(สัตว์สยองกยองซอง 2)
อย่าฆ่าเราเลยนะครับ
อย่าฆ่าเราเลย
อย่าฆ่าพวกเราเลย
อย่าฆ่าเราเลยครับ อย่าฆ่าพวกเราเลย
มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่
อย่าฆ่าเราเลย
ทั้งหมดเป็นฝีมือฉันงั้นเหรอ
เกาหลีได้เอกราชแล้ว
(เอกราช)
เกาหลีได้เอกราชแล้ว
เป็นอิสระแล้ว ได้เอกราชแล้ว
ทีนี้กยองซอง
(อิสรภาพจงเจริญ)
ก็จะได้ผลิบานอีกครั้งแล้วสินะ
แต่ฤดูอันหนาวเหน็บของฉัน
ยังไม่สิ้นสุดลงเลย
ฉันถูกทิ้ง ให้อยู่ในนรกอเวจีคนเดียวอย่างนี้
และถูกทุกคนลืมเลือนหมดสิ้น
แต่ว่า…
ทำไม
ทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแล้ว
นายท่านจาง
คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
นี่คุณ…
ผมว่าคุณจำคนผิดแล้วนะครับ
พูดถึงใครนะ
โทษทีนะ ผมไม่รู้จักเขาหรอก
- ไม่ใช่นายท่านจางหรอกเหรอ - ไม่ใช่ครับ
ผมชื่อจางโฮแจต่างหาก
ไหวหรือเปล่าครับ
ฉันทำอะไรไป
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
นี่คุณ
จะเป็นเขาไปได้ยังไง
นี่คุณครับ
เดี๋ยวสิครับ
คุณยังไม่ได้ตอบผมเลยนะ
ตอบอะไรเหรอ
ว่าที่จริงแล้วคุณเป็นใคร
ทำไมวันนั้นคุณถึงอยู่ที่นั่น แล้วเป็นอะไรกับคุณโอกีฮุนที่ตายไป
ก็แล้วทำไมฉันต้องมาตอบ เรื่องพวกนั้นกับนายด้วยล่ะ
ที่จริงแล้วผมกำลังจะกลายเป็นแพะ
ในคดีฆาตกรรม เพราะวันนั้นผมดันไปพัวพันกับคุณ ในห้องของโมเต็ลนั่น
บอกหน่อยเถอะครับ
ว่าคุณไปอยู่ที่นั่นทำไม
มีคนจ้างวานฉัน
เขาขอให้ฉันตามหาคนหาย
ฉันไปที่นั่นเพื่อตามหาโอกีฮุนที่หายตัวไป
ตอนฉันไปถึงเขาก็สิ้นใจไปแล้ว
งั้นเราก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
สถานการณ์เดียวกันที่ไหน
ผู้ต้องสงสัยมันคือคุณนี่นา
ตำรวจมีคลิปของคุณเหมือนกันนะครับ
อีกไม่นานก็คงหมายหัวคุณด้วยนั่นแหละ
แล้วไง
มาร่วมมือกันไหม
คุณไม่ใช่คนร้าย ผมก็ไม่ใช่เหมือนกัน
แต่ว่าเราสองคนถูกตำรวจสงสัยกันทั้งคู่เลยนี่ครับ
งั้นก็ต้องช่วยเหลือกันสิ
เป็นการขอร้องที่มั่นหน้ามั่นใจเสียเหลือเกินนะ
อยู่ฝ่ายเดียวกับผมไม่มีอะไรเสียหรอกน่า
แหม จะให้พูดอวดตัวเองก็ยังไงอยู่นะ
แต่ผมเนี่ยค่อนข้างจะมีชื่อเสียง ในวงการนี้เลยแหละ
ฉันเป็นคนทำงานคนเดียว
ฉันไม่ชอบไปสุงสิงกับใครน่ะ
ผมเองก็ไม่ชอบสุงสิงกับชาวบ้าน เหมือนกันนั่นแหละ แต่ว่า…
มีคนตายทั้งคนเลยนะ หือ
ผมไม่ยอมโดนซ้ำสองหรอก
งั้นจะบอกให้แล้วกัน
ต่อให้นายรู้ตัวฆาตกรก็ต่อกรมันไม่ไหวหรอก
จะต่อกรไหวหรือไม่ไหว เรื่องนั้นเดี๋ยวผมตัดสินเอง
ถ้างั้นก็เอาเลย
แต่อย่าคิดมาอาศัยอะไรฉันแล้วกัน
อาศัยคุณงั้นเหรอ ใครกันน่ะ
- ผมเหรอ - ใช่น่ะสิ
ปัญหาของใครปัญหาของมัน ดิ้นรนแก้ไขกันเอาเองเถอะ
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างความจริงและการบิดเบือน)
(ตอนที่ 2 ร่องรอย)
มาแล้วเหรอ แล้วที่ไปมาเป็นยังไงบ้าง
ไปตามหายัยนั่นเหรอ แล้วเจอไหม
เลิกถามก่อนได้ไหม ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะคุย
พี่ รู้จักใครที่ชื่อนายท่านจางไหม
- ใครนะ - นายท่านจาง
ไม่นะ ไม่เห็นจะเคยได้ยิน
ทำไมเหรอ
ก็ผู้หญิงคนนั้นเขาเรียกผมว่านายท่านจางน่ะ
แล้วไง
ผมก็บอกว่าไม่ใช่ผม
แต่ชื่อนั้นมันคุ้นหูผมยังไงก็ไม่รู้
เลยคิดว่าอาจจะเคยได้ยินชื่อนั้น จากปากพี่หรือเปล่า
จากฉันเหรอ
ไม่ใช่มั้ง ไม่เห็นเคยได้ยินชื่อนี้
ฉันว่าจะต้มรามยอน กินไหม ให้ต้มเพิ่มไหม
ไม่ละ ผมขอผ่าน
ครับ จางโฮแจ บริษัทบูกังครับ
นั่นใครเหรอครับ
มีงาน ผู้สูญหายชื่อจางโฮแจ
อายุสามสิบต้นๆ
หายตัวไปประมาณปีนึงแล้ว
เขาส่งรูปวาดมาเพราะไม่มีรูปถ่าย รับงานได้ไหม
เอ้า นี่ครับ
ขอบคุณนะคะ
อืม
เอธิโอเปีย
ปารากวัยต่างหากครับ
ฉันไม่รู้เรื่องกาแฟหรอกค่ะ แค่ลองเดาเอามั่วๆ
ที่จริงผมก็ไม่รู้ครับ แค่อ่านข้างซองเฉยๆ
อ๋อ
ผมเดาว่าคุณคงไม่ได้มาดู ว่าผมชอบกาแฟอะไรหรอก
เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ มีเรื่องอะไรกันแน่
ที่จริง
ฉันเอานี่มาให้น่ะค่ะ
(คดีฆาตกรรมต่อเนื่องเขตจงโน สถานีตำรวจจงโน)
(รายงานเกี่ยวกับคดี)
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องในท้องที่เรา ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาค่ะ
และเหยื่อรายที่ห้าก็คือคุณโอกีฮุนค่ะ
วิธีสังหารเหยื่อ ทั้งห้าคดีเหมือนกันหมดเลย
ตอนที่พบศพ ตาข้างนึงของศพแล้วก็สมอง
- หายไปหมดเลยค่ะ - สมองเหรอ
หมายถึงสมองในนี้เหรอครับ
เอาจริงนะคะ
ทางตำรวจเองก็สับสนเหมือนกันค่ะ
เพราะว่าไม่เคยเจอ การฆาตกรรมแบบนี้มาก่อนเลย
เรายังไม่ทราบแน่ชัดว่าเครื่องมือสังหาร ที่ใช้ในการดูดสมองออกไปคืออะไร
นี่จะบอกว่าเป็นฝีมือคนเดียวกันหมดเหรอครับ
ค่ะ เป็นฝีมือของคนคนเดียว
ยังไม่ตอบอีกเหรอครับ
ถ้าคุณยุ่ง จะฝากเบอร์ไว้แล้วกลับเลยก็ได้นะคะ
เดี๋ยวฉันส่งข้อความบอกค่ะว่าเขารับงานไหม
คุณทำงานกับนางแอ่นเงินมานานเท่าไหร่แล้วครับ
ฉันขอไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับนางแอ่นเงินนะคะ
ฉันรับแค่งานหาคนหายค่ะ
หรือว่าคุณคือคนที่…
รับเคสหากีฮุนด้วย
อ๋อ…
ถ้าอย่างงั้นที่นี่
คือแผนกรับเรื่องสินะ
ใช่ไหม
(- รออยู่ที่นั่น ฉันกำลังไป อย่ามานะ)
ผมอยากรู้จังครับ
ว่านี่มันหมายความว่าไง
คุณต้องมีสาเหตุและจุดประสงค์ ที่เปิดเผยเนื้อหาการสืบสวนแน่ๆ
แบบนี้ถึงจะแฟร์ไงคะ
คุณควรรู้ว่าคดีที่คุณเอาเท้าแหย่เข้าไปมันเป็นไง
ว่าคนร้ายคนนี้อันตรายมากแค่ไหน อำมหิตมากขนาดไหน
อย่างน้อยคุณควรได้รู้ไว้น่ะค่ะ
เพิ่งย้ายมาหน่วยนี้ ไม่นานใช่ไหมครับ
ย้ายมาได้สองเดือนแล้วล่ะค่ะ
ไขได้กี่คดีแล้วล่ะครับ
ก็คดีทั่วไปสองคดี
แล้วได้รับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเนี่ยนะ
ฉันเลือกคดีที่จะรับไม่ได้หรอกนะคะ ฉันแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้นค่ะ
ว่าแต่ทำไมติดไอนั่นไว้ตรงนั้นล่ะครับ
ตรงนั้นมัน เห็นชัดพอตัวเลยนะครับว่าไหม
- ต้องขอโทษด้วยค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
- ตกใจเลยสิ - ค่ะ
((ด่วน) พบเหยื่อที่คล้ายคลึง กับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องล่าสุด)
คดีฆาตกรรมอีกแล้วค่ะ นี่เหยื่อรายที่หกแล้ว
ไปด้วยกันเถอะครับ
เอ๊ะ
อ้าว
ขอความร่วมมือด้วยนะครับ ช่วยไป เอ่อ…
ถอยไปหน่อยครับ กรุณางดถ่ายรูปนะครับ ถอยไปด้วยครับ
ถอยไปหน่อยครับ
ไม่ได้นะครับ นี่ที่เกิดเหตุครับ ถอยไปเลยครับ
- มีใครบาดเจ็บเหรอคะ - นี่ที่เกิดเหตุนะครับ
หลบไปหน่อยครับ หลีกทางหน่อยครับ
ตูแล้วอยากจะบ้า
ไม่นึกเลยว่าต้องมาเจอแบบนี้
- ใครมันจะนึกกันเนอะ เอาไงต่อดี เราอะ - จะอะไรกันเนี่ย
เขาดีกับฉันมากเลยด้วย
(มาดามนา)
แกเป็นใคร
รู้จักจางโฮแจได้ยังไง
แกฆ่ามาดามนาเองเหรอ
ฉันถามอยู่นะ อย่าเฉไฉไปเรื่องอื่นสิ
ตอบมา
ไอ้เลวระยำนี่
ตอนนี้แกอยู่ไหน
บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าแกอยู่ไหน
- ฉันถามเธอก่อน - ห้ามถ่ายรูปครับ
ฉะนั้นเธอต้องตอบฉันสิ
ออกมาเลยครับ ออกมาเลย
หลีกทางด้วยครับ บอกแล้วยังไงล่ะครับ ว่าห้ามถ่ายน่ะ ได้ยินไหมครับ
- หลีกทางหน่อยครับ - หลีกหน่อยครับ นี่ที่เกิดเหตุ
นี่ที่เกิดเหตุนะครับ
ขอบคุณนะคะ มาเองคงช้าแน่
โธ่เอ๊ย วิ่งไม่ดูเลยอะ
แปลกจังแฮะ
ทำไมไม่ตายล่ะ
ปกติถ้าขนาดนี้
ต้องคอหักตายไม่ก็ไส้แตกกระจุยกระจายไปแล้วสิ
ถ้าเป็นคนน่ะนะ
แกเป็นใครกัน
ฆ่ามาดามนาทำไม
ฆ่าโอกีฮุนด้วยหรือเปล่า ทั้งหมดนี่ฝีมือแกเหรอ
เรา…
พวกเดียวกันสินะ
ขอเช็กหน่อย
แกเป็นใครวะ หา
นี่คุณ เป็นไรไหม
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ฮัลโหลครับ ที่นี่มีคนถูกแทงครับ
รีบมานะครับ ด่วนเลย
ไหวไหมครับ
ทนอีกนิดนึงนะ รถฉุกเฉินกำลังมาแล้ว รออีกเดี๋ยวนะ
นี่ คุณ… นี่ คุณ
ตั้งสติไว้ก่อนสิครับ นี่ คุณ
อย่าหลับนะครับ นี่ คุณ ฟื้นสิ
ตื่นแล้วเหรอครับ
คือผมเห็นคุณหลับสบาย
ผมเลยตั้งใจไม่ปลุก
นายท่านจาง
เป็นอะไรครับ
หรือว่า คุณฝันถึงอะไรไม่ดีงั้นเหรอครับ
ฉันฝันร้ายมากๆ เลย
ฝันน่ากลัวมาก
แถมเหงาด้วย
ฝันมัน… ก็แค่ฝันแหละครับ
อย่าไปใส่ใจมันนักเลย
ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมไม่ไปไหนหรอก
ผมจะอยู่แบบนี้
ข้างๆ คุณตลอดไปเลย
ทางนี้เลยค่ะ
ปล่อยมือคนไข้ได้แล้วค่ะ คนไข้เสียเลือดมากต้องรีบรักษาค่ะ
(จอนซึง)
ครับ ท่านประธาน
เปล่าครับ ผมอยู่เลเวลหนึ่ง
ครับ
เมื่อคืนเหรอครับ
(ฆาตกรรมหญิงวัย 40 เจ้าของบาร์แจ๊ส นัยน์ตาศพได้รับความเสียหาย)
เดี๋ยวผมสืบเองครับว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่ต้องห่วงเลยครับ ผมจะจัดการไม่ให้ท่านต้องกังวล ครับ
โทรหาซึงโจหน่อยซิ
ครับ รับทราบครับ
คนไข้ฉุกเฉินเมื่อกี้หายไปไหนรู้ไหมครับ
อ๋อ ฉันไม่เห็นเลยนะคะ
เอ่อ เป็นยังไงบ้างครับ ผู้หญิงคนนั้นเขาโอเคไหมครับ
ตอนนี้คนไข้เขาหายตัวไปน่ะครับ
เรากำลังตามหา ในตึกโรงพยาบาลกันอยู่ครับ
แต่เหมือนว่า เธอน่าจะออกไปข้างนอกแล้ว
เดี๋ยวนะ
อะไรกันเนี่ย
โธ่ ไม่เห็นต้องเรียกกันออกมาหมดเลยนี่ครับ
ขู่กันด้วยวิธีนี้มันล้าสมัยไป
อย่าไปก่อปัญหาอีกล่ะ อย่าทำอะไรตามใจชอบด้วย
เพราะผมทำตามใจชอบไง เลยจัดการเรื่องไอ้โอกีฮุนได้
ก็รู้ดีนี่
เวลาฉันพูดอะไรอยู่ แกแค่ฟังก็พอ
ไม่อึดอัดเหรอที่ต้องอยู่แบบนี้
จะอยู่หลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
จากกำลังที่เรามี เราก็ใช้ชีวิตตามต้องการได้แล้วนี่
กำลังที่ควบคุมไม่ได้ มันไม่ใช่กำลังที่แท้จริงหรอก ซึงโจเอ๊ย
ก็แค่ความเฉื่อยชาไม่เป็นระเบียบ และความรุนแรงนั่นแหละ
อยู่เงียบๆ สักพัก อย่าให้ฉันได้ยินเรื่องแกล่ะ
แกน่ะอยู่เฉยๆ ไปซะ
จนกว่าเรื่องราวที่แกไปก่อเอาไว้มันจะซาลง
ถ้าแกก่อเรื่องอีกรอบละก็ ฉันจะให้แกไป อธิบายเรื่องทั้งหมดต่อหน้าท่านประธานเองเลย
ถ้าจะเอางั้นก็ตามใจนะ
แน่ใจเหรอว่าตายแล้ว
พี่โฮแจน่ะ
เขาตายแล้วจริงๆ น่ะเหรอ
นี่ ซึงโจ อย่าเอ่ยชื่อนั้นออกมาจากปากแกอีกนะ
ไม่งั้นตาย
ไอ้สัตว์
(สถานีตำรวจจงโน)
เฮ้อ…
นี่ก็เหยื่อรายที่หกแล้วนะเว้ย
คนร้ายแม่งไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย
นอกจากวิธีสังหาร เหยื่อแต่ละรายก็ไม่ได้มีความเชื่อมโยงกันเลย
รูปแบบก็ไม่มี
ให้ตาย
ทางนั้นรวบรวมอะไรได้บ้างไหม
สายสืบโน
นี่ โนจีซู
ได้อะไรบ้างไหม
- ยังค่ะ ไม่เจออะไรเป็นพิเศษเลย - แล้วไง
คะ
แล้วเธอมัวนั่งทำพระแสงอะไรอยู่เล่า นั่งไปแล้วไม่ได้อะไรสักอย่าง
ฉันก็…
บอกแล้วนะว่าให้ตามติดจางโฮแจ
แล้วใครบอกให้เธอมานั่งอยู่ที่โต๊ะ ฟังเพลงไปวันๆ เนี่ย
งั้นฉันไปก่อนนะคะ
(อึลจีโร)
นี่เขายังไม่เข้ามาอีกเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าบ้านนางแอ่นเงินอยู่ที่ไหน
มาดามนาเองก็คงไม่รู้ถึงขั้นนั้นหรอก
เพราะส่วนใหญ่แล้ว เขาส่งข้อความหากันอย่างเดียวเลย
เหมือนจะโทรหากัน เฉพาะตอนที่มีเรื่องด่วนเท่านั้น
ฉันว่าไม่มีใครเคยเจอ หรือว่าเห็นหน้านางแอ่นเงินสักคนเลย
ทำไมวังเวงจังล่ะ
ปัดโธ่
ก็อย่างเขาว่ากันนั่นแหละว่าคนเราไม่รู้วันพรุ่งนี้
ใครจะคิดมาดามนาจะจากไปแบบนี้
ทำไมให้เยอะจังเลย
ไหนบอกว่าหลานเพิ่งเรียนจบไงครับ เอาไว้ซื้อชุดให้หลานสิ
จะว่าไปหลานฉันก็เพิ่งจะสอบเข้าทำงานมาแน่ะ
สอบรอบเดียวแต่ผ่านฉลุยหมดเลย ผ่านยันรอบสัมภาษณ์เลยนะ
ได้งานแล้วด้วยเหรอครับ
สอบได้ที่จอนซึงเภสัชกรรมแน่ะ
ว่าจะซื้อสูทสวยๆ ให้เขาใส่อยู่พอดีเลย
ขอบใจนะประธานจาง
ประธานคือพี่ยงกิลต่างหากครับ
โอ๊ย แอนเทนน่าอย่างเรารู้กันหมดนั่นแหละ ว่าคนที่หาเลี้ยงบริษัทบูกังคือนายท่านจาง
ใครนะครับ
หือ
เมื่อกี้เรียกผมว่าอะไรนะครับ
ก็ แหม…
เมื่อก่อนที่ตรงนั้นเคยเป็นโรงรับจำนำมาก่อนนี่นา
มีชื่อว่าคลังสมบัติทอง
เขาเป็น เจ้าของที่นั่นน่ะ
เขาเป็นคนดีมากเลยแหละ ตั้งแต่สมัยรุ่นแม่ของฉันแล้ว
อย่างงั้นเหรอครับ
ชื่ออะไรนะครับ
คนเรียกเขา
ว่านายท่านจางน่ะ
นายท่านจาง
ผลการทดลอง เอ 0-67 ครับ
รอบนี้คืบหน้าไปไกลเท่าไหร่แล้วล่ะ
เรายังข้ามขั้นที่สองไปไม่ได้สักทีครับ
อย่ากลัวสิ เมื่อไหร่ที่มันสัมผัสได้ว่าแกกลัว ตอนนั้นแหละที่มันจะขย้ำแก
นิ่งเอาไว้นะ อย่าขยับ
ช่วยผมด้วยครับ
แกอย่าไปหลบตามันสิ ทนไว้
ไม่ไหวแล้ว
ไม่!
จะเอาแต่รายงานผล ที่มันล้มเหลวให้ฉันฟังถึงเมื่อไหร่ล่ะ
ถ้าแกควบคุมไอ้พวกที่อยู่ข้างล่างนั่นไม่ได้
เราจะก้าวไปขั้นต่อไปได้ยังไงกัน
ถ้าแกยังเฉื่อยแฉะจนไม่ได้ผลลัพธ์อะไรอยู่แบบนี้
สงสัยต้องพาตัวไอ้หมอนั่นกลับมาแล้วละ
ผมจะหาวิธีให้ได้ครับ
ท่านประธานคนก่อน เขาตั้งใจฝังนาจินไว้ในหัวของแก
เพราะหมายมั่นให้แกปกป้องจอนซึง
และอุทิศตนเต็มที่เพื่อสร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
ถ้าแกยังผิดพลาด ยังล้มเหลวไม่เป็นท่าแบบนี้ต่อไปเนี่ย
ก็จำเอาไว้ให้ดีว่าแกถูกเขี่ยทิ้งได้ทุกเมื่อ
ผมไม่เคยลืมเลยครับ
ไม่เคยเลยสักครั้ง
ซึงโจล่ะ
ผมว่ากล่าวตักเตือนเรียบร้อยครับ คงสงบเสงี่ยมไปสักพัก
บอกมันซะว่าถ้ามันก่อเรื่องอีกรอบ ตอนนั้นมันได้ถูกจับขังลืมแน่
ฆ่าแกงคนเนี่ยนะ
นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว
จะซื้อมาทำไม หือ อืดหมดแล้ว เสียดายว่ะ
ได้ยินว่าที่นี่เคยเป็น โรงรับจำนำนะพี่ ชื่อคลังสมบัติทองน่ะ
อ๋อ เหรอ
เห็นว่าเจ้าของชื่อนายท่านจางนะ
คุณยายแอนเทนน่าเขายังรู้เลย พี่ไม่รู้บ้างเหรอ
ไม่รู้สิ อาจจะเคยได้ยินแต่ว่าลืมไปแล้วมั้ง
อะไรอีกเล่า
ถามเฉยๆ นะพี่
หนึ่งปีก่อนที่ผมจะประสบอุบัติเหตุน่ะ
ยังมีเรื่องอะไรที่ผมควรรู้ไหม
ก็ไม่มีนะ
เรื่องที่แกควรรู้ ฉันว่าฉันเล่าให้ฟังหมดแล้ว ทำไมเหรอ
สงสัยอะไรอีกล่ะ
คือผมก็ไม่รู้ว่าผมต้องรู้เรื่องอะไรอีกบ้าง
คือเท่าที่ผมจำตัวเองได้น่ะ
ก็มีแค่ตอนหลังเกิดเรื่อง
ส่วนความทรงจำก่อนเกิดเรื่อง พี่ก็เป็นคนเล่าทั้งนั้นนี่
- นี่ โฮแจ เชื่อใจฉันไหม - เชื่อสิ
แล้วก็รู้ใช่ไหมว่าไม่มีใครบนโลกนี้ จะห่วงแกมากเท่าฉันอีกแล้วน่ะ
เอ้อ รู้สิ
เพราะงั้นฟังพี่นะ
ตัวแกในตอนนี้น่ะ ดีกว่าตอนเกิดเรื่องมากเลย
เอ่อ การจำทุกอย่างที่ผ่านมาได้น่ะ มันไม่ได้ดีเสมอไปหรอก
พอเห็นแกฉันก็เลยได้เข้าใจ ว่าทำไมการลืมเลือนถึงเป็นพรแก่มนุษย์
ไหนๆ ก็ได้รีเซ็ตใหม่แล้ว ก็ไม่เลวนี่ที่จะมูฟออนไปใช้ชีวิตใหม่น่ะ
ชีวิตผมเคยห่วยมากเลยเหรอ
จริงจังเป็นสารคดีเลย ปัดโธ่เว้ย
ฉันไม่ได้หมายความอย่างงั้นสักหน่อย
ก็พี่บอกไหนๆ รีเซ็ตแล้ว ให้มูฟออนไปใช้ชีวิตใหม่นี่
ไม่ได้หมายความว่าชีวิตผมก่อนเกิดเรื่อง มันโคตรอาภัพ
ไม่ก็โหลยโท่ยมากอะไรแบบนั้นหรอกเหรอ
ยังไงแกก็ประสบอุบัติเหตุ แถมเสียความจำไปแล้ว
ผมสงสัยเรื่องความทรงจำ
จริงๆ นะพี่
นี่โฮแจ
บอกหน่อยได้ไหม
เมื่อก่อนผมเป็นยังไง
ผมมันโหลยโท่ยขนาดไหนกันเชียว
นะ
ชีวิตแก
เหลวแหลก เละเทะ แถมดูไม่ได้สิ้นดีเลยละ
แกทั้งหดหู่ ทุกข์ทน ไม่มีความสุขด้วย
เห่ยไม่รู้จะเห่ยยังไง
แกเพ้อกระวนกระวาย ระแวง นอนไม่หลับ เหมือนคนเกาะขอบประตูนรกอยู่ทุกวัน
แกโมโหแล้วก็คุมตัวเองไม่ได้ เดี๋ยวก็เที่ยวก่อเรื่อง เดี๋ยวก็พังทุกอย่างเละเทะ
เพราะฉะนั้นนะ ชีวิตแกไม่มีอะไร ให้ย้อนไปสนใจหรอก ไม่มีอะไรให้สงสัยด้วย
แกน่ะก็แค่คิดและเชื่อในสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า แล้วก็สนุกกับมันก็พอ
ตอนนี้ข้างหน้าแกมีจาจังมยอนวางอยู่ ที่แกต้องทำก็แค่กินมันให้อร่อยก็พอแล้ว
พี่คงลำบากมามากเลยเนอะ
คือว่าโฮแจ…
(หมายเลขที่ไม่รู้จัก)
ฮัลโหลครับ
ฉันเองค่ะ
อยู่ไหนครับ
แล้วที่เจ็บตัวล่ะ โอเครึยัง
ฉันเข้าไปแป๊บนึงได้ใช่ไหม
เฮ้ย นี่
เกิดอะไรขึ้นน่ะครับ
ข้อเสนอของคุณ
ยังมีผลอยู่ไหม
ที่ชวนอยู่ฝ่ายเดียวกัน
ตกลงตอนนี้ยังทันไหม
(เอ็ม)
ฮัลโหลครับ