ฉันรู้เรื่องคําสาปของทะเลสาบลาเนียร์มาตลอด
มันเป็นทะเลสาบที่น่าขนลุก ทะเลสาบผีสิงมาตลอด
คุณกล้าหาญมากถ้าคุณไปที่นั่น
แต่ฉันค่อนข้างไม่เชื่อ ก็เลยไม่ได้คิดอะไร
จากนั้น ในปี 2020 ฉันกับครอบครัว ไปเที่ยวกันที่ทะเลสาบ
เราพยายามตกปลากัน
แต่ปลาไม่ค่อยมีเท่าไหร่ เราเลยแบบว่า "ลงไปเล่นน้ํากันเถอะ"
คุณกล้าหาญมากถ้าคุณไปที่นั่น การไปที่นั่นมันท้าทายมาก
ก็ตั้งแต่ฉันยังเด็กเลยละ มันหนาวมาก หนาวมากๆ
เพราะมีเด็กๆ ไปกับเราด้วย เราเลยเล่นมาร์โคโปโลกัน
มาร์โค
- โปโล! - โปโล!
แล้วเราก็เริ่มลอยออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
มาร์โค
โปโล
ขณะที่ฉันอยู่ในน้ําที่ลึกขึ้นกว่าเดิม
ฉันสังเกตว่าเท้าฉันไม่แตะพื้น แต่ฉันว่ายน้ําเป็น
ระหว่างที่ฉันว่ายน้ํา ฉันเห็นบางอย่างที่เท้า
ตอนแรกคิดว่าปลา เพราะเราอยู่ในทะเลสาบ
แล้วฉันก็รู้สึกว่ามีอะไรมาจับข้อเท้า และกระชากฉันอย่างรวดเร็ว
แล้วฉันก็จมลงไปใต้น้ําเลย
ฉันเริ่มสติแตก
มันเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาที แต่รู้สึกเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด
แล้วฉันก็พุ่งกลับขึ้นมา
แต่พอขึ้นมาได้ เพราะฉันเป็นหอบ ฉันเลยหายใจไม่ได้
น้องชายฉันเห็นฉัน เขาเลยว่ายน้ําออกมาช่วยฉัน
ฉันไม่คิดว่าจะมีคนเชื่อฉันตอนฉันไปถึงฝั่ง
ตอนแรกฉันเลยไม่เล่าให้ใครฟัง
จากนั้นฉันพบว่าเป็นเรื่องปกติมาก
ที่คนจะรู้สึกเหมือนถูกดึงลงไป...
(ทําไมคนสงสัยเรา เวลาพูดว่าลาเนียร์มีผีสิง)
(ถ้าบอกว่าคุณจะถูกผี ลากลงไปก้นทะเลสาบ เราพูดจริงๆ)
(ฉันน่าจะตายไปแล้ว แต่ก็รอดมาได้)
โดยฝีมือวิญญาณโกรธแค้นตามที่เขาว่ากัน
(ผีกระชากจิตวิญญาณคนตลอดเวลา)
ฉันไม่ได้ลงไปในทะเลสาบอีกเลย
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า แต่มันไม่ปกติเลย
(ไฟล์แปลกๆ นําไปสู่คําถามมากกว่าคําตอบ)
(ไฟล์พิศวง)
เกือบ 50 กิโลเมตรนอกแอตแลนตา จอร์เจีย มีทะเลสาบแห่งนึงที่ปกคลุมไปด้วยความลึกลับ
บางคนบอกว่ามันมีผีสิง
บางคนบอกว่ามันถูกสาป
แต่เรื่องจริงกับประวัติศาสตร์ของมัน อาจทําให้ไม่สบายใจยิ่งกว่า
(บัญชีแยกประเภทความเป็นไปได้ อะไรซ่อนอยู่ใต้ทะเลสาบลาเนียร์)
(กู้ภัยลาเนียร์ นักประดาน้ํา)
จํานวนครั้งที่ทีมดําน้ํากู้ภัยลาเนียร์
ถูกตามให้มาหากระเป๋าสตางค์
- โทรศัพท์ แหวนแต่งงาน - กุญแจ แว่นสายตา
ตอนนี้เราหาแหวนแต่งงานมา 37 วงแล้ว เชื่อไหม
ลาเนียร์เป็นทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น
และเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
มีชายฝั่งยาว 1,114 กิโลเมตร
ส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลสาบลึก 47 เมตร
เดิมทีทะเลสาบถูกสร้างขึ้นเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า
ย้อนกลับไปช่วงปลายทศวรรษ 1940 กรมทหารวิศวกรรมได้รับมอบหมาย
ให้มาที่นี่และออกแบบและวางผังทะเลสาบ
เมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตอนใต้คือแอตแลนตา เมืองหลวงของรัฐจอร์เจีย
แอตแลนตาเติบโตแบบก้าวกระโดด
ผมคิดว่าจํานวนคนเพิ่มขึ้นจาก 14,000 คน เป็น 200,000 คน
ภายในเวลาไม่กี่ปี
พวกเขาจึงต้องการสถานที่
เพื่อเป็นแหล่งน้ําที่เมืองจะต้องการ
ทะเลสาบลาเนียร์รับน้ําจากแม่น้ําหลักสองสาย
แม่น้ําแชตตาฮูชีและแม่น้ําเชสทาที
และตอนที่พวกเขาสร้างทะเลสาบ มีถนนและสะพานอยู่มาก
มีบ้านแบบครอบครัวเดี่ยวอยู่มาก ส่วนใหญ่เป็นชาวไร่
แล้วคนพวกนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่อื่น
ส่วนใหญ่อยากย้าย เพราะความพัฒนาที่จะเกิดขึ้น
กรมทหารวิศวกรรมสหรัฐฯ เริ่มซื้อที่ดินจํานวนมาก
และเริ่มการพัฒนาในปี 1950
และเขื่อนสร้างเสร็จประมาณปี 1954
แล้วทะเลสาบก็เติมเต็ม อย่างเป็นทางการประมาณปี 1957
นี่เป็นทะเลสาบที่สวยงาม และมีสิ่งที่น่าดึงดูดใจมาก
ถึงได้มีคนแวะมาเที่ยวเยอะมากทุกปี
มีนักท่องเที่ยวมาที่ทะเลสาบลาเนียร์ ปีละมากกว่าสิบล้านคน
ปีนี้พวกเขายิ่งคาดหวังมากขึ้นอีก
ก็เลยมีคนเข้ามาเยอะมาก
ตอนนี้ทะเลสาบกลายเป็นสถานที่อันดับหนึ่ง
ที่ชาวแอตแลนต้าพึ่งพา เพื่อคลายร้อนจากความร้อนในฤดูร้อน
แต่เมื่อความนิยมเพิ่มขึ้น ข่าวลือก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน
ก่อนทํางานให้กรม
ผมไม่เคยได้ยินความเชื่อ เกี่ยวกับลาเนียร์นอกเหนือจากที่มีอยู่มาก่อน
แต่พอตั้งสํานักงานที่นั่นได้ 30 วินาที
ผมก็ได้ยินเรื่องราวทุกรูปแบบทันที
เรื่องหลักๆ คือเรื่องการจมน้ํา
มีคนตาย 11 คนจากอุบัติเหตุจมน้ํา
ที่ทะเลสาบลาเนียร์ปีนี้
ทีมงานกําลังค้นหาตัวชายสองคน จากทะเลสาบลาเนียร์
ที่ได้รับแจ้งว่าจมน้ํา
เมื่อวานเกิดเหตุจมน้ําอีกแล้ว
มีคนตายอีกสองคนที่ทะเลสาบลาเนียร์ ช่วงสุดสัปดาห์วันหยุด
และมันไม่ใช่การจมน้ําธรรมดา แบบที่คนพลาดกัน
และนั่นคือจุดจบของพวกเขา
มันเป็นความรู้สึกที่น่าขนลุก
เขาโดดลงน้ํา แต่ไม่เคยกลับขึ้นมาเลย
เธอหายตัวไปหลังจาก กระโดดลงจากเรือลงไปในทะเลสาบ
เขาลงไปในน้ํา และจนตอนนี้ยังไม่โผล่ขึ้นมาเลย
(ใบมรณะบัตรแจ้งว่ามีผู้จมน้ํา)
(ที่ทะเลสาบลาเนียร์มากกว่า)
ถึงมันจะใหญ่
แต่พอได้ยินว่าปีนึงมีคนตายเกือบ 20 คน
โดยเฉพาะตรงจุดนึง ก็ใช่ครับ
ข่าวลือและความเชื่อก็เริ่มแพร่ออกไป
ความเชื่อมีเนื้อหาเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติ
และคําถามว่าผีคือต้นเหตุที่ทําให้คนตายหรือไม่
(พบเหยื่อจมน้ําที่ทะเลสาบ)
(ลูกชายทัลมาดจ์จมน้ํา)
(โรสเวล ยูธ อายุ 14 ปี จมน้ํา)
(ชายจมน้ําเพราะเรือพลิกคว่ํา)
(วิญญาณของคนที่จมน้ําสิงอยู่ในทะเลสาบรึเปล่า)
ตั้งแต่เริ่มสร้างทะเลสาบลาเนียร์ ในปลายทศวรรษที่ 1950
ก็มีคนตายประมาณ 700 คน
และมีคนตายมากกว่า 200 คนตั้งแต่ปี 1990
และคาดว่ามีบางศพที่ไม่เคยหาเจอ
มันเป็นสถานที่และที่มาของการโต้เถียง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
และตอนที่ผมเพิ่งย้ายมาที่นี่ ผมก็ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องผี
ที่คนเล่าเรื่องราว
เกี่ยวกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ ที่เกิดขึ้นรอบทะเลสาบ
และมันได้รับความสนใจมาก
โดยเฉพาะเรื่องของผมคือเรื่อง "หญิงสาวในทะเลสาบ"
มีเรื่องเล่ามากมายว่าคนเห็นการปรากฏตัว
บนสะพานทางหลวงหมายเลข 53
ของหญิงสาวสวมชุดสีฟ้าที่เดินเตร็ดเตร่อยู่แถวนั้น
และพวกเขาคิดว่าบางที
การปรากฏตัวนั้นอาจเกี่ยวข้องกับ ศพหญิงสาวรายหนึ่ง
ที่ถูกพบ... อยู่ข้างสะพานในชุดสีฟ้า
ในตอนนั้น พวกเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
แต่คนคาดการณ์ว่าอาจเป็นดีเลีย ยัง
ที่หายตัวไปพร้อมกับซูซี่ โรเบิร์ตส์ เมื่อประมาณ 18 เดือนก่อน
พวกเธอทั้งคู่เป็นคุณแม่ยังสาว
และพวกเธอจะแวะไปที่ไนต์คลับแห่งนึง
ที่ฝั่งฟอร์ไซธ์เคาน์ตีของทะเลสาบ และเต้นรํากันทั้งคืน
(ทรีเกเบิลส์)
พวกเธอไปที่นั่น และพวกเธอสนุกกันมากอย่างเห็นได้ชัด
ดีเลียใส่ชุดสีฟ้าที่ยืมมา ที่เธอคิดว่าสวยมาก
แล้วพวกเธอก็ออกมาจากคลับเพื่อกลับบ้าน ไปดูแลครอบครัวให้ทันเวลา
พวกเธอแวะเติมน้ํามันที่ปั๊มน้ํามัน ระหว่างทางกลับบ้าน
และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นพวกเธอ
หลังจากที่พวกเธอหายตัวไป ผู้คนก็ตามหาตามถนนตรงนั้น
แต่พวกเขาไม่เจออะไรเลยจริงๆ
และดูเหมือนว่าพวกเธอ จะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ผมคิดว่าเป็นพี่ชายของดีเลียที่พูดว่า
ตอนที่พบศพ หลังจากที่พวกเธอหายตัวไป 18 เดือน
เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผ่านเขาไป และเขารู้ว่าเป็นน้องสาวของเขา
(เจ้าหน้าที่หยุดการค้นหาทะเลสาบลาเนียร์ ปล่อยให้การหายตัวไปในปี 1958 ไม่คลี่คลาย)
เราอยู่ในจุดที่
ผู้หญิงในชุดสีฟ้าน่าจะสิงอยู่ในทะเลสาบนี้
และหลายคนอ้างว่า ในตอนเช้าตรู่หรือเวลามีหมอก
พวกเขาเห็นผู้หญิงเดินข้ามสะพาน ใส่ชุดสีฟ้า
ผมอยู่ที่ทะเลสาบตอนกลางคืนบ่อยมาก แต่ไม่เคยเห็นเธอนะ
ใช่ ผมก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน ก็เลย...
จากนั้นตอนที่พวกเขากําลังทํางานกันบนสะพาน เท่าที่ผมจําได้คือปี 1990
ระหว่างที่พวกเขากําลังตอกเสาเข็ม
พวกเขาเจออะไรบางอย่าง
ส่งนักประดาน้ําลงไป พวกเขาเจอรถ
- และมีซูซี่ โรเบิร์ตส์ในนั้น - ซูซี่
(ปี1959 พบศพในชุดสีฟ้า)
ดูเหมือนพวกเธอไปปาร์ตี้กันมา
และขณะที่พวกเธอกลับบ้าน รถก็วิ่งตกถนน
ทั้งคู่จมน้ําตายในรถ
และเท่าที่เรารู้ ปริศนาก็คลี่คลายแล้ว
พอระบุตัวซูซี่ โรเบิร์ตส์ได้ในปี 1990
พวกเขาเลยรู้ว่าศพที่เจอเมื่อหลายปีก่อน
คือดีเลีย ยัง
แต่เธอถูกระบุตัวไปแล้วโดยปริยาย และนั่นก็เป็นเรื่องเศร้าในตัวมันเอง
ฉันเคยได้ยินคนพูดว่า
"ใช่ เราอยู่ที่ทะเลสาบตอนกลางคืน คิดว่าเห็นผู้หญิงใส่ชุดสีฟ้านะ"
ฉันเองไม่เคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดสีฟ้าหรอกค่ะ
แต่หลังจากเกิดเรื่องขึ้นกับฉัน ฉันก็เชื่อนะ
มีหลายเหตุการณ์ที่คนที่มาตั้งแคมป์รอบทะเลสาบ
เจอเรื่องเหนือธรรมชาติ เรื่อง "ผี"
ผู้คนทําของหายแบบที่พวกเขาอธิบายไม่ได้จริงๆ
และมีคนโผล่มารอบๆ แคมป์ไฟของพวกเขา
ที่ดูเหมือนพวกเขาจะอยู่ตรงนั้น แล้วก็ไม่อยู่
ถ้าคุณไปดูโซเชียลมีเดียอะไรก็ตาม อย่างติ๊กต็อก ยูทูบ เฟซบุ๊ก
คุณจะเห็นความเห็นเยอะมาก ว่าทะเลสาบลาเนียร์มีผีสิงยังไง
ทะเลสาบลาเนียร์นี่มันอะไรกัน
ที่นั่นมีผีสิงและต้องคําสาป
ถ้าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับทะเลสาบลาเนียร์ คุณต้องรู้ว่ามันมีผีสิง
ทะเลสาบเต็มไปด้วยซากศพจริงๆ
มีเรื่องราวแบบนั้นอยู่หลายเรื่อง
และผู้คนคาดเดาว่าตอนที่สร้างทะเลสาบขึ้น
มันสร้างอยู่บนสุสานพวกนี้ทั้งหมด
ผมคิดว่ามีสุสาน 20 แห่งที่ถูกสร้างทับ
ศพบางส่วนถูกเคลื่อนย้ายไป แต่ก็เหมือน เรื่องวิญญาณขังสยอง ไม่ได้ย้ายไปหมด
ฉันทําไม่ได้ คุณไม่เข้าไปในทะเลสาบลาเนียร์หรอก
ผมไม่เชื่อเรื่องผีด้วยซ้ํา แต่ผมจะไม่ไปที่นั่นเด็ดขาด
คําถามที่ผมถูกถามบ่อยคือ "มีหลุมศพใต้ทะเลสาบลาเนียร์รึเปล่า"
และผมดําน้ําในทะเลสาบนี้ มากว่า 5,000 ครั้งแล้ว
ผมเห็นมันหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว ผมเห็นก้นทะเลสาบแล้ว
ผมน่าจะได้เห็นทะเลสาบนี้ มากกว่ามนุษย์ทุกคนเลยด้วย
นักดําน้ําลงน้ํา
ผมรับรองได้
หลุมศพทั้งหมดที่รู้ว่าเคยมี อยู่ที่ทะเลสาบลาเนียร์ถูกขุดขึ้นมาหมดแล้ว
ผมพูดแบบนั้นเพราะถ้าเราย้อนกลับไป สมัยชนพื้นเมืองอเมริกัน
ที่นี่เป็นที่นิยมมากเพราะมีแม่น้ํา
และแน่นอนว่าต้องมีหลุมศพที่ไม่มีป้าย จากสมัยนั้นด้วย
ดังนั้นซากศพบางส่วนจะยังอยู่ใต้ทะเลสาบนี้
ตามตํานานและเรื่องเล่าบางเรื่อง
การรบกวนสถานที่ฝังศพของชนพื้นเมืองอเมริกัน อาจนําไปสู่ความโชคร้าย
ในกรณีของทะเลสาบลาเนียร์ พื้นที่ทางจิตวิญญาณหลายแห่งถูกน้ําท่วม
ตอนนี้เลยมีคนสงสัยว่า นั่นทําให้ความอัปมงคลปกคลุมทะเลสาบรึเปล่า
(การดูหมิ่นหลุมฝังศพของชนพื้นเมืองอเมริกัน ทําให้ทะเลสาบถูกสาปรึเปล่า)
หลายคนเชื่อว่าวิญญาณโกรธ
ถึงได้ดึงคนลงไปใต้น้ําอยู่ตลอด
ฉันไม่อยากพูดว่าพวกเขาอยากแก้แค้น เพราะฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะได้อะไร
พวกเขาอาจเอื้อมมือหาใครสักคน พยายามขอความช่วยเหลือก็ได้
แต่กลับเอาชีวิตไปแทน
ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติส่วนใหญ่ มาจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่เคยเกิดขึ้น
และพื้นที่บริเวณนี้เกี่ยวข้องกับเส้นทางธารน้ําตา
ทั้งชาวเชอโรกีและชาวครีค เคยอาศัยอยู่ในบริเวณนั้น
พวกเขาถูกบังคับให้ทิ้งทุกอย่าง แล้วเดินไปโอคลาโฮมา
ในปี 1830 สภาคองเกรสได้ออกกฎหมาย
ซึ่งบีบให้ชนพื้นเมืองอเมริกันในชายแดนใต้
ต้องย้ายไปอยู่เขตสงวนในโอคลาโฮมา
การเดินทางอันเหนื่อยยากที่ตามมา
คร่าชีวิตชาวพื้นเมืองไปประมาณ 15,000 คน
หัวหน้าเผ่าคนหนึ่งจึงลงความเห็นว่ามันคือ "เส้นทางแห่งธารน้ําตาและความตาย"
(เว็บเบอร์สฟอลส์ - โอคลาโฮมา)
นี่เป็นจุดแวะสุดท้ายสําหรับเส้นทางธารน้ําตา
ครอบครัวฉันสืบย้อนกลับไปได้ถึง สมัยเส้นทางธารน้ําตา
ทั้งฝั่งพ่อและฝั่งแม่
และฉันมีความทรงจําวัยเด็กที่ครอบครัวฉัน เล่าเรื่องสยองขวัญพวกนั้นต่อๆ กันมา
มันปวดใจมากค่ะเวลาที่เราหยุดและรู้ว่า
พวกเขาเดินทางครั้งนั้น ในเดือนฤดูหนาวด้วย
และมันยากเย็นแค่ไหน ที่ต้องเดินหลายพันกิโลเมตร
และต้องทิ้งทุกอย่างไว้ ยกเว้นของที่พอจะเอาไปได้
ฉันรู้ว่ามันเริ่มต้นที่จอร์เจีย
และฉันนึกไม่ออกด้วยซ้ํา ว่าพวกเขาไปถึงเว็บเบอร์สฟอลส์ได้ยังไง
มันเป็นโศกนาฏกรรมที่เลวร้ายมาก การสูญเสียมรดก ที่ดินของพวกเขา
และคาดว่ามีบางกรณีที่คน
เห็นการปรากฏตัว ของชนพื้นเมืองอเมริกันรอบทะเลสาบ
คุณคงคิดว่ายิ่งมีคนบอกว่ามีผีสิงมากเท่าไหร่
พวกเขาจะยิ่งไม่มากัน
แต่สมัยนี้ใครๆ ก็ชอบมัน
ฉันไปทะเลสาบลาเนียร์มาแล้ว ฉันแค่อยากเห็นเองกับตา
(เรารอดจากทะเลสาบลาเนียร์)
ผมมาจากบร็องซ์ นิวยอร์ก ถิ่นกําเนิดของฮิปฮอป
ผมมาแอตแลนตาในปี 1994
และผมเริ่มแล่นเรือในปี 2015
การแล่นเรือมันเจ๋งดีครับ
และผมคิดว่ามีอุปสรรคมากมาย ในการเข้ามาอยู่แล้ว
และผู้คนไม่ควรถูกขัดขวาง เพราะพวกเขาบอกว่าทะเลสาบมีผีสิง ไม่เลย
ผีสิงแปลว่า... มีผี
ผมไม่เคยเห็นผีแถวนี้เลย
ผมว่าเราต้องจัดการกับข้อเท็จจริง
คุณไม่สามารถมาที่ทะเลสาบลาเนียร์
แล้วโดดลงเรือ แล้วคิดว่าจะกลับบ้านในคืนนั้นได้
ถ้าไม่มีความปลอดภัย ของคนแล่นเรือหรือไม่มีการฝึก
ทุกครั้งที่มีคนตายในทะเลสาบแห่งนี้
เก้าในสิบครั้ง เป็นเพราะพวกเขาไม่ได้ใส่เสื้อชูชีพ
ใช่ไหม พวกเขาปาร์ตี้กัน ดื่มกัน
พวกเขาไม่ได้อ่านคู่มือการเดินเรือ ของหน่วยยามฝั่ง
เข้าใจที่พูดใช่ไหม
(การจมน้ําที่เกิดขึ้นในทะเลสาบลาเนียร์)
("ไม่มีใครใส่เสื้อชูชีพเลย")
ผมต้องช่วยคนขึ้นมาบนเจ็ตสกีของผม
ผู้ใหญ่ที่หมดสภาพ หรือไม่ก็เมา
ดังนั้นนั่นไม่ใช่ผีสิง ถูกไหม นั่นคือการตัดสินใจที่แย่
ผู้คนต้องจริงจังกับที่นี่ นี่เป็นทะเลสาบที่อันตรายในการแล่นเรือ
เราจะลงไปไม่เกิน 20 นาที
ผมจะตั้งค่าที่ลึกสุด วันนี้โรเบิร์ตดูแลความปลอดภัย
ใช่
- เอาละ นักดําน้ําลงน้ํา - นักดําน้ําลงน้ํา
มีคนมาหาผม เพราะคิดว่าทะเลสาบมีผีสิงเยอะมาก
แม้แต่ตอนที่ผมเดินทางไปเมืองอื่น
พวกเขาบอกว่า "คุณอยู่ที่ทะเลสาบลาเนียร์เหรอ ว้าว ที่นั่นมีผีสิงนี่"
และผมรับรองได้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ว่ามันไม่มีผีสิงและไม่ได้ถูกสาป
โชคไม่ดี สิ่งนึงที่เกิดขึ้นที่ทะเลสาบ
คือเรามีคนที่จมน้ําตาย
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้
นี่คือหนึ่งในทะเลสาบที่อันตรายที่สุดในประเทศ
เวลาคุณลงไปข้างล่างซึ่งไม่มีแสงสว่างเลย
มันมองเห็นได้ยาก และก็น่าขนลุกมาก
เราเจอเรื่องแปลกที่สุดตอนเราลงไปในน้ํา
มีของทุกแบบที่สามารถโผล่มากะทันหัน
ระวังด้วยนะพวก
ตึกอยู่ทางนี้ ไปทางนี้
ฉันอยู่เหนือมันแล้ว
นี่คือบ้านที่พวกเขากําลังดําเข้าไปในนี้ ซึ่งมีห้องหลายห้อง
ในทะเลสาบลาเนียร์มีอะไรแบบนี้เยอะ
มีสะพานเก่าแก่อยู่เยอะ มีซากตึกเก่าๆ เหลืออยู่เยอะ
มีต้นไม้ที่โตเต็มที่อยู่ใต้ก้นทะเลสาบ
ต้นไม้เป็นแบบนี้ มันโตเต็มที่ ตั้งตรง
อะไรก็ตามที่อยู่ใต้น้ําลงไปสิบเมตร คุณจะพุ่งไปชนต้นไม้
เมื่อหลายปีก่อน เกิดภัยแล้ง
น้ําในทะเลสาบลดลงหกเมตร
และคุณได้เห็นทุกอย่าง ที่คนไม่เคยเห็นมาก่อนโผล่ขึ้นมา
มีอัฒจันทร์ของสนามแข่งรถเก่าจริงๆ แต่สนามแข่งเป็นสนามดิน
และตอนนี้สนามดินนั่นก็คือโคลนจํานวนมาก ที่อยู่ก้นทะเลสาบ
ปีนั้นมีอุบัติเหตุทางเรือเกิดขึ้นเยอะมาก มันเหลือเชื่อจริงๆ
และผมคิดว่าปีนั้นเป็นปีนึงที่มีคนจมน้ํามากที่สุดด้วย
เพราะคนขับเรือไปชนหินพวกนี้ และต้นไม้ และสิ่งต่างๆ
และเกิดอุบัติเหตุถึงชีวิต
ผมเอาของฝากมาให้
- นั่นอะไร ที่จับรถเข็นเหรอ - มันมาจากวงกบประตู
และนี่ก็ก้อนอิฐจากบ้าน
โชคไม่ดีที่เราต้องถูกเรียกตัวไป เพื่อช่วยเหยื่อจมน้ํา
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าเศร้า ที่เราทํากันที่ทะเลสาบแห่งนี้
เราพยายามทําให้ครอบครัวหายข้องใจ
เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ มันน่าเศร้ามาก
แต่ถ้าคนระวังในการแล่นเรือให้ดีกว่านี้
ทะเลสาบนี้ก็จะปลอดภัยขึ้น
ฉันคิดถึงสิ่งที่อยู่ข้างใต้นั่นบอยมาก
ฉันชอบอธิบายเรื่องต่างๆ ตามหลักวิทยาศาสตร์
หรือพยายามหาเหตุผลให้มัน
แต่วันนั้นฉันโดนจับแล้วลากลงไปใต้น้ําจริงๆ
และฉันไม่มีคําอธิบายอะไรเลย
มันน่าหงุดหงิดนะ เวลามีคนไม่เชื่อคุณ
บางครั้งฉันก็ไม่เชื่อตัวเองเหมือนกัน แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ
ความจริงก็คือ ถ้าคุณอยู่บนน้ํา
ต่อให้ใส่เสื้อชูชีพ คุณก็แค่รู้สึกไม่สบายตัว
(เกาะทะเลสาบลาเนียร์)
การจมน้ําจํานวนมาก อาจเป็นเพียงเพราะ ความผิดพลาดของมนุษย์รึเปล่า
หรือมีคําอธิบายที่เหนือธรรมชาติกว่านี้
ชาวบ้านบางคนพูดถึง โศกนาฏกรรมในอดีตอีกเรื่อง
ที่ถูกฝังลึกในก้นทะเลสาบ ว่าเป็นเหตุผลของการตายที่น่าเศร้าเหล่านี้
(โศกนาฏกรรมของเมืองที่ถูกลืม เป็นต้นเหตุของคําสาปรึเปล่า)
คนบอกว่าเราอยู่ที่ทะเลสาบลาเนียร์
บางคนบอกว่าเราอยู่ในเกนส์วิลล์
แต่จริงๆ แล้ว เราอยู่ในออสการ์วิลล์
มันอยู่ใต้เท้าเราจริงๆ
ตอนเล็กๆ เด็กๆ พยายามแกล้งให้ตกใจกัน ว่าที่ก้นทะเลสาบลาเนียร์มีอะไรอยุ่
พยายามทําให้คุณกลัว แบบว่า
"ถ้าเธอลงไปในทะเลสาบ แปลว่าเธอกําลังว่ายน้ําอยู่บนเมืองเมืองนึง"
ซึ่งตอนแรกฉันคิดว่าเป็นเรื่องอํากันเล่น แต่ปรากฏว่ามันเป็นความจริง
มันมีโบสถ์ โรงเรียน ธนาคารอะไรทํานองนั้น
แต่ไม่มีเครื่องบ่งชี้คุณค่าทางประวัติศาสตร์อยู่ที่นั่น
ออสการ์วิลล์เคยเป็นที่หลบภัย สําหรับชาวแอฟริกันอเมริกันในฟอร์ไซธ์เคาน์ตี
คนดําเคยอาศัยอยู่ที่นั่น และคนขาวเคยอาศัยอยู่ที่นั่น
ฉันคิดว่าตราบใดที่ผู้คนอยู่ในที่ของตัวเอง เป็นมิตรกับเพื่อนบ้าน
สามารถมีไร่นาเป็นของตัวเองได้ สามารถทํางานในเมืองได้
ทุกคนก็เข้ากันดีได้
(ฟอร์ไซธ์ ออสการ์วิลล์)
เวลาคุณหาข้อมูลออสการ์วิลล์ จะเจอไม่มาก ฉันไม่เจออะไร
เราจึงพยายามรวบรวมวัตถุดิบที่เราหาได้
แล้วเราก็อาศัยประวัติศาสตร์ปากเปล่า
จากนั้นก็เอามาปะติดปะต่อกัน แล้วก็คิดถึงบางสิ่งที่บอกว่า
"นี่อาจเป็นเรื่องราวทั้งหมดที่ต้องเล่า"
แม่ผมเล่าเรื่องออสการ์วิลล์ให้ผมฟัง
ปู่ของผม เบิร์ด เขาทําไร่บนที่ดินที่นั่น
พวกเขามีร้านค้าที่คนดําเป็นเจ้าของ ตั้งแต่มีสงครามที่นั่น
และมันเป็นที่ที่น่าอยู่มาก
ออสการ์วิลล์เป็นเมือง ที่ชาวแอฟริกันอเมริกันได้มีสิ่งที่ต้องการ
พวกเขาเริ่มสร้างครอบครัว และทํามาหากินที่นั่นด้วยตัวเอง
และพวกเขาจะช่วยเหลือกัน
รู้ไหม ถ้าผลผลิตของคุณไม่ดี
ก็มาเอาของเราไปได้
พวกเขาเข้ากันได้ดีแบบนั้นก่อนเกิดเรื่องขึ้น
สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปในปี 1912
(ปี 1830 เส้นทางธารน้ําตา)
มีผู้หญิงคนนึงตื่นขึ้นมาแล้วบอกว่า เห็นชายผิวดํายืนอยู่บนเตียง
นั่นทําให้ชุมชนคนขาวตื่นตระหนก
สองสามวันต่อมา มีคนพบหญิงสาวอีกคนถูกซ้อมและข่มขืน
เธอชื่อเม โครว์
ผมคิดว่าเธออายุ 19 ปี
และด้วยเหตุผลบางอย่าง...
มันอาจเป็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยในสมัยนั้น ซึ่งดูจะเป็นแบบนั้น
ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น
ที่แรกที่คนจะไปตรวจสอบคือชุมชนคนดํา
แต่ไม่มีหลักฐาน เธอไม่เคยฟื้นคืนสติ
แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าต้องโทษใคร
และพวกเขาโทษหนุ่มแอฟริกันอเมริกันสามคน
และพวกเขาจับคนนึงไปและรุมประชาทัณฑ์ ก่อนจะมีสิ่งที่เรียกว่าการพิจารณาคดีซะอีก
(ฝูงชนรุมประชาทัณฑ์นิโกร)
และจากเรื่องเล่าทั้งหมด ว่ามีชายผิวดําทําร้ายหญิงผิวขาว
คนผิวขาวเลยตัดสินใจว่าต้องกวาดล้างเคาน์ตี
พวกเขาเลยบอกให้คนผิวดํา "เก็บข้าวของแล้วออกไปซะ"
และพวกเขาแขวนคอ ผู้ชายหนึ่งในสามคนนั้นในเมือง
และผู้คนก็ยิงใส่เขาตลอดทั้งวัน
ปู่ทวดเบิร์ดเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้
ดังนั้นคุณรู้ถึงอันตรายของการไม่ไป
เพราะเรื่องแบบนั้นอาจเกิดขึ้นกับคุณได้
พวกเขาก็เลยต้องไป พวกเขาไม่มีเวลาจะจัดแจงทรัพย์สมบัติ
มันเป็นเรื่องของการออกไปกลางดึก และออกไปจากฟอร์ไซธ์เคาน์ตี
ตอนนั้นไม่มีทะเลสาบ มันคือแม่น้ําแชตตาฮูชี
และพวกเขาบังคับคนดําบางส่วนไปที่ริมแม่น้ํา
และพูดว่า "ว่ายน้ําหนีตายไปซะ"
"ถ้าแกข้ามแม่น้ําแชตตาฮูชีนั่นไปได้ อยากจะทําอะไรก็ตามใจ
แต่แกต้องออกไปจากที่นี่"
มันมีสะพาน แต่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้มัน
"ว่ายน้ําไป ไม่ก็จมน้ําตายซะ" พวกนั้นให้พวกเขาทําแบบนั้น
บางคนก็ไปทางเหนือ บางคนก็ไปทางใต้
แต่เบิร์ด ปู่ผม มาที่เกนส์วิลล์
และบางคนก็ไม่รอด
ฉันไม่แน่ใจว่าตอนนั้นมีชาวแอฟริกันอเมริกันกี่คน
แต่ฉันได้ยินเรื่องสะเทือนใจมามากมาย
ทุกคนในบริเวณนี้
รู้เรื่องครอบครัวที่ต้องออกไปตอนกลางดึก
ที่เสียลูกๆ ไป
ที่สูญเสียพี่น้องชายหญิงตอนข้ามแชตตาฮูชี
พอคิดถึงเรื่องนั้นแล้วฉันสะเทือนใจ
เพราะภรรยาคนแรกของเบิร์ด โอลิเวอร์ และลูกของเขาสองคนตาย
ขระที่เขากําลังหนีไปออสการ์วิลล์
และคุณกลับไปรับพวกเขามาไม่ได้ เขาเลยต้องหนีต่อไป
ย่าผมเล่าให้ฟังว่า
บางครั้งปู่จะออกไปในป่าและนั่งอยู่คนเดียว
และนั่นอาจเป็นช่วงเวลาที่ปู่คิดถึง
ความสูญเสียและสิ่งที่ปู่ต้องเจอมา
และผมมั่นใจว่าปู่เคยคิดว่า "ฉันเคยมีบ้าน ฉันเคยมีทุกอย่างนี้
ตอนนี้ฉันต้องเริ่มใหม่"
และจากที่ผมเข้าใจ
ปู่ไม่ได้โกรธ
ปู่อาจจะมองมัน "อืม
ถ้าฉันนั่งอยู่ตรงนี้และโกรธเรื่องนี้
พรุ่งนี้ฉันก็จะยังโกรธอยู่ ฉันต้องเป็นเสาหลักของบ้าน"
ผมเลยพยายามมองสิ่งต่างๆ ในแง่บวก
มันน่ารังเกียจ มันแย่มาก แต่ดูผลลัพธ์ของมันสิ
รู้ไหม
คนพวกนั้นทุกคนเคยเป็นครอบครัวของผม
ทุกคนมีมุมมองต่อทะเลสาบลาเนียร์แตกต่างกัน
คนที่เคยมีความเกี่ยวข้องจริงๆ อาจรู้สึกบางอย่าง
ตรงข้ามกับคนที่ได้ฟังเรื่องราวมา
ฉันจําได้ว่าเคยเช่าแอร์บีเอ็นบี ที่ทะเลสาบลาเนียร์
และมันอยู่บนทะเลสาบเลย
และตอนที่ฉันเดินลงไป มันเป็นความรู้สึกที่ต่างออกไป
มันเหมือนเรารู้ว่าเคยมีบางอย่างเกิดขึ้น และเรารู้สึกถึงมันได้ในจิตวิญญาณของเรา
บางครั้งผมก็ขึ้นมาบนเนินเขานี้ และนั่งเฉยๆ
และเราสามารถรู้สึกถึงบางอย่างได้
ผมจะไม่เถียงหรอกว่า
ไม่มีเรื่องของจิตวิญญาณในทะเลสาบนั่น
และผมก็พิสูจน์ไม่ได้เหมือนกัน
เวลาพูดถึงสถานที่ที่มีผีสิง
ทะเลสาบลาเนียร์จะโผล่มาเสมอ
และเมื่อคุณกูเกิลคําว่าทะเลสาบลาเนียร์ คุณก็จะเจอออสการ์วิลล์
(เส้นทางออสการ์วิลล์)
มันเลยยากที่จะแบ่งแยกสองสิ่งนี้ออกจากกัน
และฉันว่ามันคงไม่ได้หายไปในเร็วๆ นี้แน่
ฉันคิดว่าเรื่องนี้กําลังแพร่หลายมากขึ้น
เมื่อพูดถึงโซเชียลมีเดีย
และรายการโทรทัศน์แอตแลนตา ก็เคยพูดถึงเรื่องนี้ด้วย
ฉันรู้สึกเหมือนถูกดึง
ก็อาจจะใช่นะ
อะไรดึงล่ะ
มีเมืองทั้งเมืองอยู่ข้างใต้เรา
และคนก็มองกันแบบนี้จริงๆ
พวกเขามองว่าเป็นบรรพบุรุษ หรือวิญญาณที่จะมาจับคุณลงไป
มันก็เลยตลกนิดหน่อย
แต่ในขณะเดียวกัน หาข้อมูลดูค่ะ แล้วคุณจะได้รู้ความจริงทั้งหมด
ประวัติศาสตร์ของทะเลสาบลาเนียร์ จะถูกบดบังด้วยโศกนาฏกรรมตลอดไป
โศกนาฏกรรมเหล่านั้น ทําให้พื้นที่นี้ต้องคําสาปหรือไม่
จะยังเป็นปริศนาตลอดไป
ถ้าฉันไม่รู้ประวัติของมัน ฉันคงคิดว่ามันเป็นทะเลสาบธรรมดา
และคนแค่ชอบเล่าเรื่องน่ากลัวพวกนั้น
แต่หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับฉัน
ฉันจะบอกว่า ใช่ ถ้าจะมีที่ไหนที่มีผีสิง ก็คงเป็นทะเลสาบลาเนียร์
การที่คนบอกว่าเห็นนู่นนี่นั่น และผมแบบว่า "อะไรนะ"
ผมเชื่อไหมว่าคุณเห็นอะไรที่ไม่ปกติอย่างเศษขยะ
ลอยขึ้นไปกลางอากาศระหว่างเกิดพายุ ผมเชื่อ
แต่ไอ้ที่คนอ้างว่าถูกลากลงไปก้นทะเลสาบ
พวกเขารู้สึกว่ามีบางอย่างดึงขา ผมไม่เชื่อ
มันไร้สาระ ไร้สาระจริงๆ
ผมเชื่อว่าประวัติศาสตร์อันมืดมน ของทะเลสาบลาเนียร์
เกี่ยวข้องกับการรับรู้ของผู้คน
เกี่ยวกับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติหรือ เรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้นรอบทะเลสาบอย่างมาก
บรรยากาศแบบนี้ ทําให้เกิดความรู้สึกแบบนั้นได้ง่าย
ผมจะไม่เชื่อเรื่องบ้านผีสิง หญิงสาวในทะเลสาบหรอก
ผมแค่ซื่อตรงกับสิ่งที่มันเป็นจริงๆ
ที่นี่เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ สถานที่โบราณ
ถ้าคุณจะขับเรือบนทะเลสาบนี้ บนออสการ์วิลล์
และไม่ยอมรับเรื่องนั้น
มันก็จะมีปัญหาแน่
ในทางอาชีพ ฉันคิดว่ามันมีผีสิงไหม ไม่ค่ะ
แต่มีคนบอกฉันว่า บรรพบุรุษมีความทรงจําที่ยาวนาน
และบางครั้งอะไรๆ ก็เกิดขึ้น
การจมน้ําที่ทะเลสาบลาเนียร์ บางเหตุการณ์ก็เป็นอุบัติเหตุ
แต่มีเรื่องเกิดขึ้นมากจนคนเริ่มคิดว่า
"ไม่แปลกใจเลยที่ที่นั่นมีผีสิง คุณก็รู้ว่าพวกเขาทําอะไรกับออสการ์วิลล์
มันอาจจะกําลังย้อนกลับมาเล่นงานพวกเขา"
ฉันเลยคิดว่ามันอาจมีความจริงอยู่บ้างก็ได้
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล