1
00:00:38,580 --> 00:00:41,583
(สัตว์สยองกยองซอง)

2
00:00:46,629 --> 00:00:47,464
ว่าแต่…

3
00:00:49,049 --> 00:00:50,467
ทำไมพี่ถึงยังสู้ต่อไปล่ะ

4
00:00:52,302 --> 00:00:53,803
ทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางชนะ

5
00:00:55,472 --> 00:00:56,890
ฉันไม่ได้สู้เพื่อเอาชนะ

6
00:00:59,267 --> 00:01:00,602
ฉันสู้เพื่อไม่ให้พวกมันลืม

7
00:01:02,062 --> 00:01:04,439
ไม่ให้พวกมันลืมว่าทำอะไรไว้กับเรา

8
00:01:06,399 --> 00:01:08,359
ให้มันรู้ว่าคนที่จดจำสิ่งที่พวกมันทำ

9
00:01:09,027 --> 00:01:09,944
ยังคงมีชีวิตอยู่

10
00:01:12,405 --> 00:01:13,364
เพื่อให้พวกมันรู้สึกผิด

11
00:01:14,657 --> 00:01:16,284
ถ้าพวกมันไม่รู้สึกผิด

12
00:01:18,203 --> 00:01:19,871
อย่างน้อยก็ทำให้มันอยู่อย่างละอาย

13
00:01:22,499 --> 00:01:24,209
แล้วถ้ามันยังไม่รู้สึกละอายอีก

14
00:01:26,169 --> 00:01:27,921
ฉันก็จะก่อกวน ทำให้มันรำคาญใจ

15
00:01:29,547 --> 00:01:30,381
ให้มันอยู่ไม่สุข

16
00:01:32,926 --> 00:01:35,053
พวกมันจะได้ไม่ลืมไงล่ะ

17
00:01:36,846 --> 00:01:38,014
ให้อภัยกันไม่ได้เหรอ

18
00:01:39,099 --> 00:01:41,643
จะให้อภัยกับคนที่ไม่คิดจะขอโทษได้ยังไง

19
00:01:42,143 --> 00:01:43,853
อ้างว่าไม่เคยทำ ไม่เคยมีเรื่องแบบนั้น

20
00:01:43,937 --> 00:01:45,230
พวกมันยังทำไม่รู้ไม่ชี้อยู่เลย

21
00:01:46,564 --> 00:01:48,942
ให้อภัยคนแบบนั้นมันไม่ตลกไปหน่อยเหรอ

22
00:01:50,151 --> 00:01:51,069
แต่ถึงยังไง

23
00:01:52,737 --> 00:01:54,114
มันก็กลายเป็นอดีตไปหมดแล้ว

24
00:01:55,824 --> 00:01:57,450
สมัยนั้นพวกเขาก็คงไม่มีทางเลือก

25
00:01:59,244 --> 00:02:00,078
ใช่

26
00:02:01,329 --> 00:02:02,330
สมัยนั้นเป็นแบบนั้น

27
00:02:03,414 --> 00:02:05,792
เราอาจจำใจต้องเลือกบางอย่าง
เพื่อความอยู่รอด

28
00:02:05,875 --> 00:02:06,793
เพราะเราเป็นคน

29
00:02:08,920 --> 00:02:09,754
แต่ว่า…

30
00:02:10,839 --> 00:02:13,091
การแก้ไขให้ถูกต้องเมื่อรู้ว่าทำผิด

31
00:02:13,174 --> 00:02:14,676
ก็เป็นสิ่งที่มีแต่คนเท่านั้นที่ทำได้

32
00:02:17,095 --> 00:02:18,847
ถ้าแค่นั้นยังไม่พยายามจะทำ

33
00:02:21,558 --> 00:02:23,434
โลกก็คงเลวร้ายกว่านี้อีกมาก

34
00:02:25,311 --> 00:02:26,646
พี่เชื่อใจผมมากแค่ไหน

35
00:02:28,189 --> 00:02:29,607
ใครเขาวัดความเชื่อใจกันล่ะ

36
00:02:31,317 --> 00:02:32,152
เชื่อก็คือเชื่อ

37
00:02:35,113 --> 00:02:35,947
คงจะดีกว่า

38
00:02:37,198 --> 00:02:38,658
ถ้าผมไม่เจอกับพี่แต่แรก

39
00:02:41,369 --> 00:02:42,203
ถ้าอย่างนั้น

40
00:02:43,496 --> 00:02:46,958
ถึงผมจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดก็คงไม่เป็นอะไร

41
00:03:04,851 --> 00:03:06,311
ทำอะไรของนาย

42
00:03:06,394 --> 00:03:07,437
บอกแล้วไง

43
00:03:09,981 --> 00:03:11,065
ว่าฉันไม่อยากตาย

44
00:03:22,660 --> 00:03:26,080
ครั้งนึงพี่โฮแจก็เคยทำให้ฉัน
มีความฝันขึ้นมาชั่วครู่เหมือนกัน

45
00:03:40,511 --> 00:03:42,472
ฉันก็ใช้ชีวิตแบบพี่โฮแจได้รึเปล่า

46
00:03:45,433 --> 00:03:46,267
ใช้ชีวิตเหมือนคน

47
00:03:47,936 --> 00:03:48,770
ให้สมกับที่เป็นคน

48
00:03:49,854 --> 00:03:50,688
แต่

49
00:03:52,899 --> 00:03:53,733
ฉันทำไม่ได้

50
00:03:56,319 --> 00:03:57,570
ฉันเป็นแค่สัตว์ประหลาด

51
00:03:59,447 --> 00:04:01,908
ฉันไม่สนว่านอกจากตัวเองแล้วใครจะเป็นยังไง

52
00:04:02,617 --> 00:04:04,035
ฉันไม่มีความละอาย

53
00:04:05,912 --> 00:04:07,205
ไม่รู้สึกผิดบาป

54
00:04:07,288 --> 00:04:08,998
อะไรที่เป็นภัยก็แค่ฆ่าทิ้ง

55
00:04:09,082 --> 00:04:10,583
เวลาเบื่อก็ออกล่า

56
00:04:11,292 --> 00:04:12,669
หิวเมื่อไรก็จับเหยื่อกิน

57
00:04:16,256 --> 00:04:17,090
แถมฉันยัง…

58
00:04:20,301 --> 00:04:21,636
รู้สึกตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย

59
00:04:25,306 --> 00:04:26,975
ฉันรู้มาว่าอากิโกะคือแม่ของนาย

60
00:04:29,394 --> 00:04:30,353
แต่นายรู้ไหม

61
00:04:33,648 --> 00:04:35,692
ว่าแม่ของนายตายยังไง

62
00:04:38,945 --> 00:04:39,904
รู้สิ

63
00:04:52,875 --> 00:04:53,876
แล้วมันยังไงล่ะ

64
00:04:55,003 --> 00:04:56,713
เรื่องมันก็ผ่านไปหมดแล้ว จะให้ทำยังไง

65
00:04:58,256 --> 00:04:59,924
คนที่เลี้ยงดูฉันคือท่านหญิงมาเอดะ

66
00:05:00,633 --> 00:05:02,135
คนที่ปกป้องฉันก็คือเขา

67
00:05:04,887 --> 00:05:06,681
ไม่คิดว่าตัวเองถูกหลอกใช้รึไง

68
00:05:12,770 --> 00:05:15,273
ลูกชายที่ดีต้องตอบว่า "ครับ"

69
00:05:20,403 --> 00:05:21,237
เธอไม่รู้สินะ

70
00:05:21,863 --> 00:05:23,656
ฉันต่างหากที่หลอกใช้ผู้หญิงคนนั้น

71
00:05:25,366 --> 00:05:26,326
เพื่อให้ฉันอยู่รอด

72
00:05:30,121 --> 00:05:30,955
เพราะงั้น

73
00:05:35,126 --> 00:05:36,336
เธอตายไปซะเถอะ

74
00:05:36,919 --> 00:05:38,755
ยุนแชอ๊ก ผู้หญิงคนนั้น

75
00:05:39,756 --> 00:05:40,840
เอาตัวเธอมาให้ฉัน

76
00:05:41,591 --> 00:05:42,508
เพื่อพี่โฮแจ

77
00:05:42,592 --> 00:05:44,385
คนที่จะปลิดชีวิตผู้หญิงคนนั้น

78
00:05:44,969 --> 00:05:46,804
ต้องเป็นคุณจางเท่านั้น

79
00:05:46,888 --> 00:05:48,306
ตายไปซะตรงนี้

80
00:05:55,396 --> 00:05:56,439
อย่าขยับ!

81
00:05:56,522 --> 00:05:57,398
ไม่งั้นฉันจะยิง!

82
00:06:13,414 --> 00:06:15,750
ถ้านายท่านจางรู้คงผิดหวังมาก

83
00:06:18,002 --> 00:06:19,837
ที่นายตัดสินใจเลือกเป็นสัตว์ประหลาด

84
00:06:26,094 --> 00:06:27,428
เดี๋ยวก่อนค่ะ เขา…

85
00:06:37,980 --> 00:06:39,524
คนพวกนั้นเป็นใครอีกคะ

86
00:06:40,858 --> 00:06:43,194
หนีไปค่ะ ไม่งั้นคุณตายแน่

87
00:06:44,779 --> 00:06:45,780
พวกแกคิดจะทำอะไร

88
00:06:56,874 --> 00:06:58,751
- นี่คุณ!
- หนีไปให้ไกลที่สุดค่ะ

89
00:06:58,835 --> 00:06:59,669
เร็วเข้า

90
00:08:14,452 --> 00:08:17,163
มันเป็นใคร ใครส่งพวกแกมา!

91
00:08:52,657 --> 00:08:55,743
นายไม่มีทางเอาชนะได้ที่นี่

92
00:08:57,119 --> 00:08:57,954
ลองดูไหมล่ะ

93
00:09:02,291 --> 00:09:04,126
ว่าจะมีหนทางให้ฉันชนะได้รึเปล่า

94
00:09:10,633 --> 00:09:11,884
สุดท้ายท่านหญิงมาเอดะ

95
00:09:11,968 --> 00:09:14,637
จะฆ่าทุกคนที่อยู่รอบตัวนาย

96
00:09:16,347 --> 00:09:18,641
เพราะที่สุดแล้วสิ่งที่เธอต้องการ

97
00:09:19,517 --> 00:09:21,394
คือการทำให้นายเหลือตัวคนเดียว

98
00:09:25,314 --> 00:09:28,901
ถ้าจะให้พูดในมุมมองของฉันจริงๆ
ฉันไม่สนใจว่าใครจะชนะ

99
00:09:28,985 --> 00:09:31,696
ฉันแค่อยากให้การต่อสู้นี้รีบๆ จบไปซะ

100
00:09:35,199 --> 00:09:36,367
และถ้าจะให้เป็นอย่างนั้น

101
00:09:37,535 --> 00:09:39,161
สิ่งนี้ก็น่าจะช่วยได้รึเปล่า

102
00:09:50,631 --> 00:09:54,552
(สัตว์สยองกยองซอง
เส้นแบ่งระหว่างการพึ่งพาและกาฝาก)

103
00:09:54,635 --> 00:09:58,556
(ตอนที่ 7 คนชายขอบ)

104
00:10:03,728 --> 00:10:05,146
ไว้ชีวิตเขาด้วยครับ ท่านประธาน

105
00:10:06,147 --> 00:10:08,441
ได้โปรดไว้ชีวิตโฮแจน้องผมสักครั้งนะครับ

106
00:10:09,650 --> 00:10:10,484
ได้ไหมครับ

107
00:10:10,985 --> 00:10:13,279
ผมจะคอยจับตาดูเขาให้ดี

108
00:10:13,988 --> 00:10:14,947
ผมจะไม่ปล่อยให้เขา…

109
00:10:15,031 --> 00:10:17,867
มาให้ท่านประธานเห็นหน้าอีก

110
00:10:17,950 --> 00:10:21,078
ผมจะห้ามเขาทุกวิถีทาง

111
00:10:23,914 --> 00:10:25,916
ครั้งนี้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วยนะครับ

112
00:10:26,500 --> 00:10:27,335
คำพูดนั้น

113
00:10:29,128 --> 00:10:30,921
เดิมพันด้วยชีวิตคุณได้หรือเปล่าคะ

114
00:10:41,182 --> 00:10:43,893
ขอแค่ท่านประธานไว้ชีวิตโฮแจ…

115
00:10:46,062 --> 00:10:46,896
ครับ

116
00:10:47,980 --> 00:10:48,814
ผมยอมครับ

117
00:11:01,744 --> 00:11:02,578
โฮแจ

118
00:11:21,639 --> 00:11:22,473
โฮแจ

119
00:11:24,433 --> 00:11:25,267
โฮแจ…

120
00:11:25,810 --> 00:11:29,188
กลับบ้านกันเถอะ โฮแจ

121
00:11:31,857 --> 00:11:34,610
กลับบ้านกัน กลับบ้านเราเถอะ

122
00:11:34,694 --> 00:11:36,153
หือ กลับบ้านกันนะ

123
00:11:55,923 --> 00:11:57,550
ครับ รับทราบครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้

124
00:12:01,554 --> 00:12:02,847
ไม่ต้องหรอก นายอยู่นี่แหละ

125
00:12:02,930 --> 00:12:04,056
- ฉันไปคนเดียวได้
- อ้าว

126
00:12:04,140 --> 00:12:05,349
จะไปไหนเหรอครับ

127
00:12:05,433 --> 00:12:08,686
ควอนยงกิลฟื้นขึ้นมาแล้วถามหาฉันน่ะ เดี๋ยวฉันมา

128
00:12:26,412 --> 00:12:28,080
(นักสืบโนจีซู)

129
00:12:28,164 --> 00:12:29,874
อือ นักสืบโน เป็นยังไงบ้าง

130
00:12:34,044 --> 00:12:34,879
หัวหน้าคะ

131
00:12:37,798 --> 00:12:38,632
หัวหน้าคะ

132
00:12:40,134 --> 00:12:40,968
หัวหน้า!

133
00:12:51,020 --> 00:12:52,062
เกิดอะไรขึ้น

134
00:12:52,146 --> 00:12:54,273
ดูเหมือนท่านหญิงมาเอดะ
จะรู้แผนการเราแล้วครับ

135
00:14:35,082 --> 00:14:35,916
ยินดีต้อนรับค่ะ

136
00:14:37,710 --> 00:14:38,836
ฉันกำลังรออยู่เลย

137
00:14:58,105 --> 00:15:00,107
มิน่าล่ะทำไมทางเข้ามาถึงได้เงียบนัก

138
00:15:00,983 --> 00:15:04,528
เพื่อนเก่ามาหาทั้งที
ฉันต้องรักษามารยาทหน่อยสิคะ

139
00:15:05,487 --> 00:15:06,864
เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่เหรอครับ

140
00:15:06,947 --> 00:15:08,782
ดูจากที่เวลาผ่านไปนานมากแล้ว

141
00:15:09,533 --> 00:15:11,410
และหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้

142
00:15:11,911 --> 00:15:14,204
แต่เราก็ยังมายืนเผชิญหน้ากันอยู่แบบนี้

143
00:15:16,081 --> 00:15:16,916
ก็คงใช่มั้งคะ

144
00:15:22,254 --> 00:15:23,672
เพราะอย่างนี้หรือเปล่า

145
00:15:36,602 --> 00:15:38,687
ฉันคนที่ไม่เคยอยู่ในความทรงจำคุณ

146
00:15:40,731 --> 00:15:42,942
ถึงได้รู้สึกว้าเหว่กว่าที่คิด

147
00:15:45,361 --> 00:15:47,613
ถ้าคุณรู้ว่าผมจดจำคุณยังไง

148
00:15:49,531 --> 00:15:51,992
ให้ผมจำคุณไม่ได้เสียยังดีกว่า

149
00:15:52,910 --> 00:15:54,119
เทียบกับความว่างเปล่า

150
00:15:55,913 --> 00:15:58,540
การมีความทรงจำให้นึกถึง ถึงแม้จะเจ็บปวด

151
00:16:00,250 --> 00:16:01,251
มันก็ยังดีกว่าค่ะ

152
00:16:01,835 --> 00:16:03,921
สำหรับผมคุณไม่ใช่ความเจ็บปวดอีกแล้ว

153
00:16:05,714 --> 00:16:06,715
แต่เป็นความชั่วร้ายครับ

154
00:16:08,717 --> 00:16:09,927
คุณยังคิดว่า…

155
00:16:11,345 --> 00:16:14,723
ชีวิตคนเราเท่าเทียมกันอยู่รึเปล่าคะ

156
00:16:14,807 --> 00:16:16,767
ยังคิดว่าไม่เท่ากันอยู่อีกเหรอครับ

157
00:16:16,850 --> 00:16:18,394
แล้วชีวิตของยุนแชอ๊กล่ะคะ

158
00:16:21,897 --> 00:16:25,109
ยังรู้สึกว่าชีวิตของเธอมีค่าเท่าคนอื่นรึเปล่า

159
00:16:54,263 --> 00:16:55,389
ฉันสงสัยมาตลอด

160
00:16:56,473 --> 00:17:00,060
ว่าคุณจะคิดว่าชีวิตคนเรามีค่าเท่ากันได้สักแค่ไหน

161
00:17:01,937 --> 00:17:02,771
อย่างเช่น

162
00:17:03,605 --> 00:17:05,441
เพื่อนของคุณที่อยู่ในโรงพยาบาล

163
00:17:09,778 --> 00:17:11,405
เราจะย้ายคุณไปห้องผู้ป่วยธรรมดาค่ะ

164
00:17:11,905 --> 00:17:12,740
อะไรนะครับ

165
00:17:13,240 --> 00:17:14,074
หรือจะเป็น

166
00:17:15,451 --> 00:17:16,952
เพื่อนตำรวจคนนั้นของคุณ

167
00:17:26,253 --> 00:17:28,714
รวมถึงเด็กหมายเลข 71 ที่คุณตามหาอยู่

168
00:17:29,214 --> 00:17:32,051
ระหว่างชีวิตของพวกเขาสามคนรวมกัน
กับชีวิตของยุนแชอ๊กคนเดียว

169
00:17:33,385 --> 00:17:34,970
ถ้าคุณช่วยได้แค่อย่างเดียวล่ะคะ

170
00:17:37,056 --> 00:17:38,724
คุณจะเลือกช่วยใคร

171
00:17:39,308 --> 00:17:40,142
ไม่จริงน่า

172
00:17:41,351 --> 00:17:42,436
มาเอดะ คุณ…

173
00:18:13,175 --> 00:18:14,718
ยุนแชอ๊กไม่ได้อยู่ข้างล่างนั่นค่ะ

174
00:18:15,844 --> 00:18:16,929
เธออยู่ในห้องแท็งก์น้ำ

175
00:18:18,055 --> 00:18:19,807
อีกไม่นานเธอจะถูกกำจัดนาจินออกไป

176
00:18:22,059 --> 00:18:23,227
คงหนีไม่พ้นสองอย่าง

177
00:18:23,894 --> 00:18:28,065
ไม่สูญเสียความทรงจำทั้งหมดจนกลายเป็นอีกคน
เหมือนคุณเมื่อหนึ่งปีก่อน

178
00:18:29,733 --> 00:18:32,653
ก็ออกมาจากแท็งก์น้ำนั้นไม่ได้

179
00:18:34,530 --> 00:18:35,531
และจมน้ำตาย

180
00:18:38,659 --> 00:18:39,493
เอาละค่ะ

181
00:18:40,494 --> 00:18:42,037
คุณจะเริ่มช่วยจากฝั่งไหนคะ

182
00:18:44,373 --> 00:18:45,207
ยุนแชอ๊ก

183
00:18:58,720 --> 00:18:59,596
โยนเธอลงไป

184
00:19:02,349 --> 00:19:03,183
หรือว่า

185
00:19:05,060 --> 00:19:06,270
เพื่อนๆ ของคุณ

186
00:19:14,570 --> 00:19:15,737
เลือกมาสิคะ คุณจาง

187
00:19:17,281 --> 00:19:19,449
คุณมีเวลาไม่มากหรอกนะคะ

188
00:19:19,533 --> 00:19:21,910
คุณคิดจะไปหยุดที่ตรงไหนกันแน่

189
00:19:21,994 --> 00:19:23,912
ฉันแค่อยากดูให้แน่ใจเท่านั้น

190
00:19:25,372 --> 00:19:26,999
ว่าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริงหรือเปล่า

191
00:19:27,916 --> 00:19:29,710
พอเป็นเรื่องนี้คุณยังจะคิดแบบนั้นได้อีกไหม

192
00:19:31,837 --> 00:19:32,671
ว่ายังไงคะ

193
00:19:33,338 --> 00:19:37,384
ชีวิตของคนยังมีค่าเท่ากันไหมคะ

194
00:19:40,220 --> 00:19:43,724
มันยังเท่าเทียมกันอยู่รึเปล่า

195
00:20:14,087 --> 00:20:14,922
คุณจาง

196
00:20:47,037 --> 00:20:49,331
ผู้กองครับ ผู้กอง!

197
00:21:43,468 --> 00:21:44,553
อย่า อย่าลงมานะ

198
00:21:53,562 --> 00:21:55,022
ไม่นะ! อย่าลงมา!

199
00:21:56,064 --> 00:21:56,898
ไม่!

200
00:22:22,924 --> 00:22:24,384
เฮ้ย บ้าไปแล้วเหรอวะ

201
00:22:24,926 --> 00:22:26,219
นายจะลงมาตรงนี้ทำไม

202
00:22:26,303 --> 00:22:27,220
ลงมาทำอะไรวะ!

203
00:22:37,939 --> 00:22:39,107
ผมเคยสู้กับมันมาก่อน

204
00:23:00,253 --> 00:23:01,088
ยอมแพ้ซะเถอะ

205
00:23:03,131 --> 00:23:04,716
ยังไงเธอก็ออกไปไม่ได้

206
00:23:06,593 --> 00:23:08,220
นายท่านจางอยู่ที่ไหน

207
00:23:11,598 --> 00:23:12,641
บอกฉันมาแค่นั้น

208
00:23:18,647 --> 00:23:19,898
เขายังมีชีวิตอยู่ไหม

209
00:23:23,443 --> 00:23:25,987
เขายังมีชีวิตอยู่ แต่คงยากที่จะได้เจอเขาอีก

210
00:23:34,704 --> 00:23:36,164
แทนที่จะเลือกเธอ

211
00:23:36,248 --> 00:23:38,542
จางแทซังกลับเลือกช่วยคนอื่นๆ แทน

212
00:23:41,253 --> 00:23:42,712
และเพราะอย่างนั้น

213
00:23:44,172 --> 00:23:47,342
จางแทซังเลยจะถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ จนตาย

214
00:23:53,223 --> 00:23:55,392
ส่วนเธอจะตายในแท็งก์น้ำนี่

215
00:23:58,228 --> 00:24:01,481
ถ้าอยากชนะก็ควรคิดอะไรให้ง่ายกว่านี้

216
00:24:01,565 --> 00:24:03,275
พวกเธอใช้ความรู้สึกมากเกินไป

217
00:24:03,358 --> 00:24:06,403
มีเหตุผลยิบย่อยไร้สาระสารพัด

218
00:24:09,823 --> 00:24:12,659
เหมือนกับที่แต่ละคน
มีเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ต่อที่แตกต่างกัน

219
00:24:18,290 --> 00:24:21,126
แต่ละคนก็มีเหตุผล
ในการตัดสินใจเลือกความตายที่แตกต่างกัน

220
00:24:23,712 --> 00:24:25,213
เธอไม่กลัวตายรึไง

221
00:24:43,273 --> 00:24:45,734
สิ่งที่น่ากลัวจริงๆ ไม่ใช่ความตาย

222
00:24:55,118 --> 00:24:58,079
แต่คือการที่เหลือตัวคนเดียว
แต่ยังตายไม่ได้ต่างหาก

223
00:25:11,718 --> 00:25:13,011
น่าเสียดายสายตาคู่นั้น

224
00:25:18,433 --> 00:25:19,643
มันถูกใจฉัน

225
00:25:43,583 --> 00:25:45,460
นั่นอะไรน่ะ มันคืออะไร

226
00:25:45,544 --> 00:25:46,628
นั่นมันตัวอะไร

227
00:25:46,711 --> 00:25:48,296
เงียบหน่อยสิ โธ่เว้ย

228
00:25:52,425 --> 00:25:53,468
โฮแจ!

229
00:25:57,347 --> 00:25:58,306
โฮแจ!

230
00:26:00,308 --> 00:26:01,601
โฮแจ เป็นอะไรไหม

231
00:26:02,185 --> 00:26:03,103
โธ่เว้ย!

232
00:26:06,606 --> 00:26:08,108
ไม่นะ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว

233
00:26:08,191 --> 00:26:09,776
อย่าเพิ่ง อย่า อย่าเข้ามา!

234
00:26:13,530 --> 00:26:14,531
รีบหนีไปซะ!

235
00:26:15,156 --> 00:26:16,575
- รีบตัดเชือกเร็ว
- ครับ

236
00:26:16,658 --> 00:26:17,951
ยงกิล…

237
00:26:19,661 --> 00:26:20,495
แม่งเอ๊ย…

238
00:26:20,579 --> 00:26:21,830
ที่ขาๆ

239
00:26:26,459 --> 00:26:27,502
- บ้าเอ๊ย
- รีบๆ ตัด

240
00:26:28,712 --> 00:26:29,754
จงฮยอกอยู่นั่น

241
00:26:29,838 --> 00:26:31,214
เราต้องพาจงฮยอกไปด้วย

242
00:26:31,298 --> 00:26:32,382
ต้องรีบไปแล้ว

243
00:26:37,512 --> 00:26:38,513
ได้แล้ว ไปเร็ว

244
00:26:41,891 --> 00:26:42,809
โฮแจ!

245
00:26:42,892 --> 00:26:44,102
มีลิฟต์อยู่ด้านหลังนั่น

246
00:26:44,185 --> 00:26:45,687
ไปเร็วเข้า เร็ว!

247
00:26:47,022 --> 00:26:48,023
บ้าเอ๊ย

248
00:26:58,533 --> 00:26:59,701
บอกให้รีบไป!

249
00:27:01,911 --> 00:27:02,912
ไปกัน! เร็ว!

250
00:27:43,578 --> 00:27:44,829
ให้ลดอุณหภูมิลงถึงเท่าไรครับ

251
00:27:45,830 --> 00:27:47,415
ลดลงมาให้สุดที่ 18 องศา

252
00:29:34,481 --> 00:29:35,315
พอได้แล้ว

253
00:29:43,531 --> 00:29:44,741
นายเองก็ทรมานไม่ใช่เหรอ

254
00:30:17,607 --> 00:30:19,275
ตรวจพบก๊าซไนโตรเจน

255
00:30:20,193 --> 00:30:21,820
กรุณาอพยพออกทั้งหมด

256
00:30:27,408 --> 00:30:29,077
ตรวจพบก๊าซไนโตรเจน

257
00:30:30,036 --> 00:30:31,037
กรุณาอพยพออกทั้งหมด

258
00:30:31,120 --> 00:30:32,121
ลิฟต์มาแล้วครับ มาแล้ว

259
00:30:36,000 --> 00:30:38,086
ตรวจพบก๊าซไนโตรเจน

260
00:30:39,170 --> 00:30:40,338
โฮแจ มาเร็วเข้า!

261
00:30:42,173 --> 00:30:43,466
มัวทำอะไรของเขาวะ

262
00:30:47,512 --> 00:30:49,889
รอก่อน โฮแจ! โฮแจ!

263
00:31:51,492 --> 00:31:52,493
ทุกคนปลอดภัยไหมครับ

264
00:31:53,620 --> 00:31:54,913
โฮแจ! โฮแจ

265
00:31:54,996 --> 00:31:56,998
โฮแจ นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม

266
00:31:57,832 --> 00:31:58,958
ไม่มีเวลามามากความแล้ว

267
00:31:59,626 --> 00:32:01,836
ขึ้นไปอีกชั้นนึงพี่จะเจอทางเดินยาวๆ

268
00:32:01,920 --> 00:32:03,212
เดินตรงไปให้สุดทาง

269
00:32:03,713 --> 00:32:06,257
ไปถึงแล้วพอออกจากประตูเหล็กที่อยู่ด้านขวา

270
00:32:06,341 --> 00:32:07,800
จะมีทางให้ออกไปข้างนอกได้

271
00:32:07,884 --> 00:32:08,927
เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่ง

272
00:32:09,802 --> 00:32:10,970
นี่ แล้วนายล่ะ

273
00:32:11,054 --> 00:32:12,805
คุณยุนแชอ๊กยังอยู่ในนี้

274
00:32:12,889 --> 00:32:14,474
ไม่ได้นะ ไม่ได้

275
00:32:14,557 --> 00:32:16,309
แกไปไม่ได้นะ ไอ้หมอนี่!

276
00:32:18,269 --> 00:32:19,938
ออกไปแล้วเรียกตำรวจทันทีนะครับ

277
00:32:20,647 --> 00:32:21,481
อือ ได้

278
00:32:21,564 --> 00:32:22,398
เดี๋ยวสิ เจ้าบ้า

279
00:32:23,149 --> 00:32:25,860
ออกไปกับเราเถอะ ออกไปพร้อมกับพวกเรา

280
00:32:26,527 --> 00:32:29,113
คนที่รอดก็ต้องมีชีวิตต่อไปไม่ใช่รึไง

281
00:32:32,450 --> 00:32:33,284
พี่ออกไปก่อน

282
00:32:34,410 --> 00:32:35,578
ผมจะพาเธอออกไป

283
00:33:51,237 --> 00:33:52,321
ไปถึงไหนแล้ว

284
00:33:53,072 --> 00:33:54,824
ตอนนี้อุณหภูมิของน้ำในแท็งก์

285
00:33:54,907 --> 00:33:56,075
ลงมาอยู่ที่ 20 องศาครับ

286
00:33:56,576 --> 00:33:58,619
อีกสองถึงสามนาทีอุณหภูมิจะเหลือ 18 องศา

287
00:33:59,412 --> 00:34:01,456
แล้วหัวใจจะหยุดเต้นในไม่ช้าครับ

288
00:34:08,296 --> 00:34:09,213
นายท่านจาง

289
00:34:12,175 --> 00:34:13,968
ฉันอยากไปหาคุณ

290
00:34:17,096 --> 00:34:18,181
ฉันมีบางอย่าง

291
00:34:20,266 --> 00:34:21,893
ที่อยากจะบอกกับคุณให้ได้

292
00:34:24,687 --> 00:34:26,439
ยังมีอีกหลายสิ่งที่ฉัน…

293
00:34:28,608 --> 00:34:29,734
อยากทำกับคุณ

294
00:35:01,057 --> 00:35:01,891
นั่นมันอะไร

295
00:35:05,061 --> 00:35:06,312
นาจินไม่ได้หลับอยู่หรอกเหรอ

296
00:35:33,131 --> 00:35:34,090
ทำไมถึงทำแบบนั้นครับ

297
00:35:36,050 --> 00:35:36,884
คิดที่จะ…

298
00:35:39,220 --> 00:35:40,596
ฆ่าผมจริงๆ เหรอครับ

299
00:35:44,142 --> 00:35:45,643
ฉันควรฆ่าเธอไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

300
00:35:47,478 --> 00:35:48,604
เมื่อหนึ่งปีก่อน

301
00:35:50,314 --> 00:35:52,316
ตอนที่เธอเลือกคุณจางแทนที่จะเลือกฉัน

302
00:35:57,905 --> 00:35:59,448
เคยมีสักวินาทีไหม

303
00:36:03,953 --> 00:36:05,955
ที่คุณคิดว่าผมเป็นลูกชายของคุณ

304
00:36:08,666 --> 00:36:10,459
มนุษย์ย่อมมีช่วงเวลาที่อ่อนแอ

305
00:36:12,378 --> 00:36:15,882
พอเป็นเรื่องของแม่ลูก พวกพ้อง
คนรัก ประเทศชาติ หรืออะไรพวกนั้น

306
00:36:17,842 --> 00:36:21,304
ทันทีที่ยึดติดและกักขังตัวเอง
ในความสัมพันธ์ส่วนตัวไร้สาระแบบนั้น

307
00:36:22,638 --> 00:36:24,307
มนุษย์จะกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์

308
00:36:25,558 --> 00:36:27,101
และน่าสังเวชอย่างที่สุด

309
00:36:28,853 --> 00:36:29,937
ง่ายต่อการถูกหลอกใช้

310
00:36:30,855 --> 00:36:32,815
และกลายเป็นวัสดุสิ้นเปลืองไร้ประโยชน์

311
00:36:35,026 --> 00:36:36,110
ฉันไม่ได้เลี้ยงเธอ

312
00:36:37,278 --> 00:36:38,905
ให้โตมาเป็นคนแบบนั้น ซึงโจ

313
00:36:40,448 --> 00:36:42,074
ไม่เอาตัวเองไปผูกมัดกับใคร

314
00:36:42,658 --> 00:36:44,994
ดีพร้อมได้ด้วยตัวเองคนเดียว

315
00:36:45,828 --> 00:36:47,371
ฉันเฆี่ยนตีฝึกฝนให้เธอเป็นอย่างนั้น

316
00:36:50,541 --> 00:36:52,335
แต่เธอก็ยังเรียกร้องหาแม่

317
00:36:53,419 --> 00:36:54,921
และพึ่งพิงจางแทซังอยู่

318
00:36:57,757 --> 00:36:58,758
ช่างน่าผิดหวัง

319
00:37:15,608 --> 00:37:16,442
ผมผิดไปแล้วครับ

320
00:37:21,864 --> 00:37:23,115
ที่บอกว่าผิดหวัง

321
00:37:25,243 --> 00:37:27,161
แปลว่าเคยมีหวังกับผมอยู่บ้าง

322
00:37:29,455 --> 00:37:30,289
เข้าใจแล้วครับ

323
00:37:31,707 --> 00:37:32,792
ต่อไปผมจะทำให้ดีกว่านี้

324
00:37:34,669 --> 00:37:36,045
ผมจะไม่เรียกร้องหาใคร

325
00:37:38,172 --> 00:37:39,173
ไม่พึ่งพาใครอีกครับ

326
00:37:40,258 --> 00:37:41,092
เพราะงั้น

327
00:37:50,434 --> 00:37:51,602
ยอมรับผมสักทีสิครับ

328
00:37:54,855 --> 00:37:56,190
ผมจะไม่ผูกมัดกับคุณ

329
00:37:59,568 --> 00:38:00,903
และจะดีพร้อมด้วยตัวเองให้ได้

330
00:39:32,119 --> 00:39:33,287
งดงามเหลือเกิน

331
00:40:05,945 --> 00:40:07,071
หัวใจเธอหยุดเต้นแล้วครับ

332
00:40:52,241 --> 00:40:53,951
ฉันจะเอานาจินตัวนั้น

333
00:42:03,729 --> 00:42:04,563
ว่าแต่

334
00:42:05,773 --> 00:42:09,485
เราเองก็จะได้พบ
กับวันเวลาดีๆ เหมือนกันใช่ไหม

335
00:42:13,113 --> 00:42:14,031
ได้แน่นอน

336
00:42:23,624 --> 00:42:26,210
ผมจะทำให้มันเกิดขึ้นเอง

337
00:42:55,322 --> 00:42:56,156
มีอะไร

338
00:42:58,659 --> 00:43:00,202
ผมจะเป็นยังไงต่อไปครับ

339
00:43:00,869 --> 00:43:01,704
ก่อนอื่น

340
00:43:02,371 --> 00:43:04,164
เพราะมีคนตายถึงสามคน

341
00:43:05,124 --> 00:43:06,709
นายก็ต้องออกไปชดใช้ความผิดก่อน

342
00:43:08,961 --> 00:43:09,962
ฉัน…

343
00:43:10,546 --> 00:43:13,257
จะช่วยให้นายได้ลดโทษให้มากที่สุด

344
00:43:14,174 --> 00:43:15,050
ไม่ต้องห่วง

345
00:43:18,470 --> 00:43:19,305
เร็วเข้า เร็ว

346
00:43:19,805 --> 00:43:20,639
นี่!

347
00:43:23,392 --> 00:43:24,393
อะไรกันเนี่ย

348
00:43:25,227 --> 00:43:26,562
- เป็นอะไรไหมคะ
- อะไรกัน

349
00:43:26,645 --> 00:43:28,314
- ไม่เป็นไรๆ
- บาดเจ็บขนาดไหนคะ

350
00:43:28,397 --> 00:43:30,566
- ขยับตัวไหวไหม
- เหมือนขาฉันจะหัก

351
00:43:30,649 --> 00:43:31,483
ให้ตายสิ

352
00:43:32,276 --> 00:43:35,571
ก่อนอื่น บุกไปค้นจอนซึงเภสัชกรรมก่อน

353
00:43:36,071 --> 00:43:37,406
รีบไปเอาหมายค้นมา นักสืบโน

354
00:43:37,489 --> 00:43:38,907
- รับทราบค่ะ
- นี่ โอ๊ย

355
00:43:39,908 --> 00:43:40,743
เป็นอะไรไหมครับ

356
00:43:42,995 --> 00:43:44,496
ว่าแต่ออกมากันแค่สองคนเหรอครับ

357
00:43:53,005 --> 00:43:53,839
ว่าไงนะ

358
00:43:54,506 --> 00:43:55,799
ออกมากันแค่สองคนเหรอครับ

359
00:44:00,596 --> 00:44:03,223
อือ แค่สองคน

360
00:44:03,307 --> 00:44:04,224
อ๋อ ครับ

361
00:44:57,361 --> 00:44:59,154
ประตูชานชาลากำลังจะเปิด

362
00:45:03,617 --> 00:45:06,412
(บุกค้นจอนซึงเภสัชกรรมและยึดของกลาง)

363
00:45:06,495 --> 00:45:08,580
(อัยการสืบสวนการทดลองมนุษย์ผิดกฎหมาย)

364
00:45:08,664 --> 00:45:10,624
(มีรายงานการทดลองมนุษย์เข้ามาต่อเนื่อง)

365
00:45:10,708 --> 00:45:12,084
(เรียกตัวประธานสอบปากคำ)

366
00:45:12,167 --> 00:45:13,794
(ไม่แน่ชัดว่ามีห้องทดลองจริงหรือไม่)

367
00:45:24,346 --> 00:45:25,222
โอ้โฮ อร่อย

368
00:46:36,877 --> 00:46:39,213
รีบออกมากินข้าวเร็ว เดี๋ยวสายนะ

369
00:46:39,713 --> 00:46:40,547
ค่ะ

370
00:46:42,007 --> 00:46:43,300
มาแล้วค่ะ

371
00:46:47,513 --> 00:46:49,097
วันนี้เลิกเรียนช้าอีกรึเปล่า

372
00:46:49,890 --> 00:46:50,974
เอ่อ…

373
00:46:51,058 --> 00:46:54,686
ที่ชมรมมีงานออกร้าน ถ้าไปกินเลี้ยงหลังเลิกด้วย

374
00:46:55,562 --> 00:46:56,772
ก็น่าจะเลิกดึกมากเลยละ

375
00:46:59,775 --> 00:47:00,609
อร่อย

376
00:47:00,692 --> 00:47:01,944
- อร่อยใช่ไหมละ
- อือ

377
00:47:07,866 --> 00:47:10,536
เธอยังไม่มีแฟนอีกเหรอ

378
00:47:12,538 --> 00:47:13,747
แฟนเหรอ

379
00:47:17,626 --> 00:47:18,460
ก็…

380
00:47:21,547 --> 00:47:22,840
ถึงเวลาก็มีเองแหละน่า

381
00:47:27,970 --> 00:47:29,638
เอานี่ กินเนื้อด้วย

382
00:47:34,309 --> 00:47:35,811
อืม อร่อย

383
00:47:39,231 --> 00:47:40,274
แต่งหน้าซะสวยเชียวนะ

384
00:47:41,358 --> 00:47:42,317
วันนี้ที่งานออกร้าน…

385
00:47:44,570 --> 00:47:45,863
ชุดก็สวยซะไม่มี

386
00:47:48,448 --> 00:47:51,535
บางครั้งฉันก็ฝัน

387
00:47:58,041 --> 00:48:01,461
ฝันว่าฉันตามไล่หลังใครบางคนทุกคืน

388
00:48:03,714 --> 00:48:04,923
แม้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

389
00:48:06,216 --> 00:48:07,593
และจำอะไรไม่ได้

390
00:48:10,178 --> 00:48:13,348
แต่ก็เป็นฝันที่ทำให้ฉันตื่น
ด้วยหัวใจที่อัดอั้นเจ็บปวดจนแทบแหลกสลาย

391
00:48:15,893 --> 00:48:17,311
ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะผ่านไป

392
00:48:19,062 --> 00:48:20,439
อีกไม่เท่าไรก็จะเข้าฤดูร้อนแล้ว

393
00:49:55,575 --> 00:49:58,453
และพวกเราก็จะมีชีวิตต่อไปอีกครั้ง

394
00:52:04,996 --> 00:52:07,332
(ด้วยความระลึกถึง
คุณคิมฮยอนจองและคุณโอฮโยจอง)

395
00:52:40,073 --> 00:52:40,907
ทำต่อไปครับ

396
00:54:02,656 --> 00:54:04,658
คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส