PARA ♥ (JA W SUMIE JESTEM BI)
Jesteś najlepszy!
Widziałeś komentarze?
WYGLĄDACIE UROCZO! GRATULACJE
NIE ZGADŁBYM, ŻE ON JEST GEJEM
Wiedzieliśmy, że tak będzie.
Będą dziś za nami łazić?
Może ktoś się pogapi.
Na pewno chcesz iść?
Moje życie nigdy nie było tak dobre.
Nie muszę już ukrywać chłopaka.
Nie nękają mnie. Jest idealnie.
Pójdziemy więc na bal
i będziemy tam najwspanialszą parą.
8. IDEALNIE
Nick właśnie ujawnił się na insta.
Brawo.
SZKOŁA PLASTYCZNA LAMBERT
INFORMATOR
- Chcesz być moją dziewczyną? - Pytasz poważnie?
Tak.
Nie chcesz?
Tak. Chcę być twoją dziewczyną.
- To czemu jesteś taka dziwna? - Nie jestem, to ty…
To pudło ma być tam.
Mówiłam, że się nie przebieramy. Powieś to na ścianie.
Co wy robicie? To do fotobudki.
Możecie to ogarnąć?
JESTEM JUŻ! KIEDY BĘDZIESZ?
Nie bawcie się tym.
ZASPAŁAŚ?
POTRZEBUJĘ POMOCY! GDZIE JESTEŚ?
Gdzie jest Darcy?
Pewnie zaspała.
Imogen nie ma jeszcze jedzenia. Ale „na pewno pójdzie do Asdy”.
- Wierzysz jej? - Absolutnie nie.
Co za bajzel!
Piszę do ekipy, bo ten bal nam nie wyjdzie.
Charlie.
MOŻECIE POMÓC NAM Z BALEM? KIEPSKO NAM IDZIE
MY JESTEŚMY WOLNI!
BĘDĘ!
ZARAZ BĘDZIEMY Z TAO! NIE MARTW SIĘ, OGARNIEMY
DZIĘKUJĘ WAM
DARCY, ODPISZ, JEŚLI TO WIDZISZ
To idzie do pudełka ze świecidełkami. Mają być razem.
Boże.
Zaraz się załamię.
Czy ja… Ty… To nie było zabawne.
Nie. Poprawię to. Pozwól… Tao!
Przestań!
Poprawię to.
Nie! To nie fair!
Moja szyja!
- Przekręć. - Dobra. Gotowa?
Tak.
- Gdzie mam iść? - Trochę w lewo.
- W lewo. - Super.
Powinieneś go zaprosić.
- No nie wiem. - Powiedz, że potrzebujemy opiekunów.
Nie.
- Tylko zerknę. - Nie.
Dobra.
Jasne.
Boże. Naprawdę są parą?
- Na to wygląda. - Tutaj?
- Zapytaj ich. - Jeszcze te.
Ty zapytaj. No już.
Serio jesteście parą?
Tak.
- Nie wiedziałem, że jesteś gejem. - W sumie jestem bi.
Pasujecie do siebie. Mówiłam ci!
- Nie wierzyłem. - Przecież mówiłam.
Idziemy coś zjeść?
- Możemy pójść sklepu. - Zjem później. Miałem późne śniadanie.
Ale ty możesz.
Gdzie są boa z piór? Są potrzebne do zdjęcia.
- Ładnie to wygląda. - Większość zrobiła Elle.
Tak myślałem.
Czipsa?
Widziałem twój post.
- No. - I komentarze.
Byli głupi, myśląc, że jesteś hetero.
Wliczam w to siebie.
Dzięki.
Charlie musi być szczęśliwy.
Tak. W pewnym sensie.
Mówi, że jest szczęśliwy, ale…
Nie wiem. Chyba bycie w centrum uwagi to dla niego wyzwanie.
Tak. Nienawidzi być w centrum uwagi…
Martwię się.
Dlaczego?
Im więcej o nim wiem,
tym bardziej myślę,
że to nękanie i wszystko, co mu się przydarzyło w przeszłości,
miało na niego duży wpływ.
I nadal to w sobie nosi.
Choć już po wszystkim.
Wciąż sprawia mu to ból.
- Nie wiem. Myślisz, że tak jest? - Tak. Myślę, że tak.
Gdy dzieje się coś złego, czasem ma to długotrwały wpływ.
Na przykład
mój tata zmarł, gdy miałem 12 lat i…
no wiesz…
Myślę, że przez to tak się boję, że stracę przyjaciół…
stracę Elle…
Bo gdy straciłem jego, to było…
No wiesz.
Nie wiedziałem o tym.
Nie przejmuj się.
Spróbuję.
Dobrze.
Słyszałeś o tym nękaniu? Wiesz, jak było źle, prawda?
Trochę słyszałem, ale…
Charlie mało o tym mówi.
Mnie też.
Możesz zamknąć oczy?
Dlaczego?
Boję się, że pomyślisz, że dziwnie wyglądam.
Dobra. Nie patrzę.
Ale uważam, że zawsze wyglądasz słodko.
Nick,
nie wierzę, że jesteś moim chłopakiem.
Mogę już otworzyć oczy?
Dobrze.
Źle to wygląda?
Nie, wyglądasz
wspaniale.
Cudownie!
Zamknij się!
A może nie pójdziemy na bal? Zostańmy tutaj.
Musimy iść. Wszyscy oczekują, że pojawimy się razem.
No tak.
Publiczne wystąpienie jako para…
Na pewno tego chcemy?
Tak.
COKOLWIEK SIĘ STAŁO, BĘDĘ CIĘ WSPIERAĆ
Chodź. Już dobrze.
Co teraz porobimy? Jeszcze raz zjeżdżalnia?
PROSZĘ, PRZYJDŹ DZIŚ NA BAL
- Jakie masz zamiary wobec mojej Elle? - Richard!
Przecież żartuję.
Żartuję!
Ale jeśli nie wróci do północy, będą kłopoty.
Cześć.
Wyglądasz…
Jesteś taka…
Cześć.
Też dobrze wyglądasz.
Witamy na balu jedenastoklasistów szkół Truham i Higgs.
Dziś świętujemy lato miłości.
Tańczcie, bawcie się i chwalcie się światu swoimi parami.
Hej.
- Boże! - Świetnie wyglądasz.
- Cześć. - O rany!
- Matko. - Wyglądasz bosko.
Szelki!
- Tak. - Obróć się.
Tak!
- On też ma muszkę. - Piękna sukienka.
- Grasz na gitarze? - Dziś zagram.
- Gdzie jest Darcy? - Spóźnia się.
Chodźmy do środka.
Możemy na nią poczekać.
Nie. Niedługo przyjdzie.
Chodźmy.
- Na bal! - Tak, chodźmy.
- Idziemy. - Na bal!
LATO MIŁOŚCI
Poszukam Darcy.
- Dobra. - Sahar!
Na razie.
Dobra. Uśmiech.
W porządku?
Super.
- Zmieńmy pozę. - I jeszcze raz.
Nie wierzę. Nick chwali się chłopakiem, a żaden z was nie przyprowadził panny.
Zamknij się!
- Kto teraz? - Ja nie chcę.
- Czemu nie? - To żenujące, stać tam samemu.
Dobra, chodź. Zrobimy zdjęcie we czwórkę.
- Jak kiedyś. - Tak.
Ale bez książki.
Zaczynamy. Gotowi?
- Uśmiech. - Ser.
Co tam, Nick?
- Gdzieś ty był? - Byłeś zajęty chłopakiem?
Przepraszamy, że źle się przy nas czułeś.
- Nick jest pierwszy w związku. - Tak, stary.
Ja też niedługo mogę kogoś mieć.
- Tak? - Tara Jones jest wolna?
Wszyscy wiedzą, że jest homo. Daj spokój.
Nieważne.
- Tęskniliśmy za tobą. - Tak.
Ja za wami też. Trzymajcie się.
Na razie, stary.
DARCY, BOJĘ SIĘ, GDZIE JESTEŚ?
Tara?
Co się stało?
- Chyba nie przyjdzie. - Czemu?
Wiem, że coś jest nie tak. Ale nie chce o tym mówić.
Jak rozmawiać z kimś o czymś, o czym nie chce rozmawiać?
Może…
Może wystarczy spróbować.
Nawet jeśli się nie uda.
- Chodź. Zatańczymy. - Tao, ja…
- No chodź. - Jest tłoczno.
Chcę iść do Lamberta.
Wiem.
CO ASEKSUALNOŚĆ MÓWI O POŻĄDANIU, SPOŁECZEŃSTWIE I ZNACZENIU SEKSU
Tu? Tu to schowałeś?
Nie wierzę, że to przyniosłeś.
- Wcale nie! - Pokaż kieszenie.
Wyciągaj wszystko.
Nathan.
Youssef.
Przyszedłeś.
Potrzebujecie opiekuna.
Wiesz, ta…
Ta noc w Paryżu…
To było bardzo głupie.
Cóż,
może następnym razem kolacja i drinki?
Następnym razem?
Dziwne uczucie.
Zatańczymy czy zrobimy sobie zdjęcie?
A umiesz tańczyć?
- Absolutnie nie. - Ja też nie.
Możemy już iść?
Myślałem, że tego chcesz.
- Nie przeszkadza mi, że ludzie nas widzą. - A muszą?
Mieliśmy obsesję na punkcie tego coming outu.
Zapomnieliśmy, dlaczego chcieliśmy to zrobić.
Nie dla nich.
Chcę po prostu dobrze bawić się z przyjaciółmi.
Ja też.
Davida i mojej mamy dziś nie ma, więc…
Mam wolną chatę.
Wielki sukces.
- Byliście niesamowici. - Wymiatacie.
- Dziękuję. - Niezłe ruchy.
- Hej, Isaac. - Hej.
- Gdzie zniknąłeś? - Hej.
- Nie miało być w stylu wampirów? - Boże.
- Darcy, wszystko gra? - Gdzie byłaś?
- Gdzie jest Tara? - Poszła cię szukać.
- Dzień dobry. - Niczego nie potrzebujemy.
Chwileczkę, jestem koleżanką Darcy.
Mówiła, że przyjdzie na bal, ale się nie pojawiła.
I nie odpisuje na moje wiadomości.
Więc ja…
Nic jej nie jest?
Skąd mam wiedzieć?
Wie pani, gdzie jest?
Wczoraj znów miała napad złości.
Przez ciuchy, wyobrażasz sobie?
Jeśli własna matka nie może powiedzieć prawdy o stroju, to kto?
Wyglądała jak lesbijka.
Zrozumie, że popełniła błąd i wróci.
Jasne.
Cóż,
jeśli ją znajdę, przekażę, żeby się odezwała.
Dziękuję. Żegnam.
Halo?
Znalazła się. Wszystko gra. Wpadniesz do mnie?
Dzięki Bogu. Już idę. Na pewno nic jej nie jest?
Ludki.
- Kocham was. - Kocham was.
Boże, spójrz. Mały Nick był taki słodki!
Gdzie spałaś?
Ja… Poszłam do parku.
Spoko. Nikogo tam nie było.
Czemu nie napisałaś?
Telefon mi padł. Nie miałam ładowarki.
Mogłaś przyjść do mnie.
Nie chciałam, żebyś wiedziała.
Pamiętasz, gdy drugi raz utknęłyśmy w pokoju muzycznym?
Tak.
Mówiłaś, że nie czujesz się tak pewnie jako lesbijka jak ja.
Chciałam być tą osobą. Pomóc ci w twojej podróży.
Przecież nią jesteś.
Może w szkole.
Nie ujawniłam się własnym rodzicom.
I chyba tego nie zrobię.
W domu ukrywam to, kim jestem.
Nie jestem pewna siebie.
Czasami nienawidzę się przez mamę.
I nagle powiedziałaś, że mnie kochasz.
A jeśli ta osoba nie istnieje?
Czyli…
bałaś się to odwzajemnić,
bo nie wierzyłaś, że cię pokocham?
Widziałaś tylko połowę mojego życia.
Teraz widzę drugą połowę.
I nadal cię kocham.
Jesteś pewna? Bo…
Jestem chodzącą katastrofą.
Wiem.
Podoba mi się ta katastrofa.
Ja
bardzo cię kocham.
Ale słabo mi idzie mówienie tego.
Trening czyni mistrza.
Kocham cię.
- Kocham cię! - Kocham cię.
Kocham cię!
To jak?
Obiecałaś mi taniec.
- Zepsułam ci bal? - Nie.
I tak było nudno.
Wszystko gra?
Zaparzyć herbaty?
- Tak. Napijmy się herbaty. - Tak.
- Chodźmy. - Jasne.
Rozpraszam!
Nie! Czekaj!
- Pa. - Pa.
Do zobaczenia. Wracaj bezpiecznie.
- Pa. - Dzięki, że przyszłaś.
- Cześć. - Przytulmy się.
- Pa! - Pa.
Dzięki za wizytę.
Moja sukienka!
Pa!
No dobra.
Nick!
I już.
Niedługo muszę wracać.
Nie.
Mama się wkurzy, jeśli się spóźnię.
Widzę, co robisz.
I cały misterny plan na nic.
Ale ty masz tych trofeów z rugby.
- To jest z obozu letniego. - Byłeś na obozie rugby?
Gdy miałem 12 lat. Chyba bujałem się w trenerze.
O Boże.
Wtedy nie zdawałem sobie z tego sprawy, ale miałem na jego punkcie obsesję.
Więc bardzo się starałem
i dostałem tę nagrodę za najlepszą grę drużynową.
To urocze.
Teraz twoja kolej.
Co?
Powiedz mi coś.
Na przykład co?
Nigdy nie opowiadałeś…
o nękaniu.
Jak to było.
Nie musimy o tym mówić.
Teraz jest już dobrze.
Na pewno?
Wiem, że chcesz, by wszystko było dobre, szczęśliwe i idealne,
ale przy mnie nie musisz taki być.
Charlie, obiecaliśmy mówić sobie takie rzeczy.
Gdy powiedziałeś mi o jedzeniu.
Ktoś usłyszał, jak Tao mówił o moim coming oucie.
Zaskoczyło mnie, jak homofobiczni bywają ludzie.
Myślałem, że teraz jest lepiej.
Mówili mi w twarz, że jestem obrzydliwy.
Trwało to tak długo, że chyba zacząłem w to wierzyć.
Znienawidziłem siebie.
Tak bardzo, że…
Kiedyś…
Czasem się ciąłem.
Nie chcę już się tak czuć.
Nadal to robisz?
Nie.
- Przepraszam. - Mieliśmy nie mówić słowa na „p”.
Obiecasz, że powiesz mi,
jeśli znów będzie tak źle?
Nie chcę cię drażnić ani obciążać.
Nie chcę, żebyś myślał, że jestem kruchy i popsuty.
Że musisz mnie naprawić. To byłoby okropne.
Nie jesteś. I nie robiłbym tego.
Ale przez ostatnie miesiące zrobiłem tyle przerażających rzeczy,
bo ty przy tym byłeś. Trzymałeś mnie za rękę.
Też chcę taki być dla ciebie.
Przecież
jesteś moim chłopakiem.
Char,
proszę, możesz mi obiecać?
Dobrze.
Kocham twoje włosy.
Nick… Naprawdę muszę iść.
Kocham twoje oczy.
Na miłość boską…
Kocham…
Nicky! Wróciłam!
Napiszę, gdy wrócę.
Dobrze.
Do jutra.
Pa.
KOCHAM CIĘ
WYŚLIJ
Napisy: Paweł Awdejuk