Nie spodziewałem się tego dzisiaj.
Strasznie długo czekaliśmy.
Nie mów tego.
Nie.
- Czemu... - Nick!
- Czemu tacy jesteśmy? - Nie!
- To proste pytanie. - Nie!
No weź!
Nie przeszkadza ci, że nie zdjąłem koszulki?
Charlie, uwielbiałem każdą sekundę tego, co się właśnie stało.
To dobrze.
Ja też.
Ale myślę, że musimy jeszcze poćwiczyć.
- Dużo. - Tak.
- Mnóstwo ćwiczeń. - Tak.
Zdecydowanie.
Czy to się liczy jako seks...
jeśli to tylko dotyk?
Myślę, że tak.
Seks ma wiele postaci.
Tak.
Jest tyle możliwości.
Szukałeś informacji, co? Grzebałeś w Google’u.
Oczywiście, że nie grzebałem.
Dobra, może troszkę.
- Sprawdzę twoją historię. - Nie ma mowy.
- Sprawdzę. - Nie rób tego. Charlie.
UNIWERSYTET LEEDS
STUDIUJ Z NAMI
Przeglądasz uniwerki.
Tak. Wybieramy się z dziewczynami na objazdówkę po uniwersytetach.
Niektóre są bardzo daleko.
Ale moi faworyci są blisko.
Nie chcę być daleko od ciebie.
No...
Twoi faworyci są blisko.
I na pewno się dostaniesz, więc...
Pomogę ci się uczyć.
To twoja mama?
Pewnie tak. Mówiła, że wróci o tej porze.
Boże! Ja...
Nick, gdzie moje dżinsy?
Gdzie one są?
Co cię tak bawi? To nie jest śmieszne.
- Gdzie dżinsy? - Po co te nerwy?
Gdzie one są? Pomóż mi!
Zdjąłeś je.
- Pomóż mi je znaleźć! - Nie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
8. OSOBNO
Cześć.
Nie patrz tak na mnie. Ty też wracasz w ubraniach Michaela.
To co innego.
Przyznaj, że jesteście razem. To widać.
Pleciesz bzdury.
Charlie.
- Dasz radę. - Jasne.
W porządku?
Dam...
Dam wam porozmawiać na osobności.
Przepraszam za moje zachowanie.
Zawsze będę się o ciebie martwić, Charlie. Mamy tak mają.
Ale wiem, że bywam apodyktyczna.
Moja mama też taka była.
Ona... nie była dla mnie zbyt miła.
Wszystko musiała kontrolować i czasem...
Obiecywałam sobie, że nie będę taka jak ona.
Ale chyba jestem.
Nie jesteś.
Nie jesteś taka jak ona.
Ale szybko wpadam w gniew. To nie fair wobec ciebie.
Wiem, że się o mnie martwisz.
Wiem, że byłem chory, ale...
Chcę żyć jak normalny nastolatek.
Wiem, że jesteś rozsądny.
Ale nocowanie u chłopaka to duży krok. Na gruncie emocjonalnym.
Martwiłabym się mniej, gdybyś poczekał jeszcze parę tygodni.
Tylko do końca egzaminów.
Zgodzisz się na taki kompromis?
Dobrze.
Dziękuję, Charlie.
Ja też przepraszam.
Nie musisz przepraszać.
SALA DO NAUKI SIADAJ, GDZIE CHCESZ
Czemu się uśmiechasz?
Zrobiliście to, prawda?
- Boże! - O Boże, zrobili to!
INFORMATOR DLA KANDYDATÓW
EGZAMIN Z MATEMATYKI
Egzamin zaczyna się
teraz.
- To twoja mama? - Tak.
Imogen, na pewno wzięłaś wszystko?
Ograniczyłam kosmetyki. Miałam jeszcze jedną torbę.
- Dobra. - Wycieczka!
Zdążysz na festyn w sobotę? Zaczynamy grać o 16:00.
Tak, będę. Nie martw się. Wyjedziemy rano.
Nick, musimy ruszać.
- Pa. - Pa.
Gotowi?
- Tak, jedziemy! - Niech ktoś weźmie moją torbę.
Wypad do uniwerków!
- Za wcześnie na przekąski? - Nigdy.
- Umieram z głodu. - Mamy chipsy.
UNIWERSYTET W KENT
To dosłownie kwadrans jazdy od ciebie.
- Tak. - Co chcecie studiować?
- Sztukę. - Prawo lub politologię.
Stosunki międzynarodowe.
- Dużo tworzysz w wolnym czasie? - Tak.
Ostatnio nie, ale...
To jeden z naszych akademików. Chcecie zajrzeć do środka?
Mieszkamy niedaleko, więc pewnie zostaniemy w domach.
Nie chcę zostać w Truham. Chcę czegoś nowego.
Ja też. I chcę być gdzieś, gdzie jest dużo osób queer.
Potrzebuję moich ludzi.
Co ci się podobało w Kent? To twój faworyt, tak?
Tak.
Fajnie będzie mieszkać w domu.
Moja mama nie będzie sama. I będę blisko Charliego.
A jeśli Charlie wyjedzie za rok?
Wtedy i tak będziecie osobno.
To prawda.
UNIWERSYTET OKSFORDZKI
Nie przeszkadza ci to?
Nie, czemu?
No nie wiem. Dziewczyny i chłopcy w jednym pokoju...
To trochę bez sensu. Przecież mogą być przyjaciółmi.
Jasne.
Dziwne, że mi się podobałeś.
- Dziwne, tak? Dobra. - Nie dziwne.
Nie!
Nie dziwne.
To źle zabrzmi.
Teraz już musisz to powiedzieć.
Nie wiem, czy mi się podobałeś... w ten sposób.
Spoko.
Chyba czułam presję, żeby mieć chłopaka.
Bo byłam fajną laską. A fajne laski mają chłopaków.
Chyba lubiłam to, że chłopcy się mną interesowali.
Czułam się ważna.
Czułam, że żyję jak trzeba.
Ben też mi się nie podobał. Ani mój chłopak z 10. roku.
Jeśli mam być szczera,
żaden mi się nie podobał.
Sorki, to chyba nie ma sensu.
Słuchaj. Rozumiem.
Kim ja w ogóle jestem?
Moją przyjaciółką.
Jak w Legalnej blondynce.
I co o tym myślisz?
Nie podoba mi się tu.
Mnie też.
INFORMATOR DLA KANDYDATÓW
To koniec.
Nie chcę iść na Oksford. W ogóle nie chcę iść na studia.
Nie mam pojęcia, co mam robić.
- Możesz zrobić sobie rok przerwy. - Może.
To plan Darcy.
- Myślałeś o przerwie? - Chcę zobaczyć, jak jest na studiach.
Poznać nowych ludzi, uprawiać sporty.
Dołączyć do klubu. Nie wiem, co robiłbym podczas przerwy.
- Pewnie coś byście z Charliem wymyślili. - Elle!
No co?
Tao wspominał, że... dobrze się bawicie.
- Elle! - To bolało.
- Nicholas, opowiedz nam wszystko! - Nie musisz.
Zdecydowanie musi.
- Wszystko. - Nie!
- To żenujące. - To rytuał przejścia.
- Trzeba dokonać ważnych zakupów. - Tak to działa.
Boże, dużo tego.
Nienawidzę was.
- Podziękujesz nam, gdy ty i Charlie... - Elle!
Super!
Dobrze było? Chyba trochę skopałem przy refrenie.
Było świetnie. Serio.
Naprawdę dobrze.
Tao Xu oprowadza po studiu.
Bęben. Do bębnienia.
Denerwuję się.
Będzie dobrze, Charlie. Będziemy ci kibicować.
- Co jest? - Po prostu cię kocham.
Przepraszam.
- Gdzie mój przytulas? - Chodź!
- Tao! - Tao!
- Dobra.
Często oglądam film, który dla mnie nakręciliście.
Włączam go, gdy mam doła.
Muszę nakręcić nowy. Stać mnie na więcej.
Czemu jesteś taki ckliwy?
Za rzadko wam mówię, jacy jesteście dla mnie ważni.
Słuchajcie, mamy próbę, więc może...
- Idź bębnić. - To przez Tao!
O czym jest ta piosenka, Sahar?
- To moja sprawa. - Myślę, że o Imogen.
Nie traktujcie nas jak nieszczęśliwych kochanków.
Całowałyśmy się, ale to nie znaczy, że jesteśmy sobie pisane jak wy.
Na pewno o Imogen.
Dobra, o niej, ale nie o to chodzi.
Bierzmy się do roboty.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Dzień dobry. Nie mogę się doczekać końca egzaminu.
I spotkania z tobą.
Denerwuję się występem. Potrzebny mi przytulas na szczęście.
A jutro wieczorem...
Mogę przenocować u ciebie, jeśli chcesz.
W każdym razie kocham cię. Pa.
Dzień dobry. Witamy na uniwersytecie w Leeds.
Będę waszym przewodnikiem. Mam na imię Will.
Co chcesz studiować?
Naukę o sporcie albo psychologię. Jeszcze nie zdecydowałem.
Tu jest biblioteka.
- Jest zbyt szaro. - Jemu się chyba podoba.
Kluby, stowarzyszenia i tak dalej. To nasze główne obiekty sportowe.
Nick gra w rugby.
Super. Odwiedzimy boisko do rugby?
Pewnie.
Tak? No to chodźmy.
Chciałbyś grać dalej na studiach?
Tak, zdecydowanie.
Mój partner jest w jednej z drużyn. Josh!
Josh, skup się!
Chyba dobrze się bawiłeś.
Tak.
Od kilku miesięcy jesteś w lepszym nastroju.
Czy możemy spotykać się co dwa tygodnie, a nie co tydzień?
Ostatnio czuję się dobrze.
Oczywiście wciąż miewam złe dni, ale...
rzadziej.
Miło mi to słyszeć, Charlie.
No to co dwa tygodnie.
Dobra. Fajnie.
Dojdę kiedyś do punktu, w którym nie będę miał natrętnych myśli?
Uwolnię się od nich kiedyś?
Jest to możliwe.
Ale nie zakładaj, że te słabsze momenty to porażki.
- Są normalne. - Wiem.
I mam wokół siebie ludzi, którzy mi pomogą, jeśli znów będzie źle.
To prawda.
Chyba zdałem sobie sprawę,
że choć kocham Nicka,
potrzebuję innych ludzi.
Mojej siostry.
Rodziców, gdy nie są wkurzający. Moich przyjaciół.
I terapeuty.
To nie znaczy, że nasz związek jest słaby.
Jest teraz silniejszy niż kiedykolwiek.
Zdajesz sobie sprawę, że zapiszę to
i będę ci czytał, gdy będzie ci źle?
LEEDS DO TRUHAM
4 GODZ. 27 MIN.
Leeds ci się podobało. Bardziej niż Kent.
- Tak. - Chcesz o tym pogadać?
- Jeśli wyjadę, skrzywdzę Charliego. - Starasz się wszystkim zrobić dobrze.
- Elle! - Nie, musi to usłyszeć.
Zawsze stawiasz uczucia innych ponad własne.
Wiem, że boisz się związku na odległość. Ja też.
Ale musisz skupić się na własnych potrzebach.
A Charlie cię poprze. Chce, żebyś był szczęśliwy.
Nie chodzi tylko o niego.
Boję się być z dala od niego.
Nie wiem, kim jestem bez niego.
Może pora się przekonać.
ZGŁOSZENIE NA STAROSTĘ
CIĘŻKO PRACUJĘ I OSIĄGAM DOBRE WYNIKI MIMO OSOBISTYCH PROBLEMÓW.
CO BYM ZMIENIŁ W TRUHAM: NĘKANIE
Gotowy na wielki występ?
Zaraz wyjeżdżamy.
Jestem gotów.
Fajny diabelski młyn.
- Prawda? - Super.
- Cześć. - Cześć!
Muszą się pospieszyć, jeśli chcą zdążyć na koncert.
To tęsknota. Cztery dni to dla ciebie i Elle 40 lat.
GDZIE JESTEŚCIE?
Po pierwsze, bezczelność!
Po drugie, nie przeszkadza mi to.
Nie muszę być z Elle przez cały czas.
- Rany. - Jestem dorosły.
- Patrzcie no. - Zgadzam się.
Charles.
Cześć, Michael.
- Tori jest z rodzicami. - Nie jest.
Unika mnie.
Tak? Dlaczego?
Zadałem pytanie o to, czy jesteśmy parą.
Zakładałem, że jesteście.
Co to właściwie znaczy „para”?
To słowo stworzone, by nazwać wspólne doświadczenia.
To bez znaczenia.
Mam gdzieś, co myślą ludzie, jeśli jesteśmy szczęśliwi.
Nie chce tego nazwać? Spoko.
Ale sądzę, że należy o tym pomówić.
A teraz żałuję, że się odezwałem.
Mam ją znaleźć?
LETNI FESTIWAL TRUHAM
Michael cię szuka.
Dokąd idziemy?
Nie chcesz być dziewczyną Michaela?
Co to w ogóle znaczy?
Macie dziwne kłopoty z etykietami, jak na parę hetero.
Nie jesteśmy parą.
Ale on naprawdę cię lubi.
Tak. Wiem.
- A ty co czujesz? - Ja nigdy nic nie czuję.
To nieprawda.
Czujesz mnóstwo rzeczy.
Tylko dusisz to w sobie.
Rozumiem, jak to jest.
Nie używaj na mnie zagrywek Geoffa.
Nie jesteś taki jak ja.
Chciałabym być jak ty.
Jesteś...
pełen nadziei.
Próbujesz.
Przecież ty próbowałaś mi pomóc przez cały rok.
Nieważne, czy chcesz być dziewczyną Michaela.
Masz w sobie tyle miłości.
Nie musisz oddawać całej mnie.
Ale chciałam.
I nic bym nie zmieniła.
Wiem, ale...
Już ze mną dobrze, Tori.
Tak, nadal miewam złe dni, ale ogólnie jest już dobrze.
UTKNĘLIŚMY W KORKU!! SPÓŹNIMY SIĘ
- Dramat. - Jaki jest szacowany czas?
Piętnaście po czwartej.
Przegapimy występ. Charlie mnie potrzebuje.
- Ta jest dobra. - Tak?
- Niech będzie ta.
To moja ostatnia.
Szybciej! Gaz do dechy!
- Jedź! - Gazu!
- Szybciej nie wolno. - Dawaj!
Przestańcie krzyczeć.
Dzień dobry, Truham. Jak się macie?
Dajesz, Charlie!
Jeśli nie wiecie, jesteśmy Queer Intentions.
Zaśpiewamy wam kilka piosenek. Gotowi na rocka?
Tak!
Gotowi na rocka?
Tak!
Dobrze.
- Szybciej! - Przegapimy koncert!
Czekajcie na mnie!
Imogen, nie pobiegniesz w tych butach. Zdejmij je!
- Ruchy! - Szybko!
Widzę ich!
Dawajcie!
- Sorki. - Sorki.
Przepraszam!
Przepraszam.
Sorki.
Dawaj, Charlie!
Kocham cię, Charlie!
Dałeś radę! Jesteś wspaniały.
- Wybacz, że mnie nie było na początku. - Luz.
Dałem radę.
Świetnie wyglądasz.
- Nick. - Charlie!
- Nasza gwiazda! - Charlie!
- Na pewno chcesz spróbować? - Chyba. Jeśli się odważę.
- Chodź tu, Charlie. - Pa.
- Dobra. - Szerokiej drogi.
- Miłej zabawy. - Do jutra.
Dobra. Pa.
- Nic mu nie będzie. - Wiem.
I mamy wolną chatę.
Chodźmy.
Gotowy?
Wygramy!
Nie. Dzięki.
Nie wiem.
Książki są dziś zakazane.
Zastanawiam się
nad studiami artystycznymi w Europie.
W Paryżu albo Berlinie.
Co?
O rany. Ale super.
Muszę znaleźć pracę. Mama nie opłaci mi podróży do Europy.
Nie daje mi nawet na autobus do szkoły.
- Fajnie. Musimy zapytać... - Mogę spróbować.
Pa.
- Pa. - Pa.
- Idziecie? - Do zobaczenia!
Cześć.
- To są parą czy... - Sam nie wiem.
- Hej! - Hej!
- Kochanie. - Cześć!
Dobry wieczór.
Czekaj, pomogę ci.
Zdejmij moją.
Proszę.
Na pewno?
Tak.
Kocham cię.
I jesteś zajebiście seksowny.
Tak mówiłeś!
Napisy: Paweł Awdejuk