Jest mój ulubiony siostrzeniec.
- Nie mów Davidowi. - Cześć, ciociu.
- Wujku. - Jak tam?
- Dobrze. - To dobrze.
Ale urośliście.
- Cześć. - Cześć.
- Spakowany? Gotowy? - Tak.
- Szkoda, że mama odpadła. - Zawsze jest przyszły rok.
Nie szkodzi.
CZEŚĆ KOCHAM CIĘ
BARDZO
Gotowi na wakacje?
KOCHAM CIĘ!!! LUBIĘ TO MÓWIĆ
No to jedziemy!
O KTÓREJ MAM PO CIEBIE WPAŚĆ?
KOCHAM CIĘ!!! LUBIĘ TO MÓWIĆ
NAPISZ, GDY DOLECISZ
KOCHAM CIĘ
Kocham cię.
JADŁEŚ DZIŚ COŚ?
2. DOM
Charlie. Możesz posprzątać?
Straszny tu bałagan.
Zrobiłeś to?
Co?
Wiesz co.
Tak.
Zrewanżował się?
Tak.
Mówiłam.
Spadaj.
Czyli to był dobry dzień?
Było... Było fajnie.
W sumie...
Byliśmy w morzu i...
I Nick...
Powiedział, że martwi się, że...
Hej.
- Hej. - Dojechaliście?
Tak. Właśnie teraz.
Chyba już się trochę spaliłem.
Willa jest ogromna.
Powinni... słowa, bo...
- Nick... - Angielski...
- Nie słyszę cię. - Charlie?
- Masz chyba słaby zasięg. - Charlie?
Nick?
- Nie widzę, żebyś sprzątał. - Zaraz.
Nick, ja...
Odłóż telefon. Porozmawiacie później.
Charlie, jesteś?
- Świetnie. - No dobra.
Musimy porozmawiać o Nicku.
Nie powinieneś siedzieć u niego do późna.
- Jesteś za młody na seks. - Co?
Nie uprawiamy seksu.
Nie jestem głupia. Wróciłeś w jego ubraniu.
Dlatego, że...
Martwię się po tym zamieszaniu z esejem.
Że stawiasz chłopaka ponad wszystko.
Nie mogę mieć chłopaka przez szkołę?
- Nie o to chodzi. - Robisz problem z niczego.
Mówię to, bo się martwię.
Nie martw się, przez trzy tygodnie będzie na wakacjach.
Charlie, możemy...
Możesz nie podważać moich słów?
Byłaś zbyt surowa.
Zawsze mówię coś nie tak.
Ciociu Diane, mamy Wi-Fi?
Hasło jest w teczce w kuchni. Piszesz do znajomych?
Nie, chciałem porozmawiać z...
Rozmawiałem z moim chłopakiem.
Twoim chłopakiem? Widzę, że mamy sporo do nadrobienia.
Może rozpakuję się,
a potem pogadamy przy winie i paluszkach?
Brzmi dobrze.
TYDZIEŃ PIERWSZY
- Cześć. - Cześć.
- Punktualnie jedenasta. - Znasz mnie.
Tak.
WYNIKI EGZAMINÓW
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Grasz w bardzo niebezpieczną grę.
- Ale fajną. - Wiem.
Jeśli dzieci się dowiedzą...
Wiem. Będę grzeczny.
- Byle nie za grzeczny. - Wejdźcie.
Brawo, twardzielu. Pora mieć to za sobą.
Dostaniesz świetną ocenę.
A jeśli nie, i tak jesteś świetna.
Poza tym ten egzamin w sumie nie jest taki ważny.
Są matury i wstępne...
Stresujesz się bardziej ode mnie.
- Nie stresuję się. - Stresujesz.
Pójdziemy do parku coś zjeść.
I będę walczył z każdym, kto dał ci złą ocenę.
A może daj po prostu buziaka na szczęście, ty wariacie?
Wysiadamy.
Powodzenia.
I pamiętajcie, złe oceny to nie koniec świata.
Ja skończyłam szkołę w wieku 14 lat i co? Kwitnę.
Dziękuję, babciu.
I daj znać, kiedy chcesz się wprowadzić. Szykuję ci pokój.
- Znalazłam na targu fajny dywan. - Nie mogę się doczekać.
Hej.
Dostaniesz najlepsze stopnie. Na pewno.
Niekoniecznie.
Jesteś najmądrzejsza na świecie, więc myślę, że tak.
Spadaj.
Do roboty.
Będzie super.
Umiesz czytać?
- Gdzie są Nicka? - Tutaj.
Super. Dzięki.
Victoria Spring.
- Dobra. Ty otwórz. - Nie!
- No otwórz. - Dobra!
Tak!
Mam ósemkę z dramaturgii!
Dziwnym nie jest. A co masz z matmy? Ja ósemkę.
Brawo, Tara. Mam nadzieję, że dołączysz we wrześniu do grupy Oxbridge.
Świetnie ci poszło!
Egzaminy nic nie znaczą.
WYNIKI EGZAMINU NICHOLAS NELSON
Dostałeś, Nick!
Moja kolej!
Chcesz spróbować?
ŚWIETNIE CI POSZŁO!!!
DZIĘKI, ŻE ODEBRAŁEŚ!
Charlie napisał. Zdałem wszystkie egzaminy.
- Fantastycznie. - Super!
Gratulacje.
- Jasna sprawa. - Zero zaskoczenia.
Musimy poznać Charliego. Jestem ciekawa, jaki jest.
Przyjdź z nim na święta. Rodzina musi go zaakceptować.
Albo weź go tu za rok.
Jeśli przeżyje nasze wędrówki w 35°C, zaliczy test.
Jestem z ciebie dumna.
- Boże. - Co?
Słuchajcie! Mieliśmy iść do Nando’s i uczcić wyniki.
- Tylko dlatego tu jestem. - Boże, zapomniałam.
- Idziemy do parku. - Muszę się pakować.
Kiedy gadaliśmy o Nando’s?
Innym razem. Obiecuję. Niedługo zrobimy wieczór filmowy.
Dobra.
- Kocham cię. - Wybacz.
Świetnie ci poszło.
Czyli zostajemy we dwóch.
Dobra. Nieważne. Innym razem.
Tak. Na pewno.
- Na razie. - Cześć.
SZALEŃCZE PAKOWANIE
TRASA AUTORSKA „10 RZECZY, KTÓRYCH NIE CIERPIĘ U PLATONA”
Kolacja gotowa.
Nie jestem głodny. Zjem później.
Znowu mnie porzucasz.
Nie chcę widzieć mamy.
TYDZIEŃ DRUGI
ŁAP SAMOLOTY, A NIE UCZUCIA
PRZEPROWADZKA!
HEJ, JAK CI MIJA DZIEŃ?
DOBRZE! A TOBIE?
Wyglądasz jak zakochany szczeniaczek.
Naprawdę?
Stwierdzam tu ciężki przypadek zadurzenia
i narastające symptomy zakochania po uszy.
Obawiam się, że to nieprawda.
Jestem wykwalifikowaną psychiatrą, więc to ja ustalam zasady.
Czy leczysz...
Leczysz zaburzenia odżywiania?
Czasami.
To nie jest moja specjalność, ale to idzie w parze z innymi rzeczami.
Czemu pytasz?
Bez powodu. Z ciekawości.
Potrzebny tu plakat z przystojnym chłopcem.
Jestem lesbijką.
Tata mi nie mówił.
No to z ładną dziewczyną.
- Idealnie. - Brawo.
Twoja mama znowu dzwoniła. Nie musisz nic z tym robić.
Ale powinnaś wiedzieć.
Odbija jej, bo zrozumiała, że mogę już nie wrócić.
- Nie musisz z nią rozmawiać. - Dobrze. Bo nie chcę.
Nie po to odciągałyśmy cię od chłopaka,
żebyś z nim pisała cały wieczór.
Sorki!
Ostatnio masz obsesję. Prawie cię nie widujemy.
Zabiera mnie na randki. Codziennie.
To dobrze!
Prawda?
Tak, ale bardzo się stara. Nie wiem dlaczego.
Jakby się bał, że go porzucę,
jeśli nie będzie dość dobry.
No tak, wszystko jasne.
Ma dość niską samoocenę.
Jak mogę sprawić, żeby poczuł się pewniej i swobodniej w naszym związku?
Nie wiem...
Naprawdę spędzimy jedyny wieczór z tobą
na gadaniu o Tao?
Dobra. Przepraszam. Koniec gadania o chłopakach.
- Dziękuję. - Chcecie tę spódnicę?
Od dawna nie noszę spódnic poza szkołą.
Ja poproszę. Dziękuję.
Opiekuj się nią. Będzie za mną tęsknić.
Jasne.
ROBIMY DZIŚ WIECZÓR FILMOWY?
- Co robisz? - Nic szczególnego.
- Co tam? - Martwię się... Sama nie wiem.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Zimne łapy. - Zimne?
- Dobra. - Masz łaskotki?
Nie. Nie!
Nie wstydź się.
- Co? - Co to jest?
Aha, to...
Mama znalazła ją, gdy sprzątała poddasze.
Była taty.
Oddajemy różne rzeczy.
Ale używał jej, gdy byłem mały, więc...
Chcę ją zatrzymać.
- Sorki, że zamulam. - Żaden problem.
Rzadko rozmawiamy o twoim tacie.
Chciałabym go poznać.
Polubiłby cię. Był taki kreatywny. Uwielbiał fotografię.
I był w tym dobry.
Ciągle robił mi zdjęcia.
Nie znosiłem tego. Nie chciałem siedzieć i pozować.
Żałuję...
Żałuję, że nie siedziałem.
I nie pozowałem.
To pewnie Isaac. Sekundę.
Nie!
- Przestań. - Kiedy będzie Charlie?
Nie wiem. Nie odpisał na czacie, więc...
Gdzie masz łaskotki? Tutaj?
- Przestań. - Dobra.
Bo pożałujesz.
- Chcecie oglądać ten film? - Przepraszam.
Nie wydaje wam się dziwne, że Charlie się nie odzywa?
- Pewnie jest z Nickiem. - Nick wyjechał.
Od tej pory Charlie milczy.
Na pewno wszystko gra.
Poza tym nie cierpi filmów, które wybieram.
Wszyscy ich nie cierpimy.
Co za bezczelność.
Będę musiał z tobą zerwać.
Bezczelność.
- Przestań. Tao! - Słuchajcie, ja już pójdę.
- Nie. Isaac, proszę. - Zostań. Kochamy cię.
Innym razem. Bawcie się dobrze.
Jeszcze tylko pięć minut.
- Przyszedł twój kolega. - Co? Który?
Ten, który zawsze czyta.
- Cześć. - Cześć.
- Mogę wejść? - Tak.
Przegapiłeś film.
- Tak. - Wiele nie straciłeś.
Tao i Elle ciągle się obściskują.
Co się dzieje, Charlie?
- Co? - Nie spotykasz się już z nami.
Nie odpisujesz na wiadomości.
Nasza grupa jest w rozsypce.
Prawie nic nie robimy razem.
I, szczerze mówiąc, czuję się trochę pominięty.
Wiem. Ja...
Przepraszam. Ja...
Sorki. Ja po prostu...
Przepraszam.
W porządku, Charlie. To nie koniec świata.
Ale nic ci nie jest?
Nic.
Tęsknię za Nickiem, mama mnie wkurza i...
I tyle. Nie mam na nic ochoty.
I nic poza tym?
Nic.
Dobra.
Mógłbyś przynajmniej odpisywać mnie.
Dobrze. Przepraszam.
- Mam sobie iść? - Nie.
- Możemy obejrzeć adaptację Emmy. - To mój ulubiony film!
Zaczynamy.
TYDZIEŃ TRZECI
KTO JEST CI NAJBLIŻSZY? CHYBA BRAT. SMUTNE.
Kolacja gotowa. Pójdziesz po brata?
Czemu ja?
Wtedy jest większa szansa, że przyjdzie.
Hej. Kolacja gotowa.
Tata zrobił pieczeń.
Znowu będzie bez smaku, ale on uwielbia robić pieczeń.
- Dobra. Zaraz zejdę. - Co mówiłaś o mojej pieczeni?
Że przydałoby się trochę przypraw.
Zapamiętam. Charlie, pomożesz mi nakryć do stołu?
Mam okrutną córkę.
CZY MAM ZABURZENIA ODŻYWIANIA?
JADŁOWSTRĘT PSYCHICZNY CZYM JEST JADŁOWSTRĘT?
JAKIE MA OBJAWY?
KIEDY WRACASZ? MARTWIĘ SIĘ O CHARLIEGO
- Dla ciebie. - Dziękuję.
Powinniśmy już iść, żeby zjeść przed kinem.
Zostały nam tylko 82 minuty.
A możemy porobić dziś coś innego?
Tak? A o czym myślimy?
O niczym.
O niczym?
Ale to ostatnia noc przed... zanim odejdziesz.
Tao, ile razy mam powtarzać, że nie odejdę?
Tak samo było, gdy przenosiłam się do Higgsa.
Ale wciąż mam wrażenie, że możesz... No wiesz...
rozmyślić się.
Wiem. Rozumiem.
Straciłeś kogoś w przeszłości i...
boisz się, że to się powtórzy.
To było najlepsze lato w moim życiu.
Ale Lambert jest dla mnie ważny.
Chcę tworzyć. Poznawać nowych ludzi.
Doświadczać nowych rzeczy.
Może nie będziemy widywać się codziennie,
ale to nie znaczy, że lubię cię mniej.
No dobrze.
Serio, Tao...
Co?
Kocham cię.
Czekaj. Naprawdę?
Nie, żartuję przecież.
Ja ciebie też. Bardzo cię kocham.
Myślałem, że za wcześnie na te słowa.
Być może. Mam to gdzieś.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Dobra. Chodźmy nic nie robić.
Rodzina razem. Niedzielna pieczeń. Dawno tego nie robiliśmy.
To prawda. Powinniśmy robić to częściej.
- Tak. - Jest miło.
- I jest bardzo smaczna. - Dziękuję.
Bardzo się starałem.
Sukces. Nie sądzisz, Tori?
- Ziemniaki? - Tak.
Najpierw na parze.
Charlie, coś nie tak?
Źle się czujesz?
Mało zjadłeś. Chodzi o przyprawy?
Idę do łazienki.
Dobrze.
Nie chcę wyjeżdżać.
A ja trochę tęsknię za starą, dobrą angielską pogodą.
KIEDY WRACASZ? MARTWIĘ SIĘ O CHARLIEGO
- W porządku, Nick? - Tak, ja tylko...
Muszę pogadać z Charliem. Dogonię was.
Dobrze.
- Nick. - Charlie.
- Słyszysz mnie? - Słyszę.
Dzięki Bogu. Bardzo za tobą tęskniłem.
Ja za tobą też.
Wiem, że mało o tym rozmawialiśmy.
I nie musimy rozmawiać o tym teraz. Ja tylko...
Wszystko gra?
Dobrze się odżywiasz?
Ja...
Charlie?
Charlie, jesteś tam?
Czy ty...
Słyszałeś mnie?
Chyba...
Chyba miałeś rację.
Chyba mam zaburzenia odżywiania.
- Przepraszam. - Charlie.
W porządku.
Będzie dobrze. Możesz pogadać z rodzicami. Szukać pomocy.
Nie mogę. Nie mogę powiedzieć rodzicom.
Moja mama nie jest jak twoja. Nie słucha. Złości się.
Ale...
Nie wiem, co robić.
Charlie?
Co robisz?
Nic.
Piszesz do Nicka? Jemy rodzinną kolację.
Źle się poczułem.
Co się dzieje?
Nie wiem.
W ogóle nie jesz kolacji. Musisz jeść.
Źle się czuję.
Chodź na dół. Dam ci paracetamol.
Charlie.
Muszę kończyć. Przepraszam...
Kocham cię.
Hej.
Powinniśmy wracać.
Muszę położyć dzieci.
Co się dzieje?
Przez cały wyjazd coś cię gniecie.
Charlie ma zaburzenia odżywiania.
Jasne.
Jesteś pewny?
Tak.
On...
Czasem po prostu nie może jeść. Często.
I bardzo go to denerwuje.
Ostatnio jest coraz gorzej. Ja...
Staram się przekonać go, żeby ze mną pogadał.
Żeby pogadał z rodzicami. Ale mówi, że nie może.
Nie może z nimi o tym rozmawiać.
Nie wiem, co mam zrobić.
Nie mogę go zmusić do jedzenia. Będzie jeszcze gorzej.
A jeśli nic nie zrobię...
to on...
Bardzo go kocham.
- I się boję. - Chodź tu.
Kochanie.
Masz 16 lat.
To duże brzemię dla szesnastolatka.
Masz prawo się bać.
Nie wiem, co robić.
Jak go naprawić.
Może nie możesz.
Muszę. Jestem jego chłopakiem.
Wiem, że bardzo go kochasz.
I myślisz, że to ty musisz go uratować.
Wiem, że jesteście dla siebie całym światem,
ale taka zależność nie jest dla nikogo zdrowa.
Charlie potrzebuje kogoś, kto nie jest jego chłopakiem.
Potrzebuje pomocy lekarza albo terapeuty.
Kogoś, kto rozumie zaburzenia odżywiania i wie, jak je leczyć.
Miłość nie wyleczy choroby psychicznej.
- Nic nie mogę zrobić? - Tego nie powiedziałam.
To co mogę?
Możesz zrobić wiele rzeczy.
Możesz go wspierać.
Rozmawiać z nim albo go słuchać.
Pocieszać go, gdy ma zły dzień.
SKOCZYMY DO KSIĘGARNI?
W taki zły dzień możesz zapytać, jak możesz mu pomóc.
Bądź przy nim, nawet gdy jest ciężko.
MAMA NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
ZABLOKUJ
Ale pamiętaj też, że czasem
ludzie potrzebują więcej wsparcia, niż jedna osoba może dać.
Taka jest miłość, kochanie.
Napisy: Paweł Awdejuk