1
00:00:29,440 --> 00:00:30,800
เมริตต์

2
00:00:32,360 --> 00:00:33,360
สวัสดี

3
00:00:36,760 --> 00:00:40,200
เมริตต์ ลิงการ์ด นั่นเธอเหรอ

4
00:00:40,800 --> 00:00:41,720
นี่คุณ…

5
00:00:56,800 --> 00:00:57,760
สวัสดี

6
00:01:02,440 --> 00:01:03,400
นี่

7
00:01:06,520 --> 00:01:08,000
ฉันพูดด้วยอยู่นะ

8
00:01:35,480 --> 00:01:38,800
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ในศาล รู้ไหมว่าแปลว่าอะไร

9
00:01:39,400 --> 00:01:40,600
มันแปลว่า

10
00:01:42,160 --> 00:01:45,800
ตอนนี้ตำรวจทุกคนในประเทศกำลังตามหาฉันอยู่

11
00:01:45,880 --> 00:01:48,920
รู้ตัวไหมว่าแกกำลังซวยแค่ไหน

12
00:01:49,000 --> 00:01:52,760
น้องฉันอยู่ไหน น้องฉันอยู่ที่นี่หรือเปล่า

13
00:01:53,800 --> 00:01:55,520
แกจับน้องฉันมาหรือเปล่า

14
00:01:56,520 --> 00:01:59,240
สาบานเลย ถ้าแกแตะต้องเขาล่ะก็…

15
00:02:34,000 --> 00:02:35,680
(แผนกคดีปิดไม่ลง)

16
00:02:42,320 --> 00:02:44,720
มันกวนใจผมสุดๆ ไปเลย จริงนะ

17
00:02:44,800 --> 00:02:48,240
แต่ยิ่งไปกว่านั้น รู้ไหม มันทำให้ผมสับสน

18
00:02:48,960 --> 00:02:50,480
"แทตตี้บาย" อะไรวะ

19
00:02:50,560 --> 00:02:52,000
ก็แค่คำบอกลา คาร์ล

20
00:02:52,080 --> 00:02:54,760
ไม่ใช่ ไม่เลย "แทตตีส์" แปลว่ามันฝรั่ง

21
00:02:54,840 --> 00:02:57,000
มันฝรั่งมาเกี่ยวกับการบอกลาได้ยังไง

22
00:02:57,080 --> 00:02:59,000
มันฝรั่งแม่งเป็นอาหาร

23
00:02:59,080 --> 00:03:02,040
แล้วเชียริโอส์แม่งเกี่ยวอะไรกับการบอกลาล่ะ

24
00:03:02,120 --> 00:03:04,640
เชียริโอส์แม่งเป็นซีเรียลนะ

25
00:03:04,720 --> 00:03:06,160
รู้จักประชดประชันด้วย เย่

26
00:03:06,240 --> 00:03:09,880
ไม่หรอก ฉันพยายามหาช่างประปาอยู่
พอจะมีแนะนำไหม

27
00:03:09,960 --> 00:03:11,520
ไม่ใช่ด้านที่ผมถนัด

28
00:03:11,600 --> 00:03:15,160
ฉันก็เหมือนกัน เลยต้องหาผู้เชี่ยวชาญตัวจริงไง

29
00:03:16,000 --> 00:03:19,000
คุณเกลียดสกอตแลนด์เข้าไส้
ทำไมถึงย้ายมาอยู่ที่นี่ล่ะ

30
00:03:19,080 --> 00:03:20,400
ผมแต่งงานกับมัน

31
00:03:20,480 --> 00:03:24,400
งั้นคุณก็ไปได้แล้ว มอบอิสรภาพให้เราสักที

32
00:03:24,480 --> 00:03:26,960
ตกลงนี่คุณจะช่วยผมยังไงกันแน่

33
00:03:27,040 --> 00:03:29,680
ถ้าเครื่องล้างจานพัง ก็ต้องเรียกช่างประปา

34
00:03:31,400 --> 00:03:33,960
ในสถานการณ์นี้นะ คาร์ล
ฉันเป็นช่างประปาของคุณ

35
00:03:34,040 --> 00:03:37,120
ครึ่งชีวิตผมหมดไปกับการเจอพวกไม่ได้เรื่อง

36
00:03:37,200 --> 00:03:40,200
ส่วนอีกครึ่งหนึ่งก็เจอวัยรุ่นขี้เงี่ยนอารมณ์ร้าย

37
00:03:40,280 --> 00:03:42,640
เขาไม่ใช่ลูกผมด้วยซ้ำ

38
00:03:42,720 --> 00:03:45,800
แต่ผมดันชนะเกมปามะพร้าวและได้เขามา

39
00:03:45,880 --> 00:03:48,920
พร้อมกับเครื่องเงิน
ซึ่งต้องขัดเกลาน้อยกว่าเขาตั้งเยอะ

40
00:03:53,320 --> 00:03:55,800
- ไม่ยักรู้ว่าคุณมีลูกชายด้วย
- ลูกเลี้ยง

41
00:03:57,560 --> 00:03:58,800
คุณแบ่งสิทธิ์เลี้ยงดูเหรอ

42
00:03:58,880 --> 00:04:02,160
เปล่า ผมโชคดีน่ะ
ได้เจ้าแจสเปอร์มาเลี้ยงคนเดียวเลย

43
00:04:03,720 --> 00:04:04,920
เขาไม่ได้อยู่กับแม่เหรอ

44
00:04:06,000 --> 00:04:08,000
งานวิกตอเรียต้องเดินทางบ่อยๆ

45
00:04:08,080 --> 00:04:10,520
เธอคิดว่าคงดีกับแจสเปอร์มากกว่าถ้ามี…

46
00:04:12,960 --> 00:04:16,640
ผู้ชายที่เข้มแข็งอยู่ในชีวิตที่เธอพูดว่าเป็น…

47
00:04:17,640 --> 00:04:20,040
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของเขา

48
00:04:20,120 --> 00:04:21,200
ว้าว

49
00:04:23,200 --> 00:04:25,920
ต้องบอกเลยนะว่าฉันเซอร์ไพรส์ คาร์ล

50
00:04:26,000 --> 00:04:28,400
- เรื่อง
- เหตุผลที่คุณยังอยู่

51
00:04:29,000 --> 00:04:31,360
คุณเซ็นรับภาระผูกพันครั้งใหญ่เลย

52
00:04:31,440 --> 00:04:33,080
ไม่ต้องห่วง ผมค้านเธอไปแล้ว

53
00:04:33,160 --> 00:04:34,200
ยังไม่ทันไร

54
00:04:34,280 --> 00:04:37,400
ถึงเวลาต้องพาเขาไปบ้านยายแล้ว แต่ผม…

55
00:04:40,480 --> 00:04:43,600
ผมทิ้งเขาไว้ที่นั่นไม่ได้ ทำไม่ได้

56
00:04:44,200 --> 00:04:46,240
- เพราะคุณเป็นห่วงเขาไง
- เปล่า

57
00:04:46,320 --> 00:04:48,240
เพราะผมเกลียดอีแก่ตัวแสบนั่น

58
00:04:50,120 --> 00:04:51,240
แจสเปอร์อายุเท่าไรคะ

59
00:04:51,320 --> 00:04:52,400
สิบเจ็ด

60
00:04:53,240 --> 00:04:54,480
"ไปตายซะ กล่อมนอนหน่อย"

61
00:04:55,480 --> 00:04:56,520
ว่าไงนะ

62
00:04:56,600 --> 00:04:57,800
วัยรุ่นก็แบบนี้

63
00:04:58,600 --> 00:05:01,520
พวกเขาต้องเกลียดคุณ
จะได้ทิ้งคุณไปได้เมื่อถึงเวลา

64
00:05:01,600 --> 00:05:04,560
แต่ตัวเองก็ไม่ได้อยากไป
เลยทำให้ทุกคนปวดหัวกันหมด

65
00:05:04,640 --> 00:05:07,280
ผมค่อนข้างมั่นใจนะว่า
แจสเปอร์ไม่ได้สับสนขนาดนั้น

66
00:05:07,360 --> 00:05:09,680
ตอนนี้คุณเจอเรื่องมากมายในชีวิต

67
00:05:09,760 --> 00:05:12,280
ใช่ พูดแบบนั้นก็ได้ เรเชล ใช่

68
00:05:12,360 --> 00:05:15,160
ไม่แปลกใจเลยที่คุณสติแตกกลางรายการสด

69
00:05:15,960 --> 00:05:18,800
แต่วันนี้เวลาของเราหมดแล้ว

70
00:05:20,400 --> 00:05:21,360
ว้าว

71
00:05:22,520 --> 00:05:24,560
ผมรู้สึกว่าเราก้าวหน้าไปมากเลย

72
00:05:24,640 --> 00:05:27,040
อาฮะ แทตตี้บาย คาร์ล

73
00:05:30,600 --> 00:05:31,800
เชียริโอ เรเชล

74
00:05:34,960 --> 00:05:38,000
เราต้องกลับไปที่เกิดเหตุอีกครั้ง ตรวจดูอีกรอบ

75
00:05:38,080 --> 00:05:39,800
เราพลาดอะไรไปแน่ๆ

76
00:05:40,400 --> 00:05:43,960
ระหว่างนั้นก็คุยกับพวกเพื่อนบ้านอีกรอบด้วย

77
00:05:44,840 --> 00:05:46,360
พวกเขาต้องจำอะไรได้แน่

78
00:05:55,160 --> 00:05:56,000
คุณมาที่นี่ไม่ได้

79
00:05:56,080 --> 00:05:59,280
- นานแค่ไหนแล้วนะ สี่เดือนไหม
- ผมคุยเรื่องคดีไม่ได้

80
00:05:59,360 --> 00:06:02,960
เป็นมารยาทของมืออาชีพ
ถึงจะมีแค่เราคนเดียวที่เป็นก็เถอะ

81
00:06:03,040 --> 00:06:05,480
แล้วก็มีแค่เราคนเดียวที่มีมารยาท

82
00:06:06,040 --> 00:06:07,000
เจ็บนะ

83
00:06:08,800 --> 00:06:11,840
ผมจะให้มอยร่าย้ายทีมไปที่ที่คุณหาเราไม่เจอ

84
00:06:11,920 --> 00:06:14,080
ขอให้โชคดีในบังเกอร์นาซีนะ

85
00:06:14,160 --> 00:06:15,920
งั้นเอางี้ ทำไมเราไม่แลกกันล่ะ

86
00:06:16,000 --> 00:06:18,160
คุณเอาทำเลทองในห้องแต่งตัวใต้ดินไปได้เลย

87
00:06:18,240 --> 00:06:20,120
ส่วนเราจะขึ้นมารับแสงบนนี้

88
00:06:20,200 --> 00:06:22,600
สู้ต่อไปนะ คาร์ล อาจมีคนเข้าใจว่า

89
00:06:22,680 --> 00:06:24,640
คุณพยายามทำลายการสืบคดีนี้ก็ได้

90
00:06:24,720 --> 00:06:26,240
ที่จริงผมพยายามช่วยอยู่นะ

91
00:06:26,320 --> 00:06:28,920
ก็แค่คุณมันปอดแหกเกินกว่าจะยอมรับ

92
00:06:29,000 --> 00:06:34,360
ไม่บอกมาล่ะว่าคุณคิดยังไง
แทนที่จะทำตัวเฮงซวยอวดดีเหมือนเดิม

93
00:06:36,880 --> 00:06:39,320
มือปืนรอเราอยู่ในห้องตอนที่เราไปถึง

94
00:06:40,680 --> 00:06:44,840
แต่คุณบอกจนท.วิลสันกับจนท.คลาร์ก
เมื่อวันก่อนว่ามือปืนรออยู่ด้านนอก

95
00:06:44,920 --> 00:06:48,520
- ผมบอกว่ามีคนรออยู่ข้างนอก
- คุณใช้คำว่า "มือปืน"

96
00:06:48,600 --> 00:06:51,040
ถ้ามีคนเข้ามา เราคงได้ยินหรือเห็นแล้ว

97
00:06:51,120 --> 00:06:53,160
คงไม่ถ้าคนคนนั้นเข้ามาทางประตูหลัง

98
00:06:53,240 --> 00:06:55,520
ยิ่งถ้าคนคนนั้นเข้ามาทางประตูหลัง

99
00:06:55,600 --> 00:06:57,320
มีถังขยะกองขวางประตูอยู่

100
00:06:57,400 --> 00:06:58,720
คนเราจะทำแบบนั้นไปทำไม

101
00:06:58,800 --> 00:07:02,880
เพราะคนส่วนใหญ่ในแฟลตแบบนั้น
ใช้พื้นที่นั้นแทนอีกห้องหนึ่ง

102
00:07:03,400 --> 00:07:06,120
ในห้องมีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่หน้าประตูหลัง

103
00:07:06,200 --> 00:07:08,600
แปลว่าใครก็ตามที่จะเข้ามาต้องย้ายถังขยะ

104
00:07:08,680 --> 00:07:10,400
แล้วก็ขยับเก้าอี้

105
00:07:10,480 --> 00:07:12,920
และทั้งหมดนั้น อะไรล่ะ โดยที่เราไม่ได้ยินเหรอ

106
00:07:13,000 --> 00:07:15,600
เก้าอี้ถูกเลื่อนไปด้านข้าง และถังขยะก็ล้มอยู่

107
00:07:15,680 --> 00:07:17,400
ตอนที่ผมไปถึงมันไม่เป็นแบบนั้นนี่

108
00:07:17,480 --> 00:07:19,880
ผมดูถังขยะ ดูเก้าอี้
ทำไมล่ะ ก็งานนี้แม่งต้องทำไง

109
00:07:19,960 --> 00:07:22,320
ทีนี้ คนตายอยู่ในนั้นมาสักพักแล้ว

110
00:07:22,400 --> 00:07:25,040
ลูกสาวบอกว่าเขาไม่ติดต่อมาสองสามวันใช่ไหม

111
00:07:25,120 --> 00:07:29,000
งั้นมีคนอยู่ในบ้านหลังนั้นข้ามคืน

112
00:07:29,080 --> 00:07:31,080
รอ… อะไรล่ะ

113
00:07:31,160 --> 00:07:32,080
ไม่รู้สิ

114
00:07:32,160 --> 00:07:35,640
ผมแค่จะชี้ให้เห็นว่าตรงประตูหลัง
มีคนออกไป ไม่ใช่เข้ามาหลังเหตุยิง

115
00:07:35,720 --> 00:07:38,080
แถมกล้องวงจรปิดก็จับภาพผู้ชายในแมคโดนัลด์ได้

116
00:07:38,160 --> 00:07:41,120
ประมาณ 25 นาทีก่อนเกิดเหตุยิงใช่ไหม

117
00:07:41,200 --> 00:07:43,400
เขาออกไป แล้วก็กลับมาก่อนที่คุณจะไปถึงไง

118
00:07:44,000 --> 00:07:46,240
- ทำไมล่ะ
- จากที่คุณบอก เขากระหายน้ำไง

119
00:07:47,520 --> 00:07:50,120
มีแก้วอยู่ตรงนั้น ที่รถฟอร์ดจอดอยู่

120
00:07:50,200 --> 00:07:53,760
แสดงว่าเขากินเฟรนช์ฟราย
และดื่มแมคเฟลอร์รีอยู่ตรงนั้น

121
00:07:53,840 --> 00:07:55,560
จากความเร็วการกินและดื่มของเขา

122
00:07:55,640 --> 00:07:57,800
นั่นคืออีกสิบนาทีก่อนที่เขาจะเข้าไปในแฟลต

123
00:07:57,880 --> 00:08:01,360
เขาอาจย้อนกลับมาเข้าแฟลตทันเวลา
ก่อนคุณมาถึงก็ได้

124
00:08:01,440 --> 00:08:02,600
ขับแค่แป๊บเดียวเอง

125
00:08:02,680 --> 00:08:04,440
ขับแค่แป๊บเดียวก็ดีสิ

126
00:08:04,520 --> 00:08:07,160
เพราะกล้องวงจรปิดจับภาพชายใส่เสื้อฮู้ดสีดำ

127
00:08:07,240 --> 00:08:08,960
ที่แมคโดนัลด์ได้หลัง 10:15 น.

128
00:08:09,040 --> 00:08:11,840
เขาอยู่ในนั้น 12 นาที
ซึ่งก็จะเป็นเวลา 10:30 น.

129
00:08:11,920 --> 00:08:15,760
กล้องติดตัวของจนท.แอนเดอร์สัน
จับภาพการยิงได้แปดนาทีต่อมาพอดี

130
00:08:17,120 --> 00:08:20,360
เท่ากับแปดนาทีเพื่อขับรถกลับไปที่ลีธพาร์ก

131
00:08:20,440 --> 00:08:24,040
กิน ดื่ม แซงเราไปที่แฟลต
เข้าไปในแฟลต แล้วก็ยิงเรา

132
00:08:24,120 --> 00:08:27,720
อันที่จริงไม่ถึงแปดนาทีด้วย
เพราะจนท.แอนเดอร์สันมาถึงก่อนอีก

133
00:08:27,800 --> 00:08:29,840
งั้นคุณก็ปฏิเสธข้อโต้แย้งของตัวเอง

134
00:08:29,920 --> 00:08:32,640
ที่ว่ามือปืนอยู่ข้างในอยู่แล้วก่อนที่คุณจะไปถึง

135
00:08:32,720 --> 00:08:33,880
พยานของคุณ…

136
00:08:37,040 --> 00:08:40,000
บอกว่าเธอเห็นคนเข้าไปในรถฟอร์ด

137
00:08:40,080 --> 00:08:42,720
ทันทีหลังการยิง และขับรถออกไป

138
00:08:42,800 --> 00:08:44,280
อดีตพยาน แต่ใช่

139
00:08:44,360 --> 00:08:48,040
แล้วเธอบอกว่ารถขับออกไปทางไหนล่ะ

140
00:08:48,120 --> 00:08:49,480
ไปทางสนามฟุตบอล

141
00:08:49,560 --> 00:08:54,440
แล้วเธอบอกว่าคนคนนั้นขึ้นรถทางไหนล่ะ

142
00:08:57,280 --> 00:08:58,240
เธอไม่ได้บอก

143
00:08:58,320 --> 00:09:00,800
ก็ลองกลับไปถามเธอดูเนอะ

144
00:09:15,800 --> 00:09:16,800
ฉิบหาย

145
00:09:19,040 --> 00:09:20,240
มันมีกันสองคน

146
00:09:26,240 --> 00:09:28,760
- อ้าว ว่าไง
- ฮาร์ดี้

147
00:09:30,520 --> 00:09:33,120
ฉัน… เอานี่…

148
00:09:38,600 --> 00:09:41,960
ให้ตายสิ โรส ไม่ต้องร้องน่า
ผมยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปอีก

149
00:09:42,560 --> 00:09:43,680
ขอบคุณ

150
00:09:43,760 --> 00:09:46,400
แล้วเป็นไง คาร์ลทำตัวดีกับคุณไหม

151
00:09:46,480 --> 00:09:48,440
- เขาแทบไม่สนฉันด้วยซ้ำ
- ไม่จริงมั้ง

152
00:09:48,520 --> 00:09:50,440
ให้งานดีๆ กับแอคคราม

153
00:09:50,520 --> 00:09:52,600
- ให้งานห่วยๆ กับฉัน
- เช่น

154
00:09:52,680 --> 00:09:56,640
ฉันกำลังจะไปมอร์
เพื่อดูเหตุการณ์ทำร้ายวิลเลียม ลิงการ์ด

155
00:09:56,720 --> 00:10:00,400
แต่ฉันคิดว่าเขาแค่อยากกันฉันออกจากการสืบคดี

156
00:10:00,480 --> 00:10:02,120
ทำไมเขาต้องอยากกันคุณออกไปล่ะ

157
00:10:02,200 --> 00:10:05,560
- ก็ฉันแบล็กเมลให้เขารับฉันเข้าทีม
- ไม่มีใครแบล็กเมลคาร์ลได้

158
00:10:05,640 --> 00:10:07,280
- ทำไมล่ะ
- เขาไม่สนไง

159
00:10:08,280 --> 00:10:09,520
เชื่อผมเถอะ

160
00:10:09,600 --> 00:10:11,640
ถ้าเขาไม่ต้องการ คุณคงไม่ได้อยู่ที่นั่น

161
00:10:12,720 --> 00:10:14,760
แล้วมีแผนยังไงที่มอร์ล่ะ

162
00:10:14,840 --> 00:10:16,720
ฉันจะขึ้นเรือข้ามฟาก

163
00:10:16,800 --> 00:10:19,280
ไม่ใช่วิธีไป หมายถึงคุณจะไปทำอะไร

164
00:10:19,360 --> 00:10:25,000
ใช่ ฉันว่าจะไปคุยกับตำรวจคนนั้นก่อน
ไปฟังมุมมองของเขา

165
00:10:25,080 --> 00:10:28,480
แต่มุมมองของเขาไม่สำคัญ
มุมมองของคุณต่างหากที่สำคัญ

166
00:10:28,560 --> 00:10:30,640
- ฉันมองยังไงล่ะ
- ก็นั่นแหละ

167
00:10:31,160 --> 00:10:34,240
ไปหาตำรวจคนนั้น แต่แค่บอกว่าคุณมาทำคดีนี้

168
00:10:34,760 --> 00:10:37,600
ดูว่าเขาช่วยเรื่องแผนที่ได้ไหม
หรือเรื่องที่คุณไม่ต้องการน่ะ

169
00:10:37,680 --> 00:10:40,480
ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองสำคัญ
แบบนั้นเขาจะเลิกยุ่งกับคุณ

170
00:10:40,560 --> 00:10:43,720
โอเค แล้วฉันก็จะไปที่เกิดเหตุได้เหรอ

171
00:10:43,800 --> 00:10:45,240
ตั้ง 16 ปีน่ะนะ เสียเวลาเปล่า

172
00:10:45,320 --> 00:10:46,960
- ไปสัมผัสมันน่ะ
- สัมผัสเหรอ

173
00:10:47,040 --> 00:10:50,480
สิ่งที่คุณจะสัมผัสได้ก็คือ
"โอเค มันเกิดขึ้นตรงนี้เองสินะ"

174
00:10:50,560 --> 00:10:51,600
งั้น…

175
00:10:51,680 --> 00:10:54,200
มีคนที่ดูจะเข้าข่ายอยู่แล้วใช่ไหม

176
00:10:54,280 --> 00:10:56,880
เขาตายเพราะพยายามหนี
ชื่อเฮนรี่อะไรสักอย่าง

177
00:10:56,960 --> 00:10:57,880
แฮร์รี่ เจนนิงส์

178
00:10:57,960 --> 00:11:00,760
- แฮร์รี่ เจนนิงส์ เริ่มตรงนั้นแหละ
- กับคนตายเหรอ

179
00:11:00,840 --> 00:11:04,400
กับคนตาย กับครอบครัวเขา
กับเพื่อนเขา กับปลาทองของเขา

180
00:11:04,480 --> 00:11:05,720
มองหาความเชื่อมโยง

181
00:11:05,800 --> 00:11:08,640
นั่นมันตั้ง 20 ปีแล้ว อาจจะไม่เกี่ยวกับแฮร์รี่ก็ได้

182
00:11:08,720 --> 00:11:11,040
ก็อาจจะไม่ แต่ทุกซี่ล้อจะกลับไปรวมที่ดุมล้อ

183
00:11:11,120 --> 00:11:12,920
งั้นก็เลือกสักซี่และไปให้สุด

184
00:11:13,880 --> 00:11:15,600
- คาร์ลบอกคุณเหรอ
- นีโร วูล์ฟ

185
00:11:15,680 --> 00:11:16,920
จะใครก็ช่างเถอะ

186
00:11:17,000 --> 00:11:18,920
แล้วคุณจะตามซี่ล้อไหน

187
00:11:19,000 --> 00:11:22,560
- สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการหายตัวไป
- เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

188
00:11:22,640 --> 00:11:25,720
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมริตต์
แต่เธอเคยมีตัวตนบนโลก

189
00:11:26,720 --> 00:11:29,240
เธอสร้างผลกระทบต่อผู้คน องค์กร และสิ่งต่างๆ

190
00:11:29,320 --> 00:11:32,480
และผลกระทบเหล่านี้ทำให้เกิดรูปแบบในชีวิตเธอ

191
00:11:33,000 --> 00:11:36,160
มันช่วยได้ถ้าดูว่ารูปแบบนั้น
เปลี่ยนไปไหมหลังจากที่ไร้ตัวตน

192
00:11:38,080 --> 00:11:39,160
นีโร วูล์ฟอีกแล้วเหรอ

193
00:11:39,240 --> 00:11:40,400
อันนั้นคาร์ลบอก

194
00:11:42,200 --> 00:11:45,240
งั้นก็แปลว่าคนที่ลักพาตัวเธอไป
คือคนในชีวิตเธออยู่แล้ว

195
00:11:45,320 --> 00:11:46,800
นั่นแม่งก็เดาแหละ ใช่

196
00:11:46,880 --> 00:11:51,040
แต่เราเริ่มจากแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
การเดาน่ะ แค่เรียกมันว่าสมมติฐาน

197
00:12:51,480 --> 00:12:54,000
(เกณฑ์วิธีลดแรงดัน)

198
00:12:57,320 --> 00:12:59,960
(คำเตือน แรงดันใช้งานสูงสุดที่ปลอดภัย)

199
00:13:00,040 --> 00:13:02,600
(ระวัง แรงดันในพื้นที่อาจลดลงอย่างฉับพลัน)

200
00:13:08,360 --> 00:13:10,080
หมอนั่นอยู่ตรงนั้น

201
00:13:10,160 --> 00:13:12,600
นั่งเปลือยอยู่ในผับ

202
00:13:12,680 --> 00:13:16,080
เบียร์อยู่ตรงหน้า รอให้ผมจับกุมเขา

203
00:13:18,600 --> 00:13:21,040
ตายจริง คุณคงมีเรื่องเด็ดๆ เพียบเลย

204
00:13:21,920 --> 00:13:25,080
- เพียบเลย ใช่ครับ
- เล่าต่อสิคะ

205
00:13:25,160 --> 00:13:27,560
นั่นคือกองพันที่สี่ กรมทหารหลวงแห่งสกอตแลนด์

206
00:13:27,640 --> 00:13:30,440
- ใช่ค่ะ ไฮแลนเดอร์ส
- คุณรู้ประวัติศาสตร์การทหารเหรอ

207
00:13:30,520 --> 00:13:33,080
ฉันรู้ว่าไฮแลนเดอร์สรวมมาจากซีฟอร์ธ

208
00:13:33,160 --> 00:13:36,800
- คาเมรอนส์และกอร์ดอนส์ค่ะ
- ใช่ อยู่ตรงนั้นไง ดูสิ

209
00:13:37,520 --> 00:13:39,600
- ขออนุญาตนะคะ
- ได้สิ เอาเลย

210
00:13:40,440 --> 00:13:43,800
ตายแล้ว สวยมากเลย ได้มาจากไหนเหรอคะ

211
00:13:43,880 --> 00:13:44,880
ผมทำเอง

212
00:13:45,400 --> 00:13:47,360
- ไม่จริงน่า
- ผมทำเองจริงๆ

213
00:13:48,120 --> 00:13:51,480
สวยมากเลยค่ะ โอ้โฮ

214
00:13:52,000 --> 00:13:54,600
ไอ้เวรอย่างหัวหน้าคุณ

215
00:13:54,680 --> 00:13:58,400
- ไปจ้างคนน่ารักอย่างคุณมาได้ยังไงเนี่ย
- ฉันไม่ได้น่ารักนักหรอกค่ะ

216
00:13:58,480 --> 00:14:00,960
- ฉันเป็นพวกมืดมน
- ผมเชื่อ

217
00:14:01,040 --> 00:14:03,280
- มีหลายบุคลิก
- ยิ่งดีเข้าไปอีก

218
00:14:03,920 --> 00:14:07,800
ผมอยากได้คนแบบคุณเยอะๆ นะ
ไม่เหมือนพวกงี่เง่าที่ผมมีอยู่

219
00:14:07,880 --> 00:14:09,480
นั่นคอลิน ลูกคนโตของผม

220
00:14:10,080 --> 00:14:12,640
ไม่มีอะไรจะซึ้งกินใจ
ไปกว่าความรักระหว่างพ่อลูกแล้วค่ะ

221
00:14:12,720 --> 00:14:14,200
ก็ถ้าคุณว่าอย่างนั้น

222
00:14:15,440 --> 00:14:17,680
กองกำลังที่นี่มีกันแปดคนเหรอคะ

223
00:14:17,760 --> 00:14:19,840
ครับ แต่มีสองคนที่ทำพาร์ตไทม์

224
00:14:19,920 --> 00:14:25,080
- คงไม่ค่อยมีเรื่องเหรอคะ
- ตีกันในผับ เมาในที่สาธารณะ

225
00:14:25,160 --> 00:14:28,640
ยังไงมันก็เป็นเกาะ
ถ้าปล้นธนาคาร จะหนีไปไหนได้ล่ะ

226
00:14:28,720 --> 00:14:31,680
งั้นการบุกเข้าบ้านไปขโมยของ

227
00:14:31,760 --> 00:14:35,120
และซ้อมใครสักคนปางตาย
คงเป็นเรื่องแปลกสินะคะ

228
00:14:35,200 --> 00:14:36,160
มากเลย

229
00:14:36,240 --> 00:14:38,920
ยังไม่นับที่ผู้ต้องสงสัยตายไป
ตอนที่กำลังหนีด้วย

230
00:14:39,000 --> 00:14:40,400
พวกลิงการ์ดเหรอ

231
00:14:40,480 --> 00:14:44,640
ที่จริงฉันสนใจผู้ต้องสงสัย
อย่างแฮร์รี่ เจนนิงส์มากกว่าค่ะ

232
00:14:44,720 --> 00:14:47,360
เด็กหนุ่มที่ซ้อมวิลเลียม ลิงการ์ดจนเกือบตาย

233
00:14:47,440 --> 00:14:48,440
ผมรู้ว่าคุณหมายถึงใคร

234
00:14:49,920 --> 00:14:51,600
การปล้นอื่นๆ ในเดือนนั้น

235
00:14:51,680 --> 00:14:53,760
- ไม่มีการใช้ความรุนแรงเลย
- ไม่มี

236
00:14:53,840 --> 00:14:56,240
งั้นคุณคิดไหมว่าแฮร์รี่ก็ไม่ได้ใช้เหมือนกัน

237
00:14:56,320 --> 00:14:59,920
คิดสิ แต่การปล้นครั้งอื่นๆ ไม่มีใครอยู่บ้านเลย

238
00:15:00,000 --> 00:15:02,600
และทันทีที่เขาโตเป็นผู้ใหญ่

239
00:15:02,680 --> 00:15:05,840
อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง
ผมต้องไปห้ามศึกเขากับเด็กคนอื่นในผับ

240
00:15:06,440 --> 00:15:08,880
เขามีสิ่งที่ผมเรียกว่าอารมณ์ร้าย

241
00:15:08,960 --> 00:15:10,600
งั้นแฮร์รี่ก็หัวร้อนง่ายสินะ

242
00:15:10,680 --> 00:15:15,240
เด็กนั่นเกิดมาเพื่อหัวร้อน
แค่คลอดออกมาก็หัวร้อนเลย

243
00:15:15,320 --> 00:15:19,040
งั้นก็แค่โชคร้ายสินะที่วิลเลียมอยู่บ้าน

244
00:15:19,120 --> 00:15:22,760
ใช่ แค่นั้นเอง โชคร้ายมาก

245
00:15:22,840 --> 00:15:24,440
แล้วเมริตต์ก็จากไปทันทีเลยเหรอ

246
00:15:24,520 --> 00:15:27,800
เธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปโรงพยาบาล
กับน้องชายเธอและไม่กลับมาอีก

247
00:15:28,320 --> 00:15:31,480
เธอกลับมาครั้งหนึ่ง มางานศพ

248
00:15:33,160 --> 00:15:36,480
ใช่ แกพูดอะไรถูกสักที เธอกลับมางานศพด้วย

249
00:15:36,560 --> 00:15:37,960
เดี๋ยวนะๆ

250
00:15:38,680 --> 00:15:41,880
มางานศพเด็กหนุ่ม
ที่ซ้อมน้องตัวเองจนเกือบตายเนี่ยนะ

251
00:15:41,960 --> 00:15:43,880
แฮร์รี่กับเมริตต์สนิทสนมกัน

252
00:15:43,960 --> 00:15:46,440
ถ้าสนิทกันมาก เขาจะปล้นบ้านเธอทำไม

253
00:15:46,520 --> 00:15:48,040
เพราะครอบครัวเขาจนตรอก

254
00:15:48,120 --> 00:15:50,320
ธุรกิจของไคลฟ์ เจนนิงส์เจ๊งไปหนึ่งปีก่อนนั้น

255
00:15:50,920 --> 00:15:53,680
- ฉันขอคุยกับไคลฟ์ได้ไหม
- ได้สิ ถ้าคุณมีญาณทิพย์

256
00:15:53,760 --> 00:15:55,640
เขาตายไปเมื่อหกปีก่อนมั้ง

257
00:15:55,720 --> 00:15:58,480
- แล้วแม่ล่ะ อิลซ่าน่ะ
- คุณทำการบ้านมานี่

258
00:15:58,560 --> 00:16:02,440
แน่ใจนะว่าไม่อยากมาทำงานกับผม
คุณช่วยฝึกคอลินได้

259
00:16:02,520 --> 00:16:04,080
อาจจะแต่งกับเขา ดึงเขากลับมา

260
00:16:04,160 --> 00:16:08,480
ไม่ค่ะ เขาหล่อเกินไป ฉันคงไม่มีสมาธิ

261
00:16:10,480 --> 00:16:14,520
ใช่ อิลซ่ายังอยู่กับเรา
แต่เธอไม่ชอบเข้าสังคมเท่าไร

262
00:16:14,600 --> 00:16:16,720
ไปเคาะประตูบ้านเธอได้เสมอ ดูว่าจะเป็นไง

263
00:16:16,800 --> 00:16:19,000
- คอลินจะพาคุณไปเอง
- ฉันไปเองได้ค่ะ

264
00:16:19,080 --> 00:16:22,560
ยังไงก็เถอะ คอลินจะพาคุณไป

265
00:16:22,640 --> 00:16:25,560
- คุณเล่นเขาซะอยู่หมัดเลย
- ก็ไม่ได้ยากนะ

266
00:16:25,640 --> 00:16:28,000
เพื่อนๆ คุณ คนที่แวะมาคราวก่อน

267
00:16:28,080 --> 00:16:30,640
พวกเขาบอกคุณเรื่องทหารของเล่นเหรอ

268
00:16:30,720 --> 00:16:35,520
ไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรนะ
ฉันแค่ชอบผู้ชายในเครื่องแบบน่ะ

269
00:16:36,440 --> 00:16:38,320
คุณคิดว่าผมหล่อจริงเหรอ

270
00:16:38,400 --> 00:16:39,680
จริงสิ

271
00:16:40,320 --> 00:16:43,600
จริงนะ คุณเหมือนเรล์ฟ ไฟนส์
ตอนหนุ่มที่เป็นเกย์เลย

272
00:16:46,200 --> 00:16:48,720
จับประโยค "ดึงเขากลับมา" ได้ด้วย เก่งนะ

273
00:16:48,800 --> 00:16:50,640
นั่นมันก็ไม่ได้ยาก

274
00:16:53,000 --> 00:16:56,000
- สักวันผมจะไปจากที่นี่
- ก็ไม่แปลกใจหรอก

275
00:16:56,080 --> 00:16:59,600
คุณอาจสังเกตว่า
เรื่องของพวกลิงการ์ดกับเจนนิงส์

276
00:16:59,680 --> 00:17:02,360
เป็นเรื่องที่ทำให้ตำรวจคนนั้นหงุดหงิดอยู่

277
00:17:02,440 --> 00:17:06,000
- คุณเรียกพ่อว่า "ตำรวจคนนั้น" เหรอ
- ผมไม่เรียกเขาว่า "พ่อ" แน่

278
00:17:06,920 --> 00:17:09,480
คุณเคยเห็นรูปที่เกิดเหตุไหม รูปการบุกรุกน่ะ

279
00:17:10,000 --> 00:17:12,880
เคยสิ ฉันดูมาแล้ว ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ

280
00:17:12,960 --> 00:17:15,480
หลังจากที่หัวหน้าคุณขอแฟ้มคดี

281
00:17:15,560 --> 00:17:18,560
ตำรวจคนนั้นก็ไปขุดคุ้ยห้องเก็บเอกสาร

282
00:17:18,640 --> 00:17:20,520
และใช้เวลาอ่านมันทั้งคืน

283
00:17:20,600 --> 00:17:22,960
ใช่ คาร์ลมีวิธีที่ยอดเยี่ยมในการจูงใจคน

284
00:17:23,040 --> 00:17:26,280
นี่มันยิ่งกว่าจูงใจอีก เขาอารมณ์เสียเลย

285
00:17:27,480 --> 00:17:29,520
ผมก็เลยไปดูแฟ้มพวกนั้นเอง

286
00:17:30,440 --> 00:17:32,440
แสบนักนะจ๊ะ

287
00:17:33,720 --> 00:17:34,600
แล้วไงล่ะ

288
00:17:34,680 --> 00:17:37,400
ผมไม่เคยอ่านมันมาก่อนเลย
เพราะตอนนั้นผมยังเด็ก

289
00:17:37,480 --> 00:17:40,120
แต่ให้ตาย มันโคตรโหดเลย

290
00:17:40,200 --> 00:17:43,680
แบบว่า รูปที่เกิดเหตุทำเอาผมแทบอ้วกเลย

291
00:17:43,760 --> 00:17:45,720
แฮร์รี่เล่นเอาวิลเลียมกะโหลกแทบยุบ

292
00:17:45,800 --> 00:17:47,160
ทำให้สมองเขาเสียหาย

293
00:17:47,880 --> 00:17:53,000
มีรูปถ่ายที่เกิดเหตุของห้องที่
พวกเขาพบวิลเลียม แต่มีใครบางคน…

294
00:17:54,840 --> 00:17:58,960
ขีดรอบบางอย่างบนพื้นด้วยปากกามาร์กเกอร์สีดำ

295
00:17:59,560 --> 00:18:00,520
ขีดรอบอะไร

296
00:18:00,600 --> 00:18:01,960
สร้อยคอ

297
00:18:04,080 --> 00:18:05,760
พอจะรู้เหตุผลไหม

298
00:18:06,480 --> 00:18:07,320
ไม่รู้

299
00:18:07,400 --> 00:18:09,640
คุณคิดว่าเป็นฝีมือพ่อคุณใช่ไหม

300
00:18:11,680 --> 00:18:14,600
ก็… ผมคงพูดไม่ได้หรอก

301
00:18:15,960 --> 00:18:19,040
คุณช่วยสแกนรูปนั้นมาได้ไหม

302
00:18:21,160 --> 00:18:22,040
ได้อยู่แล้ว

303
00:18:22,120 --> 00:18:23,960
อาจทำให้ตำรวจคนนั้นดูแย่นะ

304
00:18:27,160 --> 00:18:28,800
หรือนั่นอาจเป็นแผนก็ได้

305
00:18:33,520 --> 00:18:37,840
(อันตราย - ของเสียอันตราย
ห้ามเข้า)

306
00:18:58,520 --> 00:19:01,760
นี่เราพูดถึงของเสียอันตรายแบบไหนกัน

307
00:19:04,040 --> 00:19:05,040
แร่ใยหินไหม

308
00:19:05,880 --> 00:19:08,840
ยูเรเนียมมั้ง ไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลย

309
00:19:10,240 --> 00:19:11,600
- ไม่ต้องกังวลหรอก
- อือ

310
00:19:16,200 --> 00:19:18,880
ที่นี่เคยมีแต่ผู้ชายเต็มไปหมด ทั้งวันทั้งคืน

311
00:19:20,600 --> 00:19:22,040
พวกเจนนิงส์ทำธุรกิจอะไร

312
00:19:22,120 --> 00:19:24,400
คุณว่ามาสิ ไคลฟ์ เจนนิงส์ซ่อมได้

313
00:19:24,480 --> 00:19:26,680
ทาสีได้ ไม่ก็ชำแหละขายได้

314
00:19:34,600 --> 00:19:37,400
บ้านเก่าของพวกเจนนิงส์อยู่ตรงนั้น

315
00:19:37,480 --> 00:19:38,960
มันไหม้ได้ยังไง

316
00:19:39,840 --> 00:19:42,000
ก็เหมือนที่ตำรวจคนนั้นชอบพูดว่า

317
00:19:42,080 --> 00:19:46,320
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อ
ฟ้าผ่าลงมาที่กรมธรรม์ประกันนั่นแหละ

318
00:19:47,320 --> 00:19:50,240
คุณนายเจนนิงส์ คอลิน คันนิงแฮมครับ

319
00:19:51,880 --> 00:19:53,040
เข้าไปนะครับ

320
00:19:54,120 --> 00:19:55,120
สวัสดีครับ

321
00:19:57,000 --> 00:19:58,000
อิลซ่า

322
00:20:00,440 --> 00:20:03,640
- นี่คอลินครับ
- เข้าใจที่นกตายเลย

323
00:20:07,760 --> 00:20:08,880
อิลซ่า

324
00:20:17,080 --> 00:20:19,840
- เธออาจจะอยู่ที่โบสถ์
- นี่วันอังคารนะ

325
00:20:19,920 --> 00:20:23,280
ใช่ ผมรู้ เธอเป็นคนทำบัญชีพาร์ตไทม์ที่นั่น

326
00:20:23,880 --> 00:20:25,840
แล้วคุณเพิ่งนึกออกเนี่ยนะ

327
00:20:26,920 --> 00:20:29,400
พ่อคุณพูดถูก คุณนี่งี่เง่าจริงๆ

328
00:20:31,760 --> 00:20:32,920
แรงอะ

329
00:20:33,440 --> 00:20:37,040
ไม่ไกลจากที่นี่หรอก ถ้าคุณอยากขับไปนะ

330
00:20:37,120 --> 00:20:38,360
ไม่ ฉันตกเรือข้ามฟากไม่ได้

331
00:20:40,080 --> 00:20:41,640
(ลูกชายคนพิเศษ)

332
00:20:43,240 --> 00:20:47,360
แต่ฉันก็โล่งใจนะ ฉันต้องถามอะไรเธอล่ะ

333
00:20:47,960 --> 00:20:49,920
รู้สึกยังไงที่ต้องเสียลูกชายไปเหรอ

334
00:20:50,000 --> 00:20:53,600
ไม่ได้ว่านะ แต่ต้องโตมาที่นี่เนี่ย

335
00:20:53,680 --> 00:20:55,560
ไม่แปลกใจเลยที่เมริตต์หนีไป

336
00:20:56,160 --> 00:20:58,200
ทุกอย่างที่นี่ตายหมด

337
00:21:00,040 --> 00:21:01,920
หนีไปจากที่นี่ไม่ง่ายหรอก

338
00:21:02,000 --> 00:21:04,200
- เมริตต์หนีไปได้นี่
- ไม่ เธอแค่คิดว่าหนีไปได้

339
00:21:04,280 --> 00:21:07,840
สุดท้าย เธอก็ตายในน้ำผืนเดียวกับแฮร์รี่

340
00:21:09,960 --> 00:21:11,480
- เหรอ
- สวรรค์ชัดๆ

341
00:21:12,040 --> 00:21:15,920
แต่เมื่อปวดหนักก็ต้องปลดปล่อยใช่ไหม
เขาเลยไปที่เนินทรายนี้

342
00:21:16,000 --> 00:21:18,240
นั่งยองๆ ข้างหลังมัน ทำธุระไป

343
00:21:19,040 --> 00:21:21,360
เราทุกคนรู้แหละว่าเป็นเขา ที่นั่นเละไปหมด

344
00:21:21,440 --> 00:21:24,280
แล้วเจ้าหมาน้อยตัวนี้
ก็คลานเข้ามาในบ้าน พันธุ์สเปเนียล

345
00:21:24,800 --> 00:21:26,320
เขาโทษเจ้าสเปเนียลตัวนั้น

346
00:21:27,360 --> 00:21:30,160
เราก็แบบว่า "ใหญ่ขนาดนี้
ไม่ใช่ของสเปเนียลหรอก"

347
00:21:30,240 --> 00:21:32,280
ก้อนมันใหญ่กว่าตัวเจ้าสเปเนียลนั่นอีก

348
00:21:33,080 --> 00:21:34,200
ไง คาร์ล

349
00:21:34,280 --> 00:21:35,520
ไง วิกตอเรีย

350
00:21:36,360 --> 00:21:40,040
ที่รัก แล้วคอลเลกชันลูกแก้วหิมะของฉันล่ะ

351
00:21:40,120 --> 00:21:42,160
ถูกคนไร้รสนิยมขโมยไปแล้ว

352
00:21:42,240 --> 00:21:43,960
เขาทิ้งลงถังไปหมดแล้ว

353
00:21:44,480 --> 00:21:48,600
แต่ไม่ต้องห่วง ผมปกป้องโปสเตอร์สวยๆ
จากเงื้อมมือของเขาได้

354
00:21:48,680 --> 00:21:50,160
ขอบคุณนะ มาร์ติน

355
00:21:50,240 --> 00:21:52,440
ที่นี่ยังเหมือนตอนฉันออกไปเลย คาร์ล

356
00:21:52,520 --> 00:21:54,240
อืม เหมือนสุสานไง

357
00:21:56,680 --> 00:21:59,720
ฉันมีเวลาไม่นาน ต้องบินไฟลต์แฟรงก์เฟิร์ตต่อ

358
00:22:01,000 --> 00:22:03,480
- คุณเข้ามาเอง ขอนัดเองด้วย
- ผมให้เธอเข้ามา

359
00:22:03,560 --> 00:22:06,400
- และคุณก็รู้จักทางออก
- มีเสน่ห์เหมือนเคย

360
00:22:06,480 --> 00:22:07,440
บาย ที่รัก

361
00:22:10,880 --> 00:22:13,000
- คุณดูแย่จัง
- ผมเกือบตายนี่

362
00:22:13,080 --> 00:22:14,720
เมื่อไหร่ เมื่อเช้าเหรอ

363
00:22:16,320 --> 00:22:18,000
ไอ้คนในร้านดิวตี้ฟรีเป็นไงบ้างล่ะ

364
00:22:18,080 --> 00:22:20,600
- เขาเป็นนักบิน
- มันเฮงซวย

365
00:22:21,200 --> 00:22:23,880
โอเค แจสเปอร์ไปแล้ว ไปอยู่กับแม่คุณ

366
00:22:23,960 --> 00:22:26,280
เธอคงโทรหาคุณแล้ว
ถึงได้มีเซอร์ไพรส์น่ารักๆ แบบนี้

367
00:22:26,360 --> 00:22:28,360
ใช่ แม่โทรหาฉัน เกิดอะไรขึ้น

368
00:22:28,440 --> 00:22:30,720
คุณเปิดข้อความเสียงนั่นให้เขาฟังไง

369
00:22:30,800 --> 00:22:32,520
ไม่ นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาไป

370
00:22:32,600 --> 00:22:34,960
เขากับผมดีลกันแล้ว อะไรๆ ก็เริ่มดีขึ้น

371
00:22:35,040 --> 00:22:38,320
ดีลกันแล้วเหรอ
เขาต้องการพ่อ ไม่ใช่เซลขายรถนะ

372
00:22:38,400 --> 00:22:40,520
แล้วคุณก็เข้ามายุ่งจนเรื่องพัง

373
00:22:40,600 --> 00:22:42,320
เหมือนคุณอยากทำลายทุกอย่าง

374
00:22:42,400 --> 00:22:44,280
- ผมแม่งอึ้งเลย
- ฉันจะทำแบบนั้นทำไม

375
00:22:44,360 --> 00:22:46,040
คุณเปิดข้อความเสียงนั่นให้เขาฟังทำไม

376
00:22:46,120 --> 00:22:48,600
- ฉันอยากให้เขารู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดเขา
- อะไรไม่ใช่

377
00:22:48,680 --> 00:22:51,640
วิธีที่คุณปฏิบัติกับเขา กับทุกคนเลย

378
00:22:51,720 --> 00:22:54,600
ฉันอยากให้เขารู้ว่า
มันไม่ใช่เพราะเขา แต่เป็นเพราะคุณ

379
00:22:54,680 --> 00:22:56,920
เขาเทิดทูนคุณจะตาย แต่คุณก็ผลักไสเขาไป

380
00:22:57,000 --> 00:22:59,440
เทิดทูนผมเหรอ เขาแทบไม่คุยกับผมด้วยซ้ำ

381
00:22:59,520 --> 00:23:02,440
เขาอายุ 17 นะ
จะให้เจื้อยแจ้วเจรจาก็คงไม่ใช่

382
00:23:02,520 --> 00:23:05,000
แต่ตอนที่คุณถูกส่งเข้าโรงพยาบาล เขาก็อยู่ที่นั่น

383
00:23:05,080 --> 00:23:07,720
และไม่ไปไหนเลย
จนกระทั่งคุณออกจากห้องผ่าตัด พ้น…

384
00:23:08,240 --> 00:23:09,600
ขีดอันตราย

385
00:23:10,680 --> 00:23:12,880
- คุณรู้ได้ยังไง
- แม่บอกฉัน

386
00:23:16,520 --> 00:23:19,600
- ไม่เคยบอกอะไรผมนี่
- คุณเคยถามเขาไหมล่ะ

387
00:23:20,880 --> 00:23:23,120
เคยคิดไหมว่าเขากลัวขนาดไหน

388
00:23:23,720 --> 00:23:25,760
มันก็ไม่ได้ง่ายสำหรับผมเหมือนกัน

389
00:23:25,840 --> 00:23:27,560
คุณเคยอธิบายให้เขาฟังไหม

390
00:23:27,640 --> 00:23:30,040
มันไม่ใช่เรื่องที่จะพูดขึ้นมาได้ง่ายๆ วิก

391
00:23:30,120 --> 00:23:34,800
ฉันไม่ได้บอกว่ามันง่าย คาร์ล
เขาโกรธ แต่คุณเป็นพ่อเลี้ยงเขา

392
00:23:34,880 --> 00:23:38,360
เขาอาจจะโกรธเพราะแม่เขา
ดันชิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้

393
00:23:38,440 --> 00:23:40,960
- นั่นไม่ใช่เรื่องที่เราพูดกันนะ
- ผมขอเถียง

394
00:23:41,040 --> 00:23:44,000
เขาต้องการคุณ พอคุณผลักไสเขาออกไป
มันก็เหมือนถูกลงโทษ

395
00:23:44,080 --> 00:23:45,880
ผมไม่ได้ผลักไสเขา ให้ตายสิ

396
00:23:45,960 --> 00:23:50,200
ฉันเปิดข้อความเสียงให้ฟังไหม
"ผมว่าผมอยู่คนเดียวดีกว่า"

397
00:23:50,280 --> 00:23:52,680
- นั่นไม่เกี่ยวกับเขา
- นั่นแหละประเด็นของฉัน

398
00:23:52,760 --> 00:23:57,120
แจสเปอร์ต้องรู้ว่า
ปัญหาคือสิ่งที่อยู่ในหัวคุณ ไม่ใช่เขา

399
00:24:01,040 --> 00:24:02,040
ฉันต้องไปแล้ว

400
00:24:05,040 --> 00:24:08,160
- อยากให้ผมไปรับเขาไหม
- ไม่ละ ปล่อยเขาไปเถอะ

401
00:24:08,240 --> 00:24:10,840
แม่จะทำให้เขาเป็นบ้า
อีกไม่นานเขาก็กลับมาเอง

402
00:24:11,920 --> 00:24:14,480
แต่คุณต้องคิดว่าเขาจะกลับมาเจออะไรที่บ้าน

403
00:24:14,560 --> 00:24:15,760
อาฮะ

404
00:24:29,720 --> 00:24:32,440
- อ้าว โทษที
- ไม่เป็นไร

405
00:24:33,480 --> 00:24:37,080
ผมรอคุณอยู่เลย รอฟังเรื่องมอร์น่ะ

406
00:24:38,160 --> 00:24:41,880
- น่าสนใจด้วยนะ
- ยังไงครับ

407
00:24:46,120 --> 00:24:49,320
- ไปเอามาจากไหน
- แฟ้มคดีปล้นและทำร้ายร่างกายลิงการ์ด

408
00:24:50,320 --> 00:24:51,680
คอลินเพื่อนฉันส่งมาให้

409
00:24:52,520 --> 00:24:53,480
คอลิน

410
00:24:54,160 --> 00:24:57,000
ผู้ช่วยและลูกชายของคันนิงแฮม
ตามลำดับความสำคัญ

411
00:24:57,080 --> 00:24:58,920
แล้วก็ว่าที่สามีเกย์ของฉัน

412
00:25:00,560 --> 00:25:02,760
มันถูกระบุว่าเป็น "จี้เพชรบนสายแพลทินัม

413
00:25:02,840 --> 00:25:04,600
ของไลลา ลิงการ์ด"

414
00:25:04,680 --> 00:25:05,720
ระบุไว้ที่ไหน

415
00:25:05,800 --> 00:25:07,600
ในใบเคลมประกันไง

416
00:25:07,680 --> 00:25:08,840
แต่มันไม่ได้ถูกขโมยไป

417
00:25:08,920 --> 00:25:12,120
ตอนนั้นมันไม่ได้ถูกขโมย เมริตต์กลับมาเอาคืน

418
00:25:12,200 --> 00:25:15,480
- เมื่อไหร่
- วันงานศพของแฮร์รี่ เจนนิงส์

419
00:26:09,280 --> 00:26:12,600
ไปตายซะ ไอ้โรคจิต

420
00:26:12,680 --> 00:26:15,480
แกต้องการแบบนี้ใช่ไหม
อยากเห็นฉันสภาพนี้ใช่ไหม

421
00:26:16,640 --> 00:26:18,360
ได้เลย ไอ้เวร ได้เลย

422
00:26:22,800 --> 00:26:23,800
สวัสดี

423
00:26:25,280 --> 00:26:26,680
เปลี่ยนชุดไปสิ

424
00:26:36,160 --> 00:26:37,040
แจสเปอร์

425
00:26:51,600 --> 00:26:54,600
แม่งเอ๊ย ตกใจหมด คาร์ล

426
00:26:54,680 --> 00:26:56,600
นึกว่าคุณเกลียดเพลงวัยรุ่นซะอีก

427
00:26:56,680 --> 00:26:59,880
ใช่สิ ผมเกลียดมัน ก็เลยตัดสินใจศึกษามัน

428
00:26:59,960 --> 00:27:02,280
ดูว่าเด็กๆ ชอบอะไร เหมือนนักโบราณคดีน่ะ

429
00:27:02,360 --> 00:27:06,040
คุณกำลังเรียนปริญญาเอกด้านปรัชญานะ
หรือว่าเปลี่ยนใจอีกแล้ว

430
00:27:06,120 --> 00:27:09,560
คาร์ล นักปรัชญาก็คือ
นักโบราณคดีด้านจิตใจ ว่าไหม

431
00:27:09,640 --> 00:27:12,120
ผมแม่งไม่สนเลยสักนิด นี่มันอะไรกัน

432
00:27:12,200 --> 00:27:15,040
ผมคิดว่าคุณกับผมกินมื้อค่ำดีๆ และคุยกันได้

433
00:27:15,120 --> 00:27:18,480
- ก็รู้นี่ว่าผมชอบคุยกับคุณขนาดไหน
- คุณต้องคุยกับใครสักคนนะ

434
00:27:20,680 --> 00:27:22,080
ผมทำเมนูโปรดให้ด้วย ตับไง

435
00:27:22,800 --> 00:27:24,440
ใครบอกคุณว่าผมชอบกินตับ

436
00:27:24,520 --> 00:27:25,480
แจสเปอร์

437
00:27:27,360 --> 00:27:30,600
โดนเขาหลอกเอาแล้วไง แต่มันก็ตลกดีนะ

438
00:27:30,680 --> 00:27:33,240
ขอถามได้ไหมว่าคุณอยากคุยเรื่องอะไร

439
00:27:34,960 --> 00:27:35,920
ลีธพาร์ก

440
00:27:38,000 --> 00:27:39,240
เพื่ออะไรวะ

441
00:27:39,320 --> 00:27:41,800
เพราะอย่างที่นักปรัชญาคนโปรดของผมชอบพูด

442
00:27:41,880 --> 00:27:44,240
"การเยียวยาตัวเองสัมพันธ์กับการเยียวยาผู้อื่น"

443
00:27:44,320 --> 00:27:47,320
- โยโกะ โอโนะ
- โยโกะ ไม่ใช่จอห์น โยโกะน่ะนะ

444
00:27:47,400 --> 00:27:52,000
"ความฝันที่ฝันคนเดียวเป็นแค่ความฝัน
ความฝันที่ฝันร่วมกันคือความจริง"

445
00:27:52,080 --> 00:27:53,520
เขาเป็นส่วนเติมเต็มของเธอ

446
00:27:53,600 --> 00:27:57,320
นักบำบัดของผมคิดว่าผมรักษาตัวเองได้
ด้วยการคุยเรื่องลีธพาร์กกับเธอ

447
00:27:57,400 --> 00:27:59,680
คุณไปหาบำบัดเหรอ สมัครใจเหรอ

448
00:27:59,760 --> 00:28:01,360
ก็บ้าแล้ว แผนกบังคับไป

449
00:28:01,440 --> 00:28:03,840
ขอบคุณพระเจ้า โลกนี้ยังเหมือนที่ผมรู้จัก

450
00:28:03,920 --> 00:28:06,360
คิดว่าผมรักษาตัวเองได้
ด้วยการคุยเรื่องนั้นกับคุณเหรอ

451
00:28:06,440 --> 00:28:08,080
โชคดีนะเพื่อน

452
00:28:08,160 --> 00:28:10,920
ไม่ใช่กับผม กับนักบำบัดของคุณก็อย่าหวัง

453
00:28:11,000 --> 00:28:12,160
กับแจสเปอร์ต่างหาก

454
00:28:13,280 --> 00:28:16,280
- แอบฟังที่เราคุยกันเหรอ
- ยากที่จะไม่ฟังนะ

455
00:28:16,360 --> 00:28:19,280
มันง่ายจะตาย ก็แค่สนแต่เรื่องตัวเองไง

456
00:28:23,920 --> 00:28:27,080
ฟังนะ วิกตอเรียพูดไม่ผิดหรอก

457
00:28:27,960 --> 00:28:28,960
โอเค

458
00:28:29,560 --> 00:28:33,800
กระสุนเจาะเข้าไปทางนี้ และทะลุออกมาทางนี้

459
00:28:33,880 --> 00:28:34,880
ก็เห็นอยู่

460
00:28:37,080 --> 00:28:38,560
จะให้ทนยังไงไหววะ

461
00:28:41,640 --> 00:28:47,200
กระสุนเจาะเข้าไปทางนี้ และทะลุออกมาทางนี้

462
00:28:47,280 --> 00:28:49,080
หลังจาก

463
00:28:50,560 --> 00:28:53,680
ที่มันทะลุกระดูกสันหลังของฮาร์ดี้

464
00:28:56,320 --> 00:28:59,200
- อ๋อ
- ใช่ "อ๋อ"

465
00:29:08,240 --> 00:29:10,520
ฮาร์ดี้ช่วยชะลอมัน
ซึ่งช่วยผมไว้อย่างไม่ต้องสงสัย

466
00:29:10,600 --> 00:29:12,880
ส่วนเขาก็เป็นอัมพาตตั้งแต่เอวลงไป

467
00:29:12,960 --> 00:29:14,720
แขนดีข้างหนึ่ง อีกข้างขยับได้ครึ่งเดียว

468
00:29:14,800 --> 00:29:18,400
และอย่างที่เรารู้
จนท.แอนเดอร์สันไม่ได้โชคดีขนาดนั้น

469
00:29:19,520 --> 00:29:22,160
วิกตอเรียบอกว่าเขากลัว
ตอนที่เห็นผมที่โรงพยาบาล

470
00:29:22,240 --> 00:29:24,360
แล้วเขาจะรู้สึกยังไงถ้าได้ยินทั้งหมดนั้นล่ะ

471
00:29:24,440 --> 00:29:27,480
เขาจะรู้สึกยังไง
ถ้าผมบอกเขาว่าถึงเราจะมีอาวุธ

472
00:29:27,560 --> 00:29:29,040
ผลก็จะออกมาเหมือนเดิมล่ะ

473
00:29:29,120 --> 00:29:31,240
รู้ไหมว่าทำไม มาร์ติน ผมจะบอกให้

474
00:29:31,800 --> 00:29:35,200
ไม่ว่าจะเจอคำคมห่าเหวอะไรในอินเทอร์เน็ต

475
00:29:35,280 --> 00:29:38,400
โลกนี้ก็ยังเป็นที่ที่โคตรอันตราย
ที่ไม่มีใครปลอดภัย

476
00:29:38,480 --> 00:29:41,000
จากเซอร์ไพรส์ร้ายๆ
ที่ทำลายชีวิตพวกเขาได้เลย

477
00:29:41,080 --> 00:29:42,600
รู้ไหมว่าทำไม มาร์ติน

478
00:29:42,680 --> 00:29:46,800
เพราะสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่สุด
บนดาวดวงนี้ก็คือเราไง

479
00:29:49,520 --> 00:29:51,160
ผมจะไปอาบน้ำ

480
00:29:51,680 --> 00:29:53,880
ผมจะกลับมา และเราจะนั่งลง

481
00:29:53,960 --> 00:29:57,320
เราจะกินไอ้ตับเวรนั่น

482
00:30:00,760 --> 00:30:02,560
แต่ขอกินเงียบๆ แล้วกัน

483
00:30:18,240 --> 00:30:22,080
ผมว่าวิลเลียมไม่ได้เจอพ่อเขา
บนเรือข้ามฟากหรือที่บ้าน

484
00:30:22,600 --> 00:30:23,680
ทำไมถึงคิดแบบนั้น

485
00:30:23,760 --> 00:30:27,080
เพราะเรายังสันนิษฐานได้ว่า
วิลเลียมจำพ่อตัวเองได้

486
00:30:27,600 --> 00:30:29,440
ถึงจะผ่านไป 12 ปีน่ะนะ

487
00:30:29,520 --> 00:30:32,200
เอาละ โรส เร็วสิ บอกสมมติฐานของคุณมา

488
00:30:32,280 --> 00:30:36,200
บอกหน่อยว่าทำไมคุณถึงคิดว่า
เจมี่เกี่ยวข้องกับการหายไปของลูกสาวเขา

489
00:30:36,280 --> 00:30:38,560
- ผมรอไม่ไหวแล้ว ว่ามา
- ฉันก็ไม่รู้ คาร์ล

490
00:30:38,640 --> 00:30:40,760
ฉันแค่รู้ตามที่วิลเลียมบอกว่า

491
00:30:40,840 --> 00:30:43,000
เขาเห็นคนใส่หมวก

492
00:30:43,080 --> 00:30:46,720
ที่มีชื่อเรือของเจมี่อยู่ ทั้งบนเรือและที่บ้าน

493
00:30:46,800 --> 00:30:50,080
ไม่ เขาเห็นคนใส่หมวกที่มีรูปนกเวรตัวหนึ่ง

494
00:30:50,160 --> 00:30:52,160
แต่คุณ นักปักษีวิทยามือสมัครเล่น

495
00:30:52,240 --> 00:30:54,960
ก็ไปตัดสินแล้วว่า
เป็นนกตัวเดียวกับชื่อเรือของเจมี่

496
00:30:55,040 --> 00:30:56,280
ผมเข้าใจถูกไหม

497
00:30:56,360 --> 00:30:58,120
- คุณทำแบบนั้นอีกแล้ว
- ทำอะไร

498
00:30:58,200 --> 00:31:00,440
ขอแค่ให้ได้ขัดคนอื่นไง

499
00:31:00,520 --> 00:31:01,880
ผมไม่เห็นด้วยกับคุณ

500
00:31:01,960 --> 00:31:04,800
เพราะคุณยังไม่ได้คิดให้รอบคอบ
พอที่จะทำให้ผมเห็นด้วย

501
00:31:05,760 --> 00:31:09,240
แล้วสร้อยคอล่ะ หือ

502
00:31:09,320 --> 00:31:11,800
ของคนแม่น่ะ เส้นที่เจมี่บอกว่าเมริตต์เอาไปน่ะ

503
00:31:11,880 --> 00:31:14,720
- มันทำไมล่ะ
- เจมี่อาจพยายามเอาคืนก็ได้

504
00:31:14,800 --> 00:31:17,680
ขอเรียบเรียงแป๊บนะ
เขาสะกดรอยตามลูกสาวตัวเอง

505
00:31:17,760 --> 00:31:21,680
แล้วก็ลักพาตัวและหรือฆ่าเธอ
เพื่อเอาสร้อยคืน ถูกต้องไหม

506
00:31:23,040 --> 00:31:24,280
โอเค นั่นมันไร้สาระ

507
00:31:24,360 --> 00:31:26,360
- ใช่ไง
- แม่งเอ๊ย

508
00:31:26,440 --> 00:31:29,160
- แอคคราม นั่นอะไรน่ะ
- มาจากสำนักงานอัยการสูงสุด

509
00:31:29,240 --> 00:31:31,600
- อ่านหมดแล้วหรือยัง
- ส่วนใหญ่ครับ

510
00:31:31,680 --> 00:31:33,120
มีอะไรน่าสนใจไหม

511
00:31:33,200 --> 00:31:37,280
ผู้หญิงคนนั้นดูใช้ชีวิตไปวันๆ
ไม่พบอะไรในไดอารี่งานเธอเลย

512
00:31:38,600 --> 00:31:39,480
บันทึกการโทร

513
00:31:39,560 --> 00:31:42,040
การโทรเข้าออกทั้งหมด
มาจากบ้านและจากออฟฟิศ

514
00:31:42,560 --> 00:31:44,920
เหมือนว่าเธอตรงกลับบ้านทุกคืนเลย

515
00:31:45,000 --> 00:31:49,360
ไม่กินมื้อค่ำกับพวกเบื้องบน
ไม่ดื่มที่ผับกับเพื่อนร่วมงาน

516
00:31:54,320 --> 00:31:55,960
"คิดถึงแล้วสิ"

517
00:31:56,040 --> 00:31:58,840
"รอครั้งหน้าไม่ไหวแล้ว ห้องเดิมไหม"

518
00:31:58,920 --> 00:32:01,160
"เตียงนั้นน่าจะนำโชคนะ"

519
00:32:02,320 --> 00:32:06,080
- ลงชื่อ "เอส"
- งั้นเธอก็ไม่ได้ตรงกลับบ้านตลอดสิ

520
00:32:07,120 --> 00:32:08,840
"เอส" นี่มันใครกัน

521
00:32:08,920 --> 00:32:10,920
มีชื่อร้านดอกไม้อยู่ แต่ไม่มีวันที่

522
00:32:11,440 --> 00:32:13,960
เธออาจได้สิ่งนี้มาตอนไหนก็ได้ก่อนจะหายตัวไป

523
00:32:14,040 --> 00:32:16,160
ร้านนั้นจะยังมีคำสั่งซื้อนี้อยู่ไหม

524
00:32:16,240 --> 00:32:18,080
อาจมีคนจำการ์ดได้ไหม

525
00:32:18,160 --> 00:32:21,360
ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ
แล้วใครจะรู้ว่าเธอได้การ์ดนี้มาเมื่อไหร่

526
00:32:21,440 --> 00:32:23,160
เธอมีเหตุผลที่เก็บการ์ดไว้แน่

527
00:32:25,480 --> 00:32:26,800
"ห้องเดิม"

528
00:32:27,320 --> 00:32:29,640
- โรงแรม
- แต่ที่ไหนล่ะ

529
00:32:29,720 --> 00:32:32,640
ของพวกนี้มาจากออฟฟิศเธอใช่ไหม
ใครเป็นคนเก็บมา

530
00:32:33,600 --> 00:32:34,800
เลขาของเธอ

531
00:32:36,880 --> 00:32:38,280
ซาบรีน เปเรร่า

532
00:32:40,280 --> 00:32:41,320
ซาบรีน

533
00:32:42,760 --> 00:32:44,880
ที่นี่เป็นห้องน้ำหรือไง

534
00:32:44,960 --> 00:32:47,960
- ห้องอาบน้ำ
- อ๋อ แหงสิ

535
00:32:48,040 --> 00:32:50,400
เมริตต์ขึ้นชื่อเรื่องความก้าวร้าว

536
00:32:50,480 --> 00:32:51,760
จะพูดแบบนั้นก็ได้

537
00:32:51,840 --> 00:32:53,200
เป็นคุณจะพูดแบบไหน

538
00:32:53,280 --> 00:32:56,200
เธอยั่วโมโหคนอื่น
เข้าปะทะตรงๆ ทดสอบพวกเขา

539
00:32:56,280 --> 00:32:58,480
เมริตต์ไม่สนใจว่าคนอื่นคิดยังไง

540
00:32:58,560 --> 00:33:00,480
ตราบใดที่พวกเขาคิดว่าเธอทำงานเก่ง

541
00:33:00,560 --> 00:33:03,560
- พวกเขาคิดงั้นเหรอ
- ก็ต้องคิดเพราะเธอเก่งจริง

542
00:33:03,640 --> 00:33:05,920
สตีเฟน เบิร์นส์บอกว่าเธอเข้ากับคนอื่นไม่ได้

543
00:33:06,000 --> 00:33:07,440
ก็เราทั้งคู่แหละ

544
00:33:07,520 --> 00:33:10,360
ฉันว่านั่นคือเหตุผลที่เธอพาฉันมาด้วย
เธอจะได้มีเพื่อน

545
00:33:10,440 --> 00:33:12,440
สู้กับหนุ่มๆ รักบี้จากโรงเรียนหรูเหรอ

546
00:33:12,520 --> 00:33:13,880
เราเคยล้อพวกเขานะ

547
00:33:13,960 --> 00:33:17,520
ฟันสวยแต่ทัศนคติแย่
เป็นศึกระหว่างเรากับพวกเขา

548
00:33:17,600 --> 00:33:19,000
อ๋อ ฉันเข้าใจความรู้สึกเลย

549
00:33:19,080 --> 00:33:20,760
พวกเขาพยายามทำให้เรากลัว

550
00:33:20,840 --> 00:33:24,080
ทำให้เรารู้สึกเหมือนฟันเฟืองชิ้นเล็กๆ
ในเครื่องยนต์ใหญ่ของหนุ่มๆ

551
00:33:26,920 --> 00:33:29,640
- อะไรล่ะ
- พูดจบหรือยัง

552
00:33:30,160 --> 00:33:31,160
- งั้น…
- ขอโทษค่ะ

553
00:33:32,280 --> 00:33:35,080
เมริตต์เข้มแข็งไหม เอาตัวรอดเก่งไหม

554
00:33:35,160 --> 00:33:37,600
เอาตัวรอดเหรอ ล้อเล่นหรือไง

555
00:33:38,200 --> 00:33:40,440
นั่นมันเรื่องถนัดของเธอเลย

556
00:33:40,520 --> 00:33:45,600
งั้นเธอเอาตัวรอดได้
ในสถานการณ์ยากๆ เหรอครับ

557
00:33:47,600 --> 00:33:50,320
- คุณคิดว่าเธออาจจะยังรอดเหรอ
- ก็เป็นไปได้

558
00:33:52,000 --> 00:33:53,560
ไม่หรอก นี่ก็สี่ปีแล้ว

559
00:33:53,640 --> 00:33:57,160
แล้วฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะทิ้งน้องชาย
หรือฉันไปเฉยๆ แบบนั้นหรอก

560
00:33:57,240 --> 00:33:59,360
ถ้าเธอยังมีชีวิต ฉันก็คงรู้แล้ว

561
00:33:59,440 --> 00:34:01,000
เพราะพวกคุณสนิทกันมากเหรอ

562
00:34:01,080 --> 00:34:03,480
- เราแค่สื่อถึงกันตลอด
- อ๋อเหรอ

563
00:34:05,800 --> 00:34:08,560
- เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
- ทำไมล่ะ

564
00:34:10,160 --> 00:34:12,480
เพราะรสนิยมเราไม่ตรงกันไงล่ะ

565
00:34:13,000 --> 00:34:15,640
จะว่าไป คุณจำนี่ได้ไหมคะ

566
00:34:19,840 --> 00:34:20,680
ไม่นะคะ

567
00:34:20,760 --> 00:34:23,480
คุณเป็นคนเก็บมา
พร้อมกับข้าวของในออฟฟิศของเธอ

568
00:34:24,000 --> 00:34:27,200
- ก็ถ้าคุณว่าอย่างนั้น
- รู้ไหมว่า "เอส" อาจเป็นใคร

569
00:34:27,280 --> 00:34:28,640
คิดว่าเป็นฉันเหรอ

570
00:34:28,720 --> 00:34:31,240
ผมคิดว่าเป็นคนที่ชื่อขึ้นต้นด้วย "เอส"

571
00:34:32,600 --> 00:34:35,080
คำว่า "คนที่ชื่อขึ้นต้นด้วย 'เอส'" เนี่ย

572
00:34:36,120 --> 00:34:37,320
แม่งอาจเป็นใครก็ได้

573
00:34:37,400 --> 00:34:41,520
- ก็โทรไปถามร้านนี้สิ
- เราโทรแล้ว ร้านเจ๊งเรียบร้อย

574
00:34:41,600 --> 00:34:44,280
อาจเป็นคนในที่ทำงานได้หรือเปล่า

575
00:34:44,880 --> 00:34:47,480
ให้ตาย หวังว่าจะไม่ใช่นะ

576
00:34:49,560 --> 00:34:51,000
คุณมีแค่นี้จริงๆ เหรอ

577
00:34:56,000 --> 00:34:59,880
เป็นแบบนี้เองสินะ
เล่นใหญ่สร้างกระแสและเสียเวลาเปล่า

578
00:34:59,960 --> 00:35:01,920
- เราอยากตามหาเธอ
- คนก่อนก็เหมือนกัน

579
00:35:02,000 --> 00:35:04,360
- ดูสิว่าเขาไปได้ไกลแค่ไหน
- คนก่อนทำพังสุดๆ

580
00:35:06,320 --> 00:35:09,760
อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำงานจากห้องน้ำท้ายสถานี

581
00:35:09,840 --> 00:35:13,480
กับสองคนที่ฉันว่าดูเหมือน
พนักงานชั่วคราวจากกลุ่มเลขานะ

582
00:35:14,120 --> 00:35:15,800
มิน่าล่ะใครๆ ก็ชอบคุณ

583
00:35:15,880 --> 00:35:18,160
บอกมาทีว่าทำไมคุณถึงคิดว่าจะทำได้ดีกว่า

584
00:35:18,240 --> 00:35:19,240
เพราะผมทำอยู่นี่ไง

585
00:35:20,600 --> 00:35:21,600
แม่งเอ๊ย

586
00:35:23,440 --> 00:35:25,120
คุณพูดเหมือนเธอไม่มีผิด

587
00:35:25,200 --> 00:35:27,480
ถ้าเมริตต์คบใครอยู่ ฉันคงรู้แน่ๆ

588
00:35:27,560 --> 00:35:30,680
ชายแทร่พวกนั้น
ไม่มีใครลองเสี่ยงจีบเธอเลยเหรอ

589
00:35:30,760 --> 00:35:33,040
พวกเขาพยายามแล้ว อยากได้เธอกันจะตาย

590
00:35:33,760 --> 00:35:37,520
พวกนั้นคงกำลังพนันกันอยู่
แต่เธอก็ไม่เคยสนใจ

591
00:35:38,040 --> 00:35:40,720
เธอคุยพวกเขาเหมือนว่าเธอเหนือกว่า

592
00:35:40,800 --> 00:35:43,680
- เธอไม่มีเพื่อนเลยเหรอ
- ไม่รู้สิ

593
00:35:44,200 --> 00:35:45,400
อาจจะเลียมมั้ง

594
00:35:46,000 --> 00:35:50,040
พวกเขาทำคดีฟินช์ด้วยกัน
แต่ออกแนวสนิทสนมมากกว่าเพื่อนนะ

595
00:35:50,120 --> 00:35:51,920
- เลียม เทย์เลอร์
- ใช่

596
00:35:52,440 --> 00:35:55,400
เขาเป็นอัยการที่ดี และมีชีวิตคู่ที่แฮปปี้

597
00:35:56,040 --> 00:35:58,800
เขาเลยไม่ได้ตามเธอต้อยๆ เหมือนคนอื่น

598
00:35:58,880 --> 00:36:01,480
- ทำไมคุณพูดว่า "ดี" ล่ะ
- เมริตต์ให้คะแนนเขาแบบนั้น

599
00:36:01,560 --> 00:36:03,080
เธอเคยสนใจเขาบ้างไหม

600
00:36:03,160 --> 00:36:04,960
ฉันเคยถามเธอเรื่องเขาอยู่

601
00:36:05,480 --> 00:36:08,640
เธอบอกว่ามองเลียมเป็นความท้าทายมากกว่า

602
00:36:08,720 --> 00:36:11,520
แต่เธอรู้ว่าเขามีชีวิตคู่ดีๆ
เธอไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก

603
00:36:11,600 --> 00:36:15,520
งั้นถ้าเมริตต์มีหนุ่ม ก็ต้องเป็นคนนอกออฟฟิศ

604
00:36:27,600 --> 00:36:31,040
- ทำอะไรน่ะ นายไม่ได้มาเที่ยวนะ
- จะได้โชคดีไง

605
00:36:31,120 --> 00:36:34,240
ไม่ใช่กับหมาตัวนี้
มันเปลี่ยนจมูกไปสองครั้งแล้ว มาเร็ว

606
00:36:39,440 --> 00:36:41,240
ทุกท่านครับ

607
00:36:41,320 --> 00:36:43,640
ผมจะขอพูดสั้นๆ เพราะเป็นคนพูดน้อย

608
00:36:44,240 --> 00:36:46,640
- ให้จริงเถอะ
- เอาน่า

609
00:36:48,960 --> 00:36:50,400
พวกคุณควรภูมิใจนะ

610
00:36:50,480 --> 00:36:54,640
ผมรู้ว่าพวกคุณทำงานหนักแค่ไหน
แล้วก็แทบไม่มีใครมองเห็น

611
00:36:54,720 --> 00:36:58,880
แต่ผมอยากขอบคุณและชมว่าทำได้ดีมาก

612
00:36:58,960 --> 00:37:01,600
และมันรู้สึกโคตรดีเลยที่ชนะ

613
00:37:06,360 --> 00:37:08,520
วันนี้วันเกิดเจ้าตัวน้อย ไว้เจอกันตอนเช้านะ

614
00:37:13,000 --> 00:37:15,080
คาร์ล มอร์คนี่นา

615
00:37:15,160 --> 00:37:17,880
เลียม เทย์เลอร์ตัวเป็นๆ

616
00:37:17,960 --> 00:37:19,720
เลียม เทย์เลอร์ ผมแอคคราม

617
00:37:21,000 --> 00:37:23,240
- ได้ข่าวว่าตายแล้วนี่
- แค่ข้างในน่ะ

618
00:37:23,320 --> 00:37:24,600
กำลังคุยเรื่องคุณอยู่พอดี

619
00:37:24,680 --> 00:37:28,160
อยู่ต่ออีกเดี๋ยวได้ไหม
รอผมคุยกับหัวหน้าคุณก่อน

620
00:37:28,240 --> 00:37:30,840
วันนี้วันเกิดเคลลี่
เราจะไปกินมื้อค่ำกับครอบครัว

621
00:37:30,920 --> 00:37:33,600
โอเค แล้วยังว่ายน้ำในทะเลเย็นๆ อยู่ไหม

622
00:37:33,680 --> 00:37:35,360
ทุกเช้า ทำให้ผมดูหนุ่มน่ะ

623
00:37:35,440 --> 00:37:37,400
จนหัวใจคุณระเบิดน่ะสิ

624
00:37:38,480 --> 00:37:40,880
- ดีใจนะที่คุณยังไม่ตาย
- ได้ เดี๋ยวผมไปหาเอง

625
00:37:44,720 --> 00:37:45,680
ฉลองอยู่เหรอ

626
00:37:45,760 --> 00:37:48,040
คนผิดสามรายในคดีฟอกเงินครั้งใหญ่

627
00:37:48,120 --> 00:37:50,320
คงจะไม่ลงเอยด้วยดีที่สนามกอล์ฟหรอกนะ

628
00:37:50,840 --> 00:37:52,400
ใครจะมีเวลาไปตีกอล์ฟล่ะ

629
00:37:53,360 --> 00:37:55,640
- เราน่าจะไม่เคยเจอกันนะ
- แอคครามครับ

630
00:37:56,160 --> 00:37:57,600
เขาถือร่มให้ผมน่ะ

631
00:37:57,680 --> 00:37:59,400
มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า

632
00:37:59,480 --> 00:38:02,440
นอกจากฟังมุกสภาพอากาศเดิมๆ ของคุณน่ะ

633
00:38:02,520 --> 00:38:04,240
"คิดถึงแล้วสิ"

634
00:38:05,480 --> 00:38:06,320
ว่าไงนะ

635
00:38:06,400 --> 00:38:07,800
"รอครั้งหน้าไม่ไหวแล้ว"

636
00:38:08,320 --> 00:38:10,720
"ห้องเดิม เตียงเดิม"

637
00:38:10,800 --> 00:38:13,400
- บลาๆ
- ขอโทษที ผมตามไม่ทัน

638
00:38:13,480 --> 00:38:16,720
มันคือโน้ตที่ติดอยู่กับดอกไม้
ที่ถูกส่งไปให้เมริตต์

639
00:38:16,800 --> 00:38:17,840
ส่งจากใคร

640
00:38:17,920 --> 00:38:21,440
คนที่แอบปลื้มที่ชื่อขึ้นต้นด้วยตัว "เอส"

641
00:38:23,360 --> 00:38:26,200
- อ๋อ
- พอจะรู้ไหมว่าอาจเป็นใคร สตีเฟน

642
00:38:26,280 --> 00:38:27,240
ไม่เลย

643
00:38:27,760 --> 00:38:30,920
ขอพูดให้ชัดเจนนะ
เมริตต์กับผมไม่เคยคุยเรื่องชีวิตส่วนตัว

644
00:38:31,000 --> 00:38:32,880
แต่คุณเป็นหัวหน้าเธอ พี่เลี้ยงของเธอ

645
00:38:32,960 --> 00:38:36,000
ผมไม่รู้เลยว่าเธอทำอะไรนอกเวลางาน

646
00:38:36,080 --> 00:38:39,560
แล้วในเวลางานล่ะ
คนเรากิ๊กกันในที่ทำงานตลอด

647
00:38:39,640 --> 00:38:42,440
และผมก็ยังคาดหวังให้พวกเขาทำตัวเป็นมืออาชีพ

648
00:38:42,520 --> 00:38:46,280
ถ้าคนทำตามที่เราคาดหวัง
คุณกับผมคงจะตกงานแล้ว

649
00:38:47,720 --> 00:38:50,280
มันคงไม่เลวร้ายขนาดนั้นหรอก

650
00:38:51,640 --> 00:38:55,000
มีอะไรอีกไหม
หรือคุณอยากเสี่ยงถามอีกคำถามล่ะ

651
00:38:58,680 --> 00:38:59,680
ไม่ใช่วันนี้น่ะ

652
00:39:01,600 --> 00:39:05,400
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ท่านอัยการ

653
00:39:05,480 --> 00:39:06,360
ไปไหนก็ไป

654
00:39:06,880 --> 00:39:09,800
(บ้านเอ็กลีย์
บ้านพักอาศัย)

655
00:39:14,640 --> 00:39:17,320
- ขอชาสักถ้วยได้ไหม
- คุณควรนอนนะ

656
00:39:17,400 --> 00:39:20,600
- คราวนี้รอให้น้ำเดือดด้วย
- เอาเถอะ

657
00:39:23,760 --> 00:39:26,720
- ช่วยหาบิสกิตชิ้นเล็กๆ ให้ได้ไหม
- นอนได้แล้ว

658
00:39:49,480 --> 00:39:50,680
เก่งมาก เมริตต์

659
00:40:10,720 --> 00:40:12,280
น้ำดูน่าเล่นเนอะ

660
00:40:14,560 --> 00:40:16,480
แค่ดูคุณว่าย หำผมก็หดแล้ว

661
00:40:16,560 --> 00:40:19,800
น่าลองนะ ช่วยให้ตื่นดีมากเลย

662
00:40:19,880 --> 00:40:21,960
ถ้าอยากตื่นก็คงใช่

663
00:40:22,520 --> 00:40:25,280
ผมจำคุณในการประชุมคดีตอนเช้าตรู่ได้

664
00:40:25,800 --> 00:40:27,320
สดใสสุดๆ ไปเลย

665
00:40:27,400 --> 00:40:29,760
พูดถึงคดีที่ปิดไม่ลงแล้ว…

666
00:40:30,520 --> 00:40:31,800
ใช่ โอเค

667
00:40:31,880 --> 00:40:34,760
คุณกับเมริตต์ ลิงการ์ด
ทำคดีเกรแฮม ฟินช์ด้วยกันใช่ไหม

668
00:40:35,600 --> 00:40:36,440
ใช่

669
00:40:36,520 --> 00:40:37,960
คุณว่าเธอเป็นยังไง

670
00:40:38,040 --> 00:40:40,200
ทะเยอทะยาน น่ารำคาญ

671
00:40:41,840 --> 00:40:44,560
เธอตั้งใจมาก ไม่ใช่สายทำงานเป็นทีม

672
00:40:45,080 --> 00:40:48,280
- ไม่ค่อยนึกถึงเพื่อนร่วมงานเหรอ
- ใช่

673
00:40:49,120 --> 00:40:50,800
แต่ผมไม่เคยมีปัญหากับเธอนะ

674
00:40:51,360 --> 00:40:55,080
เลขาเก่าของเธอบอกว่า
เมริตต์มองคุณเป็นความท้าทาย

675
00:40:56,400 --> 00:40:58,560
- ความท้าทายเหรอ
- ใช่ แบบว่า…

676
00:40:59,880 --> 00:41:02,720
บททดสอบ รางวัลที่รอให้คว้ามา

677
00:41:04,080 --> 00:41:05,480
ผมปลื้มละมั้ง

678
00:41:05,560 --> 00:41:07,560
ทุกคนเอาแต่บอกว่าเมริตต์ชอบความท้าทาย

679
00:41:07,640 --> 00:41:09,840
เธอผ่านบททดสอบทั้งหมด คว้ารางวัลมาหมด

680
00:41:09,920 --> 00:41:12,480
ผมเลยสงสัยว่าถ้าเธอคิดว่าคุณคือความท้าทาย

681
00:41:13,240 --> 00:41:14,720
เธอได้ลองคว้าหรือเปล่า

682
00:41:14,800 --> 00:41:18,520
และเธอมักจะได้สิ่งที่เธอต้องการ
ถ้าเธอมุ่งมั่นจริงๆ…

683
00:41:21,960 --> 00:41:24,040
- ผมจะถามว่า…
- ผมอึ๊บเมริตต์ไหมน่ะเหรอ

684
00:41:24,120 --> 00:41:26,800
- ในทางกลับกันก็ได้ ใช่
- ให้ตายสิ คาร์ล

685
00:41:26,880 --> 00:41:28,200
เปลี่ยนใจผมสิ เลียม

686
00:41:28,800 --> 00:41:31,560
บอกผมว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกสิว่าไม่มีอะไร

687
00:41:31,640 --> 00:41:34,360
- ผมไม่รู้จะพูดยังไง
- ก็แค่บอกว่าไม่มีอะไร

688
00:41:37,320 --> 00:41:38,400
มันไม่มีอะไร

689
00:41:40,680 --> 00:41:42,400
- ห่าเอ๊ย เลียม
- คาร์ล

690
00:41:45,280 --> 00:41:48,080
- มาร์ธ่ารู้ไหม
- ต้องไม่รู้อยู่แล้ว

691
00:41:49,080 --> 00:41:50,080
แหงสินะ

692
00:42:01,920 --> 00:42:03,360
มันเริ่มได้ยังไง

693
00:42:03,440 --> 00:42:06,400
อย่างที่คุณบอก
เมริตต์เล็งผมด้วยเหตุผลบางอย่าง

694
00:42:06,480 --> 00:42:08,480
แล้วเราก็ไปดื่มกันหลังเลิกงาน

695
00:42:09,000 --> 00:42:10,800
เราเมากันนิดหน่อย

696
00:42:10,880 --> 00:42:13,200
เธอจูบผม แล้วมันก็เลยเถิด

697
00:42:13,280 --> 00:42:16,520
- สักเดือนได้
- คุณใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะคิดได้

698
00:42:16,600 --> 00:42:18,320
เมริตต์ต่างหาก เธอเป็นคนจบมัน

699
00:42:19,400 --> 00:42:20,280
ทำไมล่ะ

700
00:42:21,960 --> 00:42:25,840
เธอก็แค่จบมัน ไม่มีการเตือน
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีการทะเลาะกัน

701
00:42:25,920 --> 00:42:28,360
แค่ "ขอบคุณ แล้วเจอกันนะ"

702
00:42:29,640 --> 00:42:31,360
หลังจากนั้นผมก็รักษาระยะห่าง

703
00:42:32,480 --> 00:42:34,680
งั้นคุณก็แต่งงานอยู่ เธอไม่เคยพาใครกลับบ้าน

704
00:42:34,760 --> 00:42:37,040
- แล้วไปเจอกันที่ไหน
- โรงแรม

705
00:42:37,120 --> 00:42:39,720
- ที่ไหน
- พรินซ์การ์เด้น

706
00:42:39,800 --> 00:42:42,440
- เคยส่งดอกไม้ให้เธอไหม
- เธอคงเกลียดมัน

707
00:42:42,520 --> 00:42:44,080
จำวันที่ได้บ้างไหม

708
00:42:44,640 --> 00:42:48,240
- ไม่ แต่เธอจ่ายตลอด
- โอ้ ดูแลดีเชียว

709
00:42:48,320 --> 00:42:51,480
- น่าจะมีบันทึกไว้นะ
- เรื่องมันตั้งนานแล้ว

710
00:42:52,000 --> 00:42:54,080
ก่อนเธอหายไปเป็นปีเลย

711
00:42:55,240 --> 00:42:57,480
เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับการสืบสวนของคุณเลย

712
00:42:57,560 --> 00:43:00,320
ทางเดียวที่มาร์ธ่าจะรู้ก็คือคุณบอกเธอ

713
00:43:00,400 --> 00:43:01,600
ไม่ต้องใส่ลงแฟ้มก็ได้

714
00:43:01,680 --> 00:43:05,440
งั้นคุณก็ทำตัวเจ้าชู้
เธอทิ้งคุณไป คุณรู้สึกเหมือนถูกหลอก

715
00:43:05,520 --> 00:43:09,040
- แล้วก็รอเป็นปีเพื่อฆ่าเธอเหรอ
- ผมไม่รู้ว่ามีใครฆ่าเธอหรือเปล่า

716
00:43:09,920 --> 00:43:13,560
คุณต้องคิดอยู่แน่ๆ
การสืบสวนมักจะแปลว่ามีอาชญากรรม

717
00:43:14,080 --> 00:43:17,600
อาชญากรรมที่แท้จริงคือไอ้สปีโด้นั่นเวรต่างหาก

718
00:43:20,360 --> 00:43:23,160
ไม่ต้องห่วง ผมไม่ใส่คุณลงในแฟ้มหรอก

719
00:43:24,520 --> 00:43:26,240
เธอใช้ชื่ออื่น

720
00:43:28,440 --> 00:43:30,320
เธอเช็กอินด้วยชื่อไลลา เกรแฮม

721
00:43:33,600 --> 00:43:36,560
- แน่ใจนะ
- เธอมีบัตรเครดิตชื่อนั้นด้วย

722
00:43:37,520 --> 00:43:41,320
ผมจำได้เพราะเคยเล่นมุกว่า
อัยการฉ้อโกงซะเอง

723
00:43:41,400 --> 00:43:43,200
เธอคงขำท้องแข็งแน่ๆ

724
00:43:44,200 --> 00:43:48,320
เธอแค่พูดว่า "คุณปลอดภัยแล้ว
ตอนนี้คุณรู้ความลับของฉัน"

725
00:44:15,440 --> 00:44:19,440
สารวัตรใหญ่มอร์ค นี่มาร์คัส
ผู้ช่วยผู้จัดการของโรงแรม

726
00:44:19,520 --> 00:44:21,000
เป็นยังไงบ้าง มาร์คัส

727
00:44:21,080 --> 00:44:25,520
สารวัตรใหญ่ อย่างที่บอกเพื่อนร่วมงานคุณ
ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้

728
00:44:25,600 --> 00:44:28,560
- ขอโทษที่คุณต้องถ่อมา แต่เกรงว่า…
- หุบปาก มาร์คัส

729
00:44:28,640 --> 00:44:30,880
คุณเก็บประวัติแขกไว้นานแค่ไหน

730
00:44:30,960 --> 00:44:33,480
- ห้าปี แต่ก็นะ…
- หุบปาก มาร์คัส

731
00:44:33,560 --> 00:44:35,720
เรากำลังสืบเรื่องผู้หญิงที่หายตัวไป

732
00:44:35,800 --> 00:44:38,240
ที่อาจเคยมาพักที่นี่ก่อนจะหายตัวไป

733
00:44:38,320 --> 00:44:42,080
เรารู้แน่ชัดว่าเธอเคยมาพักที่นี่
ประมาณหนึ่งปีก่อนหน้านั้น

734
00:44:42,160 --> 00:44:43,840
ซึ่งนั่นคือสี่ปี

735
00:44:43,920 --> 00:44:46,840
โอลิมปิกสองครั้ง บอลโลกหนึ่งครั้ง
และนายกรัฐมนตรีสี่คน

736
00:44:46,920 --> 00:44:49,240
- ถ้าไม่ว่าอะไร
- คุณต้องมีหมายค้นครับ

737
00:44:49,320 --> 00:44:52,200
ก็แค่เพื่อยืนยัน มันไม่ใช่โคเคน 50 กิโลกรัม

738
00:44:52,280 --> 00:44:56,440
ยังไงก็ตาม ผมไม่ได้รับอนุญาต
ให้เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวครับ

739
00:44:56,520 --> 00:44:58,880
ข้อมูลนั้นมีกฎหมายคุ้มครองแล้ว

740
00:44:58,960 --> 00:45:01,080
พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูล ปี 2018

741
00:45:01,920 --> 00:45:03,920
ขอบใจ แอคคราม ช่วยได้จริงๆ

742
00:45:04,000 --> 00:45:06,120
อย่างที่บอกเพื่อนร่วมงานคุณ ผมอาจตกงานได้

743
00:45:06,200 --> 00:45:08,640
คุณก็อาจตกงานถ้าผมบอกเบื้องบนของคุณ

744
00:45:08,720 --> 00:45:11,640
ว่าคุณจัดหาโสเภณีให้กับแขก

745
00:45:11,720 --> 00:45:12,680
ผมไม่ได้ทำแบบนั้น

746
00:45:12,760 --> 00:45:16,280
แล้วคุณก็มีแม่บ้านโรงแรม
ที่ค้ายาจากรถเข็นทำความสะอาด

747
00:45:16,360 --> 00:45:19,240
- นั่นไม่จริงเลย
- ผมรู้ แม่งแย่ใช่ไหมล่ะ

748
00:45:20,400 --> 00:45:22,600
- นี่ข่มขู่กันชัดๆ
- แจ้งตำรวจสิ

749
00:45:27,000 --> 00:45:30,640
ห้องเดิมหกครั้งในช่วงสองเดือน
ก่อนที่เธอจะหายตัวไป

750
00:45:30,720 --> 00:45:34,760
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
พวกเขาสืบประวัติการเงินของไลลา เกรแฮมได้

751
00:45:34,840 --> 00:45:36,160
ใช่ เรากำลังทำอยู่ไง

752
00:45:36,240 --> 00:45:38,880
คนแบบไหนที่ใช้ชื่อแม่ที่ตายไปกัน

753
00:45:41,560 --> 00:45:44,160
"แขกพิเศษ" คืออะไรครับ

754
00:45:44,680 --> 00:45:48,360
คนที่ได้รับอนุญาตให้เซ็นค่ารูมเซอร์วิส
ค่าเครื่องดื่ม หรืออะไรก็ตาม

755
00:45:48,880 --> 00:45:51,840
- เธอทำแบบนั้นทำไม
- เพราะเธอไม่เคยมาพักที่นี่

756
00:45:53,160 --> 00:45:56,080
- แต่ชื่อเธออยู่ในคอมนะ
- ในนั้นเป็นชื่อไลลา เกรแฮม

757
00:45:56,160 --> 00:45:57,640
ลายเซ็นของเลียม เทย์เลอร์

758
00:45:57,720 --> 00:45:59,760
อยู่บนหลักฐานทุกชิ้น
ที่โยงเมริตต์เข้ากับห้องนั้น

759
00:45:59,840 --> 00:46:02,440
นังบ้าขี้ระแวง

760
00:46:02,520 --> 00:46:04,960
แต่ผมกำลังดูบันทึกครั้งล่าสุดที่เธอมาที่นี่

761
00:46:05,040 --> 00:46:07,320
และนั่นไม่ใช่ชื่อเลียม เทย์เลอร์

762
00:46:12,520 --> 00:46:14,440
แซม เฮกนี่แม่งใครกัน

763
00:46:16,680 --> 00:46:19,000
เอาละ วันนี้แหละ เมริตต์

764
00:46:19,080 --> 00:46:23,600
เธอมีเวลาคิดมาพอแล้ว
ตอนนี้แหละโอกาสที่จะตอบคำถาม

765
00:46:23,680 --> 00:46:26,160
ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่

766
00:46:27,000 --> 00:46:29,480
อย่างที่เขาว่า ความจริงจะทำให้เป็นไท

767
00:46:29,560 --> 00:46:32,120
แต่ถ้าเธอตอบไม่ถูก

768
00:46:32,920 --> 00:46:36,680
เราจะให้เวลาเธอคิดอีกเดือน
แล้วค่อยมาลองตอบอีกที

769
00:46:50,040 --> 00:46:56,360
(แคลร์ มาร์ช:
กลับบ้านเถอะค่ะ วิลเลียมต้องการคุณ)

770
00:47:02,000 --> 00:47:02,960
ในนั้นโอเคไหม

771
00:47:09,600 --> 00:47:10,920
เดาครั้งแรก

772
00:47:12,120 --> 00:47:13,440
เดาดีๆ ล่ะ

773
00:47:30,040 --> 00:47:31,200
แซม เฮก

774
00:47:32,160 --> 00:47:34,160
เธอทำอะไรกับแซม

775
00:47:35,640 --> 00:47:38,200
สักวันผมอยากพาคุณไปเบนนี่เบ็กนะ

776
00:47:38,280 --> 00:47:41,040
มันเป็นเชิงผาเล็กๆ ที่เหมาะให้คุณเริ่มปีนผาเลย

777
00:47:41,120 --> 00:47:43,480
ใครบอกว่าฉันอยากเรียนปีนผาล่ะ

778
00:47:46,600 --> 00:47:49,240
- คุณแต่งตัวแล้ว
- ใช่ ฉันต้องไปแล้ว

779
00:47:51,400 --> 00:47:53,600
- ทุกอย่างโอเคไหม
- โอเค พอดีมีเรื่องน่ะ

780
00:47:53,680 --> 00:47:57,560
ผมจะยกโทษให้ก็ต่อเมื่อ
คุณบอกว่าผมจะได้เจอคุณอีกเมื่อไหร่

781
00:47:57,640 --> 00:47:59,520
- ฉันจะหายไปสักพัก
- หายไปไหน

782
00:48:00,120 --> 00:48:01,080
มอร์ แค่ไม่นาน

783
00:48:01,160 --> 00:48:03,800
มอร์ มีอะไรที่มอร์

784
00:48:04,400 --> 00:48:05,320
มันเป็นเกาะ

785
00:48:05,920 --> 00:48:08,600
ผมรู้น่า แต่มีอะไรสำหรับคุณล่ะ

786
00:48:08,680 --> 00:48:09,920
พ่อฉัน

787
00:48:12,240 --> 00:48:14,360
- คุณจะไปนานแค่ไหน
- ใครจะรู้ล่ะ

788
00:48:14,440 --> 00:48:17,480
ว้าว "ใครจะรู้ล่ะ" ก็เหมือนตลอดกาลแหละ

789
00:48:17,560 --> 00:48:20,560
ขอเถอะ ฉันไม่กลับไปอยู่กับพ่อหรอก

790
00:48:20,640 --> 00:48:22,800
ฉันแค่ต้องไปเจอแก แล้ว…

791
00:48:22,880 --> 00:48:24,000
แล้วอะไร

792
00:48:24,880 --> 00:48:27,000
- กลับมาแล้วฉันโทรหานะ
- เมื่อไหร่ล่ะ

793
00:48:27,080 --> 00:48:28,840
ไม่รู้สิ เมื่อฉันกลับมาไง

794
00:48:29,480 --> 00:48:32,760
- คุณนี่ให้ข้อมูลชัดเจนดีจัง
- เราเอากันเฉยๆ ไม่ได้เหรอ

795
00:48:33,480 --> 00:48:36,800
เราทำแบบนั้นอยู่เหรอ แค่เอากันน่ะ

796
00:48:38,560 --> 00:48:40,280
แล้วคุณคิดว่าอะไรล่ะ

797
00:48:43,880 --> 00:48:48,360
ฉันต้องไปแล้ว แต่คุณอยู่ต่อได้
สั่งรูมเซอร์วิสมา ใช้วันนี้ให้คุ้ม

798
00:48:50,880 --> 00:48:52,240
นี่ เมริตต์

799
00:48:54,480 --> 00:48:55,480
ไปตายเหอะ

800
00:49:08,200 --> 00:49:12,000
เธอทำอะไรกับแซม

801
00:49:15,640 --> 00:49:16,960
ฉันหลอกใช้เขา

802
00:49:18,440 --> 00:49:19,760
แค่นั้นเหรอ

803
00:49:23,440 --> 00:49:24,920
ฉันใจร้าย

804
00:49:29,640 --> 00:49:31,120
นี่เกี่ยวกับแซมเหรอ

805
00:49:37,400 --> 00:49:38,400
ไม่

806
00:49:40,720 --> 00:49:44,320
แต่แซม เฮกตายเพราะเธอ

807
00:49:47,440 --> 00:49:48,760
แซมตายแล้วเหรอ

808
00:49:49,280 --> 00:49:51,960
และทุกครั้งที่เธอตอบผิด

809
00:49:52,040 --> 00:49:56,360
ก็จะทำให้อะไรๆ อึดอัดขึ้นนิดหน่อย

810
00:49:57,680 --> 00:50:02,160
เพราะงั้นหลังจากนี้ เธออาจจะอยากคิดให้ดี

811
00:50:02,240 --> 00:50:03,760
ก่อนที่จะพูดอะไร

812
00:50:18,560 --> 00:50:21,640
ห้องออกซิเจนความดันสูงจะเริ่มร้อนขึ้น

813
00:50:21,720 --> 00:50:23,440
เมื่อแรงดันเพิ่มขึ้น

814
00:50:23,520 --> 00:50:27,760
ที่ห้าบรรยากาศ หรือความลึก 50 เมตร

815
00:50:27,840 --> 00:50:33,000
อุณหภูมิภายในห้อง
จะอยู่ที่ประมาณ 32 องศาเซลเซียส

816
00:50:33,080 --> 00:50:35,720
หรือ 90 องศาฟาเรนไฮต์

817
00:50:35,800 --> 00:50:39,480
หลักการง่ายๆ ก็คือยิ่งลึกยิ่งร้อน

818
00:50:39,560 --> 00:50:43,920
ออกซิเจนจะหนาแน่นขึ้น
และจะทำให้หายใจลำบากขึ้น

819
00:50:44,000 --> 00:50:47,800
คนอาจเริ่มมีภาวะระดับออกซิเจนสูง

820
00:50:47,880 --> 00:50:51,520
หรือมีระดับคาร์บอนไดออกไซด์สูงในลมหายใจ

821
00:50:51,600 --> 00:50:56,440
อาการเหล่านี้รวมถึงตัวสั่น เหงื่อออก สับสน

822
00:50:56,520 --> 00:50:59,240
ปวดหัว ตาพร่ามัว

823
00:51:40,760 --> 00:51:43,440
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี