GYEONGSEONG CREATURE
May mga namatay ba?
Tatlong sundalo at apat na miyembro ng hukbong kuwarantina.
Isang major ang lubhang nasugatan.
Namatay halos lahat ng taga-Joseon na ginamit sa pagsusuri.
Gaano kaganda ito?
Paano gumalaw 'yon?
Gaano kabilis?
Sabihin mo na.
Sabihin mo kung gaano kaperpekto.
ANIM NA ORAS ANG NAKAKARAAN
Pasensiya na po, Major.
Wala na 'kong nakikitang lumulutang na espora.
Tulong!
Tulungan ninyo ako!
Ilaw!
Bilis! Ngayon na!
Sumipat!
May nakita ba kayo?
Wala po. Wala akong maaninag!
Tulungan ninyo ako.
Pakiusap, tulungan ninyo 'ko.
Tulungan ninyo ako!
Ayaw ko pang mamatay.
Pakiusap. Pakiusap, tulungan ninyo ako.
Isara mo ang pinto.
Isara mo na ang pinto!
Huwag kang titigil!
Isara mo na.
Sabi nang isara mo ang pinto. Bilisan mo!
Tulungan ninyo ako, pakiusap!
Pakiusap! Tulungan po ninyo ako!
Isara mo ang pinto. Gawin mo na.
Ayaw kong mamatay. Pakiusap, tulungan mo ako!
Tulungan mo ako, Major Endo!
-Bumitaw ka. -Hindi!
Hindi, ayaw ko!
-Ayaw sumara ng pinto! -Hindi!
Ayaw sumara ng pinto dahil sa 'yo!
Bumitaw ka!
Major Endo!
Walang hiya ka!
Sagutin mo 'ko.
Tagumpay ba
ang eksperimento natin?
Pakiusap…
patayin na ninyo.
Ang nilikha ninyo…
ay isang sakuna.
Bago pa mahuli ang lahat,
patayin na ninyo
ang halimaw na 'yon.
Isang sakuna ba 'ka mo?
Ganoon ba.
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG PAGKAHUMALING AT PAGTITIYAGA
BAHAGI 3 HUDYAT
Ang bango ng tsaa.
Dahil 'yan sa 'yo, G. Jang.
Naging mas masaya ang mga seremonya ng tsaa ko,
dahil 'yon sa mga eleganteng tasa na nakuha mo para sa akin.
Mas natural na ang pagbigkas mo ng wikang Joseon.
Dahil din 'yan sa 'yo at sa magaling na gurong ipinakilala mo.
A, balita ko ipinasara ang Ospital ng Ongseong.
May narinig ka ba tungkol doon?
Oo,
narinig ko lang
na may nakakahawang sakit sa kumakalat doon sa loob.
Ang totoo niyan, may kaibigan akong ipinasok doon pero hindi ko na makausap.
Kung mayroon kang kakilala sa loob, baka naman pwede mong itanong
kung kumusta na roon at kailan ulit ito magbubukas.
Dahil ba ito sa babaeng si Myeong-ja?
Kung oo, mabuti pang huwag mo na siyang hanapin.
May kasabihan sa Joseon na, "Ang nalulunod kakapit kahit sa dayami."
Ibig sabihin, kakapit kahit sa maliit ang desperadong tao.
Ginang Maeda, ako 'yong taong nalulunod.
Kaya mo namang balewalain ang mga banta ng asawa ko, hindi ba?
Kung mga banta lang sila, nagawa ko na sana.
Pero mukhang seryoso siya ngayon.
Kung ganoon?
Gusto ko ring seryosohin ito,
para mabuhay pa ako.
Hindi ka makakapasok sa Ospital ng Ongseong ngayon,
pero kahit makapasok ka, hindi mo makikita roon ang hinahanap mo.
Kaya humanap ka na lang ng ibang paraan, G. Jang.
Pinapayuhan kita bilang isang kaibigan.
Kailangan ko ang plano ng ospital.
May kakilala ka sa Opisina ng Gobernador-Heneral.
Kailangan natin 'yong pinakadetalyadong plano.
Ano'ng silbi ng mga planong 'yon kung hindi naman tayo makakapasok?
Sarado ang ospital.
Bawal pumasok lahat ng tagalabas pati mga tagapagtustos.
Walang paraan para makapuslit.
Dalhin mo sa akin bago matapos ang araw.
Epidemya raw 'yon.
Hindi natin alam kung anong sakit 'yon. Baka mamatay tayong lahat.
Mag-isa akong papasok. Ayos na ba?
Paano kung nagsinungaling siya?
Paano kung nagsinungaling 'yong tiktik para makaligtas?
Posible 'yon, hindi ba?
Sarado ang ospital. Hindi makakalabas. Tapos may kumakalat na sakit.
Baka hindi niya totoong nakita si Myeong-ja para iligtas ang sarili niya!
'Yan ba ang tingin mo?
Pag-isipan mong mabuti.
Paano siya mapupunta sa ospital na para lang sa mga opisyal na Hapon?
Imposibleng naroon siya!
Ipupusta ko ang buong kayamanan kong 380 won.
Paano, e, sobrang malas mo?
Ano?
Pangit ang lahat ng barahang nakukuha mo. Palagi kang talo sa pustahan.
Sa tuwing magsusugal ka, nauubos ang laman ng bulsa mo.
Kailan nangyari sa akin 'yan?
Nandoon talaga si Myeong-ja.
Kinumpirma 'yon sa 'kin ni Ginang Maeda.
'Yong asawa ni Ishikawa?
Sinabi ng babaeng 'yon na nandoon si Myeong-ja?
Talaga ba?
Sinabi 'yan ng mayabang na 'yon? Talaga?
Papasok ako sa Ospital ng Ongseong mamayang 10 p.m.
Pakihanda ang kailangan ko.
NAHANAP NAMIN SI MYEONG-JA
Magpadala ka ng hudyat
sa silangan ng Ongseong mamayang 10 p.m.
Gumamit kayo ng kahit anong hudyat, usok man 'yan o apoy.
Hindi mo makikita ang hinahanap mo.
Gumawa kayo ng paraan
para makalabas sila.
Humanap ka na lang ng ibang paraan, G. Jang.
Ano'ng pinagkakaabalahan ni Jang Tae-sang?
Umaga pa lang abala na siyang magpaikot-ikot sa bayan.
Kaya lang…
Kaya lang ano?
Biglang nag-iba 'yong ruta niya.
Mahjong?
Nanalo 'ko!
Opo.
Isang oras siyang naglaro ng Mahjong sa tindahan ng Intsik na Wang.
MGA PAPUTOK
Doble 'yong sunod na laban.
Payag ka?
Oo naman!
Tapos?
Sumakay siya ng kalesa paikot sa Bonjeong nang 30 minuto.
-Nag-ikot-ikot lang siya? -Opo.
Ang huling lugar na pinuntahan niya…
Sa patahian?
Opo. Mukhang nagpapatahi siya ng bagong terno.
'Yong malakas ang dating at pinakasikat na estilo ang gusto ko.
Sige po.
Dumating sa Tokyo noong isang buwan itong lana na gawa sa Amerika.
Palagay ko, mas magugustuhan ninyo 'yong ikalawang klase ng tela.
Pinadala 'yan kagabi galing sa Moonlight Bar.
Maglilinis ako ngayong hapon.
Pasok na.
Opo.
MGA GAMIT PANGLINIS
Napadala mo ba 'yong mensahe?
Ipinabigay ko sa mapagkakatiwalaan natin.
Siguro nakarating na 'yon sa House of Golden Treasure.
Siya nga pala,
sigurado ka bang nandito si Myeong-ja?
Mukhang ganoon na nga.
Ang totoo niyan, kagabi…
Huwag mo siyang barilin.
Kakampi natin siya.
Ano 'ka mo?
Pero sundalong Hapon 'yan…
Hindi po!
Taga-Joseon po ako.
Tubong Joseon po talaga ako.
Sige, tingnan nga natin.
Maayos ang kondisyon nito.
Pero medyo luma na.
Ito ang pinagkakakitaan ng pamilya ko sa nakalipas na sampung taon.
Nakapag-medisina ang panganay ko dahil diyan.
Siyamnapung won lang ang kaya kong ibigay.
Isasangla mo pa rin ba?
Hindi ko kailangan ng pera.
Sa halip,
maaari ba ninyong hanapin ang anak ko?
Inilikas daw siya sa Bongrim matapos masugatan sa labanan.
Pero hindi ko na siya nakausap.
Kinuha ako habang nag-aaral sa Gyeongseong Medical School.
Nasugatan ako sa labanan sa Bongrim sa Tsina,
tapos ipinadala ako rito sa Ospital ng Ongseong.
Noong gumaling ako, itinalaga ako sa hukbong kuwarantina.
Kuwarantina?
Mukhang may laboratoryo rito sa ospital na nag-eeksperimento sa mga tao.
Maraming taga-Joseon ang binawian ng buhay…
nakita ko mismo ang lahat kagabi.
Ang nangyari kagabi…
dahil 'yon sa anthrax.
Nasaksihan ko rin ang ganito sa Bongrim.
Naubos ang buong baryo dahil sa anthrax.
Nakakakilabot, hindi ko pa rin makalimutan hanggang ngayon.
Mga walang hiya sila!
May nakita ka bang binata na nasa 20 taong gulang sa mga namatay?
Katamtaman ang taas niya at may itim na balat sa kanang tainga.
Pasensiya na po.
Di ko nasuri ang lahat ng bangkay.
Marami pa ring taga-Joseon ang nakakulong sa tagong piitan.
Doon ko rin nakita si Myeong-ja.
Huwag kang gagalaw hanggang sa malinis namin ito.
Delikado kaya huwag kang aalis diyan.
Mamamatay ka kapag napadikit ka sa anthrax.
Kaya huwag kang gagalaw at diyan ka lang hanggang malinisan ito.
Ayos ba?
Tulungan mo ako.
Hanapin mo si Komisyoner Ishikawa ng Kawanihan ng Pulisiya.
Sabihin mong narito ako.
Si Myeong-ja ng Spring Moon Hall. Sabihin mo nakakulong dito si Akiko.
Siguradong bibigyan ka niya ng pabuya.
Pakiusap.
Pakisabi kay Ishikawa. Sabihin mong nandito ako, maaari ba?
Tahimik!
Tumahimik ka. Diyan ka lang!
Pero wala akong magawa para sa kanya.
Kasi pareho lang kami ng kinalalagyan.
Ano'ng ginagawa mo?
Umayos ka, Josenjing!
Huwag kang magkalat ng maruming suka mo!
Josenjing ka!
Nakakadiring Josenjing!
Isa lang ang paraan para makatakas
sa impiyernong ito.
Ina.
Patawarin po ninyo ako!
Sayang ang buhay mo.
Magkakaroon ng saysay ang kamatayan mo.
Saka ka mamatay.
Sino siya?
Aywan ko,
hindi ko kilala ang babaeng nasa guhit.
Pero kilala ko kung sino'ng gumuhit.
Hapon siya.
Pintor ang tawag niya sa sarili.
Sabi niya,
Sachimoto ang pangalan niya.
Ano ang mga ito?
Ano'ng mga iginuhit mo?
Magkuwento ka pa.
Sino'ng amo niya? Saan siya nakatira?
Mahilig ka ba sa pagkaing Tsino?
Mamayang 8 p.m. Sa Sahaeru.
Wala akong panahong kumain ng pagkaing Tsino ngayon.
Si Sachimoto ang tinutukoy ko, hindi ikaw.
Nagkasundo kaming magkikita sa Sahaeru mamayang gabi.
-Mamayang gabi? -Oo, 8 p.m.
Huwag kang mahuhuli.
May ginagawa yata kayong nakakatuwang eksperimento.
Balita ko naubos ang isang buong hukbong kuwarantina
kasama ang patong-patong na taga-Joseon na sinusuri ninyo.
Sana lang may halaga ang eksperimento mo sa atin.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nasunog ang buong Tokyo sa mga pambobomba nitong nakaraan.
Matindi ang pangangailangan natin
sa malakas na sandatang magbabago ng lagay natin sa giyera.
Bakit hindi natin gamitin ang nilalang na nariyan sa ibaba?
Masyado pang maaga para umabot tayo riyan.
Hindi pa natin nakukumpirma
ang talino, kakayahang mag-isip,
o kung mapapaamo siya o hindi.
Lahat ng nabubuhay rito sa mundo kayang mapaamo sa huli,
gaya ng pagpapaamo natin sa Joseon.
SILID LABAHAN LABORATORYO
Sa ikalawang basement lang ako nakarating.
Ito ang tagong piitan. At dito nakakulong
si Myeong-ja.
Ilang guwardiya?
May nakaposteng dalawang guwardiya kada sampung metro.
Armado silang lahat.
Mahihirapan tayong pumasok at mahirap din siyang ilabas.
Pero…
kahit na mailabas ninyo siya, paano kayo makakatakas sa ospital?
Maghintay muna tayo sa posisyon natin hanggang sa makakuha ng hudyat sa labas.
Bumalik ka na sa grupo mo.
Ayaw ko po, hindi na ako babalik sa lugar na 'yon.
Mas magkakaproblema kami kapag hinanap ka nila sa ward.
Baka matukoy pa nila ang dalawang ito.
Mapapahamak ang buong operasyon.
Makakatakas tayong lahat.
Sigurado ako.
Magkita ulit tayo mamaya.
Pakiusap…
huwag ninyo akong kakalimutan.
Napapansin ninyo ba?
-Ang plano ng palapag na ito. -Oo.
Kamukha ito ng tagong laboratoryo sa Manchuria.
Kailangan nating subukan, hindi po ba?
Naaalala mo ang nangyari sa Manchuria.
Kung ano'ng nangyari sa tagong laboratoryong 'yon.
Ang kasamaang dinanas ng mga tao roon.
Chae-ok.
Kung ganoon din ang nangyayari rito…
hindi ba dapat may gawin na tayo ngayon?
Maghintay tayo hangga't dumating ang hudyat.
Mahigit 30 minuto na.
Sino ba'ng hinihintay mo?
Isang babae.
Bubae?
Babae. Hindi "bubae."
Nariyan na siya!
Magaling. Bumili ka ng makakain.
A, paumanhin…
Tingnan mo nga naman.
Si Jang Ttai-sang ng Bahay ng Gintong Yaman.
Padaanin mo na ako, a? May importante akong aasikasuhin.
Maligayang pagdating. Dito po tayo.
Mayroon pa tayong dapat tapusin.
Oo. Naiintindihan ko na.
Kung 'yon ang gusto mo, pumunta ka sa sanglaan bukas nang umaga.
Ayos ba 'yon?
-Senpai… -Ano 'yon?
Siguradong gutom ka na. Heto, hotteok ng Joseon.
Tikman mo.
Opo.
Ang sarap!
Magaling talaga sa pagkain ang mga Josenjing na ito, ano?
Senpai,
sa tingin po ninyo, ayos lang siya?
Mori.
Trabaho natin ang magmanman, hindi makialam.
Nagmamanman, nag-uulat,
at tumatanggap tayo ng utos.
Ganoon lang 'yon.
-Opo. -Sige, kumain ka na.
Hintay lang. Sandali.
Sandali lang.
Ayusin natin 'to gamit ang pera.
Huwag na tayong gumamit ng espada rito, pwede ba?
Huminahon lang kayo. Magkano ba ang gusto ninyo?
'Yong sanglaan.
'Yong sanglaan!
Ano'ng mayroon?
Ibigay mo sa amin ang Bahay ng Gintong Yaman. At hindi kita papatayin.
Huwag na tayong magbiruan.
Sinabi ko na sa 'yo, medyo abala ako.
Dapat may tatagpuin ako nang 8 p.m. Isang importanteng tao!
Tingnan mo ang oras, o? Malapit na ang oras!
Aalis na ako.
Hoy, isipin mo nang mabuti kung sino'ng mas mahalaga sa 'yo.
Pasensiya ka na talaga, pero hindi ikaw ang tipo ko.
Huwag mo nang ipilit na maging mahalaga ka sa buhay ko!
-Hoy, Jang Ttai-sang. -Tae-sang!
Tae-sang, hindi Ttai-sang!
Ano ulit ang pangalan ko?
Gusto mo bang mamatay?
Siyempre, hindi.
Siguro nga malas ako,
pero ayaw kong mapatay ng mga basurang gaya ninyo.
Ungas!
Hoy, kayo!
Ano'ng nangyayari?
Ganito po 'yan.
Ako si Jang Tae-sang ng House of Golden Treasure.
Inatake ako ng mga magnanakaw na 'to nang walang dahilan.
Tulungan po ninyo ako.
Tinuturuan lang po namin ng leksiyon ang Josenjing na ito.
Makakaalis na po kayo, ginoo.
Tingnan ninyo, naglabas sila ng mga espada!
Nasa panganib po ang buhay ko!
Huwag kayong manggugulo rito, hinay-hinay lang kayo sa kanya.
Opo.
Ginoo.
Ginoo!
Nakita mo 'yon?
Ito ang Joseon ngayon.
Isa ka lang basura na maraming pera.
Marumi at kaawa-awang
basurang
Josenjing.
Amo!
Tama ka.
Ito ang Joseon ngayon.
Kaya tigilan na ninyo.
Ubos na ang pasensiya ko.
Tingnan mo!
Walang kamatayan ang Josenjing!
Matibay ang isang 'to.
Hindi na pwede ito, Ama.
Kung maghihintay pa tayo, sinasayang lang natin ang gabi.
Lalabas ako at maghahanap sa ward.
Kung katulad ng Manchuria ito,
dapat may pasingawan na konektado sa tagong laboratoryo.
-Tapos konektado rin 'yon… -Konektado sa bubong.
Chae-ok.
Kapag naging delikado, huwag kang mag-alinlangang bumalik.
Naiintindihan mo?
Babalik po ako.
Bilisan ninyo! Kilos na!
Ang mga plano?
Nakuha ko gaya ng ipinag-uutos.
Pero ito ba ang tamang gawin?
Para na natin siyang itinulak sa sarili niyang libingan.
Huwag nating pangunahan.
Si Ginoong Jang ang masusunod.
Nasa itaas si Tae-sang?
Wala, lumabas siya. Ano'ng problema?
May importanteng balita. Nasaan siya ngayon?
Hindi ko alam.
-Tae-sang! -Ginoo!
Ginoong Jang!
Maghintay muna kayo rito saglit. Susundan ko siya.
Sige.
Nakikipag-espadahan ka na ngayon?
Mahabaging langit!
Ano'ng klaseng mga loko ang hindi nag-iisip at sinaktan ka?
Maghintay kayo rito. Iuulat ko ito sa pulis.
Pupunta muna tayo sa ospital. Ihanda mo ang sasakyan.
Tama, sa ospital. Sige.
Nakuha mo ba ang plano ng Ospital ng Ongseong?
Siyempre naman!
Naroon sa ibaba…
Kalimutan mo na ang mga plano.
Balutan natin ang sugat at tayo na sa ospital.
Oo, sa ospital muna.
Ayos lang ako. Patingin ng mga plano, Manong Gu.
Hindi magagamot ng panlinis at antibiyotiko ang sugat.
Wala na tayong oras bago ang 10 p.m.
Ginoo.
'Yong mga plano, Manong Gu!
Tae-sang, pakiusap!
Ano pa ba'ng mas mahalaga kaysa sa sarili mong buhay?
Mas mahalaga pa ba si Myeong-ja para masugatan ka nang ganyan?
Ganoon siya kahalaga?
-Gng. Nawol. -Ayaw ko nang makinig.
Tumahimik ka na at pumunta sa ospital. Maliwanag ba?
Tama.
Tama ka, Gng. Nawol. Walang halaga sa akin si Myeong-ja.
Kaya lang…
ginagamit siya ng mga tarantadong 'yon para kunin ang lahat sa akin.
Inaangkin nila ang pag-aari ko nang wala man lang kahiya-hiya!
Kinuha na nila ang bansa natin.
Kahit ano kaya nilang kunin.
Siguro nga.
Pero…
lalaban ako hanggang sa huli.
Bugbugin at pabagsakin na nila ako,
pero ipaglalaban ko ang pag-aari ko!
Kung tatakas ako dahil tinakot nila ako
at hinayaan ko silang kunin ang ari-arian ko,
hindi sila kailanman matututo.
Mali ba 'ko?
Ikaw…
Nasaksak ka na.
Matindi ang sugat mo, alam mo ba?
Hindi ako nasasaktan ng ganitong sugat.
Hindi espada ang nakakasakit sa akin.
'Yong sira kong dangal.
Ikaw si Yeong-chun.
Pasensiya na sa oras ng pagbisita ko.
Pero may gustong makakita kay Ginoong Jang.
Wang. Buksan mo ang pinto!
Si Manong Gu ng Golden Treasure 'to!
Wang!
LABORATORYO
G. Sachimoto.
Lumabas ako para mamili ng mga kagamitan.
Marami kaming dala. Pwede na ba kaming dumaan?
Palalabasin ko siya kapag nakapagbaba na kami.
Hindi pwede 'yon.
Bawal pumasok sa ospital ang mga tagalabas.
Kung ganoon, sabihin ninyo kay Direktor Ichiro.
Ano 'ka mo?
Inutusan ako ng direktor na ipasok ito, wala akong magagawa.
Ikaw ang magsabi sa direktor na ayaw mo kaming papasukin.
Nandito ka ba para iligtas kami?
Ano?
Nakita kitang bumaba sa pasingawan.
Pakiusap, iligtas mo kami.
Tulungan po ninyo kaming makatakas dito, pakiusap!
Bilisan mo!
Lintik!
Lumabas ka na.
Inay ko po.
Muntik na 'kong malagutan ng hininga.
Dito tayo.
SARADO
Ano'ng nangyayari?
Sigurado ka bang dito ang tagpuan?
Ito lang ang alam kong silid ng panglinis sa unang palapag.
'Yong hudyat.
Mukhang mali ang tiyempo natin dahil nahuli ang hudyat.
Ang ginhawa ng hangin ng Joseon sa gabi.
Dito tayo mag-inuman.
Opo.
May nakita akong whiskey sa taguan.
Kaya ipinuslit ko 'to.
Hoy. Tahimik.
Huwag kayong magpapaputok.
Huwag kayong magpaputok.
Sino ka?
-Mga paputok. -Ano 'yon?
Chae-ok!
Patawarin mo ako.
Nahuli ako.
Kay gandang pagmasdan.
Nagtagumpay po sila.
Hindi ako nakasisiguro.
Sana nga.
Hindi ko alam ang nangyayari.
Siyempre naman po. Ipinagbabawal ang paputok sa Gyeongseong.
Opo! Hahanapin ko ang mga may sala at iuulat ko po kaagad sa inyo.
Opo!
Pupunta ako sa kawanihan. Maghanda ka.
Opo.
Napakaganda.
Nahanap ba ninyo si Myeong-ja?
Nasaan siya? Naitakas ninyo ba siya?
Lumabas na kayo.
Ingat lang.
Hayan.
Sandali…
Si Myeong-ja?
Itakas mo muna ang mga batang ito.
Ano'ng sinasabi mo?
Sino ang mga batang 'yan?
Kapag nailabas mo ang mga bata,
hahanapin ko si Myeong-ja.
May ipapakita ka sa 'kin?
Opo.
Kilos.
Pumasok na kayo!
Anong lugar 'to?
Tuturuan ko ang nilalang na makilala ako.
Kapag pinatunog ko ang kampanilya,
maaalala niya at malalaman niyang pinakakain ko siya.
Malalaman niya kung sino ang amo niya
at kung sino'ng dapat niyang sundin.
Ganoon ko siya paaamuin.
Tagapagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna