Problemas de corazón.
- Serei... - Atoparemos unha solución.
- Irá ben. - Estás segura?
Parece que nos van irradiar as bólas.
Nin te menees, amiguiño.
Debo apagar os imáns.
O tren descarrilará e estoupará,
deixando o terreo infértil.
Causar unha fame non é boa idea.
A miña muller e o meu fillo viven cerca de aquí.
Debo descarrilalo antes de que chegue.
- Os nosos amigos están aí. - Á merda os demais.
Eu tampouco quero voar polos aires, pero atoparemos outra maneira.
Non sodes inspectores. Poderiades ser terroristas.
Somos encubertos da CIA.
Ensíname a identificación.
Sabes o que significa "encuberto"?
- Se te moves, disparo. - Así a miña man caerá no botón.
Teño un plan algo perigoso.
Máis que un tren nuclear fóra de control?
Ben visto.
Arrefriándoos acelera,
daquela quentándoos freará, non si?
Hai que meter algo quente dentro.
- Niso pensa Donnie. - Os residuos nucleares.
Ben. Abre a fiestra do vagón cisterna,
eu subo, collo a mangueira e métoos.
Non. O tren vai moi rápido. Sairás voando.
Se non o intento, poderiamos morrer.
E se o intentas, morrerás seguro.
Temos que facer algo.
Teño unha idea.
Se nos movemos xuntos, debería funcionar.
Por que os trouxeches?
Para usalos fóra de servizo.
Explícoche o plan. Saio e suxéitasme a través do teito.
Eu ocupo menos, é máis difícil que me mova o vento.
Non deixarei que saias.
- Confía en Emma. - Que podería ir mal?
Podería saír voando e chocar contra unha roca.
Os inconvenientes son inevitables.
Podo facelo...
pero necesito axuda.
Xa falta pouco.
Esta cousa non para de moverse.
Contrólaa.
Estase acabando a vía.
- Ten coidado. - Papá, non chego.
Tes que soltarme para que poida saltar.
Non, é demasiado perigoso.
Todos morreremos se non collo a mangueira.
Dixen que non.
Cando era pequena,
lanzábasme ao aire e logo collíasme.
Nunca fallabas.
Confío en ti.
Fallei unha vez.
Caíches contra o moble e a túa nai enfadouse moito.
Quedamos sen tempo, rapaces.
Papá, fíxenlle caso ó Dr. Pemento.
Pedinche axuda.
Agora tócache a ti.
Tes que escoitarme.
Por favor, sóltame.
Estou aquí, ruliña.
Estás a salvo.
Levádea á cabina do condutor
e conectádea á válvula do depósito.
Ten o mesmo enganche, debería encaixar sen problema.
Pulsa o interruptor.
- Estanse quentando. - A desaceleración é constante.
Está freando.
Conseguímolo.
Por fin. Problema solucionado.
- Non es do noso equipo, Gru. - Non te motives.
En conclusión, nós non atrapamos a Boro,
e el non conseguiu material.
Un empate é tan bo como unha vitoria.
É o adestrador de fútbol da miña filla?
Quero a Boro en bandexa.
E por que Casaquistán case se converte nun páramo nuclear?
Un fallo técnico.
Tivemos interferencias, non escoitamos ben cantas válvulas abrir.
En serio?
Descansen un pouco.
Hai decenas de axentes varrendo os sinais dixitais en busca de Boro.
Son libres ata que saibamos algo.
Grazas por cubrirme.
Grazas por escoitarme no tren.
Non foi nada fácil soltarte.
Nunca o foi.
Deixa de espiar a Donnie ou cóntolle todo a Dot e a mamá.
Está ben.
Escoita, Barry,
cancela a operación Don Juan.
Tiñas razón co da obsesión dos cornos.
Déboche unha desculpa.
Entendido.
Contenta?
Por agora.
Debo facer unha chamada.
Sentemos...
o cu.
Anda, xa volviches á oficina?
Ola. Si, rematarei nun par de horas.
Estiven pensando en todo o asunto do reloxo da túa avoa.
Sei que odias as mentiras,
e máis as de alguén que te quería,
pero quizais che mentiu por ese mesmo motivo.
Non tiña grandes cousas.
Deuche o reloxo e contouche toda esa historia
porque sabía que che faría feliz.
Ata descubrir a verdade.
Exacto.
A verdade está sobrevalorada.
Igual as mentiras non sempre son malas.
Aos meus estudantes ensínolles xusto o contrario.
Supoño que debería ser menos duro coa avoa Pat.
Xenial.
Escoita,
teño unha idea.
Poderiamos escoitar esas cancións de Lee Fields e...
pasar unha noite tola lixando e vernizando ese reloxo.
Comprei verniz para madeira de primeira calidade
nunha tendiña ao final da rúa.
Iso é ruso?
Din que é a mellor.
Vale, xenial. Prepararei algo rico.
Quérote.
E non é unha mentira.
E eu a ti.
Imos celebrar cunha cervexa que salvamos o mundo. Apúntaste?
Non podo, teño plans.
Para a próxima.
Hoxe lucícheste, seguro que haberá máis celebracións.
Fixeches un traballo asombroso.
Ciao, bella.
Xa gardei a serra.
Queda con ela, ninguén máis a necesita.
Non teño sitio.
Escoita, non necesito a serra.
Donald é o primeiro home co que tes algo serio,
e fáiseme moi raro ver a outro home nunha cena familiar
coa miña familia.
Se algunha vez sobra un sitio na mesa...
encantaríame estar convidado.
Vénche ben agora?
Podo quentar no forno os restos da lasaña.
Encantaríame.
Ben.
Boro.
Ola, William.
Escapaches de Güiana, pero non de min.
Onte tiveches unha entrevista de traballo, non si?
Seguro que foi ben.
Entón,
saías do edificio...
Apareceu un home.
Vaporizámoste con cloroformo e agora estás aquí.
Queres volver a casa coa túa familia?
Por favor.
Pois o único que tes que facer
é contarme todo o que saibas
de Finn Hoss e Danielle DeRosa.
Decatácheste de algo cando me traizoastes?
Non sei nada.
Eu...
Non sei nada.
Que dixeron?
Que escoitaches?
A onde ían?
Estábannos disparando!
- Que che contaron? - Nada!
Estaban discutindo. Non escoitei nada.
Chamouna Emma!
- Emma? - Si.
Finn chamouna Emma.
E toca o violín.
Escoiteino dicir que se mancou no brazo do violín.
Emma. Violín.
É todo o que sei, Boro! Xúrocho!
Vale.
Emma.
Violín.
Bo traballo.
Córtalle a perna, por se esqueceu algo máis.
Non!
Espera!
Non! Por favor!
Non!
Este home dixo que se chamaba Finn Hoss.
Dixo que era amigo do meu pai
e meu.
Eran todo mentiras.
Asasinou ao meu pai.
É un desalmado
que só quere facer o mal.
É perigoso.
Debemos detelo antes de que cause máis dano.
E a única forma de conseguilo é que me axudedes a atopalo.
O que vos contei e esta fotografía
é o único que temos.
Finn Hoss relacionase cunha estadounidense embusteira
que se chama Emma e toca o violín.
O único que sabemos
é "Emma" e "violín".
Atopádea.
Atopade a Finn.
Quen o consiga
gañará un millón de dólares.
Que pasa, Rooster? Colle unha cervexa.
- Vale. - Desfruta.
- Celebrémolo. - Ben merecido.
- Si. - Para ti.
- Brindemos. - Veña.
Por Boro, o animaliño acazapado que se lambe as feridas tras a derrota.
- Iso é.
- Saúde. - Saúde.
E polo Tally-Boa.
- Iso que é? - Estás sobre el.
É un detalle para recuperala.
- Pensáchelo ben? - É a persoa máis boa do mundo.
Fai ben aos demais.
E tamén a estás chamando réptil asasino.
Merda. Pintárono esta mañá.
Por sorte a princesiña non o escoitou.
Invitei a Emma.
Pero estará ocupada debuxando con Carter.
Parece que non che cae moi ben o rapaz.
É moi guapo, rico ou algo?
Si, algo. Iso é.
Señor, isto é alucinante.
É máis grande có meu piso.
Graciñas.
Gústame iso de "señor", podes chamarme así.
Veña, colle unha cervexa.
A que esperas?
- Grazas. - Estamos de festa.
Invitaches á marioneta da NSA?
É do equipo. Quería que vira a barca.
Non é unha barca, é un barco.
- Gústache. - Que?
Queres espirte e pegarlle un bo meneo.
Non. É unha compañeira de traballo.
Palpítache a sen dereita.
Estás enchoupando ao Transformer.
É Voltron.
Zúmbache o corazón coma o cu dunha abella.
Vale, tedes razón. Non o vaiades pregoando.
É unha mensaxe do teu mozo?
Mozo?
Non, estou soa coma un pau.
- Que ben. - Só é unha alerta.
É algo privado ou podémolo saber?
Creei un algoritmo...
- Que? - Fala máis alto.
Creei un algoritmo que busca noticias
e información clasificada que poda ter algún tipo de conexión
con material radioactivo, soporte físico nuclear, Cesio-137.
Calquera indicio de Boro.
Ben pensado.
Grazas, señor.
Recibín unha noticia do secuestro dun científico moldavo.
Investiga a reutilización dos residuos radioactivos.
Pode ser unha coincidencia.
Ou unha pista.
- Canto tardarías en sabelo? - Unhas horas.
Fin do cruceiro.
Pois vale.
Fixeches un gran traballo.
Grazas.
Estou nerviosa. Luke é unha lenda.
Se o prefires, podo recoller a Emma de camiño.
Non, xa a recollo eu. Temos que falar nalgún momento.
- Si, tes razón. - Ben.
Eu vou contigo pero necesito cambiarme.
- Tiven que destripar o pescado. - Lévote eu, fedorento.
Veña, vamos.
Non vos esquezades, vémonos no lavado de coche en dúas horas.
- Vale. - Xenial.
Quérote moito e á túa tía tamén.
Máis que a unha torta de tres pisos con cereixas.
Quérote moito e á túa tía tamén.
Máis que a tódolos paxaros que voan no ceo.
Es un tío xenial.
- Como está Romi? - Moito mellor.
A medicación baixoulle a febre.
Menos mal.
Escribiuche Oscar.
A reunión estase atrasando.
Non pasa nada. Non me importa. Gústame coidala.
E é unha boa forma de practicar.
- Para nós? - Claro.
Non agora mesmo, pero xa sabes, nalgún momento.
Si, sería unha loucura.
Sería unha loucura agora ou unha loucura en xeral?
Porque sempre dixeches que querías fillos.
Si, claro. Supoño que si.
Pero ultimamente...
penso moito na familia e no fácil que é rompela.
Razón non che falta.
Pero por que...
A nosa non se rompería.
Non, sería xenial.
- Pero... - Xa.
Estás construíndo a casa polo tellado. Non estamos casados.
Non, pero estarémolo pronto.
E despois quereremos formar unha familia,
así que non está de máis falar diso.
Onde e como criaremos aos nosos fillos,
atopar o equilibro entre vida e traballo.
Que é iso do equilibrio?
A ver.
Pois o equilibrio entre a vida e o traballo.
Quero dicir...
Merda.
Os dous temos traballos, non si?
Pero ti viaxas demasiado.
Estou algo confusa.
Estás dicindo que cres que non sería unha boa nai porque traballo?
Non. Claro que non.
O que quero dicir é que, persoalmente,
creo que é beneficioso para os nenos que a nai estea na casa.
- Incrible. - Que pasa?
Se eu fose a mestra e ti tiveras o meu traballo,
ninguén cuestionaría o teu comportamento.
Asumirían que eu quedaría na casa co bebé.
Non me refería a iso.
Insinuáchelo, aínda que o fixeras sen querer.
Deixémolo estar.
Non vén a nada que pelexemos agora por isto.
Elixín mal as palabras. Síntoo.
Só...
Tes razón. Nin sequera estamos casados.
Toc, toc.
Sinto molestar.
Quería invitar a Emma a comer.
Tomamos unha hamburguesa no lavado?
Claro, papá. Se a Carter non lle importa coidar a Romi.
Sen problema.
Quedarei na casa co bebé.
- Escoitabas ás escondidas? - Non.
Vinte recoller.
Xa non podo ver á miña filla na miña casa?
Non é túa desde hai 15 años.
Sigo pagando a hipoteca.
- Ola, rapaces. - Anda, que coincidencia.
Quen é ese fracasado? Ah, é Donnie.
- Como estades? - Ola.
Teño boas noticias. Conseguín o Oden.
- O teu barco? - Mira.
Impresionante.
É incrible.
- Espera a subir nel. - Encantaríame.
Pero teño un problema no oído e maréome moi facilmente.
Tranquilo, non falaba contigo.
Grazas por invitarme, pero teño moito traballo.
Estamos desbordados coa redución do persoal.
É terrible. A xente perde o traballo...
Os despidos son duros. Sempre lle digo que se acostumará.
- Iso é o que me asusta. - Tally, es amable e boa.
Se alguén lles pode recordar que non perdan a esperanza,
que todo irá ben nos momentos difíciles,
esa es ti.
Tes un gran corazón.
Cando rompemos o matrimonio,
Es feliz.
Levas razón.
E as cousas fóronche ben.
Es feliz.
Aínda non,
pero teño esperanza.
- Vale, xenial. Marchamos? - Si.
Adeus.
Todo ben?
Alégrome de verte.
- Volvo enseguida. - Vale, colega.
Hostia, tío.
Bartholomew Putt morreu hoxe de celibato terminal.
Sobreviviu con millóns de xoguetes e cero mozas.
Son coleccionables.
Son repelentes de vaxinas.
Eu decido non traer mulleres aquí.
É a miña Baticova, a miña Fortaleza da Soidade.
Se o teu obxectivo é a soidade, misión cumprida.
A única persoa que se excitaría con isto é Santa.
E isto que é?
Son oboísta.
Nada molla máis as bragas que un instrumento de vento madeira.
- Vou cambiarme. - Estouche tomando o pelo.
Veña.
Se queres conquistar a Tina, tira estas trapalladas,
aínda que non aumente as probabilidades.
"Non me fales de números."
Han Solo.
Que che dixen?
Cámbiate.
Como te poñas algo cun hobbit ou similares,
levas outra hostia.
Vale.
Fago todo isto por ti.
Quero axudarte a conseguir unha parrocha.
Para que quede claro,
estou totalmente de acordo coa idea de non ter fillos con Carter.
Estabas escoitando.
Son espía, niso consiste o meu traballo.
Non dixen que non queira ter fillos,
só dixen que aínda é pronto.
Quero moito a Carter.
A miña vida é algo caótica polo da CIA,
pero el é estable e previsible.
Esas calidades búscalas nun contable,
non na túa parella.
A túa nai aínda é a persoa máis fascinante e excitante que coñecín.
Necesitas encontrar a alguén que excite a túa mente e o teu corazón,
non a un tarugo que quere facer cousas de artesanía.
Gústame a artesanía. É moi relaxante.
Que ás veces preferiría que fora máis aventureiro? Si.
Pero... Por que falo...
Es a última persoa do planeta coa que debería falar de relacións.
Rogácheslle a mamá que suba á túa barca igual que un neno namorado.
Para empezar, foi unha invitación informal.
E non te confundas, non é unha barca, é un barco.
Pois o barco xa levantou áncora.
O secuestro que atopou Tina é o do Dr. Karl Novac, un físico moldavo.
Estaba en Irlanda dando a coñecer as proezas científicas moldavas.
De primeiras, parece insignificante.
Pero é o autor dun artigo científico que describe un novo proceso
para extraer e potenciar o material nuclear fisible
dos residuos nucleares.
Así que Boro secuestrou a un cerebriño para aproveitar o pouco que sacou do tren?
- É a nosa teoría. - É coma se secuestrara a un cociñeiro.
Necesita os seus utensilios para elaborar o seu prato radioactivo.
Se descubrimos que necesita,
podemos conseguilo e atrapar a Boro.
Por desgracia, hai un problema.
Só temos un resumo do artigo do Dr. Novac.
O goberno moldavo prohibiu a publicación xa que se detalla o proceso de extracción.
Etiquetárono como activo nacional e levárono a unha residencia do goberno
para protexelo de espías e para evitar desercións.
- A residencia ten Internet? - Non, é imposible piratealo.
Ou case.
Contamos con Air-hopper.
É unha aplicación que rouba os datos de calquera disco duro próximo.
Está oculta nas entrañas dun famoso xogo chamado Jam Slam.
Como evitaremos aos de seguridade
para entrar e utilizar a aplicación?
Só podes entrar se te convida alguén.
Por sorte, a responsable de Novac, Nika Stalinovich, vive na residencia.
Terá que invitar á súa casa a alguén do noso equipo.
Winnie.
Winnie! Winnie! Winnie!
Que carallo é Winnie?
Chamamos así a Aldon porque as seduce coa súa mel.
Repugnante.
Winnie! Winnie! Winnie!
- Está ben, basta. - Perdón.
Perdón, xefa.
Stalinovich gardará o artigo no seu portátil,
así que Aldon...
Winnie.
...usará o seu pequeno encanto para entrar no seu dormitorio
e descargalo coa aplicación.
Así chegaremos ata Boro.
Xenial. E como é esa afortunada rapaza?
Fóra!
Non temos unha foto de Nika xa que é unha traballadora clandestina,
pero elaborei un perfil psicolóxico moi interesante.
Nika Stalinovich é unha xerente de nivel medio con baixa autoestima
xa que o secuestro tivo lugar durante unha viaxe que autorizou.
O procedemento a seguir tras ese incidente
implica volver a adestrar a tódolos traballadores.
Deben recibir un día enteiro de reeducación no hotel Mal Trato.
Por sorte, ao final da rúa do hotel hai un bar.
Tras horas de humillación pública,
a nosa axente, Nika, cruzará a rúa
para matar as súas penas nun augardente de ameixa.
Se o Dr. Pemento ten razón, o bar é a nosa salvación.
É Pfeffer, como xa lle expliquei.
Se a teoría do Dr. Pemento é correcta,
debería ser vulnerable aos meus encantos e á miña persuasión.
O avión sae en 12 horas,
a reeducación termina en 24.
Asegurareime de que haxa un equipo esperándoos.
En marcha.
- Rapidiño. - Vamos.
Está todo listo?
Á espera duns envíos.
Isto son margaridas, pedín roseira brava.
É a tempada das margaridas.
Cambiareinas.
Excelente.
Debe estar perfecto.
Case fago xaque mate.
En serio?
Non había un conxunto menos favorecedor?
Non podes axudar a Aldon se todo o bar mocea contigo.
Xa che tocaba a ti.
Sempre me fan parecer unha lavandeira do báltico.
Eu tamén me vou cambiar.
Teño que preparar o anzol para pescar.
Por certo,
preocúpame un pouco non ter ningunha foto de Nika.
Non sempre pescas unha troita,
de cando en vez, un escacho salta á cuberta,
ou un peixe globo.
Non vos riades.
Pregunta rápida.
Participaches nestas misións estando casado?
Tiveches algún amorío?
Nunca tiven un amorío estando casado.
Ben, acabouse a diversión.
- E se estou impresentable? - Iso xa o es.
A túa forma de falar é unha falta de respecto
cara a tódalas mulleres que seduciches.
Tes razón.
Só intentaba ser gracioso. Respecto moito ás mulleres.
Xa, seguro que si.
Gústame ser directo no sexo.
Trato ás mulleres coma iguais.
Todos temos necesidades.
Propóñolles intimidade física, e se aceptan, pasámolo xenial,
porque son moi bo na cama.
Se o rexeitan, podemos ser amigos.
- Que hai máis respectuoso? - Moitas cousas.
Para empezar, a orde, primeiro o sexo e logo quizais a amizade?
Para ti as mulleres só teñen unha función.
- Roo é a miña mellor amiga. - É lesbiana.
O sexo non é unha opción sobre a mesa.
Fíxeno sobre unha mesa, baixo unha mesa e contra unha mesa.
Dígoo en serio.
Seducir ás mulleres non é un traballo fácil.
É unha arte.
Sabes de sobra que é unha escusa barata para comportarte coma un desgraciado.
CHISINAU, MOLDOVA
Luz verde. As cámaras están colocadas.
Xiz do billar,
operativa.
Borrador,
operativo.
Saleiro,
operativo.
A xente está saíndo do hotel.
Deberon rematar xa.
Avisarémosvos se cremos que vemos a Nika.
Espero que non teña olfacto.
Aldon bañouse en Drakkar Noir e agora desprende un tufazo.
Europa Oriental leva 30 anos de atraso.
Gústalles beber Zima, o rock dos 90 e a colonia Drakkar Noir.
A Nika vaille encantar.
E se non?
Fácil.
Lucir e marabillar.
Creo que a vemos.
Unha loura alta, parece saír da reeducación.
Tío, Aldon ten unha flor no cu.
Encántame o meu traballo.
Anya, que queres tomar?
Merda, non é Nika Stalinovich.
Grazas por arruinarnos o día, Nik.
Dixo Nik?
É posible que Nika sexa Nik?
Nika é un nome moi común nesta zona.
Es un cabronazo,
Stalinovich.
Tamén hai moitos Stalinovich nesta zona?
Ao parecer, Nika Stalinovich era unha errata.
O noso obxectivo é Nik A. Stalinovich.
- Merda. - Isto é a hostia.
Non vos angustiedes.
- É heterosexual. - Como o sabes?
Non está interesado.
- Cambio de plans. Ataco eu. - Diso nada.
- Abortamos a misión. - Por que?
Porque levo unha foto dela con coletiñas na miña carteira.
Levas unha foto na carteira? Cantos anos tes?
- Podo facelo. - Claro que si.
Vai ao baño e cámbiate. Volvo enseguida.
De que carallo vas? O superior son eu.
Está prohibido abortar unha misión se non é por unha morte
ou por lesións graves a un axente ou civil.
Pode que sufras lesións graves.
A miña filla non será o cebo.
Non é o cebo, é o anzol.
Fala con el, consegue que a leve á súa casa,
descarga tódolos datos, e marcha coas bragas subidas.
Cando máis haberá algunha caricia.
Luke, é moi boa axente. Deixa que faga o seu traballo.
E eu farei o meu.
Ola, señoritas.
Fagamos un trato.
Vale, imos mellorando.
- Próbaos. - De onde saíron?
Axudáronme unhas amigas.
Vale.
- Xa está. - Lista.
Déixoche a miña camisa.
Unha muller con camisa é moi sexy.
Non te quites a camisa.
Aldon aínda pode seducir a alguén.
A que leva dálle un aire de muller puritana do século 18.
Basta xa, vou entrar.
Mala idea. Montas un escándalo, Nik ponse nervioso e marcha.
- Reláxate. - Cala a boca.
É culpa túa que esteamos nesta situación.
Non debiches deixar que a contrataran.
Culpa miña? Cres que a contratarían de non ser unha Brunner?
É culpa túa.
Estou farta de escoitalos invalidar as miñas decisións.
Boa idea.
Vale.
Aquí tes. Perdón pola suor.
- Un par de botóns abertos... - Xa, grazas.
- Sei como parecer sexy. - Perdón.
- Estás ben? - Moi ben.
- Estás segura? - Si.
Estamos sós.
Dígoche a verdade?
Non sempre o desfruto.
Ás veces é raro, incómodo e desagradable.
Moitas veces faime sentir bastante mal.
Que en suahili significa "queda comigo, meu amor".
Díxeno en tres ducias de idiomas e nunca o dixen en serio.
Se nolo tomamos a risa é máis fácil,
pero se non queres, buscamos outra solución.
Fin da historia.
Non é iso, é que...
xa o fillen un par de veces, pero...
Soa ridículo, pero eu...
nunca fixen nada con ninguén desde que estou con Carter.
Nunca fun infiel.
Non es infiel, só fas o teu traballo.
Non podo dicir que estivese nesa situación
porque nunca tiven unha relación seria,
pero todo o que fas é por Carter,
e por tódolos mestres,
e polos seus alumnos, os seus pais,
e por todo o mundo.
Porque deter a Boro implica salvar vidas.
Non fas nada malo, Emma.
É un bo consello.
As augas superficiais poden ser profundas.
Ben, vouche compartir a aplicación Jam Slam.
Aí tes.
Estás estupenda. Lista?
- Si. - Estou aí se me necesitas.
Faralo xenial.
Xa o sei.
Unha última cousa.
Non lle pidas que te leve a casa. Ten que convidarte el.
- Por que? - Para non levantar sospeitas.
E ás mulleres coma ti é normal que as conviden.
Chegou o teu momento.
A xogar.
A princesiña ten un novo conxunto. Que sorpresa.
Mala noite?
Non falo español.
Romanés? Ruso?
Inglés?
Sei inglés, si.
Pregunto de novo, mala noite?
Os meus compañeiros e o meu xefe cúlpanme de algo que non foi culpa miña.
Sei como te sentes.
Que o teu xefe interfira no teu traballo,
aínda que non necesites axuda.
Que se comporte coma un sabichón prepotente e controlador.
En serio? Que fixen para merecer isto?
É máis mala que o demo.
Creo que deberiamos botala do equipo,
que sexa como cando eu empecei.
Só ti e mais eu, Luke e Roo.
Equipo Loo.
Podo convidarte a unha copa?
Unha como mínimo.
Picou, agora recolle sedela.
Imita a súa linguaxe corporal. Sentirá que estades en sintonía.
Grazas.
Fálame de ti.
Non teño moito que contar.
Son Emma. Deixa a túa mensaxe.
Ola. Son eu.
Síntome fatal pola nosa discusión e...
Se quere enviala, pulse un.
Se quere borrala, pulse dous.
Mensaxe eliminada.
O meu xefe espera moito de min,
pero logo alóxanme nun hotel minúsculo sen auga quente.
Tes que ver o meu.
O único bloque de apartamentos,
con fermosas glicinas brancas arredor dos marcos das xanelas.
Cheiran a través do cristal.
Información suficiente para atopalo.
Non marchamos mentres estea con ese tío.
Veña, que Aldon non está tan mal.
Emma sabe coidarse soa.
Téñoa vixiada por se pasa algo. Marchade.
O garda ten unha HK416.
Alí. A merda esa das flores arredor da xanela.
É o seu apartamento.
Ten o hasta da bandeira enfronte.
- Acertas o tiro? - É xeometría.
Acertaría ata cos teus ollos, avó.
O garda oirá o estalo do rifle e un silenciador afectaría á precisión.
Barry, algunha idea?
Estou buscando edificios con boa visibilidade.
Comproba a humidade e a velocidade do vento.
A mellor opción é a xanela do quinto piso do hospital.
Marchando. Que unidade hai nese piso?
É unha broma?
Vou ao supermercado a por unha bolsa de auga e unha sopa.
- Volvo axiña. - Ben.
Bo traballo, es moi natural.
Vai rematando.
Esquécete deste fracasado
e tómate unha copa con homes de verdade.
Veña, tíos, non vos poñades así.
Ou que?
Mandarasnos de novo a reeducación?
Merda.
Manda carallo.
Perdón, foi culpa miña.
Deixa que te seque.
Marcha.
- Estás ben? - Si.
Odio esta trapallada de machotiños.
- Ímonos? - Por favor.
Xenial.
Grazas.
Con coidado, é un Kelvin orixinal.
Chegou a última entrega.
É perfecto.
Necesito un médico.
Coma tódolos demais.
Séntese.
Arre demo.
Levádea a gastroenteroloxía!
Perdón pola desfeita.
Identificación.
Cal é o motivo da súa visita, Srta. Flores?
Traballo ou pracer?
Traballo non é.
Todo ben.
Está entrando.
- Roo, a que esperas? - Dáme un respiro.
Teño o cu cheo de goulash.
Rápido, Roo.
Non atopo ningunha cámara, non podo vixiar o corredor.
Neste país teñen medicina socializada.
Pasarán horas antes de que veña un matasáns.
Que pasa, meu?
Non mentías.
As flores son preciosas.
E esa bandeira,
que patriótico.
Parece nova, non ten ningunha marca.
Estás ben?
Por suposto.
Non escoito a Emma.
Hai interferencias. Vou intentar ampliar a sinal.
Vou entrar. Iso é así e iso é todo.
Negativo, xefe.
O garda ten unha PKM, 650 balas por minuto.
Acabarías coma un coador.
Barry, restablece a conexión.
Estouno intentando.
- Funciona? - Non.
Non o entendo. É coma se estivésemos illados.
Quizais o están.
Cando atraparon ao Dr. Novac,
o goberno moldavo reforzou a seguridade
cunha gaiola de Faraday.
- Gaiola de que? - Faraday.
Os sinais non a poden atravesar.
Por iso non a escoitamos.
Ela a nós tampouco.
Está improvisando.
Roo, dispara dunha puta vez.
Agora mesmo estou un pouco ocupada.
Escoita, Dr. House, ou te pego ata quedar inconsciente
ou te inxectas elixir do sono.
Chegou á hora de tomar o té da sesta. Para dentro.
Veña.
En posición.
Estou buscando o ángulo.
Apunta, vellouqueiro.
Escoitaches algo?
Non, pero encantaríame.
Tes algo para caldear o ambiente?
Xa verás.
Por fin podemos vela.
Esta é a miña canción favorita.
SON E VÍDEO DA BALA
E escoitala.
Rock dos 90.
O que eu dicía.
Controlamos todo menos o dormitorio.
Tampouco fai falta.
Que obteña os datos e marche. Fin do asunto.
Está descargando os datos do portátil,
pero a gaiola de Faraday non os deixará enviar.
Non sei se está descargando o artigo ou a lista da compra.
Coñezo a Emma.
Non marchará ata asegurarse de que conseguimos o artigo.
E para iso espera a nosa confirmación.
Temos que desactivar a gaiola.
Non podemos, señor.
O máis seguro é que tamén colocaran unha alarma.
Se a desactivamos, a alarma soará e pecharán o recinto.
Emma entrou coa súa acreditación,
pero acabarana descubrindo.
Un momento.
A gaiola é como unha malla dixital.
Hainas de moitos tipos. Apertadas coma un mosquiteiro,
ou reveladoras coma unha blusa curta.
E isto a que vén?
Consume moita enerxía, terá un cable de alimentación.
Se o atopamos, podemos debilitar a enerxía.
Debilitámola para comunicarnos con Emma sen activar a alarma.
A malla non está protexida.
Exacto.
Atopei o cable.
Cavaron unha gabia e construíron un conduto
ata unha torre eléctrica próxima.
Se é de PVC non será moi profundo, deberías poder manipulalo.
Está a 10 m ao oeste.
- Atopeino. - A cavar.
Necesitas facer dos buracos.
Aquí tes.
Grazas.
Es moi agresiva.
Cava o segundo burato.
Aquí está. Vale.
Isto é moi incómodo.
Leveina a ver a película de Jimmy Neutron.
Besa moi ben.
Non quero escoitar isto. Está en posición?
Está nunha posición.
Está cerca do dispositivo?
Xa descargou tódolos datos,
pero non podo velos ata desactivar a gaiola.
Perdón.
Sempre fun algo torpe.
Creo que se che caeu o teléfono...
Isto que é?
Jam Slam?
Oín falar del. Os xogos occidentais están mal vistos.
Mira, tes un recordo.
A PARELLA MÁIS FERA
Este quen é?
É o meu irmá.
Non é moi espelido.
Por que está en inglés?
Vive en Boston. Alí vai a unha escola especial.
- Voume refrescar. - Claro.
Xogarei un pouquiño mentres espero.
Vale.
Síntoo, Carter.
En serio?
Atopei a tubaxe de PVC.
Xa vemos os cables. Que facemos?
Creade unha resistencia, un arco de metal.
Coloca os dous extremos no burato de maneira que toquen os cables.
Como imos?
- Necesito unha roda e unha antena. - Vou.
Aquí tes.
Moi ben, listo para conectar e botar foguetes.
Como fago eu en Tinder.
Funciona.
Gaiola debilitada,
accedemos aos datos,
e os sinais entran e saen.
Tío Barry, onde estabades? Tedes a investigación do Dr. Novac?
Estouna buscando.
DESCARGA COMPLETADA
Subvencións, informes de gastos...
Caramba.
Por que escoito ñaca-ñaca?
Nik colecciona vídeos de azoutes.
- Que calor. - Repugnante.
Que pasa? A antena estase quentando moito.
Estala agarrando?
É unha bomba de vatios.
- Sóltaa. - Non podo.
Non se sostén.
Se a solto, inclínase, salta a alarma,
e Emma vai ao gulag.
Sóltaa, que xa cheira a queimado.
Non, suxeitareina. Iso é así e iso é todo.
Axúdame a tapar os buracos.
Temos problemas máis importantes.
Nik é un prodixio dos xogos.
Chegou ao nivel sete.
Tes que detelo rápido.
Despois dese nivel, o xogo volve ser un software.
Por que?
A aplicación ocupa moito espazo. Só cabían uns niveles.
Emma, escóitame.
Consegue que non lle preste atención.
Lucir e marabillar.
- Lucir e marabillar. - Iso que é?
- Raios. - Que pasa?
Iso é lucir e marabillar.
Gústache o xogo?
Pois...
NIVEL COMPLETADO
Ben, Emma. Aguanta ata que saibamos que facer.
Acabastes?
Non podo aguantar máis.
- Falta pouco. - Veña.
Están ben tapados.
- Si. - Hora da verdade.
Barry, dáme boas noticias.
A conexión é estable,
pero necesitamos o artigo.
Debe ter gardada unha copia nunha caixa forte.
A xente adoita gárdalas no dormitorio.
De ningún xeito.
Seguimos no dormitorio?
Claro.
Non pode buscar a caixa forte se está con el.
Si!
- Non! - Si!
Non!
Si!
Revestiron a parede.
Que dixeches?
- Non dixen que fales. - Vale.
Non restauran os edificios soviéticos.
A caixa forte está aí.
Déixao fóra de combate.
Así saberá que lle roubaron,
contarallo aos seus superiores, correrase a voz,
Boro decatarase, saberá que imos tras el,
fuxirá e desaparecerá.
Ti non te movas, ruliña.
Algo se nos ocorrerá.
Emma?
Activouse a gaiola?
Non.
SINAL BLOQUEADO
Emma apagou o seu micro.
Cortou a comunicación,
igual que en Güiana.
Por que faría iso?
Por que carallo faría iso?
Atopei a caixa. Nik está fóra de combate.
Por favor, dime que o envelenaches.
Teño o artigo.
Para quen traballas?
Subtítulos: Selena González Rodríguez