‪รู้ไหมว่าแกทําให้ฉันเจ็บปวดแค่ไหน
‪ฉันไว้ใจแกเหมือนครอบครัว
‪แกเป็นใคร
‪บอกมาว่าแกทํางานให้ใคร
‪เด็กนั่น
‪- ไม่ ‪- ซาราห์
‪ถอยไปๆ
‪บอกฉันมา ไม่งั้นฉันจะยิงหัวเด็กนี่
‪- แม่คะ ‪- และมันจะเป็นความผิดแก ไม่ใช่ฉัน
‪แกจะทําร้ายเด็กเล็กๆ เหรอ
‪แกมันขี้ขลาดเหมือนพ่อเลย
‪พ่อฉันเป็นคนกล้าหาญ
‪ชายผู้ยิ่งใหญ่ พ่อฉัน...
‪ร้องขอชีวิตก่อนฉันจะโยนเขาลงจากหน้าผา
‪ฉันรู้ว่าแกโง่ แต่พระเจ้า...
‪พื้นที่แกเดินมาเป็นพันครั้ง ดินแน่นๆ
‪แล้วจู่ๆ ดินมันก็ถล่มที่สันเขาเหรอ
‪ไร้สาระ
‪ฉันจับคอเสื้อเขายื่นออกไปริมหน้าผา
‪เขาร้องไห้เหมือนเด็กตัวเล็กๆ
‪อ้อนวอนขอชีวิต
‪ฉี่ราดเลยด้วยซ้ํา
‪ฉันจะทรมานพวกแกทุกคน
‪พวกผู้หญิง นังเด็กนี่
‪ทรมานไปนานจนฉันเบื่อ
‪ฉันเหรอโง่
‪แกมาบอกฉันทําไมว่าทําอะไรลงไป
‪ซื้อเวลาไง
‪ไป
‪- เย้ ‪- เย้
‪หนีได้หนีไป
‪ปล่อยพลัง
‪ซวยแล้ว
‪ขอบใจนะ
‪คะแนนแม่นปืนสูงสุดในชั้น
‪(24 ชั่วโมงต่อมา)
‪(สํานักงานซีไอเอลับประจําภูมิภาค)
‪ไม่ค่ะ
‪รับงานหรือไม่ก็โดนไล่ออก คุณเลือกเอา
‪ด้วยความเคารพนะคะ ผู้อํานวยการ ‪นี่เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
‪เขาไม่ฟังฉัน ‪เขาไม่เคารพฉันในฐานะเจ้าหน้าที่
‪เขาเห็นฉันเป็นเด็ก
‪มีแต่จะส่งผลเสียกับคดีที่ฉันทํางานมาเป็นปี
‪บอกเธอสิ
‪พ่อเธอรู้อดีตโบโร่ เธอรู้ปัจจุบันของโบโร่
‪เขาไม่ยอมแพ้เรื่องสร้างระเบิดกําลังสูง
‪พวกเธอร่วมมือกัน
‪โบโร่โผล่มาเมื่อไหร่ เราก็จะมีโอกาสมากขึ้น
‪เอาจริงๆ น้าว่ามันจะดีกับทั้งคู่
‪น้าทรยศ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪ฉันได้ชื่อตามน้าตอนพิธีศีลมหาสนิท
‪เอ็มม่า บาร์โธโลมิน่า บรุนเนอร์ ‪ถอนคําพูดเดี๋ยวนี้
‪พูดเกินไปจริงๆ
‪ผมเป็นพ่อทูนหัวที่สุดยอด ‪นี่ผมไม่ใช่คนอิตาลีด้วยซ้ํา
‪(เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ)
‪ผมมีแผนเกษียณ
‪เราก็มีแผนเหมือนกัน
‪จับโบโร่
‪แต่ตอนนี้เขาหนีไปแล้ว
‪และวิธีที่ดีที่สุดที่จะจัดการเขาได้ ‪คือคุณสองคนทํางานร่วมกัน
‪ผมไม่รู้ว่าเราจะทําได้ไหม
‪เอ็มม่าเก่งมาก คุณก็เห็นแล้ว
‪เธอไม่กลัวอะไรเลย เธอมีสัญชาตญาณที่น่าทึ่ง
‪เธออาจเป็นคนเก่งที่สุดคนหนึ่งที่เราเคยมี
‪แต่เธอเป็นลูกคุณ
‪นั่นแปลว่าเธอชอบเสี่ยงแบบโง่ๆ ด้วย ‪เธอหัวร้อน หัวดื้อ
‪คิดว่าเธอทําทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง
‪บางทีการทํางานกับคุณ
‪อาจมีประโยชน์ ‪ช่วยให้เธอพัฒนาขึ้นในการเป็นเจ้าหน้าที่
‪บอกตามตรงนะลุค บางครั้งเธอก็ทําให้ฉันกลัว
‪ไม่เอาน่า จนท.ภาคสนามหนุ่มสาวทุกคนก็อวดดี
‪ไม่เหมือนเธอ
‪เราติดต่อเธออาทิตย์ก่อน
‪เพื่อบอกเธอว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี
‪เธอควรจะถอนตัวออกจากกายอานา
‪แต่เธอปฏิเสธ
‪เธอบอกว่ากําลังรวบรวมข้อมูลได้มากมาย
‪เธอใกล้เอานิวเคลียร์ออกจากที่นั่นได้แล้ว
‪เราไม่ได้ขาดการติดต่อกับเธอ ลุค
‪เธอปิดระบบสื่อสาร
‪การไม่เชื่อฟังที่อาจส่งผลให้คุณ
‪กับเธอและเจ้าหน้าที่อีกสามคนถูกฆ่า
‪เราต้องการเธอในคดีนี้ แต่ไม่ใช่เฉพาะเธอ
‪ฉันอยากให้คุณนําทีมตามล่าโบโร่
‪คุณ เอ็มม่า แบร์รี่ อัลดอน รู
‪ผมว่าไม่น่าจะได้ผล
‪ผมรู้สึกเหมือนไม่รู้จักเธอแล้ว
‪จะมีทางไหนเรียนรู้กันได้ ‪ดีกว่าไปช่วยโลกด้วยกันล่ะ
‪ก็ได้
‪แบร์รี่
‪อย่าลงสนามอีกนะ
‪นายอาจบาดเจ็บได้
‪เห็นไหม นึกแล้วว่าเรายังเป็นเพื่อนกัน
‪พูดสิ
‪บอกว่าเรายังเป็นเพื่อนกัน
‪(ห้องพัก)
‪เป็นไงบ้าง
‪แค่เฉียดๆ พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องใส่ผ้าคล้องแล้ว
‪พ่อพูดถึงการที่เราทํางานด้วยกัน
‪รู้สึกแย่กว่าโดนยิงอีก
‪ลูกมีปัญหาอะไร
‪พ่อไง
‪หนูไว้ใจพ่อไม่ได้ ‪แล้วตอนนี้หนูต้องทํางานกับพ่อ
‪พ่อก็ไว้ใจลูกไม่ได้
‪ลูกเป็นใครกันแน่
‪ลูกชอบงานแข่งทําขนมวันอาทิตย์สุดสนุกไหม
‪บางที บางทีหนูก็ไม่ชอบ
‪หนูเสแสร้งมานานจนจําไม่ได้แล้ว
‪ที่เดียวที่หนูไม่ต้องเสแสร้งคือที่ทํางาน
‪แต่ตอนนี้พ่ออยู่ที่นี่ ‪และพ่อทําลายทางหนีเดียวของหนู
‪แล้วพ่อล่ะ มีอะไรจริงบ้าง
‪อย่างหนึ่งคือพ่อจะเกษียณ
‪วันนี้พ่อควรจะจบกับทุกอย่างนี่ได้แล้ว
‪พ่อควรได้ไปเอาเรือพ่อกับแม่คืนมา
‪พ่อคิดจริงๆ เหรอว่าทําได้
‪ก็พ่อมีโอกาส
‪ค่า เอาที่สบายใจ
‪ช่วยอะไรหน่อยสิคะ
‪หนูทําคดีโบโร่มาตั้งนาน
‪อย่าทําคดีนี้พังแบบที่พ่อทําครอบครัวเราพังละกัน
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪(FUBAR)
‪(เมอร์รี่ฟิตเนส ‪ที่ที่ความฟิตไม่มีวันหยุด)
‪(โดนาเทลโล่ ลูน่า)
‪(แฮชแท็กความฟิตไม่มีวันหยุด)
‪ผักดองอยู่ในตู้รึยัง
‪เยลลี่เกือบอยู่ในขวดแล้ว
‪- แต่ฉันไม่อยากให้เป็นอย่างงั้น ‪- ทําไม
‪เยลลี่มันเหนียว ความเหนียวมันเละเทะ
‪ความเละเทะคือปัญหา เวลาเราทําผิดกฎหมาย
‪ฉันคงไปได้ไม่สวยในคุกแน่
‪นายจะมีเพื่อนเพียบในคุก เชื่อฉันสิ
‪ไม่ตลกนะเฟ้ย
‪โอเค เราเกือบเชื่อมต่อกับวายฟายได้แล้ว
‪หวังว่าเขาจะเปิดแล็ปท็อปทิ้งไว้
‪นั่นจดหมายเขาเหรอ
‪ไม่ใช่
‪ก็เขียนอยู่ว่า "โดนาเทลโล่ ลูน่า" ‪ไหนว่าทําผิดกฎหมายข้อเดียว
‪ถ้าเปิดถึงจะผิด
‪เขาจ่ายค่าซีเนแมกซ์เหรอ
‪นึกแล้วว่ามันต้องเป็นไอ้โรคจิต
‪ตอนนี้ไม่ได้มีแต่หนังโป๊นะ มีหนังดีๆ ด้วย
‪นายจะไปรู้อะไร เห็นดูอยู่แต่การ์ตูน
‪ฉันรู้ว่าเพื่อนที่เอ็มไอซิกซ์โทรหาฉันวันนี้
‪ไม่ได้ข่าวโบโร่ รอฟังจากออสเตรเลียอยู่
‪แต่ยังไม่มีวี่แววเขาเลย
‪เราเข้าไปแล้ว แล็ปท็อปเขาเปิดอยู่
‪ปฏิบัติการดอนฆวนเริ่มแล้ว
‪กฎห้าวินาที
‪ผู้หญิงที่แต่งกับผู้ชายอย่างฉัน ‪ไปคบกับไอ้เบื๊อกแบบนี้ได้ไง
‪แทลลี่ก็ขี้โมโหนะ
‪ถ้าเธอรู้ว่าเราแอบดูแฟนเธอ ‪ฉันไม่มีทางแก้ตัวให้นายแน่ๆ
‪ฉันไม่เกี่ยวเรื่องนี้
‪นายแค่พยายามปกป้องครอบครัว
‪เราไม่รู้เรื่องหมอนี่เลย
‪มันอาจจะเป็นไอ้โรคจิต
‪แล้วถ้ามันเป็นไอ้โรคจิตที่อยากทําร้ายแทลลี่ล่ะ
‪เอาละ มาสืบเขากัน
‪ไงออสการ์ ว่าไงไอ้หนู
‪ทําไมลูกชายฉันถึงโทรหาไอ้เบื๊อกนี่
‪ฉันพูดจริงๆ นะ
‪ฉันว่ามายไอลส์เป็นไอเดียสุดยอดเลย
‪หวังว่าเงินที่ลงทุนไปจะช่วยให้นายตั้งตัวได้นะ
‪มันลงทุนกับแอปโง่ๆ ของลูกชายฉันเหรอ
‪ไอ้หมอนี่โง่กว่าที่ฉันคิดอีก
‪เขาไม่ได้โง่ เขาทําคะแนนเอาใจเมียนาย
‪- มันพยายามสวมเขาให้ฉัน ‪- นี่ไม่ได้พูดแบบนั้นเด็ดๆ
‪มันพยายามจะใช้ลูกชายฉันมาสวมเขาฉัน
‪มันไม่ได้หมายความอย่างที่นายคิด
‪มันมาจากนกกาเหว่า
‪เมื่อนกตัวหนึ่งยึดครอบครัวของนกอีกตัว
‪มีคลิปออนไลน์เป็นพันๆ ที่คิดต่างจากนาย
‪โอเค เจอกันที่มื้อเย็นครอบครัวคืนนี้
‪ฉันไม่ได้รับเชิญไปกินมื้อเย็นด้วยซ้ํา
‪มันพยายามจะมาแทนที่ฉัน
‪มันสวมเขาทั้งครอบครัวเลย
‪เลิกพูดแบบนั้นทีเหอะ
‪เลื่อนประชุม ‪เราต้องไปที่สนง.ใหญ่ ไปกันเถอะ
‪เอาซองนี่ไปหย่อนที่ ‪ตู้จดหมายของดอนนี่ระหว่างทาง
‪ไอ้คนดีเอ๊ย
‪- หา ‪- เปล่า
‪หมอบอกว่าเคลื่อนไหวได้เต็มที่
‪ไม่น่าเป็นแผลเป็นด้วยซ้ํา
‪เยี่ยมเลย ดีใจที่คุณไม่เป็นอะไร
‪แต่ผมสงสัยน่ะ
‪ลามันเตะสูงขนาดนั้นได้ไง
‪เอ่อ...
‪ไม่รู้สิ แต่มันเตะแรงน่าดูเลย
‪ไจแอนต์น่ารับมันเข้าทีม
‪คือผมมีวันพักผ่อนสบายๆ เตรียมไว้ให้คุณ
‪ผมน่ะทํากัซปาโช่สูตรแม่ผมไว้แล้ว
‪แล้วผมเพิ่งดาวน์โหลด ‪เพลงของลี ฟิลด์สที่หายากสุดๆ มาด้วย
‪เพลงนี้อัดเสียงกันในโบสถ์เลยนะ
‪สุดยอดเลย
‪- เห็นด้วย ‪- น่าสนุกจัง
‪- ฉันมีไอเดียอยู่ ‪- ว่ามาเลย
‪โอเค ฉันได้ข่าวว่ามีเกมห้องปริศนา
‪ที่เขาจะติดแบตเตอรี่เล็กๆ ไว้ที่ตัวเรา
‪ถ้าเราหาทางออกจากห้องไม่ทัน ‪เราจะโดนช็อตเบาๆ
‪แต่ไม่เจ็บหรอก แค่...
‪ไม่รู้สิ มันทําให้ยิ่ง...
‪น่ากลัว
‪ไม่รู้ว่ากิจกรรมนั่นเหมาะกับ "เรา" ไหม
‪แต่พูดถึงเรา ผมกําลังสอนนักเรียนของผม ‪เรื่องรู้บ โกลด์เบิร์ก
‪และผมขอให้พวกแกช่วยผมสร้าง
‪บางอย่างสําหรับเรา
‪- แต่นแต๊น ‪- สุดยอดเลย
‪สุดยอดเนอะ นี่นะ...
‪เอาลูกหินใส่ลงไปในกรวย
‪ในนี้เหรอ โอเค
‪ใช่ๆ แล้ว...
‪เย้
‪- ใช่ ‪- ชอบจังเลย
‪รักคุณนะ
‪พ่อคุณ
‪- ฉันไม่ได้คิดถึงพ่อตอนนี้ ‪- เปล่า ผมเพิ่งเห็นพ่อคุณ
‪อาจจะแค่เอาอุปกรณ์ฟิตเนสไปส่ง
‪(นัดล้างรถ เลื่อนเป็น 11.30)
‪งานเข้าน่ะ ฉันต้องไปแล้ว
‪โอเค พรุ่งนี้คุณจะมารับผมกี่โมง
‪เรื่องอะไร
‪รายการแอนทีคโรดโชว์
‪จริงด้วย พระเจ้า ฉันขอโทษ
‪ฉันลืมวันลืมคืนไปเลย
‪พรุ่งนี้ ไว้คุยกันคืนนี้ได้ไหม
‪- ได้สิ ‪- นะคะ
‪- ต้องดีมากแน่ ตื่นเต้นจังเลย ‪- ใช่ เหมือนกัน
‪- โอเค ‪- รักนะ
‪โอเค บาย แล้วเจอกัน
‪ทํามาตั้งนาน ดูอยู่แค่... สามวินาที
‪(วาเลต์ล้างรถ)
‪แว็กซ์พรีเมียม
‪(ลด 3 ดอลลาร์ ‪แว็กซ์พรีเมียม)
‪(แลกข้อเสนอ)
‪(ใช้โปรโมชั่นแล้ว)
‪(ได้รับการล้างรถฟรี)
‪ยืนยันตัวตนแล้ว
‪ขอต้อนรับเจ้าหน้าที่ลุค บรุนเนอร์
‪ขอต้อนรับเจ้าหน้าที่บาร์โธโลมิว พัตต์
‪อีก 640 เมตร คุณจะไปถึง
‪ทางเข้าใต้ดินของสํานักงานใหญ่ซีไอเอภูมิภาค
‪พ่อกับน้าไปทําอะไรแถวบ้านโดนาเทลโล่
‪- อรุณสวัสดิ์ลูกเช่นกัน ‪- ตอบมา
‪รักษาหน้าฉาก ไปส่งอุปกรณ์ฟิตเนส
‪ในรถพ่อน่ะนะ
‪ทําไมเล่า ก็แค่ยางยืดออกกําลัง
‪ไม่ต้องใช้รถบรรทุก
‪จริงเหรอคะ น้าแบร์รี่
‪จริงแท้แน่นอน
‪ไม่ต้องใช้รถบรรทุกไปส่งยางยืดออกกําลัง
‪- แล้วเรื่องนั้นล่ะ ‪- พวกมืออาชีพมากันแล้ว
‪นี่ที่นั่งหนู
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ก็ทุกครั้งที่หนูนั่งฟังบรรยายสรุปในห้องนี้
‪พ่อก็เหมือนกัน
‪วันพาลูกสาวมาทํางานกําลังไปได้สวย
‪นั่งสิ ทุกคน
‪เดี๋ยวนี้
‪ลุค บรุนเนอร์เพิ่งยอมถอยเหรอ
‪ฉันไม่ชอบแม่สาวนี่เลย
‪หลังจากที่คุณชิงระเบิดนิวเคลียร์ ‪มาจากลาเป้ ปาลานโม่
‪พวกมันก็กระจายกันเหมือนแมลงสาบ
‪เราติดตามเครื่องบินทะเลของโบโร่ ‪ที่ขึ้้นจากท่าจอร์จทาวน์
‪แต่เขาหายไป ตอนเขาบินเข้าไปหา ‪พายุทางตะวันตกของปวยร์โตรีโก
‪โบโร่กลายเป็นอาหารปลาแล้วสิ
‪- ไม่ค่ะ ‪- เขาอยากให้เราคิดแบบนั้น
‪เขารู้ว่าเราตามรอยเครื่องบินเขา
‪- เขาตั้งใจบินเข้าไปในพายุ ‪- แล้วปิดเครื่องรับส่งสัญญาณ
‪เราจะได้เชื่อว่าเครื่องบินตก
‪รู้ว่าเรารู้ว่าเครื่องเล็กขนาดนั้น
‪คงไม่เหลือเศษซากใหญ่พอให้หาเขาเจอ
‪ก็เหมือนซีไอเอ โบโร่จ้างนักบินที่เก่งที่สุด ‪เขายังไม่ตาย
‪เราก็ว่างั้น
‪จากอัตราความเร็วเฉลี่ย ‪ของเครื่องบินเครื่องยนต์เดียว
‪อัตราการกินน้ํามัน
‪บวกกับสภาพอากาศ
‪ที่เพิ่มแรงต้านและลดประสิทธิภาพการบิน
‪เขาน่าจะไปเติมน้ํามันครั้งแรกแถวนี้
‪และถ้าเขาอยากหลบพายุ ‪ซึ่งกําลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก
‪เขาก็มุ่งหน้าไปทางนี้
‪คํานวณง่ายๆ ได้กล้วยมาลูกนึง
‪- ลูกต้องโยกมัน ‪- ก็โยกอยู่เนี่ย
‪ต้องโยกให้แรงขึ้น
‪ที่เธอพูดนั่นเป็นชื่อหนังโป๊ของฉัน
‪นั่นละที่ฉันบอกหมอ
‪โมเนต์เก่งสีน้ํา เธอเก่งพูดสองแง่สามง่าม
‪- หนูทําเองได้ ‪- พ่อปรับให้ได้
‪- หนูรู้ว่าทําอะไรอยู่ ‪- เกือบได้แล้ว
‪เราต่อกันได้หรือยัง
‪- ขอโทษ ‪- ขอโทษค่ะผู้อํานวยการ
‪เราร่วมมือกับพันธมิตรของเราในการพยายาม
‪ตามหาและกําจัดทรัพย์สินส่วนใหญ่ ‪ของลาเป้ ปาลานโม่
‪เพื่อไม่ให้พวกนั้นปฏิบัติการได้
‪เราต้องทํามากกว่านั้น
‪เห็นชัดว่าแรงผลักของโบโร่คือ ‪การเจริญรอยตามพ่อเขา
‪เขาบอกผมแบบนั้นที่ที่มั่นเขาด้วยซ้ํา
‪ผิด
‪นี่มันเรื่องอัตตาล้วนๆ โบโร่ไม่ยอมเสียหน้า
‪ไม่ยอมเสียอํานาจที่สั่งสมมาแม้แต่นิดเดียว
‪ไม่ใช่ทุกอย่างที่ลูกทําต้องเกี่ยวกับพ่อ
‪ไม่ว่าเขาจะมีแรงจูงใจอะไร โบโร่ก็เดินหน้าต่อ
‪ทิน่า
‪นี่ทิน่า มูเคอร์จี ‪นักวิเคราะห์ที่ยืมตัวมาจากเอ็นเอสเอ
‪อย่างแรกเลย ‪เป็นเกียรติที่ได้ร่วมงานกับคุณ
‪ขี้ประจบ
‪เราได้ข่าวว่ายังมี ‪การประมูลนิวเคลียร์ของโบโร่อยู่
‪แต่เราได้ระเบิดมานี่
‪ใช่แล้ว เราเลยได้แต่เดาว่า...
‪เขาคงทําระเบิดใหม่และทําอย่างเร็ว
‪อัตตาเขาสูงเกินจะยอมนั่งเสียใจอยู่นานๆ
‪โดยเฉพาะเมื่อลาเป้ ปาลานโม่ทุกคน
‪รอดูว่าเขาจะทําอะไรต่อจากกายอานา
‪แต่เขาจะทําเรื่องนี้สําเร็จได้ยังไง
‪วัสดุนิวเคลียร์แบบฟิชชันมีการปกป้องอย่างดี
‪หายากสุดๆ ด้วย
‪ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ ตามเซเว่น
‪โบโร่หาทางได้
‪- เขาดื้อด้านมาก ‪- หมกมุ่น
‪ถ้าเขาหาอะไรที่เกิดฟิชชันไม่ได้ ‪เขาจะเปลี่ยนแผน
‪ไปขโมยของที่มีการป้องกันน้อยกว่า
‪อาจจะเป็นกากกัมมันตรังสี
‪ก็เป็นไปได้
‪แต่เขาจะหลอมมัน ‪ให้เป็นอาวุธนิวเคลียร์ได้ยังไง
‪ใครจะไปรู้
‪แต่ฉันเคยเห็นเขาทํางาน ‪เขาเป็นนักแก้ปัญหาที่เก่งมาก
‪วอร์ตันฝึกมาอย่างดี
‪ใช่ ฉันคงไม่อยากเป็นคนโง่พอ ‪จ่ายค่าเรียนที่นั่นให้เขาแน่ๆ
‪ตามทฤษฎีของรู ถ้าเขามุ่งไปทางนี้...
‪เราจะมุ่งไปที่ยุโรปตะวันออกและเอเชียกลาง
‪แถวนั้นมีกฎระเบียบน้อยกว่า ‪ในการจัดการกากกัมมันตรังสี
‪กลุ่มประเทศโซเวียตในอดีต
‪ที่ที่เราเข้าถึงยาก ‪และที่ที่เขารู้สึกปลอดภัย
‪ทิน่า คุณจัดการนะ
‪ใช่ คุณมูเคอร์จีจะมาร่วมงานกับเรา
‪เอ็นเอสเอตามล่าโบโร่ด้วย ‪และเรารวมกําลังคนกัน
‪- โธ่เอ๊ย ‪- โอเค เท่านั้นแหละ
‪เลิกประชุมได้
‪ถ้าคุณไม่ได้นามสกุลบรุนเนอร์
‪ไม่อยากเชื่อว่าเราต้องทํางานกับเอ็นเอสเอ
‪เอ็นเอสเอไม่เคยแก้ปัญหาอะไรได้เลย
‪เนิร์ดห่วยแตก
‪ไม่รู้สิ เธอก็ดูโอเค
‪อย่าเข้าข้างคนที่ต่อต้านครอบครัวอีก
‪คุณให้อํานาจเขาดูแลคดีฉันไม่ได้
‪เดี๋ยวๆ นี่พูดบ้าอะไร
‪พ่อเป็นสายลับมา 40 ปีแล้ว
‪ไม่มีใครให้อะไรพ่อเลย
‪พ่อได้มาด้วยวิธีแบบเดิมๆ พ่อทุ่มเทให้ได้มา
‪พ่อคุณมีประสบการณ์ภาคสนามมากกว่าคุณ
‪เป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผลในการคุมทีม
‪ฉันบอกแล้วว่าเขาทําเหมือนฉันเป็นเด็ก
‪เราจะทํางานด้วยกันได้ยังไงคะ
‪เป็นคําถามที่มีเหตุผล ‪นี่คือคําตอบของคุณ
‪นักจิตวิทยาปฏิบัติการ ดร.ลูอิส ไฟเฟอร์
‪ฉันโทรเรียกเขามาจากดีซี ‪ให้มาเป็นนักวิเคราะห์ในหน่วยเรื่องโบโร่
‪เพื่อมาทํางานกับคุณสองคนโดยเฉพาะ
‪เขาจะมาทําการบําบัดคู่ที่พวกคุณต้องเข้า
‪- ไม่เอาเด็ดๆ ‪- ไม่ ไม่มีทาง
‪เรื่องนี้ห้ามแย้ง
‪คุณสองคนใช้เวลาส่วนใหญ่ในกายอานา ‪เถียงกันตลอดเวลา
‪พวกคุณแทบจะไม่รอดกลับมา
‪ถ้าคุณสองคนจะทํางานด้วยกัน ‪คุณต้องทํางานด้วยกันได้
‪ที่พูดนี่ไม่ใช่แค่บางครั้ง ฉันหมายถึงตลอดเวลา
‪ผมรู้ว่าคุณไม่พอใจ ‪แต่ผมรับรองว่าคุณต้องการให้ผมช่วย
‪ขอที คุณไม่รู้จักเราด้วยซ้ํา
‪แน่ใจเหรอ
‪ผมรู้ว่าพวกคุณจะไม่ยอมแพ้ ‪เรื่องเก้าอี้เสียตัวนั้นที่ผมจัดไว้
‪และรู้ว่ายีนของคุณจะตอบสนองแบบนั้น
‪คุณไม่ยอมให้พ่อคุณช่วย ถึงคุณจะต้องให้ช่วยก็ตาม
‪ส่วนคุณก็มุ่งแต่จะแก้ปัญหา
‪คุณไม่ยอมฟัง ‪ที่เธอบอกว่าเธอต้องแก้ปัญหาเอง
‪คุณสองคนเติมเต็มกันและกันได้ดีทีเดียว
‪ผมเพิ่งเห็นคุณสองคนต่อประโยคกันอย่างรวดเร็ว
‪คุณทั้งคู่คิดเหมือนกัน ‪เพราะพวกคุณสนใจข้อเท็จจริงของคดีมาก
‪จนคุณลืมเรื่องอัตตาไป
‪ผมเขียนถึงพลวัตของพวกคุณไว้ละเอียด ‪ในเอกสารคาดการณ์ของผม
‪"ไฟเฟอร์" น่ะ ภาษาเยอรมัน ‪ไม่ได้ออกเสียงว่าเฟฟเฟอร์เหรอ
‪ตอนปู่ย่าผมมาที่นี่ ‪พวกท่านปรับให้ออกเสียงแบบอเมริกัน
‪ถ้าเป็นภาษาอังกฤษ ‪มันน่าจะออกเสียงว่า "เปปเปอร์"
‪งั้นคุณน่าจะชื่อ ดร.เปปเปอร์
‪ผมได้ยินมุกน้ําอัดลมพวกนี้มาหมดแล้ว
‪ผมจะไม่ล้อนามสกุลคุณละ ‪แต่เราจะทําให้การบําบัดนี้ซาบซ่า
‪หนูว่าเราทําให้การบําบัดนี่สุดซ่าได้นะคะ ‪พ่อว่าไง
‪ผมรู้นะคุณทําอะไร
‪คุณแทรกมุกน้ําอัดลมตอนคุยกัน
‪ไม่รู้เลยเนี่ยว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‪คุณคงแฟนต้าซีไปเองแน่ๆ
‪โคล่าละ
‪คงยากแน่ พวกเขางี่เง่าทั้งคู่
‪ใช่ เราไม่เคยพลาดเลยสักตอน
‪ใช่ค่ะ เราเล่นไปด้วย
‪เล่นแอนทีคโรดโชว์ยังไงเหรอ
‪เดาราคาประเมิน
‪ใช่ ก็เหมือนรายการราคาพารวย
‪ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ศิลปะ วิทยาศาสตร์
‪ผมเอาไปสอนนักเรียนผมได้จริงๆ
‪สร้างสรรค์มาก
‪- เด็กพวกนั้นโชคดีที่มีคุณ ‪- ขอบคุณ
‪หนูเปิดเอง
‪แล้วทีมรายการจะมาที่เมืองนานเท่าไหร่
‪แค่วันเดียว
‪ผมจะเอานาฬิกาของย่าแพทไป
‪มันต้องทาสีใหม่ แต่นอกนั้นมันสมบูรณ์แบบ
‪มาทําอะไรที่นี่
‪พ่อต้องการบางอย่าง
‪ค่ะ ความจริง
‪จู่ๆ พ่อจะโผล่มาไม่ได้ ‪ยิ่งดูจากสถานการณ์เราตอนนี้ด้วย
‪ถ้าเกิดมีใครสงสัยขึ้นมา...
‪ไม่มีใครสงสัยเพราะพ่อแน่ พ่อน่ะมืออาชีพ
‪ขอบอกนะว่า ‪น้าบอกเขาแล้วว่านี่เป็นความคิดที่แย่มาก
‪นั่นเสียงลุคเหรอ
‪พ่อมาค่ะ
‪- โอ้เย้ ‪- สวัสดีครอบครัว
‪สวัสดี
‪- ไง แทลลี่ เป็นไงบ้าง ‪- ไง
‪ดีใจที่ได้เจอนะ
‪- โดนัลด์ ‪- ที่จริงโดนาเทลโล่น่ะ แต่เรียกดอนนี่ก็ได้
‪ไม่ได้เจอกันนาน
‪จับมือแน่นมาก ลุค
‪ผมรู้ว่าคุณขายอุปกรณ์ฟิตเนส ‪ไม่รู้ว่าคุณใช้เองด้วย
‪ต้องออกกําลังกายมั่งแล้วสิ
‪แวะมาที่ร้านสิ ผมจะจัดชุดใหญ่ให้คุณเลย
‪- ดอนนี่ ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ ‪- แบร์รี่
‪นึกออกแล้ว ผมมีของมาให้
‪คุณมาทําอะไรที่นี่
‪แค่มายืมโต๊ะเลื่อย
‪แซนดี้เป็นไงบ้าง
‪- ดีค่ะ ‪- ดีใจจังที่ได้เจอ
‪- ดีใจที่ได้เจอนะ ‪- ดูนี่สิ ออสการ์
‪สวัสดีจ้ะหลานรัก
‪- หวัดดีปีป้า ‪- หวัดดี
‪กินไม่หมดเหรอ
‪นี่ลาซานญ่าสูตรพิเศษของคุณย่าเลยนะ
‪ครับ เธอเหนื่อยมาจากโรงเรียน ‪หนูเหนื่อยกลับมาใช่ไหม
‪หนูเหนื่อยโพดๆ เลย
‪- อะไรนะ ‪- เดี๋ยวนะ ลูกพูดอะไรนะ
‪ไม่มีอะไร วันก่อนพ่อเตะไปโดนอะไรสักอย่าง
‪แล้วพูดว่า "เจ็บนิ้วโพดๆ"
‪พอดีไม่อยากพูดคําอื่นต่อหน้าหลาน
‪เด็กไม่ควรโตมากับคําพูดหยาบๆ
‪ไม่ชอบเวลาสาวๆ สบถ
‪ตอนนี้ดึกแล้วเนอะ
‪แปลกจังที่พ่ออยากใช้โต๊ะเลื่อยตอนนี้
‪คือ
‪ที่จริงน้าจะใช้น่ะ
‪น้ากําลังสร้างโคมไฟโบบาเฟตต์ขนาดเท่าตัวจริง
‪ตัวใหญ่
‪พูดถึงเรื่องสร้าง ‪ออสการ์ แอปนายเป็นไงบ้าง
‪เยี่ยม ดอนจะลงทุน
‪ถ้าอยู่ข้างสนาม ก็พลาดโอกาส
‪โอกาสล้มละลายละสิ
‪โอเค แบร์รี่ เอ้านี่
‪คัพเค้กไอศกรีมแบบมีขนมกรอบๆ
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่ ผม...
‪วันก่อนผมอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ‪ผมเห็นเจ้านี่เลยนึกถึงคุณ
‪คิดว่า "เอาไปแช่ในตู้แช่แข็งจนกว่าคุณจะมา"
‪ที่จริงแบร์รี่เป็นโรคหัวใจ
‪กินนี่ไปอาจจะฆ่าเขาได้
‪ไม่ต้องห่วง มีคนจรจัดอยู่แถวบ้านผม
‪เขาหิวตลอดแหละ
‪ลุค ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪แค่ตั้งใจให้ก็ดีแล้วว่าไหม
‪คุณอยากอยู่ต่อไหม
‪ล้อเล่นเหรอ ผมชอบลาซานญ่าของคุณ
‪ก็ได้ งั้นก็พูดมาตามตรง
‪ยอมรับมาว่าคุณไม่ได้มาเอาโต๊ะเลื่อย
‪ไอ้สารเลวนั่นสวมเขาทั้งครอบครัวฉัน
‪แถมตอนนี้มันใช้คัพเค้กงี่เง่า ‪มาสวมเขานายด้วย
‪ถ้านายเจอความหมายคํานั้นออนไลน์ ‪นายจะโมโหตัวเองมาก
‪ให้ตายสิ
‪ติดเครื่องติดตามไว้ที่รถมันเลย
‪"ติดเครื่องติดตามไว้ที่รถมัน"
‪ใส่นี่ซะ
‪- นี่มันบําบัดแบบไหน ‪- แบบที่ต้องทําไม่มีข้อแม้
‪เทคนิคของผมไม่เหมือนใคร ‪แต่ได้ผล เชื่อเถอะ
‪ดีมาก
‪รูดซิป
‪คุณต้องรูดซิป
‪รูดให้สุด
‪เยี่ยมเลย
‪ทีนี้ก็กอดกัน
‪ถ้าผมไม่เซ็นเอกสาร
‪บอกว่าคุณตั้งใจทําการบําบัดนี้ให้เสร็จ
‪คุณสองคนจะลงไปทํางานในชั้นใต้ดิน
‪คอยตอบคําร้องเรื่องเสรีภาพด้านข้อมูล
‪ทีนี้ก็กอดกัน
‪คุณทําไม่ได้ใช่ไหม
‪แม่เหล็กไฟฟ้าในเสื้อเกราะ
‪เหมือนขั้วตรงกันข้ามที่ผลักคุณออก
‪ฉันต้องขอดูใบปริญญาของคุณ
‪ผมจบปริญญาเอกจากเยล ‪ป.ตรีบีเอสจากสแตนฟอร์ด
‪เราเดาได้ว่าบีเอสย่อมาจากอะไร
‪เสื้อเกราะเป็นการเปรียบเปรย
‪คุณสองคนทั้งดื้อและหัวแข็ง
‪บุคลิกที่เหมือนกันนี้ผลักคุณออกจากกัน
‪แต่ถ้าพวกคุณปล่อยวางทุกอย่าง
‪ติดหนึบกันไว้เหมือนปาท่องโก๋
‪นี่มันงี่เง่าสุดๆ
‪นี่คือการบ้านของคุณ
‪ผมอยากให้คุณใส่เสื้อเกราะวันละสิบนาที
‪มองตากัน
‪แล้วฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูด
‪ไม่มีทางหนีกันไปไหนได้
‪ไม่มีทางเลี่ยง
‪เริ่มเลย
‪ทิน่าเจออะไรบางอย่าง
‪ใช่ ต้องไปแล้ว
‪ขอบคุณ รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
‪อย่าลืมเซ็นเอกสารด้วยล่ะ
‪ปรากฏว่าเอเชียกลางคือเป้าหมาย
‪ทิน่า
‪แหล่งข่าวเจอเคน ข่าน มือขวาของโบโร่
‪ไม่ได้ยินเลย
‪เคน ข่านไปถึงคาซัคสถานเมื่อวานนี้
‪สองวันก่อนจะมีการเคลื่อนย้ายกากนิวเคลียร์ ‪จากเครื่องปฏิกรณ์เอเอชทีอาร์
‪มีกําหนดจะเคลื่อนย้ายโดยรถไฟ ‪เพื่อการจัดเก็บระยะยาว
‪วัสดุอะไร
‪ซีเซียม 137
‪- ให้ตายสิ ‪- ที่พูดถึงนี่จํานวนเท่าไร
‪เต็มโบกี้บรรทุก
‪มากพอจะทําให้เมืองใหญ่ๆ ‪เรืองแสงในความมืดไปหลายสิบปี
‪แล้วพวกเขาจะขนส่งทางรถไฟเนี่ยนะ
‪เอาให้เป๊ะคือรถไฟแม็กเลฟความเร็วสูง ‪เราช่วยพวกเขาสร้างมันขึ้นมา
‪สภาคองเกรสขายมันเป็นรถไฟมิตรภาพ ‪เพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
‪ผลเป็นไงล่ะ
‪พวกเขายังเกลียดเราอยู่ดี
‪โพดๆ เลย
‪แบร์รี่บอกเรา
‪พวกเขาเอากากนิวเคลียร์ ‪ใส่รถไฟหัวกระสุนเหรอ
‪ที่จริงมันปลอดภัยกว่า
‪แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่รถไฟแม็กเลฟจะตกราง
‪เพราะปัจจัยการดึงกลับ
‪ยิ่งรถไฟเลื่อนออกจากราง ‪มันก็ยิ่งดึงกลับแรงขึ้น
‪สร้างภาวะสมดุลแรงต้านต่อเนื่อง
‪ถ้าสมมุติคนของโบโร่จะโจมตีมัน ‪พวกเขาจะทํายังไง
‪ป้องกันแน่นหนาทั้งตอนขนขึ้นขนลง ‪มันต้องเป็นระหว่างทาง
‪การปล้นรถไฟหัวกระสุนครั้งใหญ่
‪จะปล้นรถไฟที่วิ่ง 240 กม.ต่อชั่วโมงได้ไง
‪ทําไม่ได้
‪ต้องหยุดมัน
‪ตรงโค้งนี้ผ่านเนินเขาคาซัค
‪เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่เหมาะสุด
‪หยุดรถไฟ
‪ดูดกากนิวเคลียร์ใส่รถบรรทุกน้ํามัน ‪และพวกมันก็หายไปในไม่กี่นาที
‪โอเค
‪เพื่อป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น
‪เราจะให้ลุคกับเอ็มม่า ‪ปลอมเป็นผู้โดยสารบนรถไฟ
‪ผู้โดยสารบนรถไฟที่มีกากนิวเคลียร์น่ะนะ
‪ไม่ใช่เรื่องแปลก อังกฤษทําแบบนี้ตลอด
‪คนขับอยู่ข้างหน้า บรรทุกข้างหลัง ‪ที่เหลือคือตู้โดยสาร
‪คุณรัสเซลกับผมล่ะ
‪มีสถานีอยู่ปลายทาง
‪อุปกรณ์หยุดรถไฟฉุกเฉินอยู่ที่นั่น
‪นั่นคือวิธีที่เราคิดว่าโบโร่อาจทําให้รถไฟหยุดได้
‪น่าจะเข้าทางคนใน
‪คุณจะไปในฐานะผู้ตรวจการจากสหรัฐฯ
‪ส่วนหนึ่งของข้อตกลงในการมอบรถไฟ ‪ให้พวกเขาคือการดูแลเป็นระยะ
‪รับทราบ
‪แบร์รี่กับทิน่า ‪จะคอยสั่งการจากเมอร์รี่ฟิตเนส
‪พวกคุณที่เหลือเอาเอกสารหน้าฉาก ‪เตรียมอุปกรณ์แล้วไปที่เครื่องบิน
‪เครื่องออกเวลา 21.00 น.
‪21.00 น.
‪ลูกปลอมเป็นใคร
‪แอนนา เฟตติซอฟ
‪นักศึกษาจากคาซัคสถาน ‪เรียนวรรณกรรมที่ม.ซูเลย์มาน เดมิเรล
‪ดิมิทรี กอร์เชฟ
‪นั่งรถไฟไปเยี่ยมพี่สาวที่นูร์-ซุลตัน
‪และจะไปตกปลาด้วย
‪หมากฝรั่งนั่นจะทําให้พ่อโดนฆ่า
‪นี่น่ะหมากฝรั่งโปรดของคนคาซัคสถาน
‪ก็ใช่ จนกระทั่งไฟป่าทําลายห่วงโซ่การผลิต
‪ของเส้นทางที่ใช้ทําชะเอมดํา
‪ซึ่งทําให้ราคาแต่ละกล่องสูงลิบ
‪มีแต่คนที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล ‪หรือเศรษฐีเท่านั้นถึงจะมี
‪ทิ้งไปซะ
‪ขอบใจนะ
‪สังเกตได้ดีมาก
‪ยินดีค่ะ
‪หนูต้องรับสายนี้
‪ไง
‪คุณขึ้นเครื่องไฟลท์ดึกหรือยัง
‪เครื่องกําลังจะขึ้น โรดโชว์เป็นไงบ้าง
‪นาฬิกาของย่าแพทห่วยแตก
‪ของเลียนแบบสมัยยุค 60
‪เสียใจด้วยนะ คนดี
‪แต่ยังไงคุณก็ไม่ได้คิดจะขายมันอยู่ดี
‪ใช่ ก็ได้
‪แต่ย่าบอกเสมอว่า ‪มันเป็นของเก่าที่ตกทอดกันมาหลายรุ่น
‪มันแปลกที่ย่าโกหกเรื่องนั้น
‪บางทีย่าอาจจะอยากให้มันพิเศษขึ้นสําหรับคุณ
‪คงงั้นแหละ
‪ไม่รู้สิ การโดนคนที่ผมรักโกหก
‪มันรู้สึกแปลกๆ ทั้งแย่และน่าประหลาดใจ
‪ไงก็เถอะ ขอให้โชคดีในลิเบีย รักคุณจ้ะ
‪จ้ะ รักคุณเหมือนกัน
‪ล้อเล่นหรือเปล่าวะเนี่ย
‪หา
‪ทุกที ทุกทีเลย
‪นายดูเหมือนเดินออกมา ‪จากตู้เสื้อผ้าเจมส์ บอนด์
‪ส่วนฉันได้ชุดโหลๆ ที่ขายในโลตัส
‪ไม่เอาน่า คุณดูดีมาก
‪ขอบคุณนะ ปู่
‪มีหมากหอมเยาวราชแบ่งมั่งไหม
‪แล้วคุณล่ะ
‪คิดว่าผมดูดีไหม
‪นั่นภาษาคาซัคแปลว่า ‪"ทําไมหน้ามุ่ยล่ะ คุณผู้หญิง"
‪รู้สึกแย่น่ะ ฉันเบี้ยวแฟนฉันอีกแล้ว
‪คุณรู้ไหมว่าใครไม่พอใจ ‪ตอนผมออกมาทํางานกะทันหัน
‪ไม่มีเลย
‪ทางเดียวที่จะทํางานนี้ได้คืออย่ายึดติด
‪ฉันไม่ได้ขอคําแนะนํา
‪เปล่า ไม่ได้แนะนํา
‪คบแบบกิ๊กกันชั่วคราว อันนั้นเวิร์ก
‪แต่คิดจะคบจริงจังตอนเป็นซีไอเอมันยาก
‪นั่นน่ะสิ
‪แบร์รี่
‪ค้างคาวอยู่ในหอระฆัง
‪น้ําผึ้งอยู่ในรัง
‪ปฏิบัติการสอนงานเริ่มแล้ว
‪มีใครออนไลน์บ้างไหม
‪- ที่นี่ไม่มีใครนอกจากพวกเรา ‪- ดี
‪แค่อยากให้นายทําหลายอย่างพร้อมกัน
‪และจับตาดูปฏิบัติการดอนฆวน
‪ปฏิบัติการดอนฆวนคืออะไร
‪ความลับราชการ ‪หรือลับเพราะมันเกี่ยวกับโดนาเทลโล่
‪พ่อมีคดีอื่นนอกจากคดีนี้
‪ดอน ฆวนเป็นพ่อค้าปืนเถื่อนจากซานฮวน
‪กฎพื้นฐานบอกแค่ที่ต้องรู้
‪ถ้าไม่จําเป็นก็ไม่ต้องรู้
‪ได้
‪ลูกไปไหนมา
‪แวะซื้อของให้คาร์เตอร์
‪ก็ดีนะ ลูกซื้ออะไรให้เขา
‪บอกแค่ที่ต้องรู้
‪ต้องปากแจ๋วขนาดนั้นเลยเหรอ
‪พ่อคิดถึงลูกคนดีของพ่อ
‪หนูก็คิดถึงพ่อคนขายอุปกรณ์ฟิตเนสขี้แพ้ของหนู
‪สังเกตการณ์ไปเถอะ
‪อาจมีคนของโบโร่อยู่บนรถไฟ
‪ดูเธอสิ บูตทหารไม่เข้ากับชุด
‪แต่กันหนาวเดินพื้นโคลนได้ดี
‪เธออาจชอบรองเท้าใช้งานได้จริง
‪แล้วกล่องกีตาร์ข้างหลังล่ะ
‪อาจมีอาวุธอยู่ในนั้น
‪รับทราบ
‪แล้วเขาล่ะ
‪ข้อนิ้วมีรอยช้ําทั้งสองข้าง
‪อาจเป็นนักเลงที่จ้างมา
‪เขากินแซนด์วิชบีแอลที
‪ชนเผ่าคาซัคไม่กินหมู
‪- จัดการเขากันเถอะ ‪- ไม่
‪เขาอาจเป็นผู้อพยพ
‪หรือเขาอาจเป็นคนของโบโร่
‪อาจจะใช่ แต่เราต้องแน่ใจก่อน
‪ในฐานะหัวหน้าทีม พ่อว่าเรารอก่อน
‪คุณเป็นใคร
‪เจ้าหน้าที่สตาร์สกี้และฮัทช์
‪เราเป็นผู้ตรวจสอบ ‪จากกระทรวงต่างประเทศสหรัฐฯ
‪ไม่ต้องลุกหรอก
‪พูดภาษาอังกฤษได้ไหม
‪- ได้ ‪- ดี
‪เพราะเราแค่มาสังเกตการณ์และรายงาน
‪รู้จักสํานวนที่ว่า "ถ้าคุณทําพังก็ต้องซื้อ" ไหม
‪อเมริกามีสํานวนที่ต่างออกไป
‪เราซื้อมาแล้ว พวกคุณอย่าทําพังล่ะ
‪ทีนี้มาดูกันว่าคุณจะทําให้รถไฟ ‪ที่เราซื้อให้นี่วิ่งกะชึ่กกะชั่กได้ไหม
‪ไม่เป็นไร
‪คิดว่าเราไม่ได้อยู่นี่
‪แค่ทํางานของคุณไป ‪ให้แน่ใจว่ารถไฟวิ่งตรงเวลา
‪รถไฟกําลังออกจากสถานี
‪เยี่ยม
‪ดูสิ สูทเหมือนของคุณเลย
‪ฝาแฝด
‪โธ่โว้ย
‪ตลกดี
‪อะไร
‪พันธุศาสตร์
‪การที่เราสองคนมาทํางานสายเดียวกัน
‪เดอะบีเทิลส์กับเฟลเวอร์ เฟลฟ ‪อยู่ในสายงานเดียวกัน
‪พวกเขาเหมือนกันไหม
‪คงไม่
‪เฟลเวอร์ เฟลฟคืออะไร
‪แทล ว่าไงครับ
‪ไม่ ผมว่าง ไม่ได้ทําอะไรเลย
‪ครับ ผมอยากแวะไป
‪ใช่
‪โอเค บาย
‪โทรเรียกดอนนี่บอยมาแซ่บกันยามบ่าย
‪แซ่บกันยามบ่าย
‪ไม่ดีแน่
‪อะไรไม่ดี
‪สลัดมันฝรั่ง
‪มันแหวะมาก ใส่ลูกเกดมาด้วย
‪ได้เวลาแล้ว
‪เริ่มเกม คุณใกล้ถึงจุดยุทธศาสตร์แล้ว
‪อะไรก็ตามที่อาจเกิดขึ้น
‪ใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว
‪เราหยุดทําไม
‪เฮ้ย แบร์รี่ เกิดบ้าอะไรขึ้น
‪ไม่แน่ใจ นายผ่านช่องแคบแล้วเพื่อน
‪ไม่เห็นอะไรหักมุมห่วยแบบนี้ ‪มาตั้งแต่ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง
‪รู้เหรอว่าบรูซ วิลลิสตายน่ะ
‪เขาใช้เวลาทั้งเรื่องอยู่กับเด็กนั่น
‪เขาเป็นเจ้าขุนทองรึไง
‪เฮลิคอปเตอร์
‪นึกแล้วว่าเราคิดถูก
‪นี่ทีม เขาโจมตีรถไฟด้วยเฮลิคอปเตอร์
‪พ่อ คนกินแซนด์วิชนั่นอยู่ไหน
‪ให้ทุกคนหมอบลง อยู่ให้ห่างจากหน้าต่าง
‪ใจเย็นๆ ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪บ้าเอ๊ย
‪ทุกคนหมอบ
‪เอ็มม่า
‪เฮลิคอปเตอร์ติดอยู่กับโบกี้บรรทุก
‪พวกมันพยายามสูบกากกัมมันตรังสีออกมา
‪- แล้ว ‪- แล้วอะไร
‪หนูคิดถูกเรื่องอีตาแซนด์วิชนั่น
‪คราวหน้าพ่อต้องฟังหนูบ้างนะคะ
‪เพิ่งคํานวณตัวเลขเสร็จ
‪เรามีเวลาราว 12 นาทีก่อนพวกนั้นจะสูบหมดตู้
‪และโบโร่ได้ทุกอย่างที่ต้องการ ‪เพื่อไปทําโคตรระเบิด
‪คุณต้องถอดสายยางนั่นออก
‪- ฉันจัดการเอง ‪- จะไปไหน
‪ไปยิงฮ.
‪ไม่ได้ รถไฟกําลังวิ่งผ่านทุ่งข้าวสาลี
‪คาซัคสถานเป็นหนึ่งในผู้ผลิตชั้นนําของโลก
‪ถ้าคุณทําฮ.ลํานั้นตก กากนิวเคลียร์ ‪จะกระจายทางอากาศไปหลายกม.
‪ทําให้ผืนดินเป็นพิษไปหลายชั่วคน
‪ทําให้เกิดภาวะอดอยาก ‪ที่จะคร่าชีวิตคนนับล้าน
‪- แค่นั้นเหรอ ‪- ไม่มีเวลาแล้ว ต้องวางแผน
‪เราต้องคิดให้ดี
‪เราเร่งไม่ได้
‪ถ้าเราถอดสายยางไม่ได้
‪ก็ต้องทําให้พวกมันอยากถอดเอง
‪ยังไงล่ะ
‪เร่งความเร็วรถไฟ
‪ใช่เลย ความเร็วสูงสุด ‪ของเฮลิคอปเตอร์ชีนุกเท่าไหร่
‪300 กม.ต่อชั่วโมง
‪ถ้ารถไฟวิ่งเร็วขึ้น พวกมันก็ต้องปลดสาย
‪ไม่งั้นพวกมันจะคุมฮ.ไม่อยู่แล้วตายแน่
‪ตอนนี้วิ่ง 240 กม.ต่อชั่วโมง ‪ตามกฎความปลอดภัยผู้โดยสาร
‪แต่เร็วสุดได้ที่ 430 กม.
‪เรามีแผน เห็นไหม ‪พวกหัวร้อนไม่มีไอเดียเจ๋งๆ หรอก
‪ไปกัน
‪- เร่งความเร็ว ‪- ทําไม่ได้ มันอันตรายเกินไป
‪อันตรายกว่าปล่อยให้ ‪ผู้ก่อการร้ายได้วัตถุนิวเคลียร์ไปเหรอ
‪ความรับผิดชอบของผมคือ ‪ความปลอดภัยของผู้โดยสาร
‪คุณพูดถูก นั่นเป็นคําขอที่ตัดสินใจยาก
‪คือฉันขอหมากฝรั่งนั่นหน่อยได้ไหม ‪ของโปรดฉันเลย
‪แต่เดี๋ยวนี้มันแพงมาก
‪นายไม่ควรเคี้ยวของพวกนี้ ‪เคี้ยวแล้วฟันไม่ดี
‪พี่เบิ้ม ได้ยินเสียงปืน พูดอะไรหน่อยสิ
‪เราซวยแล้ว
‪ไม่ใช่ที่อยากฟัง
‪คนขับหลับปุ๋ยไปแล้ว
‪อัลดอน รู จะเร่งความเร็วได้ไง
‪ขอโทษครับ ผมต้องการให้ช่วย
‪ตอนนี้ไม่ได้ มีบางอย่างผิดปกติ ‪รถไฟน่ะ ผมติดต่อคนขับไม่ได้
‪เพราะคนขับเป็นผู้ก่อการร้าย
‪เรามีผู้ตรวจการอเมริกันอีกสองคน ‪บนรถไฟที่เพิ่งจัดการเขา
‪รถไฟของคุณโดนโจมตี ‪ทางเดียวที่จะช่วยได้คือเร่งความเร็ว
‪พี่โหน่ง ชะชะช่า ถ้าเราเป็นคนร้าย
‪เราคงพยายามฆ่าคุณทันทีที่เข้ามาในนี้
‪เห็นชัดๆ ว่าเราพยายามช่วย ‪ไม่ให้รถไฟขบวนนี้ชน
‪ผมเร่งความเร็วจากที่นี่ไม่ได้ ‪ทําได้แค่ปิดเปิดเครื่อง
‪- พวกเขาต้องใช้การควบคุมด้วยมือ ‪- หน้าตาเป็นยังไง
‪เป็นแผงที่มีปุ่มสีแดงใหญ่ๆ ข้างสวิตช์กุญแจ
‪- ได้ยินไหม ‪- พอได้ยิน
‪- เป็นอะไรไป ‪- สวิตช์ควบคุมด้วยมือพังไปแล้ว
‪ทิน่าบอกว่ายังมีอีกวิธีที่เร่งความเร็วได้
‪ยังไง
‪ฟิสิกส์ ตรงนี้บอกว่า ‪แม็กเลฟแล่นบนแม่เหล็กที่เย็นจัด
‪ยิ่งแม่เหล็กเย็นเท่าไรความเร็วก็ยิ่งสูง
‪เนิร์ดพูดถูก
‪คุณสูบน้ําหล่อเย็นเข้าไปในระบบให้มากขึ้น ‪แต่สัดส่วนต้องเป๊ะ
‪กําลังดึงแผนผัง
‪แม่น่ะ บอกว่าเรื่องด่วน ไม่เป็นไรหรอก
‪ทุกคน น่าจะมีช่องเปิดที่พื้นอยู่ใกล้ๆ ข้างประตู
‪พ่อจัดการเอง
‪ลูกโทรหาแม่ ด่วนก็คือด่วน
‪แม่คะ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪คาร์เตอร์โทรมา เขาโมโหมาก
‪แม่ถึงได้โทรหาตอนหนูมาทํางานเหรอ
‪เพราะนาฬิกาโง่ๆ กับรายการโง่ๆ น่ะนะ
‪เขาตั้งตารอที่จะทําอะไรกับลูก
‪แล้วลูกก็ทิ้งเขาไปทํางานอีกแล้ว
‪ลูกจ๊ะ ลูกไม่อยากลงเอยเหมือนพ่อกับแม่หรอก
‪ไว้กลับถึงบ้าน หนูไปเคลียร์เอง โอเคนะคะ
‪จ้ะ ดี หวังว่าอย่างนั้นนะ
‪งานเป็นไงบ้าง
‪ก็แค่หลบกระสุน
‪พยายามทําให้ทุกอย่างไม่ระเบิดใส่หน้าหนู
‪ค่ะ หนูก็รักแม่ค่ะ
‪โอเค ทักดอนนี่ด้วยนะคะ บาย
‪นี่แบร์รี่ ฉันต้องการความคืบหน้า ‪เรื่องปฏิบัติการดอนฆวน
‪ด่วน
‪(ไวอากร้า)
‪พร้อมทําให้ระบบเย็นลงรึยัง
‪รับทราบ
‪ระวังนะ สารหล่อเย็นมากไป ‪แปลว่าเร็วมากเกินไป
‪ถ้าเร็วไป คุณจะหยุดรถไฟไม่ได้ ‪ก่อนมันจะชนเข้าที่สถานี
‪ถ้าไม่พอ โบโร่ได้สิ่งที่ต้องการมาทําระเบิด
‪ต้องดูให้เจ้านี่พอดี ไม่ร้อนไปไม่เย็นไป
‪เรามีระบบสื่อสาร ‪ทําไมเราต้องใส่ไอ้นี่มาเพื่อปลอมตัวด้วย
‪นี่พูดเรื่องอะไร
‪เราเป็นผู้ตรวจการรถไฟ
‪ที่โทรหาแม่แบบใช้บลูทูธเหรอ
‪ทําไม เจ๋งออก โทนี่ รอบบินส์ก็ใช้นะ
‪ฉันต้องเปิดวาวล์หล่อเย็นกี่อัน
‪เด็กฉันคํานวณอยู่
‪สี่
‪- เอาละ ฉันเปิดทั้งสี่อันแล้ว ‪- หา
‪- เปิดสี่อันทําไม ‪- ก็นายบอกสี่
‪ฉันไม่ได้พูดอะไร แบร์รี่บอกว่าสี่
‪ฉันพูดถึงโดนาเทลโล่
‪เขาเพิ่งกินไวอากร้าไปสี่เม็ด
‪นึกแล้วว่าพ่อแอบดูเขา ‪พ่อนี่ขี้โกหกจริงๆ
‪สี่เหรอ ฟังดูเหมือนดอนนี่บอยเตรียมสนุกกับแทลลี่
‪บอกด็อตแล้วว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
‪พ่อต้องควบคุมทุกอย่าง
‪ตอนนี้พ่อทําให้ภารกิจต้องเสี่ยง ‪เพื่อหยุดแฟนแม่
‪มันได้ผล
‪เฮลิคอปเตอร์ขาดการเชื่อมต่อ
‪มันตามไม่ทัน
‪พวกเขาไม่มีทางได้วัตถุดิบพอไปทําระเบิด
‪เครื่องวัดความเร็วพุ่งเด่เหมือนกางเกงดอนนี่
‪คุณทําให้แม่เหล็กเย็นเกินไป
‪รถไฟวิ่งเร็วเกินจนหยุดไม่ได้
‪เมื่อมันไปถึงสถานีรถไฟในนูร์-ซุลตัน
‪ทุกคนบนรถไฟและคนครึ่งเมืองจะถูกฆ่า
‪ยินดีด้วยค่ะพ่อ ‪พ่อสร้างระเบิดกัมมันตรังสีที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‪คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน