GYEONGSEONG CREATURE
Ilan ang patay?
Tatlong sundalo at apat na myembro ng hukbong kwarantina ang patay.
May isang Major ang nasugatan.
Halos lahat ng taga Joseon na ginamit sa pagsusuri namatay.
Gaano ito kaganda?
Pa’no kumilos?
At gaano kabilis ang pagkilos nito?
Dali, sige na.
Sabihin mo kung gaano ito ka-perpekto. Hm?
ANIM NA ORAS BAGO ANG PANGYAYARI
Sandali, Major.
Kanina pa po… walang lumulutang na espora.
Tuloooong!
Tulong~!
Mga ilaw!
Dali! Ngayon na!
Maghanda!
Mayroon kayong nakikita?
Wala po. Wala akong makita.
Tulungan n’yo ko.
Pakiusap… tulungan n’yo ko.
Tulungan n'yo ko!
Ayokong mamatay!
Pakiusap! Pakiusap, iligtas n’yo ko!
Isara mo yung pinto!
Isara mo! Ngayon na!
Anong ginagawa mo?! Bilis. Isara mo na!
Sinabi kong isara mo. Kilos na!
Tulungan n’yo ko! Tulungan n’yo kooo!
Isara mo ang pinto. Gawin mo, ngayon na!
Ayokong mamatay! Para n'yo nang awa!
Tulungan n'yo ko, Major, parang awa n'yo naaaa!
Bitaw!
-Ayoko! -Bitaw!
Hindi! Ayokoooo!
-Bitaw! -Ayoko!
Pa'no ‘yan sasaraaa?
Bitaw! Sabi nang bitaw!
Major Endoooo!
Lintik ka!
Sagutin mo ‘ko.
Ang ating eksperimento…
tagumpay ba?
Patayin n’yo ‘yon… Pakiusap.
Ang inyong… inilikha…
… ay sakuna.
Bago pa… mahuli ang lahat…
'yung halimaw…
patayin n'yo na.
Isa itong… sakuna?
Gan’on ba?
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG PAG-ASAM AT DETERMINASYON
EPISODE 3 SIGNAL
Mahalimuyak itong tsaa.
Ito’y dahil sa’yo, Ginoong Jang.
Salamat sa mga eleganteng tasang nahanap mo… naging kalugod-lugod… ang seremonya ng
tsaa.
Mas natural na ang… pagbigkas mo ng wikang Joseon.
Dahil ‘yon sa magaling na gurong ipinakilala mo sa akin. Salamat din d’on.
Uhm… Balita ko ipinasara ang Ospital ng Ongseong.
May narinig ka ba tungkol d'yan?
Sa ospital?
Mayroon daw na 'di kilalang sakit na kumakalat mula r’on. ‘Yon ang…
usap-usapan.
May - kaibigan akong ipinasok sa Ongseong, ngunit hindi ko na s'ya
mahagilap.
Kung meron kang kakilala d’on sa ospital… maaari mo ba s’yang tanungin tungkol sa…
nangyayari sa loob ng Ongseong at kung magbubukas pa ulit ito.
Si Myeong-ja ba ang tinutukoy mo, - Ginoo?
Dahil kung oo, mas mabuting… huwag mo na s’yang hanapin pa.
Meron kaming…
kasabihan na kapag nalulunod kakapit kahit sa dayami sinuman.
Ibig sabihin… kakapit nang mahigpit sa kahit anong bagay ang desperadong tao.
Sa ngayon, Dama Maeda…ako ang nalulunod sa kasabihan.
Akala ko balewala sa'yo ang mga banta ng asawa ko… mali ba 'ko?
‘Yon ay kung… mga pagbabanta lamang ‘yon. Kaya lang…
tingin ko seryoso na s’ya ngayon.
At kung ganon?
Kung ganon nga… kailangan ko na ring mag-seryoso.
‘Yon ay kung gusto ko pang mabuhay.
Hindi ka makapapasok sa Ongseong ngayon, at kung magawa mo man… wala kang makikita
do'n.
Hindi mo makikikta roon ang 'yong hinahanap.
Kaya naman… maghanap ka na lang ng ibang paraan, Ginoong Jang.
Sinasabi ko ito… bilang kaibigan.
Kailangan ko ang mga plano ng Ongseong.
Yung kontak mo sa Tanggapan ng Gobernador-Heneral.
Yung pinaka-detalyadong plano'ng dapat nating makuha.
Anong silbi nang pagkuha ng mga ‘yon?
Kung hindi tayo makakapasok?
Sarado’ng ospital.
Lahat ng tagalabas… kahit ang mga suplayer hindi nila pinapapasok d’on.
Wala tayong paraan para makapasok.
Kailangang makuha mo’ng mga ‘yon… sa araw na 'to.
Epidemya daw ‘yon.
Kung mahawaan tayo nung sakit siguradong impyerno ang derecho natin!
E 'di papasok akong mag-isa. Paki mo?
Eh, kung nagsinungaling s’ya?
Yung manununton na ‘yan — para lang iligtas ang sarili n’ya, pa'no?
Posible ‘yon, hindi ba?
Pinasara ang ospital. - Walang makakalabas at may sakit na kumakalat.
Maaaring hindi n’ya sinabi ang totoo… tungkol kay Myeong-Ja! Mali ba’ng sinasabi
ko?
Yan ba talaga'ng tingin mo?
Hindi ko maintindihan, e. Paanong nasa Ongseong s'ya? Para lang sa mga opisyal na
Hapon ang ospital na ‘yon?
Im-posible na nar’on s’ya!
Kaya… ipupusta ko'ng tatlong daan at walumpu’ng Won ko!
Hay~. Sobrang malas mong tao, e.
Ano?
Pangit lahat ng barahang nakukuha mo. Natatalo ka lagi sa pustahan!
Tuwing susugal ka, palaging nauubos ang pera mo. Walang natitira sa’yo!
Aba, teka, kailan ba nangyari sa ’kin ‘yon?
Sigurado ko’ng nar’on si Myeong-Ja sa Ongseong.
Nakumpirma ko ‘yon nung nag-usap kami ni Dama Maeda.
Ang asawa ni Ishikawa?
S'ya mismo'ng nagsabi n'yan?
Naron si Myeong-Ja sa ospital?
Talaga ba?
Sinabi n’ya ‘yon? Sigurado s'ya?
Kahikt ano pa'ng mangyari… pupunta ko sa ospital alas diyes mamaya.
Ihanda n’yo’ng kakailanganin ko.
NATAGPUAN NA SI MYEONG-JA
Magpadala ka ng hudyat…
sa silangan ng Ongseong ng alas diyes ng gabi.
Kahit na anong hudyat… gamitin n'yo, maging usok o apoy man.
Hindi mo makikikta roon ang iyong hinahanap.
Gumawa kayo ng paraan…
para maitakas sila.
Maghanap ka na lang ng ibang paraan, Ginoong Jang.
Anong… ulat tungkol kay Jang Tae-Sang?
S’ya po’y… abala sa maraming bagay mula pa nung umaga.
Subalit…
Subalit?
Biglang nag-iba ang… ruta n’ya ngayong araw.
Mahjong?
Panalo na!
Hai. Naglaro s’ya ng mahjong nang isang oras,
sa pamilihan ni Ginoong Wang.
PAPUTOK
Yung sunod doble na.
Ilalaban mo?
Oo!
At pagkatapos?
Nag-ikot-ikot lang po s’ya sa Bonjeong nang trenta minutos na nakasakay ng
tiburin.
Nag-ikot-ikot s'ya, 'yun lang?
Hai.
Ang huling lugar na pinuntahan n’ya…
Sa mananahi?
Opo, gano'n na nga. Mukhang nagpapatahi s’ya ng bagong terno.
Yung pinaka-uso at malakas ang dating na istilo ang gusto kong ipasadya.
Sige.
MANANAHI NG ITALIA
Nung nakaraang buwan dumating sa Tokyo… 'tong lana’ng gawa sa Amerika.
Pero… tingin ko mas magugustuhan mo ‘yong ikalawang tela.
Pinadala kagabi mula sa Moonlight Bar, Ginoong Jang.
Taga-linis ako sa hapon.
OSPITAL NG ONGSEONG
Pasok
Hai!
SILID NG KAGAMITANG PANGLINIS
Napadala mo ba yung mensahe sa kanila?
Binigay ko sa mapagkakatiwalaan natin.
Tiyak nakuha na ng amo ng House of Golden Treasure ngayon.
Sya nga pala…
may nagngangalang Myeong-Ja dito sa loob, sigurado ka?
Lumalabas na ganon na nga.
Sa katunayan, kagabi--
Wag n’yo po s’yang barilin.
Kakampi s’ya.
Ano'ng sabi mo?!
Pero, sundalong Hapon s’ya!
Ah-ah! Hindi po!
Tubong Joseon po ako talaga.
Totoong taga… Joseon po ako.
Ah… Tingnan nga natin…
Uh… maayos pa ito.
Pero medyo luma na nga lang.
Ito ang bumuhay sa pamilya ko nitong nakaraang sampung taon.
Napa-aral ko na maging doktor ang panganay ko.
Ang mabibigay ko lang… siyamnapung won ha?
Isasangla mo pa rin ba?
Ayos lang ‘yon.
Pero…
maaari n’yo bang hanapin ang anak ko para sakin?
Inilikas daw sya… matapos masugatan sa Bongrim.
Tapos wala nang balita.
Kinuha ako para maglingkod habang nag-aaral ng medisina.
Nasugatan ako habang nakikipaglaban sa Bongrim sa Tsina.
Pinadala nila ko dito sa Ospital ng Ongseong.
Nung gumaling ako, idinestino—ako sa Hukbong Kwarantina.
Kwarantina?
Mukhang meron ding laboratoryo… pinag-eeksperimentuhan nila ang mga tao.
Maraming mga taga-Joseon ang namatay kagabi.
Nasaksihan ko ang lahat ng nangyari.
Namatay sila…
dahil sa antraks.
Nasaksihan ko rin ‘yong labanan sa Bongrim.
Nakita ko kung gaano kabilis nalipol ng antraks ang isang baryo.
Nakakakilabot ang mga nangyari don.
Ang mga walang hinyang ‘yon!
Baka… may nakita kang lalaki sa mga namatay. Nasa dalawampung taong gulang.
Katamtaman ang taas n’ya at mayrong itim na marka malapit sa tenga n’ya.
Pasensya na po.
Hindi ko nagawang suriin ang lahat ng katawan.
Marami pa ring mga taga-Joseon ang naroon sa mga tagong piitan.
Doon ko rin po nakita si Myeong-Ja.
Wag kang gagalaw… hanggang malinis ko dito.
Sobrang… delikado. D’yan ka lang.
Pwede kang mamatay kahit madikitan ka lang ng antraks.
Kaya d’yan ka lang sa sulok hanggang maging isterilisado rito.
Naintindihan mo?
T-tulungan mo ko, pakiusap.
Ipaalam mo kay Komisyoner Ishikawa sa Kawanihan ng Pulisya na narito ako.
Sabihin mo sa kanya na…
si Myeong-Ja ng Spring Moon Hall… Hindi. Sabihin mo si Akiko nakakulong
dito.
Bibigyan ka n’ya ng pabuya kung gagawin mo ito.
Pakiusap.
Sabihin mo kay Ishikawa… na narito ako… ikinulong rito. Ha?
Tahimik!
Wag kang gagalaw! D’yan ka lang!
Kahit na gustuhin ko, wala akong magagawa para sa kanya.
Dahil parehas lang kami ng sitwasyon.
Anong ginagawa mo?
Walang silbing, Josenjing!
Nagkakalat ka ng suka? Ha?
Lintik na Josenjing!
Nakakadiring Josenjing!
Isang paraan lang ang naisip ko para makalaya…
sa impyernong ‘yon.
Ina…
patawarin n’yo sana ang inyong anak.
Mahalaga ang buhay.
Bigyan mo naman ng kabuluhan…
ang kamatayan.
Sino s’ya?
Ewan ko…
Hindi ko kilala ang babaeng nakalarawan d’yan.
Pero kilala ko kung sino ang gumuhit n’yan.
Isa s’yang Hapon.
Sa naaalala ko pintor s’ya.
At saka…
Sachimoto ang pangalan n’ya.
Ano naman ang mga ito?
Itong mga iginuhit mo?
Huh?
May iba ka pang alam?
Sa’n s’ya nagtatrabaho? Sa'n nakatira?
Mahilig ka sa pagkaing Tsino?
Alas otso mamaya… sa Sahaeru.
Pasensya na, ah, pero hindi ako interesadong kumain ng lutong Tsino sa
ngayon.
Hindi para sa’yo. Kundi kay Sachimoto.
Doon sa Sahaeru… magkikita kami ni Sachimoto mamayang gabi.
Mamayang gabi?
Alas otso.
Wag kang mahuhuli.
May ginagawa raw kayong kawili-wiling eksperimento rito.
Pinuksa n’yo ang isang buong Hukbong Kwarantina…
kasama na ang maraming taga-Joseon na pinag-eeksperimentuhan.
Sa dami nang isinakripisyo mo, sana maganda ang resulta ng eksperimento mo.
Anong ibig mong sabihin?
Nasunog ang buong Tokyo matapos ang mga pamboboma kamakailan.
Nanganganib ang pwersa natin.
Upang manalo sa digmaang ito, mangangailangan tayo… ng isang
napaka-lakas na sandata.
Bakit… hindi natin gamitin ang nilalang na nakatago d'yan?
Masyado pang maaga para gawin ‘yon.
Hindi pa natin alam kung ano ang antas ng talino nito.
Kailangang siguruhin natin na ang nilalang na iyon…
ay makakaya nating mapa-amo.
Ang mga nilalang sa mundo, pare-pareho lang …
kahit lumaban pa sila, sa huli napapa-amo pa rin sila.
Gaya ng ginawa natin sa mga mamamayan ng Joseon.
Pangalawang basement lang ang inabot ko.
Narito ang tagong piitan. At si Myeong-Ja… uh…
naka-kulong rito.
Ilang bantay?
Palaging mayroong dalawang gwardyang naka-pwesto kada sampung metro sa lugar na
'yan.
Lahat sila armado.
Mahirap nang pumasok. Mahihirapan din tayong ilabas s’ya.
S’ya nga pala…
kung mailabas n’yo man s’ya… may paraan ba kayong maitakas s’ya mula sa ospital?
Sa ngayon maghintay muna tayo sa pwesto natin hangga’t makakuha tayo ng hudyat sa
labas.
Ikaw rin… bumalik ka sa pangkat mo.
Ayoko po!
Ayoko nang bumalik sa lugar na ‘yon.
Kung papasukin nila ang mga silid para hanapin ka, mas mamumrublema kami.
Baka matuklasan pa nila ang dalawang to rito.
Pag nagkaganon… mapapahamak ang buong operasyon.
Magagawa nating lahat makatakas.
Sinisiguro ko 'yan.
Sige… magkita tayo mamaya.
Pakiusap…
'wag n’yo kong kakalimutan.
Ang plano ng palapag na 'to, Ama.
Napansin n'yo ba?
Oo.
Katulad nito ang tagong laboratoryo sa Manchuria.
Kailangan nating subukan, hindi ba?
Naaalala n'yo…
yung sa Manchuria?
Ang lahat ng mga nangyari sa tagong laboratoryo doon? Kalunos-lunos ang mga
bagay na dinanas ng mga tao r’on.
Chae-ok, anak.
Kung ganon din ang nangyayari rito ngayon…
hindi ba dapat gawin natin ang lahat ng makakaya natin?
Makakatanggap tayo ng hudyat. Maghintay muna tayo sa ngayon.
Trenta minutos na.
Sino ba talaga'ng hinihintay mo, ha?
Babae.
Boobae?
Ba, hindi Boo. Babae.
O! Ayun s’ya!
Huh?
Para sa’yo ‘yan. Humanap ka ng makakain.
Ah! Pasensya na…
Aba, tingnan n’yo nga naman.
Ang amo ng Bahay ng Gintong Yaman.
Pwede n'yo ba 'kong padaanin?
May aasikasuhin akong mahalagang bagay.
Magandang gabi. Dito po.
Hindi ba dapat kami muna… ang inuuna mo, ha?
May punto ka. Tama ka naman.
Pumunta ka bukas sa… House of Golden Treasure ng umagang-umaga. Ayos ba ‘yon?
-Senpai. -Gutom ka na, 'no?
Hotteok ng Joseon. Oh.
Subukan mo.
Hai.
Ang sarap!
Itong mga Josenjing, ano… maalam talaga pagdating sa pagkain. - Hmm~.
Uhm…
Ano po… sa tingin n'yo… ayos lang s’ya?
Makinig ka… Ang trabaho natin dito… ang magmanman at hindi ang makialam.
Magmanman.
Mag-ulat. Tumanggap ng utos.
‘Yon lang.
Gano'n kasimple. Hm?
-Hai. -Kain na. Subukan mo.
Teka lang! Teka, sandali!
Aregluhin natin 'to ng pera.
Bakit ka… naglabas pa ng espada? Ha?
Kumalma ka lang. Magkano ba ang kailangan? Ha?
Yung Sanglaan.
Ano?
Ibigay mo sa’kin ang Bahay ng Gintong Yaman…
at hindi kita papatayin.
Pwede 'wag ka magbiro.
Sabi ko… abala ‘ko, 'di ba?
May tatagpuin ako ngayong alas otso e! Tsaka hindi ako pwedeng mahuli r’on!
Tingnan mo! O?! O! Mag-aalas otso na!
Kailangan ko nang umalis!
Hoy… Dapat isipin mo kung sino ang mas importante sa’yo ngayon.
Pasensya ka sa sasabihin ko ha. Pero hindi ko tipo'ng tulad mo, ah.
Ba't mo pinipilit na tanggapin kita sa buhay ko? Di ka na nahiya?
Hoooy, Jang Dai-sang.
Tae-sang!
Anong Dai-sang ka d'yan! Tae-Sang!
Sabihin mo nang maayos ngayon! Dali!
Gusto mo ba talagang mamatay?
Ayoko, bakit?
Ni minsan 'di ko inisip na swerte ako, e.
Pero 'di ako papayag na patayin ng hayop na tulad mo lang.
Bakayaro!
Oy! Ano ‘yan?
Huh?
Anong nangyayari?
Ginoo!
Ako ang… ang may-ari ng House of Golden Treasure.
Biglang… inatake ako ng… mga butangerong ito nang wala man lang
dahilan.
Tulungan n'yo po ‘ko, Ginoo!
Tinuturuan lamang namin ng leksyon itong sutil na Josenjing.
Kaya po sana… Ginoo… ‘wag n’yo na kaming intindihin.
Tingnan n’yo. 'Yung mga hawak nila… nakalabas pa ang mga espada!
Nanganganib ang buhay ko, Ginoo!
Itigil n’yo ang panggugulo n’yo. Basta 'wag lalabis.
Hai.
Teka lang!
Sandali lang!
Naintindihan mo na?
Ito ngayon ang Joseon kung s’an ka nabubuhay.
Isa ka lamang walang kwentang basura na mayrong maraming pera.
Kaawa-awa…
Marungis…
Na Jo… sen… jing.
Hampas lupa.
Pinuno!
Tama ka.
Ito na nga ang Joseon kung san ako nabubuhay.
Kaya tigilan n’yo na ‘ko pwede?
Ubos nang pisi ko, 'wag na kayo dumagdag.
Tingnan mo!
Ang tatag din ng Josenjing natin ah!
Ang tibay din n’ya, ah!
Lumalalim na’ng gabi.
Kung maghihintay pa tayo, nag-aaksaya lang tayo dito ng oras natin.
Lalabas ako para tingnan kung ano’ng nangyayari do'n.
Kung katulad nung sa Manchuria ang lugar na to, siguradong mayrong pasingawan na
konektado sa laboratoryo.
At 'yon naman--
Konektado sa bubungan.
Chae-ok.
Kung mukhang delikado ang sitwasyon… wag kang mag-aalinlangang tumakas kaagad.
Malinaw ba?
Babalik po ko, Ama.
Bilisan n’yo! Kumilos na kayo!
Nakuha mo ba?
Sinunod ko ang inutos n’ya sa’kin.
Pero, tama ba to, Ginang Nawol? Huh?
Parang hinahayaan lang natin s’yang mamatay sa ginagawa nating ‘to!
Huwag kang magsalita nang ganyan.
Ang desisyon ay kay Ginoong Jang.
Nasa taas ba si Tae-Sang?
Nasa labas s’ya ngayon. May problema ba?
May bagay na kailangan n'yang malaman.
Nand'yan ba si Tae-Sang?
Ewan…
Tae-sang!
Bosing!
Ginoong Jang!
Uh — maghintay lamang kayo rito sandali. Susundan ko siya.
Sige.
Sabihin mo nga, palagi ka na bang uuwi na sugatan?
Pa’no nangyari ‘yan?!
Sino'ng may gawa niyan, ha? Sinong nangahas na saktan ang amo natin?!
Sandali lang. Aalis muna 'ko, mag-susumbong ako sa pulisya.
Sa ospital muna.
Ihanda mong sasakyan.
Ah, tama. Ospital. Dun nga dapat.
Yung plano ng Ospital ng Ongseong?
Nakuha mo ba?
Oo! Nakuha ko, syempre!
Nandyan… nand'yan sa baba!
Hindi mahalaga mga plano ngayon.
Sapat na muna ito. Tayo na sa ospital.
Ah. Tama. Dun sa ospital. Huh!
Ayos lang ako. 'Yung plano, Manong Gu, ipakita mo sa 'kin.
Hindi sapat ang pag-disimpekta at antibayotiko sa sugat mo.
Wala na tayong oras.
Kailangan bago pumatak ang alas diyes.
Ginoong Jang.
Yung mga plano, wag n'yo ‘kong pinaghihintay!
Tae-sang, pakiusaaap! Tsk.
Ang buhay mo ang pinakamahalaga sa mundo, bakit mo binabalewala ito?! Huh?
Mas mahalaga ba si Myeong-Ja na dapat kang masugatan nang ganyan?
Magbubuwis ka ng buhay?
Ginang Nawol.
Huwag ka nang magsalita!
Sundin mo ‘ko at pumunta ka sa ospital.
Maliwanag ba?
Tama.
Tama ka nga, Ginang Nawol.
Bale wala sa’kin yung Myeong-Ja na yun.
Kaya lang…
ginagamit s’ya na dahilan ng mga sakim na ‘yon para kunin ang lahat-lahat sa 'kin.
Balak nilang angkinin nang walang pahintulot ang lahat ng sa akin. Nang
walang nadaramang hiya!
Ninakaw nila ang bayan natin.
Hindi sila mapipigilan.
Siguro nga.
Pero, ang sa 'kin…
kahit anong mangyari, lalaban ako.
Hangga't gusto nila, sige bugbugin na nila ko.
Pero lalaban ako para ipagtanggol ang pag-aari ko.
Dahil kung matatakot ako't tatakbo…
o magpaparaya sa lahat ng hihingin nila…
pa'no natin sila dadalhin sa dapat nilang kalagyan?
Tama naman di ba?
Ikaw…
Sugatan ka ngayon.
Malalim ang natamo mong sugat! Ha!
Balewala sa 'kin ang mga sugat sa katawan.
Ang hindi ko tatanggapin… ay ang pagtapak nila…
sa dangal ko.
Ikaw si Yeong-Chun?
Alam kong gabi na…
pero… may nagpupumilit na makatagpo si Ginoong Jang ngayong gabi.
Ginoong Wang! Tao po!
Si Manong Gu ng Sanglaan.
Ginoong Wang!
LABORATORYO
Sachimoto-san.
Nakabalik na ‘ko… matapos akong mamili.
Paraanin nyo na kami… marami kaming dala.
Palalabasin ko s'ya matapos n’ya ‘kong tulungan.
'Di pwede.
Bawal pumasok sa ospital ang mga taga-labas.
Kung ganon… ipaalam n’yo… kay Direktor Ichiro - na tinigil n'yo ko rito.
Ha?
S'ya mismo ang nag-utos na dalhin ko ang mga ito.
Puntahan mo na ngayon.
Sabihin mo sa direktor… na hindi mo pinahihintulutang ipasok ang mga ito.
Narito ka ba para iligtas kami?
Ha?
Ah… nakita kitang bumaba sa pasingawan.
Tulungan n'yo po kami.
Tulungan n'yo po kaming makawala rito. Pakiusap.
Dali, akyat!
Mga hayop!
Labas na.
-Aray ko. -Uy.
Ah, di ako makahinga.
Sundan n’yo ko.
Ba’t wala sila?
Sigurado ka bang dito tayo magkikita?
Ito lamang ang silid ng panglinis…
Sa unang palapag ng ospital.
Yung hudyat.
Baka nagkasalisi tayo dahil nahuli ang hudyat.
Oooo-waaa! Nakagiginhawa ang hangin ng Joseon pag-gabi.
Uminom tayo rito.
Hai!
Tingnan n’yong nahanap ko… whiskey!
Kaya ipinuslit ko to.
Uy… tahimik.
'Wag kayong magpaputok!
Wag kayong magpapaputok!
Sino ka?!
Ano ‘yan?
Chae-ok!
Patawarin mo 'ko…
medyo nahuli ako.
Napaka-gandang pagmasdan.
Tagumpay po sila.
Sana nga…
tama ka.
Ano… hindi ko pa alam ang nangyayari.
Alam ko po. Ipinagbabawal ang mga paputok sa Gyeongseong.
Hai! Ngayon mismo! Hahanapin ko ang mga salarin at ipapaalam ko sa inyo.
Hai!
Tutungo ako sa himpilan. Maghanda ka.
Opo.
Napakaganda.
Si Myeong-Ja? Nahanap n’yo?
Nasan s’ya ngayon? Naitakas ba ninyo?
Sige na, labas na.
Ingat…
Ayaan.
Teka…
Si Myeong-Ja?
Ilikas mo muna ang mga bata mula rito.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Sino ’yang mga batang ‘yan?
Kapag itinakas mo ang mga bata…
Hahanapin ko si Myeong-Ja.
Mayroon kang ipakikita sa’kin?
Tama.
Kilos.
Dalian n’yo. Kilos!
Ano ‘to? >>>
Makikilala ako ng nilalang na ito gamit ang kampanilya.
Tuwing patutunugin ko…
matututunan n'yang oras na upang kumain.
Kikilalanin niya…
ang tanging tao na kailangan n’yang sundin.
Paaamuhin ko s’ya.