GYEONGSEONG CREATURE
ISANG TAON ANG NAKAKARAAN OSPITAL NG ONGSEONG, GYEONGSEONG
Sachimoto Ryu, nagtapos sa Unibersidad ng Sining sa Tokyo…
Nagboluntaryo ka?
Opo.
Gusto ko pong paglingkuran ang Emperador at Imperyo ng Hapon…
At mabayaran nang tama habang ginagawa 'yon.
Ano po 'yan, doktor?
Kaitai Shinsho ang tawag diyan.
Kaitai Shinsho?
Taong 1722 pa lang may mga ganyang aklat na sa Alemanya.
Kahit napag-iiwanan tayo,
nagsisikap tayong pataasin ang pamantayan ng imperyo sa medisina
dito sa Ospital ng Ongseong sa pamamagitan ng pananaliksik at pag-eeksperimento.
Trabaho mong itala ang mga 'yon.
Kung ganoon po,
ang kailangan ko pong iguhit…
Aling parte ng katawan ang aaralin natin ngayon?
May kasama tayong bagong pintor.
Bakit hindi tayo magsimula sa pagbuka ng tiyan?
Opo.
Scalpel.
Huwag ninyo akong patayin.
Pakiusap, hayaan ninyo akong mabuhay!
Doktor! Pakiusap!
Huwag ninyo akong patayin!
Sachimoto!
Bumalik ka rito!
-Hamak na pintor lang akong walang pera. -Sachimoto!
Kailangan ko noon ng pera,
at pinili ko ang Joseon dahil sa laki ng bayad, pero…
Huwag ka nang umiyak.
Makakasanayan mo rin 'yon, gaya ng lahat ng nandito.
Ganoon naman talaga ang mga tao.
Mabilis tayong umangkop sa kahit na ano.
Sa pangangarap man…
o sa paghihirap.
Hoy, tama na 'yan. Bilisan mo na.
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG PANGANGARAP AT PAGHIHIRAP
IKALAWANG BAHAGI NANAY
Bakit kayo pumayag sa pinagagawa ng lalaking 'yon?
Walang dahilan para tumanggi.
Mahahanap niya ang nawawalang tao. May impormasyon naman tayo kay Sachimoto.
Bastos at walang hiya siya.
Huwag kang manghusga kaagad.
Kita naman sa pananalita niya,
at kung paano niya ituring ang problema ng iba.
Mga hamak na tiktik lang tayo para sa kanya.
Nagkasundo na tayo.
Kailangan lang magtulungan para sa benepisyo ng lahat.
Masama…
ang kutob ko sa kasong 'to.
Gaya ng naramdaman ko sa Isla ng Manwol.
Nasaktan kayo nang matindi noon.
Huli na ito, Chae-ok.
Pagkatapos nito,
dapat umuwi ka na.
Paano si Ina?
Kapalaran at pasanin ko ang paghahanap sa nanay mo.
Hindi mo na kailangang alalahanin 'yon.
Ama.
Kailangan mo nang magsimula ng sarili mong buhay.
Huling trabaho na natin ito.
Hanggang maglagas ang mga sakura.
Ano'ng tingin ninyo sa mga tiktik na 'yon?
Palagay ninyo kaya ba nila?
Batay sa mga sinabi nila,
mukhang hindi naman sila baguhan.
Sino'ng sunod na magbabantay?
Balita ko si Kinoshita.
A, 'yong baguhan?
Hindi magaling 'yon.
-Tayo na. -Opo!
Bakit kaya wala tayong mahanap na impormasyon?
Inisa-isa ko na 'yong mga paboritong tsaahan,
kainan, damitan, sapatusan ni Myeong-ja. Walang nakakaalam kung nasaan siya.
Paano nangyari 'yon?
Binisita ko rin 'yong opisina ng kalesa na lagi niyang pinupuntahan, wala rin.
Walang nakapagsakay o nakakita sa kanya.
Naglaho siyang parang bula?
Naglaho na wala man lang bakas.
Naglaho siyang parang bula. Ganoon nga. Naglaho si Myeong-ja.
Laging may iniiwang bakas 'yong mga tao kahit saan sila magpunta.
Hindi pa lang natin nakikita.
Siya nga pala, ganito ba talaga nila tayo bubuntutan?
Tanga ba ang tingin nila sa 'tin?
'Yan na 'yong pinakahalatang pagbuntot na nakita ko sa buong buhay ko.
Nakakabahalang magkunwaring hindi ko sila napapansin. Hay!
-Nag-aagawan sa arinola. -Nababaliw na ba siya?
Sumagot ka! Ano'ng kulay nitong hawak ko?
Ano…
Kulay puti.
At ano ang tawag sa puting porselana dito sa Joseon?
Baekja po, ginoo.
Kung ganoon,
ano ito?
Sagutin mo ako!
Tinatanong kita kung ano ito!
Tingnan natin.
Paano ko ba ipapaliwanag?
Medyo mahinang klase para tawaging magandang porselana.
Mukhang ordinaryong paso lang ito para sa 'kin, e.
Pero nagbayad ako ng 100 won para riyan.
Ano ngayon?
Magkano ang ibibigay mo kung isasangla ko ito rito?
May kasulatan ka bang nagpapatunay riyan?
Pwede na rin kung may resibo.
Parehong wala ako.
Nagbayad ka ng 100 won sa palayok na nagkakahalagang 10 jeon,
tapos wala kang patunay o resibo?
Para sa 'kin, malinaw na naloko ka.
Pumunta ka sa ahensiya ng pulis, huwag sa sanglaan.
Ginoong Jang.
Maging mabuting tao ka na lang at kunin ang paso.
Kukunin din naman ni Ishikawa ang lahat ng pag-aari mo.
Sino'ng nagsabi?
Alam na ng lahat dito sa Bonjeong.
Magkakaroon ng bagong amo ang House of Golden Treasure.
Mawawala rin naman sa 'yo ang lahat. Ano ba naman 'yong isang palayok lang?
Tingnan mo ang bastos na ito…
Ano ba'ng sinasabi mo?
Ano?
"Bastos" ako?
Huwag kang manggulo sa negosyo ko. Umalis ka na.
Masasaktan ka kapag nagpumilit ka pa.
Saka huwag mong gamitin 'yong wikang Joseon, pwede ba?
Pangit naman ang pagbigkas mo.
Sobrang sama!
Sumpain ka!
Humanda ka!
Ako, si Jang Tae-sang, ang may-ari ng House of Golden Treasure,
at hindi magbabago 'yon kahit kailan.
Kaya kung manggugulo ka sa sanglaan ko o mangangarap na nakawan ako,
dapat handa kang
mamatay o maging baldado.
Ano na! Nangangawit na ako!
Nangangalay na ang braso ko. Matanda na ako, e.
Kita mo? Ayan, o…
Hoy.
Umalis ka na.
-Kilos na! -Layas na rito!
Tumabi kayo!
Tayo na.
Mula ngayon, dapat mapagmatyag na tayo.
Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Dapat makita na natin si Myeong-ja,
kung hindi, gagambalain tayo ng mga salbaheng tulad noon.
Bago ko makalimutan.
Nahanap nila 'yong huling pinuntahan ni Myeong-ja.
Ano?
Nahanap namin 'yong kutsero na nagsakay kay Myeong-ja noong isang linggo.
Ano? Hindi maaari! Imposible 'yan!
Inisa-isa ko ang lahat ng kutsero na nagtatrabaho sa Spring Moon Hall.
Nagtanong-tanong at nag-imbestiga ako!
Hindi siya nagtatrabaho sa Spring Moon Hall.
E, saan?
Sabi mo baka pinatay siya.
Kaya inisip namin kung sino'ng pwedeng pumatay
at isa lang ang naisip namin.
Nasaan si Takashi?
May sakit siya at magpapahinga nang tatlo hanggang apat na araw.
Ginang Maeda Yukiko.
Pinatawag ni Maeda Yukiko si Myeong-ja?
Pinapunta muna siya sa bahay ni Ishikawa,
tapos inilipat siya pagkatapos ng kalahating oras.
Saan naman kaya 'yon?
Sa Ospital ng Ongseong.
Ospital ng Ongseong?
Sigurado kayo?
Huwag ninyo akong patayin!
Sigurado kang sa Ospital ng Ongseong 'yon?
Oo! Sa Ospital ng Ongseong nga!
Isinusumpa ko sa mga buhay ng ama't ina ko!
Sa Ospital ng Ongseong 'yon!
Sinabi ko na, ako mismo ang naghatid sa kanya roon!
Nawala siya pagkatapos siyang ibaba ng kutsero sa Ospital ng Ongseong,
kaya maaaring naroon pa rin siya, ano sa tingin mo?
Hala, hindi. Malabo 'yan.
Ano'ng malabo roon?
Makinig kayo, ganito kasi 'yang Ospital ng Ongseong.
Mahirap pumasok doon
maliban kung sundalong Hapon, pulis, o opisyal ka ng Gobyerno-Heneral.
Hindi makakapasok ang bayarang babae ng Joseon doon!
Hindi ninyo alam kung gaano kahigpit ang seguridad sa dami ng inspeksiyon.
Paano kung inareglo 'yon ni Maeda Yukiko?
Bakit niya gagawin 'yon?
Bakit niya dadalhin ang kalaguyo ng asawa niya sa ospital ng mga Hapon?
Pumasok tayo sa ospital para malaman 'yon.
Inay ko po, ano'ng pumasok sa isip mo?
Kasasabi ko lang na hindi pwede ang mga tubong Joseon doon!
May mga koneksiyon si Ginoong Jang, hindi ba?
Pero hindi sapat para makapasok tayo?
May mga kilala akong taga-Joseon na makakapasok sa ospital na 'yon.
Makakapasok ba tayo o hindi?
Titingnan ko…
Kalimutan mo na. Kung hindi mo kaya, gagawa kami ng paraan.
Wala kang pasensiya, ano? Sinabi ko bang hindi ko kaya?
Ang sabi ko, gumawa tayo ng plano.
Kailangan nating maging handa sa anumang gagawin natin.
Hindi mo ba alam 'yon?
May dumi ba ako sa mukha?
Ano'ng ginagawa mo?
Pakibigay 'to doon sa dalawa sa labas.
Ano'ng plano mo?
Pinagdududahan nila ako?
Ipapakita ko kung gaano ako katuso at kaingat.
Para saan ang pera? Ano ba'ng balak mong gawin?
Ano sa tingin mo?
Siyempre, ang gawin 'yong imposible.
-Ano ito? -Pera.
Pera 'yan.
Bahala ka na kahit gamitin mo 'yan sa kilusan.
Sa 'yo na 'yan, gamitin mo kung saan mo gusto.
Ano'ng binabalak mo?
Pahiram ako ng ID mo.
'Yong ID ko?
Iilang taong Joseon lang sa Gyeongseong ang makakapasok sa Ospital ng Ongseong,
kabilang na roon ang pamilya mo.
-Tama ba 'ko? -Bakit?
May sakit ka ba?
Hindi ako.
Sandali!
Kung may kinalaman ito kay Ishikawa, huwag mo akong idamay riyan.
Isipin mo na lang, inililigtas mo ang buhay ng kaibigan.
Kung kaibigan pa rin ang turing mo sa akin.
Sino'ng may sakit kung hindi ikaw?
Dapat man lang alam ko bago ko ipahiram sa 'yo.
Huwag ka nang maraming tanong. Para sa ikabubuti mo rin 'yon.
Nanakawin mo 'yong pagkatao ko, tapos inaalala mo ako?
Tutulong ka ba?
Sana ganyan ka rin kapursigido sa pinaglalaban namin.
Pasensiya na, pero hindi ako nangangarap ng kalayaan nang gising.
Kung hari nga hindi 'yon naprotektahan, ako pa kaya?
Ang gusto ko lang, sa magulong panahong ito,
matinding magsikap hangga't kaya ko
para manatiling buhay bawat araw.
Kaya, ano,
ipapahiram mo ba sa 'kin?
Ibalik mo nang buo.
Oo naman.
Ano'ng nangyari?
Nandito na 'yong mga tiktik?
Ay, ayan na sila.
Ang ganda rin noon!
Sobrang ganda!
-Halika na. -Ha?
Kulang na tayo sa oras.
Oo, tayo na.
Sumakay na kayo.
Magalang 'yong tumulong sa binibining makasakay sa sasakyan.
Hindi na kailangan.
Tayo na.
Pagkakakilanlan.
Ito ang amo ko.
Alam mo ba 'yong Bugang Company?
Siya 'yong panganay na anak.
Kasama ninyo sila?
Nobya ng amo ko 'yong babae at ama naman niya 'yong lalaki.
Ay, malapit na 'yong konsultasyon namin…
Pakibilisan lang.
Galit si Dr. Takahashi sa mga nahuhuli sa konsultasyon.
Lintik na Josenjing 'to, a…
Uy, padaanin mo sila!
Salamat!
Sandali lang!
Nakalimutan mo ito.
Ay, loko! Oo nga pala…
Salamat po!
Ospital ng Ongseong?
Opo. Pumasok siya roon nang may ilang kasama sa sasakyan.
Sasabihin ko bang magbantay lang siya?
SILID NG TALAAN
Nandito ako para may Mr. Takahashi.
Dr. Takahashi?
Doktor ng pamilya namin si Dr. Takahashi.
Pero baka hindi siya papasok ngayon.
Naglalaro siya ng tennis tuwing Biyernes nang hapon.
Mas mabuti kung ganoon.
Wala sa opisina si Dr. Takahashi mamayang hapon.
Pero may konsultasiyon ako sa kanya ngayon.
Baka pwedeng tingnan mo ulit?
-Pakihintay na lang po. -Sige.
Aray, ang tiyan ko!
Ano po'ng problema?
Ayos lang po kayo?
Saan po ang masakit?
Ang tiyan ko!
Hoy, Gap-pyeong!
Gap-pyeong!
Ayos lang ba kayo?
Gap-pyeong!
-Lumalabas sa puwit ko! -Ano'ng lumalabas sa puwit mo?
Aray, ang sakit!
Ano'ng lumalabas?
-Lumalabas na! -Ano nga?
Kumapit ka lang!
May doktor ba rito? Doktor!
Doktor!
Kumapit ka lang!
Akiko…
Sino ka?
Ano'ng ginagawa mo rito?
A…
naligaw lang ako.
Kung naligaw ka, bakit mo sinisilip ang mga tala?
Nandito sa ospital na 'to ang kaibigan ko,
pero hindi ko siya makita.
Mukhang taga-Joseon ka.
Huwag tayong gumawa ng gulo.
Tahimik akong aalis.
Ayos lang ba 'yon?
Bakit ka nandito?
Magpakilala ka muna.
Sabi niya, huwag tayong gumawa ng gulo.
Galing ba kayo sa Manchuria?
Sino ka ba?
Parating na 'yong doktor. Kumapit ka lang.
Nandito na 'yong doktor. Nandito na siya!
Makakatulong ito sa sakit.
-Hubarin ang panlamig niya! -Opo.
Sandali, huwag!
Huwag…
Hindi, huwag!
Hindi pwede!
Huwag ninyo akong patayin! Pakiusap!
Ginoo, pakiusap!
Pakiusap, Ginoo…
-Bilisan ninyo! -Opo, Doktor!
Ayos lang 'yan. Gagaling ka agad.
Ayaw ko!
-Gap-pyeong! -Huwag…
Hoy, ikaw! Halika rito!
Huwag nating gawin ito!
Halika nga rito!
Ay, sandali lang! Hintay lang…
-Ano 'yon? -Biglang nawala 'yong sakit.
Talaga?
Paano nangyari 'yon? Wala na 'yong sakit!
Ano 'ka mo?
Hindi na po masakit, Doktor!
Ang galing naman!
Salamat po. Magaling talaga kayong doktor!
Kahanga-hanga.
Hahayaan mo ba talaga silang turukan ako?
Hindi naman natuloy, e.
Ano 'yon?
Ano'ng nangyayari? Narinig ba ninyo?
Huwag kayong maalarma!
Baka nag-eensayo sa pamamaril doon sa malapit na base militar.
Nakakapagtaka. Sa ilalim ng gusali galing ang tunog.
Kumilos na muna tayo.
Sumunod kayo.
-Bakit kayo nagpaputok? -Hindi po namin nahuli.
Dalawa ang inatake bago kami makalapit sa pinto!
Buhay pa po 'yong isang korporal!
Tulungan ninyo ako!
Pakiusap, tulong…
Paano na po?
Ililigtas ko po ang korporal!
Diyan ka lang. Walang gagalaw!
Hayaan na ninyo akong tulungan siya!
Tumahimik ka.
Huwag kayong gagalaw!
Matindi ang halaga ng eksperimentong ito sa atin.
Malinaw ba?
Tenyente Kato. Tingnan ninyo…
Ano ang bagay na 'yan?
Iligtas ninyo ako!
Pakiusap…
Pakiusap, iligtas ninyo ako!
Tulungan ninyo ako!
Pakiusap…
Tumigil ka!
Huwag! Itigil mo 'yan!
Isa siyang diyosa.
Isinilang ang isang diyosa!
Uy, ano'ng ginagawa ninyo rito?
Ano'ng nangyayari?
Dito kami magpapalipas ng gabi.
Ano?
Paano kami? Pati ba kami?
Makakasagabal lang kayo, kaya mungkahi kong umalis na kayo.
Sabihin ninyo kung ano'ng nangyayari.
May ward ng militar sa likod.
May kahina-hinalang nangyayari sa basement.
Doon daw dinadala 'yong mga taga-Joseon na mula sa Piitan ng Seodaemun,
pero wala sa mga dinala roon
ang nakabalik pa.
Nandoon din kaya si Myeong-ja?
Plano naming alamin 'yon.
Sandali…
Saan ninyo nakuha ang impormasyong 'yan?
May nangyayari sa ward ng militar ngayon.
Bumalik na lang kaya kayo sa ibang araw?
Wala nang oras para riyan.
Ituro mo lang sa amin ang daan. Kami na ang bahala sa iba.
Pero, sandali…
Ano…
Ano ba kasi ang nangyayari?
Ano ba ang sinabi ng tagalinis na ito…
Inilipat dito 'yong kapatid ko noong isang taon galing sa Piitan ng Seodaemun.
Dinala siya rito dahil sa mataas na lagnat pero hindi ko na ulit siya nakausap.
Hinanap ko siya, pero hindi naman siya nakatala rito.
Inay ko po. Kaya pumuslit ka rito para hanapin siya.
Bakit ka namin paniniwalaan? Hindi ka naman namin kilala.
Ano 'yan?
Ang simbolo ng Samahang Makabayan.
Isa sa mga grupong pangkalayaan.
Mabuting mauna na kayo.
Kapag nandito nga si Myeong-ja, padadalhan ka namin ng mensahe.
Pero…
Handa na ako.
Sumunod kayo.
Uy, sandali.
Oo nga pala. Salamat sa mga damit.
Alam mong hindi 'yan ang ibig kong sabihin.
May iba ka pa bang sasabihin?
Ano ba 'yon?
Sabihin mo na.
Kasi,
sa tingin ko,
masyadong padalos-dalos ang planong ito
kaya dapat gumawa tayo ng mas ligtas na plano.
"Hanggang sa maglagas ang sakura."
Kapag namulaklak na ang mga sakura, mabilis lang silang bumukadkad.
Maglalagas agad sila kung kailan akala mo kasisibol pa lang.
Kaya wala na tayong oras o dahilan para maghintay.
Pero hindi pa rin kasama sa plano na manatili kayo rito.
Nakabatay nga ang prinsipyo mo sa kalagayan.
Maliit na pagbabago lang ito sa plano. Ano'ng problema?
Ito 'yong tinatawag mong pag-angkop, hindi ba?
Gagawin namin ang trabaho.
Gawin mo ang sa 'yo at hanapin mo si Sachimoto.
Malinaw ba?
Chae-ok.
Papunta na 'ko.
Ang bilis ding magkusa ng dalawang 'yon.
Ano, Ginoong Jang?
Hoy, kayo!
Bawal ang mga tagalabas sa parteng ito.
Sino kayo?
Ay, pasensiya na po!
Hinahanap lang namin ang palikuran.
Tayo na, Ginoo.
Sandali lang!
Ay, nandito lang pala kayo.
Nakumpirma ko na, wala ngang opisina si Dr. Takahashi ngayon.
A, ganoon ba?
Mukhang hindi lang kami nagkaintindihan.
Ako talaga…
Bisita ba siya?
Opo, magpapakonsulta dapat siya kay Dr. Takahashi.
Umalis na kayo ngayon.
Emerhensiya ito.
Kailangan nang umalis ng gusali ang lahat ng bisita at magpapakonsulta.
-Bakit may mga sundalo rito? -Inuulit ko.
Ano'ng nangyayari?
Kailangan nang umalis ng gusali ang lahat ng bisita at magpapakonsulta!
Pakiusap, lumabas na kayo ng gusali.
Tenyente Kato. Ano po ang utos ninyo?
Mawawasak na ang pinto ng laboratoryo!
Tenyente Kato!
Tutungo na tayo sa Ikaapat na Antas.
Ihanda na ang nitrogen.
Opo!
Ang nitrogen! Kunin na ang nitrogen!
Opo!
Wala kang dapat ipag-alala.
Ililipat ka namin sa lugar kung saan nararapat ang diyosa.
Para saan ba 'yon?
Sigurado akong ayos lang sila.
Eksperto naman daw sila, e.
Kapag nakumpirma nilang nandoon si Myeong-ja, lalabas na rin 'yon.
-Ang dalawang 'yon… -Ano po?
Pareho kaming sineseryoso ang trabaho, ano?
BAWAL PUMASOK
Gumagalaw ba?
Hindi po. Mukhang tulog po siya.
Ano po ang mga ito?
Parang mga espora.
Anthrax 'yan.
Kahit habang natutulog, pinoprotektahan niya ang sarili niya.
Naipasok na po namin siya.
Isara ninyo ang pinto.
Ilipat sa Ikaapat na Antas.
Ituloy lang ninyo ang pagbibigay ng nitrogen habang inililipat.
Iwasan ninyo ang espora sa hangin.
Mag-ingat tayong lahat.
Opo!
Kilos na!
Niyebe yata ito.
Natutunaw kaagad.
Tulong!
Kamangha-mangha.
Dito 'ka mo ginagamot ang mga sundalong Hapon, hindi ba?
Nasa ikalawa at ikatlong palapag ang mga pasyente.
May mga opisina, silid pangkomunikasyon, saka pang-ugnayan sa unang palapag.
Parang kampo militar ito, hindi ospital.
Mahigpit ang seguridad kaya hindi ako makalapit dito.
Nakakapasok lang ako rito tuwing makalawa para maglinis ng mga ward.
Bakit walang tao ang bantayan sa silangan?
May nahulog at namatay na riyan kasi mahina 'yan.
Sabi nila aayusin daw 'yan, pero mula noon napabayaan na.
Makakapunta ka ba sa toreng 'yon?
Hindi ganoon kadali,
pero kaya ko.
-Babalik ako. -Sandali lang.
Hoy…
Saan siya pumunta?
-Bilis! -Opo!
-Ano po'ng gagawin namin? -Humanda sa pagkilos!
-Opo! -Labas!
Kilos na!
Bilisan ninyo!
-Bilis! -Ano ba!
-Humanda sa pagkilos. -Opo!
-Sa basement! -Opo!
Kumilos kayo! Bilis!
Nandito ka pa?
Kausapin mo ako. Ano'ng iniisip mo?
Hindi ko maintindihan kung bakit.
Bakit ano?
Bakit sobra akong nag-aalala.
Sa ano?
Tingnan ninyo ang kalagayan ko ngayon.
Hawak ni Ishikawa ang buhay ko.
Kapag hindi ko nakita si Myeong-ja, kukumpiskahin ang lahat ng kayamanan ko.
At pwede rin akong kaladkarin sa giyera.
Bukod pa diyan, umaaligid na ang mga buwitre sa sanglaan na 'to,
na sabik nang sumunggab sa anumang makukuha nila.
Kaya bakit ako masyadong…
nag-aalala sa kanya?
Doon ba sa babaeng tiktik?
Kanino?
'Yong binanggit mong "kanya."
"Siya?"
Sinabi ko ba 'yon?
Kung minamalas nga naman.
Wala raw lunas ang pagkabaliw sa pag-ibig.
Baliw sa pag-ibig? Magdahan-dahan ka nga sa sinasabi mo!
Ako si Jang Tae-sang.
Hindi nga ako natitinag sa magagandang dalaga sa bayang ito.
Pinakamakisig sa Bukchon! Nangunguna sa Namchon!
Kaya nga baliw ka sa pag-ibig.
Hindi mo pinansin 'yong mga naggagandahang dilag na 'yon,
tingnan mo ang sarili mo.
Sa dinami-rami ng babae, tiktik pa ang bibihag sa 'yo.
Hindi ganoon 'yon!
E, ano pala?
Basta, ano…
Ano, pagpapakatao?
Pagpapakatao?
Oo, pagpapakatao.
Pagmamahal sa sangkatauhan.
Nag-aalala at napapaisip ako dahil sa pagmamahal ko sa sangkatauhan.
Nakuha mo 'yon?
Puwes, huwag ka nang mag-alala.
Dapat kinaladkad ko siya palabas doon.
Hindi ko dapat siya iniwan doon sa ospital, hindi ba?
Nagsasayang ka ng oras, hanapin mo si Sachimoto.
Walang mababago 'yang pag-aalala mo riyan.
Magpakalalaki ka at ipakita mo kung ano'ng kaya mong gawin!
Ang sa akin lang, gawin mo ang parte mo.
Ganoon ba?
Oo nga naman.
Saan ka pupunta?
Gagawin ko ang parte ko.
Ano na naman ba?
Ayaw na kitang ihatid kung saan-saan.
Sige. Ayos lang. Isulat mo lang ito.
Sachimoto. Lalaking Hapon na nasa 30 taong gulang.
Isulat mo na.
Propesyonal na pintor.
Sabihin mo kay Komisyoner Ishikawa na ipahanap ang taong 'yan
sa mga naninirahan sa Gyeongseong.
Kailangan 'yan para mahanap si Myeong-ja, kaya dapat niyang pagbutihin, nakuha mo?
-Sige. -Ayos!
Magsaya kayo.
Sino'ng iginuguhit mo?
Pasensiya na.
Mukhang taga-Joseon ang babae sa iginuhit mo.
Paano mo nasabi?
Sa hati ng buhok niya.
Ganoon ba?
Ang galing mong gumuhit.
Pintor ka siguro?
Mainit na balita!
Isasara muna ang Ospital ng Ongseong!
Isasara muna ang Ospital ng Ongseong sa hindi malamang pagkahawa!
-Tama si Choi. -Mainit na balita!
-Tungkol ito sa kahapon. -Mainit na balita!
-Isasara muna! -Mainit na balita!
Hindi alam na pagkahawa!
ISASARA ANG OSPITAL NG ONGSEONG DAHIL SA NAKAKAHAWANG SAKIT
Baba na kayo!
Bilis! Kilos na!
Bilisan ninyo!
Gumawa kayo ng barikada.
Sabi nang bilisan ninyo!
Baba! Kilos na, bilis!
SARADO
Bilisan pa ninyo!
Ano'ng sinasabi mo? Pinalibutan ng mga sundalo ang ospital?
Walang makakapasok galing sa labas, at wala ring makakalabas galing sa loob.
May malalaking baril din sila. Mukhang seryoso po ito.
Wala pang balita sa mga tiktik?
Mukhang hindi pa sila nakakalabas sa ospital.
Ginoong Jang. Saan po kayo pupunta?
Gusto mong samahan kita?
Sundan mo na kaagad.
Oo na! Susunod na nga!
Nakumpirma ko na, walang opisina ngayon si Dr. Takahashi.
Bakit ka nandito?
NAHANAP NAMIN SI MYEONG-JA
Nasaan ang nagbigay sa 'yo nito?
Nasa loob pa rin sila.
Nagawa kong makatakas
bago pa nila tuluyang isara ang ospital,
bago lumiwanag.
Ligtas ba sila?
Hindi ko alam.
May kumalat ba talagang nakakahawang sakit doon sa loob?
Hindi ko alam.
Magtapat ka sa akin!
Ano ba talaga ang nangyayari doon?
Hindi ko rin alam 'yon!
Kagabi…
maraming namatay sa ospital.
Napakaraming tao ang binawian ng buhay.
Hindi ko alam kung bakit.
At hindi ko rin malalaman ang dahilan.
Bakit ikaw?
Bakit ikaw ang nagdala ng mensaheng ito? Sagutin mo ako.
Nakakakilabot ang nangyayari sa loob ng Ospital ng Ongseong ngayon.
Napakaraming namamatay, pero hindi namin alam kung bakit.
Ilang beses nang tinangkang alamin ng mga kasama ko ang katotohanan…
pero hindi na sila nakabalik.
Ngayon,
baka ganoon din ang mangyari.
NAHANAP NAMIN SI MYEONG-JA
-Manong Gu. -Ano po 'yon?
Mukhang kailangan kong pumunta roon.
Pumunta saan?
Sa ospital.
Ginoong Jang!
-Ginoo. -Ginoo?
Ihanda mo ang lahat.
Papasukin ko 'yon.
Tagapagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna