NICK CZEŚĆ
DZIEŃ DOBRY, MÓJ CHŁOPAKU
CAŁOWANIE MNIE WIELE RAZY DZIENNIE
Nick…
- Cześć. - Cześć.
Gdzie idziemy?
Wiesz co?
Co?
- Ujawniłem się przed mamą. - Boże. I jak poszło?
Świetnie. Nie przeszkadza jej to.
Chcesz gratulacyjnego całusa?
No raczej.
Całowanie się w szkole to zły pomysł.
- Nigdy… - Widziałem.
Mówiłem ci na początku…
- Nie rozproszy cię to. - Owszem.
- Cześć. - Cześć.
- Hej. - Hej.
- Daj mi wygrać, Charlie! - Tak!
Mam już tego dość!
Przepraszam!
- To nie fair. - Byłem pierwszy.
- Serio? - Tak.
- To mój pokój. - Byłem…
O nie. To oznacza wojnę!
Chodź!
Co?
Nie łaskocz mnie. Przestań!
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Leć.
1. COMING OUT
Czuję się teraz bardzo samotny.
Mam chłopaka!
Tak, wszyscy już wiedzą!
I jest cudowny.
- Cóż… - Tao!
Dobra, może być.
Chce zrobić coming out.
Przynajmniej w gronie przyjaciół.
Myślałem, że po bójce już nie gada z rugbystami.
Nie gada, ale pomogę mu.
Jeśli obu wam to pasuje
i będziecie o siebie dbać, będzie dobrze.
Tao Xu!
Dajesz Charliemu rady na temat związków?
Bezczelność!
Znam się na związkach. Oglądam dużo filmów romantycznych…
SOK JABŁKOWY
Przepraszam.
- Nie ma za co. - Nie!
Wybacz. Ej!
- Weź go. - Nie.
- Uczciwie wygrałeś. - Nie. Bierz.
Nie.
Tao!
SZKOŁA DLA CHŁOPCÓW TRUHAM
Hej, Nick!
Idzie Kapitan Palant.
Nicholas!
Imogen.
Co tam?
Chcę ci pokazać coś ważnego.
Dobra.
Nazwałam go Brooklyn, bo chcę tam kiedyś mieszkać.
Chcę, żeby zaprzyjaźnił się z Nelly!
Jest przeuroczy.
Dalej się kumplujemy, co? Już na ciebie nie lecę, słowo.
Tak. Nadal się kumplujemy.
To dobrze.
- Podoba mi się teraz ktoś inny. - Serio?
Kto?
Dobra, to nie mów. Znamy się od 7. klasy, ale…
Jeśli coś z tego będzie, obiecuję, że ci powiem.
A jeśli u ciebie coś słychać w tym temacie, też chcę wiedzieć.
Boże, zapomniałam pokazać ci tego. Spójrz.
Nauczyłam go turlania.
Wesołego poniedziałku, uczniowie Truham.
Choć dla uczniów 11. klasy nie będzie taki wesoły,
bo rozpoczynają dziś przygotowania do egzaminów GCSE.
Zbliża się sezon egzaminów.
46. NELSON, NICHOLAS
Cisza!
Jeśli ktoś mnie jeszcze nie zna, jestem pan Farouk.
Zwykle uczę przedmiotów ścisłych, ale przez parę tygodni
będę nadzorował wasze przygotowania do egzaminu.
Zasady są proste.
Żadnych rozmów, telefonów, irytujących pytań.
Jeśli ktoś złamie moje zasady, trafi prosto do kozy.
Nicholas Nelson.
Teraz tylko ostrzeżenie, bo jeszcze omawiam zasady.
Ale następnym razem zabiorę ci telefon.
Rozumiesz?
Tak, proszę pana.
Dobrze.
Myślę, że się dogadamy.
- Yusef. - Obecny.
- Jim. - Jestem.
TĘSKNIĘ
PRAWIE POWIEDZIAŁEM IMOGEN
- Addison. - Jestem.
- William. - Jestem.
Nicholas.
- Todd. - Jestem.
PRAWIE POWIEDZIAŁEŚ IMOGEN? JESTEŚ WIELKI
Jestem.
I TEŻ TĘSKNIĘ
Będziesz mnie tak olewał cały czas?
- Nic ci nie zrobiłem. - Nie gadaj do mnie.
I przeprosiłem.
- Charliego. Za wszystko. - Nie mów o nim.
Wiesz,
jeśli chcesz to ukrywać,
może nie zachowuj się tak gejowo?
Mówiłem coś o zakazie gadania.
CHARLIE I TEŻ TĘSKNIĘ
PRAWIE POWIEDZIAŁEŚ IMOGEN? JESTEŚ WIELKI
CHYBA MAM POMYSŁ…
Proszę!
Chcę wrócić do drużyny rugby.
- Nie musisz tego robić, jeśli nie chcesz. - Chcę.
Inaczej nie będziemy się widywać w tym semestrze. I tęskniłem za rugby.
- Serio? - Uwielbiam biegać i się przewracać.
W przewracaniu jesteś dobry.
W bieganiu też.
Raczej w uciekaniu.
- Dobra, jeśli mnie tu nie chcesz… - Nie. Chcę.
Potrzebuję cię.
Hej! Wracasz do rugby?
- Tak. - Ekstra.
No to chodź.
Dalej, podaj.
- Rozgrzewka! - Siema, Nick.
Co? Dalej masz focha?
Jazda, chłopaki. Ostatnio gracie jak dziewczynki.
Harry, krzyżowo.
Szeroko!
- Charlie, podaj! - Wzdłuż linii. Jeszcze.
I jeszcze raz!
- Nick! - Nick!
- Nick, podawaj! - Podawaj piłkę.
Mieliście overlap. Czemu nie gracie drużynowo?
- Ustawmy się. - Podawaj!
- Ustawiamy się? - Odpuść, Otis.
- Dobra, jeszcze raz! - Jedziemy.
Elle, zasługujesz na idealny związek.
Właśnie.
Taki jak my.
Ale w Tao niełatwo się podkochiwać.
Czasem myślę, że też mu się podobam.
Ale potem…
Dziwnie się zachowuje.
Może tą dziwnością wyraża swoje romantyczne uczucia?
Znam to z autopsji.
Może spróbuj z nim poflirtować? Tak na próbę.
Tak, flirtuj z nim.
Cichy dziś jesteś.
- Co tam? - Nic. Wszystko w normie.
W normie? Jasne.
- Mama marudzi, żebym się ostrzygł. - Ładnie ci z długimi.
Ale krótkie też będą fajne.
Rób, jak uważasz.
Jest moja mama.
Do jutra.
- …niedzielny skład. - Bez podań nie wygramy.
Mam dla ciebie prezent.
Z jakiej okazji?
Bo chodzimy ze sobą od dwóch miesięcy.
Czyli dziś nasza druga miesięcznica.
- Głupio to brzmi. - Wcale nie.
Teraz jest mi wstyd.
Nie! Słuchaj…
Ja nie mam dla ciebie prezentu.
Nie szkodzi. To nie miała być tradycja.
Ale może nią być.
Skąd wiedziałeś, że to moja ulubiona czekolada?
Kiedyś o tym wspominałeś.
Dziękuję.
- Dlatego nie całujemy się w szkole. - Ale całowanie jest fajne.
Ale ujawnienie cię, bo ktoś nas przyłapie, nie jest.
Chcę o tym powiedzieć.
Na przykład Imogen.
Ale trudno o dobry moment.
Nie musisz mówić nikomu, jeśli nie chcesz.
Znów chcę cię pocałować.
- Mówię poważnie. - Ja też.
Hej.
Jeśli ujawnimy się przed wyjazdem do Paryża,
może całus na wieży Eiffla?
Koniec z całowaniem w szkole.
To zbyt ryzykowne.
- Posiedzisz z nami? - Pójdę na górę.
Rodzice rzadko wyjeżdżają w weekendy.
- Możesz zaprosić znajomych. - Cenię sobie samotność.
Czemu wykupiłeś całą alejkę z przekąskami?
Będą nocować. Potrzebujemy przekąsek.
Wszystko musi być idealne.
Wystawią ci za to ocenę?
Pomagam Nickowi ujawnić się przed kumpelą.
Cześć.
- Zrobiłem babeczki. - Wspaniale.
- Jestem z ciebie dumny. - Tak, to rzadkość.
Postaw je na stoliku z przekąskami.
- Karmelowy popcorn. - Taki jest najlepszy.
- Tak! - Nie.
Ty jako robak? To dziwne.
- Wcale nie. - To moje ulubione.
- Tak? - Zdecydowanie.
Bułeczki twojej mamy są najlepsze.
Taka wysokość. Gotowy?
Serio. Tao!
- Dobra, jeszcze raz. - Tao.
Wprowadzę się do ciebie, żeby twoja mama robiła mi je codziennie.
- Boże, ja też. - I ja.
Mamy tylko jeden wolny pokój, więc…
Możemy spać w twoim.
- Mama by nie pozwoliła. - Mama Darcy też tak ma.
Nie lubi gości.
Tak, ale twoja mama pozwala mi nocować, więc…
- Tak. - To prawda.
- À propos, wpadniesz do mnie na nocleg? - Oczywiście.
- Film? - Dobra.
Tak klasycznie. Albo…
- Kto to? - Ktoś coś przywiózł?
Zaprosiliśmy kogoś jeszcze?
- Cześć. - Cześć.
Imogen!
Wejdź.
- Pokażę ci, gdzie zostawić rzeczy. - Oprowadzi cię.
Tak, oprowadzę. Mamy mnóstwo przekąsek.
Tak się cieszę.
Wie o was?
Jeszcze nie.
Dziś jej powiem.
Będzie dobrze.
Jest sojuszniczką.
Darcy!
Twoi znajomi są bardzo mili. Jak ich poznałeś?
Cóż,
najpierw był Charlie.
Bo Charlie i ja jesteśmy…
Jesteśmy w jednej grupie. I…
Tak.
Fajnie.
Zamawiamy pizzę!
Boże, pożądam pizzy!
- Ja chcę z szynką i pieczarkami. - Spokojnie.
Nie wiem, czemu tak trudno to powiedzieć.
Wszystko do kitu.
Nieprawda. Twoje rysunki zawsze są dobre.
Zaliczeniowe muszą być świetne, jeśli mam się dostać do plastyka.
A te z kwiatami?
Nuda. Nie ma w tym treści.
Potrzebujesz inspiracji. Będę twoim modelem.
- Narysuj mnie jak swoje Francuzki. - To jest inspiracja?
Proszę, Jack! Jack!
Płynę.
W porządku. Usiądź.
Przechyl głowę w swoją lewą. To twoja prawa.
Nie tak. Spójrz na mnie.
Przepraszam.
Ja…
zamówię nam pizzę.
Chcesz hawajską?
Tak. Dzięki.
Chodź.
Isaac, chodź tańczyć.
- Nie, dzięki. - Dawaj książkę!
Tara, nie lubię tańczyć.
Imogen?
- No chodź! - Idź, Imogen.
- Dobra. - Tak!
Nick, chodź tańczyć.
Nie.
No chodź!
Dawaj.
Chodź!
Boże, nareszcie! Jest pizza!
Powiedz jej!
Hej.
Jest pizza.
Jak tam?
Pracowaliście z Elle całe popołudnie.
Chce studiować na uczelni plastycznej.
Na pewno się dostanie, ale się martwi.
Myślisz, że będzie wam trudno?
- Gdy się rozstaniecie? - To znaczy?
Nie jesteśmy parą.
- Nie, ja… - To kumpela.
Moja najlepsza przyjaciółka i…
To nie twoja sprawa.
To kuchnia, a nie wieczorek poetycki.
Najpierw powiedz, co to jest sos berneński.
Dlaczego nie spytałeś mnie o to, zanim zacząłeś go robić?
- Charlie, mogę skorzystać z toalety? - Pewnie.
Zaprowadzę cię.
Nie powinienem być przyjazny.
Wielu ludzi na tobie polega i cię podziwia.
- Tak! Dajesz! - Powiedz jej.
Toaleta jest tam.
Super, dzięki.
Imogen,
chcę ci coś powiedzieć.
Cóż…
Trochę trudno mi…
Chodzi o ciebie i Charliego?
O Boże.
Ty powinieneś to powiedzieć.
To dość oczywiste.
I logiczne. Ta sprawa z naszą randką.
I to na Dniu Sportu.
Nie podobam ci się, bo jesteś gejem.
W sumie jestem biseksualny.
Tak.
Przepraszam. Nie wiem, jak zareagować.
Tak jest dobrze.
Skoro wiesz o Charliem, musisz mi opowiedzieć o swojej sympatii.
No weź.
To sprawiedliwe.
Dobra, niech będzie.
To Ben.
Tak mi przytulnie.
Zaraz zasnę.
Flirt nie zadziałał.
Chyba muszę wybić go sobie z głowy.
Elle.
POWIEDZIAŁEM JEJ
O BOŻE!
COMING OUT JEST TRUDNIEJSZY, NIŻ SĄDZIŁEM
- Pa, Charlie. Dzięki. - Pa!
Dzięki, że wpadliście. Pa.
- Na razie. - Hej.
- Za każdym razem. - Za każdym razem.
- Trzymaj się! - Pa.
Pa.
Jakim cudem biorą cię za hetero?
Głupole.
Ale chodźmy już.
- Pa. - Pa.
Podpisałam zgłoszenie na wyjazd do Paryża. Jest na lodówce.
Dzięki.
Twoi znajomi też jadą?
Tak. To wspólny wypad językowy dla uczniów Truham i Higgs.
Twój egzamin GCSE z hiszpańskiego bardzo się tu przyda.
- Kojarzycie mojego kumpla, Nicka? - Tak.
Chciałem wam coś powiedzieć…
To mój chłopak.
Jesteście zaskoczeni.
Cóż… Wiesz…
Jest wysportowany i męski. Nie sądziłam, że jest gejem.
Bycie gejem nie ma tu nic do rzeczy.
Poza tym jest biseksualny.
Gej czy biseksualny,
Nick ma zakaz nocowania.
Co?
W tym domu nie będzie bara-bara.
Nie mów „bara-bara”.
I Nick też jedzie do Paryża?
Tak.
To dlatego od tygodni mówisz tylko o tym.
- Drzwi pokoju otwarte. - Wychodzę.
- Żadnego bara-bara przed ślubem. - Przestań tak mówić.
- Co… - Nie.
Więc mówisz ludziom?
Tak.
Nie martwisz się?
Czym?
Nękaniem?
Nie będzie jak wtedy, gdy mnie ujawnili.
Chcemy, żeby ludzie o nas wiedzieli.
Zrobię, co w mojej mocy, żeby Nick nie musiał się z tym zmagać.
Mogę go chronić.
Zadbać o to, by nigdy nie był pod presją.
Zdenerwowany. Czy przestraszony.
Wszystko będzie idealne.
Napisy: Paweł Awdejuk