1
00:00:22,520 --> 00:00:24,000
- พอล อีแวนส์
- ขอโทษนะ

2
00:00:24,080 --> 00:00:25,960
ไม่ว่าคุณจะขายอะไร ผมก็ไม่ต้องการ

3
00:00:26,040 --> 00:00:28,560
- จ่ายไม่ไหวหรอก
- เรามาซื้อ ไม่ได้มาขาย

4
00:00:29,160 --> 00:00:31,200
- แซม เฮก
- เขาทำไมล่ะ

5
00:00:31,280 --> 00:00:34,160
- คุณเป็นคนเจอเขาใช่ไหม
- ใช่

6
00:00:34,240 --> 00:00:36,680
เขาเป็นคนที่เราให้ความสนใจในคดีที่ทำอยู่

7
00:00:36,760 --> 00:00:39,760
- แซมตายไปสี่ปีแล้วค่ะ
- ครับ วันที่ 26 กันยายน

8
00:00:39,840 --> 00:00:42,480
ผู้หญิงที่ชื่อเมริตต์ ลิงการ์ดหายไปเมื่อวันที่ 27

9
00:00:42,560 --> 00:00:44,920
- โอเคค่ะ
- พวกเขามีความสัมพันธ์กัน

10
00:00:45,000 --> 00:00:46,360
ความสัมพันธ์แบบไหน

11
00:00:46,440 --> 00:00:47,920
เราก็พยายามหาคำตอบอยู่

12
00:00:49,360 --> 00:00:52,000
อะดรีนาลีนเหรอ
นั่นเหรอสิ่งดึงดูดใจ ความอันตรายน่ะ

13
00:00:52,080 --> 00:00:53,880
ไม่ ก็ไม่เชิงหรอก

14
00:00:54,680 --> 00:00:56,600
การปีนผาต้องโฟกัส ออกแนวทำสมาธิน่ะ

15
00:00:56,680 --> 00:00:58,640
ทำสมาธิโดยใช้ปลายนิ้วห้อยโหนเหรอ

16
00:00:58,720 --> 00:01:01,720
ก็ใช่ คุณคงไม่เข้าใจหรอกจนกว่าจะได้ลอง

17
00:01:01,800 --> 00:01:03,960
- มีรูปเฮกบ้างไหม
- มีสิ

18
00:01:04,040 --> 00:01:05,720
- รูปไหนคือเฮก
- นี่

19
00:01:08,680 --> 00:01:09,800
ดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนดีนะ

20
00:01:09,880 --> 00:01:11,920
เขารำคาญมากที่ผมถ่ายรูปเขา

21
00:01:12,000 --> 00:01:13,560
- ผมขอได้ไหม
- ได้สิ

22
00:01:13,640 --> 00:01:17,120
ขอบคุณ บอกทีว่าคุณเจอเขาได้ยังไง

23
00:01:17,200 --> 00:01:20,800
เช้าวันหนึ่งผมขึ้นไปบนนั้นเพื่อถ่ายรูปลงเว็บไซต์

24
00:01:20,880 --> 00:01:23,640
ตอนนั้นเองที่ผมเห็นว่า
รถของแซมอยู่ในลานจอดรถ

25
00:01:23,720 --> 00:01:24,680
เช้าแค่ไหนครับ

26
00:01:24,760 --> 00:01:27,760
ก่อนประตูจะเปิดอีก พอดีผมมีกุญแจน่ะ

27
00:01:27,840 --> 00:01:31,160
แต่นั่นแปลว่ารถของแซมจอดอยู่ที่นั่นข้ามคืน

28
00:01:31,240 --> 00:01:33,920
รู้ไหมว่าเขาตกมาได้ยังไง ถ้าไม่ได้ปล่อยมือน่ะ

29
00:01:34,480 --> 00:01:37,760
ก็บอกไม่ได้ เว้นแต่เขาจะทำผิดกฎสำคัญของผม

30
00:01:37,840 --> 00:01:39,160
ห้ามปีนเขาคนเดียวเด็ดขาด

31
00:01:39,240 --> 00:01:41,920
- แล้วเขาจะทำแบบนั้นทำไม
- ไม่รู้สิ

32
00:01:42,000 --> 00:01:44,640
อาจจะดูคลิปอเล็กซ์ ฮอนโนลด์มากไป

33
00:01:44,720 --> 00:01:46,920
และตัดสินปีนผามือเปล่าก็ได้

34
00:01:47,000 --> 00:01:49,480
ใช่ เหมือนไอ้โง่ไง ตามสบายนะคะ

35
00:01:49,560 --> 00:01:50,560
ขอบคุณ

36
00:01:52,880 --> 00:01:55,600
งั้นเขาชอบเสี่ยงเหรอ

37
00:01:55,680 --> 00:01:58,720
แซมเหรอ ทั้งชีวิตเขาคือความเสี่ยงเลย

38
00:01:58,800 --> 00:02:00,880
ผมว่าเขาชอบคำว่า "ผจญภัย" กว่านะ

39
00:02:00,960 --> 00:02:03,440
บ่ายวันหนึ่งเขาโผล่มาบอกว่า
อยากทำอะไรให้หายฟุ้งซ่าน

40
00:02:03,520 --> 00:02:07,280
บอกว่าเบื่อกับกิจวัตร
ที่ต้องสืบคดีฆาตกรรมอะไรพวกนั้น

41
00:02:07,360 --> 00:02:08,480
คุณเชื่อไหมล่ะ

42
00:02:08,560 --> 00:02:10,440
- คุณไม่ชอบเขาเหรอ
- ไม่ ฉันชอบแซมนะ

43
00:02:10,520 --> 00:02:13,120
แค่ไม่ปลื้มเท่าไรที่เขาสนิทกับพอล

44
00:02:13,200 --> 00:02:16,160
- ทำไมล่ะ
- เขามีความจิตๆ อยู่น่ะ

45
00:02:16,240 --> 00:02:17,960
- โคลอี้ ไม่เอาน่า
- ก็จริงนี่

46
00:02:18,040 --> 00:02:20,000
ฉันไม่แปลกใจเลยตอนที่ได้ยินว่าเขาตกเขา

47
00:02:20,080 --> 00:02:21,800
แค่โล่งอกที่พอลไม่ได้อยู่กับเขา

48
00:02:21,880 --> 00:02:24,480
ก็รู้นี่ว่าเขารู้ว่าคุณไม่ชอบที่เขาอยู่ที่นี่

49
00:02:24,560 --> 00:02:27,440
- ใช่ เพราะเขาอยู่ตลอดไง
- เขาเหงาน่ะ

50
00:02:27,520 --> 00:02:28,800
ทำยังไงก็ได้อย่างงั้น

51
00:02:29,520 --> 00:02:31,920
แปลว่าที่เขาตายก็ต้องโทษตัวเองเหรอ

52
00:02:32,000 --> 00:02:33,760
แปลว่ามันเลี่ยงไม่ได้

53
00:02:33,840 --> 00:02:37,600
ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าแซมกำลังมีความสัมพันธ์กับ…

54
00:02:37,680 --> 00:02:40,360
- เมริตต์ ลิงการ์ด
- ใช่ เมริตต์คนนี้

55
00:02:40,440 --> 00:02:43,000
แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัว เขาไม่เคยพูดถึงเลย

56
00:02:43,080 --> 00:02:46,000
ถ้าเป็นเรื่องงาน เขาก็ไม่มีทางบอกผมแน่

57
00:02:46,080 --> 00:02:47,600
เรายังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

58
00:02:47,680 --> 00:02:49,080
เขาเคยพูดถึงใครไหมครับ

59
00:02:49,160 --> 00:02:51,800
อาจจะเพื่อนคนอื่น ครอบครัว แฟนน่ะ

60
00:02:51,880 --> 00:02:53,000
อย่างที่บอก เขาเหงา

61
00:02:53,080 --> 00:02:55,760
เวลาที่ไม่ได้ทำงาน เขาจะอยู่ที่นี่ ไม่ก็บนหน้าผา

62
00:02:55,840 --> 00:02:57,120
ใช่ กับพอลน่ะ

63
00:03:00,040 --> 00:03:01,000
โอเค

64
00:03:01,760 --> 00:03:04,440
ผมว่าเรารบกวนเวลามาพอแล้ว ขอบคุณครับ

65
00:03:07,920 --> 00:03:10,880
แซมปีนผาหินบ่อยแค่ไหนครับ

66
00:03:11,640 --> 00:03:14,840
- สัปดาห์ละครั้ง
- มีวันประจำไหม หรือว่า…

67
00:03:14,920 --> 00:03:17,040
ไม่นะ มักจะเป็นช่วงที่คนซาแล้ว

68
00:03:18,560 --> 00:03:20,920
ปีนถึงยอดต้องใช้เวลาแค่ไหนครับ

69
00:03:21,000 --> 00:03:22,840
สำหรับแซมก็ 45 นาที

70
00:03:22,920 --> 00:03:25,560
- นานกว่านั้นถ้าปีนมือเปล่า
- ทำไมนานกว่าครับ

71
00:03:25,640 --> 00:03:27,960
เมื่อไม่มีเชือกก็ต้องระวังมากขึ้น

72
00:03:29,520 --> 00:03:30,760
- ขอบคุณครับ
- ครับ

73
00:03:37,080 --> 00:03:40,600
งั้นเขาก็ปีนขึ้นไปบนนั้นโดยไม่มีเชือก

74
00:03:41,560 --> 00:03:45,600
ก็ไม่ได้ดูเป็นการถูกฆ่าเท่าไร
แต่ออกแนว "จะรอดได้ยังไงวะ" มากกว่า

75
00:03:45,680 --> 00:03:49,440
แถวนี้มีป้ายบอกเวลาเปิดปิด
อยู่อย่างน้อยเป็นสิบป้าย

76
00:03:49,960 --> 00:03:54,200
ทั้งยังบอกว่าประตูจะล็อก
และรถของเราจะออกไปไม่ได้

77
00:03:54,720 --> 00:03:55,720
เขาไม่สนใจป้ายไง

78
00:03:55,800 --> 00:03:59,800
แซม เฮกตกเขาวันอาทิตย์
เรารู้เพราะกว่าจะพบเขาก็วันจันทร์

79
00:03:59,880 --> 00:04:02,680
ตอนที่พอล อีแวนส์เห็นรถของเขา
ยังอยู่ในลานจอดรถ

80
00:04:02,760 --> 00:04:04,320
แซม เฮกมาปีนผาที่นี่อาทิตย์ละครั้ง

81
00:04:04,400 --> 00:04:07,880
การปีนผาใช้เวลา 45 นาที
หรือหนึ่งชั่วโมงถ้าปีนมือเปล่า

82
00:04:07,960 --> 00:04:09,280
ฉันเข้าใจประเด็นนาย

83
00:04:09,360 --> 00:04:12,720
เขารู้ว่าเขามีเวลาไม่พอ
เขารู้กฎดี แล้วเขาทำไปทำไม

84
00:04:12,800 --> 00:04:15,560
หรือไม่เขาก็บ้าอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นบอกเมื่อกี้

85
00:04:15,640 --> 00:04:16,960
ไม่ก็มีคนโยนเขาลงมา

86
00:04:17,040 --> 00:04:18,080
อีกครั้งนะ ทำไมล่ะ

87
00:04:18,160 --> 00:04:21,720
ไม่รู้สิ แต่รับรองได้ว่า
คำตอบอยู่ที่สิ่งที่เขาทำกับเมริตต์

88
00:04:21,800 --> 00:04:22,880
ไม่ใช่ที่นี่

89
00:04:22,960 --> 00:04:24,520
เขาไม่มีกุญแจรถ

90
00:04:25,840 --> 00:04:29,600
รถเขาล็อกอยู่ กระเป๋าอุปกรณ์ยังอยู่ในรถ

91
00:04:29,680 --> 00:04:31,320
แต่ไม่พบกุญแจ

92
00:04:31,840 --> 00:04:33,960
ไม่อยู่ในล็อกเกอร์ที่ศูนย์ปีนผา

93
00:04:34,040 --> 00:04:37,480
ไม่อยู่ที่ตัวเขา ไม่อยู่แถวๆ ที่เขาตกลงมาด้วย

94
00:04:38,360 --> 00:04:39,880
ฉันจะไม่เถียงนะ มันผิดไปหมด

95
00:04:39,960 --> 00:04:41,240
มันผิดไปหมดชัดๆ

96
00:04:41,960 --> 00:04:43,320
เหมือนคดีของเมริตต์เลย

97
00:04:43,400 --> 00:04:47,520
ที่บ้านผม เมื่อความจริงถูกเพิกเฉยกันเห็นๆ

98
00:04:48,040 --> 00:04:49,680
มันไม่ใช่เพราะความไร้ความสามารถ

99
00:05:17,720 --> 00:05:19,400
(แผนกคดีปิดไม่ลง)

100
00:05:36,800 --> 00:05:38,880
(แซม เฮก
ศัตรูของแซม เฮก)

101
00:06:05,560 --> 00:06:08,440
- ผมแซม เฮก ไม่แน่ใจเลยว่าคุณจะมา
- ฉันมาไม่นานค่ะ

102
00:06:09,280 --> 00:06:11,680
- อ๋อ
- เลิกยุ่งกับเลขาฉันสักที

103
00:06:12,360 --> 00:06:14,760
- ซาบรีนบอกว่าผมกวนใจเธอสินะ
- ไม่ ฉันบอกเอง

104
00:06:15,360 --> 00:06:16,200
โอเค

105
00:06:16,280 --> 00:06:19,120
ฉันไม่สนใจจะคุยกับนักข่าวเรื่องงานของฉัน

106
00:06:20,720 --> 00:06:21,600
ทราบครับ

107
00:06:21,680 --> 00:06:22,680
แต่ก็

108
00:06:23,880 --> 00:06:27,080
ขอบคุณที่สละเวลาแวะมาบอกด้วยตัวเอง

109
00:06:34,080 --> 00:06:35,800
ผมหาอะไรกินดีกว่า

110
00:06:36,960 --> 00:06:39,000
ได้ยินว่าซุปหัวหอมเด็ดมาก

111
00:06:44,040 --> 00:06:47,400
- คุณไม่ทำข่าวบุคคลนี่
- ไม่อีกแล้วครับ

112
00:06:47,480 --> 00:06:50,040
- คุณทำข่าวขบวนการอาชญากรรม
- ครับ

113
00:06:50,120 --> 00:06:52,400
- แล้วทำไมถึงอยากทำข่าวฉัน
- ผมเปล่านะ

114
00:06:53,680 --> 00:06:56,960
อย่างที่คุณบอก คุณไม่ใช่แนวผมเลย
ไอเดียนี้มาจากที่ประชุม

115
00:06:57,040 --> 00:06:59,280
- อ๋อ
- บรรณาธิการของผมน่ะ

116
00:06:59,360 --> 00:07:00,920
เห็นที่คุณแถลงออกทีวี

117
00:07:01,000 --> 00:07:04,280
เรื่องที่ว่าไม่มีใครลอยนวลไปได้

118
00:07:04,880 --> 00:07:07,200
และคิดว่าคุณอาจควรค่าแก่การทำข่าวน่ะ

119
00:07:07,280 --> 00:07:10,560
- แต่คุณไม่คิดงั้น
- ผมแค่ทำงานของผม

120
00:07:10,640 --> 00:07:12,680
- หาอะไรที่น่าสนใจ
- แต่

121
00:07:12,760 --> 00:07:16,600
แต่บางทีอะไรผมที่ไม่เจอนี่แหละที่น่าสนใจกว่า

122
00:07:16,680 --> 00:07:19,480
- อย่างอะไร
- ภูมิหลังของคุณไง

123
00:07:20,240 --> 00:07:22,560
- เรื่องมอร์ด้วย
- ทำไมต้องมอร์

124
00:07:22,640 --> 00:07:24,240
ไหนว่าไม่คุยเรื่องนั้นไง

125
00:07:25,440 --> 00:07:28,880
คุณพูดถึงมหาวิทยาลัย พูดถึงงาน

126
00:07:31,320 --> 00:07:34,000
ผมหาข้อมูลที่คุณพูดถึงตัวเองไม่เจอเลย

127
00:07:34,520 --> 00:07:37,200
เพราะตัวฉันเป็นส่วนที่
น่าสนใจน้อยที่สุดในชีวิตฉันไง

128
00:07:38,000 --> 00:07:39,000
ก็ไม่รู้สินะ

129
00:07:40,320 --> 00:07:42,960
ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่
ฉันไม่เอาชีวิตส่วนตัวออกมากาง

130
00:07:44,160 --> 00:07:47,600
- เก็บมันเป็นส่วนตัว
- คุณอยากดูลึกลับต่อไป ผมเข้าใจ

131
00:07:47,680 --> 00:07:50,200
นี่ แซม ไร้สาระ

132
00:07:51,440 --> 00:07:54,360
เลิกทำท่าหนุ่มน้อยน่ารัก
แล้วมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

133
00:07:55,080 --> 00:07:58,800
คุณคิดว่ามีอะไรเน่าเฟะในแผนกของฉันสินะ

134
00:07:59,320 --> 00:08:03,720
สิ่งที่เกี่ยวกับ…
ไม่รู้สิ ขบวนการอาชญากรรมเหรอ

135
00:08:04,720 --> 00:08:08,720
ที่มาเจอผมเพราะแบบนี้นี่เอง
อยากมาเห็นผมชัดๆ สินะ

136
00:08:09,800 --> 00:08:11,320
ใช่สิ เป็นผมก็คงทำ

137
00:08:11,960 --> 00:08:15,800
แล้วมีไหมล่ะ สิ่งเน่าเฟะในสำนักงานอัยการน่ะ

138
00:08:15,880 --> 00:08:16,960
ฉันไม่รู้เลย

139
00:08:17,040 --> 00:08:20,120
แต่ถ้าคุณถามมา พนันได้เลยว่าต้องมีแน่ๆ

140
00:08:21,040 --> 00:08:22,400
พ่อคุณเป็นชาวประมงใช่ไหม

141
00:08:22,480 --> 00:08:25,120
คุณเลยรู้ว่าเรือที่มีจุดอ่อนตรงตัวเรือ

142
00:08:25,200 --> 00:08:27,040
ก็ไม่ต่างจากเรือที่มีรูรั่ว

143
00:08:27,720 --> 00:08:31,600
และในคำเปรียบเปรยอันคมกริบนั่น
ฉันคือจุดอ่อนหรือรูรั่วล่ะ

144
00:08:31,680 --> 00:08:33,400
คุณอาจจะแค่อยู่บนเรือที่รั่วก็ได้

145
00:08:34,240 --> 00:08:35,360
คุณนั่นแหละที่ลึกลับ

146
00:08:36,080 --> 00:08:38,240
- ผมเหรอ
- ออกแนวภูตผีมากกว่า

147
00:08:38,320 --> 00:08:41,160
มีชื่ออยู่ใต้พาดหัวข่าวเพียบ
คว้ารางวัลเป็นว่าเล่น

148
00:08:42,160 --> 00:08:43,160
แต่

149
00:08:44,640 --> 00:08:45,640
ไม่มีประวัติ

150
00:08:46,440 --> 00:08:48,920
ไม่มีโซเชียลมีเดีย ไม่มีรูปปัจจุบัน

151
00:08:49,000 --> 00:08:50,480
ผมถ่ายรูปแล้วดูอ้วนน่ะ

152
00:08:50,560 --> 00:08:52,400
จากเรื่องและคนที่คุณเขียนถึง

153
00:08:52,480 --> 00:08:54,680
ฉันว่าก็ต้องระวังตัวระดับหนึ่งเลย

154
00:08:54,760 --> 00:08:56,760
ก็ถ้าผมยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป

155
00:09:01,120 --> 00:09:03,240
ผมเขียนข่าวตัวเองไม่ได้หรอก

156
00:09:03,320 --> 00:09:07,080
ในแง่นั้น คุณกับฉันก็ไม่ต่างกันเท่าไร

157
00:09:07,160 --> 00:09:08,480
จะว่าไปแล้ว

158
00:09:09,680 --> 00:09:11,560
กินซุปให้อร่อยนะ คุณเฮก

159
00:09:31,840 --> 00:09:32,840
สวัสดีค่ะ

160
00:09:39,560 --> 00:09:41,520
- อ้าว สวัสดีค่ะ
- ให้ช่วยไหมคะ

161
00:09:42,120 --> 00:09:44,240
ค่ะ คงจะดีเลย ขอบคุณนะ

162
00:09:44,960 --> 00:09:46,160
ใช่ แค่…

163
00:09:49,160 --> 00:09:51,560
- ไปตรงไหนคะ
- ตรงนั้นค่ะ ขอโทษนะ

164
00:09:53,600 --> 00:09:56,000
- ให้ตาย
- มันหนักกว่าที่เห็นนะ

165
00:10:05,240 --> 00:10:06,520
ต้องหมุนไปอีกด้าน

166
00:10:11,080 --> 00:10:13,680
โอเค เอาละ เดี๋ยวฉันจับเอง

167
00:10:14,200 --> 00:10:15,320
- อ๋อ
- ค่ะ

168
00:10:17,160 --> 00:10:18,640
- ไหวไหม
- ไหว ได้ละ

169
00:10:22,040 --> 00:10:23,360
ใช่ ดีเลย ขอบคุณค่ะ

170
00:10:23,440 --> 00:10:24,840
- คือฉันมาหา…
- เดี๋ยวนะ

171
00:10:44,160 --> 00:10:45,320
โอเค

172
00:10:45,400 --> 00:10:46,960
ฉันมาหาคาร์ลค่ะ

173
00:10:47,640 --> 00:10:48,720
ในเรื่อง…

174
00:10:48,800 --> 00:10:51,560
เรามีนัดกัน ซึ่งแน่นอนว่าเขาชิ่ง

175
00:10:51,640 --> 00:10:54,360
ฉันเลยมาบอกเขาว่าฉันรู้สึกยังไง

176
00:10:54,440 --> 00:10:55,600
แล้วคุณคือ

177
00:10:55,680 --> 00:10:57,600
เรเชล เอิร์ฟวิ่ง ฉันทำงานกับฝ่ายบุคคล

178
00:10:59,200 --> 00:11:02,400
- คุณมาแทนคุณหมอซอนเนนเบิร์ก
- คุณควรเป็นสายสืบนะเนี่ย

179
00:11:02,480 --> 00:11:06,040
ฉันได้ยินคาร์ลพูดกับบางคน
ว่าคุณมีเสน่ห์มาก เพราะงั้น…

180
00:11:08,880 --> 00:11:10,240
นั่นโถฉี่เหรอ

181
00:11:10,320 --> 00:11:12,640
แซลลี่จะกลับมาแล้วเหรอ

182
00:11:13,680 --> 00:11:15,080
คุณหมอซอนเนนเบิร์กน่ะ

183
00:11:15,600 --> 00:11:16,960
ฉันคิดว่าไม่นะ

184
00:11:19,400 --> 00:11:20,680
คุณไปพบเธอเหรอ

185
00:11:21,720 --> 00:11:23,480
อาจด้วยโรคย้ำคิดย้ำทำของคุณ

186
00:11:25,880 --> 00:11:29,360
ฉันไม่ได้ไปพบเธอแล้ว
ได้พบเธอแค่ครั้งสองครั้งเอง

187
00:11:30,920 --> 00:11:34,360
อาจจะมากกว่านั้นหน่อย
แต่ไม่ นั่นมันนานมาแล้ว

188
00:11:34,440 --> 00:11:35,520
เธอเป็นคนดีนะ

189
00:11:36,160 --> 00:11:37,840
ฉันเป็นพีทีเอสดีนิดหน่อย

190
00:11:38,560 --> 00:11:40,560
ร่วมกับโรคย้ำคิดย้ำทำ

191
00:11:41,240 --> 00:11:43,920
แล้วก็สมาธิสั้น กินไม่หยุด

192
00:11:44,000 --> 00:11:46,400
ว้าว เยอะเลยนะนั่น

193
00:11:46,480 --> 00:11:48,480
ครบทุกโรคแล้วมั้ง

194
00:11:48,560 --> 00:11:49,840
ลูกเทนนิสช่วยได้ไหม

195
00:11:50,680 --> 00:11:53,840
ไม่ช่วยเลย แต่เธอดูตั้งใจมาก เพราะงั้น…

196
00:11:54,560 --> 00:11:56,040
ตอนนี้จับมือแน่นเชียวละ

197
00:11:56,120 --> 00:11:58,440
- แล้วตอนนี้รู้สึกยังไงคะ
- ดีขึ้นนะ

198
00:12:00,000 --> 00:12:03,680
ยังไม่ดีขึ้นซะทีเดียว
ภาพเก่าแปลกๆ ยังแวบเข้ามาบ้าง แต่…

199
00:12:05,000 --> 00:12:06,000
- ค่ะ
- ไม่เป็นไรนะ

200
00:12:06,080 --> 00:12:07,680
ไม่ต้องพูดถึงมันก็ได้

201
00:12:07,760 --> 00:12:08,960
ขอบคุณค่ะ

202
00:12:11,640 --> 00:12:14,160
- ดูเหมือนคดีใหญ่นะเนี่ย
- ค่ะ

203
00:12:14,240 --> 00:12:16,200
นึกว่าเขาพูดเว่อร์ๆ ซะอีก

204
00:12:16,280 --> 00:12:18,640
ไม่ คาร์ลไม่โกหกหรอก

205
00:12:18,720 --> 00:12:21,720
ไม่ใช่กับเรื่องใหญ่ๆ อยู่แล้ว
โกหกแค่เรื่องเขาเอง

206
00:12:22,840 --> 00:12:26,560
กลไกมนุษย์ก็แบบนั้นใช่ไหม ต้องปกป้องตัวเองน่ะ

207
00:12:26,640 --> 00:12:27,880
ฉันว่ากลไกมนุษย์

208
00:12:27,960 --> 00:12:30,920
ออกจะเป็นความลังเล
ความผิดหวังและความเศร้านะ

209
00:12:32,520 --> 00:12:33,600
คุณชื่ออะไรคะ

210
00:12:35,160 --> 00:12:37,840
- โรสค่ะ
- โรส เราเพิ่งเจอกัน

211
00:12:37,920 --> 00:12:39,440
งั้นก็แล้วแต่คุณจะคิดเลย

212
00:12:39,520 --> 00:12:42,840
แต่การนั่งอยู่ในห้องใต้ดินมืดๆ
อาจไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับคุณนะ

213
00:12:44,240 --> 00:12:47,280
ฉันว่าฉันเคยเจอเธอนะ เมริตต์ ลิงการ์ดน่ะ

214
00:12:47,360 --> 00:12:50,720
- ตอนทำงานเหรอ
- ไม่ใช่ ที่งานปาร์ตี้กับแฟนเก่า

215
00:12:51,360 --> 00:12:52,920
พวกทนาย พวกเขารู้จักกันหมด

216
00:12:53,000 --> 00:12:55,400
- แล้วเธอเป็นยังไง
- ระวังตัว

217
00:12:56,720 --> 00:13:00,680
ฉันกลับก่อนดีกว่า ถ้าคุณเจอคาร์ล…

218
00:13:00,760 --> 00:13:03,800
ฉันอยู่ในรถที่กำลังไล่ล่าคนร้าย
แล้วเราก็ชนคนเดินถนน

219
00:13:05,120 --> 00:13:07,200
ถนนเฟอร์รี่เหรอ ผู้สูงอายุใช่ไหม

220
00:13:10,800 --> 00:13:13,240
เสียใจด้วยจริงๆ ฉันดันจำได้

221
00:13:14,280 --> 00:13:17,040
ฉันก็เหมือนกัน นั่นแหละปัญหา

222
00:13:20,000 --> 00:13:21,880
คุณจะฝากบอกอะไรคาร์ลคะ

223
00:13:23,160 --> 00:13:27,000
ไม่สำคัญหรอก
จะเสียเวลาทำไม เดี๋ยวเขาก็เมินอยู่ดี

224
00:13:27,720 --> 00:13:29,520
ฉันว่าเขารู้สึกว่าตัวเองผิด

225
00:13:30,640 --> 00:13:31,480
เรื่องอะไร

226
00:13:32,880 --> 00:13:33,880
ทุกเรื่องเลย

227
00:13:36,840 --> 00:13:38,640
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ โรส

228
00:13:40,400 --> 00:13:41,440
โอ้โฮ

229
00:13:42,760 --> 00:13:45,120
คุณไม่ได้ล้อเล่นเรื่องจับมือนะเนี่ย

230
00:13:51,280 --> 00:13:53,800
(เดอะสกอตติชเทเลกราฟ)

231
00:13:59,040 --> 00:14:00,760
ก็ไม่แปลกขนาดนั้นหรอก

232
00:14:00,840 --> 00:14:05,080
แซม เฮกไปเจอแหล่งข่าวหลายคน
ตามโรงแรมต่างๆ

233
00:14:05,160 --> 00:14:09,760
แต่มีใครหายไปหลังจากนั้นไหม
ในกรณีนี้คือหนึ่งวันหลังจากแซมตายไป

234
00:14:09,840 --> 00:14:11,440
ผมคงบอกไม่ได้หรอก

235
00:14:11,520 --> 00:14:13,800
เขากำลังทำข่าวเรื่องเมริตต์หรือเปล่า

236
00:14:13,880 --> 00:14:15,600
ข่าวที่ทำให้เธอเสี่ยงไปด้วยน่ะ

237
00:14:15,680 --> 00:14:18,120
ถ้าเขาทำจริง ผมคงได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก

238
00:14:18,200 --> 00:14:20,000
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

239
00:14:20,080 --> 00:14:23,880
- แต่คุณเป็นบรรณาธิการของเขา
- ก็ไม่ได้แปลว่าผมรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่

240
00:14:24,720 --> 00:14:26,880
แซมทำงานเงียบๆ
เพื่อความปลอดภัยของเขาเอง

241
00:14:26,960 --> 00:14:30,400
- มันยังไงกัน
- ผมคุยกับเขา แต่แทบไม่ได้เจอเขา

242
00:14:30,480 --> 00:14:33,000
เขาอยู่ในที่ห่างไกล ใช้มือถือแบบใช้แล้วทิ้ง

243
00:14:33,680 --> 00:14:35,920
ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแซม เฮกเป็นชื่อจริงหรือเปล่า

244
00:14:36,000 --> 00:14:39,360
เรามีสิ่งที่คุณอาจเรียกว่า
ความสัมพันธ์ที่รักษาระยะห่าง

245
00:14:39,440 --> 00:14:42,640
แต่คุณก็ต้องรู้ว่าเขากำลังทำข่าวอะไรอยู่

246
00:14:42,720 --> 00:14:44,320
ไม่รู้จนกว่าเขาจะพร้อมบอกผม

247
00:14:44,400 --> 00:14:47,040
ก่อนหน้านั้น เขาจะทำมันคนเดียว

248
00:14:47,120 --> 00:14:49,720
- เขาคงจดบันทึกใช่ไหม
- ผมแน่ใจว่าเขาจดนะ

249
00:14:49,800 --> 00:14:53,840
แต่ว่าเขาเก็บมันไว้ที่ไหน
เกรงว่าข้อมูลนั้นคงตายไปพร้อมเขา

250
00:14:53,920 --> 00:14:56,520
และอาจจะดีที่สุดแล้ว

251
00:14:56,600 --> 00:14:59,600
- คุณไม่สงสัยเลยเหรอ
- โคตรสงสัยเลย

252
00:15:00,240 --> 00:15:03,960
เราพยายามตามหางานของเขาแทบพลิกแผ่นดิน

253
00:15:04,480 --> 00:15:05,680
แต่ก็ไม่พบอะไรเลย

254
00:15:05,760 --> 00:15:07,080
นั่นแหละที่น่าสงสัย

255
00:15:07,160 --> 00:15:10,560
อีกครั้งนะ ไม่เลยถ้าคุณรู้จักคน
แบบที่แซมคบหาด้วย

256
00:15:10,640 --> 00:15:12,920
คิดว่าหนึ่งในนั้นผลักเขาตกหน้าผาเหรอ

257
00:15:13,000 --> 00:15:15,760
นี่อาจฟังดูน่าประหลาด
ที่ออกมาจากปากคนแบบผม

258
00:15:15,840 --> 00:15:19,000
แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นการสมคบคิด

259
00:15:19,600 --> 00:15:21,240
อย่างที่ฟรอยด์ชอบพูดว่า

260
00:15:21,320 --> 00:15:24,160
บางครั้งซิการ์ก็เป็นแค่ซิการ์

261
00:15:24,240 --> 00:15:26,200
และบางครั้งมันก็เป็นดุ้นใหญ่ ตุบๆ…

262
00:15:26,280 --> 00:15:28,680
ขอบคุณที่สละเวลาครับ

263
00:15:29,280 --> 00:15:30,280
ขอบคุณ

264
00:15:31,760 --> 00:15:34,400
ฉันว่าจะโทรมาอวดบ้านใหม่ของเราน่ะ

265
00:15:35,280 --> 00:15:38,160
ใช่แล้ว เราอยู่ในห้องใต้ดินเวรนี่

266
00:15:40,760 --> 00:15:42,200
เก็บของได้เพียบ

267
00:15:43,280 --> 00:15:45,400
หมวกกันน็อก ห้ามลืมนะ

268
00:15:48,840 --> 00:15:54,680
นั่นโต๊ะของตาหัวหน้า
โต๊ะของแอคคราม และโต๊ะของฉัน

269
00:15:54,760 --> 00:15:59,960
ตรงนี้เรามีห้องน้ำด้วย

270
00:16:00,040 --> 00:16:02,240
มีฝักบัวสวยๆ

271
00:16:02,760 --> 00:16:04,680
อ่างล้างมือน่าขยะแขยง

272
00:16:05,200 --> 00:16:08,440
และชักโครกน่าสยองจนพวกหนูยังไม่เข้าใกล้

273
00:16:08,520 --> 00:16:11,920
ไม่รู้เลยว่ามีของแบบนี้อยู่ข้างล่างนี้ด้วย

274
00:16:12,440 --> 00:16:13,680
คงมีก่อนฉันจะเข้ามาอีก

275
00:16:13,760 --> 00:16:15,080
ขอทิชชู่ได้ไหม

276
00:16:17,280 --> 00:16:20,560
ขอโทษด้วยที่เมื่อวันก่อนฉันสติแตก

277
00:16:21,080 --> 00:16:23,480
- ขอบคุณที่บอกฉันตรงๆ
- ข้างหลังนั่นกระดานเหรอ

278
00:16:24,640 --> 00:16:26,560
ใช่ อยากดูไหม

279
00:16:26,640 --> 00:16:29,400
ไม่ละ ผมอยากดูโถฉี่เพิ่มมากกว่า
ใช่สิ ผมอยากดู

280
00:16:34,360 --> 00:16:37,560
- นกกาน้ำนี่มันอะไรกัน
- อะไรนะ

281
00:16:37,640 --> 00:16:39,320
นกกาน้ำ นกบนหมวกน่ะ

282
00:16:40,240 --> 00:16:41,520
ไม่ใช่ นั่นมันนกบูบรี

283
00:16:41,600 --> 00:16:43,880
ใช่ที่ไหน นั่นมันนกกาน้ำ นกจริงๆ

284
00:16:43,960 --> 00:16:47,240
มันไม่ใช่ตำนาน
ที่อยู่ในทะเลสาบและกินตัวนาก

285
00:16:47,320 --> 00:16:50,600
- มีนกที่กินตัวนากด้วยเหรอ
- ไม่ใช่นกจริงๆ มันเปลี่ยนรูปร่างได้

286
00:16:50,680 --> 00:16:53,440
บางครั้งก็เป็นแมลงยักษ์ที่ดูดเลือดม้า

287
00:16:53,520 --> 00:16:54,640
- จริงเหรอ
- จริงสิ

288
00:16:54,720 --> 00:16:56,720
แต่นั่นไม่ใช่นกบูบรี มันคือนกกาน้ำ

289
00:16:56,800 --> 00:16:57,840
คุณรู้ได้ไง

290
00:16:57,920 --> 00:17:00,440
เพราะผมเป็นชาวประมงไง หรือเคยเป็นน่ะ

291
00:17:00,520 --> 00:17:02,160
แล้วมันไปทำอะไรบนกระดาน

292
00:17:02,680 --> 00:17:05,520
ไม่ว่าจะเป็นนกอะไร ฉันว่ามันอาจกินเมริตต์ไป

293
00:17:05,600 --> 00:17:06,440
อะไรนะ

294
00:17:07,040 --> 00:17:10,000
วิลเลียม ลิงการ์ดเห็นคนที่ใส่หมวกนั่นสองครั้ง

295
00:17:10,080 --> 00:17:12,440
- ครั้งหนึ่งบนเรือ และอีกครั้งที่บ้าน
- ที่บ้านเหรอ

296
00:17:12,520 --> 00:17:15,440
ชัดเจนว่ามีคนมาด้อมๆ มองๆ รอบบ้าน

297
00:17:16,360 --> 00:17:19,040
- ทำไมถึง "ชัดเจน" ล่ะ
- วิลเลียมสื่อสารไม่ค่อยได้น่ะ

298
00:17:19,120 --> 00:17:23,520
เขาเลยวาดรูปนี้
หลังจากที่หนีออกมาจากบ้านเอ็กลีย์

299
00:17:23,600 --> 00:17:27,120
และรูปนี้ก่อนที่เธอจะหายไป

300
00:17:28,560 --> 00:17:29,760
ช่วยอะไรผมหน่อยสิ

301
00:17:29,840 --> 00:17:32,400
สแกนทั้งสองด้านและส่งมาให้ผมที

302
00:17:33,560 --> 00:17:34,400
โอเค

303
00:17:35,640 --> 00:17:36,600
สารวัตรใหญ่

304
00:17:37,120 --> 00:17:39,920
เดนนิส ไพเพอร์ครับ
ผมอยู่ที่งานแถลงข่าวของคุณ

305
00:17:40,000 --> 00:17:40,880
โชคดีนี่

306
00:17:40,960 --> 00:17:43,440
- ผมสงสัยว่าคุณได้ข่าวหรือยัง
- ข่าวอะไร

307
00:17:43,520 --> 00:17:47,040
เรื่องคู่หมั้นของจนท.แอนเดอร์สัน
เจ้าหน้าที่ที่ถูกฆ่าในลีธพาร์ก

308
00:17:47,120 --> 00:17:49,400
ผมรู้ว่าเขาแม่งเป็นใคร แล้วคู่หมั้นเขาทำไม

309
00:17:49,480 --> 00:17:53,000
วันนี้เธอคลอดลูก
เป็นเด็กผู้หญิง มีความเห็นไหมครับ

310
00:17:53,080 --> 00:17:54,560
มีสิ ไสหัวไปซะ

311
00:17:54,640 --> 00:17:57,520
ไม่มีข้อความถึงเธอเหรอ คำขอโทษเป็นไง

312
00:18:02,680 --> 00:18:06,680
เธอโทษคุณนะ มอร์ค
บอกว่าคนที่ตายควรจะเป็นคุณ

313
00:18:06,760 --> 00:18:08,360
ก็ควรอยู่นะ

314
00:18:09,840 --> 00:18:10,800
คาร์ล

315
00:18:29,600 --> 00:18:31,080
คาร์ลไม่ได้อยู่ข้างล่างนี่

316
00:18:31,600 --> 00:18:34,000
ผมรู้ครับ เขาลาพัก

317
00:18:34,520 --> 00:18:37,760
แหงสิ ช่วยอธิบายทั้งหมดนี่ที

318
00:18:37,840 --> 00:18:40,080
ผมน่าจะให้สารวัตรใหญ่มอร์ค…

319
00:18:40,160 --> 00:18:42,120
แค่อธิบายมาเถอะน่า

320
00:18:42,880 --> 00:18:43,720
ครับ

321
00:18:43,800 --> 00:18:47,680
นอกจากตรวจดูการเคลื่อนไหว
ช่วงหลายสัปดาห์ก่อนเธอจะหายตัวไป

322
00:18:47,760 --> 00:18:51,320
เรายังพยายามทำความเข้าใจ
ว่าเมริตต์ ลิงการ์ดเป็นคนยังไงครับ

323
00:18:52,040 --> 00:18:54,880
- แล้วเธอเป็นยังไง
- เธอ…

324
00:18:55,680 --> 00:18:58,760
- มีประเด็นเยอะอยู่
- งั้นก็ยังไม่ได้อะไรเท่าไรสินะ

325
00:18:59,440 --> 00:19:01,400
ยังครับ ยังไม่ได้อะไรมาก

326
00:19:04,160 --> 00:19:07,600
เกิดเรื่องหนึ่งขึ้นที่บ้านพวกลิงการ์ด

327
00:19:07,680 --> 00:19:10,120
- เรื่องเหรอครับ
- ชัดเจนเลยละ

328
00:19:10,640 --> 00:19:13,680
ชายหนุ่มคนหนึ่ง
ที่แอบเข้าไปอยู่ที่นั่นกับผู้หญิงสองคน

329
00:19:13,760 --> 00:19:17,200
ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาล
พร้อมหลอดลมที่ถูกบดขยี้

330
00:19:17,280 --> 00:19:19,360
- ฟังดูเจ็บนะครับ
- เลิกแกล้งโง่สักที

331
00:19:19,440 --> 00:19:22,680
- ผมไม่ได้บดขยี้หลอดลมเขา
- ไม่ได้บอกนี่ว่าคุณทำ

332
00:19:22,760 --> 00:19:25,600
ผมไม่ได้บดขยี้มัน แค่ทำให้ช้ำๆ เอง

333
00:19:26,720 --> 00:19:29,040
แน่นอนว่าผมบดขยี้มันได้

334
00:19:29,120 --> 00:19:31,560
แต่ถ้าทำงั้นเขาก็จะพูดไม่ได้อีก

335
00:19:34,200 --> 00:19:36,080
ไปเรียนเทคนิคแบบนั้นมาจากไหน

336
00:19:36,160 --> 00:19:38,680
ผมโตมาในย่านที่ค่อนข้างโหดของซีเรีย

337
00:19:38,760 --> 00:19:40,640
เดี๋ยวนี้ที่นั่นไม่โหดแล้วเหรอ

338
00:19:40,720 --> 00:19:42,240
บางที่ก็สวยงามมากครับ

339
00:19:43,880 --> 00:19:47,520
รู้นะว่าคุณไม่ได้อยู่ในซีเรีย คุณไม่ใช่ตำรวจ

340
00:19:47,600 --> 00:19:50,160
- ครับผม
- คุณมาช่วยคาร์ล

341
00:19:50,880 --> 00:19:53,000
และผมก็ยินดีมากๆ

342
00:19:53,080 --> 00:19:56,640
เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
ขณะที่คุณออกไปเล่นเป็นตำรวจ

343
00:19:56,720 --> 00:20:00,120
แค่ทำให้ช้ำๆ แต่ไม่บดขยี้คอใคร

344
00:20:00,640 --> 00:20:03,600
เราทุกคนได้ซวยกันหมดแน่

345
00:20:04,200 --> 00:20:05,880
แน่นอนครับ ผมเข้าใจ

346
00:20:05,960 --> 00:20:08,160
ดี คอยอัปเดตฉันด้วย

347
00:20:15,640 --> 00:20:17,560
(มันควรจะเป็นผม)

348
00:20:18,400 --> 00:20:20,600
ห่าเอ๊ย

349
00:20:26,600 --> 00:20:29,000
ไม่รู้ว่าใครทำพีอาร์ให้นายนะ
เป็นฉันจะขอเงินคืน

350
00:20:29,080 --> 00:20:30,320
เอาแล้วไง

351
00:20:30,400 --> 00:20:33,960
ที่นี่มีศัลยแพทย์ฝีมือดีนะ
หนึ่งในนั้นเย็บปิดปากนายได้

352
00:20:34,040 --> 00:20:38,080
จะบอกให้นะ งั้นเอาเป็น
"คาร์ล นายน่ะตำนาน ขอบใจนะ" ดีไหม

353
00:20:38,160 --> 00:20:42,680
"ขอบคุณสำหรับไอ้คอมพิวเตอร์ใหม่เอี่ยมนี่"

354
00:20:42,760 --> 00:20:45,200
"นี่ ได้ทุกอย่างเลย ฮาร์ดี้ ด้วยความยินดี"

355
00:20:45,280 --> 00:20:47,560
น่าสนใจดีนะที่นายฝากโรสมาส่ง

356
00:20:47,640 --> 00:20:50,000
เธออารมณ์ไม่ดี แล้วพวกนายก็ซี้กันจะตาย

357
00:20:50,080 --> 00:20:52,080
ที่เธออารมณ์ไม่ดีเพราะนายมันเฮงซวย

358
00:20:52,160 --> 00:20:54,480
มียาสำหรับเรื่องนั้นอยู่ และฉันมาถูกที่แล้ว

359
00:20:54,560 --> 00:20:56,760
- เธอแค่อยากให้นายประทับใจ
- ไม่น่าใช่

360
00:20:56,840 --> 00:21:00,000
- นานๆ ทีแกล้งทำหน่อยก็ได้
- นายเก่งเรื่องนั้นกว่าฉันเสมอ

361
00:21:00,080 --> 00:21:01,440
ฉันเก่งกว่าทุกเรื่องแหละ

362
00:21:03,040 --> 00:21:04,880
จริงสิ ก่อนอื่นเลย…

363
00:21:07,400 --> 00:21:08,600
นี่คือนกกาน้ำ

364
00:21:08,680 --> 00:21:10,200
โอเค ฉันเชื่อนายแล้วกัน

365
00:21:10,280 --> 00:21:12,560
- แล้วสรุปว่ายังไง
- เราคิดว่ามันเป็นโลโก้

366
00:21:12,640 --> 00:21:15,520
- ไม่บอกก็รู้ เชอร์ล็อก ของใครล่ะ
- ยังไม่เจออะไรเลย

367
00:21:16,400 --> 00:21:17,320
เหมือนกัน

368
00:21:18,840 --> 00:21:22,160
โล่งอกไปทีที่รู้ว่านายคอยตรวจงานฉันอยู่

369
00:21:22,240 --> 00:21:23,240
เรียกว่าทำเลยดีกว่า

370
00:21:23,320 --> 00:21:26,280
ฉันพอจะเดาแรงจูงใจที่คนอาจลักพาตัวเธอไปได้

371
00:21:26,360 --> 00:21:29,240
- เธอกับเฮกไปเล่นด้วยผิดคน
- อีกอย่างหนึ่ง

372
00:21:31,000 --> 00:21:31,840
บอกมาเถอะน่า

373
00:21:32,680 --> 00:21:36,200
มันคือแรงจูงใจทั่วไปของ
อาชญากรรมทั้งหมดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

374
00:21:36,280 --> 00:21:37,440
- ความรักเหรอ
- เงิน

375
00:21:37,520 --> 00:21:40,720
กลับไปหานกของนายเถอะ
เพราะครอบครัวนั้นถังแตก

376
00:21:40,800 --> 00:21:42,320
เจมี่ ลิงการ์ดถังแตก

377
00:21:42,400 --> 00:21:46,360
ไลลา ลิงการ์ด ชื่อเดิมไลลา เกรแฮมน่ะรวย
ครอบครัวเธอมีเงิน

378
00:21:47,080 --> 00:21:48,200
เงินจากไหน

379
00:21:48,280 --> 00:21:50,960
ญาติที่ตายไปหลายร้อยปีไง ที่นี่อังกฤษนะ

380
00:21:51,040 --> 00:21:54,400
ฉันเข้าใจว่านายแกะรอยบัตร
ที่เธอใช้จ่ายค่าห้องพักโรงแรม

381
00:21:54,480 --> 00:21:57,120
- นายเข้าใจถูกแล้ว
- แล้วไงล่ะ

382
00:21:57,200 --> 00:22:01,000
มันผูกกับบัญชีทรัสต์
ในธนาคารหมู่เกาะแชนเนลที่เจอร์ซีย์

383
00:22:01,080 --> 00:22:03,000
ซึ่งน่าเศร้าที่ร่องรอยนั้น

384
00:22:03,080 --> 00:22:06,240
หายไปเหมือนกับเงินของ
พวกเศรษฐีเฮงซวยที่อาศัยอยู่ที่นั่น

385
00:22:06,320 --> 00:22:08,560
เป็นแรงจูงใจที่ยอดเยี่ยมนะ
มีคนเอาตัวเมริตต์ไป

386
00:22:08,640 --> 00:22:11,200
เพื่อขโมยเงินเธอน่ะนะ

387
00:22:11,280 --> 00:22:12,920
ยอดเลย วัตสัน

388
00:22:13,000 --> 00:22:16,360
- อรุณสวัสดิ์ เจมส์
- หมอลู นี่วันพุธแล้วเหรอ

389
00:22:16,440 --> 00:22:19,200
ไม่ค่ะ แต่ผลเอ็มอาร์ไอล่าสุดดูมีความหวังมาก

390
00:22:19,280 --> 00:22:20,680
ฉันคิดว่าจะเพิ่มเซสชั่นให้

391
00:22:20,760 --> 00:22:23,440
- บ้าเอ๊ย
- คุณชอบนอนบนเตียงทั้งวันเหรอ

392
00:22:23,520 --> 00:22:25,480
ครับ นั่นของชอบเขาเลย

393
00:22:25,560 --> 00:22:28,560
คุณเป็นใครคะ แล้วมาทำอะไรที่นี่
ขัดจังหวะเซสชั่นของฉัน

394
00:22:28,640 --> 00:22:29,880
คาร์ล คู่หูเก่าผม

395
00:22:31,200 --> 00:22:32,840
- ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นเกย์
- ตำรวจ

396
00:22:32,920 --> 00:22:35,120
งั้นคุณน่าจะพูดว่า "คู่หูในงานตำรวจ"

397
00:22:35,720 --> 00:22:38,520
สมัยนี้ต้องช่วยคนอื่นตีความเรื่องพวกนี้

398
00:22:38,600 --> 00:22:40,320
การทำกายภาพเป็นไงบ้าง

399
00:22:40,400 --> 00:22:42,640
หมออีกคนบอกว่าอาการเขาคงไม่ดีไปกว่านี้

400
00:22:42,720 --> 00:22:45,880
แหม ช่างให้กำลังใจจริงๆ

401
00:22:45,960 --> 00:22:49,240
ฉันเองก็เป็นหมอ
และอย่างที่ฉันบอกเจมส์เมื่อเดือนก่อน

402
00:22:49,320 --> 00:22:52,000
หมออีกคนของเขาไม่รู้จักเขาดีเท่าฉัน

403
00:22:52,080 --> 00:22:56,040
ก็เลยไม่รู้ว่าเขาอาจจะ
อันที่จริง สามารถเดินได้อีกครั้ง

404
00:22:57,520 --> 00:23:00,080
- อาจจะ
- ขึ้นอยู่กับว่าเจมส์จะฟื้นตัวต่อไปดีแค่ไหน

405
00:23:00,160 --> 00:23:02,320
- ซึ่งจนถึงตอนนี้ยังมีความหวังอยู่
- จนถึงตอนนี้

406
00:23:02,400 --> 00:23:04,680
- มันเกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้ว
- ไม่นานหรอก

407
00:23:04,760 --> 00:23:07,040
ฉันอยากเริ่มเซสชั่นภายในไม่กี่วันหลังผ่าตัดค่ะ

408
00:23:07,880 --> 00:23:09,600
ไม่กี่วันเหรอ โอเค

409
00:23:09,680 --> 00:23:12,480
ถ้ารอนานเกินไป ร่างกายจะเริ่มลืม

410
00:23:13,200 --> 00:23:15,640
การทำกายภาพตลอดสี่เดือนนี้มีผลที่ดีค่ะ

411
00:23:15,720 --> 00:23:17,960
เมื่อหมอลูพูดว่าทำกายภาพ
ที่เธอหมายถึงจริงๆ ก็คือ

412
00:23:18,040 --> 00:23:21,240
มองดูฉันล้มลุกคลุกคลาน
และฟังฉันสาปแช่งเธอทุกวัน

413
00:23:21,320 --> 00:23:25,160
ฉันไม่ได้ขำ และคุณไม่ได้สาปแช่ง
ไม่งั้นรู้นี่ว่าจะเป็นยังไง

414
00:23:25,240 --> 00:23:26,720
- นี่
- ดีขึ้นนะเนี่ย

415
00:23:26,800 --> 00:23:28,040
นายรู้สึกได้ใช่ไหม

416
00:23:29,000 --> 00:23:29,840
นิดหน่อย

417
00:23:30,600 --> 00:23:33,400
- คุณกลับได้แล้วค่ะ
- ครับ

418
00:23:34,480 --> 00:23:35,640
เชอร์รี่บายนะ

419
00:23:36,760 --> 00:23:38,320
จัดหนักหมอนี่ได้เลย

420
00:23:48,960 --> 00:23:51,120
คาร์ล มอยร่าอยากพบคุณ

421
00:23:51,200 --> 00:23:52,160
อาฮะ

422
00:23:52,920 --> 00:23:55,320
- ได้ยินที่ฉันพูดไหม
- ได้ยิน เมื่อกี้ก็ถือว่าพบแล้ว

423
00:24:01,160 --> 00:24:04,680
บ่อยครั้งเลยที่รายละเอียดที่น่าเบื่อยิบย่อยที่สุด

424
00:24:04,760 --> 00:24:06,120
เป็นตัวนำไปสู่คำตอบ

425
00:24:06,200 --> 00:24:08,720
ทั้งเรื่องธรรมดาๆ หรือไม่ธรรมดา

426
00:24:09,480 --> 00:24:13,120
สี่ปีผ่านไป การปะติดปะต่อรายละเอียด
ชีวิตคนคนหนึ่งมันยาก

427
00:24:13,200 --> 00:24:16,560
เราจึงมุ่งไปที่เหตุการณ์ต่างๆ
ก่อนเกิดอาชญากรรม

428
00:24:16,640 --> 00:24:17,960
แต่ในคดีนี้

429
00:24:19,600 --> 00:24:21,200
เราต้องมองย้อนไปไกลกว่านั้น…

430
00:24:21,280 --> 00:24:23,520
- ให้ตายสิ คาร์ล
- และลองดูที่…

431
00:24:23,600 --> 00:24:26,680
เลิกบรรยายเรื่องอาชญาวิทยาเถอะ
ฉันจะหลับอยู่แล้วเนี่ย

432
00:24:26,760 --> 00:24:28,440
เข้าเรื่องเลย เงินของเมริตต์

433
00:24:28,520 --> 00:24:30,000
มันเรียกว่าการเป็นพี่เลี้ยง

434
00:24:30,080 --> 00:24:31,760
ใช่ นายแม่งทำงานโคตรดี

435
00:24:32,480 --> 00:24:33,480
โอเค

436
00:24:35,000 --> 00:24:38,960
ทุกคนคิดยังไงกับสมมติฐานของฮาร์ดี้
ที่ว่า "เมริตต์มีเงิน"

437
00:24:39,040 --> 00:24:40,520
เรารู้ว่าเธอมีกองทุนทรัสต์

438
00:24:40,600 --> 00:24:43,800
เรารู้ว่าเธอถอนเงินจากทรัสต์
จนกระทั่งหายตัวไป

439
00:24:43,880 --> 00:24:46,000
แต่เราไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงถ้าเมริตต์ตาย

440
00:24:46,080 --> 00:24:48,400
แต่เดาได้ว่ามันคงเป็นของวิลเลียม

441
00:24:48,480 --> 00:24:51,040
- มีเรื่องให้เดาเยอะเลย
- นายนี่ไม่ช่วยเลย

442
00:24:51,120 --> 00:24:55,080
ช่วยลุกมานั่งหน่อยได้ไหม ให้ตายสิ
สภาพอย่างกับผีหัวขาด

443
00:24:55,160 --> 00:24:57,920
ยังโกรธที่ฉันไม่ได้บอก
เรื่องการทำกายภาพอีกเหรอ

444
00:24:58,000 --> 00:25:00,680
- ฉันไม่ได้โกรธ
- เหมือนนายจะร้องไห้เลย

445
00:25:00,760 --> 00:25:02,640
ไปตายเหอะ นายน่าจะบอกอะไรบ้าง

446
00:25:02,720 --> 00:25:04,800
โดนสวนก้นเมื่อเช้า ฉันควรบอกนายไหม

447
00:25:04,880 --> 00:25:09,040
ควรสิ เพราะมันจะทำให้ฉันอารมณ์ดี
ยัยหมอหน้ายักษ์นั่นคิดว่านายเดินได้

448
00:25:09,120 --> 00:25:11,560
เธอคิดว่าฉันอาจขยับได้
มันต่างกันนิดหน่อยนะ

449
00:25:11,640 --> 00:25:13,720
ยังไงซะ ถ้าได้รู้ก็คงดี

450
00:25:14,440 --> 00:25:18,680
ถ้าวิลเลียมดูแลทรัสต์ไม่ได้ ใครจะทำได้

451
00:25:18,760 --> 00:25:21,520
ผู้ปกครองตามกฎหมายของเขาจะเป็นคนดูแล

452
00:25:24,280 --> 00:25:26,200
เธอบอกคุณว่าเธอเป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย

453
00:25:26,280 --> 00:25:28,440
- เธอบอกจริงๆ
- เดี๋ยวนะ "เธอ" นี่ใครกัน

454
00:25:29,360 --> 00:25:31,440
- คำเดียวกันเป๊ะๆ
- คำเดียวกันเป๊ะๆ

455
00:25:31,520 --> 00:25:35,000
- เราจะไปไหนกัน แล้ว "เธอ" นี่ใคร
- ไว้ค่อยบอกในรถ

456
00:25:36,080 --> 00:25:37,080
ฉันชนะไหม

457
00:25:39,040 --> 00:25:40,040
ฮัลโหล

458
00:25:41,880 --> 00:25:43,880
อลิซ เข้ามาก่อนค่ะ

459
00:25:45,400 --> 00:25:47,640
ตามสบายนะคะ ไม่นานหรอกค่ะ

460
00:25:53,360 --> 00:25:55,920
- คุณมีหยากไย่ด้วย
- จริงๆ ก็ไม่ใช่ของฉันหรอกค่ะ

461
00:25:56,000 --> 00:26:00,120
แมงมุมอาจตกจากเพดานใส่คนไข้คุณได้นะ

462
00:26:00,200 --> 00:26:01,200
ก็อาจจะได้ค่ะ

463
00:26:02,720 --> 00:26:06,000
ได้ยินมาว่าถ้ามันไต่อยู่ที่ผมเราจะนำโชค

464
00:26:06,080 --> 00:26:08,400
ไม่ค่ะ ฉันไม่คิดว่านั่นจริงนะ

465
00:26:09,600 --> 00:26:11,920
คุณคงเห็นหนังสือพิมพ์แล้วสินะ

466
00:26:12,640 --> 00:26:15,400
- ฉันพยายามเตือนคุณแล้ว
- คุณควรช่วยเขาไม่ใช่เหรอ

467
00:26:15,480 --> 00:26:17,560
เขาต้องมาที่นี่ให้ฉันช่วยค่ะ

468
00:26:17,640 --> 00:26:19,560
- หมายความว่าไง
- เมื่อวานเขาไม่มา

469
00:26:19,640 --> 00:26:21,280
ให้ตายเถอะ คาร์ล

470
00:26:21,360 --> 00:26:24,360
ฉันก็อยากปล่อยให้เขาผ่าน
และส่งเขาไปตามทางเลย

471
00:26:24,440 --> 00:26:27,400
แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น
ฉันจะโดนว่าฐานที่ปล่อยตัวเขาไป

472
00:26:27,480 --> 00:26:29,680
- เขาไปแล้วไง
- นั่นเรื่องของคุณ ไม่ใช่ฉัน

473
00:26:30,520 --> 00:26:32,880
ความคิดที่ดีนะคะที่ขังเขาไว้ในห้องใต้ดิน

474
00:26:32,960 --> 00:26:35,840
เพราะถ้าปล่อยเขาออกไปข้างนอก
พร้อมความโกรธทั้งหมดนั่น…

475
00:26:36,360 --> 00:26:38,640
เขาทำร้ายนักข่าวแล้วนะ

476
00:26:39,520 --> 00:26:40,800
เรียกว่าผลักดีกว่า

477
00:26:40,880 --> 00:26:44,160
จะเกิดอะไรถ้าเขาผลักผู้ต้องสงสัย
หรือเพื่อนร่วมงานล่ะ

478
00:26:45,320 --> 00:26:46,960
ถ้าเขาทำร้ายตัวเองล่ะ

479
00:26:47,040 --> 00:26:49,760
คาร์ลทำมาหลายอย่าง
แต่เขาไม่ทำอะไรแบบนั้นแน่

480
00:26:49,840 --> 00:26:51,120
คุณมั่นใจใช่ไหม

481
00:26:51,200 --> 00:26:52,960
เพราะคุณกำลังพึ่งช่องโหว่นี้

482
00:26:53,040 --> 00:26:55,800
ที่ว่าคดีที่ปิดไม่ลงไม่ถือเป็นการปฏิบัติงาน แต่

483
00:26:57,000 --> 00:26:58,960
มันย้อนกลับมาเล่นงานคุณแล้วใช่ไหม

484
00:27:02,480 --> 00:27:04,600
อาจเป็นเพราะไม่ถูกกันก็ได้

485
00:27:06,840 --> 00:27:09,000
- หมายความว่าไงคะ
- ที่เขาไม่มาน่ะ

486
00:27:09,080 --> 00:27:12,440
ไม่ใช่นักบำบัดทุกคนจะเข้ากับคนไข้ทุกคนนี่

487
00:27:13,440 --> 00:27:14,520
จริงเลยค่ะ

488
00:27:14,600 --> 00:27:18,760
คาร์ลอาจตอบสนองดีกว่ากับนักบำบัดคนอื่น

489
00:27:21,600 --> 00:27:22,440
ก็อาจจะค่ะ

490
00:27:26,720 --> 00:27:30,240
ฉันแนะนำให้คุณลองไปเปรียบเทียบดู
ดูว่าเขาชอบใคร

491
00:27:30,320 --> 00:27:33,800
จากที่รู้จักคาร์ล เขาคงอยาก
ร่วมเดินทางค้นหาไปกับคุณแน่ๆ

492
00:27:33,880 --> 00:27:36,120
ฉันแค่พยายามมองตามความเป็นจริง

493
00:27:36,200 --> 00:27:38,600
อย่างที่เขาว่ากัน ไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันไม่เกี่ยว

494
00:27:40,240 --> 00:27:42,120
ฝากแทตตี้บายเขาด้วยนะคะ

495
00:27:53,040 --> 00:27:55,400
- สารวัตรมอร์คมาหาหมอวอลเลซ
- ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร

496
00:27:55,480 --> 00:27:57,040
ขอโทษนะคะ คุณขึ้นไปไม่ได้

497
00:27:57,120 --> 00:27:59,760
ให้พวกเขาทำงานตัวเองเถอะ
ตามหมอวอลเลซมาที

498
00:28:09,360 --> 00:28:11,840
- ฉันไม่คิดว่าเรามีนัดกันนะ
- ก็ไม่มีหรอก

499
00:28:12,360 --> 00:28:14,120
คุณอาจจะอยากปิดประตูนะ หมอ

500
00:28:14,720 --> 00:28:17,160
จะบอกได้หรือยังว่าบุกมาเรื่องอะไร

501
00:28:17,760 --> 00:28:20,240
เชิญนั่งก่อนครับ

502
00:28:22,600 --> 00:28:26,720
ทำไมคุณถึงยอมให้
วิลเลียม ลิงการ์ดอยู่ที่นี่ฟรีๆ ล่ะ

503
00:28:26,800 --> 00:28:30,880
ฉันไม่ได้ยอมอะไรทั้งนั้น
มันเป็นข้อตกลงที่เขาได้ที่อยู่

504
00:28:30,960 --> 00:28:34,000
ส่วนฉันก็ได้ดูอาการของเขา
ในสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยกว่า

505
00:28:34,080 --> 00:28:37,240
- "เอื้ออำนวย" หมายถึง "สบาย" เหรอ
- แน่นอนค่ะ

506
00:28:37,320 --> 00:28:38,960
ไม่มีใครเติบโตได้ดีในโกดัง

507
00:28:39,040 --> 00:28:41,120
ซึ่งสถาบันส่วนใหญ่ของประเทศเป็นแบบนั้น

508
00:28:42,880 --> 00:28:43,880
วิลเลียม

509
00:28:47,960 --> 00:28:50,880
คุณน่าจะได้ข้อมูลเพียบเลย

510
00:28:50,960 --> 00:28:52,720
ตลอดสี่ปีที่เขาอยู่ที่นี่

511
00:28:52,800 --> 00:28:53,880
ก็พอสมควร ใช่

512
00:28:54,400 --> 00:28:58,160
ฉันต้องขอเสริมว่า
อาการของวิลเลียมก็ดีขึ้นมากเช่นกัน

513
00:28:58,240 --> 00:29:00,200
ไหนคุณบอกว่าอาการเขาแย่ลงไง

514
00:29:01,080 --> 00:29:02,720
คุณคงได้ยินฉันผิดไป

515
00:29:02,800 --> 00:29:05,360
เซนต์มอริตซ์ เยี่ยม

516
00:29:13,120 --> 00:29:14,000
วิลเลียม

517
00:29:14,080 --> 00:29:16,880
คุณบอกว่ามีอำนาจห้ามไม่ให้ผมคุยกับวิลเลียมได้

518
00:29:16,960 --> 00:29:19,360
ด้วยเหตุผลว่าคุณเป็น
ผู้ปกครองตามกฎหมายของเขา

519
00:29:19,440 --> 00:29:20,760
ก็จริงนะคะ

520
00:29:20,840 --> 00:29:23,960
- นั่นมันแปลว่าอะไรกันแน่
- พูดง่ายๆ ก็คือ

521
00:29:24,040 --> 00:29:26,160
ฉันเป็นคนตัดสินใจทุกเรื่องที่ส่งผลต่อชีวิตเขา

522
00:29:26,240 --> 00:29:30,200
อย่างเช่นการจัดสรรเรื่องเงินของเขาน่ะเหรอ

523
00:29:30,280 --> 00:29:31,840
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันตามคุณทัน

524
00:29:33,160 --> 00:29:34,640
ผมมั่นใจว่าคุณตามทันนะ

525
00:29:35,440 --> 00:29:38,600
- ฉันไม่แน่ใจว่าฉันชอบสิ่งที่คุณสื่อ
- คุณคิดว่าสื่ออะไรล่ะ

526
00:29:38,680 --> 00:29:42,240
ว่าฉันกำลังขโมยเงินจากคนไข้ของฉัน

527
00:29:42,320 --> 00:29:43,800
ซึ่งมันไร้สาระมาก

528
00:29:43,880 --> 00:29:45,080
งานดีนะเนี่ย

529
00:29:45,160 --> 00:29:47,600
- เกิดอะไรขึ้น
- ชายคนนี้อาการไม่ค่อยดี

530
00:29:47,680 --> 00:29:49,120
คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้

531
00:29:49,200 --> 00:29:52,920
- นี่ตำรวจ เรามาเพื่อตรวจดูเขา
- ผมไม่สน พวกคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้

532
00:29:53,000 --> 00:29:56,200
- เขาเป็นอะไร
- ให้ตายสิ

533
00:29:56,280 --> 00:29:58,960
ในฐานะผู้ปกครองตามกฎหมาย
แม้จะมีอำนาจกระทำแทน

534
00:29:59,040 --> 00:30:01,360
ฉันก็ทำได้แค่ติดต่อผู้จัดการมรดก

535
00:30:01,440 --> 00:30:02,720
และฉันก็ไม่มีเหตุผลให้ติดต่อ

536
00:30:02,800 --> 00:30:05,280
เพราะฉันดูแลการรักษาของวิลเลียมทุกด้าน

537
00:30:05,360 --> 00:30:08,640
ยกเว้นในกรณีนี้
ที่ผู้จัดการมรดกหายตัวไปสี่ปีแล้ว

538
00:30:08,720 --> 00:30:12,960
ซึ่งเป็นเหตุผลที่ธนาคาร
แต่งตั้งทนายมาทำหน้าที่ผู้จัดการมรดก

539
00:30:13,040 --> 00:30:15,520
ใช่ ธนาคารแห่งเจอร์ซีย์

540
00:30:17,160 --> 00:30:19,160
ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ใช่

541
00:30:19,240 --> 00:30:21,160
- โรส ช่วยผมที
- ไม่ได้เด็ดขาด

542
00:30:22,200 --> 00:30:24,320
ผมไม่ได้ขออนุญาตคุณ

543
00:30:25,720 --> 00:30:28,400
ฟังนะ เพื่อน คุณหลีกทางไปดีกว่า

544
00:30:31,600 --> 00:30:32,600
ขอบคุณ

545
00:30:33,920 --> 00:30:35,400
- เอาละ
- พลิกตัวเขาเลย

546
00:30:35,480 --> 00:30:36,560
- โอเค
- ระวังนะ

547
00:30:37,320 --> 00:30:39,800
สมมติว่าผมค้นห้องทำงานนี้

548
00:30:39,880 --> 00:30:41,960
คุณคิดว่ามีโอกาสแค่ไหน

549
00:30:43,200 --> 00:30:46,640
ที่อาจจะมีสมุดเช็คหรือบัตรธนาคาร
ในชื่อวิลเลียม ลิงการ์ดล่ะ

550
00:30:47,240 --> 00:30:48,640
โอกาสเป็นศูนย์

551
00:30:49,240 --> 00:30:52,760
เพราะคุณจะไม่ได้ค้นห้องทำงานนี้
ถ้าไม่มีหมายศาล

552
00:30:52,840 --> 00:30:55,680
- เป็นคำตอบเก่าๆ ที่ตลกดี
- ซึ่งแปลว่า

553
00:30:56,200 --> 00:30:59,320
แปลว่าคุณน่าจะพูดแค่ "ศูนย์" และจบแค่นั้น

554
00:30:59,400 --> 00:31:02,880
ในฐานะคนที่มีอำนาจกระทำแทน
ฉันมีสิทธิ์เก็บเอกสารพวกนั้น

555
00:31:02,960 --> 00:31:05,720
ใช่ แต่คุณเคยบอกว่าคุณจ่ายค่าดูแลวิลเลียม

556
00:31:05,800 --> 00:31:08,080
เพื่อแลกกับความรู้มากมายที่เขาจะให้คุณ

557
00:31:08,160 --> 00:31:10,280
ฉันแค่จะบอกว่ามันมีกฎอยู่

558
00:31:10,360 --> 00:31:12,720
ถ้าฉันถอนเงินจากทรัสต์ของวิลเลียม

559
00:31:12,800 --> 00:31:14,720
ฉันต้องอธิบายค่าใช้จ่ายทุกอย่าง

560
00:31:14,800 --> 00:31:21,160
ใช่ อย่างค่าเช็กระยะของ
เมอร์เซเดส เอสแอลซี 250 ดี ปี 2024

561
00:31:21,240 --> 00:31:23,720
อะไรแบบนั้นจะทำให้มีการตรวจสอบทันที

562
00:31:24,240 --> 00:31:25,840
แต่ก็เอาเลย ขอให้สนุกนะ

563
00:31:26,800 --> 00:31:31,160
ไม่มีครอบครัวมาโวยวาย
แทบไม่มีใครสังเกตเห็น

564
00:31:31,240 --> 00:31:33,560
มีโอกาสสูงนะที่ธนาคารจะสังเกตเห็น

565
00:31:33,640 --> 00:31:37,480
มีระบบที่จะแจ้งเตือนพวกเขา
ถ้ามีใครใช้เงินเกินวงเงินที่กำหนด

566
00:31:37,560 --> 00:31:41,120
คุณมีคนไข้กี่คนที่เป็นลูกคนเดียว
จากบ้านเศรษฐีเก่าล่ะ

567
00:31:41,200 --> 00:31:42,520
โอเค คุณออกไปได้แล้ว

568
00:31:43,240 --> 00:31:45,360
นี่มันยิ่งกว่าหยาบคายอีก คุณต่ำช้ามาก

569
00:31:45,440 --> 00:31:47,400
คุณคิดว่าอัยการจะมองเรื่องนี้ยังไงล่ะ

570
00:31:47,480 --> 00:31:51,240
ถ้าได้ยินว่าหลังจากที่
เมริตต์ ลิงการ์ดหายตัวไปไม่นาน

571
00:31:51,320 --> 00:31:55,240
คุณก็โผล่มาพาน้องชายเธอไป
แล้วก็เริ่มใช้เงินของเขาล่ะ

572
00:31:55,320 --> 00:31:56,160
ออกไป

573
00:31:56,240 --> 00:31:58,680
และเมื่อเพื่อนๆ ในวงการคุณรู้เข้า

574
00:31:59,520 --> 00:32:00,640
ไม่อยากจะคิด

575
00:32:02,680 --> 00:32:03,840
คุณจบเห่แล้ว

576
00:32:04,920 --> 00:32:06,760
- ฉันเหรอจบเห่
- อาฮะ

577
00:32:06,840 --> 00:32:09,520
คุณรู้หรือเปล่าว่าฉันรู้จักใครในวงการคุณ

578
00:32:10,120 --> 00:32:13,120
ไม่รู้ แล้วก็ไม่สนด้วย

579
00:32:13,200 --> 00:32:16,160
งั้นคุณก็เก็บความขุ่นเคืองแบบคนดีย์นี้

580
00:32:16,800 --> 00:32:19,080
ไว้ใช้ในศาลเถอะ โอเคไหม

581
00:32:22,640 --> 00:32:24,840
- พวกเขาวางยาเขา
- เขาสบายดี

582
00:32:25,360 --> 00:32:27,240
- เขาเพิ่งได้รับยาสลบ
- เพื่ออะไร

583
00:32:27,320 --> 00:32:30,760
บางครั้งถ้าเขากระวนกระวาย
เราจะให้ยาธอราซีนหรือฮัลดอลเล็กน้อย

584
00:32:30,840 --> 00:32:35,280
บางครั้งเหรอ หรือก่อนเรามากันแน่
คุณวางยาสลบคนไข้ไปกี่คนแล้ว

585
00:32:35,360 --> 00:32:36,480
โดนกันทุกคน

586
00:32:37,240 --> 00:32:38,240
ห่าเอ๊ย

587
00:32:39,880 --> 00:32:40,840
วิลเลียมอยู่ไหน

588
00:32:42,000 --> 00:32:44,280
- พาเขาขึ้นรถสิ
- ฉันไม่คิดว่าคุณมีอำนาจ…

589
00:32:44,360 --> 00:32:45,360
พอเลย

590
00:32:46,440 --> 00:32:48,760
พอเลย แค่นี้คุณก็ซวยพอแล้ว

591
00:32:51,360 --> 00:32:53,080
คุณคงไม่ได้คิดไว้แต่แรก

592
00:32:53,640 --> 00:32:56,920
อะไรแบบนั้นมันคงค่อยๆ เกิดขึ้น
ตอนที่คุณดูแลวิลเลียมมั้ง

593
00:32:57,000 --> 00:33:00,200
บางสิ่งที่เมื่อได้เริ่มทำแล้ว ได้ลิ้มรสแล้ว

594
00:33:00,280 --> 00:33:03,040
ว่าการหาเงินมันง่ายแค่ไหน มันก็หยุดไม่ได้

595
00:33:03,120 --> 00:33:05,440
แล้วก็เหมือนพวกยักยอกเงินส่วนใหญ่

596
00:33:05,520 --> 00:33:10,040
คุณหลับปุ๋ยในตอนกลางคืน
ด้วยการบอกว่าตัวเองสมควรได้รับแล้ว

597
00:33:20,240 --> 00:33:22,080
ฉันอยากคุยกับทนายของฉัน

598
00:33:33,360 --> 00:33:37,840
พูดจริงๆ เลยนะ
ผมไม่อยากต้องมานั่งเสียใจทีหลัง โอเคไหม

599
00:33:37,920 --> 00:33:41,840
ตอนนี้ไม่ได้พกอะไรมาด้วย
เขาต้องการแปรงสีฟันกับ…

600
00:34:03,960 --> 00:34:04,960
แจสเปอร์

601
00:34:12,920 --> 00:34:14,480
ผมเพิ่งเห็นแจสเปอร์หรือเปล่า

602
00:34:14,560 --> 00:34:15,720
ใช่

603
00:34:15,800 --> 00:34:19,600
บอกว่าต้องการของสำคัญสองสามอย่าง
แต่อย่างเดียวที่ผมเห็นคือบ้อง

604
00:34:19,680 --> 00:34:21,840
ทำไมไม่บอกให้เขารอผมล่ะ

605
00:34:21,920 --> 00:34:24,880
เพราะคุณคอยย้ำผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ว่าให้สนแต่เรื่องตัวเอง

606
00:34:24,960 --> 00:34:27,960
ไม่ใช่ตอนที่คุณเห็นว่าระเบิดมือกำลังจะทำงาน

607
00:34:28,040 --> 00:34:31,600
- ไม่ต้องกลัว แฟลตไม่ได้ระเบิดสักหน่อย
- ผมพูดถึงแจสเปอร์

608
00:34:31,680 --> 00:34:33,400
ผมเข้าใจน่า

609
00:34:34,320 --> 00:34:35,520
วันแย่ๆ ที่ออฟฟิศเหรอ

610
00:34:35,600 --> 00:34:36,760
ไปตายเหอะ

611
00:34:36,840 --> 00:34:38,960
เอาเลย เปิดดูการ์ตูนรถไฟต่อเถอะ

612
00:34:39,040 --> 00:34:40,800
เดี๋ยวนะ ผมก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน

613
00:34:40,880 --> 00:34:42,560
อย่างกับต้องให้ย้ำงั้นแหละ

614
00:34:42,640 --> 00:34:45,120
- ผมเป็นห่วงได้นี่
- ผมก็ไม่สนได้

615
00:34:45,200 --> 00:34:48,440
คุณต้องรู้จักแก้ปัญหา
จะเอาแต่ผัดวันประกันพรุ่งไม่ได้

616
00:34:48,520 --> 00:34:51,960
จากปากผู้ชายที่เรียนปริญญาเอก
ด้านวิตเกนสไตน์ปีที่แปด

617
00:34:52,040 --> 00:34:55,160
เคียร์เคอการ์ดต่างหาก ไอ้เวร
ไม่เคยฟังกันเลยเหรอ

618
00:34:55,240 --> 00:34:57,720
น่าจะฟังบ้างนะ
เพราะหนึ่งในธีมสำคัญของซอเรน

619
00:34:57,800 --> 00:34:59,280
คือทำไมเราถึงตื่นในตอนเช้า

620
00:34:59,880 --> 00:35:02,800
เหตุผลเฉพาะของแต่ละคน
ความจริงของแต่ละคน

621
00:35:03,400 --> 00:35:05,360
- อยากรู้ธีมของผมไหม
- ไม่สักนิด

622
00:35:06,120 --> 00:35:07,160
ผมรักชีวิตตัวเอง

623
00:35:07,240 --> 00:35:08,600
ได้เรียน

624
00:35:08,680 --> 00:35:12,280
ได้ทำงานนิดหน่อย
มีเพื่อน มีงานอดิเรก แล้วคุณล่ะ

625
00:35:12,840 --> 00:35:16,440
ถ้าคุณมีเพื่อนและงานอดิเรก
ทำไมถึงได้อยู่ที่นี่ตลอดเลย

626
00:35:16,520 --> 00:35:17,800
ขอกระป๋องนึง ขอบใจ

627
00:35:21,600 --> 00:35:23,040
โยนได้ดี ไอ้เวรนี่

628
00:35:23,120 --> 00:35:27,000
และรู้เอาไว้นะ ผมไปลงเรียนวาดรูปคนมา

629
00:35:27,080 --> 00:35:31,440
เจอผู้หญิงน่ารักๆ ที่นั่นด้วย
ชาวโปรตุเกส ไม่ก็บราซิล

630
00:35:31,960 --> 00:35:36,080
เราจีบๆ กัน ผมจีบน่ะ
เธอพูดอังกฤษไม่ค่อยเก่ง แต่ก็…

631
00:35:36,800 --> 00:35:40,120
ประเด็นคือผมคิดว่า
คุณต้องหาความจริงของตัวเอง คาร์ล

632
00:35:40,200 --> 00:35:42,320
เห็นแก่ทุกคน แต่ส่วนใหญ่ก็ผมนี่แหละ

633
00:35:43,200 --> 00:35:47,000
พูดจบยัง ผมว่าผมชอบตอนที่คุณ
ยกคำพูดโยโกะมากกว่านะ

634
00:35:48,480 --> 00:35:50,600
ไปไหนก็ไป คาร์ล เก็บสิ่งที่ผมพูดไปคิดด้วย

635
00:35:51,240 --> 00:35:52,680
โอ๊ย บ้าเอ๊ย

636
00:35:54,040 --> 00:35:57,400
อย่าหลับบนโซฟาล่ะ แบบนั้นตื่นมาจะยิ่งหดหู่

637
00:36:11,280 --> 00:36:13,120
- จะไปไหนน่ะ
- ร้านซักรีด

638
00:36:13,640 --> 00:36:15,160
ก่อนที่มันจะปิด

639
00:36:15,240 --> 00:36:19,280
ไว้ค่อยไปซักผ้าตอนว่างๆ สิ
ยังมีงานตำรวจต้องทำอยู่นะ

640
00:36:19,360 --> 00:36:21,800
ไม่ใช่ร้านซักรีดฉัน คาร์ล ของเมริตต์

641
00:36:21,880 --> 00:36:25,600
ฉันก็ทำตามที่คุณสั่งไง
ฉันกำลังดูงานน่าเบื่อๆ ธรรมดาๆ

642
00:36:25,680 --> 00:36:26,680
หมายความว่าไง

643
00:36:27,840 --> 00:36:30,320
- คุณจะคิดว่ามันงี่เง่าน่ะสิ
- ผมแน่ใจเลย

644
00:36:30,840 --> 00:36:34,080
แต่บอกมาเถอะ ไม่งั้นผมจะไล่คุณออก

645
00:36:34,160 --> 00:36:38,080
คุณจะได้กลับไปทำหน้าที่ตัวตลก
กับพวกเหี้ยข้างบน

646
00:36:38,160 --> 00:36:40,880
ให้ตายสิ คาร์ล คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะ

647
00:36:40,960 --> 00:36:42,000
อะไร "ตัวตลก" เหรอ

648
00:36:42,080 --> 00:36:43,040
ไม่ใช่ "เหี้ย" น่ะ

649
00:36:43,120 --> 00:36:46,600
ถ้าพูดที่ผับก็ไม่เป็นไร แต่จะพูดในที่ทำงานไม่ได้

650
00:36:46,680 --> 00:36:49,320
- มันมีกฎอยู่นะ
- มันดีพอสำหรับชอเซอร์นะ

651
00:36:49,400 --> 00:36:52,600
แต่นี่ไม่ใช่อังกฤษเก่า และคุณก็ไม่ใช่เบวูล์ฟด้วย

652
00:36:52,680 --> 00:36:55,040
เบวูล์ฟเหรอ ชอเซอร์เขียนเรื่อง
"ตำนานนักแสวงบุญ…"

653
00:36:56,120 --> 00:36:58,880
บอกมาเถอะ ภรรยาแห่งบาธ

654
00:36:58,960 --> 00:37:02,320
ฉันกลับไปดูใบเสร็จ
และใบแจ้งยอดบัตรเครดิตของเมริตต์

655
00:37:02,400 --> 00:37:06,880
แต่ครั้งนี้ ฉันย้อนไปหนึ่งปี
แล้วก็เห็นรูปแบบ หรืออะไรทำนองนั้น

656
00:37:08,000 --> 00:37:10,600
ทุกร้านที่เธอไปอยู่ใกล้กับสำนักงานอัยการสูงสุด

657
00:37:10,680 --> 00:37:14,600
ซึ่งก็สมเหตุสมผลเพราะ
แถวที่เธอกับวิลเลียมอยู่ไม่ค่อยมีร้านค้า

658
00:37:14,680 --> 00:37:16,320
มันจึงสมเหตุสมผลที่หลังเลิกงาน

659
00:37:16,400 --> 00:37:19,320
เธอจะไปซื้อของหรือทำธุระอะไร
ก่อนที่จะกลับเข้าบ้าน

660
00:37:19,840 --> 00:37:23,000
แต่ที่ฉันเอะใจก็คือมีร้านหนึ่งที่เธอไป

661
00:37:23,080 --> 00:37:26,800
ร้านซักรีดใกล้ๆ ถนนคาวเกต
ซึ่งไม่ได้อยู่ใกล้สำนักงานอัยการสูงสุด

662
00:37:26,880 --> 00:37:28,920
ตอนแรกฉันคิดว่า "ก็ไม่ได้แปลกอะไร"

663
00:37:29,000 --> 00:37:31,680
เมริตต์คงจะจู้จี้เรื่องร้านซักรีด

664
00:37:31,760 --> 00:37:33,160
เพราะเสื้อผ้าของเธอดีๆ ทั้งนั้น

665
00:37:33,240 --> 00:37:37,040
เธอคงมีร้านที่เธอไว้ใจ
ที่รู้ว่าจะดูแลเสื้อผ้าดีๆ ยังไง

666
00:37:37,560 --> 00:37:39,920
แต่ร้านนี้ไม่ใช่ที่แบบนั้นเลย

667
00:37:40,000 --> 00:37:41,880
เท่าที่ฉันบอกได้ เธอไปแค่ครั้งเดียว

668
00:37:41,960 --> 00:37:45,240
ในขณะที่ไปร้านหรูใกล้สำนักงานบ่อยๆ

669
00:37:45,320 --> 00:37:47,840
คำให้การบอกว่าเธอไปร้านหรูนั้นมาหลายปีแล้ว

670
00:37:47,920 --> 00:37:49,720
งั้นเธอไปทำอะไรที่ร้านอื่นล่ะ

671
00:37:50,320 --> 00:37:52,880
และนั่นก็แค่หนึ่งสัปดาห์ก่อนที่เธอจะหายตัวไป

672
00:38:02,640 --> 00:38:03,800
พาแอคครามไปด้วย

673
00:38:07,680 --> 00:38:08,520
แจ๋วเลย

674
00:38:41,400 --> 00:38:46,040
ฉันเจ้าหน้าที่ดิกสัน นี่เจ้าหน้าที่ซาลิม
คุณเป็นเจ้าของร้านใช่ไหม

675
00:38:46,120 --> 00:38:47,000
ใช่ค่ะ

676
00:38:47,080 --> 00:38:49,880
- คุณคือเชอร์ลีย์ แอตกินส์ใช่ไหม
- นี่มันเรื่องอะไรคะ

677
00:38:50,480 --> 00:38:53,800
ฉันมีใบเสร็จเมื่อสี่ปีก่อน

678
00:38:54,400 --> 00:38:57,400
อยากรู้ว่าคุณพอจะบอกเกี่ยวกับลูกค้าคนนี้ได้ไหม

679
00:38:57,480 --> 00:38:59,520
ฉันจะดูนะคะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้ไหม

680
00:38:59,600 --> 00:39:01,640
ฉันไม่ได้เก็บบันทึกไว้นานขนาดนั้น

681
00:39:03,880 --> 00:39:05,200
นี่มันอะไรคะ

682
00:39:05,280 --> 00:39:07,360
- คุณก็รู้ว่าฉันรู้จักคนคนนี้
- ขอโทษค่ะ ฉัน…

683
00:39:07,440 --> 00:39:10,000
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะช่วยตามหานังนี่

684
00:39:10,080 --> 00:39:11,480
กับสิ่งที่นางทำกับเคิร์สตี้ของฉัน

685
00:39:14,080 --> 00:39:16,560
- คุณรู้จักเมริตต์เหรอ
- ก็ไม่อยากรู้จักเลย

686
00:39:16,640 --> 00:39:18,800
- เธอเป็นลูกค้าเหรอ
- นางไม่เคยเป็นลูกค้า

687
00:39:18,880 --> 00:39:22,400
นางมาที่นี่เพื่อขอโทษฉันกับคีธ
แต่ดันปอดแหกซะก่อน

688
00:39:22,480 --> 00:39:24,880
แดนนี่ พี่ชายของเคิร์สตี้มาทำงานในวันนั้น

689
00:39:24,960 --> 00:39:26,640
เธอมองเขาครั้งหนึ่ง

690
00:39:26,720 --> 00:39:29,040
และทำเป็นว่าเสื้อโค้ตของเธอต้องซักแห้ง

691
00:39:29,120 --> 00:39:30,240
แล้วก็หนีออกไปเลย

692
00:39:31,080 --> 00:39:34,240
คุณบอกว่าเธอทิ้งเสื้อโค้ตไว้
มันยังอยู่ไหมครับ

693
00:39:34,320 --> 00:39:36,320
ล้อเล่นหรือไง ฉันเผาทิ้งไปแล้ว

694
00:39:36,400 --> 00:39:39,920
- เธอจะขอโทษเรื่องอะไรคะ
- ทำไมไม่ไปถามลูกสาวฉันล่ะ

695
00:39:40,520 --> 00:39:44,080
เคิร์สตี้ คุณบอกว่าเธอชื่อนั้น
ฉันจะไปหาเธอได้ที่ไหนคะ

696
00:39:44,160 --> 00:39:45,760
ในเพนต์แลนด์ส

697
00:39:46,360 --> 00:39:47,360
คุกเหรอคะ

698
00:39:47,960 --> 00:39:51,640
ที่ที่พวกเขาขังเธอไว้หลังจากที่
เมริตต์ ลิงการ์ดเกือบทำให้เธอตายในซอคตัน

699
00:40:09,120 --> 00:40:12,320
เจ้าหน้าที่มาร์ค กิลบีย์ จำเขาได้ไหม

700
00:40:13,920 --> 00:40:16,000
- ต้องจำได้เหรอ
- คู่หูคนแรกของฉัน

701
00:40:17,160 --> 00:40:18,440
ตอนนั้นเขาเข้าเวร

702
00:40:19,320 --> 00:40:21,400
มีเหตุการณ์วุ่นวายนอกผับ

703
00:40:21,960 --> 00:40:24,960
มันดูไม่มีอะไรเลยจนกระทั่งมีมีด

704
00:40:26,240 --> 00:40:28,520
แล้วมาร์คก็ล้มลงกับพื้นจมกองเลือด

705
00:40:29,640 --> 00:40:33,880
เขารอดมาได้ แต่ก็ลาออกไป

706
00:40:35,880 --> 00:40:39,720
ไม่แน่ใจว่าเราจะทำอะไรต่างจากเดิมได้
แต่ฉันก็รู้สึกผิดอยู่ดี

707
00:40:40,840 --> 00:40:41,960
ตอนนี้ก็ยังรู้สึก

708
00:40:44,200 --> 00:40:46,560
แต่ฉันไม่เคยอยากให้มันเป็นฉันแทน

709
00:40:46,640 --> 00:40:49,040
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น ไม่ซะทีเดียว

710
00:40:50,480 --> 00:40:52,040
คุณพูดเหอะ

711
00:40:56,440 --> 00:40:57,720
คุณโอเคไหม คาร์ล

712
00:40:58,520 --> 00:41:00,480
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องความคิดเห็นนะ

713
00:41:00,560 --> 00:41:05,600
วันนี้ฉันเจอความคิดเห็นเยอะเลย
มีคนแถวนี้ที่ห่วงอยู่นะ

714
00:41:05,680 --> 00:41:08,000
- ผมสบายดี
- ไม่ได้ห่วงคุณ

715
00:41:08,080 --> 00:41:09,520
ห่วงชื่อเสียงพวกเขา

716
00:41:09,600 --> 00:41:13,920
เป็นนักข่าวที่อยากได้ข่าวน่ะ ผมทำเกินไปหน่อย

717
00:41:14,560 --> 00:41:16,040
พวกเขาอยากให้คุณพ้นตำแหน่ง

718
00:41:17,200 --> 00:41:19,760
- นึกว่าเป็นการตัดสินใจของคุณซะอีก
- ก็ใช่

719
00:41:19,840 --> 00:41:23,080
ซึ่งทำให้ฉันต้องรับทุกอย่างเต็มๆ

720
00:41:23,600 --> 00:41:25,640
คุณจะไม่ปล่อยให้มันมากวนใจใช่ไหม

721
00:41:26,880 --> 00:41:28,680
อย่าคิดไปเอง คาร์ล

722
00:41:29,600 --> 00:41:32,360
เรารู้จักกันมานาน แต่ตอนนี้ นั่นคือเหตุผล

723
00:41:32,440 --> 00:41:35,080
ที่ควรรับฟังความคิดเห็นพวกนั้น
แทนที่จะเพิกเฉย

724
00:41:35,160 --> 00:41:38,800
คุณส่งผมไปที่ห้องใต้ดินเวรนั่น
ด้วยเหตุผลบางอย่าง

725
00:41:38,880 --> 00:41:39,720
ใช่

726
00:41:39,800 --> 00:41:43,040
ฉันอยากให้คุณทำงานของคุณเงียบๆ
โดยไม่มากวนใจฉัน

727
00:41:43,120 --> 00:41:44,920
ไกลหูไกลตา

728
00:41:45,000 --> 00:41:47,040
ขณะที่ผมทำงานที่คนอื่นไม่อยากทำสินะ

729
00:41:47,120 --> 00:41:50,000
หมายถึงงานอะไรกันแน่

730
00:41:51,160 --> 00:41:55,280
ทำไมคุณถึงมอบหมาย
คดีเมริตต์ ลิงการ์ดให้เฟอร์กัส ดันบาร์

731
00:41:55,360 --> 00:41:58,360
ก็น่าจะเพราะเขาเป็นรายต่อไป
ที่จะได้รับงานนั่นแหละ

732
00:41:58,920 --> 00:42:01,520
- ถามทำไมล่ะ
- คุณบอกเองว่ามันเป็นคดีสำคัญ

733
00:42:01,600 --> 00:42:04,760
มีทุกอย่างที่พวกเจ้านายคุณตื่นเต้นกันนักหนา

734
00:42:04,840 --> 00:42:06,520
ต้องให้คนเก่งๆ มาทำไม่ใช่เหรอ

735
00:42:06,600 --> 00:42:10,440
- เฟอร์กัสทำการสืบสวนได้ดีนะ
- ถ้ามันดีแล้ว คุณจะถอดเขาออกทำไม

736
00:42:10,520 --> 00:42:12,720
ก็มันไม่มีเบาะแสแล้ว ทุกอย่างนิ่งสนิท

737
00:42:12,800 --> 00:42:14,080
และฉันต้องให้เขาไปที่อื่น

738
00:42:14,160 --> 00:42:15,360
ที่อื่น

739
00:42:16,880 --> 00:42:19,640
- ออกจากที่นี่เหรอ
- เขาเลือกเอง ไม่ใช่ฉัน

740
00:42:19,720 --> 00:42:20,760
ฉันชอบเฟอร์กัส

741
00:42:20,840 --> 00:42:23,280
แบบนั้นแหละ ทุกคนลืมเรื่องเมริตต์ ลิงการ์ด

742
00:42:24,640 --> 00:42:26,560
- ไม่ใช่ทุกคน
- แล้วยังไงล่ะ

743
00:42:27,320 --> 00:42:29,960
มีโทรศัพท์มากลางดึกเหรอ
มีคนบอกให้คุณปิดคดีเหรอ

744
00:42:32,440 --> 00:42:35,600
ฉันเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำงานนี้

745
00:42:36,120 --> 00:42:38,120
และนั่นสำคัญกับฉัน ใช่

746
00:42:38,640 --> 00:42:41,480
แต่มันก็สำคัญต่อใครก็ตามที่จะทำต่อจากฉันด้วย

747
00:42:41,560 --> 00:42:43,040
คุณก็เลยตามน้ำไป

748
00:42:43,120 --> 00:42:45,440
ตำแหน่งสำคัญของคุณจะได้ไม่สั่นคลอนเหรอ

749
00:42:45,520 --> 00:42:49,160
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันพูดเลย ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด

750
00:42:49,240 --> 00:42:53,640
ฉันสู้เมื่อจำเป็นต้องสู้ คุณเองก็รู้เรื่องนั้นดี

751
00:42:53,720 --> 00:42:55,680
- ฉันอยากเตือนคุณว่า…
- ไม่ต้องหรอก

752
00:42:55,760 --> 00:42:58,600
ฉันช่วยคุณมามากกว่าหนึ่งครั้งแล้ว

753
00:42:58,680 --> 00:43:00,080
ทั้งในนี้ ทั้งข้างนอกนั่น

754
00:43:00,160 --> 00:43:03,400
ตอนนั้นคุณทำพลาด ตัดสินใจไม่ดี อะไรก็ช่าง

755
00:43:03,480 --> 00:43:04,680
ตอนนี้คุณอยากให้ผมแก้ไขมัน

756
00:43:04,760 --> 00:43:07,120
ตอนนี้ฉันอยากให้คุณไขคดี

757
00:43:07,200 --> 00:43:09,760
โดยไม่โดนไล่ออกเพราะทำตัวสติแตก

758
00:43:10,640 --> 00:43:12,800
- พอจะได้ไหมล่ะ
- ก็แล้วแต่

759
00:43:16,960 --> 00:43:18,200
พร้อมอยู่ข้างผมไหมล่ะ

760
00:43:18,280 --> 00:43:21,280
ถ้าจะต้องถามเรื่องนั้น ก็แปลว่าคุณไม่ได้ฟังเลย

761
00:43:23,400 --> 00:43:25,720
และให้ตาย เลิกพูดอะไรงี่เง่า

762
00:43:25,800 --> 00:43:27,480
อย่าง "มันควรจะเป็นผม" ด้วย

763
00:43:37,880 --> 00:43:40,480
ไงคะ เคิร์สตี้ นั่งสิ

764
00:43:41,800 --> 00:43:45,400
นี่เป็นการจัดฉากอะไรหรือเปล่า
จะมาทำให้ฉันหลุดทัณฑ์บนหรือไง

765
00:43:45,480 --> 00:43:47,600
- เปล่า
- เพราะอีกหกสัปดาห์ฉันจะได้ออกไปแล้ว

766
00:43:47,680 --> 00:43:50,280
- คุณเป็นนักโทษตัวอย่าง
- ก็ใช่สิ

767
00:43:50,360 --> 00:43:54,160
- จะกลับไปร้านซักรีดไหม
- ฉันซักรีดมาพอแล้ว ขอบคุณ

768
00:43:54,240 --> 00:43:56,600
ฉันจะไปให้ไกลที่สุดเลย

769
00:43:56,680 --> 00:43:57,720
เริ่มชีวิตใหม่เหรอ

770
00:43:57,800 --> 00:43:59,040
หายไปเลย

771
00:44:00,120 --> 00:44:03,240
- คุณกลัว
- ไม่กลัวก็โง่แล้ว

772
00:44:03,880 --> 00:44:05,320
ใครทำร้ายคุณที่ซอคตัน

773
00:44:05,400 --> 00:44:09,600
พวกมันแทงตาฉันเป็นอย่างแรก
ฉันคงบอกอะไรไม่ได้

774
00:44:11,120 --> 00:44:13,720
เมริตต์ ลิงการ์ดหายตัวไปไม่นานหลังจากนั้น

775
00:44:13,800 --> 00:44:15,520
ใช่ เพราะฉันทำให้เธอถูกฆ่า

776
00:44:15,600 --> 00:44:18,640
- เอาคืนที่เกือบทำให้ฉันถูกฆ่า
- จริงเหรอ

777
00:44:18,720 --> 00:44:21,400
จ้างมือปืนที่สะกดรอยตามเธอขึ้นเรือข้ามฟาก

778
00:44:21,480 --> 00:44:22,720
และโยนเธอลงน้ำ

779
00:44:23,320 --> 00:44:25,040
แหม กระจ่างเลยแฮะ

780
00:44:25,120 --> 00:44:26,200
ด้วยความยินดี

781
00:44:29,480 --> 00:44:30,440
อะไร

782
00:44:31,040 --> 00:44:32,480
ผมพบว่ามีบางครั้ง

783
00:44:32,560 --> 00:44:35,200
ที่คนเราอยากขู่ให้บางคนปิดปากเงียบ

784
00:44:35,280 --> 00:44:37,760
และมีบางครั้งที่พวกเขาข้ามขั้นนั้นไป

785
00:44:38,480 --> 00:44:39,640
และทำให้เงียบไปจริงๆ

786
00:44:41,360 --> 00:44:42,320
โอเค

787
00:44:43,080 --> 00:44:45,720
ผมมองคุณกับบาดแผลของคุณ

788
00:44:45,800 --> 00:44:47,960
และเข้าใจได้ว่าพวกนั้นไม่ได้จะเตือนคุณ

789
00:44:48,040 --> 00:44:49,560
แต่จะฆ่าคุณต่างหาก

790
00:44:50,080 --> 00:44:53,160
คุณเองก็คงรู้อยู่แล้ว จะกลัวก็ไม่แปลก

791
00:44:53,880 --> 00:44:55,360
คุณรู้อะไรบางอย่าง

792
00:44:56,400 --> 00:44:59,360
คุณบอกกับเมริตต์ หวังว่าจะได้ออกไปก่อนกำหนด

793
00:44:59,440 --> 00:45:00,680
แต่ก็มีบางอย่างเกิดขึ้น

794
00:45:00,760 --> 00:45:02,920
ใช่ไง มีเรื่องเกิดขึ้น

795
00:45:03,760 --> 00:45:05,560
เธอทิ้งฉันไป

796
00:45:06,920 --> 00:45:08,280
ข้อมูลนั้นคืออะไรคะ

797
00:45:08,360 --> 00:45:10,560
ฉันจะไม่ยอมขึ้นให้การในศาล

798
00:45:11,400 --> 00:45:16,040
ฉันจะไม่ยอมรับว่าเห็นอะไร
ฉันจะไม่สัญญาแบบนั้นอีกแล้ว

799
00:45:16,120 --> 00:45:17,600
ฉันไม่โทษคุณ

800
00:45:22,720 --> 00:45:23,640
โอเคนะ

801
00:45:27,880 --> 00:45:30,640
ฉันอยู่ในศูนย์พักพิงสตรีอยู่พักหนึ่ง

802
00:45:32,800 --> 00:45:34,440
ก่อนที่จะโดนจับ

803
00:45:37,600 --> 00:45:39,600
ฉันได้เจอผู้หญิงคนนี้

804
00:45:41,680 --> 00:45:44,960
เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก แต่เราก็เข้ากันได้ดี

805
00:45:47,440 --> 00:45:49,360
เธอบอกว่าสามีพยายามฆ่าเธอ

806
00:45:49,440 --> 00:45:51,440
เขาซ้อมเธอซะเละ

807
00:45:53,000 --> 00:45:55,720
จนรอบตาเธอช้ำและซี่โครงหัก

808
00:45:55,800 --> 00:45:58,120
เขาทำโหนกแก้มเธอแตกด้วย

809
00:46:03,000 --> 00:46:06,960
เธอเชื่อว่าเขาจะหาเธอเจอ
ที่ศูนย์พักพิง เธอเลยจากไป

810
00:46:07,040 --> 00:46:10,840
และฉันก็ไม่ได้เจอเธออีก
หรือแม้แต่จะนึกถึงเธอ…

811
00:46:14,000 --> 00:46:16,800
จนกระทั่งหน้าเธอออกข่าวเต็มไปหมด

812
00:46:16,880 --> 00:46:18,000
ทำไมคะ

813
00:46:18,080 --> 00:46:19,880
คดีที่ลิงการ์ดทำไง

814
00:46:22,240 --> 00:46:25,280
สามีที่ฆ่าภรรยาตัวเอง ฟินช์น่ะ

815
00:46:26,600 --> 00:46:28,520
ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียของเขา

816
00:46:28,600 --> 00:46:30,600
อันเดรีย ฟินช์

817
00:46:33,480 --> 00:46:36,720
ข้อตกลงคือฉันจะขึ้นให้การ
เกี่ยวกับอันเดรียในศูนย์พักพิง

818
00:46:36,800 --> 00:46:38,480
และได้พ้นโทษก่อนกำหนด

819
00:46:41,440 --> 00:46:44,440
แต่ในวินาทีสุดท้าย นังนั่นก็เปลี่ยนใจ

820
00:46:47,520 --> 00:46:49,960
บอกว่าฉันขึ้นให้การไม่ได้

821
00:46:50,040 --> 00:46:53,840
เพราะว่าคนแบบฉันไม่น่าเชื่อถือ

822
00:46:53,920 --> 00:46:58,240
มีข่าวหลุดออกไปว่าฉันได้คุยกับเธอ

823
00:46:58,320 --> 00:46:59,760
ฉันเลยโทรหาเธอ

824
00:47:01,880 --> 00:47:03,200
และบอกเธอว่า

825
00:47:05,520 --> 00:47:07,000
ฉันไม่ปลอดภัย

826
00:47:09,080 --> 00:47:12,240
- ฉันถูกข่มขู่
- เดี๋ยวนะ ใครกัน ใครมาหาคุณ

827
00:47:12,320 --> 00:47:15,840
อีสองคนนี้ นังสองคนที่ติดคุกตลอดชีวิต

828
00:47:16,480 --> 00:47:20,080
พวกมันเดินโบกมีดทำเองไปมา
บอกว่าฉันทำให้คนสำคัญไม่พอใจ

829
00:47:20,160 --> 00:47:22,080
- ใครจ้างมา
- จะไปรู้เหรอ

830
00:47:22,160 --> 00:47:25,840
พวกมันได้เงินเพิ่ม 500 ปอนด์
และมีชื่อติดบนถุงซักผ้า

831
00:47:25,920 --> 00:47:29,440
แต่ทำไมต้องไปเอาข้อมูลกับคุณ
ทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าคุณมี

832
00:47:29,520 --> 00:47:31,760
เพราะมีคนในนี้ที่รู้จักฟินช์ไง

833
00:47:31,840 --> 00:47:35,120
และพวกมันรู้ว่าฉันคุยกับคุณ
เพราะงั้นคุณต้องช่วยฉันนะ

834
00:47:35,720 --> 00:47:37,160
แล้วเมริตต์ทำอะไร

835
00:47:38,440 --> 00:47:39,680
คุณโทรมาจากไหน

836
00:47:39,760 --> 00:47:40,800
มือถือฉัน

837
00:47:40,880 --> 00:47:42,280
ใช้มือถือที่ลักลอบเข้าไปเหรอ

838
00:47:42,360 --> 00:47:45,000
แล้วแม่งต่างกันตรงไหน ก็บอกไปแล้วไง

839
00:47:45,080 --> 00:47:46,800
ฉันบอกแล้วไงว่าฉันทำอะไรไม่ได้

840
00:47:46,880 --> 00:47:48,480
นังสารเลว

841
00:47:50,360 --> 00:47:51,280
คุณเมายาเหรอ

842
00:47:51,800 --> 00:47:54,400
ฉันโคตรกลัวเลย

843
00:47:55,200 --> 00:47:56,320
คุณเมายาเหรอ

844
00:47:59,320 --> 00:48:01,000
แล้วจะให้ฉันทำยังไง

845
00:48:01,080 --> 00:48:02,040
ให้ตายสิ

846
00:48:03,080 --> 00:48:04,240
เธอวางสายไป

847
00:48:05,440 --> 00:48:06,920
(เคิร์สตี้)

848
00:48:14,480 --> 00:48:21,280
(เกรแฮม ฟินช์)

849
00:48:31,040 --> 00:48:32,800
(เคิร์สตี้)

850
00:48:32,880 --> 00:48:34,440
แล้วฉันต้องทำยังไงคะ

851
00:48:34,520 --> 00:48:37,360
คุณปล่อยให้ฉันลงเหว
ไม่ยอมให้ฉันใช้หลักฐานของเคิร์สตี้

852
00:48:37,440 --> 00:48:39,680
เธอจะไม่ช่วยคุณหรอก

853
00:48:39,760 --> 00:48:41,640
ที่จริงเธออาจทำให้เรื่องแย่ลงอีก

854
00:48:42,400 --> 00:48:44,040
เคิร์สตี้ แอตกินส์ถูกแทง

855
00:48:44,560 --> 00:48:45,560
ให้ตายสิ

856
00:48:48,360 --> 00:48:50,800
- มันแย่แค่ไหน
- ไม่รู้สิ

857
00:48:51,800 --> 00:48:55,080
เธอยังไม่ตาย แต่ก็โคม่า

858
00:48:56,520 --> 00:49:01,120
ฟังนะ ชีวิตของเคิร์สตี้
เป็นผลมาจากการเลือกห่วยๆ

859
00:49:02,360 --> 00:49:04,360
ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย

860
00:49:05,720 --> 00:49:08,760
ไปบอกแบบนั้นกับครอบครัวเธอสิ
พวกเขาคงสบายใจมาก

861
00:49:09,920 --> 00:49:12,800
แผลแรกควักลูกตา อีกแผลเจาะปอด

862
00:49:12,880 --> 00:49:16,280
ส่วนอีกแผลเฉียดหัวใจเธอไปไม่กี่มิลลิเมตร

863
00:49:16,360 --> 00:49:21,040
แค่สามแผลเท่านั้น
สองแผลเข้าเป้า ส่วนอีกแผลเฉียดไป

864
00:49:21,120 --> 00:49:24,040
ถ้าไม่ได้เกิดขึ้นในคุก
ผมคงบอกว่าเป็นฝีมือนักฆ่ามืออาชีพ

865
00:49:24,880 --> 00:49:27,200
แล้วคิดว่าพวกนักฆ่ามืออาชีพอยู่ที่ไหนล่ะ

866
00:49:48,240 --> 00:49:49,480
แซม เฮกพูดครับ

867
00:49:51,640 --> 00:49:53,120
- เคิร์สตี้
- ฮัลโหล

868
00:49:55,520 --> 00:49:56,400
โอเค

869
00:49:57,120 --> 00:49:59,280
- เมริตต์
- ฉันจะคุยกับคุณ

870
00:50:00,600 --> 00:50:02,080
บอกเวลากับสถานที่มาได้เลย

871
00:51:24,960 --> 00:51:27,560
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี