Mogłaś mi powiedzieć.
- Że podejrzewałam męża? - Tak.
Jak miałabym to wyrazić, Shane?
Joe zabił moją siostrę, bo poznała o nim prawdę.
Nie chciałam wierzyć.
Myślałam, że to pomyłka.
CZTERY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Był ojcem mojego dziecka.
Nie był mordercą.
Nie dzieliłam łóżka i serca z zabójcą.
Maya, to ja.
Chodzi o twoją siostrę.
Stało się coś strasznego.
Zamordowano ją we własnym domu.
Wyobraź sobie, jak to musiało być straszne.
Po co ktoś miałby ją zabijać?
Pewnie nie zamierzał.
Pewnie nie spodziewał się jej w domu.
Nie mieli nic cennego.
Nie wiem dlaczego.
Tęsknisz za nią?
Oczywiście.
- Dlaczego pytasz? - Pracowałeś z nią.
Widywałeś ją częściej.
Zdajesz sobie dobrze radzić.
Wszyscy przechodzimy to inaczej.
Posiadasz bronie, prawda?
Tak. Są legalne i licencjonowane.
Czy ktoś jeszcze ma do nich dostęp?
Nie. Joe miał, ale…
A to co?
To antyk. Nieaktywny.
- Glock 17? - Tak.
- To twój jedyny pistolet? - Tak, jedyny.
Czemu chciałeś mieć dostęp do sejfu z broniami,
skoro ich nie cierpisz?
Tyle się działo. Ty byłaś za granicą, a ja z Lily w domu.
Tak na wszelki wypadek.
Maya, jesteś gotowa? Musimy iść.
Zbadaj dla mnie kulę.
Kulę?
Porównaj ją z kulą,
którą policja znalazła przy Claire.
Skąd ją masz?
Muszę wiedzieć, czy pochodzi z tej samej broni.
Sprawdzisz to?
Zapytam kumpla w policji.
Muszę wiedzieć, czy mam rację,
czy wariuję.
Maya?
Muszę z tobą pogadać. Wiem, co zrobiłeś.
O czym ty mówisz?
Dobranoc.
Dobrze wiesz, o czym mówię.
Nie mam pojęcia.
Wiem, co się stało.
- Muszę z tobą pomówić z dala od Lily. - Maya.
Spotkajmy się w naszym miejscu w parku.
O 21.00.
Nie chciałam wierzyć.
Myślałam, że to pomyłka.
Ale gdy pocisk pasował…
Myślałam, że jeśli go sprowokuję, Joe pokaże mi…
że się myliłam.
Podmieniłam bronie.
Joe wyjął z sejfu nieaktywny pistolet,
a ja aktywny z gabloty.
Co to ma znaczyć, Maya?
„Wiem, co zrobiłeś”.
„Spotkajmy się w parku”.
Wolisz pogadać w domu?
Przy niani?
O czym?
Dlaczego zabiłeś Claire.
Zaprzeczysz?
Spojrzysz mi w twarz i zaprzeczysz, Joe?
Tak, kochanie. Zaprzeczę, bo to niedorzeczne oskarżenie.
Oszalałaś?
Znam cię, Joe.
Nie spocznę.
Zamienię twoje życie w piekło.
Dopóki nie ujawnię, kim jesteś.
A kim jestem?
Zabójcą.
Wciąż istniała szansa, że da się to jakoś inaczej wyjaśnić.
Dopóki nie pociągnął za spust.
- Nie udowodnisz, że ją zabiłem. - Nie?
Nie.
Masz rację.
Zraniłam go dwoma pierwszymi strzałami, by upozorować nieudany napad.
Zabiłam go trzecim strzałem.
Pokryłam się krwią, by wyglądało, jakby umierał w mych ramionach.
Zobaczyłam dwóch kolesi na motocyklach.
Wiedziałam, że gdy o nich wspomnę, odwrócę od siebie uwagę policji.
W pierwotnym zeznaniu powiedziałaś,
że do parku wjechało dwóch zamaskowanych motocyklistów.
Tak.
Potem zatrzymali się przed tobą i próbowali wyrwać ci torebkę.
Zgadza się.
Kto ci zapłacił za zabicie Joego Burketta?
Dobra.
Nikt mi nie zapłacił. Nie zabiłem go.
Ale wiem, kto to zrobił.
Pomocy! Niech mi ktoś pomoże!
Wyłaź.
Dom jest tam.
Nie możesz nas zostawić.
To mój samochód!
- Nie możesz do mnie dzwonić. - Zlokalizuj dla mnie auto.
Jesteś zawieszony.
Pieprzyć to.
Maya Burkett zabiła swojego męża.
Wspólnik PJ, Rambo, był tego świadkiem!
Jeździ autem Joego, bo my mamy jej. To czarny range rover evoque.
Nie możesz tak, rozumiesz? Zwolnią cię.
Marty, proszę.
Nikt się nie dowie.
Proszę, zrób to dla mnie.
- Kierce… - Załatw mi te dane.
Daj mi pięć minut.
To ostatnia widziana lokalizacja.
Z której?
Z 12.40. To…
- Sprzed dziesięciu minut. Dzięki. - Tak.
- Dostałeś info? - Tak, dzięki.
Jadę tam i chcę, byś został na linii.
Nie chcę, byś zemdlał, więc będę gadał, aż obaj tam dotrzemy.
Dobry z ciebie gość, ale jeśli mam od czegoś zemdleć,
to od słuchania ciebie.
- Do zobaczenia. - Co…
Ja pierdolę.
Dalej!
Ruchy!
Z drogi!
Halo?
Marty, tu Katherine.
Mam aktualizację lokalizacji.
Marty.
Maya jest w pobliżu żłobka „Maluszek” przy Pleasance Drive.
Odbiera dziecko.
O co chodzi?
- Gdzie Maya? - Kazała odebrać Lily.
- Coś nie tak? - Skąd masz auto?
- Chciała się zamienić. - Po co?
Powiedziała mi…
- Mówiła, że ktoś jej szuka. - Kurwa.
Wiesz, gdzie może być?
- W ogóle? - Nie.
- Chwila. Moje auto ma lokalizator. - Pokaż.
„SAMOCHÓD EDDIEGO”
- Jest w domu. - W domu?
Twierdzisz, że wczoraj pierwszy raz widziałaś Tommy'ego Darka,
martwego lub żywego.
Tak.
Jak wyjaśnisz to, że w twoim bagażniku
znaleźliśmy krew?
- Jechałeś moim? - Tak. Mój nawala.
Sprawdzę to rano. Musiałem coś załatwić.
Dlaczego to zrobiliście?
Bo pani Burkett, Judith, uważa, że kłamiesz na temat jego śmierci.
DO LILY
Maya Burkett, aresztuję cię pod zarzutem morderstwa.
Co robisz?
Nie musisz nic mówić, ale każde słowo
może ci zaszkodzić.
Wszystko ci powiem. Wszystko wyjaśnię. Proszę.
Właśnie to mam na myśli, gdy mówię o wydajności
podczas transformacji.
Należy być nastawionym na cel i wyniki.
Burkett Pharmaceutical nie zawodzi inwestorów,
a nasze leki naprawdę zmieniają świat.
Mam nadzieję, że dobrze wystartowałem. Doceniam wasze wsparcie.
Nie biorę go za pewnik.
- Za następny rok. - Za następny rok!
Nie mogłeś zadzwonić?
Zacząłeś wierzyć w teorie spiskowe?
Poznałem prawdę i potrzebuję twojej pomocy.
Dzięki za wizytę.
Dziękuję. Wpadnijcie do nas niebawem.
Dzięki.
Miło było was widzieć.
- Bezpiecznego powrotu. - Jedź ostrożnie.
Pa, pa.
Udany wieczór?
Spisałeś się z tą przemową. Obserwowałam ich twarze.
- Douglas był nieco sztywny, prawda? - Tak.
Ale było warto. Naprawdę było warto.
- Brandy, mamo? - Nie, dziękuję.
Maya?
Co ty tu robisz w ciemności?
Chciałaś, bym pomyślała, że wariuję.
Zaplanowałaś przekręt z kamerą.
Powiedziałaś Luce i Izabelli, że brałam udział w śmierci Joego.
To jeden z twoich eksperymentów psychologicznych?
Nigdy nie wykorzystałabym pracy do tak niskiego celu.
Wciąż patrzysz na mnie z góry.
Nawet teraz.
Nigdy nie byłam wystarczająca, prawda?
- Uważasz, że zabiłam ci syna? - Maya.
Słucham.
Tak uważasz?
Zgadza się.
Pomyślałaś więc, że namieszasz mi w głowie?
Że zrobię błąd, a ty mnie zdemaskujesz?
Kamerka w ramce.
Zaginione ubrania.
Telefony.
Caroline i jej kłamstwa na temat opłaconego detektywa.
Nie wiedziałam, że to fikcja.
- Nie na pewno. - Jesteś tak samo zła, Caroline.
Po co tu przyjechałaś?
Wrobiłaś mnie,
licząc na mój błąd.
Odpowiedz, Judith.
Dlaczego pomyślałaś, że zabiłam Joego?
Po prostu wiedziałam.
- Matka wie. - Gówno prawda.
Więc?
Zabiłaś go?
Wiedziałaś, bo miałam motyw.
Prawda?
Joe zabił moją siostrę.
- Brednie. - Joe zabił Claire.
- Prawda w oczy kole. - Nie muszę słuchać tych bzdur.
Twoja matka o wszystkim wiedziała.
- Nie słuchaj jej. - Nie.
- Claire wiedziała o korupcji. - Claire nas okradła.
Była zakałą.
To rodzinne. Chciała zniszczyć nasz interes.
Bo odkryła, że fałszujecie wyniki badań
i wprowadzacie niszczycielskie leki na rynek.
Joe ją powstrzymał,
torturował,
zamordował.
Wyobrażasz sobie, przez co przeszły jej dzieci?
Jej mąż?
I ja? Wszystko po to, by chronić niebezpieczny i skorumpowany interes.
Joe spanikował.
Claire się nie przyznała i nie zwróciła skradzionych dokumentów.
To wina twojej siostry.
Zaatakowała tę rodzinę.
Sama najlepiej wiesz,
że gdy wróg atakuje, masz prawo się bronić.
- Była moją siostrą, ty pieprzona żmijo! - Wystarczy.
- Czyżby, Neil? - Tak.
Bo ja uważam, że to nie koniec.
Nie rozumiesz?
Joe zabijał ludzi.
Nie tylko Claire.
Byli też inni.
Christopher Swain opowiedział mi o Theo Morze.
- Mamo… - Nie ma dowodów.
Był też Tommy Dark.
Nie zapominajmy również…
o jego bracie.
Andrew?
Popełnił samobójstwo.
- Kłamstwa! - Jak dobrze wiesz.
Claire się dowiedziała. Dlatego Joe musiał ją zabić.
Joe zepchnął Andrew z jachtu, by się ratować.
To nieprawda!
To kłamstwa. Okrutne kłamstwa.
Christopher Swain powiedział,
że Andrew nie mógł sobie poradzić ze śmiercią Theo.
Chciał się przyznać.
Wyznał to na jachcie, ale Joe nie mógł na to pozwolić.
To bzdura i fikcja. Andrew skoczył.
Joe zabił Andrew i Claire.
Kogo jeszcze, Judith?
Wychowałaś mordercę.
A ty za niego wyszłaś, a potem go zabiłaś.
Zastrzeliłaś go z zimną krwią,
jak innych na tym zadupiu.
- Przyznaj. - Tak!
Zabiłam Joego.
Pomściłam śmierć mojej siostry.
Ten potwór nie mógł wychowywać mojego dziecka.
Teraz prawda wyjdzie na jaw, czyż nie?
Trzej świadkowie.
Chętnie zobaczę, jak spędzasz resztę życia za kratkami.
W porządku. Bo wiesz, co jeszcze wyjdzie?
Wasze kłamstwa.
Wasze badania. A potem to wszystko…
legnie w gruzach.
To koniec, Judith.
Nikt ci nie uwierzy.
Wierz mi, świat właśnie się dowiaduje.
Jesteście skończeni.
- Masz dowód? - Kłamie.
- Masz dowód? - Myślicie, że pieniądze was chronią.
Myślicie, że pieniądze wszystko załatwiają. Żyjecie w bańce,
w której wszystko macie na skinienie palca.
Maya, pragniesz sprawiedliwości dla siostry.
Dobrze.
Masz ją.
Joe nie żyje. To koniec.
Nie chcesz iść do więzienia, a my nie chcemy stanąć w obliczu skandalu.
Zawrzyjmy więc umowę.
Umowę?
Obwińmy Joego.
Zrzućmy na niego winę za badania kliniczne,
a potem zasugerujmy, że to dlatego został zamordowany.
Czysta karta.
Nikt nie musi znać prawdy.
Wiesz, Maya…
być może czasem kwestionowałam moje wychowanie
i to, że wykształciłam w nim poczucie wyższości, ale…
Joe odszedł, Andrew też.
Nie rujnuj życia kolejnych osób.
Pomyśl o Lily.
To logiczne rozwiązanie. Nie sądzisz?
Nie.
Już za późno.
Ma rację. Za późno na układy.
Włamała się do nas, przyznała, że zabiła naszego brata i groziła, że zabije nas.
Same słyszałyście. To obrona konieczna.
Zabiłaś mojego brata.
- Jesteś nikim, Maya. - Jesteś słaby i żałosny.
Nie odważysz się. Za bardzo się boisz.
Odłóż broń.
Przyrzekam…
Boże święty! Coś ty narobił?
Mój Boże!
To koniec.
Tak.
Jezu Chryste!
Coś ty sobie myślał?
O mój Boże.
Rany boskie.
Boże.
Nie!
Nie żyje! Nie! Zamordowali ją!
Na oczach całego świata!
TRANSMISJA NA ŻYWO
Ja pierdolę.
- CO TO MIAŁO BYĆ? - NIE ŻYJE? DZWOŃCIE NA POLICJĘ!
SYGNALISTA DEMASKUJE BURKETTÓW
Judith, Neil i Caroline Burkett zostali zaaresztowani.
Burkettowie nie wiedzieli, że rozmowa…
Miliony widzów na całym świecie widziało,
jak Maya Stern ginie z rąk Neila Burketta,
prezesa Burkett Global Enterprises.
Powinienem był…
Powinienem był pójść z nią.
Nie powinienem był jej zostawiać.
Wiedziała, co robi.
Celowo odłożyła broń.
Kierce, Maya musiała to zaplanować.
Zabiła Joego. Zabiła tych cywilów.
Wiedziała, że może to zakończyć tylko w jeden sposób.
18 LAT PÓŹNIEJ
Prosto i w prawo. Tam znajdzie pan oddział E.
Hej.
- Cześć. - Zakładam, że…
Tak, bardzo się cieszę.
- Musisz być… - Jestem bardzo dumny.
- Tak. - Tak.
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki. Ty też.
I nie mówię tego z uprzejmości.
- Wyglądasz świetnie. - Tak.
- Jak twój syn? - To już mężczyzna.
- Jest wyższy i… - Co?
Frazesy są prawdziwe.
Czas leci, prawda?
Racja.
Co u twojej dwójki?
Dobrze. Abby ma dwójkę dzieci. Później wpadną do Lily.
Dobrze, że byłeś przy niej, Eddie.
- Przy Lily. - Tak.
To był zaszczyt patrzeć, jak dorastała. Jest…
Tak, jest jak jej mama.
Silna.
Apodyktyczna.
Wydaje się jakby to było wieki temu, a…
- A jednak… - Jakby to było wczoraj.
DROGI EDDIE
PROSZĘ, BĄDŹ PRZY LILY I BĄDŹ CZĘŚCIĄ JEJ ŻYCIA
Tak.
Chodźmy.
Jeśli pójdę do więzienia, to w porządku.
Ale chcę pokazać światu, co zrobili ci dranie.
Chcę ich zdemaskować.
Muszę ci coś powiedzieć o tym,
co się ze mną dzieje.
Myślałem, że umieram. Omdlewałem…
więc się zbadałem.
Obawiali się, że mam…
problemy neurologiczne.
Ale to przez ich leki.
Leki Burkettów.
Omdlewałem i…
miałem halucynacje tak złe, że stanąłem…
na krawędzi mostu i…
prawie…
Cały ten czas…
ci dranie to ukrywali.
Tak.
W porządku.
Posłuchaj.
Pomogę ci.
Już dobrze?
- Dziękuję. - W porządku.
Patrzcie, kto to.
- Dzięki. - Kierce.
- Hej! - Cześć!
Miło cię widzieć.
- Was też. Gratulacje. - Dziękuję.
Rany, Lily, spójrz na nią.
Boże.
- Hej. - Jest piękna.
- Chcesz ją potrzymać? - Nie. Ja nie.
- Upuszczę ją. - Nic z tych rzeczy.
Dobra. Daj.
- Minęło sporo czasu. - Dobra dziewczynka.
Mam cię.
Spójrz na jej buźkę.
Cześć.
- Macie już imię? - Tak.
Nazwiemy ją Maya.
Cześć, Maya.
Napisy: Paulina Iwaniak