GYEONGSEONG CREATURE
Pangkaraniwang buhay…
'yon lamang ang aking pinapangarap.
Yung kasalo mo sa hapag-kainan ang pamilya mo…
at nagkukuwentuhan kayo.
Yung panabikan ang hinaharap…
kasama ng taong mahal ko.
Ganoon lang.
Ang gusto ko lang naman…
ay 'yung klase ng buhay…
na tinatamasa ng iba.
Napakawalang saysay naman ng iyong pangarap.
Sa mundong iyong kinabibilangan, ang mangarap ng mga bagay na tulad noon ang
mas nagpapahirap sa buhay.
Ba't mo 'ko ikinulong dito?
Nahihiwagaan lamang ako… sa iyong tunay na pagkakakilanlan.
Sa nakikita ko ngayon,
masasabi kong pareho kayo ng mata ni Seishin.
Kilala mo'ng aking ina?
Minsan kailangan mong mapagtanto na…
higit pang magkakaugnay ang kapalaran ng mga tao makapangyarihan ito't misteryoso.
Para sa 'yo, Binibining Yoon Chae-ok, sa 'kin at sa Seishin… lumalabas na ganoon.
Yon ang ating kapalaran.
Ang sabi n'ya alam n'ya raw kung saan dinala si Yoon Chae-ok.
Sandali. At naniniwala ka naman sa mga sinabi n'ya?
Mapagkakatiwalaan ba s'ya?
Natitiyak ko po 'yan.
Kanina po… kakakita ko lang po sa kanya.
Taong tumulong sa 'yo ang 'yong pinagtaksilan.
Paano mo 'yon nagawa, walang utang na loob. Huh?
Ginang Nawol, narinig n'ya na 'yan sa 'kin.
Noong halos mamatay ka na…
sino ba ang nagkupkop sa 'yo para maging matinong tao ka?
Sinabi ko na rin 'yon…
Sabi n'ya sa 'kin hindi masasaktan si Ginoong Jang.
Maliligtas daw s'ya basta… ituro ko lang ang babaeng 'yon.
Sabi ni Dama Maeda para daw 'yon - sa kapakanan ni Ginoong Jang…
Napakahina ng kokote mo. At naniwala ka naman? Huh?
Nasa'n s'ya? Si Yoon Chae-ok sa'n nila dinala?
Nakahanda na ba'ng pain?
Nagpadala po ng babaeng Josenjing si Dama Maeda.
Ano ito?
Hawakan n'yo para sa 'kin.
Kung sakali mang hindi ako makabalik dito--
Ano'ng sinasabi mo?
Ibenta n'yo ang sanglaan.
Pakiusap, Ginang Nawol.
Limang minuto 'yung maiikling mitsa
yung mahahaba naman pagkatapos ng walong minuto.
Mga lima… o anim na metro… ang sakop ng bawat pagsabog.
Hindi pa makakatumba ng gusali 'yon, pero sapat nang makapaminsala 'yon.
Sandali, pahabol lang, Ginoo!
Ginoong Jang, teka.
Ginoo… sana'y magtagumpay kayo.
Umuwi ka nang ligtas dito, ha?
Talaga bang kaya mong mag-isa?
Minsan na 'kong nakapasok do'n kaya…
alam ko na'ng pasikot-sikot. Mas madali at mabilis ding kumilos 'pag mag-isa lang.
Mas malabong mahuli ako.
Saglit, Tae-sang…
Mag-iingat ka.
At kapag tapos na'ng lahat ng 'to,
umupo tayong dalawa't uminom sa Moonlight Bar.
Gusto ko 'yan.
Tayo na.
Mukha yatang nagkamali ako't masyado kong minaliit si Dama Maeda.
Di ko inakalang… maipadadala ka n'ya rito kaagad.
Mamaya lang,
magkakasama kayong dalawa ng iyong ama rito.
Kapana-panabik na eksperimento ito.
Sino kaya…
sa inyong dalawa ng iyong ama…
ang s'yang uunahin na… atakihin at lapain ng 'yong mahal na ina?
Hoy, hoy!
Tigil!
Paano, huh?
Paanong…
parang wala lang sa inyo ang lahat?
Alam n'yo namang hindi kayo magwawagi.
Sige nga.
Pa'no mo 'ko nagagawang panlisikan?
Mayroon din akong isang tanong para sa 'yo.
Paanong nagagawa mo pa ring magtaas noo sa ngayon?
Nilapastangan mo ang aking ina.
Niyurakan mo ang galak ng aming pamilya.
Pagkatapos mong pumaslang ng napakaraming walang kamuwang-muwang…
Paano mo kinakayang patuloy na maging walanghiya?
Ang lahat ng aking kadakilaan at mga napagtagumpayan ay mga bagay na 'di
maaaring…
banggitin ng mga katulad mo, Josenjing.
Napagtagumpayan?
Talaga?
Tingin mo ba mabubura ang lahat ng ginawa mong krimen…
sa pagpuri mo sa mga ginawa mong masama?
Magpanggap ka hangga't gusto mo,
pero ang kakulangan sa sarili at kapansanan ng buo mong lahi maitatago mo
ba?
Tenyente Kato.
Tenyente Kato!
Bakit ba?!
Ina…
Tama 'yan.
Wag kang gagalaw!
Kundi, masasaktan ang 'yong minamahal na anak, Seishin.
Tira!
Tira~!!!
Wag, tigil!
Tigil!!!
GYEONGSEONG CREATURE BETWEEN THE END AND ANOTHER BEGINNING
Sa susunod na buwan balik ka na sa Tokyo, 'di ba?
Nakakainggit naman.
Kung gano'n mailalathala sa Tokyo ang aklat mo sa anatomiya?
Oo, baka.
Whoa!
Kung gano'n magiging tanyag ka na?
Ang ganda n'ya, ah.
Sino s'ya? Babae mong Josenjing?
Si Seishin 'yan. Hindi mo na naaalala?
Sandali… ano-- si Seishin ba 'yan?
Whoa~, napakaganda pala ng kanyang mukha.
Kaya pala - hindi s'ya malimot ng kanyang asawa.
Asawa?
Oo.
Wag mong sabihin na wala kang alam d'yan?
Pumunta raw mismo ang - asawa ni Seishin at hinanap s'ya rito.
Nakiusap na makita s'ya.
MILITARY USE GASOLINE
Ginoong Jang.
Ginoong Jung-won.
Dalhin dito lahat ng nitrogen! Gamitin n'yo na 'yon lahat!
Wag n'yong paabutin sa ikalawang palapag ang nilalang!
Saglit!
Ang nilalang! Pigilan ninyo!
Kayong lima!
Dalhin s'ya't sumunod kayo sa 'kin!
Kung gano'n pala, ang anak ko ay…
dinakip at muli nilang dinala sa lugar na 'to?
Paumanhin.
Prinotektahan ko dapat s'ya ng mabuti.
Heto.
Tiket 'yan - sa barko pa-Shanghai mula Incheon bukas ng umaga.
Tinutugis ngayon si Chae-ok dahil sa pagbaril kay Direktor Ichiro.
Kailangan n'yong sumakay d'yan - pagkatapos n'yong tumakas.
Ginoong Jang…
Ako na ang bahala rito, umalis na lang kayo ni Chae-ok.
Alam kong aalis s'ya kung magkasama kayong dalawa.
Tigil!
Bilis, isara n'yo'ng pinto!
Kilos na! Dali! Bilis!
Ina!
Dali!
Nasa ikalawang palapag na ngayon ang ispesimen at sinusubukan nilang pigilan.
Si Tenyente Kato nasa'n?
Kasama n'ya'ng bihag na Josenjing at papunta sila sa silangang labasan.
Wag paaalisin sa ikalawang palapag ang nilalang na 'yon.
Hindi na 'yon dapat makaakyat pa. Malinaw ba?
Opo! V2: Hai!
Lintik. V2: Buwisit.
Si Chae-ok 'yon. Narinig n'yo, 'di ba?
Yung mismong labasan na 'yon, malapit sa pang-gitnang elevator. Malapit lang 'yon
dito.
Do'n muna tayo tumungo.
Sandali, ano 'yan?
Ako na ang bahala rito.
Ikaw na'ng… magsama kay Chae-ok paalis dito.
Hindi, kinakailangan kong gawin ang bagay na 'to.
Ako na rito.
Kailanman, hinding hindi ako nagpapasa ng anumang responsibilidad ko sa iba.
Isa pa, hindi ko kayang ipagkatiwala ang bagay na 'to sa kamay ng ibang tao.
At para sa kapakanan ni Chae-ok, hindi pupuwede. - Kuha n'yo ba 'yon?
Para sa kapakanan ni Chae-ok,
tama lang na ikaw ang makasama n'yang umalis dito.
Kuha n'yo ba 'yon?
Ginoong Jang.
Tao akong nabubuhay na lang sa nakaraan.
Pero kayong dalawa ni Chae-ok, mabubuhay kayo para sa hinaharap n'yo.
At 'yung nilalang naman na 'yon - ang mismong asawa ko.
Paano ako makapapayag…
na iba ang makasaksi sa huling sandali ng mahal ko?
Alagaan mo s'ya.
Yan ang pakiusap ko.
Mag-iingat kayong dalawa.
Tenyente Kato!
Ano'ng sitwasyon sa baba?
Naghahanay ng depensa upang pigilang umakyat ang nilalang.
Ngunit mas mabuting isara na ang tagong laboratoryo, kung kinakailangan
man.
May mga kailangan pa akong kunin sa laboratoryo.
Sampung minuto…
saka n'yo isara ang buong palapag!
'Yang babae, isama n'yo.
Opo! V2: Hai!
PUTAAA!!!
MILITARY USE GASOLINE
Wag ka ngang malikot.
Kun hindi talagang mababaril ka!
Hindi! Hindi!
Tulungan n'yo 'ko…
Sobrang…
sakit ng tiyan ko…
Tulungan n'yo 'ko.
Sobrang sakit na…
ng aking tiyan…
Iligtas n'yo 'ko…
Tulungan n'yo 'ko…
Talagang… sobrang sakit na…
Dito tayo.
I have heard no news of the boat that left
On Chilseok
Over there
Across the sea
A boat approaches
The song of the boatsman
Draws nearer and nearer
But I have not heard
From you, my love
After you have left
Sinta ko.
Seong-shim, mahal.
Tama na 'yan…
lumisan na lang tayo nang magkasama.
Tayo na.
Hindi diyan ang daan palabas, dito. Tara.
Ang aking ama't ina, nando'n pa rin sila sa baba.
Ito ang huling hiling sa 'kin ng ama mo!
Pinangako ko sa kanyang ilalabas kita nang ligtas dito.
Yon ang bagay na ipinangako ko.
Nangako ako sa kanya.
Nagkita kayong dalawa ng ama ko rito?
Ang sabi n'ya…
gusto n'yang makasama ang 'yong ina.
Mayroon daw - nangyaring pagsabog sa Ospital ng Ongseong ngayon lang.
Hoy! May malakas na pagsabog daw sa ospital ngayon-ngayon lang!
Nayanig daw ang buong gusali!
Grabe raw ang nangyari at ang sabi, papunta na ngayon ang - mga bumbero do'n
sa - ospital!
-Dali, apulahin n'yo ang apoy! -Bilis!
Yung apoy!
Pigilan n'yong kumalat!
Tubig! Tubig pa rito!
Kumuha pa kayo!
Apulahin n'yo na!
Hindi po matagpuan sa kahit saan ang ispesimen.
Wala rin po - kahit sa pangunahing lokasyon.
Posible kaya na nasunog 'yon o naipit sa ilalim ng mga guho?
Kung gano'n, may mga bakas pa rin dapat na matagpuan. Pero wala ni isa.
Ha?! Sa'n naman kaya 'yon napunta?!
Dahil sa mga bumbero, bukas ngayon ang daan papasok at palabas.
Pagkakataon na makatakas habang patuloy ang kaguluhan.
Salamat pero. Kami na ang bahala mula rito.
Kaya lang…
'Di sapat ang magpasalamat sa pagtulong mo sa 'ming makalabas dito.
Ginoong Sachimoto.
Pero 'di ko hahayaang isugal mo ang buhay mo.
Gusto ko na… humingi ng tawad…
sa lahat ng 'to… sa mga bagay na nangyari sa 'yo at sa 'yong mahal na ina.
Patawad sa lahat.
Nangatwiran ako… na hindi kayang pigilan 'yon,
dahil sa kasalukuyan nating kalagayan, pero…
ang totoo n'yan…
ako'y isang…
walang silbing tagamasid lang.
Pakiusap…
mag-ingat ka,
Ginoong Sachimoto. V2: Sachimoto-san.
Dito! Tubig pa!
Apulahin n'yo na!
Apulahin agad ang apoy!
Uh, diyaryo n'yo po.
Utos sa 'kin ni Ginoong Wang 'to.
Mensahe raw 'to mula kay Ginoong Jang.
Beom-o, bilisan mo ipatawag si Ginoong Park dito.
Kailangan natin ang kanyang tiburin.
Akin na. Ako na'ng gagawa nito.
Mas mabilis do'n ang sasakyan.
At ano, para mapansin ka ng buong kapulisan?
Mag-iingat ako para walang makapansing tao!
Tumigil ka riyan.
Kaligtasan ang mahalaga.
Kung gano'n, ako na'ng magdadala.
Kung sa bilis lang… talo ang tiburin ng bisikleta ko.
At hindi ako papansinin ng kapulisan makita man nila 'ko.
Sige na naman…
pagbigyan n'yo man lang akong makabawi sa inyo.
Huh?
BAHAY NG GINTONG YAMAN
Sundan n'yo.
Salamat.
Puntahan mo si Ginang Nawol bukas ng umaga - at tiyak na babayaran ka n'ya.
Mag-ingat kayo, Ginoong Jang.
ISANG MALUPIT NA MAMAMATAY-TAO
May masasakyan na tayo papuntang Incheon.
Halika na.
Binibining Yoon, tara?
Dito na natin 'to wakasan.
Mula sa puntong 'to, mag-isa na lang ako.
Ano'ng ibig mong sabihin d'yan?
Ako ang pumatay kay Direktor Ichiro.
Ako rin ang tinutugis nila.
Marahil ay buong buhay na lang akong tatakbo nang tatakbo,
nang walang alam kung madadakip o magwawakas ba'ng buhay ko?
Kaya nga sumama ka sa 'kin do'n sa barko.
Ayoko naman na madamay pa kita.
Napakamasalimuot na ng kong buhay na 'to.
Di mo ba 'ko…
gusto?
Hindi 'yon ang ibig kong sabihin.
E 'di tapos na'ng usapang 'to.
Sasama ako sa 'yo kahit saan.
Ginoong Jang…
Chae-ok…
minsan na 'kong… namatay. Alam mo 'yon.
Pangalawang buhay ko na 'to.
Kung gusto mo, puwede mo 'kong tanggapin bilang…
huling - habilin ng ama mo.
Para protektahan ka, Chae-ok.
Para manatili sa tabi mo.
Hindi sila titigil na hanapin ako.
Hindi rin ako titigil magtanggol sa 'yo.
Alam mo naman na hindi ko kayang mabuhay…
na wala sa piling mo.
Imposible…
Hindi puwedeng magtagal pa tayo.
Iiwan tayo ng barko kaya dapat nating bilisan.
Sandali.
Beom-o! Mabuti na lang!
Opo.
Medyo nahuli lang po ako dahil… may sumusunod sa 'kin kanina.
Napakahusay, Shiro.
Hindi totoo 'yan.
H-h-hindi, Ginoong Jang. Mamatay man. Hindi ko sila dinala rito.
Maniwala kayo sa 'kin!
Sige.
Magtago ka sa banda ro'n.
Ano pa man,
magaling, Ginoong Jang, napahanga mo ako.
Kapag may nais kang maabot, tinitiyak mong maabot 'yon sa anumang paraan.
Subalit ang sunugin at wasakin ang ospital…
ay labis naman yata.
Ano ngayon? Maikukumpara ba 'yon sa mga ginawa n'yo sa loob?
Kung gano'n, ano'ng gagawin mo?
Talaga bang isusuko mo na lang ang lahat… para sa suwail na babaeng Josenjing
na 'yan?
Ibinigay ko na sa 'yo ang sagot ko d'yan.
Bumabalik tuloy sa 'kin ngayon 'yung panahon na… isang kaibigan pa ang turing
ko sa'yo.
Mukhang mawawalan na naman yata ako ng isang kaibigan.
Kung iisipin,
nawalan na rin ako dati
ng isang kaibigan sa sitwasyong gaya nito.
Noong pagkakataon naman na 'yon,
dahil 'yon sa ina ng babaeng 'yan.
Ngayon…
mas makabubuti pang… pareho kayong mamatay rito.
Paalam.
Sugod na!
Tayo na.
Kapit la--
Tayo--
Tayo na d'yan.
Tayo na d'yan…
Tama na, Ina--
Tu-tumigil ka na…
A-Alam ko na-- nahihirapan ka.
I-Ina…
I-Ina, minamahal ko ang taong ito.
Kaya pakiusap…
itigil…
itigil… na natin 'to lahat.
T-- Tama na, Ina.
Hindi--
Binibining Yoon! 'Wag, Chae-ok…
'Wag, Chae-ok.
Makakaya mo 'to.
Kumapit ka lang.
Magsasama pa tayo.
S-- Su-Subukan mong tumayo.
Binibining Yoon, bumangon ka.
Ang mga sakura…
nalagas nang lahat. V2: nalaglag
Manatili ka dito.
Dito ka lang sa tabi ko…
'wag mo 'kong iiwan.
Hindi…
Hindi!
Hindi!!!
Hindi…
Pakiusap, 'wag naman…
Tenyente Kato!
Wag kang maingay!
Kahanga-hanga!
Mula sa 'king kaibigan, napag-utusan akong ibigay ito sa inyo.
Iyong kaibigan?
Jang Tae-Sang… ng Bahay ng Gintong Yaman.
GOODBYE
THE HOUSE OF GOLDEN TREASURE JANG TAE-SANG
SPRING MOON HALL COURTESAN AKIKO
DISEASE-CONTROL PLATOON PRIVATE CHOI YEONG-GWAN
SLUETH YOON JUNG-WON
SLEUTH YOON CHAE-OK
CHOI SEONG-SIM
GOODBYE
Katarungan o kabayaran.
Parang gano'n, 'di ba?
Naging malaking tulong ka.
Kung 'di mo hinikayat si Kapatid na Lee nu'ng araw na 'yon,
hindi sana naganap 'tong rebelyon.
Ikaw ang totoong makabayan sa lahat. V2: Pagdating sa dulo ikaw ang tunay na
makabayan.
Salamat sa alak, ha.
Pa'no, d'yan ka na?
Ah, Kapatid na Jang!
Malaking tagumpay.
Ikaw ang tunay na bayani ng bayan, Kapatid na Jang: Tunay na makabayan. 'Di
ba?
Oo.
Tama 'yon.
Teka… kailangan n'yo ba ng pera?
Ha?
Kung may anumang kapaki-pakinabang kayo, siguro dalhin n'yo lang dito.
At babayaran ko na lang kayo nang malaki.
Ah!
At hindi nga pala ako si Kapatid na Jang.
Ako lang si Jang Tae-sang, 'no… ng House of Golden Treasure.
Sige.
Sa totoo lang, Tae-sang,
nu'ng nando'n ako't bihag nila,
ibinigay ko ang 'yong pangalan.
Binenta ko'ng kaibigan ko at mga kapatid sa kilusan
nagmakaawa ako para mabuhay, Tae-sang.
At kapag tapos na'ng lahat ng 'to, umupo tayong dalawa't uminom sa Moonlight Bar.
Seda! Bili kayo ng seda!
Sarap naman nito.
Seda!
-Magandang gabi. -Oo, sige.
-Magdala sila ng dahon ng sibuyas. -Sige.
Pabili nga nito, ilang hiwa lang.
Oy, dito. Isang gukbap dito!
Tabi kayo d'yan.
Malamig ang gabi. Tara na sa loob.
Lumipas sa isang iglap ang tagsibol nu'ng taong 'yon sa Gyeongseong.
At nu'ng Agosto nu'ng taong 'yon,
sa wakas, nabawi rin namin ang lahat lahat ng nawala sa 'min.
Tulad nga ng sabi n'ya,
nagsimula nang…
malagas ang mga sakura. V2: malaglag
Silang nawalan ng kabuhayan…
ay sila ring marapat na makatanggap ng ating - masidhing pagmamalasakit.
Mabuhay ang malayang Korea!
Ang pagdurusa't hirap na sasapitin ng ating bayan mula ngayon >
Mabuhay ang malayang Korea!
Ay tiyak na magiging mabigat. > Batid naming lubos ang saloobin ninyong aming
mga nasasakupan. deliver full line and fade out to match OV
Dama Maeda. V2: Maeda-san.
Sa araw na ito, isasara ang Ospital ng Ongseong nang tuluyan.
Karamihan sa mga doktor at nars ay babalik na sa Bansang Hapon.
Maging kayo ay kailangan nang…
makapagdesisyon sa lalong madaling panahon.
Babalik ba kayo sa Kyoto?
O patuloy…
at walang tigil lang kayo sa pagtuklas ng mga bagong posibilidad?
At ako naman,
hinihintay ko pa rin hanggang ngayon ang aking pinangarap.
Chae-ok, anak.
IN REMEMBRANCE OF KIM HYEON-JEONG AND SEO JI-HUN, OF GYEONGSEONG CREATURE TEAM
JUNE 25TH 4:20 A. M.
SILENT PROTEST
DREAMS DO COME TRUE
Ho-jae, handa na kami. Tara!