- พอล อีแวนส์ - ขอโทษนะ
ไม่ว่าคุณจะขายอะไร ผมก็ไม่ต้องการ
- จ่ายไม่ไหวหรอก - เรามาซื้อ ไม่ได้มาขาย
- แซม เฮก - เขาทำไมล่ะ
- คุณเป็นคนเจอเขาใช่ไหม - ใช่
เขาเป็นคนที่เราให้ความสนใจในคดีที่ทำอยู่
- แซมตายไปสี่ปีแล้วค่ะ - ครับ วันที่ 26 กันยายน
ผู้หญิงที่ชื่อเมริตต์ ลิงการ์ดหายไปเมื่อวันที่ 27
- โอเคค่ะ - พวกเขามีความสัมพันธ์กัน
ความสัมพันธ์แบบไหน
เราก็พยายามหาคำตอบอยู่
อะดรีนาลีนเหรอ นั่นเหรอสิ่งดึงดูดใจ ความอันตรายน่ะ
ไม่ ก็ไม่เชิงหรอก
การปีนผาต้องโฟกัส ออกแนวทำสมาธิน่ะ
ทำสมาธิโดยใช้ปลายนิ้วห้อยโหนเหรอ
ก็ใช่ คุณคงไม่เข้าใจหรอกจนกว่าจะได้ลอง
- มีรูปเฮกบ้างไหม - มีสิ
- รูปไหนคือเฮก - นี่
ดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนดีนะ
เขารำคาญมากที่ผมถ่ายรูปเขา
- ผมขอได้ไหม - ได้สิ
ขอบคุณ บอกทีว่าคุณเจอเขาได้ยังไง
เช้าวันหนึ่งผมขึ้นไปบนนั้นเพื่อถ่ายรูปลงเว็บไซต์
ตอนนั้นเองที่ผมเห็นว่า รถของแซมอยู่ในลานจอดรถ
เช้าแค่ไหนครับ
ก่อนประตูจะเปิดอีก พอดีผมมีกุญแจน่ะ
แต่นั่นแปลว่ารถของแซมจอดอยู่ที่นั่นข้ามคืน
รู้ไหมว่าเขาตกมาได้ยังไง ถ้าไม่ได้ปล่อยมือน่ะ
ก็บอกไม่ได้ เว้นแต่เขาจะทำผิดกฎสำคัญของผม
ห้ามปีนเขาคนเดียวเด็ดขาด
- แล้วเขาจะทำแบบนั้นทำไม - ไม่รู้สิ
อาจจะดูคลิปอเล็กซ์ ฮอนโนลด์มากไป
และตัดสินปีนผามือเปล่าก็ได้
ใช่ เหมือนไอ้โง่ไง ตามสบายนะคะ
ขอบคุณ
งั้นเขาชอบเสี่ยงเหรอ
แซมเหรอ ทั้งชีวิตเขาคือความเสี่ยงเลย
ผมว่าเขาชอบคำว่า "ผจญภัย" กว่านะ
บ่ายวันหนึ่งเขาโผล่มาบอกว่า อยากทำอะไรให้หายฟุ้งซ่าน
บอกว่าเบื่อกับกิจวัตร ที่ต้องสืบคดีฆาตกรรมอะไรพวกนั้น
คุณเชื่อไหมล่ะ
- คุณไม่ชอบเขาเหรอ - ไม่ ฉันชอบแซมนะ
แค่ไม่ปลื้มเท่าไรที่เขาสนิทกับพอล
- ทำไมล่ะ - เขามีความจิตๆ อยู่น่ะ
- โคลอี้ ไม่เอาน่า - ก็จริงนี่
ฉันไม่แปลกใจเลยตอนที่ได้ยินว่าเขาตกเขา
แค่โล่งอกที่พอลไม่ได้อยู่กับเขา
ก็รู้นี่ว่าเขารู้ว่าคุณไม่ชอบที่เขาอยู่ที่นี่
- ใช่ เพราะเขาอยู่ตลอดไง - เขาเหงาน่ะ
ทำยังไงก็ได้อย่างงั้น
แปลว่าที่เขาตายก็ต้องโทษตัวเองเหรอ
แปลว่ามันเลี่ยงไม่ได้
ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าแซมกำลังมีความสัมพันธ์กับ…
- เมริตต์ ลิงการ์ด - ใช่ เมริตต์คนนี้
แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัว เขาไม่เคยพูดถึงเลย
ถ้าเป็นเรื่องงาน เขาก็ไม่มีทางบอกผมแน่
เรายังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
เขาเคยพูดถึงใครไหมครับ
อาจจะเพื่อนคนอื่น ครอบครัว แฟนน่ะ
อย่างที่บอก เขาเหงา
เวลาที่ไม่ได้ทำงาน เขาจะอยู่ที่นี่ ไม่ก็บนหน้าผา
ใช่ กับพอลน่ะ
โอเค
ผมว่าเรารบกวนเวลามาพอแล้ว ขอบคุณครับ
แซมปีนผาหินบ่อยแค่ไหนครับ
- สัปดาห์ละครั้ง - มีวันประจำไหม หรือว่า…
ไม่นะ มักจะเป็นช่วงที่คนซาแล้ว
ปีนถึงยอดต้องใช้เวลาแค่ไหนครับ
สำหรับแซมก็ 45 นาที
- นานกว่านั้นถ้าปีนมือเปล่า - ทำไมนานกว่าครับ
เมื่อไม่มีเชือกก็ต้องระวังมากขึ้น
- ขอบคุณครับ - ครับ
งั้นเขาก็ปีนขึ้นไปบนนั้นโดยไม่มีเชือก
ก็ไม่ได้ดูเป็นการถูกฆ่าเท่าไร แต่ออกแนว "จะรอดได้ยังไงวะ" มากกว่า
แถวนี้มีป้ายบอกเวลาเปิดปิด อยู่อย่างน้อยเป็นสิบป้าย
ทั้งยังบอกว่าประตูจะล็อก และรถของเราจะออกไปไม่ได้
เขาไม่สนใจป้ายไง
แซม เฮกตกเขาวันอาทิตย์ เรารู้เพราะกว่าจะพบเขาก็วันจันทร์
ตอนที่พอล อีแวนส์เห็นรถของเขา ยังอยู่ในลานจอดรถ
แซม เฮกมาปีนผาที่นี่อาทิตย์ละครั้ง
การปีนผาใช้เวลา 45 นาที หรือหนึ่งชั่วโมงถ้าปีนมือเปล่า
ฉันเข้าใจประเด็นนาย
เขารู้ว่าเขามีเวลาไม่พอ เขารู้กฎดี แล้วเขาทำไปทำไม
หรือไม่เขาก็บ้าอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นบอกเมื่อกี้
ไม่ก็มีคนโยนเขาลงมา
อีกครั้งนะ ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ แต่รับรองได้ว่า คำตอบอยู่ที่สิ่งที่เขาทำกับเมริตต์
ไม่ใช่ที่นี่
เขาไม่มีกุญแจรถ
รถเขาล็อกอยู่ กระเป๋าอุปกรณ์ยังอยู่ในรถ
แต่ไม่พบกุญแจ
ไม่อยู่ในล็อกเกอร์ที่ศูนย์ปีนผา
ไม่อยู่ที่ตัวเขา ไม่อยู่แถวๆ ที่เขาตกลงมาด้วย
ฉันจะไม่เถียงนะ มันผิดไปหมด
มันผิดไปหมดชัดๆ
เหมือนคดีของเมริตต์เลย
ที่บ้านผม เมื่อความจริงถูกเพิกเฉยกันเห็นๆ
มันไม่ใช่เพราะความไร้ความสามารถ
(แผนกคดีปิดไม่ลง)
(แซม เฮก ศัตรูของแซม เฮก)
- ผมแซม เฮก ไม่แน่ใจเลยว่าคุณจะมา - ฉันมาไม่นานค่ะ
- อ๋อ - เลิกยุ่งกับเลขาฉันสักที
- ซาบรีนบอกว่าผมกวนใจเธอสินะ - ไม่ ฉันบอกเอง
โอเค
ฉันไม่สนใจจะคุยกับนักข่าวเรื่องงานของฉัน
ทราบครับ
แต่ก็
ขอบคุณที่สละเวลาแวะมาบอกด้วยตัวเอง
ผมหาอะไรกินดีกว่า
ได้ยินว่าซุปหัวหอมเด็ดมาก
- คุณไม่ทำข่าวบุคคลนี่ - ไม่อีกแล้วครับ
- คุณทำข่าวขบวนการอาชญากรรม - ครับ
- แล้วทำไมถึงอยากทำข่าวฉัน - ผมเปล่านะ
อย่างที่คุณบอก คุณไม่ใช่แนวผมเลย ไอเดียนี้มาจากที่ประชุม
- อ๋อ - บรรณาธิการของผมน่ะ
เห็นที่คุณแถลงออกทีวี
เรื่องที่ว่าไม่มีใครลอยนวลไปได้
และคิดว่าคุณอาจควรค่าแก่การทำข่าวน่ะ
- แต่คุณไม่คิดงั้น - ผมแค่ทำงานของผม
- หาอะไรที่น่าสนใจ - แต่
แต่บางทีอะไรผมที่ไม่เจอนี่แหละที่น่าสนใจกว่า
- อย่างอะไร - ภูมิหลังของคุณไง
- เรื่องมอร์ด้วย - ทำไมต้องมอร์
ไหนว่าไม่คุยเรื่องนั้นไง
คุณพูดถึงมหาวิทยาลัย พูดถึงงาน
ผมหาข้อมูลที่คุณพูดถึงตัวเองไม่เจอเลย
เพราะตัวฉันเป็นส่วนที่ น่าสนใจน้อยที่สุดในชีวิตฉันไง
ก็ไม่รู้สินะ
ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ ฉันไม่เอาชีวิตส่วนตัวออกมากาง
- เก็บมันเป็นส่วนตัว - คุณอยากดูลึกลับต่อไป ผมเข้าใจ
นี่ แซม ไร้สาระ
เลิกทำท่าหนุ่มน้อยน่ารัก แล้วมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
คุณคิดว่ามีอะไรเน่าเฟะในแผนกของฉันสินะ
สิ่งที่เกี่ยวกับ… ไม่รู้สิ ขบวนการอาชญากรรมเหรอ
ที่มาเจอผมเพราะแบบนี้นี่เอง อยากมาเห็นผมชัดๆ สินะ
ใช่สิ เป็นผมก็คงทำ
แล้วมีไหมล่ะ สิ่งเน่าเฟะในสำนักงานอัยการน่ะ
ฉันไม่รู้เลย
แต่ถ้าคุณถามมา พนันได้เลยว่าต้องมีแน่ๆ
พ่อคุณเป็นชาวประมงใช่ไหม
คุณเลยรู้ว่าเรือที่มีจุดอ่อนตรงตัวเรือ
ก็ไม่ต่างจากเรือที่มีรูรั่ว
และในคำเปรียบเปรยอันคมกริบนั่น ฉันคือจุดอ่อนหรือรูรั่วล่ะ
คุณอาจจะแค่อยู่บนเรือที่รั่วก็ได้
คุณนั่นแหละที่ลึกลับ
- ผมเหรอ - ออกแนวภูตผีมากกว่า
มีชื่ออยู่ใต้พาดหัวข่าวเพียบ คว้ารางวัลเป็นว่าเล่น
แต่
ไม่มีประวัติ
ไม่มีโซเชียลมีเดีย ไม่มีรูปปัจจุบัน
ผมถ่ายรูปแล้วดูอ้วนน่ะ
จากเรื่องและคนที่คุณเขียนถึง
ฉันว่าก็ต้องระวังตัวระดับหนึ่งเลย
ก็ถ้าผมยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
ผมเขียนข่าวตัวเองไม่ได้หรอก
ในแง่นั้น คุณกับฉันก็ไม่ต่างกันเท่าไร
จะว่าไปแล้ว
กินซุปให้อร่อยนะ คุณเฮก
สวัสดีค่ะ
- อ้าว สวัสดีค่ะ - ให้ช่วยไหมคะ
ค่ะ คงจะดีเลย ขอบคุณนะ
ใช่ แค่…
- ไปตรงไหนคะ - ตรงนั้นค่ะ ขอโทษนะ
- ให้ตาย - มันหนักกว่าที่เห็นนะ
ต้องหมุนไปอีกด้าน
โอเค เอาละ เดี๋ยวฉันจับเอง
- อ๋อ - ค่ะ
- ไหวไหม - ไหว ได้ละ
ใช่ ดีเลย ขอบคุณค่ะ
- คือฉันมาหา… - เดี๋ยวนะ
โอเค
ฉันมาหาคาร์ลค่ะ
ในเรื่อง…
เรามีนัดกัน ซึ่งแน่นอนว่าเขาชิ่ง
ฉันเลยมาบอกเขาว่าฉันรู้สึกยังไง
แล้วคุณคือ
เรเชล เอิร์ฟวิ่ง ฉันทำงานกับฝ่ายบุคคล
- คุณมาแทนคุณหมอซอนเนนเบิร์ก - คุณควรเป็นสายสืบนะเนี่ย
ฉันได้ยินคาร์ลพูดกับบางคน ว่าคุณมีเสน่ห์มาก เพราะงั้น…
นั่นโถฉี่เหรอ
แซลลี่จะกลับมาแล้วเหรอ
คุณหมอซอนเนนเบิร์กน่ะ
ฉันคิดว่าไม่นะ
คุณไปพบเธอเหรอ
อาจด้วยโรคย้ำคิดย้ำทำของคุณ
ฉันไม่ได้ไปพบเธอแล้ว ได้พบเธอแค่ครั้งสองครั้งเอง
อาจจะมากกว่านั้นหน่อย แต่ไม่ นั่นมันนานมาแล้ว
เธอเป็นคนดีนะ
ฉันเป็นพีทีเอสดีนิดหน่อย
ร่วมกับโรคย้ำคิดย้ำทำ
แล้วก็สมาธิสั้น กินไม่หยุด
ว้าว เยอะเลยนะนั่น
ครบทุกโรคแล้วมั้ง
ลูกเทนนิสช่วยได้ไหม
ไม่ช่วยเลย แต่เธอดูตั้งใจมาก เพราะงั้น…
ตอนนี้จับมือแน่นเชียวละ
- แล้วตอนนี้รู้สึกยังไงคะ - ดีขึ้นนะ
ยังไม่ดีขึ้นซะทีเดียว ภาพเก่าแปลกๆ ยังแวบเข้ามาบ้าง แต่…
- ค่ะ - ไม่เป็นไรนะ
ไม่ต้องพูดถึงมันก็ได้
ขอบคุณค่ะ
- ดูเหมือนคดีใหญ่นะเนี่ย - ค่ะ
นึกว่าเขาพูดเว่อร์ๆ ซะอีก
ไม่ คาร์ลไม่โกหกหรอก
ไม่ใช่กับเรื่องใหญ่ๆ อยู่แล้ว โกหกแค่เรื่องเขาเอง
กลไกมนุษย์ก็แบบนั้นใช่ไหม ต้องปกป้องตัวเองน่ะ
ฉันว่ากลไกมนุษย์
ออกจะเป็นความลังเล ความผิดหวังและความเศร้านะ
คุณชื่ออะไรคะ
- โรสค่ะ - โรส เราเพิ่งเจอกัน
งั้นก็แล้วแต่คุณจะคิดเลย
แต่การนั่งอยู่ในห้องใต้ดินมืดๆ อาจไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับคุณนะ
ฉันว่าฉันเคยเจอเธอนะ เมริตต์ ลิงการ์ดน่ะ
- ตอนทำงานเหรอ - ไม่ใช่ ที่งานปาร์ตี้กับแฟนเก่า
พวกทนาย พวกเขารู้จักกันหมด
- แล้วเธอเป็นยังไง - ระวังตัว
ฉันกลับก่อนดีกว่า ถ้าคุณเจอคาร์ล…
ฉันอยู่ในรถที่กำลังไล่ล่าคนร้าย แล้วเราก็ชนคนเดินถนน
ถนนเฟอร์รี่เหรอ ผู้สูงอายุใช่ไหม
เสียใจด้วยจริงๆ ฉันดันจำได้
ฉันก็เหมือนกัน นั่นแหละปัญหา
คุณจะฝากบอกอะไรคาร์ลคะ
ไม่สำคัญหรอก จะเสียเวลาทำไม เดี๋ยวเขาก็เมินอยู่ดี
ฉันว่าเขารู้สึกว่าตัวเองผิด
เรื่องอะไร
ทุกเรื่องเลย
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ โรส
โอ้โฮ
คุณไม่ได้ล้อเล่นเรื่องจับมือนะเนี่ย
(เดอะสกอตติชเทเลกราฟ)
ก็ไม่แปลกขนาดนั้นหรอก
แซม เฮกไปเจอแหล่งข่าวหลายคน ตามโรงแรมต่างๆ
แต่มีใครหายไปหลังจากนั้นไหม ในกรณีนี้คือหนึ่งวันหลังจากแซมตายไป
ผมคงบอกไม่ได้หรอก
เขากำลังทำข่าวเรื่องเมริตต์หรือเปล่า
ข่าวที่ทำให้เธอเสี่ยงไปด้วยน่ะ
ถ้าเขาทำจริง ผมคงได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
- แต่คุณเป็นบรรณาธิการของเขา - ก็ไม่ได้แปลว่าผมรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่
แซมทำงานเงียบๆ เพื่อความปลอดภัยของเขาเอง
- มันยังไงกัน - ผมคุยกับเขา แต่แทบไม่ได้เจอเขา
เขาอยู่ในที่ห่างไกล ใช้มือถือแบบใช้แล้วทิ้ง
ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแซม เฮกเป็นชื่อจริงหรือเปล่า
เรามีสิ่งที่คุณอาจเรียกว่า ความสัมพันธ์ที่รักษาระยะห่าง
แต่คุณก็ต้องรู้ว่าเขากำลังทำข่าวอะไรอยู่
ไม่รู้จนกว่าเขาจะพร้อมบอกผม
ก่อนหน้านั้น เขาจะทำมันคนเดียว
- เขาคงจดบันทึกใช่ไหม - ผมแน่ใจว่าเขาจดนะ
แต่ว่าเขาเก็บมันไว้ที่ไหน เกรงว่าข้อมูลนั้นคงตายไปพร้อมเขา
และอาจจะดีที่สุดแล้ว
- คุณไม่สงสัยเลยเหรอ - โคตรสงสัยเลย
เราพยายามตามหางานของเขาแทบพลิกแผ่นดิน
แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
นั่นแหละที่น่าสงสัย
อีกครั้งนะ ไม่เลยถ้าคุณรู้จักคน แบบที่แซมคบหาด้วย
คิดว่าหนึ่งในนั้นผลักเขาตกหน้าผาเหรอ
นี่อาจฟังดูน่าประหลาด ที่ออกมาจากปากคนแบบผม
แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นการสมคบคิด
อย่างที่ฟรอยด์ชอบพูดว่า
บางครั้งซิการ์ก็เป็นแค่ซิการ์
และบางครั้งมันก็เป็นดุ้นใหญ่ ตุบๆ…
ขอบคุณที่สละเวลาครับ
ขอบคุณ
ฉันว่าจะโทรมาอวดบ้านใหม่ของเราน่ะ
ใช่แล้ว เราอยู่ในห้องใต้ดินเวรนี่
เก็บของได้เพียบ
หมวกกันน็อก ห้ามลืมนะ
นั่นโต๊ะของตาหัวหน้า โต๊ะของแอคคราม และโต๊ะของฉัน
ตรงนี้เรามีห้องน้ำด้วย
มีฝักบัวสวยๆ
อ่างล้างมือน่าขยะแขยง
และชักโครกน่าสยองจนพวกหนูยังไม่เข้าใกล้
ไม่รู้เลยว่ามีของแบบนี้อยู่ข้างล่างนี้ด้วย
คงมีก่อนฉันจะเข้ามาอีก
ขอทิชชู่ได้ไหม
ขอโทษด้วยที่เมื่อวันก่อนฉันสติแตก
- ขอบคุณที่บอกฉันตรงๆ - ข้างหลังนั่นกระดานเหรอ
ใช่ อยากดูไหม
ไม่ละ ผมอยากดูโถฉี่เพิ่มมากกว่า ใช่สิ ผมอยากดู
- นกกาน้ำนี่มันอะไรกัน - อะไรนะ
นกกาน้ำ นกบนหมวกน่ะ
ไม่ใช่ นั่นมันนกบูบรี
ใช่ที่ไหน นั่นมันนกกาน้ำ นกจริงๆ
มันไม่ใช่ตำนาน ที่อยู่ในทะเลสาบและกินตัวนาก
- มีนกที่กินตัวนากด้วยเหรอ - ไม่ใช่นกจริงๆ มันเปลี่ยนรูปร่างได้
บางครั้งก็เป็นแมลงยักษ์ที่ดูดเลือดม้า
- จริงเหรอ - จริงสิ
แต่นั่นไม่ใช่นกบูบรี มันคือนกกาน้ำ
คุณรู้ได้ไง
เพราะผมเป็นชาวประมงไง หรือเคยเป็นน่ะ
แล้วมันไปทำอะไรบนกระดาน
ไม่ว่าจะเป็นนกอะไร ฉันว่ามันอาจกินเมริตต์ไป
อะไรนะ
วิลเลียม ลิงการ์ดเห็นคนที่ใส่หมวกนั่นสองครั้ง
- ครั้งหนึ่งบนเรือ และอีกครั้งที่บ้าน - ที่บ้านเหรอ
ชัดเจนว่ามีคนมาด้อมๆ มองๆ รอบบ้าน
- ทำไมถึง "ชัดเจน" ล่ะ - วิลเลียมสื่อสารไม่ค่อยได้น่ะ
เขาเลยวาดรูปนี้ หลังจากที่หนีออกมาจากบ้านเอ็กลีย์
และรูปนี้ก่อนที่เธอจะหายไป
ช่วยอะไรผมหน่อยสิ
สแกนทั้งสองด้านและส่งมาให้ผมที
โอเค
สารวัตรใหญ่
เดนนิส ไพเพอร์ครับ ผมอยู่ที่งานแถลงข่าวของคุณ
โชคดีนี่
- ผมสงสัยว่าคุณได้ข่าวหรือยัง - ข่าวอะไร
เรื่องคู่หมั้นของจนท.แอนเดอร์สัน เจ้าหน้าที่ที่ถูกฆ่าในลีธพาร์ก
ผมรู้ว่าเขาแม่งเป็นใคร แล้วคู่หมั้นเขาทำไม
วันนี้เธอคลอดลูก เป็นเด็กผู้หญิง มีความเห็นไหมครับ
มีสิ ไสหัวไปซะ
ไม่มีข้อความถึงเธอเหรอ คำขอโทษเป็นไง
เธอโทษคุณนะ มอร์ค บอกว่าคนที่ตายควรจะเป็นคุณ
ก็ควรอยู่นะ
คาร์ล
คาร์ลไม่ได้อยู่ข้างล่างนี่
ผมรู้ครับ เขาลาพัก
แหงสิ ช่วยอธิบายทั้งหมดนี่ที
ผมน่าจะให้สารวัตรใหญ่มอร์ค…
แค่อธิบายมาเถอะน่า
ครับ
นอกจากตรวจดูการเคลื่อนไหว ช่วงหลายสัปดาห์ก่อนเธอจะหายตัวไป
เรายังพยายามทำความเข้าใจ ว่าเมริตต์ ลิงการ์ดเป็นคนยังไงครับ
- แล้วเธอเป็นยังไง - เธอ…
- มีประเด็นเยอะอยู่ - งั้นก็ยังไม่ได้อะไรเท่าไรสินะ
ยังครับ ยังไม่ได้อะไรมาก
เกิดเรื่องหนึ่งขึ้นที่บ้านพวกลิงการ์ด
- เรื่องเหรอครับ - ชัดเจนเลยละ
ชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่แอบเข้าไปอยู่ที่นั่นกับผู้หญิงสองคน
ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาล พร้อมหลอดลมที่ถูกบดขยี้
- ฟังดูเจ็บนะครับ - เลิกแกล้งโง่สักที
- ผมไม่ได้บดขยี้หลอดลมเขา - ไม่ได้บอกนี่ว่าคุณทำ
ผมไม่ได้บดขยี้มัน แค่ทำให้ช้ำๆ เอง
แน่นอนว่าผมบดขยี้มันได้
แต่ถ้าทำงั้นเขาก็จะพูดไม่ได้อีก
ไปเรียนเทคนิคแบบนั้นมาจากไหน
ผมโตมาในย่านที่ค่อนข้างโหดของซีเรีย
เดี๋ยวนี้ที่นั่นไม่โหดแล้วเหรอ
บางที่ก็สวยงามมากครับ
รู้นะว่าคุณไม่ได้อยู่ในซีเรีย คุณไม่ใช่ตำรวจ
- ครับผม - คุณมาช่วยคาร์ล
และผมก็ยินดีมากๆ
เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ขณะที่คุณออกไปเล่นเป็นตำรวจ
แค่ทำให้ช้ำๆ แต่ไม่บดขยี้คอใคร
เราทุกคนได้ซวยกันหมดแน่
แน่นอนครับ ผมเข้าใจ
ดี คอยอัปเดตฉันด้วย
(มันควรจะเป็นผม)
ห่าเอ๊ย
ไม่รู้ว่าใครทำพีอาร์ให้นายนะ เป็นฉันจะขอเงินคืน
เอาแล้วไง
ที่นี่มีศัลยแพทย์ฝีมือดีนะ หนึ่งในนั้นเย็บปิดปากนายได้
จะบอกให้นะ งั้นเอาเป็น "คาร์ล นายน่ะตำนาน ขอบใจนะ" ดีไหม
"ขอบคุณสำหรับไอ้คอมพิวเตอร์ใหม่เอี่ยมนี่"
"นี่ ได้ทุกอย่างเลย ฮาร์ดี้ ด้วยความยินดี"
น่าสนใจดีนะที่นายฝากโรสมาส่ง
เธออารมณ์ไม่ดี แล้วพวกนายก็ซี้กันจะตาย
ที่เธออารมณ์ไม่ดีเพราะนายมันเฮงซวย
มียาสำหรับเรื่องนั้นอยู่ และฉันมาถูกที่แล้ว
- เธอแค่อยากให้นายประทับใจ - ไม่น่าใช่
- นานๆ ทีแกล้งทำหน่อยก็ได้ - นายเก่งเรื่องนั้นกว่าฉันเสมอ
ฉันเก่งกว่าทุกเรื่องแหละ
จริงสิ ก่อนอื่นเลย…
นี่คือนกกาน้ำ
โอเค ฉันเชื่อนายแล้วกัน
- แล้วสรุปว่ายังไง - เราคิดว่ามันเป็นโลโก้
- ไม่บอกก็รู้ เชอร์ล็อก ของใครล่ะ - ยังไม่เจออะไรเลย
เหมือนกัน
โล่งอกไปทีที่รู้ว่านายคอยตรวจงานฉันอยู่
เรียกว่าทำเลยดีกว่า
ฉันพอจะเดาแรงจูงใจที่คนอาจลักพาตัวเธอไปได้
- เธอกับเฮกไปเล่นด้วยผิดคน - อีกอย่างหนึ่ง
บอกมาเถอะน่า
มันคือแรงจูงใจทั่วไปของ อาชญากรรมทั้งหมดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
- ความรักเหรอ - เงิน
กลับไปหานกของนายเถอะ เพราะครอบครัวนั้นถังแตก
เจมี่ ลิงการ์ดถังแตก
ไลลา ลิงการ์ด ชื่อเดิมไลลา เกรแฮมน่ะรวย ครอบครัวเธอมีเงิน
เงินจากไหน
ญาติที่ตายไปหลายร้อยปีไง ที่นี่อังกฤษนะ
ฉันเข้าใจว่านายแกะรอยบัตร ที่เธอใช้จ่ายค่าห้องพักโรงแรม
- นายเข้าใจถูกแล้ว - แล้วไงล่ะ
มันผูกกับบัญชีทรัสต์ ในธนาคารหมู่เกาะแชนเนลที่เจอร์ซีย์
ซึ่งน่าเศร้าที่ร่องรอยนั้น
หายไปเหมือนกับเงินของ พวกเศรษฐีเฮงซวยที่อาศัยอยู่ที่นั่น
เป็นแรงจูงใจที่ยอดเยี่ยมนะ มีคนเอาตัวเมริตต์ไป
เพื่อขโมยเงินเธอน่ะนะ
ยอดเลย วัตสัน
- อรุณสวัสดิ์ เจมส์ - หมอลู นี่วันพุธแล้วเหรอ
ไม่ค่ะ แต่ผลเอ็มอาร์ไอล่าสุดดูมีความหวังมาก
ฉันคิดว่าจะเพิ่มเซสชั่นให้
- บ้าเอ๊ย - คุณชอบนอนบนเตียงทั้งวันเหรอ
ครับ นั่นของชอบเขาเลย
คุณเป็นใครคะ แล้วมาทำอะไรที่นี่ ขัดจังหวะเซสชั่นของฉัน
คาร์ล คู่หูเก่าผม
- ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นเกย์ - ตำรวจ
งั้นคุณน่าจะพูดว่า "คู่หูในงานตำรวจ"
สมัยนี้ต้องช่วยคนอื่นตีความเรื่องพวกนี้
การทำกายภาพเป็นไงบ้าง
หมออีกคนบอกว่าอาการเขาคงไม่ดีไปกว่านี้
แหม ช่างให้กำลังใจจริงๆ
ฉันเองก็เป็นหมอ และอย่างที่ฉันบอกเจมส์เมื่อเดือนก่อน
หมออีกคนของเขาไม่รู้จักเขาดีเท่าฉัน
ก็เลยไม่รู้ว่าเขาอาจจะ อันที่จริง สามารถเดินได้อีกครั้ง
- อาจจะ - ขึ้นอยู่กับว่าเจมส์จะฟื้นตัวต่อไปดีแค่ไหน
- ซึ่งจนถึงตอนนี้ยังมีความหวังอยู่ - จนถึงตอนนี้
- มันเกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้ว - ไม่นานหรอก
ฉันอยากเริ่มเซสชั่นภายในไม่กี่วันหลังผ่าตัดค่ะ
ไม่กี่วันเหรอ โอเค
ถ้ารอนานเกินไป ร่างกายจะเริ่มลืม
การทำกายภาพตลอดสี่เดือนนี้มีผลที่ดีค่ะ
เมื่อหมอลูพูดว่าทำกายภาพ ที่เธอหมายถึงจริงๆ ก็คือ
มองดูฉันล้มลุกคลุกคลาน และฟังฉันสาปแช่งเธอทุกวัน
ฉันไม่ได้ขำ และคุณไม่ได้สาปแช่ง ไม่งั้นรู้นี่ว่าจะเป็นยังไง
- นี่ - ดีขึ้นนะเนี่ย
นายรู้สึกได้ใช่ไหม
นิดหน่อย
- คุณกลับได้แล้วค่ะ - ครับ
เชอร์รี่บายนะ
จัดหนักหมอนี่ได้เลย
คาร์ล มอยร่าอยากพบคุณ
อาฮะ
- ได้ยินที่ฉันพูดไหม - ได้ยิน เมื่อกี้ก็ถือว่าพบแล้ว
บ่อยครั้งเลยที่รายละเอียดที่น่าเบื่อยิบย่อยที่สุด
เป็นตัวนำไปสู่คำตอบ
ทั้งเรื่องธรรมดาๆ หรือไม่ธรรมดา
สี่ปีผ่านไป การปะติดปะต่อรายละเอียด ชีวิตคนคนหนึ่งมันยาก
เราจึงมุ่งไปที่เหตุการณ์ต่างๆ ก่อนเกิดอาชญากรรม
แต่ในคดีนี้
เราต้องมองย้อนไปไกลกว่านั้น…
- ให้ตายสิ คาร์ล - และลองดูที่…
เลิกบรรยายเรื่องอาชญาวิทยาเถอะ ฉันจะหลับอยู่แล้วเนี่ย
เข้าเรื่องเลย เงินของเมริตต์
มันเรียกว่าการเป็นพี่เลี้ยง
ใช่ นายแม่งทำงานโคตรดี
โอเค
ทุกคนคิดยังไงกับสมมติฐานของฮาร์ดี้ ที่ว่า "เมริตต์มีเงิน"
เรารู้ว่าเธอมีกองทุนทรัสต์
เรารู้ว่าเธอถอนเงินจากทรัสต์ จนกระทั่งหายตัวไป
แต่เราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงถ้าเมริตต์ตาย
แต่เดาได้ว่ามันคงเป็นของวิลเลียม
- มีเรื่องให้เดาเยอะเลย - นายนี่ไม่ช่วยเลย
ช่วยลุกมานั่งหน่อยได้ไหม ให้ตายสิ สภาพอย่างกับผีหัวขาด
ยังโกรธที่ฉันไม่ได้บอก เรื่องการทำกายภาพอีกเหรอ
- ฉันไม่ได้โกรธ - เหมือนนายจะร้องไห้เลย
ไปตายเหอะ นายน่าจะบอกอะไรบ้าง
โดนสวนก้นเมื่อเช้า ฉันควรบอกนายไหม
ควรสิ เพราะมันจะทำให้ฉันอารมณ์ดี ยัยหมอหน้ายักษ์นั่นคิดว่านายเดินได้
เธอคิดว่าฉันอาจขยับได้ มันต่างกันนิดหน่อยนะ
ยังไงซะ ถ้าได้รู้ก็คงดี
ถ้าวิลเลียมดูแลทรัสต์ไม่ได้ ใครจะทำได้
ผู้ปกครองตามกฎหมายของเขาจะเป็นคนดูแล
เธอบอกคุณว่าเธอเป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย
- เธอบอกจริงๆ - เดี๋ยวนะ "เธอ" นี่ใครกัน
- คำเดียวกันเป๊ะๆ - คำเดียวกันเป๊ะๆ
- เราจะไปไหนกัน แล้ว "เธอ" นี่ใคร - ไว้ค่อยบอกในรถ
ฉันชนะไหม
ฮัลโหล
อลิซ เข้ามาก่อนค่ะ
ตามสบายนะคะ ไม่นานหรอกค่ะ
- คุณมีหยากไย่ด้วย - จริงๆ ก็ไม่ใช่ของฉันหรอกค่ะ
แมงมุมอาจตกจากเพดานใส่คนไข้คุณได้นะ
ก็อาจจะได้ค่ะ
ได้ยินมาว่าถ้ามันไต่อยู่ที่ผมเราจะนำโชค
ไม่ค่ะ ฉันไม่คิดว่านั่นจริงนะ
คุณคงเห็นหนังสือพิมพ์แล้วสินะ
- ฉันพยายามเตือนคุณแล้ว - คุณควรช่วยเขาไม่ใช่เหรอ
เขาต้องมาที่นี่ให้ฉันช่วยค่ะ
- หมายความว่าไง - เมื่อวานเขาไม่มา
ให้ตายเถอะ คาร์ล
ฉันก็อยากปล่อยให้เขาผ่าน และส่งเขาไปตามทางเลย
แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะโดนว่าฐานที่ปล่อยตัวเขาไป
- เขาไปแล้วไง - นั่นเรื่องของคุณ ไม่ใช่ฉัน
ความคิดที่ดีนะคะที่ขังเขาไว้ในห้องใต้ดิน
เพราะถ้าปล่อยเขาออกไปข้างนอก พร้อมความโกรธทั้งหมดนั่น…
เขาทำร้ายนักข่าวแล้วนะ
เรียกว่าผลักดีกว่า
จะเกิดอะไรถ้าเขาผลักผู้ต้องสงสัย หรือเพื่อนร่วมงานล่ะ
ถ้าเขาทำร้ายตัวเองล่ะ
คาร์ลทำมาหลายอย่าง แต่เขาไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่
คุณมั่นใจใช่ไหม
เพราะคุณกำลังพึ่งช่องโหว่นี้
ที่ว่าคดีที่ปิดไม่ลงไม่ถือเป็นการปฏิบัติงาน แต่
มันย้อนกลับมาเล่นงานคุณแล้วใช่ไหม
อาจเป็นเพราะไม่ถูกกันก็ได้
- หมายความว่าไงคะ - ที่เขาไม่มาน่ะ
ไม่ใช่นักบำบัดทุกคนจะเข้ากับคนไข้ทุกคนนี่
จริงเลยค่ะ
คาร์ลอาจตอบสนองดีกว่ากับนักบำบัดคนอื่น
ก็อาจจะค่ะ
ฉันแนะนำให้คุณลองไปเปรียบเทียบดู ดูว่าเขาชอบใคร
จากที่รู้จักคาร์ล เขาคงอยาก ร่วมเดินทางค้นหาไปกับคุณแน่ๆ
ฉันแค่พยายามมองตามความเป็นจริง
อย่างที่เขาว่ากัน ไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันไม่เกี่ยว
ฝากแทตตี้บายเขาด้วยนะคะ
- สารวัตรมอร์คมาหาหมอวอลเลซ - ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
ขอโทษนะคะ คุณขึ้นไปไม่ได้
ให้พวกเขาทำงานตัวเองเถอะ ตามหมอวอลเลซมาที
- ฉันไม่คิดว่าเรามีนัดกันนะ - ก็ไม่มีหรอก
คุณอาจจะอยากปิดประตูนะ หมอ
จะบอกได้หรือยังว่าบุกมาเรื่องอะไร
เชิญนั่งก่อนครับ
ทำไมคุณถึงยอมให้ วิลเลียม ลิงการ์ดอยู่ที่นี่ฟรีๆ ล่ะ
ฉันไม่ได้ยอมอะไรทั้งนั้น มันเป็นข้อตกลงที่เขาได้ที่อยู่
ส่วนฉันก็ได้ดูอาการของเขา ในสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยกว่า
- "เอื้ออำนวย" หมายถึง "สบาย" เหรอ - แน่นอนค่ะ
ไม่มีใครเติบโตได้ดีในโกดัง
ซึ่งสถาบันส่วนใหญ่ของประเทศเป็นแบบนั้น
วิลเลียม
คุณน่าจะได้ข้อมูลเพียบเลย
ตลอดสี่ปีที่เขาอยู่ที่นี่
ก็พอสมควร ใช่
ฉันต้องขอเสริมว่า อาการของวิลเลียมก็ดีขึ้นมากเช่นกัน
ไหนคุณบอกว่าอาการเขาแย่ลงไง
คุณคงได้ยินฉันผิดไป
เซนต์มอริตซ์ เยี่ยม
วิลเลียม
คุณบอกว่ามีอำนาจห้ามไม่ให้ผมคุยกับวิลเลียมได้
ด้วยเหตุผลว่าคุณเป็น ผู้ปกครองตามกฎหมายของเขา
ก็จริงนะคะ
- นั่นมันแปลว่าอะไรกันแน่ - พูดง่ายๆ ก็คือ
ฉันเป็นคนตัดสินใจทุกเรื่องที่ส่งผลต่อชีวิตเขา
อย่างเช่นการจัดสรรเรื่องเงินของเขาน่ะเหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันตามคุณทัน
ผมมั่นใจว่าคุณตามทันนะ
- ฉันไม่แน่ใจว่าฉันชอบสิ่งที่คุณสื่อ - คุณคิดว่าสื่ออะไรล่ะ
ว่าฉันกำลังขโมยเงินจากคนไข้ของฉัน
ซึ่งมันไร้สาระมาก
งานดีนะเนี่ย
- เกิดอะไรขึ้น - ชายคนนี้อาการไม่ค่อยดี
คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้
- นี่ตำรวจ เรามาเพื่อตรวจดูเขา - ผมไม่สน พวกคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
- เขาเป็นอะไร - ให้ตายสิ
ในฐานะผู้ปกครองตามกฎหมาย แม้จะมีอำนาจกระทำแทน
ฉันก็ทำได้แค่ติดต่อผู้จัดการมรดก
และฉันก็ไม่มีเหตุผลให้ติดต่อ
เพราะฉันดูแลการรักษาของวิลเลียมทุกด้าน
ยกเว้นในกรณีนี้ ที่ผู้จัดการมรดกหายตัวไปสี่ปีแล้ว
ซึ่งเป็นเหตุผลที่ธนาคาร แต่งตั้งทนายมาทำหน้าที่ผู้จัดการมรดก
ใช่ ธนาคารแห่งเจอร์ซีย์
ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ใช่
- โรส ช่วยผมที - ไม่ได้เด็ดขาด
ผมไม่ได้ขออนุญาตคุณ
ฟังนะ เพื่อน คุณหลีกทางไปดีกว่า
ขอบคุณ
- เอาละ - พลิกตัวเขาเลย
- โอเค - ระวังนะ
สมมติว่าผมค้นห้องทำงานนี้
คุณคิดว่ามีโอกาสแค่ไหน
ที่อาจจะมีสมุดเช็คหรือบัตรธนาคาร ในชื่อวิลเลียม ลิงการ์ดล่ะ
โอกาสเป็นศูนย์
เพราะคุณจะไม่ได้ค้นห้องทำงานนี้ ถ้าไม่มีหมายศาล
- เป็นคำตอบเก่าๆ ที่ตลกดี - ซึ่งแปลว่า
แปลว่าคุณน่าจะพูดแค่ "ศูนย์" และจบแค่นั้น
ในฐานะคนที่มีอำนาจกระทำแทน ฉันมีสิทธิ์เก็บเอกสารพวกนั้น
ใช่ แต่คุณเคยบอกว่าคุณจ่ายค่าดูแลวิลเลียม
เพื่อแลกกับความรู้มากมายที่เขาจะให้คุณ
ฉันแค่จะบอกว่ามันมีกฎอยู่
ถ้าฉันถอนเงินจากทรัสต์ของวิลเลียม
ฉันต้องอธิบายค่าใช้จ่ายทุกอย่าง
ใช่ อย่างค่าเช็กระยะของ เมอร์เซเดส เอสแอลซี 250 ดี ปี 2024
อะไรแบบนั้นจะทำให้มีการตรวจสอบทันที
แต่ก็เอาเลย ขอให้สนุกนะ
ไม่มีครอบครัวมาโวยวาย แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
มีโอกาสสูงนะที่ธนาคารจะสังเกตเห็น
มีระบบที่จะแจ้งเตือนพวกเขา ถ้ามีใครใช้เงินเกินวงเงินที่กำหนด
คุณมีคนไข้กี่คนที่เป็นลูกคนเดียว จากบ้านเศรษฐีเก่าล่ะ
โอเค คุณออกไปได้แล้ว
นี่มันยิ่งกว่าหยาบคายอีก คุณต่ำช้ามาก
คุณคิดว่าอัยการจะมองเรื่องนี้ยังไงล่ะ
ถ้าได้ยินว่าหลังจากที่ เมริตต์ ลิงการ์ดหายตัวไปไม่นาน
คุณก็โผล่มาพาน้องชายเธอไป แล้วก็เริ่มใช้เงินของเขาล่ะ
ออกไป
และเมื่อเพื่อนๆ ในวงการคุณรู้เข้า
ไม่อยากจะคิด
คุณจบเห่แล้ว
- ฉันเหรอจบเห่ - อาฮะ
คุณรู้หรือเปล่าว่าฉันรู้จักใครในวงการคุณ
ไม่รู้ แล้วก็ไม่สนด้วย
งั้นคุณก็เก็บความขุ่นเคืองแบบคนดีย์นี้
ไว้ใช้ในศาลเถอะ โอเคไหม
- พวกเขาวางยาเขา - เขาสบายดี
- เขาเพิ่งได้รับยาสลบ - เพื่ออะไร
บางครั้งถ้าเขากระวนกระวาย เราจะให้ยาธอราซีนหรือฮัลดอลเล็กน้อย
บางครั้งเหรอ หรือก่อนเรามากันแน่ คุณวางยาสลบคนไข้ไปกี่คนแล้ว
โดนกันทุกคน
ห่าเอ๊ย
วิลเลียมอยู่ไหน
- พาเขาขึ้นรถสิ - ฉันไม่คิดว่าคุณมีอำนาจ…
พอเลย
พอเลย แค่นี้คุณก็ซวยพอแล้ว
คุณคงไม่ได้คิดไว้แต่แรก
อะไรแบบนั้นมันคงค่อยๆ เกิดขึ้น ตอนที่คุณดูแลวิลเลียมมั้ง
บางสิ่งที่เมื่อได้เริ่มทำแล้ว ได้ลิ้มรสแล้ว
ว่าการหาเงินมันง่ายแค่ไหน มันก็หยุดไม่ได้
แล้วก็เหมือนพวกยักยอกเงินส่วนใหญ่
คุณหลับปุ๋ยในตอนกลางคืน ด้วยการบอกว่าตัวเองสมควรได้รับแล้ว
ฉันอยากคุยกับทนายของฉัน
พูดจริงๆ เลยนะ ผมไม่อยากต้องมานั่งเสียใจทีหลัง โอเคไหม
ตอนนี้ไม่ได้พกอะไรมาด้วย เขาต้องการแปรงสีฟันกับ…
แจสเปอร์
ผมเพิ่งเห็นแจสเปอร์หรือเปล่า
ใช่
บอกว่าต้องการของสำคัญสองสามอย่าง แต่อย่างเดียวที่ผมเห็นคือบ้อง
ทำไมไม่บอกให้เขารอผมล่ะ
เพราะคุณคอยย้ำผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าให้สนแต่เรื่องตัวเอง
ไม่ใช่ตอนที่คุณเห็นว่าระเบิดมือกำลังจะทำงาน
- ไม่ต้องกลัว แฟลตไม่ได้ระเบิดสักหน่อย - ผมพูดถึงแจสเปอร์
ผมเข้าใจน่า
วันแย่ๆ ที่ออฟฟิศเหรอ
ไปตายเหอะ
เอาเลย เปิดดูการ์ตูนรถไฟต่อเถอะ
เดี๋ยวนะ ผมก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน
อย่างกับต้องให้ย้ำงั้นแหละ
- ผมเป็นห่วงได้นี่ - ผมก็ไม่สนได้
คุณต้องรู้จักแก้ปัญหา จะเอาแต่ผัดวันประกันพรุ่งไม่ได้
จากปากผู้ชายที่เรียนปริญญาเอก ด้านวิตเกนสไตน์ปีที่แปด
เคียร์เคอการ์ดต่างหาก ไอ้เวร ไม่เคยฟังกันเลยเหรอ
น่าจะฟังบ้างนะ เพราะหนึ่งในธีมสำคัญของซอเรน
คือทำไมเราถึงตื่นในตอนเช้า
เหตุผลเฉพาะของแต่ละคน ความจริงของแต่ละคน
- อยากรู้ธีมของผมไหม - ไม่สักนิด
ผมรักชีวิตตัวเอง
ได้เรียน
ได้ทำงานนิดหน่อย มีเพื่อน มีงานอดิเรก แล้วคุณล่ะ
ถ้าคุณมีเพื่อนและงานอดิเรก ทำไมถึงได้อยู่ที่นี่ตลอดเลย
ขอกระป๋องนึง ขอบใจ
โยนได้ดี ไอ้เวรนี่
และรู้เอาไว้นะ ผมไปลงเรียนวาดรูปคนมา
เจอผู้หญิงน่ารักๆ ที่นั่นด้วย ชาวโปรตุเกส ไม่ก็บราซิล
เราจีบๆ กัน ผมจีบน่ะ เธอพูดอังกฤษไม่ค่อยเก่ง แต่ก็…
ประเด็นคือผมคิดว่า คุณต้องหาความจริงของตัวเอง คาร์ล
เห็นแก่ทุกคน แต่ส่วนใหญ่ก็ผมนี่แหละ
พูดจบยัง ผมว่าผมชอบตอนที่คุณ ยกคำพูดโยโกะมากกว่านะ
ไปไหนก็ไป คาร์ล เก็บสิ่งที่ผมพูดไปคิดด้วย
โอ๊ย บ้าเอ๊ย
อย่าหลับบนโซฟาล่ะ แบบนั้นตื่นมาจะยิ่งหดหู่
- จะไปไหนน่ะ - ร้านซักรีด
ก่อนที่มันจะปิด
ไว้ค่อยไปซักผ้าตอนว่างๆ สิ ยังมีงานตำรวจต้องทำอยู่นะ
ไม่ใช่ร้านซักรีดฉัน คาร์ล ของเมริตต์
ฉันก็ทำตามที่คุณสั่งไง ฉันกำลังดูงานน่าเบื่อๆ ธรรมดาๆ
หมายความว่าไง
- คุณจะคิดว่ามันงี่เง่าน่ะสิ - ผมแน่ใจเลย
แต่บอกมาเถอะ ไม่งั้นผมจะไล่คุณออก
คุณจะได้กลับไปทำหน้าที่ตัวตลก กับพวกเหี้ยข้างบน
ให้ตายสิ คาร์ล คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะ
อะไร "ตัวตลก" เหรอ
ไม่ใช่ "เหี้ย" น่ะ
ถ้าพูดที่ผับก็ไม่เป็นไร แต่จะพูดในที่ทำงานไม่ได้
- มันมีกฎอยู่นะ - มันดีพอสำหรับชอเซอร์นะ
แต่นี่ไม่ใช่อังกฤษเก่า และคุณก็ไม่ใช่เบวูล์ฟด้วย
เบวูล์ฟเหรอ ชอเซอร์เขียนเรื่อง "ตำนานนักแสวงบุญ…"
บอกมาเถอะ ภรรยาแห่งบาธ
ฉันกลับไปดูใบเสร็จ และใบแจ้งยอดบัตรเครดิตของเมริตต์
แต่ครั้งนี้ ฉันย้อนไปหนึ่งปี แล้วก็เห็นรูปแบบ หรืออะไรทำนองนั้น
ทุกร้านที่เธอไปอยู่ใกล้กับสำนักงานอัยการสูงสุด
ซึ่งก็สมเหตุสมผลเพราะ แถวที่เธอกับวิลเลียมอยู่ไม่ค่อยมีร้านค้า
มันจึงสมเหตุสมผลที่หลังเลิกงาน
เธอจะไปซื้อของหรือทำธุระอะไร ก่อนที่จะกลับเข้าบ้าน
แต่ที่ฉันเอะใจก็คือมีร้านหนึ่งที่เธอไป
ร้านซักรีดใกล้ๆ ถนนคาวเกต ซึ่งไม่ได้อยู่ใกล้สำนักงานอัยการสูงสุด
ตอนแรกฉันคิดว่า "ก็ไม่ได้แปลกอะไร"
เมริตต์คงจะจู้จี้เรื่องร้านซักรีด
เพราะเสื้อผ้าของเธอดีๆ ทั้งนั้น
เธอคงมีร้านที่เธอไว้ใจ ที่รู้ว่าจะดูแลเสื้อผ้าดีๆ ยังไง
แต่ร้านนี้ไม่ใช่ที่แบบนั้นเลย
เท่าที่ฉันบอกได้ เธอไปแค่ครั้งเดียว
ในขณะที่ไปร้านหรูใกล้สำนักงานบ่อยๆ
คำให้การบอกว่าเธอไปร้านหรูนั้นมาหลายปีแล้ว
งั้นเธอไปทำอะไรที่ร้านอื่นล่ะ
และนั่นก็แค่หนึ่งสัปดาห์ก่อนที่เธอจะหายตัวไป
พาแอคครามไปด้วย
แจ๋วเลย
ฉันเจ้าหน้าที่ดิกสัน นี่เจ้าหน้าที่ซาลิม คุณเป็นเจ้าของร้านใช่ไหม
ใช่ค่ะ
- คุณคือเชอร์ลีย์ แอตกินส์ใช่ไหม - นี่มันเรื่องอะไรคะ
ฉันมีใบเสร็จเมื่อสี่ปีก่อน
อยากรู้ว่าคุณพอจะบอกเกี่ยวกับลูกค้าคนนี้ได้ไหม
ฉันจะดูนะคะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้ไหม
ฉันไม่ได้เก็บบันทึกไว้นานขนาดนั้น
นี่มันอะไรคะ
- คุณก็รู้ว่าฉันรู้จักคนคนนี้ - ขอโทษค่ะ ฉัน…
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะช่วยตามหานังนี่
กับสิ่งที่นางทำกับเคิร์สตี้ของฉัน
- คุณรู้จักเมริตต์เหรอ - ก็ไม่อยากรู้จักเลย
- เธอเป็นลูกค้าเหรอ - นางไม่เคยเป็นลูกค้า
นางมาที่นี่เพื่อขอโทษฉันกับคีธ แต่ดันปอดแหกซะก่อน
แดนนี่ พี่ชายของเคิร์สตี้มาทำงานในวันนั้น
เธอมองเขาครั้งหนึ่ง
และทำเป็นว่าเสื้อโค้ตของเธอต้องซักแห้ง
แล้วก็หนีออกไปเลย
คุณบอกว่าเธอทิ้งเสื้อโค้ตไว้ มันยังอยู่ไหมครับ
ล้อเล่นหรือไง ฉันเผาทิ้งไปแล้ว
- เธอจะขอโทษเรื่องอะไรคะ - ทำไมไม่ไปถามลูกสาวฉันล่ะ
เคิร์สตี้ คุณบอกว่าเธอชื่อนั้น ฉันจะไปหาเธอได้ที่ไหนคะ
ในเพนต์แลนด์ส
คุกเหรอคะ
ที่ที่พวกเขาขังเธอไว้หลังจากที่ เมริตต์ ลิงการ์ดเกือบทำให้เธอตายในซอคตัน
เจ้าหน้าที่มาร์ค กิลบีย์ จำเขาได้ไหม
- ต้องจำได้เหรอ - คู่หูคนแรกของฉัน
ตอนนั้นเขาเข้าเวร
มีเหตุการณ์วุ่นวายนอกผับ
มันดูไม่มีอะไรเลยจนกระทั่งมีมีด
แล้วมาร์คก็ล้มลงกับพื้นจมกองเลือด
เขารอดมาได้ แต่ก็ลาออกไป
ไม่แน่ใจว่าเราจะทำอะไรต่างจากเดิมได้ แต่ฉันก็รู้สึกผิดอยู่ดี
ตอนนี้ก็ยังรู้สึก
แต่ฉันไม่เคยอยากให้มันเป็นฉันแทน
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น ไม่ซะทีเดียว
คุณพูดเหอะ
คุณโอเคไหม คาร์ล
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องความคิดเห็นนะ
วันนี้ฉันเจอความคิดเห็นเยอะเลย มีคนแถวนี้ที่ห่วงอยู่นะ
- ผมสบายดี - ไม่ได้ห่วงคุณ
ห่วงชื่อเสียงพวกเขา
เป็นนักข่าวที่อยากได้ข่าวน่ะ ผมทำเกินไปหน่อย
พวกเขาอยากให้คุณพ้นตำแหน่ง
- นึกว่าเป็นการตัดสินใจของคุณซะอีก - ก็ใช่
ซึ่งทำให้ฉันต้องรับทุกอย่างเต็มๆ
คุณจะไม่ปล่อยให้มันมากวนใจใช่ไหม
อย่าคิดไปเอง คาร์ล
เรารู้จักกันมานาน แต่ตอนนี้ นั่นคือเหตุผล
ที่ควรรับฟังความคิดเห็นพวกนั้น แทนที่จะเพิกเฉย
คุณส่งผมไปที่ห้องใต้ดินเวรนั่น ด้วยเหตุผลบางอย่าง
ใช่
ฉันอยากให้คุณทำงานของคุณเงียบๆ โดยไม่มากวนใจฉัน
ไกลหูไกลตา
ขณะที่ผมทำงานที่คนอื่นไม่อยากทำสินะ
หมายถึงงานอะไรกันแน่
ทำไมคุณถึงมอบหมาย คดีเมริตต์ ลิงการ์ดให้เฟอร์กัส ดันบาร์
ก็น่าจะเพราะเขาเป็นรายต่อไป ที่จะได้รับงานนั่นแหละ
- ถามทำไมล่ะ - คุณบอกเองว่ามันเป็นคดีสำคัญ
มีทุกอย่างที่พวกเจ้านายคุณตื่นเต้นกันนักหนา
ต้องให้คนเก่งๆ มาทำไม่ใช่เหรอ
- เฟอร์กัสทำการสืบสวนได้ดีนะ - ถ้ามันดีแล้ว คุณจะถอดเขาออกทำไม
ก็มันไม่มีเบาะแสแล้ว ทุกอย่างนิ่งสนิท
และฉันต้องให้เขาไปที่อื่น
ที่อื่น
- ออกจากที่นี่เหรอ - เขาเลือกเอง ไม่ใช่ฉัน
ฉันชอบเฟอร์กัส
แบบนั้นแหละ ทุกคนลืมเรื่องเมริตต์ ลิงการ์ด
- ไม่ใช่ทุกคน - แล้วยังไงล่ะ
มีโทรศัพท์มากลางดึกเหรอ มีคนบอกให้คุณปิดคดีเหรอ
ฉันเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำงานนี้
และนั่นสำคัญกับฉัน ใช่
แต่มันก็สำคัญต่อใครก็ตามที่จะทำต่อจากฉันด้วย
คุณก็เลยตามน้ำไป
ตำแหน่งสำคัญของคุณจะได้ไม่สั่นคลอนเหรอ
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันพูดเลย ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด
ฉันสู้เมื่อจำเป็นต้องสู้ คุณเองก็รู้เรื่องนั้นดี
- ฉันอยากเตือนคุณว่า… - ไม่ต้องหรอก
ฉันช่วยคุณมามากกว่าหนึ่งครั้งแล้ว
ทั้งในนี้ ทั้งข้างนอกนั่น
ตอนนั้นคุณทำพลาด ตัดสินใจไม่ดี อะไรก็ช่าง
ตอนนี้คุณอยากให้ผมแก้ไขมัน
ตอนนี้ฉันอยากให้คุณไขคดี
โดยไม่โดนไล่ออกเพราะทำตัวสติแตก
- พอจะได้ไหมล่ะ - ก็แล้วแต่
พร้อมอยู่ข้างผมไหมล่ะ
ถ้าจะต้องถามเรื่องนั้น ก็แปลว่าคุณไม่ได้ฟังเลย
และให้ตาย เลิกพูดอะไรงี่เง่า
อย่าง "มันควรจะเป็นผม" ด้วย
ไงคะ เคิร์สตี้ นั่งสิ
นี่เป็นการจัดฉากอะไรหรือเปล่า จะมาทำให้ฉันหลุดทัณฑ์บนหรือไง
- เปล่า - เพราะอีกหกสัปดาห์ฉันจะได้ออกไปแล้ว
- คุณเป็นนักโทษตัวอย่าง - ก็ใช่สิ
- จะกลับไปร้านซักรีดไหม - ฉันซักรีดมาพอแล้ว ขอบคุณ
ฉันจะไปให้ไกลที่สุดเลย
เริ่มชีวิตใหม่เหรอ
หายไปเลย
- คุณกลัว - ไม่กลัวก็โง่แล้ว
ใครทำร้ายคุณที่ซอคตัน
พวกมันแทงตาฉันเป็นอย่างแรก ฉันคงบอกอะไรไม่ได้
เมริตต์ ลิงการ์ดหายตัวไปไม่นานหลังจากนั้น
ใช่ เพราะฉันทำให้เธอถูกฆ่า
- เอาคืนที่เกือบทำให้ฉันถูกฆ่า - จริงเหรอ
จ้างมือปืนที่สะกดรอยตามเธอขึ้นเรือข้ามฟาก
และโยนเธอลงน้ำ
แหม กระจ่างเลยแฮะ
ด้วยความยินดี
อะไร
ผมพบว่ามีบางครั้ง
ที่คนเราอยากขู่ให้บางคนปิดปากเงียบ
และมีบางครั้งที่พวกเขาข้ามขั้นนั้นไป
และทำให้เงียบไปจริงๆ
โอเค
ผมมองคุณกับบาดแผลของคุณ
และเข้าใจได้ว่าพวกนั้นไม่ได้จะเตือนคุณ
แต่จะฆ่าคุณต่างหาก
คุณเองก็คงรู้อยู่แล้ว จะกลัวก็ไม่แปลก
คุณรู้อะไรบางอย่าง
คุณบอกกับเมริตต์ หวังว่าจะได้ออกไปก่อนกำหนด
แต่ก็มีบางอย่างเกิดขึ้น
ใช่ไง มีเรื่องเกิดขึ้น
เธอทิ้งฉันไป
ข้อมูลนั้นคืออะไรคะ
ฉันจะไม่ยอมขึ้นให้การในศาล
ฉันจะไม่ยอมรับว่าเห็นอะไร ฉันจะไม่สัญญาแบบนั้นอีกแล้ว
ฉันไม่โทษคุณ
โอเคนะ
ฉันอยู่ในศูนย์พักพิงสตรีอยู่พักหนึ่ง
ก่อนที่จะโดนจับ
ฉันได้เจอผู้หญิงคนนี้
เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก แต่เราก็เข้ากันได้ดี
เธอบอกว่าสามีพยายามฆ่าเธอ
เขาซ้อมเธอซะเละ
จนรอบตาเธอช้ำและซี่โครงหัก
เขาทำโหนกแก้มเธอแตกด้วย
เธอเชื่อว่าเขาจะหาเธอเจอ ที่ศูนย์พักพิง เธอเลยจากไป
และฉันก็ไม่ได้เจอเธออีก หรือแม้แต่จะนึกถึงเธอ…
จนกระทั่งหน้าเธอออกข่าวเต็มไปหมด
ทำไมคะ
คดีที่ลิงการ์ดทำไง
สามีที่ฆ่าภรรยาตัวเอง ฟินช์น่ะ
ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียของเขา
อันเดรีย ฟินช์
ข้อตกลงคือฉันจะขึ้นให้การ เกี่ยวกับอันเดรียในศูนย์พักพิง
และได้พ้นโทษก่อนกำหนด
แต่ในวินาทีสุดท้าย นังนั่นก็เปลี่ยนใจ
บอกว่าฉันขึ้นให้การไม่ได้
เพราะว่าคนแบบฉันไม่น่าเชื่อถือ
มีข่าวหลุดออกไปว่าฉันได้คุยกับเธอ
ฉันเลยโทรหาเธอ
และบอกเธอว่า
ฉันไม่ปลอดภัย
- ฉันถูกข่มขู่ - เดี๋ยวนะ ใครกัน ใครมาหาคุณ
อีสองคนนี้ นังสองคนที่ติดคุกตลอดชีวิต
พวกมันเดินโบกมีดทำเองไปมา บอกว่าฉันทำให้คนสำคัญไม่พอใจ
- ใครจ้างมา - จะไปรู้เหรอ
พวกมันได้เงินเพิ่ม 500 ปอนด์ และมีชื่อติดบนถุงซักผ้า
แต่ทำไมต้องไปเอาข้อมูลกับคุณ ทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าคุณมี
เพราะมีคนในนี้ที่รู้จักฟินช์ไง
และพวกมันรู้ว่าฉันคุยกับคุณ เพราะงั้นคุณต้องช่วยฉันนะ
แล้วเมริตต์ทำอะไร
คุณโทรมาจากไหน
มือถือฉัน
ใช้มือถือที่ลักลอบเข้าไปเหรอ
แล้วแม่งต่างกันตรงไหน ก็บอกไปแล้วไง
ฉันบอกแล้วไงว่าฉันทำอะไรไม่ได้
นังสารเลว
คุณเมายาเหรอ
ฉันโคตรกลัวเลย
คุณเมายาเหรอ
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ให้ตายสิ
เธอวางสายไป
(เคิร์สตี้)
(เกรแฮม ฟินช์)
(เคิร์สตี้)
แล้วฉันต้องทำยังไงคะ
คุณปล่อยให้ฉันลงเหว ไม่ยอมให้ฉันใช้หลักฐานของเคิร์สตี้
เธอจะไม่ช่วยคุณหรอก
ที่จริงเธออาจทำให้เรื่องแย่ลงอีก
เคิร์สตี้ แอตกินส์ถูกแทง
ให้ตายสิ
- มันแย่แค่ไหน - ไม่รู้สิ
เธอยังไม่ตาย แต่ก็โคม่า
ฟังนะ ชีวิตของเคิร์สตี้ เป็นผลมาจากการเลือกห่วยๆ
ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย
ไปบอกแบบนั้นกับครอบครัวเธอสิ พวกเขาคงสบายใจมาก
แผลแรกควักลูกตา อีกแผลเจาะปอด
ส่วนอีกแผลเฉียดหัวใจเธอไปไม่กี่มิลลิเมตร
แค่สามแผลเท่านั้น สองแผลเข้าเป้า ส่วนอีกแผลเฉียดไป
ถ้าไม่ได้เกิดขึ้นในคุก ผมคงบอกว่าเป็นฝีมือนักฆ่ามืออาชีพ
แล้วคิดว่าพวกนักฆ่ามืออาชีพอยู่ที่ไหนล่ะ
แซม เฮกพูดครับ
- เคิร์สตี้ - ฮัลโหล
โอเค
- เมริตต์ - ฉันจะคุยกับคุณ
บอกเวลากับสถานที่มาได้เลย
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี