- Shane! Boże. - Hej!
- Mogłeś mnie zawołać! - Mówisz poważnie?
Dobijałem się do drzwi. Krzyczałaś. Lily płakała.
- Próbowałem cię znaleźć, prawda? - Cześć, skarbie.
Położymy cię do łóżka?
Drzwi i telefon nie obudziły mamusi.
Mama miała głupi koszmar.
Chowała się za kanapą.
- Za kanapą. - Dobra.
Położę ją, zanim zaczniesz mnie oceniać.
- Wiesz, że nie to robiłem. - Nie, wcale.
No już.
- Chodź, kochanie. - Proszę.
- Daj mi ją. - Nie, dam radę.
Pozwól jej uśpić mnie, a nie mnie ją.
Uśpisz mnie? Shane jest zmęczony.
Pomożesz mi wejść po schodach?
- Dobrze, mamo? - Śmiało.
Chodź. Pójdziemy na górę.
- Idź. - Weźmy Bam-Bama.
Zuch dziewczynka. Przepraszam.
Boże.
Proszę, dobra dziewczynka.
Martwię się o ciebie, Maya. Masz koszmary.
- Nic mi nie jest. - Przeciwnie.
Są o wojnie?
- Doktor Wu… - Nic mi nie jest.
Skoro tak,
panno Nic Mi Nie Jest.
Tak czy siak…
Przyjechałem, by ci powiedzieć, że sprawdziłem tego kolesia,
Tommy'ego Darka.
Zwróciłaś uwagę na marynistyczne motto,
więc zagłębiłem się w jego przeszłość.
Nie zgadniesz, co odkryłem.
Był kapitanem jachtu, na którym zmarł Andrew.
- Nie wiedziałaś? - Nie.
Dark zeznał, że była to przypadkowa śmierć.
Powiedział, że Andrew wypadł.
Co o tym myślisz?
Samobójstwo można uznać za wypadek?
- Wszystko jest możliwe. - Za właściwą kwotę.
Teraz myślisz, że wszyscy są opłacani.
Bo tak jest, Shane.
Rozmawiałem z Kiercem.
Tak?
W mojej opinii, czy jej chcesz, czy nie,
to facet z zasadami.
Mówił, że widziałaś Joego na kamerze.
Dobry mi glina.
- Rozpowiada dane osobiste. - Czemu mi nie powiedziałaś?
- Może to stare nagranie? - Nie.
Lily miała na sobie to, w co ją ubrałam.
Ale najdziwniejsze w nagraniu było to,
że Joe miał na sobie ciemnozieloną koszulę…
Miał jedną taką koszulę. Sprawdziłam jego garderobę…
i zgadnij co.
Nie było jej.
Tak.
Dobrze.
- Przegadajmy to. - Shane.
Pamiętasz, co mówił generał Denslow
o przewidywalności na wojnie?
Należy być gotowym na niemożliwe.
Załóżmy, że widziałaś Joego na kamerze.
- Shane, Joe nie żyje. - To ćwiczenie.
Widzisz Joego w bawialni z córką.
To nie jest stare nagranie. Co jeszcze? Powiedzmy, że Joe nie umarł.
Postrzelono go w klatkę piersiową.
Trzymałam go w parku, gdy umierał.
Sfingował swoją śmierć.
Wynajął kogoś, upozorował napad,
mieli ślepaki i sztuczną krew. Bogacze mają do tego dostęp.
To niemożliwe. Po co? Dla ubezpieczenia? To nie ma sensu.
Może to ustawka, a motocykliści nie byli losowi?
Była policja i karetka.
Mówiłaś, że był problem z aktem zgonu, więc może…
sfałszowali raporty z autopsji, a teraz nie mogą potwierdzić jego śmierci.
On nie żyje.
Joe nie żyje.
Albo z tobą pogrywa.
Albo ktoś inny.
Znał pan moją mamę.
Tak.
Dawno temu.
- Coś do picia? - Skąd ją pan znał?
Cóż…
nie wiem, od czego zacząć.
Usiądź, a wyjaśnię.
Proszę mówić.
Claire podróżowała po Francji z siostrą i koleżanką.
To było jakieś 20 lat temu.
Pewnego wieczoru poznaliśmy się w barze.
W skrócie – zakochaliśmy się w sobie i to było…
magiczne.
W końcu musieliśmy wrócić do domu, a to było trudne.
Claire ze mną zerwała.
Chciała się przyjaźnić, ale ja…
nie potrafiłem.
Nie chciałem się przyjaźnić. To byłoby…
Potrzebowałem przestrzeni, by o niej zapomnieć. To wszystko.
Nigdy więcej się nie zobaczyliśmy ani nie rozmawialiśmy.
Gdy się przeniosłem, szukałem jej w sieci,
ale musiała mnie zablokować.
A potem?
Cóż, odejście twojej mamy było medialne.
Gdy zobaczyłem wiadomości, byłem w szoku.
Zdruzgotany.
Po tylu latach znów ją zobaczyłem.
Nie wierzysz mi?
Wszystko wydaje się nieco wygodne.
Przeniósł się tu pan rok temu.
To zbieg okoliczności. Przyjechałem, bo otworzyliśmy nowe biuro.
- Co zrobiła z dzieckiem? - Dzieckiem?
Co to ma znaczyć?
Nie wie pan?
Nie powinno mnie tu być. Brat na mnie czeka. Wychodzę.
Nie możesz uciec. Powiedz, co o tym wiesz.
To ja z moim tatą. Przepraszam.
Bzdura. A teraz gadaj.
Wypuść mnie.
Proszę.
KOMISARIAT POLICJI W WINHERST
Znów nie byłeś wczoraj na spotkaniu.
Świetnie, Nicole, a ty jak się masz?
Niebywałe.
Dobrze.
Nie wiem, jaki prezent kupić Ebony na dziesiąte urodziny.
Muszę wyjść na bogatą ciocię.
Nie wiem, może krótkofalówki?
Co? Są za drogie?
Nie wiem.
- Typowy policjant. - Racja.
Nie zostałeś zaproszony, bo nie dostała zaproszenia
na twoje wesele.
Sprawiedliwie.
- Dostarczę jej zaproszenie. - Trzy tygodnie przed ślubem?
Chcesz, żeby Molly złożyła wniosek o rozwód?
Do twojej wiadomości, to ja tutaj rządzę, jasne?
To tyle, jeśli chodzi o zniesienie ról płciowych.
- Zawsze to robisz. - Co?
Wywlekasz istotne dla mnie tematy.
Oboje wiemy, jak jest.
Nie możesz się odciąć i oczekiwać, że nie zareaguję.
Wiem.
- Przyjdę na spotkania. Obiecuję. - Dobrze.
Ale ty musisz mi załatwić zaproszenie na imprezę roku.
- Dobra? - OK.
Też lubię się przewietrzyć, ale bez przesady.
Na razie.
Adwokat Phila Dawsona właśnie przyjechał,
więc czas na nas.
- Masz ubezpieczenie na motor? - Oczywiście.
Czy mógł z niego korzystać ktoś inny?
- Bez komentarza. - Gdzie on jest?
- Nie ma go pod twoim domem. - Skradziono go miesiąc temu.
Twojego motocykla użyto w ucieczce po zabójstwie.
Czemu nie zgłosiłeś kradzieży?
Nie sądziłem, że to ważne. To zwykły motocykl.
Jakieś inne znaki szczególne poza tablicą rejestracyjną?
- Co to jest, do diabła? - Mysz.
Nie pasuje mi do ciebie.
Phil, to nie jest twój motocykl, prawda? Choć za niego płacisz
i jest na ciebie zarejestrowany.
Popraw mnie, jeśli się mylę.
Jesteś właścicielem motocykla, ale nie zgłosiłeś kradzieży.
Czy to dlatego, że starasz się odwrócić uwagę?
Phil.
Hej.
Czy to dlatego, że starasz się odwrócić od niego uwagę?
Muszę mówić? Wiedzą, że nie byłem w parku.
Sprawdzili alibi.
- To dobrowolne… - Chwila.
- Możesz wyjść, kiedy tylko zechcesz. - To ważna sprawa.
Twój motor był widziany w parku w czasie zabójstwa Burketta.
Zabito człowieka!
Czy to nic dla ciebie nie znaczy?
Przez kogo?
Niech zgadnę.
- Mayę Burkett? - Tak. Wiesz to.
Znasz Mayę Burkett, prawda?
- Jej siostrzenica gra w drużynie. - Tak.
Podobno miałeś z nią starcie tydzień temu.
Nieco żenujące.
Rodziny się emocjonują, zwłaszcza kobiety.
Tak. O której wyszedłeś z pubu?
Żona kazała wracać na kolację. Nie sprawdzałem godziny.
- Kapujesz? - Zaszedłeś gdzieś?
- Żona wpadłaby w szał. - A twój syn, PJ?
Był w domu?
Dzień jak co dzień?
- Bez komentarza. - Dobra, skończyliśmy.
Przesłuchanie zakończone o 15.33. Będziemy musieli pogadać z twoim synem.
Kapujesz?
Musimy jak najszybciej zdobyć nadzór nad synem Phila Dawsona.
Tak. Musimy też sprawdzić alibi Eddiego Walkera.
Świetnie. Mam coś do załatwienia,
więc weź ze sobą detektywa Schula.
Nie. Proszę, tylko nie Schul. Za dużo gada.
Ja też, wiem.
Tak jest, kapitanie. Pamiętasz?
- Zadzwonię, jak skończę. - Świetnie.
Gdzie ten kot?
KOMISARIAT POLICJI W WINHERST
Joł.
Widziałem, jak Phil Dawson wsiada do auta Burkett Global Enterprises.
- W mordę. - Sprawdzę, dokąd pojadą.
- Tak nie wolno. - To moja decyzja.
Kierce!
Mrugaj, mrugaj gwiazdko ma
Cudna jest…
Hej.
- Cześć, ciociu Mayo. - Hej!
- Jak tam? - OK, a u ciebie?
- Hej. - Cześć.
Miło cię widzieć. Wszystko OK?
Tak. Daniel, zabierzesz Lily na huśtawki?
Dobrze.
- Chodź, Lily. - Zuch dziewczynka. Pa!
Podróżowałaś kiedyś z mamą po Francji?
Tak, z Evą. To było…
Mama miała chłopaka Alexandra, tak?
- Skąd o tym wiesz? - Cóż…
Może zaniesiesz lody Lily i Danielowi?
Muszę pogadać z tatą.
Ten dla Daniela, ten dla ciebie, czekoladowy dla Lily.
- Może takie jeść? - Tak.
O co chodziło?
Szczerze nie wiem.
Boże, Eddie.
Lepiej wyglądasz.
Kiedy twoja szwagierka ma cię za ochlapusa,
to chyba czas wejść pod prysznic.
- Ty za to… - Wyglądam jak śmierć?
Nie chciałem. Przepraszam za to, co powiedziałem.
W porządku.
Oboje mamy teraz dużo na głowie.
Chodź.
Co powiedziała? Mama miała dziecko?
Widziałeś. Tata przyszedł. Nie mogliśmy gadać.
Chyba mam pomysł.
Oboje powiedzieliśmy głupoty, których teraz żałujemy.
Mówiłam ci, Eddie. Claire by cię nie skrzywdziła.
To co robiła? Tylko nie okłamuj mnie tak jak ona.
Pamiętasz, jakie miałam problemy, gdy ukazało się to nagranie?
Oczywiście.
- Ten sygnalista… - Corey the Whistle.
Tak.
On nie wypuścił nagrania audio,
bo Claire mu to wyperswadowała.
Dźwięk postawiłby mnie w gorszym świetle.
Wiem, ciężko uwierzyć.
Jasne.
Claire skontaktowała się z nim i w zamian za moją ochronę
pomagała mu wygrzebywać brudy na Burkettów.
By mógł ich zniszczyć.
Czy to, co robiła Claire, ma związek z jej morderstwem?
Jeszcze nie wiem. Próbuję to jakoś rozwikłać.
Jeszcze jedno.
Jesteś dobrym ojcem, Eddie.
Naprawdę.
Wiem, że po tym wszystkim było ci ciężko,
ale tylko tobie powierzyłabym opiekę nad Lily,
gdyby coś mi się stało.
Więc nie możesz pić…
ani trochę.
Dobrze?
To chyba najmilsza rzecz, jaką mi powiedziałaś.
Nie przyzwyczajaj się.
Mógłbyś trochę popilnować Lily?
Muszę to wszystko rozgryźć.
Wiesz, gdzie nas znaleźć.
Tak.
Tu Kierce, nagraj się.
Joł, wiesz co? Alibi Eddiego Walkera się nie sprawdziło.
Nie było go wtedy na siłowni.
To postęp, kapitanie. To znaczy Kierce.
Dobra.
KLUB SPORTOWY W WINHERST
PUCHAR MŁODZIEŻY BURKETTÓW TROFEUM BURKETTÓW
Dalej, słyszeliście go.
No dawaj.
Co za dziadostwo. Chryste Panie.
NAGRODA BURKETTÓW DLA TRENERA ROKU 2021
Nie.
Nie!
Cześć, Judith.
Maya, minęło zbyt wiele czasu.
Widziałyśmy się wczoraj.
Nie chodzi mi o ciebie.
Nie możesz dłużej trzymać Lily z dala od nas.
Uwielbia Farnwood. Joe ciągle ją przywoził.
Wiem. Niedługo coś wymyślimy. Obiecuję. Dobrze?
Judith, mogę zadzwonić później?
Może wpadniesz? Mam mały prezent dla Lily.
Jasne, cześć.
Doktorze Wu. Nie wiedziałam, że przyjmuje pan w domu.
Maya. Możemy porozmawiać?
- Dlaczego? - Nie zajmę ci wiele czasu.
Nie, bo pana nie wpuszczę.
- Shane się o ciebie martwi. - Wiem.
Martwi się też o Lily.
Moim zdaniem te sesje są ci teraz potrzebne bardziej niż kiedykolwiek.
Wisisz mi cztery.
Dobra, to będzie pierwsza.
Proszę.
Twoje epizody.
Mam je pod kontrolą.
Co się stało?
Nie wiem.
Chyba zaczynam mieć halucynacje.
To coś innego niż dotychczasowy krzyk w głowie.
Byłam tam.
Nie!
Tym razem to ja krzyczałam.
Nie mogłam się obudzić.
Nawet gdy płakała Lily.
Maya, mogę coś zaobserwować?
Pierwszy raz się otworzyłaś.
Teraz robisz to tylko po to, by chronić swoje dziecko.
Świetna obserwacja.
Jeśli chcesz zapewnić jej bezpieczeństwo,
musisz to przepracować w odpowiedni sposób.
Popracować nad poczuciem winy.
Przepraszam.
Halo?
Cześć. Tu żona Tommy'ego Darka, Oona.
Muszę pani coś pokazać.
- Kiedy może pani przyjechać? - Mogę być za godzinę.
Dobrze. Do zobaczenia.
Cześć.
- Maya. - Cholera.
Przepraszam. Muszę iść.
Proszę, nie uciekaj znów od tych problemów.
Chyba widziałam…
Na pewno widziałam Joego,
mojego zmarłego męża
w tej głupiej zielonej koszuli, którą mu kupiłam.
Wiem, że mogę tracić zmysły,
ale czy to może mieć związek z PTSD?
To, co nazywasz halucynacjami, to wspomnienia.
Momentów, które miały miejsce.
Widzisz i słyszysz, to co doświadczyłaś.
Widzenie zmarłego męża to coś innego.
Myślę jednak, że musisz sobie przebaczyć za…
Właśnie dlatego nie lubię terapii.
Tak jakby porzucenie poczucia winy i odpowiedzialności cokolwiek naprawiało.
Tak nie jest.
Zaufaj mi.
To wymaga czasu.
Zapiszę się.
Zostały mi trzy sesje, prawda?
Zrobiłem test DNA, ale mama zabroniła mi sprawdzić wyniki.
- Myślałem, że byłem za młody… - Mam poszukać?
Nawet nie wiesz, czego szukać. Czekaj.
Można prześledzić swoje pochodzenie do stu lat wstecz.
Mama kazała mi zarejestrować konto na nią.
Jeśli zaadoptowano jej dziecko, może być w systemie.
Tak. Mogło szukać mamy.
I odnalazłoby ciebie.
TWOJE WYNIKI SĄ ONLINE
Zapraszam do środka. Szybko.
- Martwię się o Tommy'ego. - Czemu?
Mówiła pani, że pracuje on dla Burkettów.
Po pani ostatniej wizycie
przejrzałam jego dokumenty i znalazłam to.
Przelewy bankowe od Burkettów.
Nie chciałam w to wierzyć,
ale na jego konto wpływało 9000 funtów miesięcznie.
- Co oznaczają te płatności? - Tommy brał łapówki.
Od Burkettów.
Łapówki?
Pani mąż był kapitanem na jachcie Burkettów.
Tak. Był dobrym pracownikiem.
Burkettowie go lubili.
Gdy założył firmę ochroniarską, zatrudnili go.
Przekupywali go, pani Dark,
i dlatego muszę go zapytać z jakiego powodu.
Gdzie on jest?
- Nic z tego nie rozumiem! - Pani Dark, gdzie jest Tommy?
Nie mam pojęcia!
Dlatego zadzwoniłam.
Nie odzywa się od sześciu tygodni.
Czemu spłacasz Tommy'ego Darka od ponad 20 lat?
- Cześć, Maya. - Tommy Dark. Dlaczego?
- Kupiłam piękny prezent dla Lily. - Nie pogrywaj ze mną.
Tommy Dark.
Co to za sekret, przez który zginęła moja siostra i mąż?
Przestań krzyczeć.
- Brzmisz jak obłąkana. - Dlaczego?
Przepraszam, jeśli narzucałam się Lily.
- Zależy mi na niej. - Grasz na zwłokę.
- Nie. - Tak.
Myślę o tym, co jest najlepsze dla rodziny i dla ciebie…
- Tommy Dark! - Słyszałam.
Przepraszam. Nie wiem, o kim mówisz.
Wal się.
Twój syn utonął,
a ty od tamtej pory spłacasz kapitana jachtu. Dlaczego?
To poważne oskarżenie.
Co się stało tamtej nocy na łodzi z twoimi chłopcami?
Bo coś się stało. Nic z tego nie ma najmniejszego sensu.
Co się stało?
Nigdy więcej nie obrażaj mnie w moim domu, zrozumiano?
Szczerze mówiąc, to ty możesz się walić,
bo nic nie wiesz o moim Andrew.
Był młody i nieśmiały, ale wspaniały.
- Był cudowny… - Co wydarzyło się na jachcie?
A ty chcesz, bym rozgrzebała stare rany, tak?
Pytam o Tommy'ego Darka,
ale ty twierdzisz, że nie masz pojęcia, kim on jest.
Na jachcie była impreza. Tyle już wiesz.
Chłopcy go zabrali.
Andrew nie miał mocnej głowy, a wypił za dużo.
Poszedł więc sam na pokład, by zaczerpnąć powietrza i wpadł do wody.
To była tragedia, ale i prosta sprawa.
- Gówno prawda. - Słucham?
Gówno prawda. Andrew nie wypadł. On skoczył.
- Popełnił samobójstwo. Dlaczego? - Próbujesz mnie zranić?
- O to chodzi? - Joe mi powiedział.
Widział to. Wiesz o tym, Judith.
To bzdura. To fikcja. Nie wiem, czego ode mnie chcesz.
- Chcę prawdy. - Naprawdę?
- Chyba wszystko już wiesz. - Nie wiem, Judith.
Nie wiem, dlaczego płacisz kapitanowi jachtu,
na którym zginął twój Andrew.
A teraz płacisz detektywowi Kierce'owi.
Tak.
Wiem od Caroline.
Wizerunek jest rzeczywistością w naszym świecie,
a wszelkie słabości zostaną użyte przeciwko nam.
Z pewnością po tym, jakie pytania usłyszałaś po śmierci Joego,
możesz to zrozumieć.
A więc o to chodzi?
Nie chcesz, by świat wiedział, że Andrew popełnił samobójstwo 26 lat temu?
Nie płacę detektywowi.
Ale Tommy'emu Darkowi tak?
Moja ukochana córka bywa zagubiona.
Caroline jest chora.
Jest na oddziale psychiatrycznym i otrzymuje potrzebną pomoc.
Od kiedy?
I może…
Może ty też czujesz się trochę zdezorientowana.
Dobra. Nie.
Byłam taka jak ty, wiesz?
Po stracie Andrew, męża, a teraz mojego Joe.
Czułam się zagubiona. Byłam wściekła. Bardzo zła.
Tak.
Jesteśmy takie same.
Ludzie wokół nas umierają.
Rodzina dość już przeszła.
Nie popełnij błędu, krzywdząc nas jeszcze bardziej.
DZIECIAK
PIĘĆ NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
MAMY NADZÓR NAD PJ. GDZIE JESTEŚ?
Chciałaś mnie widzieć?
Tommy Dark zaginął sześć tygodni temu.
Aha.
Jego żona to zgłosiła,
ale policja nic nie może zrobić, bo powiedział, że jedzie na wakacje.
Gdy włamałeś się do jego pracy,
sprawdziłeś też jego życie osobiste?
Co robisz?
Tak, ale sprawdzę dokładnie ostatnie tygodnie zaginięcia.
Konta bankowe, wypłaty gotówki itp.
Zobaczymy, gdzie się ukrył.
Myślałaś o tym, że…
możemy być następni?
Dlaczego?
Claire dowiaduje się o płatnościach i bum, zostaje zabita.
Bum, Tommy Dark ginie, a potem, bum, twój mąż jest martwy.
Przestaniesz mówić: „Bum”?
Wszyscy zamieszani giną.
Bum.
Co?
Twoja siostra mi zaufała i przez to zginęła.
Tak, gdyby Claire nie została sygnalistką,
może nadal by żyła.
Ale gdybym ja nie zabiła tych cywilów,
ty nie wypuściłbyś nagrania, nie poznalibyście się,
a ona nadal byłaby w domu z dziećmi i mężem.
Zaufaj mi,
myślę o tym każdego dnia.
To efekt motyla, Corey.
Nikt wcześniej nie zginął przez to, co zrobiłem.
Wy, wojskowi, przywykliście do śmierci.
To nie znaczy, że śmierć mnie nie dotyka.
Nadal utrzymujesz kontakt z kumplami z wojska?
Z Shanem Tassierem?
- Szpiegujesz mnie? - Co z tego?
O co ci chodzi, Corey?
Wiedzą, co jest na nagraniu audio z helikoptera?
Nie.
Wciąż nie rozumiem, dlaczego wypuściłeś nagranie bez dźwięku.
Już ci mówiłem. Zawarłem z Claire umowę.
Nie.
Przed Claire.
Pomyślałem, że musisz żyć ze sobą.
Świadomość tego, co zrobiłaś, to wystarczająca kara.
Musimy znaleźć Tommy'ego Darka
i dowiedzieć się, co łączy go z morderstwami.
Jest częścią tej układanki.
Musisz mi pomóc.
LOGOWANIE
- Spróbuj moje urodziny. - Nie ma opcji.
NIEPRAWIDŁOWE HASŁO
Kurde. Może powinniśmy…
WITAJ
Co to było?
- Wyluzuj. - Twoje urodziny?
- Nie martw się. - Jesteś jak tata.
Nie jestem dzieckiem, Abby. Musisz mnie informować.
Nie marudź.
POKREWIEŃSTWO DNA
Patrz.
NOWE POWIĄZANIE RODZINNE!
PRZEWIDYWANE POKREWIEŃSTWO: PRZYRODNIE RODZEŃSTWO
Boże, zdecydowanie mamy brata lub siostrę.
Co, jeśli wie coś o mamie?
- Pójdę po tatę. - Nie, Dan.
Najpierw musimy pogadać z ciocią Mayą.
- To nie ma sensu. - Znowu kłótnia. Czemu mnie to nie dziwi?
Chodź, maluchu. Co tu robicie?
Przepraszam, tato. My tylko…
Nie wierzyła, że mama zachowała to zdjęcie.
Wasza mama uparła się na sesję zdjęciową.
Była męcząca.
Nawet gdy wszyscy mówili, że wyglądasz jak ziemniak.
To prawda. Prawie wylądowałeś na targu.
Spadajcie, zanim coś zepsujecie.
- Co się stało? - Ani słowa.
- Kierce, leżysz na ziemi. - Wiem o tym.
- Pomóż mi wstać. Sam nie dam rady. - Jak to nie?
- Marty, proszę, nie gadaj, tylko… - Dobra.
Obejmij mnie.
- Dobrze. - Złap…
Przepraszam.
Dobrze. Tak?
- Trzymasz się? - Tak.
- To ruszamy. - OK.
Jezu Chryste, Kierce. Omdlenia?
Chwilowy paraliż?
Dlatego skręciłeś, by wyminąć kota?
Widziałem twój wypadek na kamerach i nie było kota.
Wiesz, co to powoduje?
Jak długo trwają te epizody?
Są różne. Ten był najdłuższy ze wszystkich.
Kurde.
Nic ci nie będzie?
Sam nie wiem.
Jeśli znów zobaczę cię za kółkiem, to koniec.
Koniec gry. Będę musiał to zgłosić.
- Tak. - Nie chodzi tylko o ciebie.
Mogą mnie za to wyrzucić.
To, że mi pomagasz, dobrze o tobie świadczy.
Do tego śledziłeś podejrzanego bez zgody.
- Co ty sobie myślałeś? - Burkettowie sponsorują tę drużynę.
Ich logo jest na furgonetce, turniejach i nagrodach.
To dość podejrzane.
- Mogą mieć motyw. - Drużynę futbolową?
Nie wiem.
Phil nie wspomniał, że znał Joego Burketta.
Coś tu śmierdzi.
To w ogóle nie trzyma się kupy.
Tak czy siak… dzięki, że mnie odebrałeś
i przepraszam, że zepsułem ci wieczór.
Właściwie to tak. Byłem na randce.
Kolejnej randce?
Jaka jest?
Cóż, jest…
Lance jest świetny.
Ma fantastyczny gust filmowy.
I do mężczyzn.
Nie chwaląc się.
Chciałbym go jeszcze zobaczyć, więc…
O ile znowu nie będę musiał podnosić cię z ziemi.
Lance.
Tak.
Mam nadzieję…
że lubi koktajle proteinowe.
Jedźmy.
Właśnie teraz zakochujesz się we mnie, bo mam świetny gust muzyczny.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ja pierdolę.
- Dużo przeklinasz. - Wiesz…
Poznaliśmy Alexandra Dosmana, byłego mamy.
Co?
Nawet o tym nie wiedział.
Ciociu, mamy rodzeństwo? Dlaczego mama nie powiedziała Alexandrowi?
- A jeśli jest niebezpieczny? - Nie sądzę…
Co z tym rodzeństwem? A jeśli się wkurzyło na mamę,
że oddała je do adopcji, namierzyło ją i…
Zabiło.
Właśnie, zabiło.
Powinniśmy porozmawiać z waszym tatą.
- No już. - Czekaj!
Wybaczcie. To najwyższy czas.
Nie powinniśmy o tym rozmawiać bez niego.
Nie, proszę. Tata nie ma teraz do tego głowy.
Nic mu nie jest.
Wcale nie. Znów wyszedł zdenerwowany.
Błagam, powiedz szczerze. Mamy brata lub siostrę?
Mogą być odpowiedzialni za śmierć mamy.
Proszę.
Boże.
Tak.
Macie przyrodniego brata.
Ma jakieś 19 lat.
Wiem…
że to musi być dla was trudne.
My się tym zajmiemy.
Dobrze?
Eddie.
Mówiłeś, że alibi Eddiego się nie sprawdziło.
Tak.
Kim ona jest?
I dlaczego skłamał o byciu z nią?
TWÓJ PROFIL ZOSTAŁ OBEJRZANY
CLAIRE OBEJRZAŁA TWÓJ PROFIL
Napisy: Paulina Iwaniak