(สตูดิโอสอนเต้น)
นิค
ทําไมมองฉันแบบนั้น
(เธอทําให้ใจฉันหยุดเต้น)
(7. สองเรา)
บอกแล้ว กอดหมาช่วยได้ทุกอย่าง
ใช่ นี่แหละที่ต้องการ หวัดดีจ้ะ
ช่วงนี้เธอดูเครียดๆ นะ
ปีนี้ฉันก็เครียดนิดนึง ทุกอย่างมันเยอะจนล้น
ฉันชอบเรียนบัลเลต์ แต่ต้องนั่งรถเมล์สามต่อกว่าจะถึง
ฉันขับรถพาเธอไปเรียนบัลเลต์ก็ได้
วันเสาร์ไม่ค่อยได้ทําอะไรอยู่แล้ว
- นิค ไม่ต้องก็ได้ - ไม่ ฉันอยากช่วย
อะนะ ยอมก็ได้มั้ง
ว่าแต่นายล่ะเป็นอะไร
รู้สึกเหมือนไม่ได้คุยกันมาชาตินึงมั้ง นายกับชาร์ลีเป็นยังไงบ้าง
ดี ช่วงนี้ชาร์ลีดีขึ้นเยอะเลย
- แล้วช่วงนี้นิคเป็นยังไง - ก็ดี
อือ ไหวอยู่
ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรหรอก จะว่าไป
เพราะนายจดจ่อห่วงจะช่วยแต่ชาร์ลีไง
ฉันเข้าใจนะ
ฉันก็ห่วงแต่ดาร์ซี่กับปัญหาเรื่องแม่เขาเหมือนกัน
แต่นายต้องอย่าลืมดูแลตัวเองด้วย
ฉันก็ยังคิดว่าเขียนบันทึกมีประโยชน์จริงๆ นะ
เนอะ เขียนบันทึกมีประโยชน์เนอะ
เอาละนักเรียน ได้เวลาที่ทุกคนรอคอย
แตงกวากับถุงยาง
เราทั้งคู่ก็อยากไปอีกขั้น แต่ฉันไม่อยากทําให้อะไรๆ มันอึดอัดอีก
บอกตรงๆ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าทําอะไรอยู่
ไม่ได้อยากให้ครั้งแรกของเรา แย่มากหรือน่าอาย
แล้วถ้าฉันกังวลขนาดนี้ งั้นก็อาจจะไม่พร้อมทําอะไรทั้งนั้น
- ใจเย็น - ดีแล้วที่กําลังจะเรียนเพศศึกษา
เผื่อนายจะได้คําแนะนําดีๆ
หรือไม่ได้มั้ง
นายพร้อมแล้วแหละชาร์ลี นายพูดไม่เลิกเลย
แล้วก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นป่ะ จะแย่ได้แค่ไหนกัน
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกเหมือนไม่รู้อะไรเลย
ช่วยฟีทเจอริ่งกันให้จบๆ ทีเถอะ พวกเราขี้เกียจฟังแล้ว
เอาน่ะ ก็แค่แตงกวา อย่าเล่น ตั้งสติ
หยึย อย่างเยิ้ม
คําถามนั้นไม่เหมาะกับวิชานี้
เรามาเรียนเรื่องการคุมกําเนิด
ใส่กลับด้านแฮะ
(อนาคตของฉัน ครอบครัว การศึกษา ความฝัน อาชีพ)
ความฝัน
(เรียนเพศศึกษาอยู่แต่ไม่ช่วยไรเลย)
(อมก เรียนเรื่องไหนเนี่ย)
เอาจริง สาวโคตรเอ็กซ์แล้วอ่อยทั้งคืนอีก
ดูออกเลยว่าอยาก
แล้วไปถึงจุดที่ฉันคิดแบบว่า "ก็เอาดิวะ"
- ก็ไม่อยากดู... - เมื่อวานมันก็โม้รอบนึงแล้ว
ฉันไม่เห็นว่าเสียพรหมจรรย์เป็นเรื่องใหญ่อะไร
คือไงก็คงไม่ดีอยู่แล้ว
มันเรื่องใหญ่เพราะเป็นการมีเซ็กซ์ครั้งแรก
นั่นน่ะเรื่องใหญ่
เหมือนรู้ว่าพรหมจรรย์มันไร้สาระ แต่ก็ยังเครียดอยู่ดี
- ใช่ - รอแต่งงานก่อนสิ
ไม่เอา
- แค่ห้าปีเอง - ห้าปีเนี่ยนะ
(ว่างๆ ลองใส่กับอย่างอื่นที่ไม่ใช่แตงกวามั้ย)
(เกย์อ่า)
- ถุงยางไม่ได้แค่ป้องกันการตั้งครรภ์ - พวกนายแอ๊วกันแปลกเว่อร์
- อย่าอ่านแชทฉัน - ต้านโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
ต่อไปเราจะชมภาพโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
นักเรียน ดูแล้วเรียนรู้ไว้
สงบก่อน
นายจะกังวลก็ไม่แปลก นั่นเรื่องปกติ
เป็นนายก็พูดง่าย
- นายมั่นใจมากๆ กับแอลล์... - เปล่านะ ชาร์ลี
ฉันแค่ชอบพูดให้คืนนั้นสวยงาม เหมือนฉากหนังที่สุดในชีวิต
แต่นั่นมันห้องนอนใครก็ไม่รู้ ในงานเปิดบ้านปาร์ตี้
เราไม่รู้เลยว่าทําอะไรกันอยู่
หลังจากทําไปแล้ว เราก็ยังมีเรื่องต้องเรียนรู้กันอีกเยอะ
อย่างทําอะไรแล้วรู้สึกดีน่ะ
เราอาจจะลองผิดลองถูก แต่ก็นั่นแหละนะ
มันไม่ได้เพอร์เฟกต์ไปเองโดยไม่ต้องพยายาม
แต่นี่ฉันกับแอลล์ไง แล้วเราก็รักกัน
ถ้าทําแล้วไม่เวิร์ค เราก็แค่หัวเราะกัน
เพราะมันควรจะสนุกใช่มั้ยล่ะ
ใช่ป่ะ
เรื่องสุดท้ายที่ต้องจําไว้นะทุกคน
(หนองในเทียม = แย่)
ฉันน่าเป็นคนสอนวิชานี้เองมั้ย
แอลล์สัมภาษณ์เป็นยังไงบ้าง ไม่เห็นเล่าในแชทกลุ่ม
ใช่ คือ...
ฉันว่าทางนั้นตกลงไม่เอามาออกอากาศ
- แย่จัง - ใช่
- โอ๊ย หยุดนะ - สตีฟ
- พอได้แล้ว - ไปไกลๆ เลย
แกล้งกันชัดๆ
(รัฐบาลประกาศ 'ห้ามแสดงอุดมการณ์ทางเพศในโรงเรียน')
ใกล้วาดเสร็จแล้วนี่
- หนูไม่ค่อยชอบรูปนี้แล้ว - ทําไมล่ะ
ครูขอโทษเรื่องสัมภาษณ์นะแอลล์ ครูคุยกับแม่เธอแล้ว
- หนูก็ควรจะรู้อยู่แล้ว - ไม่ ไม่ควรเลย
ช่างเถอะค่ะ หนูไม่อยากพูดถึงมันแล้ว
- ชาร์ลี เร็วๆ - ช้าหน่อย
- เฮ้ย เห็น... - อย่าเข้ามา!
- โห โทษที - ไสหัวไป
โทษที ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่
ไม่เป็นไร ไม่ใช่แม่นายก็แล้วไป
(แอบเครียดนิดนึง) (ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าทําอะไรอยู่)
(เท่าที่เห็นก็ทําได้ดีอยู่นะ)
(เราเครียดไปด้วยกันก็ได้)
(อี๋)
(สมัครสอบ UCAS)
ฉันว่ารูปนี้สวยสุดที่เคยวาด
ดูสิ เค้าพัฒนาแล้วนะ
นี่อาจจะได้เป็น...
คนดังสักคน
เทา ซู ศิลปินแห่งปลาทอง
คืนนี้ฉันค้างด้วยได้มั้ย
ก็รู้ว่าแม่ฉันคิดยังไง แม่รักเธอ
แต่นั่นแหละ แม่จะไม่อนุญาต
แต่เราดูหนังได้นะ
ดูมูนไรซ์คิงด้อมดีมั้ย
อยากคุยเรื่องนั้นรึเปล่า
ฉันทําอะไรให้รู้สึกดีขึ้นได้บ้างมั้ย
- เธอไม่มานอนค้างตั้งนาน - ใช่ ผิดเอง
ไม่ ฉันเข้าใจ เธอมีงานโรงเรียนโน่นนี่
ใช่ มันมากเกินไปแล้ว
ใช่ ฉันเป็นห่วงเธอนะ
ไม่ต้อง ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะดูแลตัวเอง และทําอย่างที่อยากทํา
รวมถึงทําฉันด้วยรึเปล่า
แน่นอน
(ฉันรักนิค)
ขยับทางนั้นหน่อย ดี
เพอร์เฟกต์ ทีนี้ทุกคนรู้หมดว่าฉันรักนายแค่ไหน
และนายรักฉันแค่ไหน อันนั้นสําคัญกว่า
เอ้าๆ เงียบหน่อย
รู้ว่าวันนี้เยียร์ 11 วันสุดท้ายก่อนหยุดเตรียมสอบ
แต่รู้ใช่ไหมว่ายังมีอีกวันเต็มๆ เข้าใจรึเปล่า
ชาร์ลี ครูขอคุยก่อนไปได้มั้ย
เจอกันตอนเล่นรักบี้นะ
เธอจะอยู่ทรูแฮมเรียนเตรียมเข้ามหาลัยต่อใช่มั้ย
- ใช่ครับ - ดีละ
ครูอยากเอามาให้
หาเสียงช่วงฤดูใบไม้ร่วง ครูว่าเธอควรลงนะ
จริงเหรอ ทําไมครับ
เธอฉลาด เธอเป็นคนเข้มแข็ง
และครูว่าเธอจะทําเรื่องดีๆ ให้นักเรียนที่นี่ได้เยอะมาก
หน้าร้อนนี้ลองไปคิดดูก่อนก็ได้
โอเค ขอบคุณครับ
ชาร์ลี
มีรุ่นน้องอีกเยอะมากเลย
ที่จะได้รับแรงบันดาลใจ ถ้าเห็นนายเป็นประธานนักเรียน
แค่นั้นแหละ
ผมจะคิดดูครับ สัญญาเลย
ไปกินมื้อเที่ยงกันมั้ย
ไปสิ
ก็เหมือนวาดเสร็จแล้วนะเตง
เอาไปลงอินสตาแกรมมั้ย ฟอลโลเวอร์น่าจะชอบ
แอลล์ เรารู้ว่าเธอดิ่งหนักมากเพราะสัมภาษณ์นั่น
ผู้หญิงที่จัดรายการนั้นเขาไม่ได้ ใจแคบเท่ารูมดไรงี้เลยมั้ง
นางคงเชื่อว่าตัวเองเป็น พันธมิตรเพื่อเพศหลากหลาย
แต่ฉันไปคุยเรื่องงานศิลปะ
ได้คุยเรื่องนี้กับใครบ้างมั้ย เทาล่ะ
ฉันรักเทา
เขาจะสู้กับคนทั้งโลกเพื่อฉัน แต่ว่า...
เขาก็ไม่เข้าใจแบบคนหัวอกเดียวกัน
เราอยู่นี่นะ
เราอาจเข้าใจ
- แอบดูเหรอ - เปล่า
ให้ดูได้ เรารักกัน
เดี๋ยวเหอะ เปล่านะ ไม่ได้แอบดู
เร็วๆ ใช้บอลด้วย!
- ฉันนึกออกละ - ว่า
นายน่าจะแวะมาค้างบ้านฉันสักคืน แบบมีแค่เรา
พ่อแม่นายยอมให้มารึเปล่า แต่แม่ฉันไม่ว่าแน่ๆ
- ไว้จะถาม - นิคกับชาร์ลี
ตั้งใจหน่อย นี่ซ้อมครั้งสุดท้ายของปีแล้ว
อ้อ โชคดีแล้วกัน ถ้าคิดว่าแม่จะยอมให้ไปค้างบ้านแฟน
ยอมแหละ ว่าจะรอแม่อารมณ์ดีแล้วค่อยขอ
ก็ไม่ได้ดีบ่อยๆ
แต่ห้ามนอนค้างบ้านแฟนมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ถ้านายกับนิคจะมีเซ็กซ์กัน ยังไงก็มี ไม่ต้องนอนค้างบ้านก็มีได้
โอเค ถ้าพวกพี่ไม่มีอะไรดีๆ จะแนะนํา ฉันขึ้นห้องก่อนนะ
พี่แนะนําให้แอบออกไป
ขอแนะนําว่าไม่จําเป็นต้องค้างคืน แค่จะทํากิจกรรมอย่างว่า
โชคดีนะ ขอให้ได้ไปนอนค้างคืนแล้วมีเซ็กซ์กัน
ขอบคุณ
ไมเคิล เลิกย้ําว่าน้องชายฉันจะมีเซ็กซ์ได้มั้ย
ถือว่าขอ
ขอโทษ
(หนังสั้นของแอลล์)
ฉันกับดาร์ซี่รอจังหวะทุกคนไม่อยู่บ้าน
ไม่ก็รอให้ทุกคนหลับก่อนถ้าดาร์ซี่มานอนค้าง
มีอยู่หนนึงเรา...
อะไร
คือว่า ก็มีโรงเรียนเป็นทางเลือก
เธอมีอะไรกันในโรงเรียนเหรอ
ใช่ แค่ครั้งเดียว คิดได้ไงไม่รู้แย่มาก
ฉันว่าเรายังไม่ถึงขั้นนั้นน่ะ
แล้วเราก็มีประวัติโดนคนขัดจังหวะ
ใช่ พวกนายรอนานมากๆ
ใช่
ไม่ใช่ไม่ดีนะ
คนวัยเราเหมือนโดนกดดันให้ต้องมีเซ็กซ์
แต่ทุกคนควรมีสิทธิ์รอจนกว่าจะพร้อม
ใช่ ชาร์ลีก็เจอมาเยอะ
นายก็เจอมาเยอะเหมือนกัน นิค อย่าลืมสิ
ใช่ แต่ไม่ขนาดนั้นหรอก
ยอมรับมาก็ได้ว่านายทรมานใจที่ชาร์ลีป่วย
นายไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้นะ
เชื่อสิ ฉันโดนมาอย่างแรงเลย
ทําไมต้องฉลาดขนาดนี้เนี่ย
งั้นพอมีคําแนะนําเรื่องนั้นมั้ย
โอ๊ย นิค ถามฉันว่าผู้ชายมีอะไรกันยังไงนี่ไม่ไหวมั้ง
ใช่ๆ ก็จริง
ใช่
โทษที
เอาละนะ
หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง สอง สาม และสี่
- นั่งรถเมล์มาถึงนี่เลยเหรอ - ใช่ สามต่อเลย
มาทําไม
ฉันอยากเห็นเธอเต้น เธอมีความสุขมากเลยเวลาที่เต้น
เกินเรื่องอ่ะเรา
แค่นี้เทียบกับที่เธอทําเพื่อฉันปีนี้ไม่ได้เลย
ทั้งให้ฉันอยู่บ้านเธอ ช่วยฉันย้ายไปบ้านย่า
พาไปซื้อเสื้อผ้า กล่อมฉันให้ตัดผม ตอนที่ฉันกล้าๆ กลัวๆ อยู่ได้
เรื่องพวกนั้นมันเล็กน้อยมาก ดาร์ซ
ฉันแค่คิดว่าฉันเองคงไม่กล้า
สํารวจตัวเองกับการเป็นนอนไบนารี ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
ฉันก็อาจค้นพบจนได้น่ะนะ
แต่เธอทําให้ทุกอย่างง่ายไปหมด
แล้วก็ดีต่อใจ
นอนไบนารีสินะ
ใช่
ฉันรู้ว่าเรายังไม่ได้คุยกันจริงๆ จังๆ
คือนี่มันเรื่องใหญ่มาก
ฉันเองก็ไม่อยากโยนระเบิดใส่เธอ
แต่ช่วงนี้เธอดูสบายใจขึ้นแล้ว
ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
ยกเว้นจะอยากให้เป็นเรื่องใหญ่
เธอก็เป็นเธอ
ก็ยังเป็นฉันกับเธอ
- แม่ว่า... นี่ไง - ผมไม่รู้แล้วเนี่ย
โอเค ลูกเลือกเลย แล้วแต่ลูก
ขอดูก่อน
โอเค นี่เรา... เจอละ
ได้ แม่ขอดู...
นี่โรสแมรี่เหรอ
ระวังด้วยนะ
ผมอยากได้น้ําต้มเดือด...
ใครจะเชื่อเนี่ย
ผมก็เข้าครัวเป็นเหมือนกันนะ
ขอบใจจ้ะ
ผมชอบเมื่อกี้มากเลย
แม่ก็ชอบ ไว้เราลองกันอีกนะ
แม่
ผมกับนิคอยากขอให้ผมไปค้างบ้านเขาสักคืนได้มั้ย
ได้สิ ถ้ามาถึงช่วงหนึ่งน่ะนะ
เราว่าน่าจะเร็วๆ นี้
แม่ก็ไม่แน่ใจนะชาร์ลี แม่ไม่ได้จะห้าม
แต่ลูกใกล้สอบ GCSE แล้ว
มันค่อนข้างสําคัญด้วย
แถมเป็นคนป่วยจิตเวชยิ่งไม่ได้ใหญ่
- ไม่ใช่ แม่ไม่ได้พูดแบบนั้น - แต่แม่คิด
แม่ชอบคิดแบบนี้ แม่คิดว่าผมเป็นเด็กตัดสินใจเองไม่ได้
ชาร์ลี พูดแบบนี้ไม่แฟร์เลย
ครูอาจายีเสนอชื่อผม เป็นประธานนักเรียนเมื่อวันศุกร์
ดีมากเลย ชาร์ลี
ก็แค่... ลูกอายุ 16 เอง แถมเพิ่งไม่สบายหนักมาอีก
แม่ เอาจริง แม่กังวลอะไรมากมาย เราทุกคนรักนิค
โอเค ทอรี่ แม่ไม่ได้... เอางี้ ไว้สอบเสร็จค่อยคุยแล้วกัน ชาร์ลี
ผมไม่ใช่เด็กแล้ว
ผมอยากไปเจอแฟนผมก็จะไป แม่ห้ามผมไม่ได้
ชาร์ลี แม่...
ชาร์ลี!
แค่...
คุณโอเคมั้ย
ดีแล้ว
- หลับตาด้วยแล้วยัง - หลับตาอยู่
เดินไปเลย
- เทา เกิดอะไรขึ้น - สาม สอง หนึ่ง
คืนดูหนังไง
เทา ไม่เห็นต้องทําขนาดนี้
ต้องทําสิ คืนนี้พิเศษด้วย
โอเค นั่งกันเถอะ
โอเค ก่อนเริ่มฉันอยากพูดอะไรหน่อย
ฉันรู้ว่าช่วงนี้เธอเศร้า แล้วก็หมดไฟกับงานศิลปะ
ฉันเลยนึกถึงตอนที่ชาร์ลีป่วย แล้วฉันตัดวิดีโอนั่นให้เขา
เป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกว่า ฉันสามารถสร้างสรรค์ผลงาน
ที่ทําให้โลกนี้มีความสุข
ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยมองตัวเอง เป็นสายผลิตอะไรแบบนั้น
แต่ฉันชอบทําคลิปเพื่อให้กําลังใจคนที่ฉันรัก
เพราะงั้น ฉันเลยทํามาให้เธอ
ฉันว่า... นี่คือเธอในสายตาฉัน
รู้สึกเหมือนทั้งโลกเป็นศัตรูกับฉันเลย
เธอคุยกับฉันได้เสมอนะ
- ฉันแค่กลัวนายจะไม่เข้าใจ - ฉันจะพยายาม
ฉันจะพยายามเสมอ
(มหาวิทยาลัยลีดส์ วันเปิดบ้าน)
(รักบี้)
(ยินดีต้อนรับสู่มหาวิทยาลัยเคนท์)
(เคนท์ วันเปิดบ้าน)
นิค
อยากคลายเครียดกันมั้ย
อยาก
นิค อย่าทิ้งฉันไว้นะ
ไง
ฉันน่าจะทักมาก่อน ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร
โอเครึเปล่า เป็นอะไรไป
แม่แบบว่า "ลูกแค่อายุ 16 เพิ่งป่วยหนักด้วย"
คือก็ได้ โอเค แต่มันเกี่ยวอะไรกับที่ฉันอยากอยู่กับแฟน
แม่ไม่เคยฟังฉันเลย
ฉันเบื่อที่ทุกคนเอาแต่ระวัง กลัวฉันจะเจ็บอยู่ได้
ก็ใช่ ฉันป่วยมา
แต่ไม่ได้แปลว่าฉันห้ามสนุก หรือทําตัวเป็นวัยรุ่นปกติไม่ได้
ฉันไม่ได้เปราะบาง
แล้วฉันก็อยากมีอะไรกับนาย มันผิดตรงไหน
- ไม่คิดว่าฉันเปราะบางใช่มั้ย - ไม่ ฉัน...
ชาร์ลี นายเป็นคนเข้มแข็งที่สุดที่ฉันเจอมา
นายรู้จักตัวเองดีที่สุด รู้ด้วยว่าต้องการอะไร
ฉันว่า...
ฉันว่าฉันเปราะบางกว่านายอีก
อะไร ทําไม
นายช่วยให้ฉันมั่นใจ
แต่พอนายไม่อยู่ ฉัน...
ไม่รู้สิ ฉันคงรู้สึกเคว้งน่ะ
- นิค - ไม่มีอะไรหรอก
ไม่ หมายความว่าไง
ฉัน...
ฉันคุยกับคนอื่นเหมือนที่คุยกับนายไม่ได้
อย่างตอนที่รู้ตัวว่าเป็นไบ
ฉันรู้สึกเหมือนคนเพิ่งตื่น
เพราะก่อนหน้านี้ฉันเก็บกดตัวตนไว้เยอะมาก
ไม่ใช่แค่เรื่องเพศ แต่ทั้งความคิดความรู้สึก
นิสัยของฉัน
บางครั้งฉันก็ยังหลบซ่อนหลังหน้ากากนั่น
หัวเราะเฮฮากับเพื่อนๆ ไปเรื่อย แต่ไม่เคยเปิดใจให้ใคร
แต่นี่พอคิดเรื่องมหาลัยและอนาคต...
พูดง่ายๆ ก็คือสติแตก
- พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย - รู้สิ
นานๆ ทีจะยับเยินบ้างก็ไม่เป็นไร
อ๋อ ฉันเยินแล้วงั้นเหรอ
ฉันว่าเราทั้งคู่ก็เยินนิดนึง
นายอารมณ์ไม่ดีมา แต่ฉันก็ดันบ่นเรื่องตัวเอง
- เลิกพูด - ใช่ไง แต่...
นิค เลิกพูด
- มีคนอยู่บ้านมั้ย - ไม่
นายอยากรึเปล่า เราไม่ทําก็ได้นะถ้านายไม่อยาก
ชาร์ ช่วงนี้ในหัวฉันคิดถึงแต่เรื่องนี้
เหมือนกัน
- อยากได้รักฉันมั้ย - อยาก
- แบบนี้โอเคนะ - อื้อ
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม