Iedereen weet hier dat geesten van oude bewoners...
...rondspoken op de plantages.
Maar ik heb me nooit opengesteld voor iets als geesten.
We waren hier op bezoek bij een vriend en zouden uit eten gaan.
Na het eten wilde m'n man de tour doen.
We liepen deze kamer in en ik nam foto's, zonder flits, ik verwachtte niets te zien.
Ik nam uiteindelijk foto's vanaf hier, ik moest dus om het bed heen.
Ik nam foto's en liep weg. Ik was de laatste in de kamer.
Op een doordeweekse dag na het werk, na het eten...
...zat ik op de bank en dacht aan ons bezoek aan de Myrtles.
Ik bladerde door wat foto's en ze waren allemaal vreselijk.
Ze waren bruin, wazig en besmeurd.
Maar plots zag ik er één waar ik van schrok.
Dit is een foto van... Het lijkt op deze ruit.
Het beeld is veel kleiner dan wanneer er iemand naast zou staan.
Het formaat klopt dus niet echt.
MEER VRAGEN DAN ANTWOORDEN
De Myrtles Plantage is een plek met een duister en ingewikkeld verleden.
Al meer dan veertig jaar komen bezoekers naar het terrein...
...om de paranormale activiteit die hier zou plaatsvinden, te ervaren.
GROOTBOEK VAN MOGELIJKHEDEN
WAT SPOOKT ER OP DE MYRTLES PLANTAGE?
Welkom bij de Myrtles.
Ik ben Hester Eby, ik zal jullie rondleiden.
Dit is de grote eetzaal, een van m'n favoriete kamers.
Bij de Myrtles Plantage denk je direct aan een spookhuis.
Maar het is zo veel meer. Dat heb ik door de jaren heen geleerd.
Myrtles staat bekend als een van Amerika's engste spookhuizen.
SPOOKPLANTAGE
HET ALLERENGSTE SPOOKHUIS?
De lamp ging vanzelf aan.
Als we slapen, worden de vreemde geluiden intenser.
GEFLUIT!
Ik voelde echt iemand in m'n oor fluisteren.
De Myrtles ligt in St. Francisville, Louisiana...
...dat is 40 kilometer ten noorden van Baton Rouge.
Het is een kleine, knusse gemeenschap...
...met veel charme en karakter.
Dit is de Franse slaapkamer, deze kamer bevat alle originele stukken.
De poppen zijn gewoon decoratie, maar veel mensen hebben verhalen.
Vooral over de poppen in de Fanny Williams-kamer.
Veel mensen worden parano... Ze zeggen dat ze van plaats veranderen.
Mensen zeiden dat er iemand zit.
'Misschien zie je ze niet, maar ze zijn er.'
En ik geloof ze. Of sommige mensen vertrekken en zeggen:
'Geloof je hier echt in?' En ik zeg: 'Ja, dat doe ik.'
Mijn verhaal bij de Myrtles begon jaren terug toen ik een baan zocht...
...het telefoonboek viel, terwijl ik erin bladerde...
...en het viel open op 'M. Myrtle's Plantation Home'.
Het huis is gebouwd in 1796 door generaal David Bradford.
Hij leidde de Whisky-opstand.
Hij was naar Louisiana gevlucht.
Dit geeft je 'n idee van hoe hij eruitzag.
Zoals elke vader arrangeerde hij het huwelijk van zijn dochter.
Hij vond rechter Clark Woodruff een geschikte echtgenoot.
Hij trouwde de dochter en nam de plantage over.
Hij veranderde de naam van Laurel Hill in de Myrtles...
...vanwege hun liefde voor de boom.
Ik werd eigenaar van Myrtles Plantage, omdat ik hier ben opgegroeid.
Mijn familie kocht het in 1992 toen ik acht maanden oud was.
Het idee om hierheen te verhuizen leek ze wel wat.
Ze dachten dat het leuk zou zijn om een kind...
...op te voeden in een saaie bed and breakfast. Ze hadden geen idee.
Ze wisten dat de Myrtles bekendstond...
...als een van de engste spookhuizen toen ze het kochten.
Ik weet niet of ze daar per se in geloofden.
Ik heb zelf zeker een paar ervaringen gehad.
Ik zag vaak vage dingen vanuit mijn ooghoek...
...of iets waarvan ik zeker wist dat ik het zag...
...en als ik het dan omschreef, verdween het weer.
Sommige mensen voelen dingen.
Zij hoeven niet veel te zien omdat ze iets voelen.
Soms heb ik het gevoel, als ik me snel genoeg omdraai...
...dat ik iemand naast me kan zien, maar ik ben nooit snel genoeg.
Ik zie iemand vanuit mijn ooghoek, of soms is het een geur.
Soms is het gewoon een gevoel of: 'Die stoel bewoog, zag je dat?'
'Ja, kan ik het verklaren? Nee.'
Deze foto is eind 1992 door m'n moeder gemaakt.
Ze nam foto's op het terrein voor verzekeringsdoeleinden.
Ze verzekerden het pand opnieuw, er mochten geen mensen op de foto's staan...
...dus ze nam ze op een dag dat alleen zij er was.
Ze stuurde de foto's naar de verzekeraar...
...en ze belden omdat er een persoon op de foto's stond.
Mijn ouders waren vrij sceptisch...
...over de paranormale activiteit toen ze het pand kochten.
En ik denk dat dat op dit punt veranderde.
Ik ben een paranormaal onderzoeker.
Ik heb een groep die huizen onderzoekt van families...
...die 's nachts vreemde dingen ervaren.
Mijn vrouw en ik besloten ons 10-jarige jubileum hier te vieren.
Plotseling begonnen de ramen voor ons...
...hevig te trillen.
Er was geen mechanisme dat dat kon veroorzaken.
Ik liep naar het raam. Vlak voor ik het aanraakte, stopte het.
Toen ging ik naar buiten voor een foto.
Ik zag niets, maar toen ik de film ontwikkelde...
...leek er een meisje uit het raam te klimmen.
Je ziet haar haar, de pofmouwen.
De meeste dingen die hier gebeuren zijn subtiel. Ze zijn hoorbaar.
Je zet je glas op tafel...
...je draait je om en dat glas is 15 cm verplaatst.
Of je doet je oorbellen uit...
...legt ze neer en ontdekt dat er een ontbreekt.
Een van de geesten lijkt OCD te hebben, als je iets verplaatst, legt zij 't terug.
Mijn vrouw is vaak sceptisch, maar op deze plek niet.
Bij andere onderzoeken zegt ze altijd: 'Dat is niet echt gebeurd.'
Ze denkt met me mee, ik zit er zo diep in.
'Heb je hier al aan gedacht? Het kan dit of dat zijn.'
Maar bij dit huis gelooft ze alles.
Er is geen greintje scepsis over de Myrtles.
We het hebben meegemaakt.
Een keer wachtten we op een groep voor een rondleiding.
Er was een klein meisje met haar moeder.
Ik groette haar en ze zei: 'Waarom ben je vies?'
Dus keek ik naar beneden en ik zag er prima uit.
Toen zei ze: 'Heb je honger?' Ze was heel serieus.
Het was tijd om naar binnen te gaan, ik liep met hen naar de deur...
...en ze draaide zich om naar de plek waar we stonden te praten.
Haar moeder en ik beseften dat ze niet tegen mij sprak.
Ze praatte met een ander.
Ze keek naar iemand buiten mij.
En die persoon was misschien een beetje vies...
...en zag er misschien hongerig uit.
Kinderen staan meer open voor dingen dan volwassenen.
We leren alles in twijfel te trekken, kinderen doen dat nog niet.
Ik weet niet wie ze zag.
Misschien was het Chloe, misschien was het een andere bediende.
Maar ik weet zeker dat ze het niet tegen mij had.
Het kleine meisje is niet de enige.
Andere gasten hebben ook...
...een geest gezien waarvan ze denken dat ze Chloe heet.
Ze denken dat ze een jonge slavin was...
...die hier aan het begin van de 19e eeuw woonde.
Ze heette Chloe.
Het verhaal gaat dat rechter Woodruff een huisbediende aannam.
Ze had een gemengde afkomst en ze miste haar linkeroor.
Ze droeg een groene tulband om dat te bedekken.
Hij maakte haar niet alleen tot slaaf, maar misbruikte haar ook.
Ze wist dat ze geen keuze had, anders moest ze op het land werken...
...en dat was het zwaarste werk op de plantage.
Ze werd betrapt terwijl ze familiezaken afluisterde.
Er wordt gezegd dat haar oor werd afgesneden als straf.
En dat ze sindsdien continu bezig was een plan te bedenken...
...om het respect van de familie terug te winnen.
Ze bakte een verjaardagstaart voor de oudste dochter van de rechter.
Met het sap van de populaire, maar giftige oleander.
Sommigen denken dat ze hen ziek wilde maken...
...zodat ze hen kon genezen om te bewijzen hoe belangrijk ze was.
Anderen denken dat het wraak was...
...dat ze het gif in de taart stopte om de familie te doden.
Sarah was toen zwanger van haar derde kind.
De kinderen en Sarah aten de taart...
...en ze werden niet ziek, maar het gif doodde hen.
Na haar bekentenis werd Chloe opgehangen.
Ze dachten dat als ze het lichaam in de rivier gooiden...
...dat de geest niet kon opstaan en niemand kwaad zou doen.
Er is die avond iets misgegaan.
Haar geest is duidelijk aanwezig.
Veel mensen die hier verblijven, hebben een rustige nacht.
Anderen niet, ze zeggen dat ze haar zien.
Het verhaal van Chloe is een van de beroemdste van de Myrtles...
...maar een aantal vragen blijft onbeantwoord.
BESTOND CHLOE ECHT?
Toen ik een boek schreef over beroemde spookhuizen in de VS...
...moest ik natuurlijk naar de Myrtles Plantage.
Ik ben sceptisch, maar niet cynisch, ik probeer niet te oordelen.
Tijdens mijn eerste bezoek, deed ik overdag een rondleiding.
...daarna deed ik er ook een 's nachts.
Bij elke tour zijn er weer nieuwe verhalen over nieuwe geesten.
Er komen er steeds meer bij en het evolueert continu.
Het bekendste verhaal van de Myrtles...
...is helaas een verhaal waarvoor weinig bewijs is.
Dat is het verhaal van Chloe.
Ze is vaak gezien met een groene omslagdoek of tulband.
Toen Marjorie Munson deze plantage in de jaren vijftig overnam...
...en de spookverhalen hoorde...
...vertelde iemand over een ervaring met een vrouw...
...met een groene tulband of doek om haar hoofd.
Dat verhaal bleef hangen, dat er een geest in het huis dwaalde.
Ze leek de huisgeest te zijn, een vrouw met de groene tulband.
Toen het verhaal van Chloe ineens opdook...
...werd een parallel getrokken met de geest met de groene tulband...
...hoewel de beschrijvingen niet overeenkwamen.
Maar feiten mogen een goed verhaal niet in de weg staan, zo ging het.
Aanvankelijk was ze een oud Frans dametje met een groene jurk.
En na verloop van tijd werd ze...
...een jonge Frans-Canadese nanny met een groene muts.
Soms is ze wit, soms is ze zwart.
In sommige verhalen is ze jong en mooi.
In andere verhalen is ze een dikke, oude vrouw.
Er zijn veel problemen met dit verhaal.
Er is bijvoorbeeld geen bewijs...
...dat de familie Woodruff ooit een slaaf had die Chloe heette.
Er zijn dossiers met namen van slaven, maar Chloe wordt nergens genoemd.
Ik denk dat er zoveel versies zijn omdat Chloe bij onze tijd moet passen.
Langer geleden was er...
...een grote connectie met de Frans-Canadese geschiedenis.
Dus in de jaren 20 en 40 was dat een logische verklaring.
Wat is tegenwoordig een grote maatschappelijke kwestie?
Racisme en slavernij.
De geest is een product van onze verbeelding...
...verbonden aan de tijdsgeest.
Dat zat me het meest dwars toen ik hier voor het eerst kwam.
Ik zocht naar authenticiteit en ontdekte dat de geschiedenis die verteld werd...
...en nog steeds verteld wordt, niet kan kloppen.
Ik denk dat de verhalen van de Myrtles volksmythen zijn die worden doorverteld.
Die verhalen hoor ik al m'n hele leven. We weten dat sommige delen onjuist zijn...
...maar het zit zo ingebakken in die volksmythen...
...dat de verhalen nog steeds zo worden verteld.
Ze blijven hetzelfde en zijn gewoon een vorm van vermaak.
Er is ruimte voor verschillende ideeën.
Weet je zeker dat het zo of zo is gebeurd? Altijd.
Wij zijn hier ook niet om iemand iets te bewijzen.
Ik vertel graag verhalen.
Gidsen vertellen graag verhalen en dat is alles.
We vermaken onze gasten graag.
Ik denk dat het oké is om de folklore te vertellen.
Het hoort bij het huis.
Deze verhalen horen bij het huis en bestaan al meer dan honderd jaar.
Daarmee wil ik de ervaringen van mensen niet negeren.
We kunnen kijken naar een verhaal als dat van Chloe en zeggen: 'Wat vreselijk.'
Sommigen zeggen: 'Het is een inclusief verhaal...
...de heldin is een Afro-Amerikaanse vrouw.'
Maar ze is de schurk...
...ze heeft niet bestaan en heeft niets verkeerd gedaan.
Chloe is slechts een van de overledenen hier en slechts...
...een van de verhalen. Dus of ze nu wel of niet bestond...
...er waren meer moorden, sterfgevallen en andere familietragedies.
Ook al zijn de folklore en spookverhalen over Myrtles...
...niet helemaal waar, één ding is zeker:
Talloze bezoekers hebben ervaringen gemeld die niet verklaard kunnen worden.
ALS CHLOE NIET BESTOND, WIE SPOOKT DAN OP DE MYRTLES PLANTAGE?
De Myrtles heeft alle ingrediënten voor een spookhuis.
Er zit geschiedenis achter.
Ik dook de dossiers in om het tot op de bodem uit te zoeken.
Toen David Bradford hier in de 18e eeuw kwam...
...nam hij zijn familie mee en begon een plantage.
Hij was advocaat...
...en besloot een plek te openen voor mensen die rechten wilden studeren.
Een van zijn leerlingen, Clark Woodruff, wilde advocaat worden.
Hij werd verliefd Sarah Matilda, de dochter van rechter Bradford.
Ze trouwden en kregen drie kinderen.
Na Bradfords dood namen ze het huis over.
In 1823 stierf Sarah, maar niet door de giftige taart.
Ik bekeek de dossiers en ontdekte dat ze stierf aan gele koorts.
Het was heel tragisch...
...hij bleef met zijn kinderen achter in het huis.
De volgende zomer stierven twee van zijn kinderen...
...ook aan gele koorts.
Er is nooit iemand overleden door vergif.
Als Sarah toen zwanger was van hun derde kind...
...zou Octavia nooit hebben bestaan, en dat deed ze duidelijk wel.
Hij stuurde zijn oudste dochter naar een kostschool...
...en verkocht het huis aan de familie Stirling...
...en ook zij leden onder tragedies.
Slechts vier kinderen haalden de volwassen leeftijd.
De rest stierf een natuurlijke dood op het terrein.
Daarna werd het huis vele malen verkocht en doorverkocht.
Er gebeurden meer tragedies.
De echte geschiedenis van de Myrtles zit vol met tragedies...
...en veel trauma.
Er zijn nogal wat doden gevallen in het huis.
GRUWELIJKE MOORDEN
VERMOORD TIJDENS GOKKEN MOORD BLIJFT ONOPGELOST
De schoonzoon van de Stirlings is vermoord.
Zijn moord werd nooit opgelost.
Iemand is verdronken na het jagen op loslopend vee.
De lijst ging maar door.
Dus als we geloven dat geesten achterblijven...
...vanwege onafgemaakte zaken, dan is dit een logische plek.
Ik weet niet wat het is met dit huis, misschien de geschiedenis vol angst...
...woede en verdriet...
Een theorie is dat het in dit huis is verankerd.
Gebaseerd op de mensen die elkaar niet kennen...
...en toch soortgelijke ervaringen en gebeurtenissen hebben gemeld...
...in het huis, denk ik zeker dat het hier kan spoken.
We staan buiten op de veranda.
We hebben mensen gehad die op de veranda aan het relaxen waren...
...en zeiden hoe fijn het is om de serveersters in kostuum te zien.
Ze dragen geen kostuum.
Wie ze heen en weer zagen zweven, weten we niet.
Deze geesten hier, misschien krijgen ze een band met je.
Ik weet dat er een meisje is dat graag kinderen in de buurt heeft.
En mijn zoon herinnerde zich dit niet.
We waren hier toen hij klein was, en ik zei: 'Waar was je?'
Hij zei: 'Ik speelde met dat blonde meisje.'
Er waren geen andere kinderen.
Er zijn veel kinderen in het huis geweest.
De familie Stirling verloor een deel van hun kinderen.
Dus het is mogelijk dat hun geesten zijn achtergebleven.
Er zijn verhalen dat de kinderen in de spiegel zijn gezien...
...of dat mensen ze horen lachen en spelen.
Er zijn kinderen op de veranda gezien in klederdracht.
Je moet dit echt ervaren en soms...
...ervaren mensen iets duisters.
Ik weet niet waarom...
...maar ik weet wel dat ze zich aan ons willen laten zien.
Toen we uitcheckten...
...gingen we naar de kamer om te kijken of we iets waren vergeten.
Midden in de kamer lag een knikker.
Die knikker zouden we 's nachts hebben gezien. Ik zei: 'Wauw.'
Ik pakte 'm op en zei: 'Waar komt dit vandaan?'
En onder datzelfde dressoir rolde nog een knikker vandaan.
Ik heb meestal een opnameapparaat bij me.
Mijn vrouw en ik waren net onze spullen aan het inpakken.
En toen zei een vrouw naast me, die er niet was: 'Ik haat je.'
Ik speelde het later af en zei: 'Ik heb iemand heel kwaad gemaakt.'
Ik haat je.
We stellen vragen. 'Ben je hier?' Dat soort dingen.
Als je geluk hebt, krijg je een intelligent antwoord.
Huil je om mij?
Hoorde je dat?
Er zijn vier kamers op de bovenste verdieping, zoals je ziet.
Ze zijn allemaal vernoemd naar mensen die bij dit huis horen.
In deze kamer, de John Leake-kamer, stak ik mijn voet uit het bed...
...en iemand greep mijn enkel en begon met mijn tenen te spelen.
DE JOHH W. LEAKE-KAMER
Een keer zaten we beneden, rond één uur 's nachts...
...en ineens begon de kroonluchter heen en weer te zwaaien.
Ik dacht dat hij zou vallen.
En toen zei een jongedame die ik die avond ontmoet had: 'Zie je haar?'
'Zie ik wie?' 'Ze staat voor je.' Ik had kippenvel, ik had het koud.
'Ze is heel boos op je.
Ze houdt haar vinger voor je gezicht en schreeuwt tegen je.'
Ik zei: 'Wauw'. Ik zie de kroonluchter wild bewegen.
Het wordt minder en ik zei: 'Staat ze nu voor me?'
'Nee, ze liep langs me heen. Ze ging naar de eetzaal van de kinderen...
...waar je camera staat.'
Ik liep naar binnen en nam foto's met beide camera's.
Ik nam de filmrol mee...
...naar een dealer waarvan ik wist dat hij snel kon ontwikkelen.
Hij zei: 'Kom je net van het vliegveld?'
Ik zei: 'Nee, waarom?' 'Je film is verbrand.'
Waarom kom je steeds terug? - Goede vraag, veel mensen vragen dat.
Het is net als in een reuzenrad of een achtbaan.
Je bent doodsbang als je omhooggaat...
...en dan... 'Kom op. Nog een keer.'
Maar ik ben gewoon een paranormaal liefhebber...
...die van de Myrtles Plantage houdt.
De paranormale activiteit bij de Myrtles...
...varieert van goedaardige waarnemingen tot fysieke verstoringen.
Maar wat wil het ons vertellen?
VRAGEN DE GEESTEN ONS DE ECHTE GESCHIEDENIS
VAN DE MYRTLES PLANTAGE TE ERKENNEN?
Als je de Myrtles nu op een historische tijdlijn plaatst...
...is het een verhaal van 200 jaar oud...
...vol pogingen een plantage zo winstgevend mogelijk te maken.
Voor de emancipatie was dat door slaven te dwingen katoen te verbouwen.
Toen de katoenindustrie instortte in het begin van de 20e eeuw...
...werd het verdienmodel een soort rassentoerisme...
...rond de fantasieën van witte Amerikanen over macht en suprematie.
Die dynamiek loopt door tot op de dag van vandaag.
Maar in de 21e eeuw...
...voelen steeds meer Amerikanen zich daar ongemakkelijk bij...
...of vinden het problematisch.
We gebruiken een plantage en moderniseren het...
...zodat het er is voor iedereen, van alle rangen en standen.
Ik ben me ervan bewust dat dat voor sommigen beledigend is.
Ik wil weten wat we kunnen doen...
...om dat te veranderen en verbeteren.
De plantage-eigenaren lieten gedetailleerde dossiers achter.
Dus we kunnen de dagelijkse gang van zaken...
...op deze plantages bestuderen.
Bennet H. Barrow...
...een planter die een paar kilometer van de Myrtles Plantage woonde...
...hield een dagboek bij.
Hij noteerde de marteling die hij persoonlijk toebracht...
...aan de ongeveer 100 mensen die hij als eigendom had.
Zweepslagen, hoofden onder water duwen...
Een barbaarse, lugubere mix van lichamelijke pijn en publieke vernedering.
Ik denk dat de focus van deze plek moet veranderen, we moeten het verhaal...
...van Chloe vertellen en uitleggen dat dat niet echt is.
Niet alleen de Myrtles heeft een historisch correct verhaal vermeden...
...en zich op het toerisme gestort.
Veel andere plantages deden hetzelfde.
En zoals we zien op sociale media, zijn veel mensen hier niet blij mee.
Deze plantage werd een bed and breakfast.
Een plek waar mijn voorouders werden vermoord, geslagen, verkracht...
Het is heel vreemd dat mensen trouwen op plantages.
God weet hoeveel slaven hier zijn gelyncht, gemarteld of begraven.
Daar trouw je dan en beleef je de gelukkigste dag van je leven.
De geschiedenis van slavernij wordt continu ontkend.
Nu wordt het bespot door er een luxe vakantieplek van te maken.
ER WORDT NOG STEEDS VERDIEND AAN SLAVERNIJ, HET IS 2022. ZIEK!!!
DAT IS VRESELIJK OM TE DOEN. WAAROM?
ZE MOETEN WORDEN GEDONEERD AAN HET MUSEUM VOOR ZWARTE GESCHIEDENIS
We moeten ons richten op de echte verhalen...
...en perspectieven van tot slaaf gemaakte mensen.
Mensen die proberen te overleven...
...onder extreme ontberingen en onderdrukking.
Ze wilden families bouwen en cultuur overbrengen.
Ik vind die verhalen veel krachtiger en veel betekenisvoller en intrigerender...
...dan verhalen over vrouwen in hoepelrokken...
...die broodjes eten op de veranda.
Helaas zijn de meeste verhalen van tot slaaf gemaakten bij de Myrtles...
...verloren gegaan...
...want in die tijd werden hun levens niet consequent bijgehouden.
Er is zoveel te achterhalen. Dat is iets dat...
...achter de schermen heel belangrijk voor ons is...
...dus we willen zorgen dat we het correct doen.
Het is uitdagend en ongemakkelijk.
Hoe ingewikkeld de geschiedenis achter de Myrtles...
...en het huidige gebruik van 't pand ook is, één ding is duidelijk.
Er wonen hier allerlei soorten geesten.
Men geloofde dat als iemand op de plantage stierf...
...de spiegels moesten worden bedekt met een zwarte doek.
Toen rechter Woodruff een deel van z'n familie...
...verloor was er zoveel chaos...
...dat en men denkt dat deze spiegel in de eetkamer hing.
En hij was onbedekt gebleven.
Aan deze kant van de spiegel zie je hand- of pootafdrukken.
Men gelooft dat de geesten van die mensen er nog in leven.
Veel mensen maken er foto's van.
Je ziet de gezichten van twee kinderen op die foto's.
Er gebeurt iets bij de spiegel. Kijk, vlak bij de vlekken.
De spiegel, dat geloof ik niet. Die is 200 jaar oud.
Hij stond toen niet in 't huis.
Als je naar het vermeende gezicht en de vermeende hand- en pootsporen kijkt...
...lijken het eerder imperfecties in de spiegel.
De handafdrukken die je ziet...
...kunnen handafdrukken zijn van de makers van de spiegel.
Ik zag dingen in die spiegel.
Het was één of twee uur 's nachts, mijn zwager en ik waren nog wakker.
Ik keek erin en ik zag een licht in de spiegel.
Ik dacht dat het een auto was.
We stonden op en zagen drie lichtbollen in de spiegel.
Ze stuiterden als in een flipperkast.
Ik keek naar m'n zwager en zag een aura.
Hij droeg een wit hemd...
...en die gaf licht alsof hij in een club was met zwarte lichten.
Onze haren stonden overeind en het was...
Je voelde veel energie en toen ging het weg.
Het licht ging uit.
Veel mensen hebben dingen in de spiegel gezien...
...of het nu met hun ogen of op foto's is.
Het is de meest gefotografeerde plek op de plantage.
KIJK ACHTER DE DAME DIE DE FOTO MAAKT
MYRTLES PLANTAGE SPOOKTOUR
Veel mensen komen hier om foto's te maken...
...en ontdekken later geesten op de foto's, ze zien meisjes of ze zien Chloe.
Maar meestal pas nadat ze de foto hebben gemaakt.
Ik heb een aantal van deze foto's bekeken...
...en herkende enkele van deze geesten.
Soms komen ze van spook-apps.
Ze worden ook veel gebruikt in foto's van andere beroemde plaatsen.
Er zijn tientallen spook-apps.
...je kunt deze geesten makkelijk zelf creëren.
Je neemt een foto...
...er is niets te zien, je plakt er een foto van een eng meisje in...
...en je hebt een geest.
Als we naar de legendarische spookfoto kijken, is die niet erg goed.
Hij is erg wazig, het is moeilijk om details te zien.
Er zijn veel natuurlijke verklaringen voor wat je op de foto ziet.
Het kan een foto van een schaduw zijn.
Het kan gereedschap, materiaal...
...of iets anders zijn dat daar destijds werd opgeslagen.
Ik denk dat het past bij het idee van veel mensen dat dit Chloe is.
Dat willen mensen op die foto zien.
Maar niet elke foto van de Myrtles heeft een logische verklaring.
Het regende een keer.
Het regende heel hard en er hing 'n vage mist bij de vijver.
Ik zei: 'Ik ga foto's maken.'
Ik zette het statief klaar en gebruikte die 1600-film.
Ik ontwikkelde de film en dacht: had ik maar meer foto's gemaakt.
Er was een rood lichtje in het prieel.
Het werd groter en leek op een vrouw met een hoed.
Dat is mijn interpretatie. Het kan van alles zijn, maar je zag iets.
Had ik maar meer foto's...
...want het lijkt alsof het iets groters werd.
Kom naar de Myrtles Plantage...
...en geniet van de folklore en de verhalen.
Geniet van die ervaring als amusement.
Maar het is heel belangrijk om ook de geschiedenis te eren.
Geschiedenis is belangrijk...
...en dat willen we niet uitwissen met fictie.
Ik zeg tegen iedereen:
'Kom binnen met een open geest en let goed op.
Maar respecteer vooral het huis en de geschiedenis.'
Ik hoop dat mensen enthousiast blijven over de paranormale kant...
...en van de spoken en de folklore genieten.
Maar ik wil het landgoed ook in een richting duwen...
...waar andere redenen ontstaan om het terrein bezoeken...
...en het uiteindelijk een plek wordt...
...om mensen van alle rangen en standen te ontvangen.
Ik ken Morgan al sinds hij 18 maanden oud was.
Nu leidt hij de Myrtles en hij doet het zo goed.
Hij beweert dat hij de Myrtles niet leidt, maar de Myrtles leidt hem.
Mensen vragen me vaak of ik in geesten geloofde voor ik hierheen kwam.
Ja, ik heb altijd in geesten geloofd.
Maar hier zijn, in geesten geloven...
...en me openstellen voor wat hier is, is iets speciaals.
Er is zoveel wat we niet weten.
Er is een oud spiritueel lied dat zegt: 'In de toekomst zal ik meer weten.'
Er is zoveel dat ik niet weet, maar ben ik er klaar voor?
Ik heb de tijd.
Maar als ik die foto's maak...
...en ik zie iets wat ik niet zie met het blote oog...
...vraag ik me af: wat gebeurt hier? Wie houdt je in de gaten?
De echte geschiedenis van de Myrtles blijft misschien altijd onduidelijk...
...maar één ding is zeker.
Wij zijn de bezoekers.
Niet zij.
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden