Pokazałem ci ten poradnik.
Wiesz, jak wspiąć się na szczyt łańcucha pokarmowego,
stworzyć niezawodny biznesplan,
sterroryzować wrogów
i wyprzedzać o krok władze.
Pokazałem ci też, czego nie robić.
W ostatniej lekcji czas zwiększyć ambicje
i sprawdzić, jak potężny może być boss mafii.
Macki najlepszych mafiozów sięgają w każdy zakątek społeczeństwa,
by eliminować przeszkody na drodze do kryminalnych działań.
Żaden pionier zbrodni nie osiągnął tak wielkich wpływów
i nie był tak dokładny, jak kokainowy władca Kolumbii.
Pablo Escobar.
Do mistrzostwa opanował poradnik,
a nawet dopisał parę własnych rozdziałów.
Miał władzę polityczną, społeczność go uwielbiała.
Szczególnie witam…
Bezlitosny dla wrogów.
Makiaweliczny, a do tego świetny biznesmen.
30 miliardów nie wpada przypadkiem.
Podążaj śladem Escobara,
a też staniesz się prymusem
i nauczysz się, jak zdobyć przyjaciół i mieć wpływ na wszystko.
JAK ZOSTAĆ BOSSEM MAFII
MYŚL NOWATORSKO
Pablo Escobar wyrósł na ulicach Medellín w Kolumbii.
Stał się głową największego syndykatu narkotykowego świata.
Kontrolował cały naród.
Był mafiozem. Był terrorystą.
Był geniuszem zbrodni i globalnym przedsiębiorcą.
Zanim pokażemy, jak Pablo osiągnął takie wyniki,
oto kilka ważnych faktów o jego początkach
na drodze od ulicznika do bossa.
Niech żyje Pablo Escobar Gaviria!
Chciał zarobić milion kolumbijskich pesos
przed ukończeniem trzydziestki.
Jego matka była nauczycielką, a ojciec rolnikiem.
Pracował na farmie. Nie mieli pieniędzy.
Gdy Pablo był nastolatkiem,
wykazywał już smykałkę do biznesu.
Escobar zaangażował się
w duży biznes przemytu papierosów.
Rozszerzył zakres jego działań i przyniósł duże zyski.
Zyskana wiedza pomogła mu później zbudować własne narkotykowe imperium.
FAKT NR 2: ESCOBAR DOSTRZEGAŁ TRENDY
Pablo Escobar zauważył, że handlarze zarabiają na kokainie.
Marża na kokainie była o wiele większa niż na sprzedaży marihuany.
By przewieźć do USA kilogram kokainy,
trzeba było zapłacić 5000 dolarów.
Zarobek z tego kilograma to 80 000 dolarów.
Nie jestem ekonomistą,
ale rozumiem, że to świetny zwrot inwestycji.
W 1975 roku Pablo Escobar był szeregowym handlarzem narkotyków.
Nikt o nim nie słyszał.
Szansa pojawiła się, gdy ktoś o nazwisku Restrepo
potrzebował pomocy z domknięciem dealu w Medellín.
Pablo mu pomógł.
Dwa miesiące później Fabio Restrepo został zamordowany.
Podobno to Escobar zlecił zabójstwo.
Potem przejął jego organizację.
Powiedział ludziom Restrepo, że teraz pracują dla niego.
To ruch godny bossa.
Ale ambicje Pablo Escobara
wykraczały poza lokalny handel narkotykami.
Chciał zmienić zasady gry.
Pablo Escobar chciał rządzić Kolumbią.
By to zrobić, musiał znacząco rozszerzyć swoją sferę wpływów.
Zaczął od stałego przeciwnika każdego kryminalnego bossa.
POLICJA
STRATEGIA: PRZEKABAĆ POLICJĘ
Dla ambitnego bossa na etapie rozwoju policja może być bardzo dokuczliwa.
Ale wiemy, że najuczciwszy glina skusi się na odpowiednią ofertę.
Skorumpowani gliniarze na liście płac to świetna rzecz dla mafii.
Lepiej kontrolujesz miasto
i własny biznes.
Opłaceni gliniarze, nad którymi panujesz,
to najlepsze, co może być.
Jako główny diler kokainy w Medellín
Pablo znał wartość policyjnej przychylności.
Szczególnie że planował pewne ryzyko, by wzmocnić swoją potęgę.
Gdy Pablo głębiej zaangażował się w handel kokainą,
zrozumiał, że mógłby zarobić więcej,
gdyby sam ją produkował.
Postanowił zainwestować w rozwój laboratoriów z kokainą.
Pablo natknął się jednak na problem przy transporcie swego produktu.
W połowie lat 70. kolumbijska policja
miała za zadanie ścigać handlarzy narkotyków.
Policja ustawiała blokady na głównych drogach przez Kolumbię.
Jeśli nie potrafisz być przekonujący,
może z gotówką w dłoni,
na blokadzie aresztują cię za przemyt.
Pablo był przekonujący i dysponował odpowiednią gotówką.
Ale w latach 70. w Kolumbii
nie wszystkie służby grały według tych samych zasad.
Pewnej nocy Escobar i jego ludzie wracali do Medellín
z towarem z Ekwadoru,
kiedy natknęli się na przeszkodę.
Pablo znał zasady,
ale to nie była zwykła policja.
To kolumbijska tajna policja, DAS.
W Kolumbii działały służby o nazwie DAS.
Departamento administrativo de seguridad.
DAS działało jak FBI.
Prowadzili akcje wywiadowcze.
Agenci wiedzieli, że jedzie Pablo.
Odkryli 39 kilogramów surowej pasty z koki
w kole zapasowym.
Złapany na gorącym uczynku.
Pablo zaproponował im łapówkę,
ale agentów DAS nie tak łatwo kupić.
Pablo został aresztowany.
Na szczęście wciąż miał sposób, jak odzyskać wolność.
Kazał przesłać prezent sędziemu, który miał decydować w jego sprawie.
Sędzia docenił gest.
Odwdzięczył się.
A co z uparciuchami z DAS, którzy nie ugięli się przed Pablem?
Stali się przykładem tego,
co się stanie, gdy odrzucisz hojność Escobara.
Od tej pory każdy policjant na drodze Pabla miał wybór.
Plata
o plomo.
Plata o plomo znaczy srebro albo ołów.
Albo bierzesz pieniądze, albo dostajesz kulkę.
Takiej oferty się nie odrzuca.
Wsparcie policji to już coś, ale kolejna faza twojej walki o wpływy
to przekonanie innej problematycznej grupy.
To konkurencja.
Jak zmienić potencjalnych wrogów w sojuszników?
STRATEGIA: ZNAJDŹ PARTNERÓW
Mówi się, że najszybciej idzie ten, kto idzie sam.
Ale jeśli chcesz zajść daleko, potrzebujesz zespołu.
Bo razem osiągamy więcej.
Mafiozi wchodzą w strategiczne sojusze z innymi mafiozami.
Wszyscy mają ten sam cel.
Chcą zarobić.
Pieniędzy do zarobienia jest wiele.
Ale jeśli chcę je ja i chcesz ty i zaczniemy do siebie strzelać,
nikt nie zyska niczego, zostaną tylko trupy.
W ten sposób narodziły się te superorganizacje.
Boss z Sycylii Gaetano Badalamenti sprzymierzył się z amerykańską mafią,
by przemycać heroinę.
Cała operacja nazywała się Pizza Connection.
Narkotyki rozprowadzano przez nowojorskie pizzerie.
Szefowa grupy przemycającej ludzi, znana jako Sister Ping,
właścicielka wartego 40 milionów imperium szmuglującego Chińczyków do USA,
zapłaciła byłym rywalom, gangowi Fuk Ching,
niemal milion dolarów za pomoc w biznesie.
I sterroryzowała opornych.
Gdy Lucky Luciano, Bugsy Siegel i Meyer Lansky
połączyli włoskie i żydowskie gangi w czasie prohibicji,
stworzyli tak zwany Syndykat.
Pierwszą wieloetniczną mafię w USA.
Bardzo progresywnie!
Ambicje Pabla rosły.
Miał powody, by rozejrzeć się za konstruktywną współpracą.
Rynek kokainy w Kolumbii był bardzo konkurencyjny.
Wielu graczy rywalizowało o udział w rynku.
Handlarze narkotyków pracowali sami.
Musieli zdobywać źródła chemikaliów.
To trudne, bo skąd je wziąć?
Liczba fabryk chemii jest ograniczona.
Czy zarabiali pieniądze? Owszem.
Ale Pabla i innych handlarzy czekał kryzys,
który wszystko zmienił.
W całej Kolumbii grupy powstańców porywały bogaczy
i trzymali ich dla okupu.
To bardzo zyskowny proceder.
Śmiertelny dla tych, którzy nie płacili.
Wkrótce powstańcy namierzyli rodziny narkotykowych bossów.
Marta Ochoa, młodsza siostra znanych handlarzy, braci Ochoa,
została porwana z uczelni
przez członków marksistowskiej guerilli M-19.
Zażądali za nią milionów.
Pablo i bracia Ochoa zwołali więc konferencję
najważniejszych handlarzy w kraju.
W towarzystwie wszystkich bossów Pablo proponuje nie płacić już okupów.
Zamiast tego mają złączyć siły i stworzyć wspólną prywatną armię.
Ma chwytliwą nazwę.
MAS. Muerte a los secuestradores.
Czyli śmierć ludziom, którzy porywają dla okupu.
Cena dołączenia? Ledwo dwa miliony pesos, około 33 tysięcy dolarów.
Plus dziesięciu zabójców.
Już kilka dni później MAS zaczęła polowanie.
W całym kraju zamordowali ponad 100 podejrzanych o porwania.
W końcu dotarło to do porywaczy Marty Ochoy.
Strategiczny sojusz wkrótce się pogłębił.
Zaskakujący sprzymierzeńcy uformowali trwały sojusz.
Świat pozna go jako kartel z Medellín.
Każdy wniósł coś innego, czym podzielił się z pozostałymi.
Ich zyski poszybowały w górę.
Jako grupa byli o wiele potężniejsi niż każdy z osobna.
Na przełomie lat 80. i 90. kartel z Medellín był odpowiedzialny
za 80% światowych zasobów kokainy.
Zmonopolizowali handel kokainą.
To znaczy, że mogli dyktować ceny.
Ale na czele zawsze stała jedna osoba: Pablo Escobar.
Wizjoner zgarnia największy profit.
W połowie lat 80. Pablo Escobar zarabiał milion dolarów dziennie.
Ale kiedy kierujesz nielegalnym imperium,
rosnące zyski przyciągają niepożądaną uwagę.
Poradnik pokaże ci, jak trzymać drapieżniki z daleka
i jeszcze bardziej umocnić swoje wpływy.
STRATEGIA: OCZARUJ TŁUMY
Miłość.
Każdy pragnie ciepłego poczucia, że jest bezpieczny.
Nawet potężny boss mafii.
Czołowi przestępcy rozumieją zalety wsparcia opinii publicznej.
Jeśli zyskasz wsparcie społeczności,
ludzie przymkną oko na to, że twoje biznesy są nielegalne.
Im więcej wsparcia społeczności zbierze boss,
tym lepiej jest chroniony.
Pierwszy sposób, jak porwać tłumy?
Postaw na dobroczynność.
Tak jak oni.
Synowie nowojorskiego bossa Carlo Gambino, Thomas i Joseph,
którzy podobno zarobili 70 milionów na oszustwach przewozowych,
przekazali ponad milion dolarów na budowę ośrodka dla dzieci z rakiem.
Jeden z jego oddziałów wciąż nosi nazwisko rodziny.
Gdy w 2011 roku tsunami spustoszyło Japonię,
yakuza i jej boss Kenichi Shinoda
była jedną z pierwszych instytucji pomagających na zniszczonym obszarze.
Zastępca bossa w rodzinie Colombo, William Cutolo,
był ważnym darczyńcą w Narodowym Stowarzyszeniu Badań nad Białaczką.
Przychodził na ich imprezy świąteczne przebrany za mikołaja.
Kampania wdzięku Pablo Escobara
zyskała na tym, że rozumiał swoją publiczność.
Pablo Escobar dorastał skromnie
i znał potrzeby zwykłych ludzi.
Rząd służył tylko elitom.
Escobar wypełnił lukę,
której rząd nie wypełniał.
Oferował usługi i przedmioty, których potrzebowali zwykli ludzie.
Jego hojność przyjmowała różne formy.
Płacił za budowę dróg i linii energetycznych,
szpitali,
stadionów i torów wrotkarskich.
A nawet za 600 mieszkań dla potrzebujących z Medellín.
Nazwano je dzielnicą Pablo Escobara.
Założył prywatne, darmowe zoo
i umieścił w nim 200 zwierząt.
Sponsorował drużyny piłkarskie.
Zbudował w mieście oświetlone boiska.
Czasem sam wybiegał na murawę.
Rozdawał pieniądze w ubogich dzielnicach,
często w towarzystwie katolickich księży.
Kościołowi też dawał pieniądze.
Społeczność postrzegała Pablo jako Robin Hooda.
Zabierał bogatym kapitalistom i dawał biednym.
Dla ludzi z miasta był bohaterem.
To znaczy, że byli wobec niego lojalni.
Ludzie uważali, że Pablo Escobar jest dobry,
a rząd jest zły.
Kiedy ludzie są po twojej stronie, wygrałeś.
Tak pokonasz rząd.
Ale nawet gdy okolica wydaje się bezpieczna,
zewnętrzne zagrożenia to inna para kaloszy.
Narkotyki grożą społeczeństwu. Zagrażają naszym wartościom.
Podważają instytucje.
Zabijają nasze dzieci.
Chcemy, żebyś odmówił.
Wyrzuć narkotyki z życia, odmów.
Powiedz „nie”.
Szacuje się, że około 96 ton kokainy
przemycono w zeszłym roku do USA.
Robimy wszystko, co może zrobić rząd,
by pokonać handlarzy narkotyków.
Amerykanie wywierali presję na kolumbijski rząd.
Chcieli, by zabrano się za handlarzy.
Doprowadziło to do niekorzystnej decyzji.
USA i Kolumbia podpisały traktat.
Umożliwiał ekstradycję kolumbijskich handlarzy do USA.
Brzmi groźnie, ale nie martw się.
Poradnik pokaże ci,
jak wykorzystać świeżo zdobytą popularność.
STRATEGIA: IDŹ W POLITYKĘ
Polityka. Jest powolna. Chaotyczna.
Ale jeśli chcesz wpływać na prawo,
musisz udać się do źródła.
A jeśli jesteś Pablo Escobarem,
jedno prawo liczy się bardziej niż inne.
Pablo Escobar obawiał się ekstradycji.
Możliwości, że przeniesiono by go siłą do USA,
tam postawiono przed sądem i wsadzono do więzienia.
Pablo musiał zlikwidować ten scenariusz.
Zdał sobie sprawę, że jeśli chce zmienić prawo,
najlepiej zrobić to od środka.
LUTY 1982, ROK PO TYM, JAK ESCOBAR ZOSTAŁ BOSSEM
Startował na zastępcę jednego z deputowanych z jego regionu.
Ideały naszego ruchu to wartości obywatelskie,
nacjonalizm, programy społeczne.
Co do skomplikowanej przeszłości Pabla…
Escobar bardzo dbał o swój wizerunek.
Zatrudnił specjalistę od PR-u,
by sprawiać wrażenie legalnego biznesmena,
opłacać dziennikarzy i wymazać swoją przeszłość.
Skorzystał z popularności niejakiego Ortegi,
który pełnił wtedy mandat, i wygrał.
Po wyborach Pablo wkroczył do Kongresu, jakby był zwykłą osobą.
Urząd przyniósł mu władzę i prestiż,
a także kilka innych benefitów.
Jako deputowany Kongresu
Escobar miał immunitet chroniący przed postępowaniem karnym,
dostał wizę dyplomatyczną do USA
i mógł realnie wpłynąć na traktat o ekstradycji.
Chciał się go pozbyć.
Wielkie ambicje Pabla
postawiły mu na drodze groźnego oponenta.
Rodrigo Lara właśnie został ministrem sprawiedliwości,
gdy Pablo Escobar dostał się do Kongresu.
Od lat był politykiem
i zawziętym przeciwnikiem handlu narkotykami.
Minister wiedział, kim był Pablo.
Wiedział, że sama obecność Pabla to kpina z systemu politycznego kraju.
16 SIERPNIA 1983 ROKU
Pierwszego dnia Pabla w Kongresie
było widać, że tam nie pasuje.
Rodrigo Lara planował uczynić ten dzień jeszcze gorszym.
Zaczął posiedzenie
od opisu dewastującego wpływu handlu narkotykami na społeczeństwo,
a potem zaczął mówić o Pablu.
Lara zdemaskował nowego deputowanego jako bossa
i oświadczył, że Escobar oszukał Kongres oraz lud Kolumbii.
Pablo zaprzeczył zarzutom.
Jesteśmy atakowani i oczerniani ze wszystkich stron.
To fałszywe informacje.
Krzywdzące słowa ze strony wrogów politycznych.
Po rocznym śledztwie Escobar zostaje usunięty z Kongresu.
Escobar nie tylko stracił chroniący go immunitet
i ewentualny wpływ na kolumbijską politykę antynarkotykową.
Został upokorzony i obnażony.
Plany Pabla na wejście do polityki legły w gruzach.
Ale rząd można zmusić do współpracy na wiele sposobów.
Kolejny nie jest już tak uprzejmy.
STRATEGIA: USUŃ PRZESZKODY
Kiedy jesteś zamożny, liczysz na to, że pieniądze
pomogą twoim biznesom.
Pod koniec lat 80.
niewiele osób na świecie miało tyle pieniędzy co Pablo Escobar.
Był w centrum uwagi.
Nie wiedział już, co robić z pieniędzmi.
Był prawdopodobnie najbogatszym przestępcą świata.
Nie chciał z tego rezygnować.
Ale nowe pokolenie polityków chciało się wybić
na obietnicach zniszczenia Pabla i jego kolegów z kartelu.
Luis Carlos Galán kandydował na prezydenta Kolumbii.
Głosił, że poprze ekstradycję handlarzy narkotyków.
Był ogromnie popularny.
To dotarło do naszej ojczyzny,
tak jak do 60 innych państw świata.
Jeśli jesteś Escobarem,
to nie chcesz pozwolić, by ktoś taki rządził twoim krajem.
SIERPIEŃ 1989, 8 LAT PO TYM, JAK ESCOBAR ZOSTAŁ BOSSEM
Czas wykorzystać wpływy bardziej bezpośrednio.
Galán został zamordowany na rozkaz Escobara.
Ale idee Galána nie znikają tak łatwo.
To nie był koniec problemów Escobara.
Szef sztabu Galána, César Gaviria, został nowym kandydatem na prezydenta.
Gaviria to jedyny kandydat, który obiecał dalszą ekstradycję
przywódców karteli na procesy do USA.
Chyba nie zrozumiał przesłania.
Pablo postanowił zlikwidować Gavirię.
Zdobył informację,
że Gaviria ma lecieć samolotem z Bogoty do Cali.
Pablo nakazał podłożyć bombę w samolocie.
Samolot wystartował, bomba wybuchła w powietrzu.
W katastrofie lotniczej w Kolumbii zginęło 107 osób.
Samolot rozbił się kilka minut po starcie z Bogoty.
To mogła być bomba.
Podejrzewa się handlarzy narkotyków.
Ale był jeden problem.
Gaviria nie poleciał.
Zginęło 110 osób,
bo Pablo wierzył, że jeden człowiek będzie na pokładzie.
Po tym, jak Escobar kazał wysadzić samolot,
ludzie zaczęli mówić, że trzeba go zamknąć.
Od tej pory wszystkie wysiłki skupiły się
na znalezieniu Pablo Escobara.
Kolumbijska policja znajduje i niszczy ukryte przejścia,
dawne laboratoria.
Szukają Pablo Escobara, szefa kartelu z Medellín.
Wydaje się, że zrobiło się naprawdę gorąco.
Ale Pablo wciąż miał asa w rękawie,
by wywalczyć swoje i zabezpieczyć się.
STRATEGIA: IDŹ NA CAŁOŚĆ
Zarobił miliardy i stał się najbardziej wpływowym człowiekiem w kraju.
Teraz Pablo Escobar ukrywał się przed władzami.
Społeczeństwo czekało na jego pojmanie.
Musiał przechylić szalę na swoją korzyść.
Escobar postawił na przemoc.
To jedyny sposób nacisku, jaki miał,
i jedyne narzędzie, by skłonić rząd do rozmów.
Narkotykowi bossowie odpowiedzieli na nową politykę rządu.
Wypowiedzieli rządowi wojnę.
Wokół Escobara robi się gorąco. Wszystko staje się celem.
Bogota staje się strefą walk.
Zginęły tysiące niewinnych ludzi.
W miejscach, gdzie wybuchły samochody, zostawiali ulotki.
Ekstradycyjni. Los estraditables.
„Wolimy grób w Kolumbii od więzienia w USA”.
Podpisano: Ekstradycyjni.
Wiedzieliśmy, że to Pablo Escobar.
To była jego wizytówka.
Kampania Pabla wkrótce przyniosła owoce.
Społeczeństwo zaczyna się gromadzić
i pytać rządu, co zamierza zrobić w sprawie przemocy.
„Mamy dość. Jak zapewnicie nam bezpieczeństwo”?
Rząd bał się powszechnego buntu i zaproponował Pablowi ugodę.
Prezydent César Gaviria wymyślił program oddania się w ręce władz.
Kryminalista mógł się zgłosić do władz
i przyznać do jednego, wybranego przez siebie przestępstwa.
W zamian za to zostawał zwolniony z innych popełnionych przestępstw,
w tym zabójstw.
Wymyślono to, by Pablo Escobar zgłosił się do władz.
19 CZERWCA 1991, 10 LAT PO TYM, JAK ESCOBAR ZOSTAŁ BOSSEM
Co jest lepsze niż zmuszenie rządu do rozmów?
Zmuszenie ich, by przyszli na kolanach.
Escobar skontaktował się z rządem Kolumbii i powiedział:
„Mogę przestać podkładać bomby
i mogę się poddać.
Ale mam kilka warunków”.
Zapytali, czego chce.
Chciał zbudować własne więzienie.
Żeby mieć pewność, że będzie tam bezpieczny.
Rząd się zgodził.
Następnie chciał wybrać innych więźniów, bo miał wrogów.
Żeby mieć pewność, że nie zabije go współwięzień.
Kolumbijski rząd się zgodził.
Chciał zatrudnić własnych strażników
i sam opłacać ich pensje.
Kolumbijski rząd się zgodził.
Nie było żadnych klauzul, pozwalających odebrać Pablowi majątek.
Do tego chciał, by odsunięto możliwość ekstradycji.
Kolumbijski rząd się zgodził.
To była najgorsza ugoda w dziejach prawa
w historii całego świata.
Zasadniczo Escobar wygrał, a my przegraliśmy.
A co z tym więzieniem?
Pablo wybrał miejsce znane jako La Catedral.
W tym więzieniu były telewizory, jacuzzi, basen z wodospadem
i wszystko, czego potrzebował Escobar, by prowadzić biznesy.
Bezpiecznie, ze strażą na zewnątrz.
Gdy po roku spędzonym w La Catedral
rząd postanowił zerwać ugodę
i przenieść Escobara do mniej wygodnego więzienia…
Ludzie Pabla chwycili za broń,
a Escobar wyszedł tylnym wyjściem.
Setki żołnierzy
przeczesują teren w poszukiwaniu głównego zbiega Kolumbii.
Na razie Pablo Escobar ich przechytrzył.
Nie uciekał wiecznie.
Człowiek, który wolał śmierć w Kolumbii od więzienia w USA,
dostał to, czego chciał.
Dzięki kolumbijskiej policji i amerykańskiej Agencji ds. Narkotyków.
Pablo Escobar zmarł tak, jak żył: gwałtownie.
Jego śmierć może być ostatnim ciosem dla kartelu z Medellín.
Wytyczył własną ścieżkę przez poradnik
i został jednym z dziesięciu najbogatszych ludzi świata.
Jego majątek był warty 30 miliardów dolarów.
A podobno zbrodnia nie popłaca.
Taka jest mentalność mafii.
Kto nie przysięgał, jest frajerem.
W tym biznesie zarobisz pieniądze. To nie tylko zabijanie ludzi.
Dajemy ludziom to, czego potrzebują.
Mafia nie pudruje rzeczywistości.
Każdy z tych tytanów zbrodni wziął los we własne ręce
i osiągnął to, o czym większość ludzi może tylko marzyć.
Każdego bossa otacza szacunek i strach.
Jeśli satysfakcjonuje cię obecne życie,
to może nie nadajesz się do takiej kariery.
Ale bądźmy szczerzy.
To proste. Chcesz pieniędzy, władzy, szacunku?
Chcesz być bossem mafii.
Czy nie byłoby miło korzystać z przyjemności?
Dałem ci narzędzia.
Na co jeszcze czekasz?
JAK ZOSTAĆ BOSSEM MAFII
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska