‪ทอม เวลลิ่ง แบรนดอน รูธ ‪เฮนรี่ คาวิลล์ ไทเลอร์ โฮคลิน
‪โอเค ทีนี้เรียงจากดีสุดไปแย่สุด
‪คริสโตเฟอร์ รีฟ ทอม เวลลิ่ง
‪กลับมาแล้ว ขอโทษที่มาช้า
‪ถึงไหนแล้วนะ
‪ผมไม่อยากทําแบบทดสอบแล้ว
‪ไม่เอาน่า อีกไม่กี่ข้อเอง
‪ทําไมคุณถึงเอาแต่เบี่ยงเบนความสนใจผม
‪พอดีมีปัญหากับเกรตเดนนิดหน่อย
‪หัวใจคุณแย่แค่ไหน
‪เอ็มม่ากับฉันต้องตามรอยเอ็มเอ็นอาร์
‪อัลดอน รู ตามหาเดน
‪พาเขากลับไปที่คุก แล้วสลับเขากับแบร์รี่
‪เหลือเวลาอีกแค่ 45 นาทีก่อนตรวจนับ ‪เราต้องขโมยรถแล้วลุย
‪เจ้าหน้าที่บรุนเนอร์
‪- ว่าไง ‪- ว่าไง
‪ดีโอดีเร่งติดตาม ‪สัญญาณนิวเคลียร์ของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
‪มันส่งสัญญาณ 20 กม.ทางตะวันออก ‪จากตําแหน่งคุณ
‪- กําลังส่งพิกัด ‪- รับทราบ
‪นี่คือขอบเขตการค้นหา
‪เขาไม่มีบัตรประชาชน ไม่น่าไปสนามบินแน่
‪ท่าเรือก็ไม่ได้ ‪เขาต้องใช้เงินเพื่อขอขึ้นเรือหนีไปด้วย
‪ไม่มีทางที่เราจะเจอ ‪ไอ้สารเลวที่ยิงเท้าฉันก่อนรุ่งเช้า
‪โทรหาเอ็นไอเอสได้แล้ว
‪อยากแจ้งรัฐบาลกรีกเหรอว่า
‪เราลักลอบเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์มา
‪กลัวแฟนเก่าอะดิ
‪เธอร้องเพลงประกอบ มัมมา มีอา! ทั้งอัลบั้ม ‪ทิ้งไว้ในกล่องข้อความเสียงฉัน
‪เดี๋ยวเปิดให้ฟัง ตั้ง 57 นาที
‪สาวคลั่งรักนี่อย่างชอบอะ ขอเบอร์หน่อยดิ
‪วิเคราะห์เรื่องท่าเรือได้ถูก ฉันเมาเรือ
‪เดี๋ยว
‪แค่ตุ๊กตาหมี
‪เรานึกว่านายไว้ใจได้
‪ฉันไว้ใจได้ ฉันแค่รู้ตัวว่าต้องกลับไปอยู่ในคุก
‪นายไม่ยอมให้แบร์รี่เป็นอันตรายแน่
‪และฉันนัดเจอให้แล้ว ‪พวกนายคงรู้ว่าจะทํายังไง
‪ฉันเลยหนี
‪แล้วฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่า ‪ครอบครัวฉันจะเป็นยังไง
‪ถ้าฉันเป็นผู้ร้ายหลบหนีที่โดนเอ็นไอเอส ‪ตํารวจสากลและซีไอเอตามล่า
‪กลับไปรับโทษให้ครบ ‪ดีกว่าให้ลูกชายฉันโดนตราหน้าว่าพ่อหนีคุก
‪ฉันหาได้ทุกอย่างในคุก
‪แต่แปลกที่อย่างเดียวที่ฉันหาไม่ได้
‪คือตุ๊กตาหมีที่ไม่ได้เจาะรูที่ตูด
‪ฝากเอาไปให้ลูกฉันที
‪ได้เลย
‪ความเห็นใจที่มีให้นายหมดไปเพราะนิ้วเท้าฉัน
‪เร็วเข้า กลับไปตุรกีเลย ไอ้โง่เอ๊ย
‪ฉันเคยอ่านเรื่องหมอ ‪ที่ปลูกจู๋ใหม่บนแขนคนไข้ได้
‪- บางทีเธออาจจะปลูก... ‪- มันตายแน่
‪ข่าวดี ทางทีมเจอเดนแล้ว
‪พวกเขากําลังมา
‪ให้ไวเลย เพราะการตรวจนับเริ่มแล้ว
‪(FUBAR)
‪นั่นไงสุดถนน
‪ทิน่า มีข้อมูลอะไรบ้าง
‪ที่นี่มีกิจกรรมน่าสงสัยทุกอย่าง
‪ตั้งแต่รถ ปืนที่ถูกขโมย จนถึงคนโดนลักพาตัว
‪เป็นพื้นที่สุดระยํา
‪- ระวังนะ ‪- กําลังเสริมกําลังไป
‪แค่ต้องขโมยรถก่อน
‪นัดเจอโบโร่อีก 30 นาที
‪- เราต้องเข้าไปแล้ว ‪- รับทราบ
‪เอ็มม่า ดูแลตัวเองดีๆ
‪ฉันโอเค
‪ดูนายห่วงลูกสาวฉันจังนะ
‪หา
‪วิทยุ มีคลื่นรบกวน
‪ทุกคนข้างในจะมีอาวุธ พ่อเป็นคนนํา
‪ลูกคอยดูด้านหลังกับด้านขวา
‪พ่อจะดูข้างหน้ากับด้านซ้าย
‪แต่ระวังหลังด้วย
‪จําตอนเราร้องเพลง "ปิกนิกตุ๊กตาหมี"
‪งานโชว์ความสามารถพ่อลูกได้ไหม
‪- ได้ ‪- นั่นยากกว่านี้อีก
‪ไปอัดแม่งให้เละ พ่อ
‪อาจเป็นคอมพิวเตอร์
‪หรือส่วนหนึ่งของจรวดหรืออะไรสักอย่าง
‪บ้าเอ๊ย
‪เป็นอะไรไหม
‪ครบ 32
‪นี่ก็ด้วย
‪อัลดอน เราได้ของมาแล้ว ‪เดี๋ยวไปรับคุณไปเจอโบโร่
‪ไอเดียนี้ไม่น่าจะได้ผล ‪ให้อัลดอนเป็นผู้ช่วยเดนเนี่ยนะ
‪พ่อรู้จักโบโร่ดี
‪ถ้าเขาไม่เห็นผู้ชายที่ดูเหมือนแซ็ค กาลิเฟียนาคิส
‪เขาจะขับรถผ่านไปเลย
‪เราต้องพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าเกรตเดนอยู่ที่นั่น
‪เฮ้ย
‪นายหน้าเหมือนคนที่ฉันรู้จักเลย
‪เอาละ
‪เร็วเข้า เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับแบร์รี่
‪ฉันจะย้ายนายไปที่ที่แย่กว่าคุกตุรกีอีก
‪ที่ที่ไม่มีหน้าต่าง มีแค่ช่องโชว์ไทม์ให้ดู
‪เข้าใจแล้ว
‪แต่ก่อนอื่นฉันอยากให้นี่กับเธอ
‪ฉันซื้อมาจากร้านที่ฉันเจอตุ๊กตาหมีตัวนั้น
‪มันจะติดอยู่บนนิ้วเท้าเธอ ‪ทําให้นิ้วเท้าที่เหลือของเธอแข็งแรงขึ้น
‪โห อึ้งเลยเนี่ย
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪กล้าคิดได้ไงวะ
‪คิดว่าซื้อของจุ๊กจิ๊กจากวัตสันมาให้ ‪ฉันจะหายโกรธเรอะ
‪ลงไปในช่องลม
‪คราวหน้าจะซื้ออะไรให้เธอคงคิดหนัก
‪ลงไปโว้ย
‪ใจเย็นๆ
‪คุณโปโลเนีย
‪- ตรงเวลาเป๊ะ ‪- นายเป็นใคร
‪ตัวแทนของเพื่อนเรา เดน
‪เขารอผลตรวจเชื้ออยู่
‪เขารักษาระยะห่าง ‪เพื่อความปลอดภัยทั้งคุณและเขา
‪ถ้าเขาทําให้ลูกค้าสําคัญที่สุดป่วย เขาแย่แน่
‪ไม่เคยเห็นเดนผิวแทนขนาดนั้น
‪ชายหาดกรีกไง
‪เกรตเดน เพื่อนเอ๊ย
‪พอนายดีขึ้นแล้ว
‪เรามาปาร์ตี้กันเหมือนสมัยก่อนดีไหม
‪ทําท่ายิง...
‪ปืนนิ้ว
‪นั่นมันมือแจ๊ส
‪ปืนนิ้ว
‪นั่นละเดนเพื่อนฉัน ไอ้บ้า
‪เขาเป็นอะไร
‪แว็กซ์บิกินี่งี่เง่าของพ่อแฟนลูก ‪ปิดแผลไม่สนิท
‪เขาเลือดออก
‪อย่าเปิดกล่อง
‪พ่อ
‪อัลดอน เรากําลังไป
‪ฉันจัดการได้ ไปจับโบโร่
‪ให้ตายสิ เขาวิ่งพล่านไปทั่ว
‪ไหนดูซินายเจ๋งแค่ไหน พี่เบิ้ม
‪ทิน่า
‪ผมอยากให้คุณรู้ว่า...
‪- แกไม่ใช่เกรตเดน ‪- นั่นสินะ
‪ทําไมไม่ล้มซะทีวะ
‪ไม่นะ
‪โว้ย กระปู๋อยู่บนหน้าฉัน
‪หา
‪ไดอาน่า
‪ว่าแล้ว
‪ยิงที่น่อง เราต้องหาว่าลูกค้าเขาเป็นใคร
‪เห็นมั้ย
‪เหมือนสาวในงานพรอม
‪โบโร่สลบเพราะยาสลบสัตว์
‪เจนนี่ เพพเพอร์แมนซดเบียร์ไลท์ไปสอง ‪แล้วขี่จักรยานไปลงสระน้ํา
‪ก็ใช่ไง
‪ไวท์โลตัส
‪อย่าลวนลามคนตาย มันหยะแหยง
‪- ไม่ได้ตั้งใจ ‪- ใจเย็น
‪ไม่มีใครคิดถึงการค้นตัวของคอนแสตนทีนหรอก
‪รีบเอาศพขึ้นมานี่
‪จะซ่อนมันไว้หลังช่องลม ‪ใกล้ๆ ห้องขังไซรัส มนุษย์กินคน
‪เราต้องงับมันสักสองสามคําถึงจะน่าเชื่อ
‪พี่ล้อเล่น
‪แต่เราต้องยัดตัวโตๆ ของหมอนั่น ‪เข้าไปในรูเล็กๆ นี่
‪ทิน่า
‪ผมไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดกับคุณ
‪ตอนที่ผมบอกว่าอยากทําให้คุณประทับใจ ‪เพราะคุณยังใหม่ในทีม
‪นั่นน่ะโกหก
‪ผมอยากทําให้คุณประทับใจเพราะผม...
‪ชอบคุณ
‪ปัญหาคือผมไม่ใช่คนน่าประทับใจ
‪ผมเป็นนักเล่นโอโบระดับกลาง
‪ที่ไปคัดตัวรายการวีลออฟฟอร์จูนมาสี่หน ‪แต่ไม่ได้รับเลือก
‪ถึงงั้นผมก็สงสัยว่า
‪ถ้าเรากลับไปถึงแล้ว
‪คุณอยากไปเดตกับผมไหม
‪นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
‪แล้วเจอกันตอนกลับมานะ ‪นี่แบร์รี่ แพท ซาแจ็กน่ะงี่เง่า
‪ฉันรู้ว่าวันนี้นายกลัวมาก
‪ฉันก็อยากกล้า แต่ก็นะ
‪คุกตุรกี
‪นายไม่เข้าใจที่ฉันจะสื่อ รู้ไหมใครกล้ากว่ากัน
‪คนที่ทําสิ่งที่เขาไม่กลัว
‪หรือคนที่กลัวอะไรแต่ทํามันอยู่ดี
‪วันนี้นายเจ๋งมาก
‪ฉันภูมิใจในตัวนาย
‪ขอบใจนะลุค
‪กลิ่นอะไรน่ะ
‪ไวท์โลตัสของเอลิซาเบธ ดูเฟรย์
‪หมดกัน
‪- นักโทษเป็นไงบ้าง ‪- รูเพิ่งโชว์นิ้วเท้าให้เขาดู
‪ผมว่ามันละเมิดอนุสัญญาเจนีวานะ
‪- ไอ้เบิ้มนั่นเล่นงานคุณหนักทีเดียว ‪- ไม่หรอก
‪แค่เอ็นข้อไหล่ยอก
‪ผมเป็นบ่อยตอนเล่นเบสบอล
‪แค่ทนเจ็บเอาหน่อย
‪ไปเอาน้ําแข็งประคบดีกว่านะ
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- ครับผม
‪ก็ได้
‪เยี่ยม ความคิดดี
‪ถ้าวันนี้เธอไปที่ป่า
‪เธอต้องเจอเซอร์ไพรส์แน่ๆ
‪เราน่าจะชนะการประกวดความสามารถนั่น
‪เรเชล ดันลอปกับพ่อนักมายากลงี่เง่านั่น ‪ดันชนะได้ไง
‪เหลวไหลสิ้นดี
‪แม่ลูกโกรธมาก
‪เธอลุกขึ้นโห่ตอนพวกเขาได้ถ้วยรางวัล
‪ลูกเคยถามว่า ‪พ่อจะทํางานนั่งโต๊ะเพื่อดึงแม่ของลูกไว้ไหม
‪พ่อน่าจะรับงานนั่งโต๊ะ
‪พ่อน่าจะขัดส้วม ไปขุดคูน้ํา
‪พ่อน่าจะทําทุกอย่างเพื่อดึงแม่ของลูกเอาไว้
‪ลูกจะทําเพื่อคาร์เตอร์ไหม
‪หนูไม่ต้องทํา
‪หนูจะไม่ทําผิดพลาดเหมือนพ่อกับแม่หรอก
‪หนูไม่อยากทําร้ายเขา
‪จําได้ไหมตอนลูกยังเด็ก ที่ลูกให้ออสการ์ขี่หลัง
‪น้องตกลงมาแล้วร้องไห้จ้า
‪แล้วหมอขอให้พ่อจับเขาไว้ ‪ตอนกําลังเย็บแผลอยู่น่ะ
‪พ่อทําไม่ได้
‪พ่อทนไม่ได้แค่คิดว่าจะทําเขาเจ็บ
‪พ่อเลยไปนั่งรอในรถ ให้แม่ลูกเป็นคนจับ
‪ออสการ์เรียกแม่ว่า "แม่ใจร้าย" อยู่อาทิตย์นึง
‪มีรักก็ต้องเจอความเจ็บปวด
‪แบร์รี่ติดคุกเพื่อทิน่า นั่นเขาแค่ชอบเธอนะ
‪เดนยอมกลับเข้าคุกเพราะเขารักลูกชายเขา
‪พ่อใจสลาย ตอนที่แม่กับพ่อหย่ากัน
‪แม่ไม่ได้อยากหย่ากับพ่อ ‪แม่แค่อยากได้สามีที่อยู่ด้วย
‪และพ่อเป็นแบบนั้นให้ไม่ได้
‪ดังนั้น
‪พ่อเลยยอมหย่า
‪เพื่อแม่
‪ถ้าลูกรักคาร์เตอร์ ลูกก็จะทําแบบเดียวกัน
‪ยิ่งยื้อไปนานเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งทําร้ายเขา
‪นี่แค่ความคิดพ่อนะ
‪แต่พ่อรู้ว่า...
‪ลูกต้องตัดสินใจเอง
‪(พนักงานอันดับหนึ่ง)
‪- โบโร่ยอมพูดหรือยัง ‪- ยัง
‪แต่ตอนนี้ฉันกังวลว่า ‪ทําไมเจ้าหน้าที่ระดับสูงของฉัน
‪ถึงคิดว่าควรจ้างเมียเก่า ‪มาทํางานที่บริษัทหน้าฉาก
‪- คุณรู้เหรอ ‪- ฉันเป็นผอ.ซีไอเอระดับภูมิภาค
‪ฉันรู้ว่านมคุณเสียก่อนคุณอีก
‪ฉันรู้ด้วยว่าแทลลี่แอบดูเอกสารของเมอร์รี่ฟิตเนส
‪แทลลี่หางานทํา
‪ผมเองก็พยายามง้อขอคืนดีกับเธอ
‪ผมรู้ว่าไม่ควรทํา
‪ไม่ ไม่เลย
‪แต่เราอาจจะปลอดภัยแล้ว ‪เธอดูจะเลิกขุดคุ้ยแล้ว
‪ผมว่าไม่แน่นะ
‪เราต้องคุยกัน
‪ก่อนคุณจะพูดอะไร ขอผมอธิบายนะ...
‪โรมี่น่ะ
‪หลานไม่สบาย
‪(สองวันหลังจากนั้น)
‪ไม่รู้สิ มีอาการไม่พึงประสงค์จากคีโม
‪เธอต้องใช้ไขกระดูกเร็วกว่าที่เราคิด
‪เสียดายที่ผมบริจาคให้ไม่ได้
‪- ที่ขอบริจาคทางเว็บเป็นไงบ้าง ‪- ผมคุยกับผู้อํานวยการแล้ว
‪เขายังไม่โทรกลับผมเลย
‪ผมรู้ว่าพวกเขามักจะกังวล ‪เรื่องความรับผิดชอบกับเรื่องแบบนี้
‪เด็กกําลังจะตายนะ
‪ผมรู้ ผมบอกเขาว่าทําเพื่อหลานสาวผม
‪ผมขอร้อง เขาบอกว่าต้องคุยกับทนาย
‪นี่ถ้าเขตการศึกษาของคุณสนับสนุนเรื่องนี้
‪เราจะเข้าถึง 10,000 คนได้ในวันเดียว
‪สาบานได้ว่าผมพยายามเต็มที่แล้ว
‪ฉันต้องรับอีกสายที่โทรมา ทําให้ได้นะ
‪ผมจะทําให้ดีที่สุด
‪ผมรักคุณ...
‪ฮะ... ฮัลโหล
‪(ซาแมนธา - ตัวจริงคุณน่ารักเหมือนในรูปไหม)
‪(อยากรู้ก็มีอยู่ทางเดียว...)
‪(ไปดื่มกันไหม)
‪ไง ไคล์
‪ฉันคือซาแมนธา
‪- อะไรกันวะ ‪- ไง ไคล์
‪อ๋อ เข้าใจแล้ว
‪คุณเป็นสามีเธอ แต่ช้างน้อยคุณไม่แข็งแล้ว
‪ตอนนี้คุณแค่อยากดู
‪เรามาที่นี่เรื่องแซนดี้ ยุน
‪ผู้หญิงที่นายทําท้องแล้วหายหัวไป
‪ขอแก้ตัวนะ ถุงยางแตก
‪มันไม่ใช่ความผิดผมที่แม่นั่นเก็บเด็กไว้
‪เธอไม่ใช่แม่นั่น
‪แต่เป็นลูกสะใภ้ เป็นแม่ของหลานฉัน
‪หลานฉันชื่อโรมี่และเธอเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
‪เธอต้องการไขกระดูก ของนายอาจจะตรงกัน
‪ต่อให้เธอไม่ได้โกหก ‪และฉันเป็นพ่อของเด็กคนนี้...
‪ไม่ ลูกชายฉันคือพ่อของโรมี่
‪เขาเป็นพ่อของโรมี่ตั้งแต่เขาเจอแซนดี้
‪ท้องแปดเดือน ตัวคนเดียว
‪ร้องไห้อยู่ที่มุมนิยายรักในร้านหนังสือเพราะนาย
‪นายเป็นแค่ผู้บริจาคอสุจิ
‪นายจะต้องรับผิดชอบเป็นครั้งแรกในชีวิต
‪และนายจะช่วยหลานสาวฉัน
‪หลานฉัน
‪หลานฉันด้วย
‪ขอบใจนะ ไคล์
‪ฉันจะเอานี่ไปที่แล็บ
‪เราจะบอกนาย ถ้านายเข้ากันได้
‪ก่อนที่เราจะเริ่ม
‪ฉันเพิ่งได้รับแจ้งว่า
‪ไม่มีใครในสาขานี้เข้ากับโรมี่ได้
‪ฉันติดต่อไปเองทุกสาขาเลย
‪เราเริ่มทยอยตรวจมากขึ้นเรื่อยๆ
‪ขอบคุณมากครับผู้อํานวยการ ‪ขอบคุณที่ช่วย
‪ทีนี้มาสนใจโบโร่กัน
‪บู
‪หมอนั่นห่วยแตก
‪ในฐานะที่เป็นพลรบฝ่ายศัตรู
‪คุณโปโลเนียไม่มีสิทธิ์ตามอนุสัญญาเจนีวา
‪ตามหลักแล้วในเมื่อเขาอยู่ระหว่างส่งตัว ‪เราคุมตัวเขาไว้ได้ตลอดไป
‪โบโร่มีความเชื่อมโยง ‪กับกลุ่มก่อการร้ายหลายกลุ่ม
‪ที่สนใจจะซื้ออาวุธของเขา
‪จากตะวันออกกลาง ไปตะวันออกไกล ‪จนถึงที่ประเทศเรานี่
‪เขามีข้อมูลข่าวกรองเป็นกะตั้ก
‪และเราต้องทําทุกอย่างเพื่อเข้าถึงมัน
‪ฉันเลยส่งคําขอไปกระทรวงยุติธรรม
‪เพื่อขอใช้เทคนิคสอบสวนแบบพิเศษ
‪เรารอคําสั่งปธน.อยู่
‪- คําสั่งปธน.เหรอ ‪- ใช่ เธอก็รู้นี่
‪คําสั่งของประธานาธิบดีเพื่ออนุมัติให้ทรมานเหรอ
‪นั่นเป็นสิ่งที่รัฐบาลไม่ควรล้ําเส้น
‪พ่อต่อต้านเพราะแบบนั้น ‪หรือเพราะมันจะเอาไปใช้กับโบโร่
‪หมายความว่ายังไง
‪ก็เห็นพ่อบอกว่าจ่ายค่าเล่าเรียนให้เขา ‪คอยดูแลเขาอยู่ห่างๆ
‪แหม... พ่อใจอ่อนกับเขานี่
‪ไร้สาระน่า
‪เขาเป็นเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือ ‪แค่นั้น จบน‪ะ
‪เขาเคยเป็นและตอนนี้ ‪เขาเป็นคนอันตรายที่มีเพื่อนๆ อันตราย
‪ฉันว่าเราน่าจะกดดันเขา
‪เห็นด้วยกับการทรมานน่ะง่าย
‪เมื่อลูกไม่เคยเห็นมันจะๆ ต่อหน้าเหมือนพ่อ
‪ฉันเห็นด้วยกับพ่อเธอนะเอ็มม่า ‪มันมีตัวแปรหลายอย่าง
‪หลักการของซูเปอร์ฮีโร่ส่วนใหญ่ ‪ใช้การทรมานเป็นทางเลือกสุดท้าย
‪เลิกพูดอะไรเนิร์ดๆ ซะที
‪เห็นด้วยกับลุค
‪มีวิธีดีกว่านี้ในการล้วงข้อมูล
‪จะซั่มโบโร่เพื่องานเหรอ
‪แค่บอกว่าไม่ต้องพุ่งตรงไปทรมานเลยก็ได้
‪มันเป็นก้าวสําคัญ
‪ฉันอยู่ที่ไร่หมอนี่มาหลายเดือน ‪ฉันรู้จักเขาดีกว่าทุกคนที่นี่
‪โบโร่เข้าใจแต่ความรุนแรง
‪จัดให้เขาเถอะ
‪ถึงจะเจ็บที่ต้องพูดแบบนี้
‪แต่เจ้าหญิงเอ็มม่าพูดถูก
‪ไอ้เวรนี่พยายามฆ่าเกือบทุกคนในห้องนี้
‪ไหงแม่สาวสวยกับฉันกล้ากันอยู่แค่สองคน
‪เถียงไปก็เท่านั้น ต้องรอคําสั่งปธน.
‪ระหว่างนี้ฉันจะให้คาร์ลสันเตรียมพร้อม
‪คาร์ลสันเหรอ หมอนั่นสยองอะ
‪ขอโทษครับ ขอโทษนะ
‪คุณไม่ได้เข็นรถเข็นไปเก็บในคอก
‪- รถเข็นต้องเข็นไปเก็บในคอก ‪- หา
‪รถเข็นคุณไหลมากระแทกรถผม
‪ไปให้พ้น
‪โห พูดแบบนี้พี่ไม่ทน
‪หวัดดี นี่นอร์ม คาร์ลสัน
‪เจ๋งเด็ด
‪ใช่ ฉันเพิ่งซื้อของใหม่มาด้วย
‪ดูนี่สิ
‪คืนสู่เหย้า
‪ฉัน ฟินน์ แดเนียล
‪ไม่ว่าจะชื่อจริงอะไรก็เถอะ
‪ฉันรับเธอมาอยู่ที่บ้านฉัน
‪ให้เสื้อผ้าเธอ ให้เธอกินอิ่ม
‪ส่วนแก ฟินน์ ฉันไม่เคยโกหกแกเลย
‪แม้แต่ตอนบอกว่าฉันรักแก
‪ฉันชื่นชมแก
‪แต่แกฆ่าพ่อที่ฉันเหลืออยู่คนเดียว
‪ตอนนี้แกล่ามฉันไว้
‪บอกมาสิ ใครเป็นคนเลวกันแน่
‪คนที่ขายนิวเคลียร์ให้ผู้ก่อการร้าย
‪- ฟังนะ เบงกอล ‪- ไม่ต้องมาเรียกฉันว่า "เบงกอล"
‪ขอถามอะไรหน่อย
‪แกเคยแคร์ฉันจริงๆ บ้างไหม
‪หรือแค่ทําเพื่อเอาใจพ่อฉัน
‪แล้วพอแกฆ่าเขาได้
‪แกก็จัดการทุกอย่างให้ฉัน จะได้ไม่รู้สึกผิด
‪ตอนนั้นฉันเป็นห่วงนาย ตอนนี้ฉันก็ยังห่วง
‪ฉันถึงพยายามบอกว่า
‪จะมีคนมาทรมานนายให้เจ็บแบบสุดขั้ว
‪เจ็บจนนายนึกไม่ออก
‪ด้วยวิธีการที่ผ่านช่องโหว่เล็กๆ ‪ในระบบกฎหมายของเรา
‪ฉันกําลังสู้เพื่อหยุดมัน
‪ส่วนฉันเชียร์ให้ทําเหมือนเชียร์ลีดเดอร์เลย
‪ฉันไม่สนหรอกว่าคนขายมีดกินซู
‪จะยัดมีดตัวอย่างทั้งชุดของเขาใส่ตูดนาย ‪เพื่อบีบให้นายพูด
‪แดเนียล เบาๆ ลงหน่อยเถอะ
‪ฟังเขาเถอะ แดนี่
‪ฉันเป็นฉลาม
‪แกจับฉลามได้ เก่งนี่
‪แต่ถ้าเล่นตามกฎของฉัน
‪ฉันจับวายร้ายตัวเอ้ให้แกได้หลายคน
‪แต่ละคนอยากได้ ‪ระเบิดกระเป๋าเดินทางของฉันทั้งนั้น
‪การประมูลหยุดชะงัก
‪ฉันส่งสัญญาณครั้งเดียว ‪ก็พาพวกเขามาหาแกได้
‪เงื่อนไขคืออะไร
‪การถูกจับตามเงื่อนไขของฉัน
‪คุมตัวอยู่ในบ้านที่โบราโบรา
‪ไม่แตะต้องทรัพย์สิน
‪กําไลข้อเท้ากันน้ําจะได้ลงทะเลได้
‪ก็ยังเป็นคุก
‪แค่ล้อมรอบด้วยทรายขาว ‪แทนที่จะเป็นลูกกรงเหล็ก
‪ถ้าเราปฏิเสธล่ะ
‪พวกลูกค้าฉันลอยนวลไปหาอาวุธนิวเคลียร์ที่อื่น
‪แกจะต้องรับผิดชอบที่มีคนตายนับไม่ถ้วน
‪แกคงโชคดีแล้ว ‪ถ้าเราได้คุกให้แกในเรือนจําโหดๆ
‪เราจะพิจารณาดู
‪มา
‪พ่อคิดอะไรอยู่ เราไม่ตกลงกับเขาหรอก
‪ไคล์เข้ากันได้
‪(แบร์รี่ ‪ไคล์เข้ากันได้กับโรมี่)
‪ครีมเทียม เราต้องการครีมเทียม
‪ใช่
‪แม่กําลังสติแตก
‪ลูกก็ดูไม่ค่อยไหวนะ
‪ก็ลูกผมไม่สบาย ‪เมียผมก็สติแตกอยู่โรงพยาบาล
‪- ถ้าเขาปฏิเสธล่ะ ‪- เขาจะตอบตกลง
‪ถ้าเขาอยากเจอโรมี่หรืออยากมาเยี่ยมล่ะ
‪ถ้าเขาอยากได้สิทธิ์เลี้ยงดูล่ะ
‪โรมี่เป็นลูกสาวของลูก
‪ตั้งสติแล้วใจเย็นๆ ได้ยินไหม
‪ผมจะไปช่วยแม่ในครัว
‪ขี้กลัวเอ๊ย
‪ขอโทษที่มาช้า
‪ว่าไง
‪เอ็มม่า แบร์รี่ ลุค
‪- น้ําจิ้มถั่ว ‪- ใช่
‪ขอบคุณมาก คุณใจดีมากที่มาส่งนี่
‪ไม่นะ เดี๋ยวก่อน ผมได้รับเชิญให้มาที่นี่
‪คุณคงสับสน เรื่องนี้เฉพาะครอบครัว
‪- แบร์รี่อยู่ที่นี่ ‪- แบร์รี่ถือเป็นครอบครัว
‪ใช่เลย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เขาแค่แวะมาส่งน้ําจิ้มถั่ว
‪ไม่ ฉันเชิญดอนนี่มาเป็นกําลังใจ
‪ผมไม่อยากให้ไคล์รู้สึกว่า ‪เขากําลังเจออะไรอันตราย
‪กับคนเยอะๆ แถวนี้
‪อยู่กันแค่คนที่จําเป็นก็พอ
‪โอเค ลุค ได้โปรด
‪เราจะอธิบายความสัมพันธ์ ‪ของโดนัลด์กับโรมี่ยังไง
‪แฟนใหม่ของแม่สามีเหรอ
‪- ฉันจัดการเอง ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมไม่อยากทําให้สถานการณ์แย่ลง
‪ผมจะไม่เถียงละ กลับก่อนดีกว่า
‪- ไปส่งผมได้ไหม ‪- ได้สิ
‪- พรุ่งนี้จะโทรหานะ ‪- ได้
‪คุณคงเป็นไคล์
‪ใช่ สวัสดี
‪ทําสิ่งที่ถูกต้อง
‪ไคล์ สวัสดี
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪เชิญเข้ามาค่ะ
‪- ผมจะทํา ‪- ขอบคุณ
‪แต่เพื่อนผมเป็นหมอ ‪และเขาบอกว่ามีความเสี่ยง
‪การติดเชื้อ เส้นประสาทถูกทําลาย
‪การใช้ชีวิตของผมอาจได้รับผลกระทบ
‪ดังนั้นผมคิดว่ามันน่าจะยุติธรรม ‪ที่เราจะพูดเรื่องค่าใช้จ่าย
‪ประกันของเราคุ้มครองทุกอย่าง
‪ผมไม่ได้หมายถึงค่าใช้จ่ายในการผ่าตัด
‪ผมหมายถึงค่าใช้จ่ายของผม
‪ต้องขาดงาน เวลาพักฟื้น...
‪- เท่าไหร่ ‪- แสนห้า
‪เราจ่ายไม่ไหวหรอก
‪บ้านสวยดีนะ ‪มีรถสองสามคันจอดอยู่ทางเข้าบ้าน
‪คุณหาทางได้
‪ผมจะไม่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเด็กที่ผมไม่เคยเจอ
‪- ไอ้ระยําขี้โกง ‪- เอ็มม่า
‪มันไม่สนโรมี่เลย มันทําเพื่อเงิน
‪เอ็มม่า ถ้าต่อยเขา เขาเดินออกไป ‪โรมี่ไม่ได้ไขกระดูกนะ
‪คิดดูให้ดี
‪คุณมีเบอร์ผม
‪และคุณรู้จํานวนเงินที่ผมต้องการ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- พูดได้แล้วเหรอ ‪- หมายความว่าไง
‪ลูกนายไม่สบาย แต่นายเอาแต่ยืนบื้อ ‪ไม่พูดอะไรเลย
‪- เอ็มม่า มันไม่ช่วยอะไรเลย ‪- พ่อบอกให้ฉันใจเย็นๆ
‪พี่มีสิทธิ์อะไรมาพูดกับฉันแบบนั้น ‪พี่ไม่มีลูก
‪พี่ไม่รู้หรอกว่าฉันต้องเจอกับอะไร ‪หุบปากไปเลย เอ็มม่า
‪- อย่าพูดกับพี่แบบนั้นสิ ‪- อยู่แล้ว พ่อต้องเข้าข้างพี่
‪พี่เป็นลูกชายแบบที่พ่ออยากได้มาตลอด
‪เดี๋ยวเขาก็ใจเย็น
‪ลุค คุณต้องขายเรือของคุณ
‪มันจะไม่ได้เงินมากขนาดที่เขาต้องการ
‪- จริงเหรอ ‪- อาจจะหลายเดือนกว่าจะหาคนซื้อได้
‪แล้วจํานองลําดับสองล่ะ
‪เราทําไปตั้งหลายปีแล้ว
‪เราจะทํายังไงดี
‪ไม่ต้องห่วง
‪ผมจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับหลานสาวของเรา
‪ผมสัญญา
‪โอเค
‪พระเจ้าช่วย
‪ทําไมเด็กอนุบาลถึงมีเพชรหลักแสน ‪ที่ยังไม่ได้เจียระไน
‪ของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ จากแอนต์เวิร์ปน่ะ
‪พ่อรู้สึกแย่ที่พลาดการแสดงของหลาน
‪แอนต์เวิร์ป เพชรแห่งความขัดแย้งเหรอ
‪ถ้าลูกเรียกการฆ่าคนแก๊งนึงในโกดัง ‪ว่าความขัดแย้งนะ
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪ก็เหมือนที่พ่อซื้อสร้อยคอให้ตอนลูกเรียนจบ
‪ที่พ่อไม่มางานรับปริญญาน่ะเหรอ
‪เพราะของขวัญทั้งหมดของพ่อคือ ‪คําขอโทษที่พ่อไม่อยู่
‪พ่อรู้แล้วว่านี่มันเรื่องอะไร
‪ลูกอยากเล่นงานโบโร่ อยากอัดไอ้ไคล์
‪แต่ลูกทําไม่ได้ ก็เลยมาลงที่พ่อ
‪พ่อคิดผิดไปใหญ่โต
‪หนูรู้สึกแย่แทนพ่อ
‪ทุกความผิดพลาดที่พ่อทํากับออสการ์กับหนู
‪พ่อทําแบบเดียวกันกับโรมี่ แถมพ่อยังไม่รู้ตัวด้วย
‪ขออย่าให้หลานเป็นอะไรเลย ไม่งั้นพ่อ...
‪พ่อจะพลาดโอกาสหนสองที่จะทําให้ถูกต้อง
‪นี่ดูสิว่าผมมีอะไร
‪เจอที่งานเปิดท้าย
‪ผมกําลังหาอะไรที่ทําให้โรมี่ร่าเริงขึ้น
‪ม้าโยกเหรอ คาร์เตอร์ ‪เธอแทบจะโงหัวจากหมอนไม่ได้เลยนะ
‪ผมรู้ เอาไว้ตอนเธอดีขึ้นไง
‪- คุณโอเคไหม ‪- ก็ไม่เชิง
‪คุณบอกจะไปทําเรื่องบริจาค ‪ไม่ใช่ทํางานศิลปะ งานฝีมือ
‪โอเค ว้าว
‪ไหนคุณบอกว่าไคล์เข้ากันได้
‪ไม่ได้บอกว่าเขาจะยอมบริจาค ‪ตอนนี้เขาไม่ยอมจนกว่าเราจะจ่ายเงิน
‪ผมไม่รู้เลย
‪ไม่เป็นไร เรา... ผมจะโทรหาคนอื่นอีก
‪ฉันต้องทําอะไรเยอะแยะไปหมด
‪ฉันขอให้คุณจัดการแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเอง
‪ก็ได้ โอเค ฟังนะ
‪เอ็ม คุณเป็นคนชอบควบคุมทุกอย่าง
‪ตั้งแต่เรื่องเรียนจนถึงอาชีพของคุณ
‪ไปจนถึงการเลือกคู่หมั้นสุดหล่อที่ชอบอะไรชิลๆ
‪ผมว่าคุณกําลังทําใจลําบาก
‪กับการที่คุณควบคุมอาการป่วยของโรมี่ไม่ได้
‪มาทาสีม้าตัวนี้กับผมดูไหมล่ะ
‪แล้วใช้เวลาคิดเรื่องอื่นสักห้านาที
‪ก็ได้
‪ได้ โอเค
‪เพราะสิ่งเดียวที่เด็กป่วยทุกคนต้องการ ‪คือของเล่นสมัยพระเจ้าเหา
‪ฉันแค่ต้องการคนที่ ‪ช่วยแบ่งเบาภาระฉันได้สักนิดก็ยังดี
‪ไม่ เดี๋ยว เอ็มม่า...
‪ยินดีที่ได้รู้จักคุณโปโลเนีย
‪ผมนอร์ม
‪ร้านศิลปะนั่นมีของเยอะแยะ ‪มีชั้นวางเพียบเลย
‪ผมหากาวกากเพชรที่ใช่แทบไม่เจอเลย
‪น่าจะมีคนสร้างแอปหาของ
‪ขนมครัมเคเกอร์สของนอร์เวย์
‪สูตรของย่าผมเอง
‪ถ้าอยากให้ผมป้อนให้ก็บอกนะ
‪ตามใจ
‪นี่มูลค่าสามแสนดอลลาร์
‪ที่นายต้องทําคือไปให้โรงพยาบาลตรวจดู ‪แล้วบริจาค
‪และเพชรเม็ดนี้จะเป็นของนาย
‪ผมจะเดินเข้าไปในร้านเครื่องประดับตรงนั้น
‪ถ้าเขาบอกว่าเป็นเพชรแท้
‪เป็นอันตกลง
‪ห้ามถอนคําพูดนะ
‪ถ้านายตอบตกลง
‪หมอจะดําเนินการทุกอย่างทันที
‪หมอจะทําลายระบบภูมิคุ้มกันของโรมี่
‪ถ้าเธอไม่ได้รับการบริจาคภายใน 24 ชั่วโมง ‪เธอก็จะตาย
‪นายด้วย
‪ผมรู้ เด็กคนนั้นไม่เป็นไรแน่ๆ
‪นึกแล้วว่าเราไว้ใจนายได้
‪สวยดีใช่ไหมล่ะ
‪อุปกรณ์ศิลปะนี่ ‪มีน้ํายาประสานคอนกรีตแบบพิเศษอยู่
‪มันจะรู้สึกเหมือนมีมดคันไฟเป็นแถว
‪เดินเข้าไปในไอ้หนูนาย
‪มาถอดกางเกงกันเถอะ
‪หยุด เราจะยกเลิกภารกิจ
‪จะยกเลิกผมต้องแจ้งก่อน 24 ชั่วโมง
‪คุณจะได้รับเงินเต็มจํานวน
‪โบโร่
‪มาตกลงกัน
‪อะไรเนี่ย
‪คําสั่งส่งผู้ร้ายข้ามแดน ‪จากสนง.คุมสายลับต่างชาติ
‪เราจะเสียสิทธิ์คุมตัวโบโร่ใน 48 ชั่วโมง ‪ฉันเลยต้องทําข้อตกลง
‪บ้าชัดๆ บอกที่นั่นให้ไปตายซะ
‪คืองี้นะ ฉันไม่มีสิทธิ์จะอารมณ์เสียเมื่อไหร่ก็ได้
‪ไม่เป็นมืออาชีพ
‪สบถใส่หัวหน้าฉัน ‪ตอนฉันไม่ได้อย่างที่ต้องการ
‪เราได้ตัวเขาอยู่ในห้องนั้น คุณไม่...
‪ไม่ใช่หน้าที่คุณที่จะบอกฉันว่า ‪ฉันทําอะไรได้และไม่ได้ จนท.บรุนเนอร์
‪แล้วขอบอกไว้นะ
‪ถ้าคุณขึ้นเสียงกับฉันอีกครั้งเดียวในตึกของฉัน
‪คุณเลือกเอาระหว่าง ‪โดนย้ายไปสนับสนุนด้านเทคนิคหรือไล่ออก
‪ชัดไหม
‪ค่ะ
‪คุณโอเคไหม
‪สํานักงานควบคุมสายลับต่างชาติทําบ้าอะไรอยู่
‪ส่งผู้ก่อการร้ายจากอเมริกาใต้
‪ที่ถูกจับโดยชาวอเมริกัน ในกรีซ
‪ไปซิมบับเวเนี่ยนะ
‪โบโร่เป็นผู้จัดหาระเบิด
‪ที่ใช้ในการโจมตีของ ‪ผู้ก่อการร้ายในฮาราเรเมื่อสี่ปีก่อน
‪ที่นั่นคอร์รัปชันระนาว
‪เขาคงยัดเงินให้หลุดคุกได้ภายในไม่กี่อาทิตย์
‪แต่สหรัฐฯ อยากเอาใจรัฐบาลซิมบับเว
‪เพื่อการเข้าถึงเหมืองลิเธียมในจังหวัดมาสวิงโก
‪มาจบเรื่องเงินทุกทีสินะ
‪ถ้าเราอยากได้ลูกค้าของโบโร่ เราต้องรีบ
‪เขาจะให้ความร่วมมือ ถ้าเราตกลงว่า
‪จะไม่ดําเนินคดีกับเขา ‪ในข้อหาอาชญากรรมทั้งที่เรารู้และไม่รู้
‪ก่อนวันที่ทําข้อตกลง
‪ถ้าเรารู้ว่าเขาระเบิด ‪สถานเลี้ยงเด็กกําพร้าเมื่อปีก่อน
‪เราแตะเขาไม่ได้เหรอ
‪ถูกต้อง
‪แต่เราไม่ต้องบอกเขา ‪เรื่องคําสั่งส่งตัวผู้ร้ายข้ามแดนไปซิมบับเว
‪พอเพื่อนชาวแอฟริกันถอนฟ้อง เขาก็จะเป็นอิสระ
‪อยากทําธุรกิจอะไรก็ทําได้
‪มีโอกาสโดนจับในเรื่องบ้าๆ ที่เขาทําต่อไป
‪เอาละ มันไม่สมบูรณ์แบบ
‪แต่ฉันพยายามจะแก้สถานการณ์ให้ดีสุดที่ทําได้
‪ลองอธิบายให้ลูกคุณฟังก็ดีนะ
‪วันนี้เอ็มม่าเจอแต่เรื่องหนักๆ
‪เธอโมโหสุดๆ เรื่องโบโร่และหงุดหงิดเรื่องโรมี่
‪ไม่ใช่ข้ออ้าง
‪ฉันบอกคุณในฐานะเจ้าหน้าที่อาวุโสนะ ‪ไม่ใช่ฐานะพ่อเธอ
‪คุมเธอให้อยู่
‪รับทราบ
‪หวังว่าคุณคงรู้ว่าเธอเก่งแค่ไหน
‪เธอมีค่ามากสําหรับทีม
‪เธอแก้ปัญหาได้ไว ‪กล้าหาญ มีสัญชาตญาณที่ดี
‪ผมบอกคุณในฐานะเจ้าหน้าที่อาวุโส ‪และในฐานะพ่อของเธอ
‪ขอบคุณสําหรับการประเมิน
‪ยินดีครับ
‪และขอบคุณที่อยู่ข้างผม
‪ที่ยกเลิกการทรมาน
‪ฉันไม่ได้เข้าข้างใคร
‪บอกตามตรง ฉันเป็นคนเดียวในตึกนี้
‪ที่มีสิทธิ์ออกความเห็นเรื่องการทรมาน
‪นั่นไม่ใช่แผลจากระเบิดแสวงเครื่องใช่ไหม
‪ไม่ว่าพวกเขาทําอะไรกับคุณ เห็นๆ ว่าคุณทนได้
‪คุณทําหน้าที่ของคุณแล้ว
‪สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณเป็นเรื่องของคุณ
‪เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้
‪ขอบคุณ
‪ฉันติดหนี้คุณ
‪(ห้องควบคุมตัว)
‪สเต๊กร้านมาสโตร ‪มิลค์เชค ร้านบ็อบส์บิ๊กบอย
‪ทีนี้ก็พูดมา
‪ฉันกับลูกค้าสื่อสารกัน ‪ผ่านเว็บบอร์ดเว็บมืดที่เข้ารหัส
‪พวกเขาจะได้รับการแจ้งเตือน ‪เมื่อฉันอัปโหลดวิดีโอ
‪ยืนยันตัวตนกับระเบิดเพื่อพิสูจน์ว่ามันใช้งานได้
‪นายจะพิสูจน์ได้ยังไงว่ามันใช้ได้
‪ดาวเทียมที่รัฐสนับสนุน
‪หนึ่งในศัตรูมากมายของอเมริกา ‪หนึ่งในพันธมิตรของฉัน
‪มันแกะรอยสัญญาณ ‪นิวเคลียร์เฉพาะตัวของระเบิดได้
‪และส่งการตรวจสอบไปให้ลูกค้า
‪ฉันต้องการแค่อาวุธ
‪อาวุธนิวเคลียร์ของนายถูกปลดแล้ว
‪แต่มันยังคงมีวัสดุนิวเคลียร์ที่ใช้งานอยู่
‪แต่เราไม่ยอมให้ศัตรู ‪ส่งสัญญาณมาที่สํานักงานใหญ่เรา
‪- เราไปถ่ายวิดีโอที่อื่น ‪- ก็ได้
‪เมื่อวิดีโอออนไลน์
‪ลูกค้าที่สนใจจะยืนยันด้วยอิโมจิก้อนน้ําแข็ง
‪แสดงว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪นายตามที่อยู่ไอพีของพวกเขา ‪ตําแหน่งที่แน่นอน เริ่มการจู่โจม
‪นายจะได้พวกวายร้ายตัวเอ้แน่ๆ
‪บรรดาลูกค้าของฉัน
‪คือเหล่าผู้มีอิทธิพลที่ชั่วที่สุดในโลก
‪ฉันเสียใจที่นายกลายเป็นแบบนี้
‪ฉันกลายเป็นแบบนี้ ‪เพราะนายฆ่าโอมาร์ โปโลเนีย
‪เขาเป็นคนอันตราย
‪แต่เมื่อฆ่าเขา ‪ฉันได้พรากพ่อไปจากลูกชายที่น่ารักของเขา
‪นึกว่าฉันคงเติมเต็มช่องว่างนั้น ‪ด้วยขนมถั่วกรอบกับของขวัญ
‪และส่งนายไปโรงเรียนได้
‪แต่เด็กทุกคนต้องการคนที่เป็นเหมือนพ่อ
‪ถ้าฉันอยู่กับนายตอนช่วงสําคัญ ‪ฉันจะเป็นคนอีกแบบเหรอ
‪ช่วงสําคัญคือคําโกหก ‪ที่พวกพ่อแม่ไม่มีเวลาใช้จะได้ไม่รู้สึกผิด
‪อยู่กับลูกเยอะแค่ไหนสําคัญกว่า
‪อยู่คอยดูแลตอนเขาล้มเข่าเป็นแผล ‪ตอนทําโครงงานวิทยาศาสตร์
‪นอนดูการ์ตูนด้วยกัน
‪ฉันขอโทษที่พรากเวลาวิเศษพวกนี้ไปจากนาย
‪เสียใจไหมที่ฆ่าพ่อฉัน
‪ไม่ แต่ฉันเสียใจกับสิ่งที่ทํากับนาย
‪- หนูยังคงคิดว่าข้อตกลงนี้เป็นความผิดพลาด ‪- พ่อรู้
‪พ่อถึงอยากให้ลูกพักเรื่องนี้ไว้
‪ไปโรงพยาบาล ไปให้กําลังใจครอบครัว ‪พวกเขาต้องการให้ลูกอยู่ที่นั่น
‪อีกอย่างตอนนี้ลูกอารมณ์เสีย ‪และเสียสมาธิเกินกว่าจะลงสนาม
‪หนูทํางานกับโบโร่มาหลายเดือน
‪ลูกบอกอะไรพ่อ เรื่องเลือกงานก่อนครอบครัว
‪สายไปแล้วสําหรับพ่อ กับลูกน่ะยังไม่สาย
‪พาอัลดอนไปโรงพยาบาลด้วย
‪อัลดอนไปตรวจไหล่ซะ
‪บาดเจ็บอยู่ นายไม่มีประโยชน์กับฉัน
‪ครับ
‪รูกับพ่อ เราจะพาโบโร่ขึ้นไปทางเหนือ
‪เยี่ยมเลย คู่หูมหัศจรรย์กลับมาแล้ว
‪คอยส่งข่าวพ่อด้วยนะ
‪ค่ะ
‪- ไป ‪- โอเค
‪โอเค โบโร่ได้เวลาถ่ายรูประยะใกล้แล้ว
‪ทันทีที่วิดีโอนี้โพสต์ไป
‪แหล่งข่าวของเราจะยืนยันว่า ‪อุปกรณ์นี้มีวัสดุนิวเคลียร์ที่ถูกต้อง
‪คนที่สนใจ คุณรู้ว่าต้องทํายังไง
‪ขอให้โชคดี
‪โอเค วิดีโอจะอัปโหลด ‪ไปยังเว็บสุดมืดในอีกหนึ่งนาที
‪(กําลังอัปโหลด)
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไคล์เบี้ยว หาตัวเขาไม่เจอ
‪นึกแล้วว่าไอ้ระยํานั่นไว้ใจไม่ได้
‪ติดต่อกับหน่วยปฏิบัติการ ‪พวกเขารู้ว่าเขาอยู่ไหน
‪โอเค
‪เอาละ เอ็มม่า จัดการเขาแบบฉลาดหน่อย
‪ใจเย็นๆ เรายังต้องให้เขาช่วย
‪ค่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪ผอ.ครับ คลิปของโบโร่ถ่ายทอดสด ‪ไปยังโลกใต้ดินแล้ว
‪เดี๋ยวเราก็จะตามรอยพวกสารเลวได้
‪รับทราบ
‪ด็อตกําลังมา
‪เจอไคล์หรือยัง
‪เจอแล้ว
‪รถจอดอยู่ที่บาร์ในชัปปาควา
‪บาร์ชื่อราวด์อะเบาท์
‪- เราเจอเขาที่นั่น ‪- ขอบคุณนะ ทิน่า
‪เด็กกําลังจะตาย ‪ไอ้หมอนี่มากระดกเบียร์เหรอ
‪ขับเร็วกว่านี้หน่อย
‪แค่อยากขอบคุณที่ช่วยเราตามรอยไคล์
‪และขอโทษที่เลื่อนเดตที่สองของเรา
‪เดตที่สองเหรอ
‪เดตแรกกินพิซซ่าไปสองคํา ‪ก่อนเราจะได้รับโทรศัพท์เรื่องโรมี่
‪แต่ถ้าผมบอกว่าเดตที่สองของเรา ‪มีความคืบหน้า
‪ผมอยากให้มันคืบหน้าต่อไป
‪เหมือนกัน
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณพร้อมจะออกเดตที่สอง
‪คุณรู้ว่าฉันอยู่ไหน
‪(สถานที่ เอเดน เยเมน)
‪ก้อนน้ําแข็งในเยเมน
‪(เน็ตเวิร์กปิง)
‪ทุกอย่างในซีเรียเรียบร้อยดี
‪- นายอยู่ผิดที่แล้ว ‪- เวรเอ๊ย
‪พ่อฉันให้ของมีค่ากับนาย
‪ตอนนี้นายต้องให้ของมีค่ากับเรา
‪ที่จริงฉันไม่ต้องทําอะไรเลย
‪ไงพวก ขอบใจมากที่ไปตรวจ นายกล้ามากนะ
‪แต่ฉันเดาว่าเมื่อหมอระบุ
‪ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นหนึ่งในล้าน ‪เพื่อป้องกันตัวเอง
‪มันเริ่มจริงเกินไป นายเลยชิ่ง
‪ไม่ต้องอายหรอก นายก็คนนี่
‪แต่โรมี่คือความรับผิดชอบนาย
‪ฉันเป็นแค่ผู้บริจาคอสุจิอย่างที่พ่อเธอบอก
‪ฉันเลยไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายที่ต้องทําตาม
‪เพื่อนฉันเรียนกฎหมายที่โทโร่มาสองปีบอกว่างั้น
‪เพื่อนนายว่าไง เรื่องขโมยเพชร
‪กฎหมายถือว่าอยู่ในมือใคร คนนั้นเป็นเจ้าของ
‪ฟังนะ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪จะทําอะไรได้ล่ะ
‪ฉันจะอัดลูกกระเดือกนายทําให้นายพูดไม่ได้
‪หัวนายจะตกตามสัญชาตญาณ
‪แล้วเราจะลากนายออกไปจากที่นี่ ‪เหมือนคนเมาอกหัก
‪อีก 30 วินาทีนายจะอยู่ท้ายรถเรา
‪อีกห้าวิ นายจะหวังให้นายไปเองแบบเต็มใจ
‪อีกสองวิ ฉันจะอัดนาย
‪เอาจริงเหรอจ๊ะ คนดี
‪โอเค เอาละนะ
‪ขอโทษครับทุกคน
‪เพิ่งโดนแฟนทิ้ง ดื่มหนักไปหน่อย
‪เรียบร้อย
‪- กําลังส่งพิกัดในมูคัลลา ‪- ดามัสกัสก็เช่นกัน
‪หน่วยทหารจากซีเรียและจิบูตีกําลังไป
‪หน่วยซีลถึงอิสลามาบัดแล้ว
‪รอจนกว่าทุกหน่วยจะเข้าที่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไปรับเพื่อนเรามาแล้ว ‪เขายังลังเลนิดหน่อย
‪เฮ้ย ปล่อยฉันออกไปนะ
‪พอดีคิดว่าพาเข้าฟิตเนส ‪อาจทําให้สมองเขาโปร่ง
‪เรียกครูฝึกส่วนตัวมาช่วย
‪นอร์มเหรอ
‪แล้วแต่ลูก
‪พ่อเชื่อสัญชาตญาณลูก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ให้ตายสิ ปล่อยฉันออกไป
‪- บรุนเนอร์ ‪- หนี้บุญคุณที่คุณติดผมอยู่
‪เร็วจัง
‪เราต้องใช้เมอร์รี่ฟิตเนสด้วยเหตุผลส่วนตัว
‪ผมอยากให้คุณทําเป็นไม่รู้ไม่เห็น
‪นี่ขออนุญาตเหรอ
‪การให้อภัย
‪เพื่อโรมี่
‪เราไม่เคยคุยเรื่องนี้กัน
‪(เมอร์รี่ฟิตเนส)
‪อย่ามาใจเสาะตอนนี้
‪เราจะงัดประตูนั้นออก
‪หาไฟล์ยอดขายที่พิสูจน์ว่าพวกมันโกหก
‪แล้วเราจะเอาไฟล์ไปให้หอการค้า
‪- พร้อมไหม ‪- พร้อม
‪- คิดว่านะ ‪- โอเค
‪หมอบลง
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ให้ตาย พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
‪พวกมันทํามากกว่าแค่ปลอมบัญชีแหง
‪เราถ่ายไว้หมดด้วย
‪กองกําลังสุดท้ายกําลังเข้าประจําที่
‪เตรียมตัวให้พร้อมนะ
‪โทษที อะไรนะ
‪ไม่ได้ยินเลย พูดดังๆ หน่อยดิ
‪ไปตายซะ
‪นอร์ม ไง เข้ามาสิ
‪แหม พวกคุณเรียกมานี่ ผมงี้ฟินเลย
‪- ดีใจจังที่มีคนต้องการตัว ‪- นี่นอร์ม
‪คิดว่าจะเอาไขกระดูกที่ใช้ได้ออกมาได้ไหม
‪แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง
‪ขั้นตอนก็ไม่ยุ่งยาก ตามวิกิพีเดียน่ะนะ
‪วิกิพีเดียเหรอ
‪ใจเย็น ล้อเล่นนิดเดียวเอง
‪ฉันอ่านบทความนึงใน ‪“วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์” มา
‪อ่านเกือบหมดน่ะนะ
‪ที่คุณขอยาสลบไว้น่ะ
‪เกรตเดน คนหาของให้ผมน่ะติดต่อไม่ได้
‪เราเลยต้องทําแบบนี้ ใช้วิธีแบบโบราณ
‪เตรียมใจไว้ซะ หนุ่ม
‪ทีนี้นายคงจะอยาก
‪ไปแจ้งตํารวจ เมื่อเรื่องนี้จบ
‪แต่ถ้านายไปคุยกับใคร
‪เราจะตามหานาย แล้วจับนายมาอีกครั้ง
‪หลังจากนั้นนายจะเจออะไรที่แย่ยิ่งกว่า
‪สิ่งที่นายเจอตอนนี้
‪ผมขอโทษ
‪ประเด็นคือ
‪นายน่าจะยอมไปโรงพยาบาลแต่แรก
‪สวัสดี ฉันนอร์ม ‪วันนี้เราจะทํางานด้วยกัน
‪นายคงไม่ว่าอะไรนะ ‪แต่ฉันชอบฟังเพลงตอนทํางาน
‪ถอดกางเกงนายออกดีกว่า
‪เดี๋ยวนี้ ลุยเลย
‪ที่นี่ไม่มีใครเลย ที่นี่ว่างเปล่า
‪ไม่มีคนทุกที่เลย
‪ฉันดูเธอเอง
‪ไปเอากระเป๋ามา
‪มันหายไปแล้ว
‪จัดการไอ้พวกเวรนั่นกัน
‪ขอบคุณ อีกเดี๋ยวหน่วยย้ายผู้ป่วยก็มาแล้ว
‪- เยี่ยม ทีนี้ไปไล่ตามมันกัน ‪- ฮ.ออกไปแล้ว
‪แค่ไม่กี่วิ พวกมันจะขึ้นเครื่องบิน
‪อีกแค่ไม่กี่นาที ‪พวกมันจะอยู่เหนือน่านน้ําสากล
‪- อาจจะยังมีเวลา ‪- อาจจะ
‪มีเวลาพอให้ฉันได้เจอโรมี่แน่
‪ตอนนี้ครอบครัวฉันต้องการฉัน
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪(ฉุกเฉิน)
‪(ทางเข้าโรงพยาบาล)
‪นี่ ได้ข่าวว่าผ่าตัดเรียบร้อยดี
‪จนถึงตอนนี้ดีมาก
‪- เธอเป็นเด็กแกร่ง ‪- ก็เหมือนป้าเธอนั่นแหละ
‪- งั้นโรงพยาบาลไม่รู้เรื่องเลยใช่ไหม ‪- ไม่
‪แบร์รี่ชอบใส่เครื่องแบบฉุกเฉิน
‪และขับรถพยาบาลที่รัฐบาลจัดให้
‪เพราะงั้นก็ดีทุกฝ่าย
‪ดีแล้วละ
‪อ่านรายงานหรือยัง
‪โบโร่โดนจับไปโดยเจตนาเพื่อขโมยนิวเคลียร์คืน
‪ที่อยู่ไอพีทั้งหมดท่าทางจะถูกปลอมโดยเคน
‪ไม่มีประโยชน์กับเราเลย
‪ทฤษฎีคือโบโร่สงสัย ตอนที่เดนโทรหา
‪เขาฝังเครื่องติดตามไว้ในตัว
‪เพื่อให้ทีมของเขาอยู่ใกล้ๆ
‪ฉันอยากให้เราอยู่ที่นั่น เผื่อจะทําอะไรได้
‪แต่เราก็คงไม่ได้สิ่งที่โรมี่ต้องการสิ
‪คุณพูดถูก เราต้องใช้วิธีที่โหด
‪อาจจะ แต่พ่อฉันก็พูดถูก
‪พอเจอจะๆ ตรงหน้าเรา การทรมานมันโหดมาก
‪อัลดอน ฉัน...
‪ทุกอย่างที่คุณทําน่ะ ขอบคุณนะ
‪จากใจเลย
‪วันนี้คุณหนักใจหลายเรื่อง
‪ผมคิดว่าคุณน่าจะมีคนช่วยแบ่งเบาภาระบ้าง
‪- ไง ‪- ไง
‪พวกคุณ... มาด้วยกันเหรอ
‪เปล่า เราเจอกันในลานจอดรถ
‪ผมจะไปซื้อกาแฟ
‪- ดีใจที่ได้เจอนะ คาร์เตอร์ ‪- ครับ เช่นกัน
‪ม้าสวยนะ
‪ครับ ขอบคุณ
‪นี่
‪ขอโทษจริงๆ ที่ฉันพูดไปเมื่อวาน
‪- ม้าตัวนี้ดูดีจริงๆ ‪- ยังไม่เสร็จ
‪ผมทําสีขวดที่คุณซื้อมาทานาฬิกาย่าแพทหก
‪ผมโทรหาร้านที่คุณบอกว่าซื้อสีมา
‪พวกเขาบอกว่าไม่ได้ขาย
‪ที่ร้านบอกไม่มีใครขาย
‪เพราะมันถูกสั่งห้ามโดยองค์กรพิทักษ์สิ่งแวดล้อม
‪และมีขายเฉพาะในเอเชียกลาง
‪- คุณจะสื่ออะไร ‪- ไม่รู้เลย
‪คุณบอกผมสิ
‪คิดว่าร้านจะยอมรับว่า ‪ขายของผิดกฎหมายทางโทรศัพท์เหรอ
‪ไม่รู้สิ ‪ฉันบอกให้พนักงานไปหยิบของที่ดีที่สุด
‪เธอไปเอามาจากหลังร้าน
‪นั่นแหละ เรื่องราวเบื้องหลังสีทาไม้ลึกลับ
‪โอเค ถ้าคุณว่างั้น
‪คืองี้นะ คาร์เตอร์ ฉันพยายามทําอะไรดีๆ
‪ถ้าคุณจะทําตัวแปลกๆ
‪ฉันไปหาโรมี่ดีกว่า
‪ไง
‪- เอาลูกม้ามาทําไม ‪- ผมกําลังซ่อมมันให้โรมี่
‪ผมว่า... เอ็มม่านอกใจผม
‪ทําไมถึงพูดแบบนั้น
‪เธอทําตัวห่างเหิน
‪หาข้ออ้างที่จะเดินหนีไป
‪คุณคิดว่าเธอมีคนอื่นไหม
‪เอาจริงๆ นะ...
‪(แผนกกุมารเวช)
‪ฉันไม่รู้
‪รู้แค่สองวันนี้เอ็มม่าเจออะไรมาหนัก
‪และฉันรู้ว่าเธอรักนาย
‪ผมรักเธอ
‪ผมไม่อยากเสียเธอไป
‪ผมพร้อมรับฟัง คุณบรุนเนอร์ ‪ผมต้องทํายังไง
‪ฉันรู้ว่าเสียผู้หญิงที่เรารักไปมันเป็นยังไง
‪ถ้านายรู้สึกว่าเธอกําลังหลุดมือไป
‪สู้เพื่อเธอ
‪- นางฟ้าจิ๋วของเราเป็นไงบ้าง ‪- ดีขึ้น
‪เธอจะอยู่ที่นี่สองสามอาทิตย์
‪แต่หมอบอกว่าเธอแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ
‪- ดีแล้ว ‪- ฉันส่งออสการ์กับแซนดี้กลับบ้านไปพัก
‪ฉันจะอยู่ที่นี่จนกว่าเธอจะฟื้น
‪ผมจะอยู่ที่นี่ด้วย
‪ผมอยากให้เธอเห็นปีป้าเป็นคนแรก
‪ลูกโอเคไหม
‪ผมไม่รู้
‪ลูกเหนื่อยมากแล้ว
‪ลูกเจออะไรมาเยอะ
‪ลูกต้องพักบ้าง
‪หลับตาพักสักนิดสิ
‪นั่นแหละ
‪(ข้อความ ‪เราต้องคุยกัน)
‪ฉันสงสัยน่ะว่าคุณหาเงินที่ไหนมาจ่ายให้ไคล์
‪ผมเปล่า
‪ผมทําให้เขาเปลี่ยนใจ
‪คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน