GYEONGSEONG CREATURE
Nagsagawa kami ng malawak na pagsasaliksik at pagsusuri
sa limitasyon ng katawan ng tao.
Natuklasan namin ang Najin sa isa sa mga pagsusuring 'yon.
Kaya nagkataon lang ang lahat ng 'yon?
Para 'yong Penicillium na lumitaw sa petri dish.
Tulad ng kung paano binago ng amag ang kurso
ng kasaysayan sa mga sakit ng tao…
dadalhin ng pagkatuklas sa Najin ang pagtaas ng antas ng tao sa ebolusyon.
Mabilis na paggaling ba ang tinutukoy mo?
Siguro.
Pero naniniwala kaming higit pa ang potensyal noon.
Ganoon ba.
Salamat sa paliwanag.
Malapit nang bumalik si Direktor Ichiro sa Japan.
Pwede mo na siyang palitan bilang pinuno sa Ospital ng Ongseong
at tapusin ang mga eksperimento mo.
Susuportahan kita sa kahit anong kailangan mo.
Hindi ko matitiyak kung hanggang kailan, o gaano kalaking halaga ang kailangan.
Wala pang tiyak sa ngayon.
Hindi na mahalaga 'yon.
Si Seishin lang ang gusto ko.
Trabaho mong pasunurin siya sa akin.
'Yon lang ang kailangan mong gawin.
G. Ishikawa.
Kagagawan mo ang lahat ng ito?
Ikaw ba ang naglilibot sa buong bayan
at pumapatay ng tao sa nakalipas na tatlong araw?
G. Ishikawa.
Ano ba'ng nangyari sa 'yo, Akiko?
Tulungan mo ako, G. Ishikawa.
Bumalik ka sa Ospital ng Ongseong.
Mahigit sampung tao na ang pinatay mo.
Papatayin ka na rin, Akiko.
Paano ang bata?
-Ang anak natin… -Tingnan mo ang sarili mo!
Sa tingin mo masisikmura ko pang kilalaning anak ang batang 'yan?
Huwag mo na akong pahirapan pa, Akiko.
Pumasok ka na riyan.
Ito na ang huling kabutihang maibibigay ko sa 'yo.
Bilisan mo, pumasok ka na.
Ngayon na!
Ano'ng ginagawa mo?
Komisyoner!
Komisyoner Ishikawa!
Isakay siya sa sasakyan!
Komisyoner! Kumapit po kayo!
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG MANUNUGIS AT BIKTIMA
IKASIYAM NA BAHAGI KALUPITAN
Ama.
Papasok po ako.
Chae-ok.
Pupunta ako kung nasaan ang iyong ina.
Hoy! Sino 'yan?
Tumigil ka!
Babarilin ka namin!
Hinahanap ko ang asawa ko.
Sabihin mo sa taong nagngangalang Kato
na ang pinag-eeksperimentuhan ninyong si Seishin sa tagong laboratoryo
ay ang asawa ko.
Tutuparin ko ang huling tungkulin ko bilang asawa niya.
Kaya, Chae-ok,
ipagpatuloy mo ang buhay mo.
Pakiusap,
ingatan mo nang mabuti ang buhay mo.
Tenyente Kato, narito na ang lalaki.
Ikaw ang asawa ni Seishin?
Ako nga.
Ipakita ninyo ang asawa ko.
Sampung taon na, hindi ba?
Ano'ng pakiramdam?
Na makitang muli ang asawa mo
pagkatapos ng sampung taon.
Mga hayop kayo.
Paano…
Paano ninyo…
Mga punyeta kayo!
Mga walang hiya!
Pakawalan ninyo ako!
Mga punyeta!
Walang hiya kayo, paano ninyo nagawa ito?
Paano ninyo nagawa ito?!
Kumalma siya noong pakainin namin,
pero ano na po'ng gagawin natin? Nagiging marahas na po ulit siya.
Siguro,
wala nang ibang paraan kung hindi hanapin ang anak niya.
Ano'ng gagawin natin?
Hindi tayo pwedeng magbulag-bulagan.
Pero kahit tulungan natin siya, wala naman tayong magagawa.
Kailangan nating mag-isip ng paraan.
Hindi ka pwedeng bumalik sa Ospital ng Ongseong.
Huwag mo nang pag-isipan pa, a?
Tingnan mo nga!
Bakit ninyo ginagawa ang kasamaang 'yon?
Nanggagamot ng tao sa mga ospital, hindi ganoong kasamaan!
Ang totoo,
wala po akong alam sa mga nangyayari sa loob.
Ngayon alam mo na! Kaya mag-isip ka ng plano!
Naturingan ka na rin lang na opisyal sa kapulisan,
may natuklasan kang ilegal na gawain! Uupo ka na lang ba riyan?
Sumusunod lang po ako sa utos, kaya kahit po gustuhin kong kumilos,
wala po akong kapangyarihan.
Walang kapangyarihan!
Dahilan na ba 'yon para umayon ka sa nangyayaring kasamaan?
Pasensiya na po…
Kayo nga siguro ang nasusunod dito,
pero may mga bagay na dapat at hindi ninyo dapat gawin bilang tao!
Kung hindi ninyo alam kung alin ang tama, matatawag pa ba kayong tao?
Ano'ng pinagkaiba ninyo sa hayop?
Tama po kayo.
Isara lang muna natin ang sanglaan hangga't maayos ang sitwasyon.
Mas ligtas din kung ililipat natin si Manong Gu.
Ano'ng plano mo?
Kapag may umuusbong na problema, kailangang bunutin mo na agad.
Ginoo!
Nakita ko mismo ang nangyayari sa Ospital ng Ongseong.
Hindi dapat nangyayari sa sinuman ang nangyayari roon.
Pero siguradong itatanggi nila 'yon sa buong mundo
at sasabihing wala silang ginagawa, na hindi naman totoong may ganoon.
Maraming napatay si Myeong-ja, pero tingnan ninyo,
walang ni isang diyaryo ang nagbalita sa mga pagpatay.
Ganito sila kumilos.
Pinagtatakpan nila ang lahat na para bang walang nangyari.
Pero, ginoo…
Gaya ng sabi ninyo, may malinaw na tama at mali.
Kung magbubulag-bulagan tayo dahil parang wala tayong kinalaman doon,
hindi malabong mangyayari rin ang ganoon sa ating lahat.
Sabihin mo.
Ano'ng magagawa namin?
Ikinalulungkot ko, pero wala na tayong magagawa.
Malaki at malalim ang mga sugat sa mukha at carotid arteries niya
hindi namin maampat ang pag-agos ng dugo.
-Gagawin namin ang lahat. -Pigilan ang pagdurugo!
-Pero kung magtutuloy ang pagdurugo… -Pahingi pa ng gasa! Bilis!
Paumanhin sa sasabihin ko,
pero baka hindi na siya umabot nang umaga, Ginang Maeda.
Nakapanghihinayang naman kung ganoon.
Ano?
Sige na,
alagaan ninyo nang mabuti ang aking asawa.
Magandang gabi.
Narito pala.
Ginang Maeda, may mensahe po mula kay G. Shiro.
Ano'ng ginagawa mo?
Alam mo na,
nagmamasid lang.
Parang sobrang payapa ng mundo mula rito sa itaas, hindi ba?
Walang sakit,
walang kamatayan…
at walang kawalan ng katarungan.
Ang tahimik lang ng lahat.
Mahirap makakita sa dilim,
pero sigurado akong
hindi mapakali ang lahat at gusto lang na lumipas ang gabi.
Kumusta si Myeong-ja?
Ano'ng nangyari sa kanya?
Mukhang ibinalik siya sa Ospital ng Ongseong.
At mukha ring malubhang nasugatan si Ishikawa sa paghaharap nila.
Parehong bumalik sa ospital sina Ama at Myeong-ja.
Paano kung…
hindi natin kayang pigilan ang ginagawa nila?
Pwede ka bang sumama sa 'kin?
May ipapakita ako sa 'yo.
Ano ang lahat ng ito?
Ito ang koleksiyon ko.
Isinangla ang iba rito at hindi na tinubos,
at binili ko naman ang iba paunti-unti.
'Yon ang katangian ng sanglaan.
May sariling kuwento ang bawat gamit na dumarating dito.
Oo.
Kay Wang Su-bok ang ponograpong 'yon, isa siyang bayarang babae sa Pyeongyang.
Tapos…
ang terno namang nakasabit doon,
isinangla ni G. Yun Dong-ju para ipambili ng pagkain ng mga kasama niya,
pero hindi na niya nagawang tubusin pa.
Gawa naman ni Na Hye-seok ang isang ito.
Isa siyang henyo na naisama ang gawa sa Tanghalan ng Sining ng Joseon.
Siguro hindi masagana ang buhay ng alagad ng sining.
Nasigawan ako ni Gng. Nawol noong bayaran ko nang malaki ang larawan,
pero gusto ko ang mga guhit niya.
Mayroon pa akong gawa niya rito.
Pwede mo bang
ibigay sa akin ang kamay mo?
Binili ko ang pilak na pulseras na ito mula sa misyonaryong Amerikano.
Opal ang tawag sa nakakabit sa gitna niyan.
Balita ko, tinuturing itong suwerteng bato sa Europa.
Hayan.
Susuwertehin ka na mula ngayon.
Marami pa akong nakakatuwang bagay rito.
Pwede nating tingnan kapag may oras tayo.
Gusto kong
mangako tayo sa isa't isa.
Kung sinumang unang mamatay sa atin…
hindi mawala sa alaala ng maiiwan…
ang lumisan.
Ano sa palagay mo?
Hindi ako nalulungkot na mamatay,
pero kung walang makakaalala sa anumang bakas ko sa mundong ito…
makakaramdam ako…
ng lungkot sa pag-iisa.
Pasensiya ka na, pero hindi mangyayari 'yon.
Dahil tayong dalawa,
magsasama kahit sa magagandang panahon.
Sa tingin mo ba talaga…
mararanasan pa natin ang sayang 'yon?
Oo naman.
Sisiguraduhin ko…
na mararanasan natin 'yon.
Kaya naman…
Dito ka lang sa akin.
Dito ka lang…
sa tabi ko.
Mag-iingat ka.
Mag-iingat din kayo.
Bantayan mo ang sanglaan.
Ikandado mo ang mga pinto.
Opo. Paalam.
Tae-sang!
Ligtas ka.
Salamat naman.
Nakahinga ako nang maluwag.
Taos-puso akong nakikiramay.
Wala na akong magagawa, G. Ishikawa.
Kailangan kong mapanatili ang posisyon ko.
Kay Ginang Maeda mo ibaling ang galit mo.
Kagustuhan niya ito.
Hindi…
Huwag…
Tulungan mo ako…
Gusto kong maging mas marangal ang kamatayan ang aking asawa.
Komisyoner ng Gobyerno-Heneral
na pinatay ng bayarang babaeng taga-Joseon.
Isipin na lang ninyo kung gaano kahiya-hiya ito para sa kapulisan.
Opo.
PATAY SI KOMISYONER ISHIKAWA HABANG HINUHULI ANG MAMAMATAY-TAONG TAGA-JOSEON
Namatay kaninang umaga si Ishikawa.
Taga-Joseon na naman ang itinuturo nilang may sala.
Lagi na lang ganoon, hindi ba?
Tinatago, binabago, at binabaluktot nila ang katotohanan para pagtakpan sila.
At kapag hindi 'yon gumana, pagbabalingan nila ang mga taga-Joseon.
Parang noong lumindol sa Kantō.
Ano'ng gagawin nila kung wala tayo?
Lagi tayong sinisisi sa mga nangyayari.
Dalawa lang naman ang lagi nilang pinagpipilian.
Pag-initan ang mga inosenteng tao…
O pag-initan tayo.
Bakit tayo? Ano'ng ginawa nating krimen?
Ang krimen ng maraming nalalaman.
Tungkol sa tagong laboratoryo sa ospital, ang nangyari roon, pati na si Myeong-ja.
Ano'ng plano mo?
Sabihin mo.
Alam kong kaya ipinatawag mo ako kasi may naiisip kang plano.
Mayroon na akong gustong protektahan.
Kaya naman…
parang gusto ko na ring sumugal.
Alam mo kung ano'ng kinatatakutan ko?
Ang mangarap
sa walang pag-asang mundong ito.
Direktor Ichiro, mag-iingat po kayo sa biyahe.
Kasamang Kwon.
Natatakot akong manghina ang kapasyahan ko dahil sa walang saysay na pag-asang 'yon,
na baka mag-alinlangan at mag-atubili ako sa dapat gawin.
'Yon ang kinakatakot ko.
Kaya magpapaalam na ako sa 'yo.
Salamat.
Salamat, Ginoong Jang.
Lagi kitang maaalala.
Huwag, sandali lang!
Sayonara.
Huwag!
Alam mo ba?
Pinakakinatatakutan ko
na mawala ang mga taong ayaw kong mawala.
Binaril si Direktor Ichiro!
Hulihin siya!
Ano'ng sinabi mo?
Sa dinamitang mayroon kayo,
gaano karaming bomba ang magagawa ninyo?
Bakit mo naitanong?
Sasali ka ba sa rebelyon?
Sa kasamaang palad, hindi matutuloy ang pagtitipon sa Bumingwan.
Ano?
Pamumunuan ng Gobyerno-Heneral ang burol ni Ishikawa.
Ipinagpaliban ang pagtitipon sa Bumingwan.
Kumpirmado na ba ito?
Hindi pa namin ito nababalitaan.
Galing sa loob ang impormasyon kaya sigurado ako.
Tiyak akong totoo at mapagkakatiwalaan 'yon.
Kung ganoon, bakit mo naitanong ang tungkol sa mga bomba?
Wala nang kuwenta ang rebelyon.
Gusto ko sanang gamitin ang mga bombang 'yon.
Hindi mo pala kami tutulungan, gusto mong sarilinin ang mga bomba.
Kalimutan mo na. Ayaw ko na sa naririnig ko.
Makakaalis ka na.
Saan mo gagamitin ang mga bomba?
-Kasamang Lee. -Sa Ospital ng Ongseong.
Plano kong…
burahin 'yon sa mapa.
Tenyente Kato!
Tenyente!
May problema tayo, Ginoong Jang.
Ang tiktik na si Yoon Chae-ok.
Gumawa siya ng gulo.
Ano'ng nangyari? Nasaan ang specimen?
Hindi po namin makita.
Mag-iisang oras na po kaming nagbabantay, pero wala pa rin pong pagkilos.
At ang elevator?
Isinara po.
'Yon lang po ang daan pataas,
ibig sabihin po, nariyan pa sa ibaba ang specimen.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Naglaho si Chae-ok? Saan?
Hindi rin namin alam.
Pagkatapos niyang barilin si Direktor Ichiro,
hinabol kaagad siya ng mga opisyal sa malapit,
pero naglaho siya.
Hinahanap siya ng mga opisyal sa Istasyon ng Jongno
at ahensiya ng kapulisan mula Bonjeong hanggang Jongno,
pero hindi siya makita.
Ipinag-utos din nilang halughugin ang sanglaan mo.
-Hanapin siya! -Opo!
Bilisan ninyo! Halughugin ito!
Opo!
Ano'ng ginagawa ninyo?
Palala nang palala
ang sitwasyon ngayon.
Ito na siguro ang huling pagkakataong
mabibigyan kita ng impormasyon, G. Jang.
Salamat.
Malaking tulong ang sinabi mo sa akin.
Umalis ka na.
Makabubuti kung lalayo ka muna sa akin.
Maliwanag ba?
Mag-iingat ka, G. Jang!
Mayroong taong
kumokontrol sa lahat.
Paano ninyo hinayaang mangyari ito?
Pagbaril sa ilalim ng sikat ng araw sa harap pa ng bahay ni Ginang Maeda
habang nagluluksa siya?
Paumanhin po! Dapat naging mas mapagbantay po kami.
Hindi lang ito gawain ng panunukso sa atin
kung hindi malinaw na terorismo.
Alamin ninyo kung sino'ng gumawa nito!
Samantalahin ninyo ang pagkakataong ito na ubusin ang mga suwail na taga-Joseon.
Parusahan ang lahat ng mamemerhuwisyo!
-Tama! -Oo nga!
-Hindi ito dapat magpatuloy. -Tapusin na natin sila!
Magandang araw.
Shiro?
Ano'ng nangyari?
Nangako kayong hindi ninyo gagalawin ang House of Golden Treasure!
Sabi mo kailangan ko lang ituro kung nasaan ang babaeng tiktik.
Pero dumating dito ang mga pulis at hinalughog ang lugar na ito!
Hindi ko na kayang gawin ito.
Ayaw ko na. Bayaran na lang ninyo ako.
Nangako kayong isasakay ninyo ako sa barkong papuntang Tokyo.
Hindi ito ang tamang oras.
Saka na tayo mag-usap.
Ano?
Manong Gu…
Hindi pa rin ba kumikilos?
Hindi pa po.
Hagisan ng pagkain.
Pero ubos na po ang mga sinusuri natin.
May isa pang natitira.
Hoy. Lumabas ka riyan.
Hoy!
Tulungan mo ako.
Maeda Yukiko?
Tingnan mo nga naman.
Kilala mo na agad kung sino ako,
Bb. Yoon Chae-ok.
Kakaiba ito.
Biglang tumahimik ang mga opisyal na Hapon.
Diyaryo! Diyaryo kayo riyan!
Diyaryo!
Bili na kayo ng diyaryo!
Diyaryo!
Sa Istasyon ng Pulis sa Jongno?
Mukhang hindi rin nila natagpuan si Yoon Chae-ok.
Kung ganoon, bakit sila biglang tumahimik?
Karaniwan, hahalughugin na nila ang buong Bonjeong at Jongno.
Kung anuman 'yon, kakaiba talaga kumpara sa dati.
Tahimik din sila sa pagkamatay ni Ichiro.
Ginoo.
Gng. Nawol. Ano'ng balita?
Maayos naman.
Pero mukhang kailangan mong bumaba.
May bisita ka.
Buweno,
maiwan ko muna kayo.
Bakit narito siya?
Hindi ko alam.
Nakaupo lang sila roon nang hindi nag-iimikan.
Sandali, hindi ko nakikita si Beom-o. Nasaan ba siya nagpunta?
Kalimutan ninyo na 'yon.
Hindi na siya babalik.
Si Gng. Nawol,
mapagkakatiwalaan ba siya?
Pamilya ko na siya mula noong bata ako.
Hindi dahil parang pamilya mo, mapagkakatiwalaan mo na.
Huwag kang basta-bastang nagtitiwala.
Hindi ka nila ipagkakanulo dahil masama sila.
Ipagkakanulo ka nila kasi mahina sila.
At karamihan sa mga tao, mahihina.
Ano'ng dahilan ng pagbisita mo?
Huwag ka nang maghintay.
Hindi na babalik si Bb. Yoon Chae-ok.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinabi ko na.
Hindi kasamaan ang dahilan ng pagkakanulo kung hindi kahinaan.
Hindi sapat ang lakas ng babaeng 'yon
para manatili sa tabi mo.
Alam mo ba kung nasaan siya?
Nasaan siya?
Ginang Maeda!
Patay na siya.
At hulaan mo.
Mas gusto kita bago ka pumasok sa Ospital ng Ongseong.
Malinaw sa iyo ang magdadala ng kita o pagkalugi.
Simpleng pag-iisip.
Ibig sabihin, makapangyarihan.
Pakiusap,
bumalik ka na sa dati.
Kalimutan mo na sina Ishikawa, Akiko, at ang Ospital ng Ongseong.
Pati na rin si Yoon Chae-ok.
Kalimutan mo na ang babaeng 'yon.
Mabuhay ka na lang na tulad ng dati
na parang walang nangyari.
Gawin mo 'yon at magiging ligtas
ang House of Golden Treasure.
Mag-iingat ka, G. Jang!
Mayroong taong
kumokontrol sa lahat.
Paano mo nalaman?
Lahat ng koneksiyon ko
sa Bonjeong at Jongno, hindi siya matagpuan,
kaya paano…
paano mo nalaman ang tungkol sa pagkamatay niya?
Kung hindi dahil sa akin,
inaresto ka na ngayon.
Ang pagiging malapit mo sa babaeng bumaril kay Direktor Ichiro,
sapat na para ituring kang rebelde.
Kaya,
huwag ka nang gagawa ng mapanganib,
G. Jang.
Nasaan si Yoon Chae-ok?
Sinabi ko na. Patay na siya.
Ipakita mo ang bangkay niya.
Itigil mo na…
ang pagbigo sa akin.
Ayaw kong maging magkaaway tayo.
Si Yoon Chae-ok!
Nasaan siya?
Hindi mo na siya makikita pang muli.
Wala akong pakialam sa ginawa mo. Hahanapin ko siya.
Patay man siya o buhay, hahanapin ko siya anuman ang mangyari.
Sinasabi mo bang plano mo akong labanan?
Paano naman makakalaban ang tulad ko sa iyo?
Isa kang mamamayang Hapon na may kapangyarihan mula sa malakas…
Kung alam mo 'yon, manahimik ka na.
Sa ganoon, magiging ligtas ka.
Kahit pa!
Si Yoon Chae-ok ang pinag-uusapan dito.
Maliit na sanglaan lang ang mayroon ako,
hindi man maipagyayabang ang buhay ko
dahil sa mga kalokohang ginagawa ko para mabuhay, pero kahit ngayon lang,
gusto ko siyang protektahan kahit na mawala sa akin ang lahat.
Tapos?
Paano mo naman ako lalabanan?
Gamit ang ano?
Hindi naman siguro sa tulong ng mga basurang kasama mo.
Mag-ingat ka sa sinasabi mo. Pamilya ko sila!
Alam mo ba kung paano ka nila ipinagkanulo?
'Yang si Gng. Nawol na itinuturing mong pamilya.
Siya ang nagsuplong sa nanay mo noon.
Nasa loob din po ang aking ina.
Nakita ninyo po ba siya?
Sim Sun-deok ang pangalan niya.
Kilala ninyo po ba siya?
Hindi.
Hindi ninyo narinig ang pangalan niya?
Hindi.
SIM SUN-DEOK
'Yang si Gu Gap-pyeong,
ipinagkanulo ka niya kamakailan habang pinahihirapan siya ng pulis.
Sasabihin ko na…
ang lahat ng nalalaman ko.
Lahat…
At ang batang si Beom-o?
Para mahanap ang nanay niyang pumunta sa bansang Hapon noong bata siya,
ipinagkanulo ka rin niya.
Ipinagpalit ka para makasakay sa barko,
kahit na pamilya ang turing mo sa kanya.
At 'yong tinatawag mong kaibigan?
Ilang oras lang ang kinailangan para aminin niyang rebelde kayo.
Ganoon ang ginagawa ng mga kaawa-awang tao.
Desperado silang iligtas ang sarili at kinakalimutan ang naitulong sa kanila.
Wala silang paninindigan.
Tapos,
ano'ng sinasabi mong gagawin mo kasama ng mga basurang 'yan?
Lalabanan ninyo ako?
Kahit ako na lang ang nag-iisang nagpapakahirap para sa iyo ngayon?
Ako pa ang kakalabanin mo?
'Yon ba ang sinasabi mo, G. Jang?
Sige.
Siguro nga tama ka.
Pero,
alam mo ba?
Wala sa kanila
ang gagawa sa mga bagay na 'yon
kung iba lang sana ang mundo.
Kung iba lang sana ang mundo,
hindi sila ikukulong
at bubugbugin para ipagkanulo ang mga kaibigan nila.
Hindi sana sila papasuin o bubunutan ng kuko.
Kaya hindi nila kailangang sumuko at isumbong ang mga kaibigan nila,
at usigin ng konsensiya buong buhay nila.
Sa kabila ng lahat ng 'yon,
ginagawa nila ang lahat at iniinda ang sakit
para lang mabuhay, kahit na gaano kahiya-hiya!
Kailangan naming mabuhay,
dahil walang makakaalala sa pinagdaanan namin.
Kaya huwag mo silang tatawaging basura.
Wala ni isa sa kanila
ang nararapat na tawagin nang ganoon lalo na ng mga katulad mo.
Kung ganoon…
'yan na ang pasya mo.
Ito na nga.
Ito ang pasya ko.
Tapos na tayo.
Ginang Maeda.
Pumasok na tayo.
Malamig na
ang gabi.
Ginoo!
Ginoo.
Ano'ng…
Ano'ng sinabi ko sa kanya?
Nagpapakatotoo ka lang.
Sinabi mo kung ano'ng dapat sabihin.
Maghintay ka lang.
Maghahanap ako ng bakas…
sa kinaroroonan ni Yoon Chae-ok…
kahit ikamatay ko pa.
Tae-sang.
Kailan mo pa nalaman?
Na ako…
ang nagsuplong…
sa iyong ina?
Noon pa…
matapos ang pagkamatay ni Ina.
Pagkatapos…
kinupkop
mo pa rin ako?
Kasi hindi mo naman kasalanan.
Huwag ka nang mag-alala.
Kilala mo si Manong Gu.
Kapag may ginusto siyang gawin,
lagi siyang bumabalik na may dalang balita.
Maghintay lang tayo.
Paano kung totoo?
Paano kung patay na talaga siya?
Handa na ba ang pagkain?
Nagpadala si Ginang Maeda ng babaeng Josenjing.
Tagapagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna