[ดนตรีเปิดเรื่องบรรเลง]
(สัตว์สยองกยองซอง)
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[หมอ] เสียหายขนาดไหน
[ผู้ชาย] ทหารสามนาย กับคนของหมวดกักกันโรคสี่คนถูกฆ่า
ทหารยศพันตรีบาดเจ็บหนักหนึ่งท่าน
ไอ้พวกท่อนซุงชาวโชซอนส่วนใหญ่ตายแล้วครับ
[เสียงหายใจจากหน้ากากกรองแก๊ส]
[เสียงผู้หญิงร้องไห้ สะอึกสะอื้น]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[หญิงชายร้องไห้สะอึกสะอื้นเบาๆ ต่อเนื่อง]
[คาโต้] มันงดงามขนาดไหน
การเคลื่อนไหวล่ะ
แล้วมันรวดเร็วขนาดไหนกัน
[คราง หายใจหอบ]
บอกฉันมาสิ
- ว่ามันสมบูรณ์แบบขนาดไหน - [ทหารครางสะอื้น]
หือ
[เสียงลมหายใจรวยริน]
(หกชั่วโมงก่อน)
[เสียงหายใจจากเครื่องกรองแก๊ส]
[เสียงดุมล้อกระแทกประตูเหล็ก]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[เสียงเหล็กกระแทกกัน]
[เสียงกระแทกโครม เสียงคันโยกเหล็กเขยื้อน]
[เสียงลมฟู่จากมาตรวัด]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงกรงเหล็กเลื่อนปิด]
[เสียงกลองทุ้มต่ำจังหวะระทึก]
[ดนตรีและเสียงกลองเน้นจังหวะระทึกต่อเนื่อง]
[เสียงรอกลิฟต์]
[เสียงกลองหยุด]
[เสียงคำรามเบาๆ]
[เสียงหายใจจากหน้ากากกรองแก๊ส]
[ทหาร 1] ผู้พันครับ
ผมไม่เห็นสปอร์ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วครับ
[เสียงกระแทกกรงเหล็ก]
- [เสียงสูบเลือด] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงกระอักเลือด]
- [เสียงหายใจแรง] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงล้มลงกองกับพื้น]
[เสียงสูบเลือด]
[เสียงปืน]
[เสียงทหารร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน]
[เสียงปืนต่อเนื่อง]
[เสียงลิฟต์เขยื้อน]
[เสียงลิฟต์หยุดดังโครม]
- [เสียงประตูเหล็กเปิด] - [เสียงร้องสะอื้น หอบแรง]
[ตะโกน] ช่วยผมด้วย [หอบสะอื้น]
[ตะโกน] ใครก็ได้ช่วยด้วย!
[เสียงกระชากร่าง]
[เสียงทหารร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด]
ส่องไฟ! เร็วเข้า! เร็วสิ!
[ทหาร 3] เตรียมพร้อม! [เสียงยกปืนเล็ง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
เห็นอะไรบ้างไหม
[ทหาร 4] ไม่ครับ มองไม่เห็นเลยครับ
[ดนตรีค่อยๆ แผ่วเบาลง]
[ทหาร 5 พูดแผ่วๆ อู้อี้] ช่วยผมด้วย
[เสียงไอปนสะอื้น]
[เสียงพูดแผ่วๆ ต่อเนื่อง] ใครก็ได้ช่วยผมหน่อย
[เสียงพูดต่อเนื่อง] ใครก็ได้ช่วยผมด้วย ช่วยผมหน่อย
[เสียงพูดดังขึ้น] ใครก็ได้ช่วยผมด้วยที
[เสียงพูดดังชัดเจน] ช่วยผมด้วย ผมไม่อยากตาย
[พูดละล่ำละลัก] ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยผมที
ปิดประตูซะ
[เสียงสะอื้นสั่นกลัว]
ปิดประตู เดี๋ยวนี้
[เสียงร้องไห้สะอื้นต่อเนื่อง]
- [เสียงสะอื้น] - [เสียงเหล็กเขยื้อนเบาๆ]
[เสียงร้องไห้สะอื้นต่อเนื่อง]
[เสียงหอบสั่น]
[เสียงล้อเหล็กเขยื้อน ติดขัดดังกุกกัก]
[เสียงเหล็กเสียดสีดังก้อง]
[ผู้พัน] มัวทำอะไร
รีบปิดประตูเดี๋ยวนี้เลย
ฉันบอกให้รีบปิด เร็วเข้า!
[เสียงสะอื้นไห้]
[เสียงกระแทกดังสนั่น]
[สะอื้นไห้]
- [ทหารร้องลั่น] - [ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ร้องตะโกน] ช่วยผมด้วย! ช่วยผมด้วยครับ!
[ทหาร 5 ร้องลั่น]
[ร้องตะโกน] ได้โปรดช่วยผมด้วย! ช่วยผมด้วยครับ!
บอกให้ปิดประตู รีบปิดเร็วสิ!
ผมยังไม่อยากตาย!
ช่วยผมด้วยครับ! ช่วยผมด้วยครับผู้พันเอนโด
- [เอนโด] ปล่อยมือ - [ทหาร] ไม่นะ!
- [เอนโด] ปล่อยมือ! - ไม่!
ผมไม่ปล่อยหรอกครับ
- บอกให้ปล่อย! - ไม่ครับ!
ปิดไม่ได้เพราะแกเนี่ย!
[ร้องคราง]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[ร้องสะอื้น]
[เสียงกระดูกหัก]
[ตะคอก] ปล่อยสิวะ!
ผู้พันเอนโด!
- [ผู้พัน] ไอ้เวรเอ๊ย! - [ทหารร้องลั่น]
[ครางกัดฟัน]
[เสียงกระชากร่าง]
- [เสียงสูบเลือด] - [เสียงร้องคราง]
[เสียงคราง]
[เสียงหายใจหอบแรง]
[เสียงร้องลั่น]
[เสียงปืนยิงรัว]
[เสียงคราง]
[สัตว์ประหลาดแผดเสียง]
[หายใจแรง]
[ดนตรีเร็วระทึกใจบรรเลง]
[เสียงคันโยกเหล็กเปิดลิฟต์]
[ผู้พันเอนโดร้องคราง]
[เสียงหายใจหอบแรง]
[เสียงคราง]
ตอบฉันมาซิ
[ดนตรีเบาลง]
ว่าการทดลองของเรา
สำเร็จไหม
[หายใจแรง]
ได้โปรด…
ทำลายมันเถอะครับ
สิ่งที่ท่านสร้างขึ้นมา…
คือหายนะครับ
ก่อนที่จะสายเกินไป
ได้โปรดกำจัด…
สัตว์ประหลาดนั่นเถอะครับ
[ร้องสะอื้น]
หายนะ…
อย่างนั้นเหรอ
- [ทหาร 5 ร้องคราง] - [เสียงสูบเลือด]
[เสียงลูกปืนหล่นกระทบพื้น]
- [เสียงกระทืบ] - [เสียงกระดูกลั่น]
[ดนตรีเริ่มดังขึ้น]
[สัตว์ประหลาดคำราม]
[เสียงย่างก้าวดังสนั่น]
[สัตว์ประหลาดแผดเสียงคำราม]
[ดนตรีช้ามืดหม่นบรรเลง]
งั้นสินะ
[ดนตรีเบาแล้วหยุด]
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างความมุ่งมั่นและหมกมุ่น)
(ตอนที่ 3 - สัญญาณ)
[เสียงซดน้ำชา]
กลิ่นชาหอมมากเลยครับ
เพราะจางซังตาถึงไงล่ะคะ
เพราะคุณช่วยหาถ้วยชาหรูหราแบบนี้ให้
เลยทำให้การชงชาเพลิดเพลินขึ้นสองเท่าค่ะ
พูดภาษาโชซอนคล่องมากขึ้นด้วยนะครับ
เรื่องนั้นก็เพราะจางซัง ช่วยแนะนำครูดีๆ ให้ยังไงล่ะคะ
จริงสิ ได้ยินว่าโรงพยาบาลองซองถูกปิดตัว
พอทราบอะไรบ้างไหมครับ
ไม่รู้สิคะ
ได้ยินผ่านๆ ว่ามีโรคติดต่อที่ไม่ทราบสาเหตุ
ระบาดอยู่น่ะค่ะ
ที่จริงผมมีเพื่อนคนนึงอยู่ที่นั่น แต่ขาดการติดต่อไปครับ
ถ้าคุณมีคนรู้จักอยู่ในนั้น
อาจจะพอถามไถ่ให้ได้บ้าง
ว่าตอนนี้ข้างในเป็นยังไงบ้าง และจะกลับมาเปิดอีกทีเมื่อไหร่
เพราะเด็กที่ชื่อมยองจางั้นเหรอคะ
ถ้าใช่ อย่าตามหาเธอจะดีกว่านะคะ
โชซอนมีสำนวนว่า
"ยามตกน้ำ แม้แต่ฟางข้าวก็คว้าเอาไว้ก่อน"
แปลว่าเวลาจนตรอก ต่อให้เล็กน้อยแค่ไหนก็ต้องคว้าไว้ก่อนครับ
ตอนนี้ผมเป็นแบบนั้นเลยครับ มาเอดะซัง
อย่างคุณ แค่คำขู่สามีฉัน น่าจะเมินได้ไม่ใช่เหรอคะ
ถ้าแค่คำขู่ก็คงอย่างนั้นแหละครับ แต่ว่า…
ครั้งนี้ผมว่าเขาเอาจริงครับ
แล้วยังไงคะ
เพราะงั้นผมก็ต้องเอาจริงด้วยเหมือนกัน
ถ้าอยากเอาชีวิตรอดน่ะครับ
[ดนตรีช้าบรรเลง]
ตอนนี้คุณเข้าไปในโรงพยาบาลองซองไม่ได้
แต่ถึงเข้าไปได้ คุณก็หาสิ่งที่ต้องการไม่เจอหรอกค่ะ
เพราะงั้นลองหาวิธีอื่นดูเถอะนะคะ จางซัง
ฉันขอแนะนำในฐานะเพื่อน
[ดนตรีช้า สบายๆ บรรเลง]
ผมต้องการพิมพ์เขียวของโรงพยาบาล
ติดต่อฝ่ายก่อสร้างที่สำนักข้าหลวงได้ใช่ไหม
ขอแบบละเอียดที่สุดเลยนะครับ ลุงกับพยอง
เอาพิมพ์เขียวมาได้แล้วยังไง ไม่มีวิธีเข้าไปสักหน่อย
โรงพยาบาลถูกปิด
นอกจากคนนอกแล้ว แม้แต่บริษัทส่งสินค้ายังถูกห้ามเข้าเลย
ไม่มีวิธีแอบแทรกเข้าไปหรอก
ผมขอภายในวันนี้ก่อนพระอาทิตย์ตก
เห็นว่าเป็นโรคระบาดนี่
โรคอะไรก็ไม่รู้ ขืนพลาดโดนขึ้นมาจะได้ซี้ม่องเท่งเอา
ผมจะเข้าไปคนเดียว จบนะครับ
ถ้าเป็นเรื่องโกหกจะทำไง
ถ้าแม่นักแกะรอยนั่นโกหกเพื่อจะได้เอาตัวรอดล่ะ
[กับพยองพูดต่อเนื่อง] อาจเป็นงั้นก็ได้นี่
โรงพยาบาลถูกปิด ไม่มีทางหนี
โรคติดต่อก็ระบาดอยู่
เรื่องที่เจอมยองจาแล้วอาจเป็นแค่เรื่องโกหก
เพื่อเอาตัวรอดไง
คิดงั้นจริงๆ เหรอครับ
นี่ คิดดูนะ
มยองจาจะอยู่ในโรงพยาบาล ที่มีแต่พวกญี่ปุ่นยศสูงๆ ได้ยังไงเล่า
เธอไม่มีทางอยู่ที่นั่นหรอก
ผมน่ะเดิมพันด้วย 380 วอนที่มีเลย
ให้ตาย ลุงนี่ยังไม่มีดวงเหมือนเดิมเลย
ฮะ
จับไพ่ที ไพ่ก็บอด เดิมพันด้วยเงินทีไรก็หมดหน้าตัก
เล่นพนันทีไรก็เสียเงินเดิมพัน จนหมดกระเป๋าเบาหวิวไปเลย
นายท่านจาง ผมเคยเป็นแบบนั้นตอนไหน
มยองจาอยู่ในนั้นแน่นอนครับ
เมื่อครู่ผมเพิ่งไปยืนยันจากมาเอดะซังมา
[คุณนาวอล] ภรรยาอิชิคาว่าเหรอคะ
ผู้หญิงคนนั้นว่าไงคะ บอกว่ามยองจาอยู่นั่นเหรอ
[กับพยอง] จริงหรือเปล่า
มาเอดะซังน่ะว่าอย่างงั้นเหรอ
คืนนี้ไม่เกินสี่ทุ่ม ผมจะเข้าไปในโรงพยาบาลองซอง
เตรียมให้พร้อมด้วยนะครับ
(เจอตัวมยองจาแล้ว)
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
[พยาบาล] ไม่เกินสี่ทุ่มคืนนี้
ส่งสัญญาณไปทางปีกตะวันออกนะคะ
ควันหรือไฟก็ได้ ขอแค่เห็นจากในโรงพยาบาลได้ก็พอค่ะ
คุณก็หาสิ่งที่ต้องการไม่เจอหรอกค่ะ
ช่วยหาวิธีพาพวกเขา
ออกมาให้ได้นะคะ
ลองหาวิธีอื่นดูเถอะนะคะ จางซัง
แล้วยังไง จางแทซังเป็นยังไงบ้าง
เรื่องนั้น เขาวิ่งวุ่นไปทั่วเมืองแต่เช้าเลยครับ
แต่ว่า…
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]
[อิชิคาว่า] แต่อะไร
[ลูกน้อง] เส้นทางออกจะแปลกๆ ครับ
[อิชิคาว่า] ไพ่นกกระจอกเหรอ
กินแล้ว!
[ลูกน้อง] ครับ
เขาไปเล่นอยู่ที่ร้านชำของเถ้าแก่หวัง อยู่ราวหนึ่งชั่วโมงครับ
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลงต่อเนื่อง]
(ดอกไม้ไฟ)
[แทซัง] ตาต่อไปสองเท่าเลย
รับไหมครับ
ได้
[หัวเราะหึๆ]
[อิชิคาว่า] แล้วไงอีก
[ลูกน้อง] เขานั่งรถลาก ไปรอบๆ ถนนฮอนมาจิราว 30 นาทีครับ
- แค่นั่งวนเล่นเฉยๆ เหรอ - [ลูกน้อง] ครับ
และที่ที่เขาแวะเป็นที่สุดท้าย
- ร้านตัดเสื้อเหรอ - ใช่ครับ
ดูเหมือนจะตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ครับ
ช่วยตัดสไตล์โบลด์ที่กำลังนิยมตอนนี้ให้ทีนะ
ครับ
(ร้านตัดเสื้ออิตาลี)
ขนสัตว์เมดอินอเมริกา
เพิ่งนำเข้าจากโตเกียวเดือนที่แล้ว
คุณคงชอบตัวเลือกผ้าที่สองมากกว่านะครับ
(บาร์แสงจันทร์)
ถูกส่งมาจากบาร์แสงจันทร์เมื่อคืนครับ นายท่านจาง
[ดนตรีหยุด]
[หัวเราะเบาๆ]
[ภารโรง] กลุ่มภารโรงกะบ่ายครับ
(โรงพยาบาลองซอง)
[ทหาร 1] ผ่านได้
ครับ
[เสียงล้อรถเข็นเลื่อนไป]
(ห้องอุปกรณ์ทำความสะอาด)
[เสียงเคาะประตู]
[ดนตรีช้าบรรเลง]
โน้ตถูกส่งถึงเรียบร้อยดีไหมคะ
ผมส่งผ่านทางคนที่ไว้ใจได้
ตอนนี้น่าจะถึงมือเจ้าของคลังสมบัติทองแล้ว
[จุงวอน] ว่าแต่ว่า
แน่ใจเหรอว่าผู้หญิงที่ชื่อมยองจาอยู่ที่นี่
ดูเหมือนจะอย่างนั้นค่ะ
- ที่จริงเมื่อคืนนี้ - โอ๊ะ
[เสียงขึ้นนกปืน]
อย่ายิงนะคะคุณพ่อ
เขาอยู่ฝ่ายเรา
ว่าไงนะ
แต่หมอนั่นมันทหารญี่ปุ่น
ไม่ใช่นะครับ
ผมเป็นคนโชซอนครับ
ผมเป็นคนโชซอนจริงๆ ครับ
[คุณนาวอล] ไหนดูสิ
(คลังสมบัติทอง)
เอ่อ สภาพก็ดี
แต่ดูเก่าไปหน่อยนะคะ
มันเป็นเครื่องหาเลี้ยงครอบครัวเรา มาสิบกว่าปีแล้วค่ะ
ฉันส่งลูกคนโตเรียนหมอได้เพราะมัน
ให้ได้อย่างมากสุดก็ 90 วอนแหละ
ยังจะจำนำไหมคะ
ฉันไม่เอาเงินหรอกค่ะ
คือ…
ช่วยตามหาลูกชายฉันให้หน่อยได้ไหมคะ
เขาถูกส่งไปแนวหลังตอนเจ็บจากรบที่บงริม
แล้วก็ขาดการติดต่อไป
ผมถูกเกณฑ์ทหารขณะเรียนหมอที่ม.กยองซองครับ
ผมได้รับบาดเจ็บจากการสู้ที่บงริมในจีน
เลยถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลองซอง
พอหายดีก็ทำหน้าที่อยู่ในหมวดกักกันโรคที่นี่ครับ
กักกันโรค
ดูเหมือนว่าชั้นใต้ดินที่นี่ ก็มีห้องทดลองมนุษย์เหมือนกันค่ะ
เมื่อวานหนูเห็นกับตาว่าชาวโชซอน
ตายไปเป็นจำนวนมากค่ะ
[ผู้ชาย] การตายเมื่อคืน…
เกิดจากแอนแทรกซ์ครับ
[ดนตรีเศร้าสลดบรรเลง]
ผมเคยเห็นระหว่างต่อสู้ที่บงริม
หมู่บ้านนึงที่นั่นอลหม่านไปหมดเพราะแอนแทรกซ์
[เสียงผู้คนกรีดร้องครวญคราง]
ผมจำได้เพราะภาพเหตุการณ์สยดสยองมาก
[เสียงกรีดร้องครวญครางต่อเนื่อง]
ไอ้พวกสารเลวชาติชั่ว!
แล้วในบรรดาคนที่ตาย มีชายหนุ่มอายุ 20 ต้นๆ บ้างไหม
ส่วนสูงปานกลาง และมีจุดไฝสีดำอยู่ที่ข้างๆ หูขวา
ขอโทษนะครับ
ผมตรวจดูทั้งหมดไม่ไหวครับ
[เสียงถอนใจ]
ในคุกใต้ดินนั้นยังมีชาวโชซอน หลงเหลืออยู่อีกเยอะเลยครับ
ผมเห็นคนชื่อมยองจาอยู่ที่นั่น
[เสียงลมหายใจจากหน้ากากกรองแก๊ส]
[เสียงสะอื้นไห้]
[ผู้ชายพูดเบา] มันอันตรายจนกว่าจะฆ่าเชื้อหมด
คุณอย่าเพิ่งขยับจากตรงนั้นนะครับ
แอนแทรกซ์แค่สัมผัสก็ตายได้แล้วครับ
ห้ามขยับออกจากตรงนั้น จนกว่าจะฆ่าเชื้อหมดนะครับ
เข้าใจนะครับ
[พูดละล่ำละลัก] ช่วยฉันด้วยเถอะนะคะ
[เสียงสะอื้น]
ช่วยไปรายงานผู้การอิชิคาว่า แห่งกรมตำรวจให้ทีค่ะ
บอกว่าฉันอยู่ที่นี่
บอกว่ามยองจาแห่งวสันต์จันทรา ไม่สิ ว่าอากิโกะถูกขังอยู่ที่นี่
เขาต้องให้ค่าตอบแทนคุณอย่างงามแน่ๆ ค่ะ
ได้โปรด
ได้โปรดช่วยไปรายงานผู้การอิชิคาว่า
ว่าฉันอยู่ที่นี่นะคะ
- [เสียงลูกกรงเหล็ก] - [เสียงครางผวา]
[ทหาร] หนวกหู! อยู่เงียบๆ ถอยไป!
[เสียงดนตรีช้าบรรเลง]
[ผู้ชายเล่าต่อเนื่อง] แต่ว่าไม่มีอะไร ที่ผมจะทำเพื่อเธอได้เลยครับ
เพราะผมเองก็ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน
[เสียงดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[เสียงโอ้ก คลื่นไส้]
[เสียงอาเจียน]
[เสียงถีบล้มลงกับพื้น]
ทำบ้าอะไรวะ
[เสียงหายใจแรง]
ทำตัวให้ดีหน่อย! ไอ้โชซอน!
- [เสียงตบแรง] - [เสียงครางกัดฟัน]
แก…
อย่าอ้วกแตกให้เละเทะไปทั่ว รู้ไหม!
[ไอ เสียงอ้วกพุ่ง]
- [เสียงออกแรงเตะ] - [เสียงร้องคราง ไอ]
ไอ้โชซอนเอ๊ย!
[เสียงเตะและกระทืบต่อเนื่อง]
[คราง ไอ]
[เสียงออกแรง กัดฟันกรอด]
[เสียงคราง ดิ้นรน]
[พูดกัดฟัน] ไอ้โชซอนโสโครก!
[เสียงกัดฟันกรอด ออกแรง]
[เล่าต่อเนื่อง] วิธีหนีออกจากนรกทั้งเป็นแห่งนี้
มีเพียงหนทางเดียวครับ
[ดนตรีเศร้ารันทดบรรเลง]
[เสียงสูดหายใจลึก]
แม่ครับ…
อภัยให้ลูกคนนี้ด้วย
[หายใจสั่นรัว สะอื้น]
[เสียงมีดปักลงบนต้นไม้]
[ไอ]
[เสียงสูดหายใจเข้าอย่างแรง ไอ สำลัก]
อย่าคิดตายง่ายๆ
[หายใจหอบ]
ไว้ถึงเวลาต้องตายจริงๆ
ค่อยตายตอนนั้น
[สะอื้นไห้]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[เสียงร้องไห้]
[สะอื้นไห้]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
(บาร์แสงจันทร์)
ใครกันเหรอ
ไม่รู้สิคะ
ฉันไม่รู้ว่าผู้หญิงที่อยู่ในรูปเป็นใครค่ะ
แต่ฉันรู้ว่าใครเป็นคนวาดรูปนี้
เขาเป็นคนญี่ปุ่น
มีอาชีพเป็นจิตรกร
ชื่อว่า…
ซาชิโมโต้หรือเปล่านะ
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[สัตว์ประหลาดแผดเสียงคำราม]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงสัตว์ประหลาดหายใจหอบแรง]
[เสียงเคาะประตู]
[เสียงประตูเปิด]
[เสียงประตูปิด]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[หมอ] ไอ้พวกนี้มันอะไรกัน
นี่นายวาดรูปอะไรเนี่ย
หา
พูดต่อไปสิ
เขาทำงานหน่วยไหน ที่อยู่ล่ะ
ชอบอาหารจีนไหมคะ
คืนนี้ตอนสองทุ่ม ร้านซาแฮรุ
ขอโทษนะ แต่ผมไม่มีอารมณ์ จะกินอาหารจีนสบายใจเฉิบหรอก
ซาชิโมโต้ซังค่ะ ไม่ใช่นายท่านจาง
ฉันนัดเจอกับเขาที่ร้านซาแฮรุคืนนี้น่ะค่ะ
- คืนนี้เหรอ - ตอนสองทุ่มค่ะ
อย่าสายนะ
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[หมอ] ได้ยินว่าทดลองอะไรสนุกๆ อยู่สินะครับ
ทำลายหมวดกักกันโรคจนยกหมวดเลยนี่
พร้อมพวกท่อนซุงชาวโชซอนที่ตายไปเป็นเบือ
ผมหวังว่าผลลัพธ์ของการทดลอง จะคุ้มกับปัญหาทั้งหมดนะครับ
หมายความว่าไงครับ
วันก่อนโตเกียวกลายเป็นเถ้า จากการทิ้งระเบิดไปแล้ว
ไม่ว่าด้วยวิธีใด ตอนนี้เราต้องการอาวุธที่ทรงพลานุภาพ
ที่จะพลิกสถานการณ์สงครามได้
เอาเป็นว่า เราลองใช้เจ้าตัวที่อยู่ข้างล่างนั่นดีไหมครับ
ยังตัดสินใจชี้ขาดไม่ได้ครับ
มันมีสติปัญญากับการรับรู้แค่ไหน
หรือว่าสามารถฝึกมันจนเชื่องได้หรือไม่นั้น
เรายังยืนยันเรื่องนั้นไม่ได้ครับ
ทุกสิ่งที่มีชีวิตบนโลกใบนี้
สุดท้ายก็ถูกทำให้เชื่องได้ทั้งนั้นแหละครับ
เหมือนที่เราทำให้โชซอนเชื่องแบบตอนนี้ไง
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงสัตว์ประหลาดครางเบาๆ]
[เสียงสัตว์ประหลาดหายใจ]
[สัตว์ประหลาดคำราม]
[สัตว์ประหลาดคำรามเบาๆ]
[สัตว์ประหลาดคำรามเบาๆ ต่อเนื่อง]
[เสียงลิฟต์เขยื้อน]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
(ห้องซักรีด ห้องทดลอง)
ผมเคยไปถึงแค่ชั้นใต้ดินชั้นสอง
ฝั่งนี้เป็นคุกใต้ดิน ส่วนคุณมยองจา…
เคยอยู่แถวนี้ครับ
การเฝ้ายามล่ะ
มีเวรยามกลุ่มละสองคน เฝ้าอยู่ทุกบริเวณทุกๆ สิบเมตรครับ
ทุกคนติดอาวุธ
การเข้าไปไม่ง่าย แต่การพาออกมาก็ยากพอกัน
ว่าแต่ว่า
ถ้าพาออกมาแล้ว
มีวิธีออกไปจากโรงพยาบาลนี้เหรอครับ
ก่อนอื่นรออยู่ที่ตำแหน่ง จนกว่าจะได้รับสัญญาณจากข้างนอกเถอะครับ
นายชเวเองก็กลับไปที่หมวดได้แล้ว
ไม่เอาครับ ผมจะไม่กลับไปที่นั่นเด็ดขาด
ถ้าเกิดพวกนั้นเริ่มค้นหาในวอร์ดเพราะนาย เรื่องจะยิ่งยุ่งยาก
เขาสองคนอาจถูกเปิดเผยตัวไปด้วย
แบบนั้นแผนการทั้งหมดก็จะเป็นอันจบ
เราทุกคนจะหนีออกไปได้ค่ะ
ต้องทำได้แน่ๆ
งั้นอีกเดี๋ยวเจอกันครับ
อย่า…
อย่าลืมผมนะครับ
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีช้าบรรเลง]
คุณพ่อสังเกตเห็นไหมคะ
- โครงสร้างชั้นนี้ - เห็นแล้ว
คล้ายกับโครงสร้างห้องทดลองใต้ดินในแมนจูเรีย
คุ้มที่จะลองสักครั้งนะคะ
จำได้นี่คะว่าเกิดอะไร
ที่ห้องทดลองใต้ดินที่แมนจูเรียในตอนนั้น
ว่าคนที่อยู่นั่นต้องเจอกับเรื่องน่ากลัวแบบไหน
นี่ แชอ๊ก…
ถ้าเกิดเรื่องแบบเดียวกันที่นี่
ครั้งนี้เราควรทำอะไรสักอย่างไม่ใช่เหรอคะ
[ถอนหายใจ]
เดี๋ยวพวกเขาส่งสัญญาณมา รอจนถึงตอนนั้นแล้วกัน
(บาร์แสงจันทร์)
[เสียงพูดคุยจอแจ]
[ดนตรีในภวังค์ครุ่นคิดบรรเลง]
[ถอนหายใจ] สามสิบนาทีแล้วนะ
กำลังรอใครอยู่กันแน่ครับ
ผู้หญิง
ผู้หยินเหรอ
หญิงไม่ใช่หยิน "ผู้หญิง"
โอ้ มาแล้ว
[แทซังขำเบาๆ]
เหนื่อยหน่อยนะ เอาไปซื้อข้าวกินซะ
[เสียงประตูรถปิด]
[เสียงกระดิ่งรถราง]
อา ขอโท…
ตายแล้ว ใครกันล่ะเนี่ย
จางไดซังแห่งคลังสมบัติทองนี่หว่า
ช่วยหลบหน่อยได้ไหม พอดีว่าตอนนี้ฉันกำลังยุ่ง
ยินดีต้อนรับครับ เชิญด้านในครับ
[เสียงพูดคุยจอแจไกลๆ]
จบธุระที่คั่งค้างของเราก่อนจะไม่ดีกว่าเหรอ
เข้าใจแล้ว เอาอย่างนั้นก็ได้
พรุ่งนี้เช้าแวะไปที่คลังสมบัติทอง เป็นที่แรกก็แล้วกัน
ตามนั้นนะ
[เสียงออกแรงชก]
[เสียงชก]
[เสียงผู้คน] ว้าย ตายแล้ว
[เสียงประตูรถเปิด]
อุ่ย… รุ่นพี่
คงหิวสิท่า นี่โฮต๊อกโชซอน
เอ้า กินซะสิ
ครับ
[เสียงผู้คนร้องตกใจ]
[ผู้ชาย] อร่อย!
ไอ้พวกโชซอนนี่ จริงจังเรื่องอาหารการกินกันจริงๆ เลยนะ
[โมริหัวเราะหีๆ]
คือว่า เขาจะไม่เป็นไรเหรอครับ
[แทซังร้องคราง]
โมริซัง
หน้าที่ของพวกเราคือจับตาดู ไม่ใช่แทรกแซง
จับตาดู รายงาน
และรับคำสั่ง
ทั้งหมด… มีแค่นั้น อือ
- ครับ - [ผู้ชาย] ลองกินดู ลองกินดู
[แทซังร้องคราง]
[แทซังไอ]
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน
รอเดี๋ยวก่อน
แก้ปัญหาด้วยเงินก็ได้
ทำไมต้องเอาดาบมาจ่อกันด้วยล่ะ
ใจเย็นๆ ก่อน ต้องการเท่าไหร่ล่ะ ฮะ
- คลังสมบัติทอง - คลังสมบัติทองเหรอ
อะไร
ยกคลังสมบัติทองให้พวกเราซะ แล้วฉันจะปล่อยไป
[หัวเราะ]
อย่าล้อเล่นสิ บอกแล้วไงว่าฉันยุ่งอยู่
ฉันมีนัดกับบางคนตอนสองทุ่ม คนสำคัญสุดๆ เลย
ดูเวลาสิ เนี่ย
ใกล้ถึงนัดแล้ว ขอตัวก่อนนะ
เฮ้ย คิดให้ดีๆ ว่าคนที่สำคัญสำหรับแกคือใคร
ต้องขอโทษอย่างสูงนะ
แต่ว่านายไม่ใช่สเปกฉันเลย
ทำไมอยากเป็นคนสำคัญสำหรับฉันนักเล่า ฉันลำบากใจนะ
- เฮ้ย จางไดซัง - [ตะโกน] แทซัง!
แทซัง! แทซังโว้ย ไม่ใช่ไดซัง!
ไหนคราวนี้เรียกให้ถูกซิ
นี่แกอยากตายหรือยังไง
[ขำเยาะ]
ต้องไม่อยู่แล้ว
ถึงฉันจะอับโชคแค่ไหน
ก็ไม่อยากตายด้วยน้ำมือคนชั้นต่ำแบบแกหรอก
[ตะคอก] ไอ้เปรตเอ๊ย!
[เสียงร้อง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงดาบฟันโดนเนื้อ]
[เสียงหอบ หายใจแรง]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อ]
[เสียงฟันดาบ]
[เสียงผู้ชายร้องครวญคราง]
[เสียงฟันดาบ]
[เสียงต่อสู้กันต่อเนื่อง]
- [เสียงกระทืบ] - [เสียงแทซังร้องคราง]
[ผู้ชายตะโกน] เฮ้ย หยุดนะ!
[แทซังหอบคราง]
ทำอะไรกันน่ะ!
ฟังนะครับ
ผมจางแทซังแห่งคลังสมบัติทอง
ไอ้พวกกุ๊ยพวกนี้
เข้ามาจู่โจมผมโดยไม่มีเหตุผลน่ะครับ
ช่วยด้วยครับ คุณตำรวจ
เราแค่กำลังสั่งสอนไอ้โชซอนที่ดื้อด้านคนนี้อยู่ครับ
คุณตำรวจ เชิญครับ ไม่ต้องสนใจหรอก
ดูสิครับ นี่พวกมันถือดาบกันด้วยเห็นไหม
[พูดขึ้นเสียง] แบบนี้ผมตายจริงได้เลยนะ!
เอาแค่เบาะๆ พอนะ อย่าให้เรื่องยุ่งยาก
[ผู้ชาย] ครับ
คุณตำรวจครับ
[ตะโกน] คุณตำรวจ!
[เสียงหัวเราะ]
เข้าใจหรือยัง
นี่แหละคือโชซอนที่แกใช้ชีวิตอยู่
และแกก็เป็นแค่เศษสวะที่มีเงินเยอะเท่านั้น
แกมันไร้ค่า
สกปรก
ไอ้โชซอน
ไอ้เศษสวะ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
ลูกพี่!
[ดนตรีเศร้าสลดบรรเลง]
ใช่แล้ว
นี่คือโชซอนที่ฉันใช้ชีวิตอยู่
เพราะงั้นอย่าให้มากเกินไปนัก
เพราะแค่นี้ฉันก็หงุดหงิดจะตายแล้ว
ดูสิ!
ไอ้โชซอนเนเวอร์ดายล่ะ
[ผู้ชายหัวเราะ]
[ผู้ชายพูดต่อ] แกร่งชะมัดเลยเนอะ
[เสียงพูดคุยจอแจ]
[เสียงถอนหายใจยาว]
ไม่ได้การแล้วละค่ะ
ถ้าช้ากว่านี้จะหมดคืนนี้ไปโดยไม่ได้ทำอะไรเลย
ให้หนูออกไปดูสถานการณ์ก่อนดีกว่านะคะ
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
ถ้าโครงสร้างเหมือนที่แมนจูเรีย
ก็น่าจะมีช่องลมที่เชื่อมไปถึงห้องทดลองใต้ดินค่ะ
- แล้วก็น่าจะ... - เชื่อมไปถึงดาดฟ้าด้วย
[เสียงฮึดออกแรง]
แชอ๊ก
ถ้าดูท่าไม่ดีละก็ อย่าลังเลแล้วหนีออกมาทันที
เข้าใจไหม
เดี๋ยวหนูกลับมาค่ะ
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจหอบลนลาน]
[ทหาร 1] เร็วเข้า! รีบเดินไปเร็วๆ!
พิมพ์เขียวล่ะคะ
บอกให้หาก็หามาให้แล้วแหละ
แต่แบบนี้ถูกจริงๆ เหรอครับ
นี่มันเป็นการปูพรมให้เขาเข้าไปตายชัดๆ เลย
อย่าสอดรู้ไปเลยค่ะ
คนที่ตัดสินใจก็คือนายท่าน
[ถอนหายใจ]
[เสียงประตูเปิด]
แทซังอยู่ข้างบนไหม
ตอนนี้เขาไม่อยู่หรอกค่ะ มีอะไรเหรอคะ
พอดีว่าเกิดเรื่องด่วนน่ะสิ ตอนนี้แทซังอยู่ไหน
- ไม่รู้สิคะ - [เสียงประตูเปิด]
- [จุนแทค] แทซัง! - นายท่าน!
นายท่านจาง!
[ถอนใจ ครางเบาๆ]
[จุนแทคถอนหายใจ]
รอนี่สักครู่นะคะ ฉันขอขึ้นไปดูเขาก่อน
ครับ
[คราง]
[คราง สูดหายใจแรง]
[คุณนาวอลถอนหายใจ]
[แทซังหายใจแรง]
เดี๋ยวนี้ถึงขั้นถูกดาบฟันเอาแล้วเหรอคะ
ให้ตายสิน่า
ไอ้พวกเปรตที่ไหนฮะ กล้าดีมายุ่งกับนายท่านจางของเราเนี่ย
เดี๋ยวก่อนนะ ผมต้องไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ
ไปโรงพยาบาลก่อนเถอะค่ะ ไปเตรียมรถให้ที
จริงด้วย หาหมอ ได้เลยๆ
พิมพ์เขียวโรงบาลองซองได้มาไหมครับ
โธ่ นั้นน่ะผมได้มาแล้ว ตอนนี้วางอยู่ชั้นล่าง
[คุณนาวอล] ไม่ใช่เวลามาห่วงพิมพ์เขียว
พันไว้ก่อน แล้วไปโรงพยาบาลกันเถอะ
อื้อ ใช่ ไปโรงพยาบาลก่อน
ผมไม่เป็นไร
ขอดูพิมพ์เขียวนั่นก่อนเถอะครับลุง
[คุณนาวอลถอนหายใจ]
แผลแบบนี้ทาแค่ยาแดง กับโรยยาฆ่าเชื้อไม่ได้นะคะ
[แทซังสูดหายใจ]
นัดเอาไว้ตอนสี่ทุ่ม เหลือเวลาไม่มากแล้วครับ
นายท่านคะ
รีบไปเอาพิมพ์เขียวมาสิครับลุง!
[ตะโกน] แทซัง ขอละ!
บนโลกนี้ยังจะมีอะไรที่สำคัญมากไปกว่าชีวิตอีก ฮึ
มยองจาอะไรนั่นคุ้มกับการเอาตัวไปโดนฟัน
และเสี่ยงชีวิตแบบนี้เหรอ
- คุณนาวอล - ช่างเถอะ ฉันไม่อยากฟัง
หุบปากซะ แล้วไปโรงพยาบาลก่อน เข้าใจไหม
ใช่
คุณนาวอลพูดถูก มยองจาไม่ได้สำคัญเลย
แต่ว่า...
ไอ้พวกนั้นเอาเรื่องไร้สาระนั่นมาเป็นข้ออ้าง
เพื่อยึดทุกอย่างของผม
มาบอกว่าของของผมเป็นของพวกมัน ทั้งที่ไม่ใช่
เล่นกันหน้าด้านๆ!
ประเทศเรามันยังยึดไปได้
อย่างอื่นทำไมจะไม่ได้
นั่นสิ
[ดนตรีช้าบรรเลง]
แต่ว่า...
ยังไงผมก็จะสู้ถึงที่สุด
ถึงพวกมันจะเล่นงานหรือทำลายผม
ผมก็จะมุ่งมั่นเพื่อปกป้องของของผม
ถ้าผมหนีเมื่อถูกข่มขู่
หรือยอมให้ถูกยึดไปตามต้องการ
สันดานพวกมันจะยิ่งเสียไปกันใหญ่
ไม่จริงเหรอ
คุณ...
ถูกดาบฟันมานะ
และบาดแผลก็สาหัสด้วย ฮะ
แผลแค่นี้ผมไม่เจ็บเลยสักนิด
สิ่งที่ทำให้ผมเจ็บไม่ใช่ดาบ
ศักดิ์ศรีผมต่างหาก
[ดนตรีเศร้าสร้อยบรรเลง]
[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
เธอคือยองชุนใช่ไหม
ขอโทษที่มาดึกๆ ค่ะ
ที่จริง…
มีคนที่อยากมาพบนายท่านจางให้ได้เลยน่ะค่ะ
[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ดนตรีระทึกขวัญดังขึ้น]
[เสียงลากเสลี่ยง]
(ร้านขายของชำ)
คุณหวัง เปิดประตูที
ผมคู จากคลังสมบัติทอง
- [เสียงเคาะประตู] - คุณหวัง!
(ห้องทดลอง)
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[เสียงจุดไม้ขีดไฟ]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[เสียงหายใจแรง ผงะ]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ดนตรีระทึกขวัญหนักหน่วงขึ้น]
- [เสียงลูกกรง] - [หายใจแรง ผวา]
[ดนตรีเบาลงแล้วหยุด]
[เสียงลมหายใจ]
[ทหาร] ซาชิโมโต้ซัง
ผมเพิ่งกลับจากไปซื้อเครื่องมือใหม่มาน่ะครับ
มีของเยอะเลย ขอผ่านหน่อยไม่ได้เหรอครับ
เอาของลงเสร็จจะให้เขาออกไปทันทีครับ
ไม่ได้ครับ
ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้าออกโรงพยาบาล
งั้น… คุณก็ช่วยแจ้งผอ.โดยตรงให้ทีนะครับ
ครับ
ผมนำของมาตามคำสั่งผอ.อิจิโร่
แต่ก็ช่วยไม่ได้
คุณควรแจ้งผอ.โดยตรง ว่าไม่สามารถให้เอาของพวกนี้เข้าไปได้
[ถอนหายใจ]
คุณมาเพื่อช่วยพวกเราอย่างงั้นเหรอคะ
หา
เมื่อกี๊ฉันเห็นคุณลงมาจากช่องระบายลม
ได้โปรดช่วยพวกเราทีนะคะ
ช่วยพวกเราออกไปจากที่นี่เถอะนะคะ นะคะ
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]
รีบขึ้นไปเร็ว
[ดนตรีลุ้นระทึกยิ่งขึ้น]
[เสียงฮึดออกแรง]
[เสียงเปิดประตู]
บ้าเอ๊ย!
[ดนตรีลุ้นระทึกหนักหน่วง]
- [เสียงกระซวกแทง] - [หมอร้อง]
[เสียงถาดยาหล่นลงบนพื้น]
[เสียงกระชากมีด]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลงล้วหยุด]
[ถอนหายใจ]
[แทซัง] ออกมาได้
[จุนแทค] ฮ้า โอ๊ย
[โอดครวญ] ให้ตายสิ
[หายใจแรง]
นึกว่าจะตายซะแล้ว [หายใจแรง]
[ซาชิโมโต้] มาทางนี้เลยครับ
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
[เสียงรถขับใกล้เข้ามา]
(ปิดทำการ)
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ดนตรีบรรเลงหนักหน่วงขึ้น]
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[เสียงหายใจแรง]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
ตกลงได้นัดกันไว้ที่นี่แน่ใช่ไหม
ห้องทำความสะอาดของชั้นหนึ่ง เท่าที่รู้มีแค่ห้องนี้ครับ
สัญญาณ…
ดูท่าคงสวนทางกันเพราะสัญญาณที่ล่าช้า
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[เสียงหัวเราะอยู่ไกลๆ]
[ทหาร 1] วู้ แหม…
ลมกลางคืนของโชซอนมันชื่นปอดดีจริงๆ เลย
[ทั้งทหาร 2 และทหาร 1 หัวเราะ]
- [ทหาร 2] ดื่มที่นี่กันเถอะ - [ทหาร 3] ครับ
[ทหาร 4] ตอนฉันไปห้องเก็บของ เห็นมีวิสกี้
เลยแอบสอยมาด้วย
[หัวเราะ]
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[พูดเบา] เฮ้ย เบาๆ นะ
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[ดนตรีระทึกยิ่งขึ้น]
อย่ายิงนะครับ! [เสียงขึ้นนกปืน]
อย่ายิงนะครับ
แกเป็นใคร
[เสียงพลุ]
- [ทหาร 1] อะไรน่ะ - [ทหาร 2] ดอกไม้ไฟนี่
[เสียงพลุยิงต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจแรงตื่นเต้น]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[หายใจแรง]
[ทหารร้อง]
- [เสียงมีดปัก] - [ทหารร้อง]
- [เสียงถีบ] - [ทหารร้อง]
- [เสียงปืน] - [ทหารร้อง]
แชอ๊ก!
[เสียงปืน]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[เสียงพลุระเบิด]
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
[เสียงพลุดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีหวานซึ้งบรรเลง]
[เสียงพลุระเบิด]
ขอโทษนะครับ
ผมมาช้าไปหน่อย
[เสียงหายใจแรง]
[ถอนหายใจ]
[เสียงพลุดังรัวๆ]
ช่างสวยงามจริงๆ
[เสียงพลุระเบิด]
สำเร็จสินะครับ
ไม่รู้สินะ
หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
[อิชิคาว่า] ไม่ครับ ผมก็ไม่ทราบว่าเกิด
แน่นอนครับ ดอกไม้ไฟถูกห้ามในกยองซองครับ
ครับ! เข้าใจแล้วครับ!
ผมจะรีบตรวจสอบและรายงานไปในทันทีครับ
ครับ!
[เสียงวางหูโทรศัพท์]
ฉันจะเข้าไปที่กรมฯ เตรียมตัวให้พร้อม
[ผู้ชาย] ครับ
ช่างงดงามเหลือเกิน
มยองจาล่ะ เจอแล้วเหรอ
ตอนนี้เธออยู่ไหน พาออกมาหรือยัง
[แชอ๊ก] ออกมากันได้แล้ว
[เสียงพลุระเบิด]
[เสียงพลุดังต่อเนื่อง]
[จุงวอน] ระวัง
ฮึบ! อ้ะ
[เสียงพลุดังต่อเนื่อง]
[แทซัง] เดี๋ยวสิ
มยองจาล่ะ
ช่วยพาพวกเขาออกไปก่อนนะคะ
หมายความว่ายังไง
อยู่ๆ ทำไมเด็กๆ ถึงได้…
ถ้าช่วยพาเด็กพวกนั้นออกไป
ฉันจะหามยองจาให้
[ดนตรีเปียโนบรรเลง]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
อยากแสดงอะไรให้ผมดูเหรอครับ
ใช่
[เสียงลิฟต์เขยื้อน]
[เสียงลิฟต์หยุดกระแทกปัง]
[เสียงประตูเหล็กเลื่อนเปิด]
[ทหาร] ออกไปซะ
รีบออกไปสิ!
[นักโทษคราง หายใจแรงลนลาน]
[เสียงประตูเหล็กปิด]
[เสียงประตูลิฟต์ปิด]
[ครางหายใจแรงต่อเนื่อง]
- [เสียงดังปึง] - [ครางผงะ]
[เสียงนักโทษหายใจแรง]
[นักโทษ 1] อะไรเนี่ย
[เสียงกระดิ่ง]
[นักโทษคราง หายใจแรง]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[เสียงสูบเลือด เสียงกระชากร่าง]
[เสียงนักโทษชายหญิงกรีดร้องครวญคราง]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
จากนี้ไปผมจะทำให้มันจำผมให้ได้
[หมอ] ทุกครั้งที่ผมสั่นกระดิ่ง
มันจะจำได้ว่าผมเอาของกินให้มัน
- [ร้องคราง] - [หมอ] มันจะรู้ว่าใครเป็นเจ้านาย
และรู้ว่าต้องเชื่อฟังคำพูดของใคร
ผมจะทำให้มันเชื่อง
- [ผู้หญิงร้องครวญคราง] - [เสียงกระดิ่ง]
- [ผู้หญิงร้องครวญคราง] - [หมอหัวเราะ]
- [ผู้หญิงร้องครวญครางต่อเนื่อง] - [เสียงกระดิ่ง]
[เสียงกระดิ่งรัวเร็วขึ้น]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]
[ดนตรีเร้าใจโหมบรรเลง]
[ดนตรีหยุดบรรเลง]