POTWÓR Z GYEONGSEONGU
Proszę, nie zabijaj nas.
Co tu takiego, na Boga, zaszło?
Czy ja to sprawiłam?
Za niepodległość Korei!
Gyeongseong…
powita teraz wiosnę.
Ale moja zima
wciąż nie odpuszcza.
Pozostawiona sama sobie w tym idealnym piekle…
ulotniłam się z pamięci wszystkich.
Ale…
dlaczego?
Dlaczego przeszłość się powiela?
Mistrzu Jang.
Jakże to możliwe, że cię tu spotykam?
Hej.
Chyba przytulasz złą osobę.
Kim jest mistrz Jang?
Obawiam się, że go nie znam.
Nie jesteś mistrzem Jangiem?
Nie. Nazywam się Jang Ho-jae.
Wszystko dobrze?
Dlaczego to uczyniłam?
To zwyczajnie niemożliwe.
Przepraszam.
Wykluczone, by to był on.
Hej!
Chwila.
Czekam na odpowiedź.
Na co?
Kim pani jest,
co pani tam robiła i co panią łączy z Oh Ki-hoonem.
Dlaczego miałabym odpowiedzieć?
Wkrótce obciążą mnie za tego trupa
i zostanę podejrzanym o morderstwo, bo zadałem się z panią.
Zatem co tam pani robiła?
Przyjęłam zlecenie, aby znaleźć zaginioną osobę.
Udałam się do motelu, aby znaleźć Oh Ki-hoona.
Był już martwy, jak weszłam.
Jedziemy na tym samym wózku.
Nie powiedziałabym tego. Jesteś podejrzanym, a ja nie.
Policja ma nagranie z panią.
Trafi pani na listę poszukiwanych.
No i?
Może powspółpracujemy?
Nie jest pani sprawcą. Ja też nie.
Ale to nas oboje podejrzewa policja.
Musimy sobie pomóc.
Dosyć arogancka prośba o pomoc.
Nic pani nie traci na współpracy.
Żadne to przechwałki,
ale jestem wielką szychą w swojej branży.
Pracuję sama.
Nie znoszę, gdy inni mnie ograniczają.
Też tego nie lubię,
ale ktoś umarł.
Uderzyć mnie można raz.
Mała porada.
Choćbyś znalazł zabójcę, nie podołasz mu.
Pani pozwoli, że sam o tym zdecyduję.
No to śmiało.
Niepotrzebny mi pasażer na gapę.
Pasażer na gapę?
Kto? Ja?
Właśnie, że tak.
Niech każde z nas zajmie się swoimi problemami.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY FAKTEM A WYPACZENIEM
ODCINEK 2 ZNAK
Wróciłeś? I co się stało?
Znalazłeś tę kobietę?
Zostaw mnie. Nie mam ochoty.
Yong-gilu, znasz mistrza Janga?
Kogo?
Mistrza Janga.
Nikogo takiego nie kojarzę.
Dlaczego?
Ta kobieta zapytała, czy nim jestem.
No i?
Powiedziałem jej, że nie,
ale to zabrzmiało znajomo.
Pomyślałem, że może coś wspominałeś.
Ja?
Raczej nie. Pierwsze słyszę.
Gotuję makaron błyskawiczny. Chcesz? Doleję wody.
Nie, dzięki.
Mówi Jang Ho-jae z koncernu Bugang.
Kto to?
Zgłoszenie.
Nazwisko osoby zaginionej: Jang Ho-jae. Wiek: 30 lat.
Zaginął jakiś rok temu.
Nie ma zdjęcia, jest tylko rysunek.
Przyjmujesz?
Proszę.
Dziękuję.
Etiopska, tak?
Paragwajska.
Wcale nie znam się na kawie. Zgadywałam.
Ja też nie, ale przeczytałem etykietę.
Raczej nie ciekawią panią moje preferencje kawowe.
Bez gierek. Czego pani chce?
Szczerze?
Chciałam panu to dać.
SERYJNE MORDERSTWO
AKTA SPRAWY
Te morderstwa miały miejsca w ostatnich dwóch miesiącach.
Pan Oh Ki-soon był piątą ofiarą.
We wszystkich zabójstwach metoda działania była identyczna.
Ciała odnajdywano bez oka i mózgu.
Mózgu…
Jak to w środku?
Szczerze mówiąc, pierwszy raz spotykamy takie morderstwa.
Nawet śledczy są w kropce.
Nie wiemy nawet, czym wyssano mózgi.
Twierdzi pani, że to sprawka jednej osoby?
Tak, jednego zabójcy.
Nadal nie odpowiada?
Jeśli jest pan zajęty, proszę zostawić numer.
- Wyślę esemesa, gdy zapadnie decyzja. - Długo pani pracuje z Srebrnodziobem?
Nie odpowiadam na pytania o nim. Można zgłaszać do mnie osoby zaginione.
Zapytanie o Ki-hoona.
Ty je przyjęłaś?
Czyli ten bar
to niejako recepcja.
Zgadza się?
- JADĘ TAM TERAZ - NIE RÓB TEGO
Jestem ciekawy. Co to wszystko znaczy?
Z jakiegoś powodu dała mi pani akta sprawy.
Tak będzie uczciwiej.
Niech pan chociaż wie, co to za sprawa
oraz jak groźny i przerażający jest morderca.
- Tyle mogę panu pomóc. - Niedawno trafiła pani do wydziału?
Dwa miesiące temu.
- Ile spraw pani rozwiązała? - Kilka drobnych.
- I przydzielili pani seryjne morderstwo? - Nie wybieram spraw, słucham rozkazów.
Więc po co pani to przyczepia?
Dosyć oczywiste miejsce, prawda?
- Proszę wybaczyć. - Bez obaw. Zaskoczyłem panią?
Tak.
KOLEJNA OFIARA, WZYWAMY ŚLEDCZYCH
Kolejne morderstwo. Już szóste.
- Pojedźmy razem. - Co?
Prosimy o współpracę.
Proszę się cofnąć i nie robić zdjęć.
Proszę się cofnąć.
To miejsce zbrodni. Do tyłu.
- Są ranni? - To miejsce zbrodni.
Proszę zrobić miejsce.
Oszaleję.
Nie sądziłam, że ją to spotka.
Prawda?
Była wobec mnie taka dobra.
PANI NA
Kim jesteś?
Skąd znasz Janga Ho-jae?
Zabiłeś panią Na?
Zadałem jej kilka pytań, gadała bzdury.
Więc tak.
Ty chory draniu.
Gdzie jesteś?
Powiedz tylko, gdzie jesteś.
- Zadałem pytanie. - Żadnych zdjęć.
Lepiej mi odpowiedz.
Proszę się odsunąć.
Cofnąć się.
Do tyłu. To miejsce zbrodni.
Cofnąć się.
Dziękuję. Szybciej dotarłam.
Dziwne. Dlaczego nie umierasz?
Powinnaś już być martwa
ze złamanym karkiem lub wskutek krwotoku.
Gdybyś była człowiekiem.
Kim ty, do licha, jesteś? Dlaczego zabiłeś panią Na?
Zabiłeś też Oh Ki-hoona? To ty stoisz za tym wszystkim?
Jesteś…
jedną z nas.
Sprawdźmy.
Kim ty jesteś, do licha?
Nic ci nie jest?
Jesteś ranna…?
Halo? Ktoś został dźgnięty.
Szybko!
Nic ci nie jest? Wytrzymaj jeszcze, karetka jedzie.
Hej!
Nie zasypiaj. Hej!
Nie zasypiaj.
Wyspana?
Spałaś tak spokojnie.
Nie chciałem cię obudzić.
Mistrzu Jang.
Cóż się stało?
Czyżby koszmar?
To było coś upiornego.
Przerażający sen
i jakże samotny.
Sen jest li tylko snem.
Nie zadręczaj się nim.
Bez obaw. Nigdzie nie odchodzę.
Już na zawsze
będę u twego boku.
Proszę puścić. Wykrwawi się pani, trzeba operować.
Tak, panie prezesie. Nie, jestem na poziomie 1.
Słucham?
Zeszłej nocy?
ZABITO WŁAŚCICIELKĘ BARU JAZZOWEGO, LAT 40+, CIAŁO Z RANĄ W OKU
Sprawdzę to.
Nie, bez obaw. Na pewno się tym zajęto.
Tak jest.
Wezwij Seung-jo.
Tak jest.
Gdzie jest ten nagły przypadek?
Nie widziałam jej.
Jak poszło? Nic jej nie jest?
Obawiam się, że zniknęła.
Szukamy w całym budynku,
ale chyba opuściła szpital.
Ale…
Co pan…
Ta pokazówka jest konieczna?
Taktyka zastraszania wyszła z mody.
Nie stwarzaj już więcej problemów. Nie działaj sam.
Dzięki temu załatwiłem tego drania, Ki-hoona.
Wiesz o tym!
Słuchaj, kiedy mówię.
Takie życie was nie frustruje?
Jak długo zamierzacie się ukrywać?
Ta moc pozwala nam żyć, jak chcemy!
Moc poza kontrolą nie jest prawdziwą mocą, Seung-jo.
To chaotyczna inercja i przemoc. Nic więcej.
Masz siedzieć cicho jak mysz.
Nie rób niczego,
dopóki nie ucichnie szum wokół twoich wybryków.
Jeszcze jeden bałagan
i będziesz się tłumaczyć dyrektorowi. Jeśli tak wolisz, proszę bardzo.
Jesteś pewien, że nie żyje?
Ho-jae.
Naprawdę nie żyje?
Seung-jo.
Nigdy już o nim nie wspominaj,
bo cię wypatroszę.
KOMISARIAT POLICJI W JONGNO
To już szósta ofiara.
Sprawca nie zostawił śladów.
Nic nie łączy ofiar poza tym, jak zostali zamordowani.
Nie ma też schematu.
Tobie coś się trafiło?
Detektyw Noh.
Noh Ji-su!
Masz coś?
Nic, co by się wyróżniało.
- No i? - Co?
Dlaczego siedzisz na dupie, skoro niczego nie masz?
Mówiłem ci, abyś śledziła Janga Ho-jae. Prawda?
Nikt nie kazał ci zbijać bąków i słuchać muzyki.
To ja już pójdę.
Jeszcze nie wrócił?
Gdzie mieszka Srebrnodziób? Skąd miałabym wiedzieć?
Pewnie nawet pani Na tego nie wiedziała.
Porozumiewali się esemesami.
Dzwonili tylko w nagłych przypadkach.
Nikt nie poznał Srebrnodzioba ani go nie widział.
Dlaczego tu tak ponuro?
Ponoć nigdy nie wiadomo, jaki los spotka cię w życiu.
Kto by pomyślał, że pani Na tak zginie?
To za dużo!
Wnuk skończył studia, tak? Proszę mu kupić ładne ciuchy.
Na marginesie, ostatnio starał się o pracę.
Z biegu zaliczył wszystko, w tym rozmowę kwalifikacyjną.
Dostał już pracę?
Będzie pracował w Jeonseung Biotech!
Chciałam mu kupić ładny garnitur. Dziękuję, prezesie Jang.
Yong-gil jest prezesem.
Nieważne!
Anteny wiedzą, że to mistrz Jang utrzymuje Bugang na powierzchni.
Kto taki?
Co?
Jak mnie pani nazwała?
No cóż…
Na miejscu waszego biura znajdował się kiedyś lombard.
Dom Złotego Skarbca.
Był właścicielem tego lombardu,
Dobry człowiek. Nawet za czasów mojej matki.
Więc…
kim on był?
Zwykłym człowiekiem.
Mistrzem Jangiem.
Mistrzu Jang.
To wyniki eksperymentu A0-67.
Jak tam postępy?
Nie przeszliśmy drugiego etapu.
Nie panikuj.
Zaatakuje, gdy tylko wyczuje lęk.
Nie ruszaj się. Stój.
- Proszę mi pomóc! - Nie odwracaj wzroku. Stój bez ruchu.
Nie dam rady!
Jak długo zamierzasz zdawać mi raporty z porażek?
Dopóki nie kontrolujemy tych na dole, nie przejdziemy do kolejnego etapu.
Brak rezultatów i opóźnienia
mogą zmusić nas do sprowadzenia go.
Znajdę rozwiązanie.
Poprzedni prezes wsadził ci najina do głowy,
abyś chronił Jeonseung
i poświęcił się wielkim sprawom.
Jeśli nie przerwiesz tej passy błędów i porażek,
pozbędę się ciebie. Pamiętaj o tym.
Pamiętam, proszę pana.
Stale o tym pamiętam.
Co z Seung-jo?
Pomówiłem z nim. Przez jakiś czas będzie grzeczny.
Przekaż mu, że zamknę go na zawsze, jeśli znów nabroi.
Morderstwo?
W tych czasach?
Jedz, stary. Rozmoknie, byłaby szkoda.
Tu był kiedyś lombard. Dom Złotego Skarbca.
Tak?
Właścicielem był mistrz Jang.
Babcia Antena wiedziała o tym. A ty nie?
Mogłem coś usłyszeć, ale wyleciało mi z głowy.
Co tym razem?
Tylko pytam.
Czegoś jeszcze nie wiem o sobie z czasów sprzed zeszłorocznego wypadku?
Nie.
Wiesz wszystko, co musisz. Dlaczego?
Co cię interesuje?
Nie wiedziałbym, co powinienem wiedzieć.
Wszystko, co pamiętam o sobie, jest z okresu po wypadku.
Ty uzupełniłeś moją wiedzę o sobie sprzed wypadku.
Ho-jae. Ufasz mi?
Tak.
Nikt bardziej ode mnie nie martwi się o ciebie.
Wiem o tym.
Więc posłuchaj mnie.
Jesteś w lepszym miejscu teraz niż przed wypadkiem.
Nie zawsze jest fajnie mieć nietknięte wspomnienia.
Patrzę na ciebie i rozumiem, dlaczego niepamięć to dar dla ludzkości.
Twoje życie zostało zresetowane. Nieźle jest móc zacząć żyć od nowa.
Miałem aż tak złe życie?
Znów jesteś taki poważny!
Nie to mówię.
Chciałeś, bym porzucił przeszłość i zaczął nowe życie po resecie.
Czyli wcześniej miałem nieszczęśliwe życie
albo coś w nim nawaliłem.
Miał miejsce wypadek, straciłeś wspomnienia.
Jeśli chodzi o to…
chcę je odzyskać.
Ho-jae.
Powiesz mi?
Jaki byłem?
Jak bardzo byłem pieprznięty?
No mów.
Twoje życie?
Było niemiłosiernie, irytująco pieprznięte.
Było dołujące, żałosne i nieszczęśliwe.
Kiepskie na maksa.
Byłeś o krok od piekła. Niszczyły cię lęki, paranoja, bezsenność.
Broiłeś i rozwalałeś rzeczy, bo nie kontrolowałeś złości.
Nie ma żadnego powodu, abyś wracał do tamtego życia.
Nie ma sensu tego rozgrzebywać.
Lepiej patrzeć przed siebie, cieszyć się i ufać temu, co jest przed tobą.
Przed tobą jest jajangmyeon.
Ciesz się posiłkiem!
Naprawdę musiało ci być ciężko.
Ho-jae…
NIEZNANY NUMER
Halo?
To ja.
Gdzie jesteś?
Jak rana? Nic ci nie jest?
Mogę wejść na chwilę?
Co…
Co się stało?
Twoja oferta.
Jest aktualna?
Aby współpracować?
Chciałam o to zapytać.
Halo?
Napisy: Przemysław Stępień