Kızlar, uyandınız mı?
Neredeyse öğlen oldu.
Kız arkadaşının kaldığını bilse anneannen kalp krizi geçirirdi.
Lezbiyen olduğumu bilse geçirirdi.
Evet ama bu bir prensip meselesi. Bu gece yatıya kalmak yok.
-Gitsem iyi olur. -Ama gitmeni istemiyorum.
Merak etme.
PAYLAŞIMI GÖRDÜM, KONUŞSAK?
LAMBERT GÜZEL SANATLAR LİSESİ TEBRİKLER!
ESERİNİZ, "KUİRİZ VE VARIZ" SERGİMİZDE GÖSTERİLMEK ÜZERE SEÇİLMİŞTİR.
-Bakıyorum da keyfin yerinde. -Evet.
-Bilmem gereken gelişmeler var mı? -Olabilir.
Elle'le çıkmaya karar vermiş olabiliriz.
Olacağını biliyordum! Elle o kadar özel bir kız ki.
Mükemmel oğluma mükemmel bir kız.
Anneanneni arayıp haber vereyim. Li ve Tsang teyzenleri de aramam lazım.
Anne, daha sevgili olup olmadığımızı konuşmadık bile.
Hepimiz bugünü bekliyorduk!
ÖZÜR
-Haftaya babanız yemeğe gelecek. -Babam mı? Süper.
-Charlie de gelebilir mi? -Harika fikir.
Ne? Şaka mı bu?
Ailesini de çağıralım, tam bir ziyafet olsun.
-Niye ben birini çağıramıyorum? -Çağırmak istediğin bir sevgilin var mı?
Keşke gelseydin, çok eğlenceliydi.
Ben yazları uyurum, eski püskü müzelerde gezmem.
-Evet! -Hayır!
Ver şunu! Bırak!
-Nick'ler bizi yemeğe çağırıyor. -Harika, annem buna bayılacak.
-O ne demek? -Nick'i pek sevdiği söylenemez.
Belki bu sayede harika biri olduğunu görür.
MESAJIMI OKUMUŞSUN
SENİNLE KONUŞMAM LAZIM
LAMBERT'IN "KUİRİZ VE VARIZ" SERGİSİNDE ESERİM SERGİLENECEK, DAVETLİSİNİZ!
KUİRİZ VE VARIZ
-ELLE! SERGİ Mİ? -HARİKASIN!
-VAY CANINA! -TEBRİKLER ELLE!
-HEPİMİZ GELİYORUZ. -EVET, BUNU KAÇIRAMAYIZ!
YANİ BİZİ BIRAKIP GİDECEK MİSİN?
YANİ KABUL ALDIN MI?
ALDIM
HAYIR, HENÜZ ALMADIM
AMA SERGİ MUHTEŞEM BİR HABER!
-SERGİYE KIYAFET ALMAMIZ LAZIM -BALOYA DA
-LAMBERT UZAK, NASIL GİDERİZ? -TREN? TÜM PARİS EKİBİ!
11'inci sınıf balosu yakında.
-Sana yakışır. -Sen ne dersin?
Bence güzel.
-Gri bir şey olabilir. -Tamam.
Çocuklar, ben birazdan dönerim.
-James'le buluşacağım. -Yaşasın, öpüşecekler!
-Bol şans. -İyi eğlenceler.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Ya bununla?
Balo kıyafeti!
-Hayır… -Evet.
Bilmem, belki.
Bir dene, görelim. Astarı elbisemle uyumlu, mükemmel.
Peki.
-Tamam, hadi! -Peki, tamam.
LÜTFEN CHARLIE
SANA SÖYLEMEM GEREKEN ŞEYLER VAR
Sanırım baloya gitmeye karar verdim.
-Öyle mi? -Evet.
Peki baloya benimle gelmek ister misin?
Gerçekten mi?
-Belki de aptalca bir fikir. -Hayır, değil.
Dikkatler üstümüzde olabilir.
-Ayrıca uyumlu giyinmek istemiyorum. -Ben de.
-Güzel. -Güzel.
-Bu çok tatlıymış. -Tam içime sinmedi gibi.
Bu sergi olayı ne ayak?
Resmini beğenip sergiliyorlar ama okula kabul veremiyorlar mı?
Kabul aldın, değil mi?
Diğerleri bilmesin.
Dur, şurası boş kalmış.
Tao'nun ne diyecek bilmiyorum.
-Henüz karar vermedim. -Peki.
Sürpriz!
Vay canına, muhteşem olmuşsun!
Paris gezisinden sonra pek param kalmadı ama…
Dert etme, bende biraz var.
-Süper. -Güzel mi?
-Yedi? -Bende de var.
-Dur. -Bende yedi var.
Bende de £6.50 var.
Tamam, oldu işte.
-Bu yeter. -Al.
Sağ olun.
Selam, pardon. Biri 15 tane kumaş ciltli kitap aldı.
Vay be, hayattaki hedeflerimden biri.
Hislerim karşılıklı değil, değil mi?
Birinden hoşlanınca ne hissedilir, hiçbir fikrim yok.
İnsanların âşık olduğu tonla kitap okudum ama yine de bilmiyorum.
Belki sana karşı hissedebilirim demiştim.
Ama öpüştüğümüzde hissetmediğimden emin oldum.
Sanırım bende bir sorun var.
Sende bir sorun filan yok.
-Doğru kişiyle karşılaşmamışsındır. -Evet.
-En iyi kıyafet ödülü bizim… -Dur, cidden yarışacak mıyız?
-Bir şey mi oldu? -Belli ki bir şey olmuş.
-Öpüştünüz mü? -Bir susar mısınız artık?
İçinde aşk meşk olmadığında hayatımı sıkıcı buluyorsunuz, anladım.
İyice hevesinizi kıracağım ama ondan hoşlanmıyorum, tamam mı?
Kendi işinize bakın.
-Isaac… -Kusura bakmayın.
Bir şeyim yok ama konuşmak istemiyorum.
KUİRİZ VE BURADAYIZ
-Tao! -Selam, ne haber?
-Selam. -Merhaba.
-Vay canına! -Yıldızımız!
Çok güzel olmuşsun.
-Nasılsınız? -İyi.
-Sen? -Gerginim.
-Hiç gerilme. -Harika geçecek.
GÜVENLİ BİR YER ELLE ARGENT
Elle, burası muhteşem.
Elle, resmine bayıldım. Perdenin açılmasını iple çekiyorum.
-Teşekkürler! -Bakalım eylülden sonra neler yapacaksın.
-Kabul mü aldın? -Evet.
-Elle! -İnanamıyorum!
-Gurur duydum! -Çok heyecanlı.
-Elle, nasılsın? -Selam.
-Bu benimki. -Öyle mi?
-Çok beğendim. -Sağ ol.
Ne anlatıyor?
Aromantik ve aseksüel biri olarak bu hayatta yaşadıklarımı.
Romantizm ve seksin her şeyden üstün tutulduğu bir dünyada
bu tip çekimler hissetmemeyi.
Büyürken sende bir farklılık olduğunu hissetmene rağmen
bunu ifade edecek kelimeleri bulamamayı.
Ama sonra…
Özgürlük.
Kendini bu baskılardan ve beklentilerden kurtarmanın verdiği mutluluk hissi.
GÜVENLİ BİR YER ELLE ARGENT
-Şöyle bir baksak? -Olmaz.
Vakti gelince görürsünüz.
ANNEM: GİTMENE İZİN VERMEDİM. HEMEN EVE DÖN!
Amma sinirli.
Zaten geç kalmayacağımı söylemiştim ama ne yapsam yaranamıyorum.
-Selam Sahar. -Nasılsınız?
Çok yakışmış.
-Sahar, seni beklemiyordum. -Elle benim de arkadaşım.
Artık Sahar da geldiğine göre tek hetero olmamla ilgili şakalara son.
Neden bahsediyorsun? Ben biseksüelim.
Yani…
-Sahar, bilmiyordum… -Enteresan.
-Gitsem iyi olur. -Elle'in resmini göremeyeceksin.
-Gecikirsem iyice kızacak. -Peki.
-Ama yarın baloya geliyorsun, değil mi? -Tabii ki.
Uyumlu kıyafetlerimizi giyip klişe şarkılarda dans edeceğiz.
Öyle mi? Bunu hatırlatacağım.
Herkese çok teşekkürler.
Lambert Güzel Sanatlar'da okuyan harika kuir ve trans sanatçılarımızı
kutlamaya geldiğiniz için teşekkürler.
Size Elle Argent'ı takdim etmekten büyük onur duyuyorum.
Eylülde son iki sene için lisemize katılacak.
Elle, eserini göstermeden önce söylemek istediğin bir şey var mı?
Tabii.
Son iki senede hayatımda çok büyük değişiklikler oldu.
Ama bu resmimde
mutlu anılara ev sahipliği etmiş bir yeri çizdim.
En kötü dönemlerde bile.
Burası hep güvende hissettiğim bir yer oldu.
Çok güzel, hadi bakalım. Bir, iki, üç!
-Vay canına! -Çok güzel.
Tebrikler!
-Gel buraya. -İnanamıyorum!
-Beğenmene çok sevindim. -Bayıldım, muhteşemdi.
Her zamanki gibi.
Kabulü söylemediğim için bozulmuşsundur.
Bozulmadım.
Gerçekten mi?
Kararlarını benim hislerime göre verme.
Benim tek isteğim senin mutluluğun.
Nereye gidersen git, seninle olmak istiyorum.
Peki.
Ama gerçekten henüz karar vermedim. Higgs'de de kalabilirim.
-Tüm eserler harikaydı. -Kesinlikle.
-Ama Elle'inki başka kulvardaydı. -Evet, muhteşemdi.
-Çok. -Selam.
Burada ne işin var?
-Konuşmamız lazım. -Konuşacak bir şey yok.
Özür dilemek istiyorum.
Doğru düzgün.
Lütfen, beni bir dinle.
Seneye Truham'da olmayacağım.
Nefretin geçmese bile beni bir daha görmeyeceksin.
Dinliyorum.
Ben sorunlu bir insanım Charlie.
Senden hoşlandım.
Biliyorsun, değil mi?
Adilik ettiğimi biliyorum ama senden gerçekten hoşlanmıştım.
Biraz vaktim olsaydı…
İkiniz gibi olabilmek istiyordum
ama ailem beni asla olduğum gibi kabul etmez.
Her şey için özür dilerim.
Hayatımda güzel bir şey olsun istedim.
Sen de o şeydin.
Beni ilk öpüşünü hatırlıyor musun?
Bana hiç sormadın, ben de ister miyim diye düşünmedin.
Ben de sesimi çıkarmadım çünkü sana âşıktım ve çok toydum.
Kontrolün sende olduğunu anlamamıştım.
Sonunda fark ettiğimde…
"Demek layığım bu" dedim.
Keyfine göre benden istediğini alan, sonra beni görmezden gelen biri.
Şimdi ne zaman iyi bir şey olsa
içimden bir ses değersiz olduğumu, bunu hak etmediğimi söylüyor.
Sense için rahatlasın diye seni affetmemi mi istiyorsun?
Hatanı anlamana sevindim ama beni seni affetmeye zorlayamazsın.
Özür dilemek yaptıklarını telafi etmiyor.
Umarım daha iyi bir insan olur ve başkalarını incitmezsin.
Ama buna tanık olmak istemiyorum.
Yüzünü bile görmek istemiyorum.
KUİRİZ VE VARIZ
Hadi ama! Evet.
Allez! Hadi!
Hadi, ne yapıyorsun?
Babanın önünde arkadaş taklidi mi yapacağız?
Yani…
Şimdilik evet ama bu akşam açılacağım.
Yapabilirsin.
Yanındayım "kanka".
Bana "kanka" mı dedin sen?
Ahbap.
Abi.
-Hep yanımda olan hetero dostum. -Charlie!
-Baba, biz geldik. -Nick!
Arkadaşın da…
-Charlie. -Evet, Charlie.
Seni tekrar görmek güzel.
Gelip bize katılın. Toulouse ve Montpellier maçı.
Şuna bak.
Hadi. Bak, demiştim.
-Hadi ama. -Demiştim.
-Sofrayı kurayım mı? -Sen ne tatlı çocuksun.
-Geldiğinden beri durumlar nasıl? -İyi, bir sıkıntı yok.
Evet!
Öğrenmesi şart değil tatlım.
O hakkı kazanmadı, ona bir borcun yok
Bu onun için değil, kendim için.
-Merhaba, hoş geldiniz. -Merhaba.
Güney Fransa'da Narbonne civarlarında büyüdüm.
Evet, İspanya'ya yakın. Babam İspanya'nın güneyinde Almería'dan.
Öyle mi? Ama soyadınız tam İngiliz soyadı.
Babam hep soyağacımızın oldukça karışık olduğunu söylerdi.
-Soyağacımız uzun hikâye. -Evet.
-Buraya sık geliyor musun Stéphane? -Mümkün oldukça.
İşim yüzünden çok meşgulüm.
Emlak işindeyim.
Babamın renove ettiği yerleri görmeniz lazım, inanılmazlar.
Hayat işten ibaret değil ama para da lazım.
-Nick, Charlie'yle tanışmasını anlattı mı? -Anlatmadı.
Etütte yan yana düştük, sonra Charlie ragbiye katıldı.
-Ragbi mi oynuyorsun Charlie? -Pek iyi değilim ama…
Nick illa Charlie'nin katılmasını istedi. Acaba neden?
Senin derdin ne?
Üniversitede ben de ragbi oynardım.
Kadınlar ragbiye bayılır.
Kız arkadaş buldunuz mu?
-Hayır, bulamadık. -Olsun, daha vaktiniz var.
Nick kız arkadaş aramıyor olabilir.
Sakın.
David, terbiyeli ol. Misafirimiz var.
-Niye hep böyle yapıyorsun? -Yardım ediyorum.
Pardon ama bu saçmalık.
Baba…
Charlie erkek arkadaşım.
Sürpriz! Ben biseksüelim, o gey.
Sana nasıl söyleyeceğim diye geriliyordum ama aslında var ya…
Ne düşündüğün umurumda değil.
Bizi yılda anca iki kez görüyorsun.
Her seferinde "Tamam, işte oldu" diyorum.
"Bu kez hayatıma bir ilgi gösterecek."
Ama göstermiyorsun.
Sen beni umursamıyorsan ben de seni umursamıyorum.
Sen niye 10 yaşında velet gibi davranıyorsun, bilmem
ama zorbalıkların artık bana sökmüyor çünkü dediklerin umurunda değil.
Kendimi, hayatımı seviyorum.
Bir dahakine babamda kalsan daha iyi. Kusura bakma anne.
Bizimle böyle konuşmasına izin mi vereceksin?
-David, sus. Sen diyeceğini dedin. -Olay çıkaran Nick.
Hep bir drama.
Babam da hemfikir.
Hiç umduğum gibi bir adam olmadın David.
Bunu demek sana düşmez. Çocuklarını görmüyorsun bile.
-Fikir belirtemez miyim? -Hayır, belirtemezsin.
-Babalık etmedin, o hakka sahip değilsin. -Yine mi aynı…
-İyi misin? -Dinlesen aynı şeyi konuşmazdık.
Sanırım iyiyim.
Bu şekilde olsun istememiştim
ama söylemek iyi geldi.
Yine de sarılayım mı?
Bence çok iyi geçti.
-Kusura bakma. -İyi ki konuştun.
Özellikle babanın bunları duyması gerekiyordu.
-Çok iyi bir baba değil, değil mi? -Hayır, değil.
Neden hiç umursamıyor?
Keşke bilsem ama bilmiyorum.
Ama bu çok acı bir varoluş biçimi.
Gidiyor musun?
Evet.
Nick, özür dilerim.
Değişmek istiyorum.
O zaman bunu göster, lafta kalmasın.
-Baba, gidiyor musun? -Evet.
Geç olmadan Londra'ya geçmem lazım.
Ama Edinburgh'a dönünce beni ara, tamam mı?
-Glasgow'a. -Doğru ya, Glasgow. Evet.
Erkek arkadaşınla tanıştığıma sevindim.
Bu işleri pek anladığımı söyleyemem
ama Charlie iyi bir delikanlıya benziyor.
Öyledir.
Güle güle baba.
Evet…
O kadar utanç vericiydi ki. Babama söyleme işini feci abarttı.
Tam bir ilgi budalası.
O zırlak erkek arkadaşının etkisi olsa gerek.
Evet, aynen öyle. Tam olarak.
Çok acınası bir adamsın.
Bir daha kardeşim hakkında öyle konuş, seni gebertirim.
Tartışma için kusura bakmayın.
-Bizim evden alışkınız. -Evet.
Nick kolay kolay David'e kafa tutmaz. Charlie'ye çok önem veriyor olmalı.
İyi çocukmuş. Tabii seni ödevinden alıkoymadığı zaman.
Belki birkaç haftaya bize davet edebiliriz.
-Olur. -Tamam.
Çok sağ olun.
-Geldiğiniz için sağ olun. -Teşekkürler. Görüşürüz.
-Veda edip geliyorum. -Tamam.
-Yarın baloda görüşüyor muyuz? -Evet.
-Hâlâ birlikte mi gidiyoruz? -Evet.
-Yani çift olarak mı? -Evet. Yoksa istemiyor musun?
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Charlie pek yememiş.
YEME BOZUKLUKLARI
TARA, YARIN BALODA ÇOK TATLI GÖRÜNECEĞİZ
Darcy…
-Dön bakayım. -Nasıl olmuş?
Tatlım…
-Bunu giyemezsin. -Hayır, giyeceğim!
Hemen çıkar dedim!
-Hayır. -Yetti artık!
Gülmezler, onlar beni sevip destek oluyor.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ