(สัตว์สยองกยองซอง)
ไว้ชีวิตเราด้วยครับ ไว้ชีวิตเราด้วย
นี่มันอะไรกัน
ไว้ชีวิตเราด้วย
ฉันเป็นคนทำงั้นเหรอ
เอกราชเกาหลีจงเจริญ! เอกราชเกาหลีจงเจริญ!
จงเจริญ!
ตอนนี้กยองซอง
คงกำลังรอรับฤดูใบไม้ผลิครั้งใหม่
แต่ฤดูหนาวของฉันยังไม่สิ้นสุดลง
ฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังในนรกอันสมบูรณ์แบบนี้
และทุกสิ่งก็ทำให้ฉันถูกลืมเลือนไป
แต่ทว่า…
ทำไม
ถึงได้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก
นายท่านจาง
ทำไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้ได้
ผมว่า…
คุณน่าจะจำคนผิดนะครับ
เขาคือใครเหรอครับ
ขอโทษนะครับ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาคือใคร
คุณไม่ใช่นายท่านจางงั้นเหรอ
ไม่ใช่ครับ
ผมชื่อจางโฮแจครับ
เป็นอะไรรึเปล่าครับ
ฉันทำแบบนั้นลงไปทำไม
มันไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว
นี่คุณ
ไม่มีทางเป็นเขาไปได้
คุณครับ
เดี๋ยวก่อน
ผมยังไม่ได้คำตอบเลยนะ
คำตอบอะไร
คุณเป็นใคร
ทำไมวันนั้นคุณถึงอยู่ที่นั่น แล้วคุณเป็นอะไรกับคุณโอกีฮุนผู้ตาย
แล้วทำไมฉันต้องบอกเรื่องนั้นให้คุณรู้ด้วย
เพราะผมจะตกเป็นแพะรับบาปคนเดียว
ผมจะกลายเป็นผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม เพราะติดหางเลขกับไปคุณ
ที่โมเต็ลห้องนั้นในวันนั้น
บอกมาได้ไหมครับ
ว่าคุณไปทำอะไรที่นั่น
ฉันรับงานมา
ให้ช่วยตามหาคนหาย
ฉันไปที่นั่นเพื่อหาโอกีฮุนที่หายตัวไป
และตอนฉันไปถึงเขาก็ตายไปแล้ว
คุณกับผมอยู่ในสถานะไม่ต่างกันสินะ
จะไม่ต่างกันได้ยังไง
เพราะคนที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยคือคุณ
ตำรวจเขามีภาพวิดีโอของคุณอยู่ด้วยนะครับ
อีกไม่นานคุณก็คงโดนออกหมายจับเหมือนกัน
แล้วไง
มาเป็นพวกเดียวกันไหม
คุณไม่ใช่คนร้าย ผมเองก็เหมือนกัน
แต่ตอนนี้เราถูกตำรวจสงสัยทั้งคู่
งั้นก็มาช่วยกันสิครับ
ขอให้คนอื่นช่วยแต่ดูวางท่าจังนะ
อยู่ฝั่งเดียวกับผมก็ไม่แย่ตรงไหน
พูดไปแล้วกระดากปากเหมือนกัน
แต่ในวงการนี้ผมก็โดดเด่นพอตัวนะครับ
ฉันทำงานคนเดียว
เพราะไม่ชอบไปพัวพันกับใคร
ผมเองก็ไม่ค่อยชอบไปพัวพันกับใครเหมือนกัน
แต่มีคนตายนี่ ใช่ไหม
ผมก็ไม่ยอมถูกเล่นงานซ้ำเหมือนกัน
บอกอะไรให้เอาไหม
ถึงรู้ว่าฆาตกรเป็นใคร นายก็รับมือไม่ไหวหรอก
ผมจะเป็นคนตัดสินใจเองว่ารับมือไหวรึเปล่า
งั้นก็ลองดูสิ
ไม่ต้องมาอาศัยฉันให้เปล่าประโยชน์
อาศัยคุณงั้นเหรอ ใครอาศัย
ผมน่ะเหรอ
ถึงบอกไง
ปัญหาใครคนนั้นก็แก้เอาเอง ดิ้นรนเอาเอง
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างความจริงและการบิดเบือน)
(ตอนที่ 2 ร่องรอย)
มาแล้วเหรอ ได้เรื่องว่ายังไงบ้าง
เจอผู้หญิงคนนั้นไหม ได้พบเธอรึเปล่า
อย่าเพิ่งชวนคุย ผมยังไม่มีอารมณ์เล่า
พี่รู้จักคนชื่อนายท่านจางไหม
- ใครนะ - นายท่านจาง
ไม่นะ ไม่เคยได้ยินชื่อเลย
ทำไมเหรอ
เธอเรียกผมแบบนั้น ถามผมว่าใช่นายท่านจางรึเปล่า
แล้วยังไง
ผมบอกไปว่าไม่ใช่
แต่ชื่อมันฟังดูคลับคล้ายคลับคลา
เลยมาถามพี่ดูว่าเคยได้ยินชื่อนั้นหรือเปล่า
ฉันน่ะเหรอ
คิดว่าไม่นะ เพิ่งเคยได้ยินนี่แหละ
ฉันจะต้มบะหมี่กิน นายเอาด้วยไหม ให้เติมน้ำเพิ่มไหม
ไม่ละ ไม่อยากกิน
ครับ จางโฮแจบริษัทบูกังพูดครับ
ใครพูดสายครับ
(มาดามนา)
งานใหม่ คนหายชื่อจางโฮแจ อายุ 30 ต้นๆ
หายตัวไปประมาณหนึ่งปีแล้ว
เขาไม่มีรูปถ่ายเลยส่งเป็นรูปวาดมา รับงานไหม
เชิญครับ
ขอบคุณค่ะ
หืม
เอธิโอเปีย
ปารากวัยครับ
ที่จริงฉันไม่ค่อยรู้เรื่องกาแฟหรอกค่ะ แค่เดาเอาเฉยๆ
ที่จริงผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แค่อ่านมาจากหน้าถุง
อ๋อ
คุณคงไม่ได้มาถึงที่นี่เพื่อเช็กรสนิยมด้านกาแฟใคร
เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ มีธุระอะไร
ที่จริง
ฉันเอาอันนี้มาให้ค่ะ
(คดีฆาตกรรม สน.จงโน)
(รายงานคดี)
เหตุฆาตกรรมต่อเนื่องที่เกิดขึ้น ตลอดสองเดือนในสามท้องที่ค่ะ
ผู้ตายคนที่ห้าคือคุณโอกีฮุนค่ะ
วิธีการลงมือเหมือนกันหมดทั้งห้าเหตุการณ์
ดวงตาหนึ่งข้างกับสมองหายไปตอนที่พบร่างค่ะ
สมอง
สมองที่อยู่ในนี้น่ะเหรอครับ
ว่ากันตามตรง เราไม่เคยพบลักษณะการก่อเหตุแบบนี้มาก่อน
ทางตำรวจเอง เลยจับต้นชนปลายไม่ถูกเหมือนกัน
เครื่องมือที่ใช้ดูดสมองออกไปคืออะไร
เราเองก็ยังหาไม่พบเช่นกันค่ะ
เดี๋ยวนะครับ ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของคนคนเดียวเหรอ
ใช่ค่ะ คนที่ทำเป็นคนเดียวกัน
ตอบช้าจังนะครับ
ถ้าคุณยุ่งอยู่ ทิ้งเบอร์ติดต่อไว้แล้วกลับก่อนได้นะคะ
เดี๋ยวฉันจะส่งข้อความไปบอกว่าเธอรับงานไหม
คุณทำงานกับนางแอ่นเงินมานานแค่ไหนแล้วครับ
ฉันไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับนางแอ่นเงินค่ะ
คุยแค่เรื่องงานตามหาคนหายเท่านั้น
งานของกีฮุน
คุณก็เป็นคนรับเหรอครับ
อ๋อ
งั้นที่นี่ก็…
เป็นสถานที่รับงานนี่เอง
ใช่ไหมครับ
(รอก่อน ฉันกำลังไป)
(อย่ามา)
ผมอยากรู้ครับ
นี่มันหมายความว่ายังไง
คงมีเหตุผลและจุดประสงค์
ที่คุณเผยข้อมูลการสืบสวนกับผม
จะได้ยุติธรรมขึ้นหน่อยไงคะ
คุณกำลังเข้าไปมีส่วนร่วมกับคดีแบบไหน
คนร้ายที่ต้องรับมืออันตรายและโหดเหี้ยมแค่ไหน
ฉันว่าคุณควรรู้เรื่องพวกนี้ไว้
เพิ่งเข้าแผนกอาชญากรรมสินะครับ
เข้ามาได้สองเดือนแล้วค่ะ
คลี่คลายไปได้กี่คดีแล้วครับ
แค่คดีเล็กๆ น้อยๆ ประมาณสองคดี
แต่มารับทำคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเนี่ยนะ
ฉันเลือกรับคดีไม่ได้นี่คะ
ฉันทำงานตามคำสั่งค่ะ
แล้วทำไมถึงติดไอ้นั่นไว้ตรงนั้นล่ะครับ
ที่แบบนั้นมันสะดุดตาออกไม่ใช่เหรอ
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรครับ ใจหายเลยละสิ
ค่ะ
(ตอนนี้พบเหยื่อที่คล้ายกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง)
เกิดเหตุฆาตกรรมอีกแล้ว รายที่หกแล้วค่ะ
ไปกันครับ
อะไรนะคะ
อ้าว
ขอความร่วมมือด้วยครับ
ถอยออกไปครับ ห้ามถ่ายรูปนะ ถอยไปครับ
ถอยไปด้วยครับ
ห้ามเข้าสถานที่เกิดเหตุครับ
- ถอยไปครับ - คนเจ็บคือใครคะ
นี่เป็นสถานที่เกิดเหตุครับ
หลบทางด้วยครับ ออกไปครับ
อยากจะบ้าตาย
ไม่นึกเลยว่าเธอจะกลายเป็นแบบนั้น
ใครจะไปคิดล่ะ ทำยังไงดี
เธอดีกับฉันมากเลยนะ
(มาดามนา)
แกเป็นใคร
เธอรู้จักจางโฮแจได้ยังไง
แกเป็นคนฆ่ามาดามนาใช่ไหม
ฉันถามอะไรแม่นั่นก็เอาแต่เฉไฉนี่นา
ฉันก็เลย…
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ตอนนี้แกอยู่ไหน
บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าแกอยู่ไหน
- ฉันถามเธออยู่นะ - ห้ามถ่ายภาพนะครับ
เธอต้องตอบคำถามฉันสิ
หลบไปด้วยครับ หลบไปครับ
ถอยไปครับ
ถอยไปครับ นี่เป็นสถานที่เกิดเหตุ
ถอยออกไปด้วยครับ
ขอบคุณค่ะ มาถึงเร็วได้เพราะคุณเลย
แปลกแฮะ
ทำไมถึงไม่ตาย
ปกติถ้าโดนขนาดนี้
ต้องคอหักหรือไส้แตกตายแล้วไม่ใช่เหรอ
ถ้าเป็นคนน่ะ
แกเป็นใคร
แกฆ่ามาดามนาทำไม
แกเป็นคนฆ่าโอกีฮุนด้วยใช่ไหม ฝีมือแกทั้งหมดเลยเหรอ
เธอ…
พันธุ์เดียวกับฉันนี่เอง
ใช่จริงด้วย
แกเป็นใครกันวะ!
นี่คุณ เป็นอะไรรึเปล่า
เจ็บตรงไหน…
ฮัลโหลครับ มีคนถูกแทงที่นี่ครับ
รีบมานะครับ ด่วนเลย!
คุณโอเคไหม
ทนอีกแป๊บนึงนะครับ
กู้ภัยกำลังมาแล้ว อดทนหน่อยนะครับ
นี่คุณ คุณ!
คุณครับ ตั้งสติไว้ครับ คุณ
อย่าเพิ่งหมดสตินะครับ คุณครับ คุณ!
ตื่นแล้วเหรอครับ
เห็นคุณนอนหลับสนิท
ผมเลยตั้งใจไม่ปลุกน่ะ
นายท่านจาง
เป็นอะไรไป
ฝันถึงอะไรไม่ดีรึเปล่าครับ
ฉันฝันร้ายมาก
มันน่ากลัว
และเดียวดายมาก
ความฝันก็เป็นแค่ความฝัน
อย่าไปคิดมากเลยครับ
ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่หนีไปไหน
ผมจะอยู่ข้างคุณ
แบบนี้ไปตลอดครับ
คนไข้ปล่อยมือด้วยค่ะ
คุณเสียเลือดมาก ต้องรีบรับการรักษาค่ะ
(ห้องผู้ป่วยหนัก)
(จอนซึง)
ครับท่านประธาน เปล่าครับ เลเวลหนึ่งครับ
ครับ
เมื่อคืนเหรอครับ
(สาวบาร์แจ๊สวัย 40 ย่านนนฮยอน คังนัมถูกฆ่า)
(พบศพในสภาพดวงตาเสียหาย)
ผมจะหาคำตอบว่าเกิดอะไรขึ้นครับ
ไม่ครับ ไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการไม่ให้มันกวนใจท่าน
ครับ
โทรหาซึงโจ
ครับ รับทราบครับ
คนไข้ฉุกเฉินเมื่อกี้หายไปไหนแล้วครับ
ไม่ทราบค่ะ ไม่เห็นเลย
เป็นยังไงบ้างครับ อาการเธอดีขึ้นบ้างไหม
ตอนนี้ผู้ป่วยหายตัวไปครับ
เรากำลังค้นหาทั่วบริเวณอาคารอยู่
แต่ดูเหมือนเธอ จะออกไปจากโรงพยาบาลแล้วครับ
เดี๋ยวสิ
อะไรกัน…
ยกโขยงมาทำไมกันเยอะแยะครับเนี่ย
ขู่กันด้วยวิธีนี้ไม่เชยไปหน่อย…
อย่าก่อเรื่องอีก และอย่าทำอะไรตามอำเภอใจด้วย
ก็เพราะทำตามอำเภอใจ
ผมถึงจัดการไอ้โอกีฮุนมันได้
รู้อยู่ไม่ใช่เหรอ
เวลาฉันพูด นายแค่ฟัง
ใช้ชีวิตแบบนี้ไม่อึดอัดรึไง
จะอยู่หลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ไปถึงเมื่อไร
ด้วยพลังที่มี เราจะใช้ชีวิตตามใจอยากยังไงก็ได้นี่
พลังที่ไม่สามารถควบคุมได้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่พลังที่แท้จริง ซึงโจ
มันก็แค่แรงเฉื่อยและความรุนแรง ที่ไร้ระบบระเบียบเท่านั้น
ช่วงนี้อยู่ไปเงียบๆ อย่าให้ฉันได้ยินกระทั่งเสียงลมหายใจ
อย่าแม้แต่จะกระดิกตัว
จนกว่าเรื่องที่แกก่อไว้จะเงียบลง
ขืนก่อเรื่องที่นี่อีกแม้แต่ครั้งเดียว
แกต้องไปแก้ตัวต่อหน้าท่านประธานด้วยตัวเอง
อยากทำอย่างนั้นก็ตามใจ
เขาตายไปแล้วจริงๆ เหรอ
พี่โฮแจน่ะ
ผมถามว่าเขาตายไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม
ซึงโจ ต่อไปอย่าเอ่ยถึงชื่อนั้นอีก
ไม่งั้นแกตาย
(สถานีตำรวจจงโน)
เฮ้อ
รวมเหยื่อรายนี้ก็ล่อไปหกรายแล้ว
ร่องรอยคนร้ายก็ไม่มี
นอกจากวิธีฆ่าแล้ว
เหยื่อก็ไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ ต่อกันอีก
ไม่มีรูปแบบด้วยครับ
เธอไม่ได้อะไรมาบ้างเหรอ
นักสืบโน
โนจีซู!
ได้เรื่องอะไรบ้างไหม
ค่ะ ยังไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ
แล้วยังไง
คะ
แล้วนั่งทำอะไรอยู่ตรงนั้น
ทั้งที่ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย
ฉันบอกให้เธอไปตามประกบจางโฮแจไม่ใช่เหรอ
ใครใช้ให้นั่งฟังเพลงอยู่ที่โต๊ะกัน
งั้นเดี๋ยวฉันมาค่ะ
(อึลจีโร)
ยังไม่กลับมาอีกเหรอ
ฉันไม่รู้หรอกว่านางแอ่นเงินอาศัยอยู่ที่ไหน
ขนาดมาดามนายังไม่รู้เลยมั้ง
ส่วนใหญ่พวกเขาจะส่งข้อความหากัน
ดูเหมือนจะโทรคุยกันแค่เวลามีเรื่องด่วน
ไม่มีใครเคยเห็น ไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาเธอเป็นยังไง
เปล่าเปลี่ยวอะไรขนาดนั้น
เฮ้อ
ชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ
ใครจะรู้ว่ามาดามนาจะจากไปแบบนั้น
ทำไมให้เยอะแบบนี้
ปีนี้หลานคุณยายเรียนจบแล้วนี่ เอาไปซื้อชุดให้เขาใส่สิครับ
จะว่าไป เขาก็เพิ่งไปสอบเข้าบริษัทมา
แค่รอบเดียวก็ผ่านไปยันรอบสัมภาษณ์เลยนะ
ได้งานแล้วเหรอครับ
เขาได้งานที่จอนซึงเภสัชกรรมแล้ว
ฉันว่าจะหาชุดให้เขาอยู่เหมือนกัน
ขอบคุณนะประธานจาง
พี่ยงกิลต่างหากครับที่เป็นประธาน
แหม พวกเราแอนเทนน่ารู้กันหมดละ
ว่าคนที่ทำให้บริษัทบูกังรอดมาได้คือนายท่านจาง
ใครนะครับ
หือ
เมื่อกี้เรียกผมว่าอะไรนะครับ
เอ่อ ก็…
เดิมทีตรงนั้นเป็นที่ตั้งของโรงรับจำนำมาก่อน
ชื่อว่าคลังสมบัติทอง
เจ้าของที่นั่นน่ะ
เขาเป็นคนจิตใจดีมาตั้งแต่สมัยแม่ของฉันแล้ว
แล้วเขา…
คือใครนะครับ
ก็คนๆ นึงนั่นละ
ชื่อว่านายท่านจาง
นายท่านจาง
ผลการทดลองของเอ 0-67 ครั้งนี้ครับ
คราวนี้ไปถึงขั้นไหน
ผ่านไปขั้นที่สองไม่ได้เหมือนเคยครับ
อย่าไปกลัว ทันทีที่รู้ว่านายกลัว
มันจะโจมตีนายทันที
อย่าขยับ อดทนไว้
ช่วยด้วยครับ!
อย่าหลบตา ทนไว้
ไม่ไหว ผมทำไม่ได้!
คิดจะรายงานแต่ความล้มเหลวไปถึงเมื่อไร
ตราบใดที่ควบคุมไอ้ตัวที่อยู่ข้างล่างนั่นไม่ได้
เราก็ข้ามไปขั้นต่อไปไม่ได้
ถ้ายังย่ำอยู่กับที่โดยไม่มีผลความคืบหน้าแบบนี้
เราอาจต้องพาเจ้านั่นกลับมาอีกก็ได้
ผมจะหาคำตอบมาให้ได้ครับ
ที่ท่านประธานคนก่อนฝังนาจินไว้ในหัวนาย
ก็เพียงเพื่อให้นายตั้งใจทุ่มเท
ปกป้องจอนซึงและทำให้บริษัทรุ่งโรจน์
ถ้านายยังทำพลาดและล้มเหลว บ้าๆ บอๆ แบบนี้ต่อไป
นายจะถูกถอดออกจากการใช้งาน อย่าลืมซะล่ะ
ผมไม่เคยลืมครับ
แม้แต่เสี้ยววินาทีก็ตาม
ซึงโจล่ะ
ผมสั่งสอนเขาให้เชื่อฟังแล้ว เขาจะอยู่เงียบๆ ไปสักพักครับ
บอกมันว่าถ้าสร้างปัญหาอีกครั้ง
ฉันจะจับมันขังลืมไปซะ
ฆาตกรรมงั้นเหรอ
นี่มันยุคไหนแล้ว
ซื้อมาทำไม เดี๋ยวเส้นอืดหมด เสียดายแย่
พี่ เขาว่าเมื่อก่อนที่นี่เคยเป็นโรงรับจำนำเหรอ
ชื่อ "คลังสมบัติทอง"
เหรอ
เจ้าของที่นี่ชื่อนายท่านจาง
คุณยายในแอนเทนน่าก็รู้ด้วยนะ พี่ไม่รู้เหรอ
ไม่รู้สิ
อาจจะเคยได้ยินแต่ลืมไปแล้วก็ได้
อะไรอีกล่ะ
ผมแค่ถามดูเฉยๆ นะ
เรื่องก่อนผมเกิดอุบัติเหตุเมื่อหนึ่งปีก่อน
ยังมีเรื่องไหนที่ผมควรรู้อีกไหม
ไม่มีนะ
เรื่องที่นายต้องรู้
ฉันน่าจะเล่าคร่าวๆ ไปหมดแล้วนี่ ทำไม
ยังสงสัยเรื่องไหนอีก
ผมก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองควรรู้อะไรอีกบ้าง
ผมจำตัวเองได้
แค่หลังจากเกิดอุบัติเหตุ
ส่วนความทรงจำก่อนอุบัติเหตุ พี่เป็นคนเติมเต็มให้ผมทั้งหมดนี่
โฮแจ นายเชื่อใจฉันรึเปล่า
เชื่อสิ
แล้วรู้ใช่ไหมว่าบนโลกนี้
ไม่มีใครเป็นห่วงและทำเพื่อนายมากเท่าฉัน
อือ ผมรู้
เพราะงั้นฟังที่ฉันบอกนะ
นายตอนนี้ดีกว่าตอนก่อนอุบัติเหตุเยอะ
เอ่อ…
การมีชีวิตโดยที่จดจำทุกอย่างได้ ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป
ทำไมการลืมเรื่องราว ถึงเป็นของขวัญสำหรับมนุษย์
พอเห็นนายแล้วฉันถึงได้เข้าใจ
ไหนๆ ก็เริ่มต้นใหม่แล้ว
การโยนทุกอย่างทิ้งไปแล้วเริ่มชีวิตใหม่ ก็คงไม่เลวเหมือนกัน
ชีวิตผมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
โธ่ ดราม่าอีกแล้ว
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย
ก็พี่บอกว่าไหนๆ ก็เริ่มต้นใหม่แล้ว ให้โยนทุกอย่างทิ้งไปแล้วเริ่มชีวิตใหม่
ฟังยังไงชีวิตผมก่อนเกิดอุบัติเหตุ
ก็เหมือนจะอาภัพอับเฉาอะไรแบบนั้นเลยนี่
เอาเป็นว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้น และนายสูญเสียความทรงจำ
ซึ่งความทรงจำนั้น…
คือสิ่งที่ผมอยากรู้ไงพี่
โฮแจ
บอกผมได้ไหม
ว่าผมเคยเป็นคนแบบไหน
มันจะวายป่วงแค่ไหนกันเชียว
ว่าไง
ชีวิตนายน่ะเหรอ
ชีวิตนายมันฉิบหายวายป่วงจนน่าหงุดหงิดเลยละ
หดหู่ เป็นทุกข์ อาภัพ
เลวร้ายสุดๆ
นายหวาดระแวง วิตก เป็นโรคนอนไม่หลับ
มีชีวิตเหมือนจ่ออยู่หน้าประตูนรกทุกวัน
ไม่มีความอดกลั้น ใครกระตุ้นเป็นมีเรื่อง ใครสะกิดเข้าเป็นอันอาละวาด
เพราะงั้นไม่มีเหตุผลอะไร ให้นายย้อนมองชีวิตที่ผ่านมา
และไม่จำเป็นต้องอยากรู้ด้วย
นายแค่…
เชื่อในสิ่งที่มองเห็นตรงหน้า มองดู นึกถึงมัน และมีความสุขกับมันซะ
ตอนนี้ตรงหน้านายมีจาจังมยอนอยู่
นายแค่กินมันให้อร่อยก็พอแล้ว
พี่คงเหนื่อยมามากสินะ
โฮแจ คือ…
(ไม่แสดงหมายเลข)
สวัสดีครับ
ฮัลโหล
ฉันเอง
คุณอยู่ไหนครับ
แผลล่ะ ดีขึ้นแล้วเหรอครับ
ฉันเข้าไปหาคุณแป๊บนึงได้ใช่ไหม
มีอะไร…
มันเกิดอะไรขึ้นครับ
ข้อเสนอนั้น…
ยังใช้ได้อยู่ไหมคะ
ที่ชวนให้เป็นพวกเดียวกัน
ฉันอยากรู้ว่ายังทันรึเปล่า
สวัสดีครับ
คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส