาก เมริตต์
น้ำดูน่าเล่นเนอะ
แค่ดูคุณว่าย หำผมก็หดแล้ว
น่าลองนะ ช่วยให้ตื่นดีมากเลย
ถ้าอยากตื่นก็คงใช่
ผมจำคุณในการประชุมคดีตอนเช้าตรู่ได้
สดใสสุดๆ ไปเลย
พูดถึงคดีที่ปิดไม่ลงแล้ว…
ใช่ โอเค
คุณกับเมริตต์ ลิงการ์ด ทำคดีเกรแฮม ฟินช์ด้วยกันใช่ไหม
ใช่
คุณว่าเธอเป็นยังไง
ทะเยอทะยาน น่ารำคาญ
เธอตั้งใจมาก ไม่ใช่สายทำงานเป็นทีม
- ไม่ค่อยนึกถึงเพื่อนร่วมงานเหรอ - ใช่
แต่ผมไม่เคยมีปัญหากับเธอนะ
เลขาเก่าของเธอบอกว่า เมริตต์มองคุณเป็นความท้าทาย
- ความท้าทายเหรอ - ใช่ แบบว่า…
บททดสอบ รางวัลที่รอให้คว้ามา
ผมปลื้มละมั้ง
ทุกคนเอาแต่บอกว่าเมริตต์ชอบความท้าทาย
เธอผ่านบททดสอบทั้งหมด คว้ารางวัลมาหมด
ผมเลยสงสัยว่าถ้าเธอคิดว่าคุณคือความท้าทาย
เธอได้ลองคว้าหรือเปล่า
และเธอมักจะได้สิ่งที่เธอต้องการ ถ้าเธอมุ่งมั่นจริงๆ…
- ผมจะถามว่า… - ผมอึ๊บเมริตต์ไหมน่ะเหรอ
- ในทางกลับกันก็ได้ ใช่ - ให้ตายสิ คาร์ล
เปลี่ยนใจผมสิ เลียม
บอกผมว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกสิว่าไม่มีอะไร
- ผมไม่รู้จะพูดยังไง - ก็แค่บอกว่าไม่มีอะไร
มันไม่มีอะไร
- ห่าเอ๊ย เลียม - คาร์ล
- มาร์ธ่ารู้ไหม - ต้องไม่รู้อยู่แล้ว
แหงสินะ
มันเริ่มได้ยังไง
อย่างที่คุณบอก เมริตต์เล็งผมด้วยเหตุผลบางอย่าง
แล้วเราก็ไปดื่มกันหลังเลิกงาน
เราเมากันนิดหน่อย
เธอจูบผม แล้วมันก็เลยเถิด
- สักเดือนได้ - คุณใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะคิดได้
เมริตต์ต่างหาก เธอเป็นคนจบมัน
ทำไมล่ะ
เธอก็แค่จบมัน ไม่มีการเตือน ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีการทะเลาะกัน
แค่ "ขอบคุณ แล้วเจอกันนะ"
หลังจากนั้นผมก็รักษาระยะห่าง
งั้นคุณก็แต่งงานอยู่ เธอไม่เคยพาใครกลับบ้าน
- แล้วไปเจอกันที่ไหน - โรงแรม
- ที่ไหน - พรินซ์การ์เด้น
- เคยส่งดอกไม้ให้เธอไหม - เธอคงเกลียดมัน
จำวันที่ได้บ้างไหม
- ไม่ แต่เธอจ่ายตลอด - โอ้ ดูแลดีเชียว
- น่าจะมีบันทึกไว้นะ - เรื่องมันตั้งนานแล้ว
ก่อนเธอหายไปเป็นปีเลย
เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับการสืบสวนของคุณเลย
ทางเดียวที่มาร์ธ่าจะรู้ก็คือคุณบอกเธอ
ไม่ต้องใส่ลงแฟ้มก็ได้
งั้นคุณก็ทำตัวเจ้าชู้ เธอทิ้งคุณไป คุณรู้สึกเหมือนถูกหลอก
- แล้วก็รอเป็นปีเพื่อฆ่าเธอเหรอ - ผมไม่รู้ว่ามีใครฆ่าเธอหรือเปล่า
คุณต้องคิดอยู่แน่ๆ การสืบสวนมักจะแปลว่ามีอาชญากรรม
อาชญากรรมที่แท้จริงคือไอ้สปีโด้นั่นเวรต่างหาก
ไม่ต้องห่วง ผมไม่ใส่คุณลงในแฟ้มหรอก
เธอใช้ชื่ออื่น
เธอเช็กอินด้วยชื่อไลลา เกรแฮม
- แน่ใจนะ - เธอมีบัตรเครดิตชื่อนั้นด้วย
ผมจำได้เพราะเคยเล่นมุกว่า อัยการฉ้อโกงซะเอง
เธอคงขำท้องแข็งแน่ๆ
เธอแค่พูดว่า "คุณปลอดภัยแล้ว ตอนนี้คุณรู้ความลับของฉัน"
สารวัตรใหญ่มอร์ค นี่มาร์คัส ผู้ช่วยผู้จัดการของโรงแรม
เป็นยังไงบ้าง มาร์คัส
สารวัตรใหญ่ อย่างที่บอกเพื่อนร่วมงานคุณ ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้
- ขอโทษที่คุณต้องถ่อมา แต่เกรงว่า… - หุบปาก มาร์คัส
คุณเก็บประวัติแขกไว้นานแค่ไหน
- ห้าปี แต่ก็นะ… - หุบปาก มาร์คัส
เรากำลังสืบเรื่องผู้หญิงที่หายตัวไป
ที่อาจเคยมาพักที่นี่ก่อนจะหายตัวไป
เรารู้แน่ชัดว่าเธอเคยมาพักที่นี่ ประมาณหนึ่งปีก่อนหน้านั้น
ซึ่งนั่นคือสี่ปี
โอลิมปิกสองครั้ง บอลโลกหนึ่งครั้ง และนายกรัฐมนตรีสี่คน
- ถ้าไม่ว่าอะไร - คุณต้องมีหมายค้นครับ
ก็แค่เพื่อยืนยัน มันไม่ใช่โคเคน 50 กิโลกรัม
ยังไงก็ตาม ผมไม่ได้รับอนุญาต ให้เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวครับ
ข้อมูลนั้นมีกฎหมายคุ้มครองแล้ว
พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูล ปี 2018
ขอบใจ แอคคราม ช่วยได้จริงๆ
อย่างที่บอกเพื่อนร่วมงานคุณ ผมอาจตกงานได้
คุณก็อาจตกงานถ้าผมบอกเบื้องบนของคุณ
ว่าคุณจัดหาโสเภณีให้กับแขก
ผมไม่ได้ทำแบบนั้น
แล้วคุณก็มีแม่บ้านโรงแรม ที่ค้ายาจากรถเข็นทำความสะอาด
- นั่นไม่จริงเลย - ผมรู้ แม่งแย่ใช่ไหมล่ะ
- นี่ข่มขู่กันชัดๆ - แจ้งตำรวจสิ
ห้องเดิมหกครั้งในช่วงสองเดือน ก่อนที่เธอจะหายตัวไป
ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเขาสืบประวัติการเงินของไลลา เกรแฮมได้
ใช่ เรากำลังทำอยู่ไง
คนแบบไหนที่ใช้ชื่อแม่ที่ตายไปกัน
"แขกพิเศษ" คืออะไรครับ
คนที่ได้รับอนุญาตให้เซ็นค่ารูมเซอร์วิส ค่าเครื่องดื่ม หรืออะไรก็ตาม
- เธอทำแบบนั้นทำไม - เพราะเธอไม่เคยมาพักที่นี่
- แต่ชื่อเธออยู่ในคอมนะ - ในนั้นเป็นชื่อไลลา เกรแฮม
ลายเซ็นของเลียม เทย์เลอร์
อยู่บนหลักฐานทุกชิ้น ที่โยงเมริตต์เข้ากับห้องนั้น
นังบ้าขี้ระแวง
แต่ผมกำลังดูบันทึกครั้งล่าสุดที่เธอมาที่นี่
และนั่นไม่ใช่ชื่อเลียม เทย์เลอร์
แซม เฮกนี่แม่งใครกัน
เอาละ วันนี้แหละ เมริตต์
เธอมีเวลาคิดมาพอแล้ว ตอนนี้แหละโอกาสที่จะตอบคำถาม
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่
อย่างที่เขาว่า ความจริงจะทำให้เป็นไท
แต่ถ้าเธอตอบไม่ถูก
เราจะให้เวลาเธอคิดอีกเดือน แล้วค่อยมาลองตอบอีกที
(แคลร์ มาร์ช: กลับบ้านเถอะค่ะ วิลเลียมต้องการคุณ)
ในนั้นโอเคไหม
เดาครั้งแรก
เดาดีๆ ล่ะ
แซม เฮก
เธอทำอะไรกับแซม
สักวันผมอยากพาคุณไปเบนนี่เบ็กนะ
มันเป็นเชิงผาเล็กๆ ที่เหมาะให้คุณเริ่มปีนผาเลย
ใครบอกว่าฉันอยากเรียนปีนผาล่ะ
- คุณแต่งตัวแล้ว - ใช่ ฉันต้องไปแล้ว
- ทุกอย่างโอเคไหม - โอเค พอดีมีเรื่องน่ะ
ผมจะยกโทษให้ก็ต่อเมื่อ คุณบอกว่าผมจะได้เจอคุณอีกเมื่อไหร่
- ฉันจะหายไปสักพัก - หายไปไหน
มอร์ แค่ไม่นาน
มอร์ มีอะไรที่มอร์
มันเป็นเกาะ
ผมรู้น่า แต่มีอะไรสำหรับคุณล่ะ
พ่อฉัน
- คุณจะไปนานแค่ไหน - ใครจะรู้ล่ะ
ว้าว "ใครจะรู้ล่ะ" ก็เหมือนตลอดกาลแหละ
ขอเถอะ ฉันไม่กลับไปอยู่กับพ่อหรอก
ฉันแค่ต้องไปเจอแก แล้ว…
แล้วอะไร
- กลับมาแล้วฉันโทรหานะ - เมื่อไหร่ล่ะ
ไม่รู้สิ เมื่อฉันกลับมาไง
- คุณนี่ให้ข้อมูลชัดเจนดีจัง - เราเอากันเฉยๆ ไม่ได้เหรอ
เราทำแบบนั้นอยู่เหรอ แค่เอากันน่ะ
แล้วคุณคิดว่าอะไรล่ะ
ฉันต้องไปแล้ว แต่คุณอยู่ต่อได้ สั่งรูมเซอร์วิสมา ใช้วันนี้ให้คุ้ม
นี่ เมริตต์
ไปตายเหอะ
เธอทำอะไรกับแซม
ฉันหลอกใช้เขา
แค่นั้นเหรอ
ฉันใจร้าย
นี่เกี่ยวกับแซมเหรอ
ไม่
แต่แซม เฮกตายเพราะเธอ
แซมตายแล้วเหรอ
และทุกครั้งที่เธอตอบผิด
ก็จะทำให้อะไรๆ อึดอัดขึ้นนิดหน่อย
เพราะงั้นหลังจากนี้ เธออาจจะอยากคิดให้ดี
ก่อนที่จะพูดอะไร
ห้องออกซิเจนความดันสูงจะเริ่มร้อนขึ้น
เมื่อแรงดันเพิ่มขึ้น
ที่ห้าบรรยากาศ หรือความลึก 50 เมตร
อุณหภูมิภายในห้อง จะอยู่ที่ประมาณ 32 องศาเซลเซียส
หรือ 90 องศาฟาเรนไฮต์
หลักการง่ายๆ ก็คือยิ่งลึกยิ่งร้อน
ออกซิเจนจะหนาแน่นขึ้น และจะทำให้หายใจลำบากขึ้น
คนอาจเริ่มมีภาวะระดับออกซิเจนสูง
หรือมีระดับคาร์บอนไดออกไซด์สูงในลมหายใจ
อาการเหล่านี้รวมถึงตัวสั่น เหงื่อออก สับสน
ปวดหัว ตาพร่ามัว
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี