DZIEŃ DOBRY CZEKAM NA CIEBIE
TE TRZY TYGODNIE BYŁY JAK ROK
Pa, Nellie. Kocham cię.
JESTEŚ JUŻ W SZKOLE?
POSPIESZ SIĘ, MUSZĘ CIĘ POCAŁOWAĆ
Patrzcie, kto przyszedł.
- Gdzieś ty był? Tęskniłem. - Ja za tobą też.
Gdzie byłeś?
ŚWIETLICA KLAS PRZEDMATURALNYCH
Tara. Gratuluję wyników egzaminu GCSE.
Dziękuję pani.
Pomyśl o roli prefektki. Myślę, że masz dużą szansę.
Dobrze.
Hej!
Od kiedy nasze mundurki mają spodnie?
Chłopcy z przedmaturalnych je noszą. Ja też mogę.
Wyglądasz... jak ty.
Znowu razem.
POWODZENIA DZISIAJ!!!
WITAMY PONOWNIE UCZNIÓW TRUHAM
- Cześć! - Super wyglądasz.
Jak się masz?
- Dobrze. A ty? - Bosko.
- Cześć. - Hej!
- Idziemy? - Tak. Jak tam wakacje?
- Znakomicie. - Fajnie.
- A twoje? - Też.
- Opowiadaj. - No pewnie.
PARKING DLA KADRY
Lepiej idź pierwszy.
Dzieciaki będą gadać, jeśli zobaczą nas razem.
No tak.
Czyli jesteśmy razem?
Spotykaliśmy się przez całe lato, więc mam nadzieję, że tak.
- Do zobaczenia na lunchu. - Do zobaczenia.
Ukrywajcie się, inaczej zaraz będą gadać, że się zaręczyliście.
- Cześć. - Cześć.
- Bez buziaka? - Najpierw się tulimy.
- Podobno są ze sobą. - Naprawdę?
Chodź.
Tęskniłem za tobą.
Bardzo.
Ja za tobą też.
3. ROZMOWA
HAMLET 5 PAN FAROUK
Proszę o ciszę, chłopcy.
Nie szalejcie od pierwszego dnia roku szkolnego.
W sobotę masz urodziny.
- Tak. - Organizujesz coś?
Nie wiem. Zwykle nie urządzam imprezy.
Nick i Charlie.
Będziecie cicho czy nie?
Dobra.
Ej, twardzielu, koszula w spodnie.
To nie zajęcia dla hipisów pana Ajayiego. Jesteś u Farouka.
Przepraszam.
Zorganizuję ci coś.
- Nie musisz. - Ale chcę.
Przynajmniej nie będę myślał o...
no wiesz...
swoim mózgu.
Dobra...
Do zobaczenia na lunchu. Ławki piknikowe?
Wybierz miejsce, w którym będziecie czuć się bezpiecznie.
1. BEZPIECZNE MIEJSCE
Wspomnij o tym, co cię martwi.
2. ZMARTWIENIA
Pokaż, że się troszczysz.
3. TROSKA
I jeszcze coś ważnego.
Staraj się unikać rozmów o jedzeniu i wadze.
4. NIC O JEDZENIU
Będzie dobrze.
Ma szczęście, że cię ma.
Albo może w sali plastycznej?
Tylko we dwóch.
Dobra. Brzmi nieźle.
Patrz, Elle coś wrzuciła.
PIERWSZY DZIEŃ
Elle robi nowy szkicownik.
NOWY SZKICOWNIK
- Miałeś... - Patrzcie, Elle z nowymi przyjaciółmi.
Tao, kocham Elle,
ale nie potrzebuję ciągłych aktualizacji.
- Smutno mi. Tęsknię za nią. - Minął dopiero dzień.
- Jestem taki samotny. - A my się nie liczymy?
Nie skupiaj się wyłącznie na związku.
- Charlie też tak robi. - Wcale nie.
Tak? A z kim jesz dziś lunch? Z Nickiem?
- Tak, ale... - Musicie się ogarnąć.
- Mam to podłączyć? - Tak, dawaj.
Zapaliliśmy żarówkę...
Panie Ajayi.
Mogę tu dziś zjeść lunch?
Tak. Oczywiście. Właśnie wychodziliśmy. Prawda?
Tak. My...
Jak tam wakacje? Myślałem, że będziesz dziś z przyjaciółmi.
Tak. Ale wolę jeść tutaj. To...
mniej stresujące.
Jasne.
Mój mózg ma teraz problemy.
Nie szkodzi. Każdy z nas ma czasem problemy z mózgiem.
Tak.
Mam...
Mam wiele zasad dotyczących...
Nieważne. To głupie.
A jeśli złamiesz te zasady?
Nie wiem.
Ale...
Chyba stanie się coś złego.
To głupie, wiem.
- Nie... - Dzień dobry.
Hej.
Tylko nie nakruszcie, dobrze?
- O czym rozmawialiście? - O niczym szczególnym.
Chyba chodzi z panem Faroukiem. Siedzieli tu razem.
W Paryżu też między nimi iskrzyło.
Char, co do naszego telefonu...
Możemy...
Możemy o tym nie rozmawiać? Ja...
Nie chcę dziś o tym myśleć.
Dobrze.
To... co robimy na moje urodziny?
To niespodzianka.
Wszystko zaplanowałem. Będzie idealnie.
No dobra.
Zasnąłem?
Chyba tak.
Źle spałeś?
Nie wiem. Jakoś brakuje mi energii.
Elle może w sobotę.
Tao, to miała być niespodzianka.
Będzie Elle?
Przyjdą wszyscy? Nie musiałeś organizować wielkiej imprezy.
Musiałem. Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Chciałbym mieć chłopaka. - James, nie.
Potrzebuję choć jednego kumpla-singla.
Ciągle robią ze mnie piąte koło u wozu.
Nie chcesz z kimś być?
Koncepcja jest sympatyczna, ale...
Nie potrzebuję tego, więc...
Jesteś aromantyczny?
Wiesz, co to jest?
Tak. Czytałem książkę, gdzie była aromantyczna postać
i pomyślałem o tym, co się stało w Paryżu.
Jasne.
Pakujesz to już trzeci raz.
Kiepsko pakuję, a ma być idealnie...
Spodoba mu się, nawet jeśli będzie pomięty.
Zjesz tam lunch?
Tak, jeśli będą mieli coś, co lubię.
- Wszystkiego najlepszego! - Dziękuję.
Wezmę tylko koszulę. Zaraz wracam.
Dobrze. A dowiem się, dokąd idziemy?
Nie.
- Hej, Tori. - Cześć.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
I dzięki za tę wiadomość w zeszłym tygodniu o...
Rozmawiałeś z nim?
Tak.
I?
Próbuję pomóc. Przekonać go do rozmowy z rodzicami.
Dobrze. Dziękuję.
Że próbujesz.
Za dziesięć minut mamy autobus. Mamy szansę go złapać.
- Dobra. - Chodź.
- Wiesz, dokąd idziemy? - Tak.
- I nic mi nie powiesz? - Nie.
Ale jesteśmy blisko?
- Bardzo. - Dobra.
- Cicho! - Zaraz się przewrócę.
Proszę. To się robi trochę...
- Tadam! - Niespodzianka!
- Wszystkiego najlepszego! - Wszystkiego najlepszego!
Najlepszego!
Proszę.
Darcy!
Boże, spójrz na jego oczy. Jest uroczy. Muszę to nagrać.
Jest jak mały Charlie. Uśmiech.
- Cudny jest. - Słodziak!
Ma białe włosy jak ty.
- Chyba między nimi iskrzy. - Fakt.
Czekajcie! Zróbmy sobie selfie!
Ja zrobię. Chodź, Charlie. Zrobimy...
- Ja zrobię. - Co?
Ja wam zrobię.
- Na pewno? - Tak.
- Uśmiech. - Możemy zrobić selfie.
- Uśmiech. - Uśmiechy.
- A teraz będziemy słoniami. - Tak robią.
Urodzinowe selfie. Spróbujmy zrobić z lemurem. Cześć.
Najlepszego, Nicholas.
Mamy to.
Fajne urodziny?
Najlepsze.
Przepraszam panie.
Nie wkurza was, gdy mówią do was „panie”?
Nie wiem. Nauczyciele ciągle tak do nas mówią.
Nigdy o tym nie myślałam.
A ciebie wkurza?
Tak. Nie jestem panią. To dziwne.
W porządku? Wyglądasz na zmęczoną.
Dużo się działo w tym tygodniu.
W dobrym sensie? Fotki na Instagramie masz świetnie.
Było niesamowicie.
Ale znów muszę poznawać ludzi,
odnajdywać się w nowej szkole.
Dużo tego.
Przy was czuję się jak w domu.
Elle, spójrz na to!
O nie, wygląda na to, że znowu utknąłeś ze mną.
Co to ma znaczyć?
Boli cię, że jesteś z nami, a nie ze swoją dziewczyną.
Czemu ci przeszkadza, że chodzę z Elle?
Nie jesteś ostatnio dobrym kumplem. Obchodzi cię tylko twój związek.
Skoro tak nie lubisz być singlem, co się stało z Jamesem?
Jakim chcielibyście być zwierzęciem?
Ale tylko z tych, które widzieliśmy dzisiaj.
- Byłabym zebrą. Są super. - Ja chyba nosorożcem.
- Pójdziemy w spokojniejsze miejsce? - Nie trzeba.
Przepraszam...
Nic mi nie jest. Dziękuję.
- Słuchajcie, to nie jest fajne. - Ja nie przeproszę.
- Ja też nie. - Spoko.
Spoko.
Chodź. Mam ochotę na lody.
Isaac, w porządku?
Tao i Elle są w fazie fascynacji. To minie.
To normalne.
Przy pierwszym chłopaku miałam obsesję.
Potem miałam obsesję na punkcie Nicka. I Bena.
Ale szybko mi przeszło.
Myślałam, że nie lubiłaś Bena.
Może. Sama nie wiem.
Chyba lubiłam wizję fajnego chłopaka,
ale gdy byliśmy razem, był nudny.
Powinnyśmy teraz pocieszać Isaaca.
Nie pomagacie, ale dzięki.
- Sorki. - Sorki.
- Luz. - Frytkę?
No weź. Z keczupem.
- Muszę? - Tak.
- Otwórz buzię. - Leci samolocik!
To, co powiedziałeś Isaacowi, było wredne.
Od tygodnia jest pasywno-agresywny na nasz temat.
Może ma prawo.
Może olewaliśmy go i resztę naszych przyjaciół.
Chyba trochę tak.
Ale wcześniej widziałem cię co dzień, a teraz wcale,
i byłem...
Byłeś...
marudny?
Tak.
Miło mi.
Ale wiem, że kochasz Isaaca i Charliego tak samo jak mnie, Tao.
Z tą różnicą, że ich nie chcesz całować.
Też byłam złą przyjaciółką. Latem prawie nie widywałam Tary i Darcy.
A przyjaciele są ważni. Wiesz o tym.
Byłeś zły na Charliego, bo robił dokładnie to samo, co my.
- Hej. - Hej.
Przepraszam. Nie chciałem tego powiedzieć.
- W porządku. Ja też przepraszam. - Masz rację.
Olewałem was, odkąd zaczęliśmy się spotykać z Elle.
Miałem na oczach romantyczne gogle.
I to jest wspaniałe, ale byłem kiepskim przyjacielem.
Więc...
poprawię się.
Całe lato czułem się jak balast.
Rozumiem.
Wkurza mnie to, że mnie to drażni.
Zachowujecie się, jakby bycie w związku
było najwspanialszą, magiczną rzeczą.
- To jest trochę magiczne. - Tak.
Ale to trudne, bo wiem, że ja tego nie chcę.
Nadal się z tym oswajam.
Myślicie, że są homoseksualne ryby?
- Zdecydowanie. - Ta chyba jest gejem.
- Myślicie, że się zakochują? - Mam nadzieję.
A te, które nie zakochują się w żadnej płci?
Myślicie, że odpowiada im samotność?
Nie sądzę, żeby były samotne. Mają wielu przyjaciół.
Tak. Tylko...
Co, jeśli wszyscy jej koledzy są w parach
i obnoszą się ze swoimi magicznymi związkami?
- My nie jesteśmy parą. - A kto mówi, że jesteśmy?
Chyba nie mówimy już o rybach.
Wiecie, o co mi chodzi?
Tak. Wiemy.
Jeszcze nie umiem oswoić się z byciem aseksualnym.
I aromantycznym.
To zmienia wszystko, co o sobie myślałem.
I o moim życiu i przyszłości.
Masz prawo się denerwować.
Gdy zrozumiałem, że lubię Charliego, płakałem przy quizie „Czy jestem gejem?”.
Urocze.
To proces.
- A my cię kochamy. - Też was kocham.
Chodźcie. Nie byliśmy jeszcze u robali,
a chcę zobaczyć pająki.
- Pająki. - Nie chcę oglądać pająków!
- Pająki. - Pająki? Dobrze się czujesz?
W porządku?
Tak. Przepraszam, musiałem usiąść.
Zmęczyłem się.
- Proszę. - Dziękuję.
Czy coś jest nie tak z Charliem?
Nie.
Ty coś wiesz. I mi nie mówisz.
Co z nim?
To nie ja powinienem o tym mówić.
Mam zapytać Charliego?
Nie. Nie rób tego.
Co się dzieje? Zachowuje się tak...
- Tao. Nie pytaj go o to. - Ale dlaczego?
Bo nawet ze mną ledwo o tym rozmawia.
- Tara, czytam. - Przestań!
Poświęć mi trochę uwagi!
Próbuję czytać książkę.
Co to?
Podziękowanie za fantastyczne urodziny.
- Przypominał mi ciebie. - Jesteś uroczo kiczowaty.
Kocham cię.
- Fajne to. - Jest super.
Imogen, to przesada.
Może na dziś wystarczy?
- Tak. - Tak.
- Może. - Mam dość.
- Wracamy do lam? - Tara, możesz zostać.
- Pooglądamy Davida Attenborough? - Jeszcze wrócimy.
No dobra.
O Boże.
Charlie, czy to...
To wszystkie swetry, które pożyczyłeś?
Nie pachną już tobą, więc...
Nie pachną mną?
Podoba ci się mój zapach?
Bo mnie podoba się twój.
Dobra.
- Lubisz mój zapach? - Nick!
- Lubisz? - To robi się dziwne.
- A co w nim lubisz? - Przestań.
No co?
Dobra.
No to...
Weź ten.
Będzie sprawiedliwie.
- Lubisz, kiedy noszę twoje ciuchy? - Tak.
Na dnie torby jest prawdziwy prezent.
Tak? Nie zauważyłem.
Ale super.
Rety, jest...
ładnie zapakowany.
WSPOMNIENIA
DAŁEŚ MI NASZE ZDJĘCIE W ŚNIEGU, WIĘC JA DAJĘ CI W SŁOŃCU
Wiem, że to tandetne, ale reszta jest pusta, więc...
Czyli ci się podoba?
Kocham cię.
IDEALNY DZIEŃ
1. BEZPIECZNE MIEJSCE 2. ZMARTWIENIA
3. TROSKA 4. NIC O JEDZENIU
- Miałem cię obudzić o dziewiątej. - To już?
Nie chcę iść do domu.
Ale jesteś taki śpiący.
Cały dzień byłeś zmęczony.
Powinienem już iść.
Charlie.
Wiesz, że cię kocham.
I cieszę się, że rozmawialiśmy na temat zdrowia psychicznego.
Ale nadal się o ciebie martwię.
Nie chodzi tylko o jedzenie.
Widzę, że jesteś
zestresowany i zmęczony.
Czasem wydajesz się bardzo smutny.
I wiem, że pogorszyłem sprawę.
Powiedziałem coś złego i nie wiedziałem, co robić.
Wiem, że nie chcesz, żebym cię naprawiał.
Ale bardzo cię kocham.
Więc i tak próbowałem.
Ale teraz wiem, że nie mogę.
Chciałbym, żebyś z kimś pogadał.
Z rodzicami albo z lekarzem czy kimś takim.
Przepraszam.
Wiem, że to trudne.
Po prostu...
Po prostu nie sądzę, że będzie lepiej.
Będzie. Obiecuję, że będzie.
Musisz tylko poprosić o pomoc.
A jeśli rodzice pomyślą, że udaję? Albo wściekną się na mnie?
Mogę pójść z tobą.
Przy mnie może się nie wściekną.
I czytałem też, że...
dobrze jest spisywać rzeczy.
Może to zabrzmi głupio, ale...
może ci to pomóc z nimi pogadać.
Mamo? Tato?
Hej, Charlie. Jesteśmy tutaj.
Hej.
Cześć, Nick.
Charlie, chyba trochę za późno na wizytę Nicka?
- On tylko na chwilę. - Dobrze.
Chciałem z wami o czymś porozmawiać.
Co tam?
Ja...
Zapisałem to, bo...
trudno mi o tym mówić.
Charlie, co się dzieje?
„Z moim zdrowiem psychicznym jest ostatnio źle.
Bardzo trudno jest mi jeść.
Mam w głowie jakiś głos,
który mówi mi, że stanie się coś złego, jeśli coś niewłaściwie zjem lub zrobię.
Ten głos jest coraz głośniejszy.
Czasami bardzo się przez to stresuję, gniewam lub jestem zmęczony.
I jest tak od dłuższego czasu.
Nie przyznawałem się do tego, a teraz jest coraz gorzej”.
Pomyślałem, że może pójdę z tym do lekarza.
Może mi pomoże.
Chcę wyzdrowieć.
Napisy: Paweł Awdejuk