POTWÓR Z GYEONGSEONGU 2
Przyjacielu… Czemu wciąż walczysz?
Wiesz, że nie możesz wygrać.
Nie walczę, by wygrać.
Tylko, by nie zapomnieli.
By przypomnieć im o tym, co nam zrobili.
O tym, że wciąż żyją ludzie, którzy pamiętają ich grzechy.
By sprawić, że pożałują.
Jeśli nie żałują,
to niech przynajmniej żyją z poczuciem winy.
Nawet jeśli nie czują się winni,
chcę być dla nich jak zadra.
Sprawić, że poczują się źle.
Dzięki temu nie będą w stanie zapomnieć.
Nie możesz wybaczyć?
Jak, skoro nigdy nie przeprosili?
Idą w zaparte, twierdzą, że nic takiego nie miało miejsca.
Czy wybaczenie im nie jest bezcelowe?
A jednak
wszystko to dotyczy przeszłości.
Wtedy ludzie nie mieli wyboru.
Jasne.
Takie były czasy,
i można by uznać, że nie mieli wyboru. Wszyscy jesteśmy ludźmi.
Ale
tylko człowiek może zrozumieć wyrządzone przez siebie krzywdy i je naprawić.
Gdybyśmy nie próbowali,
świat byłby dużo gorszym miejscem.
Jak bardzo mi ufasz?
Zaufania nie da się zmierzyć.
Ono jest albo go nie ma.
Żałuję,
że w ogóle cię poznałem.
Gdyby nie to, nie miałbym nic przeciwko… staniu się potworem.
Co ty wyprawiasz?
Mówiłem.
Nie chcę umrzeć.
Ho-jae pozwolił mi marzyć.
Uznałem, że mogę żyć jak on.
Jak człowiek. Jak na człowieka przystało.
Ale…
nie zdołałem.
Prawda jest taka, że jestem potworem.
Nie obchodzi mnie cudzy los.
Nie czuję się winny,
nie mam wyrzutów sumienia.
To co mi zagraża, zabijam. Gdy się nudzę, poluję.
Gdy jestem głodny, żeruję.
Poza tym…
nic nie daje takiego kopa.
Ponoć twoją matką była Akiko.
Wiesz chociaż…
jak zginęła?
Tak.
Czemu pytasz?
Dawne dzieje, co za różnica?
Wychowała mnie pani Maeda.
To ona mnie chroniła.
Nie sądzisz, że cię wykorzystała?
Dobry syn tylko potakuje.
Nie rozumiesz.
To ja ją wykorzystałem.
Żeby przetrwać.
Dlatego…
Giń.
Yoon Chae-ok. Przyprowadź ją do mnie.
Dla dobra Ho-jae.
Musi zginąć z ręki pana Janga.
Umrzyj wreszcie.
Stój, bo strzelam!
Pan Jang będzie zawiedziony, gdy odkryje,
że postanowiłeś zostać potworem.
A ten człowiek?
Co to za jedni?
Biegnij, inaczej będzie po tobie.
Co to ma znaczyć?
Hejże! Uciekaj, jak najdalej stąd.
Kto?
Kto was przysłał?!
Nie masz szansy wygrać.
Chcesz się założyć?
Zobaczymy, kto będzie górą.
Pani Maeda zabije wszystkich z twojego otoczenia.
Zależy jej na tym, byś został sam jak palec.
Prawdę mówiąc, nie ma dla mnie większego znaczenia,
kto wygra. Chcę tylko, by ta walka szybko dobiegła końca.
W tym celu
może się przydać to.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY UCZYNNOŚCIĄ A WYZYSKIEM
ODCINEK 7 CZŁOWIEK MARGINESU
Zlituj się nad nim, pani Maedo.
Choć raz odpuść Ho-jae.
Proszę.
Będę go pilnował.
Dopilnuję, by się tu nie pokazał.
Będę go strzec, jak oka w głowie,
więc tym razem, daruj mu życie.
Możesz
zaświadczyć za to życiem?
Jeśli naprawdę darujesz Ho-jae życie,
to tak.
Tak zrobię.
Ho-jae…
Ho-jae.
Wracajmy do domu, dobrze?
Zbierajmy się stąd. Co ty na to?
Rozumiem, już jadę.
Możesz zostać. Sam to załatwię. Co?
Dokąd pan jedzie?
Kwon Yong-gil odzyskał przytomność. Niedługo wrócę.
INSPEKTOR NOH JI-SU
I jak ci idzie?
Kapitanie?
Kapitanie!
Co jest?
Pani Maeda zwęszyła nasz plan.
Witaj.
Czekałam na ciebie.
Już rozumiem, dlaczego po drodze nikogo nie spotkałem.
Choć tyle mogłam zrobić dla starego przyjaciela.
Wciąż jesteśmy przyjaciółmi?
Tyle czasu upłynęło, tyle się zmieniło… ale skoro stoimy twarzą w twarz,
to chyba jednak tak.
Może właśnie dlatego…
Bycie kimś, kogo nie pamiętasz,
okazało się trudniejsze, niż myślałam.
Gdybyś wiedziała, jak cię pamiętam,
wolałabyś moją niepamięć.
Dużo lepiej…
mieć bolesne wspomnienia,
niż żyć z wielką wyrwą w sercu.
Nie jesteś już dla mnie źródłem bólu.
Wzbudzasz we mnie odrazę.
Wciąż uważasz, że życie wszystkich ludzi jest tyle samo warte?
A ty, że jest inaczej?
A co z Yoon Chae-ok?
Jej… też to dotyczy?
Zawsze się zastanawiałam…
czy rzeczywiście wierzysz w równość wszystkich ludzi.
Weźmy twojego przyjaciela w szpitalu.
Przeniesiemy pana na oddział.
Co?
Albo…
twojego kolegę policjanta.
I młodzieńca numer 71, którego szukasz.
Co, gdybyś musiał wybrać między życiem ich wszystkich albo Yoon Chae-ok?
Którą stronę byś wybrał?
Nie.
Nie zrobiłaś tego.
Jej tu nie ma.
Zostanie pozbawiona najinu w zbiorniku wodnym.
Są dwie możliwości.
Stanie się kimś innym i straci pamięć, jak ty przed rokiem.
Albo nie zdoła wydostać się ze zbiornika
i utonie.
Decyduj,
kogo uratujesz najpierw?
Yoon Chae-ok?
Wrzucić ją.
A może…
kolegów?
Wybieraj.
Czas ucieka.
Musiałaś posunąć się tak daleko?
Chciałam tylko ustalić,
czy mówiłeś prawdę i przetestować twoje poglądy w praktyce.
Jak myślisz?
Czy życie każdego człowieka… jest warte tyle samo?
Wciąż uważasz, że tak jest?
Panie Jang…
Kapitanie!
Nie rób tego!
Nie schodź na dół!
Kompletnie ci odbiło?!
Czemu tu zszedłeś? Co ci strzeliło do łba?
Już z nimi walczyłem.
Odpuść.
Nie wydostaniesz się.
Gdzie pan Jang?
Powiedz mi tylko,
czy wciąż żyje?
Żyje, ale trudno będzie wam się spotkać.
Jang Tae-sang postanowił uratować innych, nie ciebie.
Wskutek tej decyzji, zginie, rozerwany na strzępy.
Ty umrzesz tu, w tym zbiorniku wodnym.
Jeśli chcieliście wygrać, mogliście podejść do tego realistycznie.
Jesteście zbyt emocjonalni, działacie z błahych pobudek.
Tak jak mamy swoje powody, by wybrać życie,
tak mamy swoje powody, by wybrać śmierć.
Nie boisz się śmierci?
Nie przeraża mnie wizja śmierci…
tylko samotnego życia bez końca.
Wielka szkoda.
Masz piękne oczy.
Co to za stwór?!
Co to?
Cicho bądź! Szlag!
Ho-jae!
Nic ci nie jest?
Chwila…
Idź stąd!
Uciekajcie!
Przetnij więzy.
Szlag.
Teraz ja.
O cholera. Szybciej.
Trzeba zabrać Jong-hyeoka! Pośpieszmy się.
Dzięki.
Już.
Ho-jae! Za wami jest winda. Chodu!
Szlag!
Uciekajcie!
Szybko!
Jak bardzo obniżyć temperaturę?
Do 18-tu stopni.
Dość.
Wiem, że cierpisz.
W powietrzu wykryto azot.
Zalecana ewakuacja.
Winda!
Wykryto azot.
Pośpiesz się.
Co on wyprawia?
Ho-jae!
Nic wam nie jest?
Jesteś cały?
Nie ma czasu na pogawędki.
Piętro wyżej powinien być długi korytarz. Idźcie nim do końca.
Przejście za żelaznymi drzwiami po prawej powinno wyprowadzić was na zewnątrz.
Moment. A co z tobą? Yoon Chae-ok tu jest.
Nie możesz tu zostać!
Wezwijcie policję.
Jasne. Daj spokój. Chodź z nami. Wyjdźmy razem!
Nie ryzykuj, ratuj własną skórę!
Idźcie beze mnie.
Znajdę ją i wyjdziemy razem.
Jak sytuacja?
Temperatura wody spadła do 20-tu stopni.
W ciągu 2-3 minut spadnie do 18-tu.
Wtedy dojdzie do zatrzymania krążenia.
Panie Jang.
Pragnę do ciebie pójść.
Jest coś…
co chciałam ci powiedzieć.
Jest tyle rzeczy…
które chciałam z tobą zrobić.
Co się dzieje?
Jej najin nie był uśpiony?
Czemu to zrobiłaś?
Naprawdę…
chciałaś mnie zabić?
Powinnam była zabić cię wtedy,
przed rokiem.
Kiedy wybrałeś pana Janga, a nie mnie.
Czy choć przez moment…
myślałaś o mnie jak o synu?
Są relacje, które osłabiają ludzi.
Macierzyństwo, przyjaźń, miłość, patriotyzm…
Gdy zamkną się w więzieniu nic nieznaczących układów,
ludzie stają się bezdennie bezużytecznymi,
żałosnymi istotami.
Dają się wykorzystać
i stają się zbyteczni.
Nie tak cię wychowałam, Seung-jo.
Chłostałam cię i tresowałam,
żebyś do nikogo się nie przywiązał i stał się idealny na własną rękę.
Ale ty marzyłeś o matce
i zdałeś się na Janga Tae-sanga.
Rozczarowałeś mnie.
Przykro mi.
Ale skoro cię zawiodłem,
to znaczy, że miałaś wobec mnie jakieś oczekiwania.
Zgoda.
Będę się bardziej starać.
Nie będę za nikim tęsknił,
wyzbędę się oczekiwań.
Dlatego…
pora, byś mnie dostrzegła.
Nie będę z tobą związany…
i stanę się idealny na własną rękę.
Jak pięknie…
Jej serce stanęło.
Przejmę jej najin.
Myślisz…
że i dla nas przyjdą dobre czasy?
Bez wątpienia.
Dopilnuję, by tak się stało.
Co jest?
Co ze mną będzie?
Cóż,
zginęły 3 osoby, więc będziesz musiał ponieść konsekwencje.
Dopilnuję,
by sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące,
głowa do góry.
Ruchy!
Co się stało?
Nic panu nie jest?
Nie. Jest pan ranny?
Chyba złamałem nogę. Co teraz?
Przeprowadzimy rewizję w siedzibie Jeonseung Biotech.
Załatw nakaz. Tak jest. Szlag.
W porządku?
Tylko wy dwaj się wydostaliście?
Słucham?
Jest was tylko dwóch?
Tak.
Tylko dwóch. Jasne.
ARESZTOWANIA W SIEDZIBIE JEONSEUNG BIOTECH
ZARZUT EKSPERYMENTÓW NA LUDZIACH
EKSPERYMENTY NA LUDZIACH
PREZES FIRMY OSKARŻONY
PYTANIA O TAJNE LABORATORIUM
Palce lizać.
Chodź jeść, bo się spóźnisz!
Dobrze!
Już idę.
Dziś znów późno kończysz zajęcia?
Moje kółko pozalekcyjne organizuje zbiórkę pieniędzy.
Jeśli później pójdziemy na drinka, to wrócę późno.
Ale to smaczne.
Prawda?
No…
Masz już chłopaka?
Chłopaka?
Myślę, że
jakiś się znajdzie, gdy przyjdzie pora.
Skosztuj mięska.
Naprawdę pyszne.
Śliczny makijaż.
Znajdę chłopaka w drodze na zajęcia.
Czasem… mam sen.
Sen, w którym gonię za kimś nocą.
Nie wiem, kto to
i niewiele potem pamiętam,
ale po przebudzeniu czuję, jakby ktoś mi wyrwał serce z piersi.
Wiosna wkrótce przeminie…
i znów nastanie lato.
I znów będziemy żyć swoim życiem…
Kontynuujcie.