GYEONGSEONG CREATURE
Ordinaryong buhay lang…
ang pinapangarap ko.
Makasamang kumain ng hapunan ang pamilya ko…
habang nagkukuwentuhan.
Pangarapin ang kinabukasan
kasama ng taong mahal ko.
Ganoon lang.
Gusto ko lang mabuhay…
ng ordinaryong buhay…
na mayroon ang iba.
Napakababaw naman ng pangarap mo.
Sa mundong kinatatayuan mo, kapag nangarap ka ng ganyan,
mas lalong nagiging masakit ang buhay.
Bakit mo ako ikinulong dito?
Gusto ko lang malaman kung anong klaseng tao ka.
Sa nakikita ko sa 'yo,
pareho nga kayo ng mata ni Seishin.
Kilala mo ba ang aking ina?
May panahon sa buhay na mapagtatanto mong
pinag-uugnay tayo ng tadhana nang higit na malakas
at misteryoso kaysa sa inaakala.
Para sa 'yo, Bb. Yoon Chae-ok, kay Seishin, at sa akin,
mukhang ganoon ang kalagayan.
Alam niya raw kung saan dinala si Yoon Chae-ok.
Paumanhin.
Naniwala ka naman sa sinasabi ng batang ito?
Sigurado po ako.
Nakita ko po siya mismo.
Ipinagkanulo mo ang tumutulong sa 'yo!
Paano mo nagawa 'yon kay Ginoong Jang, walang utang na loob.
Narinig na niya sa akin 'yan.
Noong mamamatay ka sa gutom,
sino'ng kumupkop at nagbihis sa 'yo para maging disente?
Sinabi ko na rin 'yan.
Sabi niya hindi mapapahamak si Ginoong Jang
at magiging ligtas siya kung isusuplong ko 'yong babae.
Sabi ni Ginang Maeda para sa kapakanan ito ni Ginoong Jang…
Pambihira, napakabilis mong maloko. Naniwala ka talaga roon?
Nasaan siya? Saan nila itinatago si Yoon Chae-ok?
Handa na ba ang pagkain?
Nagpadala si Ginang Maeda ng babaeng Josenjing.
Bakit ibinibigay mo ito?
Itago ninyo para sa akin.
Kung hindi ako makakabalik…
Ginoong Jang.
Ipagbili ninyo ang sanglaan.
Pakiusap, Gng. Nawol.
Limang minuto bago sumabog ang maiiksi ang mitsa
at walong minuto naman sa mahahaba.
Aabot ang bawat bomba nang lima hanggang anim na metro.
Hindi nito mapapabagsak ang gusali pero sasabog ito nang malakas.
Sandali, Ginoong Jang.
Ginoo?
Sana magtagumpay po kayo.
Bumalik ka nang ligtas.
Kaya mo ba nang mag-isa?
Nakapasok na ako noon, hindi na ako maliligaw.
Mas mabilis kumilos nang mag-isa, hindi basta-bastang mahuhuli.
Tae-sang…
Mag-iingat ka.
Kapag tapos na ang lahat ng ito, mag-iinom tayo sa Moonlight Bar.
Gusto ko 'yan.
Tayo na.
Mukhang minaliit ko yata si Ginang Maeda.
Hindi ko inakalang madadala ka niya agad dito.
Saglit na lang,
narito na rin ang ama mo.
Nakakatuwang eksperimento ito.
Sino kaya
ang unang lalapain ng iyong ina,
ikaw o ang ama mo?
Hoy!
Tumigil ka!
Paano?
Paano ninyo nagagawang
hindi matakot?
Alam ninyong hindi kayo mananalo.
Kaya paano mo nagagawang makipagtitigan pa rin sa akin?
May tanong din ako sa 'yo.
Paano mo nagagawang maging taas-noo?
Nilapastangan ninyo ang ina ko.
Sinira ninyo ang saya ng pamilya ko.
At pagkatapos pumatay nang maraming inosente…
paano mo nagagawang maging walang kahiya-hiya?
Hindi maunawaan ng katulad mong Josenjing
ang mga nagawa at napagtagumpayan ko.
Napagtagumpayan?
Talaga ba?
Akala mo ba 'yang pagbibigay-katuwiran at pagdadakila mo sa ginagawa mo…
buburahin ang mga krimen mo?
Magpanggap ka hangga't gusto mo,
pero akala mo ba maitatago mo ang kababaang uri ng lahi mo?
Tenyente Kato?
Tenyente Kato!
Ano?!
Ina…
Tama nga.
Huwag kang gumalaw!
O masasaktan ang anak mo, Seishin.
Tira.
Tira!
Hindi, huwag!
Huwag!
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG KATAPUSAN AT BAGONG SIMULA
IKASAMPUNG BAHAGI PAGKAWASAK
Babalik ka na sa Tokyo sa isang buwan?
Nakakainggit naman.
Ilalathala ba sa Tokyo ang aklat mo sa anatomiya?
Siguro.
Magiging sikat ka na ba?
Ang ganda niya.
Sino siya? Nobya mong Josenjing?
Si Seishin 'yan. Nakalimutan mo na ba?
Sandali, si Seishin na 'yon?
Ang ganda pala ng mukha niya.
Kaya pala hindi siya makalimutan ng asawa niya.
Asawa?
Oo. Hindi mo ba nabalitaan?
Pumunta rito ang asawa ni Seishin para hanapin siya.
Gusto niyang makita ang asawa niya.
GAMIT NG MILITAR GASOLINA
Ginoong Jang!
G. Yoon?
Dalhin ninyo ang lahat ng nitrogen natin! Pasingawin ang lahat.
Huwag paaakyatin sa Ikalawang Palapag ang nilalang.
Opo!
Sandali!
Narito na siya. Pigilan ninyo!
Kayong lima!
Hawakan ninyo siya at sumunod kayo.
Kaya nahuli
at ibinalik dito ang anak ko?
Pasensiya na.
Dapat mas inalagaan ko pa siya.
Heto.
May barkong papuntang Shanghai ang aalis galing Incheon bukas.
Pinaghahanap si Chae-ok sa pagbaril kay Direktor Ichiro.
Sumakay kayo sa barko pagtakas ninyo rito.
Ginoong Jang…
Ako na po'ng bahala rito at isama na ninyo si Chae-ok.
Sa ganoon, papayag siyang sumakay sa barko.
Hindi!
Isara ninyo na ang pinto!
Kilos! Ngayon na!
Ina!
Bilis!
Kasalukuyang nakakulong sa Ikalawang Palapag ang specimen.
At si Tenyente Kato?
Paakyat siya sa silangang labasan kasama ang bihag na Josenjing.
Pigilan ninyo ang specimen sa Ikalawang Palapag.
Hindi na dapat 'yon makalayo. Maliwanag ba?
Opo!
Lintik.
Narining mo ba 'yon? Tungkol 'yon kay Chae-ok.
Malapit sa pangunahing elevator ang silangang labasan.
Malapit na 'yon dito. Pumunta muna tayo roon.
Ano'ng ginagawa mo?
Ako na'ng bahala sa iba.
Isama mo palabas si Chae-ok.
Hindi, tungkulin ko ito.
-Ginoong Jang. -Makinig ka.
Hindi pa ako nagpapasa ng responsibilidad ko sa iba.
At isa pa, hindi ito dapat ipinapasa sa iba.
Para kay Chae-ok, hindi maari 'yon. Kuha mo?
Para kay Chae-ok,
tama lang na ikaw ang sumama sa kanya.
Kuha mo rin ba?
Ginoong Jang.
Nabubuhay ako sa nakaraan.
Pero kayo ni Chae-ok, mabubuhay kayo para sa kinabukasan.
At isa pa, asawa ko ang nasa ibaba.
Paano ko hahayaang ibang tao
ang makakita sa huling sandali ng mahal ko?
Pakiusap, alagaan mo…
nang mabuti si Chae-ok.
Mag-iingat kayo.
Tenyente Kato!
Ano'ng sitwasyon?
Bumubuo kami ng depensa para hindi ito makaakyat,
pero mas mabuting isara na ang tagong laboratoryo, kung sakali.
May kukuhanin ako sa opisina ko.
Pagkatapos ng sampung minuto,
isasara na natin ang lugar na ito.
-Isama ninyo pataas ang babae. -Opo.
Punyeta!
GAMIT NG MILITAR GASOLINA
Huwag kang malikot,
o babarilin ka namin!
Hindi!
Tulungan ninyo ako…
Sobrang sakit
ng tiyan ko…
Pakiusap, tulungan ninyo ako.
Sobrang sakit
ng tiyan ko…
Iligtas mo ako…
Tulungan mo ako…
Napakasakit ng tiyan ko…
Dito tayo.
Wala na akong balita
Sa umalis na bangka
Sa araw ng Chilseok
Doon
Sa kabila ng dagat
Bumalik ang bangka
At ang awit ng bangkero
Papalapit nang papalapit
Pero ikaw, mahal ko
Wala na akong balita sa iyo
Mula noong umalis ka
Mahal ko.
Seong-sim!
Oras na…
para umalis na tayo rito.
Tayo na.
Dito ang daan palabas, hindi riyan.
Nasa ibaba pa ang ama't ina ko.
Huling kahilingan niya ito!
Nangako akong ilalabas kita rito nang ligtas.
Nangako ako sa ama mo.
Nakita mo ang aking ama?
Sabi niya,
gusto niyang makasama ang iyong ina.
May malakas na pagsabog sa Ospital ng Ongseong.
Hoy! May malakas na pagsabog sa Ospital ng Ongseong!
Nayanig ang mga gusali!
Malaking kaguluhan daw. Papunta na raw doon ang mga bombero.
Tayo na!
-Apulahin ang apoy! -Bilisan ninyo!
'Yong apoy!
Bago pa kumalat!
Tubig! Pahingi pa ng tubig!
-Damihan ninyo! -Patayin na 'yan!
Hindi na po makita ang specimen.
Wala rin po sa Pangunahing Lokasyon.
Namatay kaya 'yon sa sunog o nabagsakan ng guho?
Dapat may bakas na naiwan, pero wala.
Ano? Nasaan na napunta 'yon?
Bukas ang daan papasok dahil sa mga bombero.
Makakatakas na kayo habang nagkakagulo pa.
Kami na ang bahala mula rito.
Kaya lang…
Tinulungan mo kaming makatakas, at higit kaming nagpapasalamat.
Pero hindi ko hihingiing ibuwis mo ang buhay mo.
Gusto kong humingi ng tawad.
Para sa mga bagay na nangyari sa iyo at sa iyong ina…
patawad sa lahat.
Nangatuwiran ako, sinabi ko sa sarili kong
wala akong magagawa sa ganitong panahon.
Pero ang totoo…
sadyang…
nagmatyag lang ako.
Pakiusap…
mag-iingat ka,
G. Sachimoto.
Diyaryo po ninyo.
Utos sa akin ni G. Wang.
Mensahe po mula kay Ginoong Jang.
Beom-o, papuntahin mo rito si G. Park.
Kailangan natin ang kalesa niya.
Gng. Nawol, ako na. Mas mabilis ang sasakyan kaysa sa kalesa.
Para mapansin ng buong kapulisan?
Hindi nila mapapansin. Mag-iingat ako!
Huwag na. Mahalaga ang kaligtasan.
Kung ganoon, ako na'ng magdadala.
Mas mabilis ang bisikleta kaysa sa kalesa.
At hindi ako papansinin ng mga pulis.
Pakiusap po…
hayaan po ninyo akong makabawi.
Pakiusap po?
Sundan siya.
Salamat.
Puntahan mo bukas si Gng. Nawol at babayaran ka niya.
Mag-ingat kayo, Ginoong Jang.
MASAMANG MAMAMATAY-TAO
May masasakyan na tayo papuntang Incheon. Tayo na.
Bb. Yoon.
Tapusin na natin ito rito.
Mag-isa na akong aalis.
Ano'ng sinasabi mo?
Ako ang pumatay kay Direktor Ichiro.
Ako ang hinahanap nila.
Maaaring buong buhay akong magtatago
nang hindi alam kung kailan ako mahuhuli o mapapatay.
Kaya nga sumama ka sa akin sa barko.
Ayaw kitang madamay…
sa buhay kong puro pangamba.
Ayaw mo ba…
sa akin?
Alam mong hindi 'yan ang ibig kong sabihin.
Kung ganoon, tapos ang usapan.
Sasama ako sa 'yo.
Ginoong Jang.
Dati na…
akong namatay.
Kaya nakatayo pa ako rito
dahil binigyan ako ng iyong ama
ng dagdag na buhay, kung hahayaan mo…
para protektahan ka.
Para samahan ka.
Hindi sila titigil na hanapin ako.
At hindi kita isusuko.
Hindi ko kayang mabuhay nang wala ka.
Alam mo na 'yon.
Imposible…
Hindi na tayo pwedeng magtagal pa.
Halika na, baka maiwan tayo ng barko.
Sandali.
-Beom-o, dumating ka. -Opo.
Medyo nahuli ako kasi iniligaw ko pa 'yong sumusunod.
Mahusay, Shiro.
Hindi.
Ginoo, hindi totoo 'yon. Hindi talaga. Pangako!
Pangako, maniwala kayo!
Sige. Magtago ka na roon.
Kung anuman,
napahanga mo ako, G. Jang.
Kapag may ginusto ka, kinakamit mo anuman ang mangyari.
Pero sobra naman 'yong sunugin ang ospital.
Wala 'yon kumpara sa mga ginawa ninyo sa mga tao sa loob noon.
Ano na'ng gagawin mo ngayon?
Tatalikuran mo ba talaga ang lahat para sa suwail na Josenjing na 'yan?
Sinagot na kita.
May panahong itinuring kitang kaibigan.
Mukhang mawawalan ako ng kaibigan ngayon.
Kung iisipin, nawalan na rin ako ng kaibigan noon
katulad lang nito.
Nangyari 'yon…
dahil sa ina ng babaeng 'yan.
Ngayon,
mas mabuti kung mamatay na kayo rito.
Paalam.
Patayin sila!
Tayo na.
Kapit lang.
Tumayo ka.
Tumayo ka na.
Ina…
Itigil mo na ito.
Alam kong nasasaktan ka rin.
Ang lalaking ito…
Mahal ko ang lalaking ito.
Kaya…
itigil…
itigil na natin ito.
Tapusin na natin ito.
Bb. Yoon.
Bb. Yoon!
Magiging ayos ka. Kumapit ka lang!
Nangako tayong magsasama.
Subukan mong tumayo.
Bb. Yoon, bumangon ka.
Naglagas na…
ang mga sakura.
Dito ka lang sa akin.
Dito ka lang…
sa tabi ko.
Hindi maaari ito.
Hindi…
Hindi!
Hindi…
Pakiusap, huwag…
Tenyente Kato!
Tenyente!
Tenyente.
Huwag kang maingay.
Kahanga-hanga!
Ipinabibigay sa inyo ng aking kaibigan, ginang.
Iyong kaibigan?
Si Jang Tae-sang ng House of Golden Treasure.
PAALAM
MULA KAY JANG TAE-SANG NG HOUSE OF GOLDEN TREASURE
MULA KAY AKIKO BAYARANG BABAE NG SPRING MOON HALL
MULA KAY KAWAL CHOI YEONG-GWAN NG HUKBONG KUWARANTINA
MULA KAY YOON JUNG-WON TIKTIK
MULA KAY YOON CHAE-OK TIKTIK
MULA KAY CHOI SEONG-SIM
PAALAM
"Mamamayani ang hustisya. Kung ano'ng itinanim siyang aanihin."
Ganoon talaga, hindi ba?
Napakalaking tulong mo.
Kung hindi mo kinumbinsi si Kasamang Lee In-hyeok noon,
hindi mangyayari ang rebelyong ito.
Ikaw talaga ang totoong makabayan.
Salamat sa inumin.
Magkita tayo ulit.
Kasamang Jang!
Isang malaking tagumpay.
Ikaw talaga ang tunay na bayani at tagapagtanggol ng bayan. Hindi ba?
-Oo nga. -Tama 'yan.
Kailangan ba ninyo ng pera?
Ano?
Dalhin ninyo 'yong mga kagamitan ninyo.
Babayaran ko kayo nang tapat.
Siya nga pala, hindi ako si Kasamang Jang.
Ako si Ginoong Jang Tae-sang ng House of Golden Treasure.
Sige na.
Aaminin ko na, Tae-sang.
Noong ikinulong ako sa tagong laboratoryo,
sinabi ko ang pangalan mo.
Inilaglag ko ang kaibigan at mga kasamahan ko
para buhayin nila ako.
Kapag tapos na ang lahat ng ito, mag-inuman tayo sa Moonlight Bar.
Seda! Tingnan ninyo ang seda namin!
Seda ang mga ito!
Pagdalahin mo ng dahon ng sibuyas.
Sige, kaunting hiwa ng karne.
Uy, sandali. Pabili ako ng gukbap!
Pumasok na tayo. Malamig ang gabi.
Mabilis na lumipas ang tagsibol sa Gyeongseong noong taong 'yon.
At noong Agosto ng taon ding iyon,
nabawi na namin ang mga inagaw sa amin.
Sabi nga niya,
nanlagas na
ang mga sakura.
Mabuhay ang kalayaan ng Korea!
Ginang Maeda.
Isasara na ngayon ang Ospital ng Ongseong.
Babalik na ang karamihan ng doktor at nars sa bansang Hapon.
Kailangan mo na ring…
magdesisyon.
Babalik ka rin ba sa Kyoto?
O
itutuloy mo ang mga bagong posibilidad?
Ako naman,
hinihintay ko pa rin ang mga bagay na pinapangarap ko.
Chae-ok.
SA ALAALA NG MGA KASAMANG SINA KIM HYEON-JUNG AT SEO JI-HUN
IKA-25 NG HUNYO 4:20 A.M.
TAHIMIK NA PROTESTA
NATUTUPAD ANG MGA PANGARAP
Ho-jae, ready na kami. Tara na!
Tagapagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna