Serial jest adaptacją książki opartej na faktach „Flight Into Fear” Daviego
Sharana i Srinjoya Chowdhurry'ego.
Porwali zwykłych ludzi, jak tak można?
Do czego jeszcze są zdolni?
O co chodzi z tą bombą?
Dlaczego jeszcze o niej nie wspomnieli?
Pewnie o niej nie wiedzą.
Wiedzą tylko Al-Kaida i Amjad.
Co Amjad planuje zrobić z bombą?
Wzięli ją na wypadek, gdyby zawiodły negocjacje.
Al-Kaida i Amjad nie zaakceptują porażki.
Wieczorem wracam do Katmandu.
Musimy wyrównać rachunki.
Półtora roku temu ojciec Masooda zwrócił się do Ilyasa po pomoc w uwolnieniu syna.
Ilyas powierzył to zadanie Amjadowi.
Co zyska na tym Osama?
Cieszy się szacunkiem Maulana Allaha Bakhsha.
Amjad opracował plan porwania.
Poprosił ISI w Katmandu o pomoc.
Chcieli się zemścić za podsłuch połączeń Musharrafa.
Szło dobrze, póki brat Masooda, Ibrahim nie uparł się,
że dołączy do akcji.
Przez to Amjad też musiał polecieć, by kontrolować negocjacje.
To biznes.
Każdy z inwestorów chce na tym zyskać.
I co teraz? Musimy zapłacić.
Pół godziny.
Wejdziemy tam i ich zastrzelimy.
Dlaczego nie zrobiliśmy tego tydzień temu?
Bo żaden z nas nie chciał wziąć na siebie decyzji.
Kto odpowiedziałby za śmierć cywilów?
Byłyby ofiary.
Ludzie giną w obronie ojczyzny.
Ale to żołnierze.
To nie jest równa walka.
Mają przewagę.
Nikt o tym nie będzie pamiętał.
Historia nas obarczy winą.
Zależy mi na historii.
Co jest ważniejsze?
Przyszłe podręczniki czy nasi ludzie, którzy teraz są uwięzieni w samolocie?
Kto stoi za porwaniem?
Dlaczego to zrobili?
Dlaczego nic nie wiedzieliśmy?
Czy nam w ogóle zależy?
SIÓDMY DZIEŃ PORWANIA 30 GRUDNIA 1999 ROKU
Wystarczy.
Zaśpiewaj piosenkę, która zaczyna się na „A”.
Śpiewaj albo przegrywasz.
Papierosa?
Rzuciłem trzy lata temu.
Ale…
Skoro rzuciłeś, lepiej nie pal.
W samolocie i tak nie wolno.
Czy ktoś mógłby to przesłać mojej żonie i dzieciom?
To dane do konta i skrytki w banku.
Jeśli zginę…
Gra skończona.
Wystarczy śpiewania.
Mohan, zacznij negocjacje.
Abhijeet, telefon.
Szefie?
Słyszycie mnie?
Szefie?
To Mukul Mohan.
Czy ktoś mnie słyszy?
Musimy jeszcze porozmawiać, prawda?
Inaczej żaden z nas nie dostanie tego, czego chce.
Przyjmijcie przeprosiny.
Po tak długich negocjacjach frustracja jest zrozumiała, zawiniliśmy.
Ciekawe, co nasi ludzie tam robią?
Co mają zrobić?
Tamci celują do nas z broni.
Może powinniśmy ich zabić?
Tutaj.
Są uzbrojeni, mają bomby i pistolety.
Jeśli zaatakujemy grupą, nic im po broni.
Skąd ta grupa?
Parę osób mnie o to zagadywało.
Może pomogą?
Dopiero co o tym rozmawiali.
Zapytajmy od razu.
Zbierzemy jakąś grupę.
Tak.
Poczekaj.
Czy kapitan się zgodzi?
Nie, szefie.
Musiał być agresywny, żeby wyjść z impasu.
Potrzebował bodźca.
Muszą się zaangażować, albo nic się nie uda.
Chcą trzydziestu pięciu ludzi, a my im proponujemy jednego.
Wygląda to na ślepy zaułek.
Ale tak trzeba.
Zaraz tu będzie.
Uspokoił się, ale…
Nie podoba mi się, że stoi tu cysterna.
Cysterna oznacza: „Zabierajcie się stąd”.
Czego chcą talibowie?
Gość ma 32 lata.
Pod skromnym ubraniem nosi złotego rolexa, lubi pieniądze.
Wolałby żyć w Ameryce.
Jeśli mu zaszkodzimy, on zaszkodzi nam.
Ma kontakt z Amirem i opowiada mu o nas, o nich też.
IC-814, zgłoś się.
Zgłoś się.
To bez sensu, próbuję od rana.
Musimy się odezwać.
I co osiągniemy?
Zgłoś się.
Układ.
Zgłoś się.
Tak?
Szefie, jego ekscelencja minister Muttawakil
z wami porozmawia.
Dzisiaj jest trzydziesty.
Samolot stoi sześć dni.
Od czterech są tu negocjatorzy.
Jak dotąd współpracowaliśmy.
Zwracam się do obu stron.
Pasażerowie samolotu są naszymi gośćmi.
Odpowiadamy za ich bezpieczeństwo.
Amir kazał mi przekazać, że na kandaharskiej ziemi nie
może dojść do rozlewu krwi.
Szefie?
Żądania wydania zwłok i okupu muszą zostać usunięte z listy.
Nie wolno ci przerwać negocjacji.
Jeśli dziś nie dojdziecie do porozumienia, jutro zatankujemy samolot.
Odlecicie, gdzie zechcecie.
Bóg z wami.
Panie Muttawakil, dziękujemy panu i pańskiemu rządowi.
Temu, którego nie uznajecie?
Dzisiejszy gest wiele zmieni.
Podjęliście decyzję?
A wy podjęliście?
Naszą decyzję już znacie.
Powiedzcie, co możecie nam dać.
Dobrze.
Masood Azhar, Liaqat i Najam Akhtarowie, Noman Bashar i Habibullah Majid.
Zgodnie z umową, Masood plus czterech.
Nie zgadzamy się.
A więc…
Masood Azhar, Omar Said, Mushtaq, Zargar.
Ostateczna propozycja.
Omar Said i Mushtaq Zargar?
Latram?
Dwóch jest osadzonych w Kaszmirze.
Marszałek stanu nie podpisze zwolnienia, to niewykonalne.
Nie możemy go wydać.
Zapanujemy nad Masoodem.
Latram to żądanie ISI.
Wyślą go do Kaszmiru i będzie uprzykrzał nam życie.
To zbyt wysoka cena.
Zgadzam się.
Ale czy mamy alternatywę?
Nie sądzę.
Musimy im wydać tych trzech.
Nie uda nam się przekonać ludzi do tej decyzji.
Przedstawmy nasze stanowisko.
Jakie?
Musimy uwolnić tych trzech.
Historycy będą wieszać na nas psy.
Mamy rząd koalicyjny.
To co pan proponuje?
Porzucimy naszych ludzi?
Chcę powiedzieć.
Ludzie zapamiętają tylko, że wypuściliśmy bojowników.
To pan zasugerował decyzję, a premier ją podpisał.
Proszę to przemyśleć.
W wojsku miałem mentora, brygadzista guru Fateh Singh ji Sekhon.
Mawiał: „Gdy weźmiesz do ręki broń, pamiętaj… pomyśl tysiąc razy,
nim odbierzesz życie, ale nie zastanawiaj się, gdy je ratujesz”.
Chodźmy, czas uratować naszych obywateli.
Niesamowite.
Proszę.
Wyżej ceni pan nauki pobrane w młodości niż lekcje dawane przez życie.
WYSOKI RANGĄ PRACOWNIK MINISTERSTWA O PORWANIU
Marszałek Kaszmiru odmówił zwolnienia Zargara.
Mamy pół godziny na odpowiedź.
Tylko ty możesz go przekonać.
W pół godziny?
Muszę tam pojechać.
Przez telefon się nie da.
Mamy mało czasu,
by przekazać decyzję do Kandaharu i cały wieczór na podróż do Srinagar.
Jak to?
To znaczy…
To znaczy, że się zgodzimy, a ty pojedziesz porozmawiać z marszałkiem.
Nie możesz zawieść.
Musisz go przekonać.
Tak jest.
Doszliśmy do porozumienia z porywaczami i wypracowaliśmy układ.
W zamian za wypuszczenie zakładników uwolnimy trzech terrorystów.
Wróciłeś?
Niczego nie podpiszę.
Wiedziałem, że przyślą ciebie.
To był wielki błąd.
Nic z tego.
Jadę do Kandaharu, by bezpośrednio wesprzeć
naszych negocjatorów.
DRS, muszę przyjechać.
Proszę mnie posłuchać.
Nie ma potrzeby, by pan ryzykował.
To nasi ludzie.
Chcę przy nich być.
Niech wiedzą, że rząd ich nie porzucił.
Tak jest.
OSAMA BIN LADEN: ZAGROŻENIE CZY SPOSÓB NA ODWRÓCENIE UWAGI?
ÓSMY DZIEŃ PORWANIA 31 GRUDNIA 1999 ROKU
Samolot naszego ministra spraw zagranicznych,
Vijaybhana Singha, dotarł do Kandaharu.
Trzej uwolnieni terroryści lecą tym samym samolotem.
Wszyscy mamy nadzieję, że nasi rodacy wrócą bezpiecznie do Indii.
Widziałam ostatni nagłówek.
Uważam, że popełniasz błąd.
Odchodzę.
Jeśli kiedykolwiek stwierdzę, że miałaś rację, wrócę.
Może jeszcze dzisiaj, a może nigdy.
Na razie, Shalini.
Koniec wiadomości.
Niedługo wyruszymy.
Wszystkiego dobrego, Chhaya.
Bóg z tobą.
Weźcie tylko bagaż podręczny.
Ten z luku dostaniecie na miejscu.
Dziękuję.
Bóg z wami.
Mamy nadzieję,
że następnym razem odwiedzicie nasz kraj jako goście i będziemy mogli właściwie
was przyjąć.
Dziękuję.
W samolocie nadal jest bomba.
To problem dla obu naszych krajów.
Ten, kto ją podłożył, musi ją zabrać.
Sukces był możliwy dzięki pracy naszego rządu.
Oświadczenia w tej sprawie złożymy później.
Dziękuję.
Jestem wdzięczny.
Wygraliśmy.
Na pewno?
Walczyliśmy.
Czyżby?
Nadajemy na żywo z lotniska w Nowym Delhi.
Na parę godzin przed końcem milenium, po ośmiu dniach od porwania w Katmandu,
załoga i pasażerowie lotu IC-814 dotarli do celu.
Właśnie wychodzą do czekających na płycie rodzin i przyjaciół.
Wszyscy chcą wiedzieć, co się wydarzyło.
Lody?
Nie lubisz czekolady.
Może mnie przekonasz?
Może dziś napiszę radosną historię.
Przeszliśmy przez piekło.
Zajrzeliśmy śmierci w oczy.
Byliśmy gnębieni fizycznie i psychicznie przez terrorystów.
Pozostał jeszcze jeden problem.
Siedemnaście kilo heksogenu.
Na rozkaz talibów porywacze zabrali torbę z samolotu.
Tej samej nocy przeszukano dom szefa ISI w Katmandu i znaleziono
dokładnie siedemnaście kilo heksogenu.
Został więc deportowany z Nepalu.
Agent Ram Chandra Yadav stanowczo zaprzeczył,
jakoby brał udział w incydencie i nazwał go aktem sprawiedliwości.
W Forcie Tarnak, siedzibie Osamy bin Ladena,
świętowano powrót pięciu porywaczy i trzech terrorystów.
Nikt z ISI nie brał udziału w celebracji, by nie łączyć agencji z porwaniem.
Kryzys dobiegł końca,
ale kto wie ile katastrof i śmierci niewinnych
spowodowała ta trójka po uwolnieniu.
NASTAŁA ERA BRUTALNOŚCI WTARGNIĘTO DO PARLAMENTU INDII
KIEDY W USA NASTAŁ CZAS ISLAMSKIEGO TERRORU,
A AL-KAIDA ROSŁA W SIŁĘ, OMAR SAEED SHEIKH WRÓCIŁ NA WOJNĘ
W 2002 ROKU ZAPLANOWAŁ PORWANIE
AMERYKAŃSKIEGO DZIENNIKARZA, DANIELA PEARLA,
KTÓRY ZOSTAŁ PÓŹNIEJ DEKAPITOWANY W KARACHI
ZARGAR PO UWOLNIENIU WRÓCIŁ DO KASZMIRU OKUPOWANEGO PRZEZ PAKISTAN
PRACUJE DLA UGRUPOWAŃ PROWADZĄCYCH WOJNĘ Z INDIAMI W KASZMIRZE
ZMIANY PRAWNE WPROWADZONE W 2022 POZWOLIŁY INDIOM OGŁOSIĆ GO TERRORYSTĄ
25 LAT PÓŹNIEJ TRAUMA TYCH OŚMIU DNI
NADAL PRZEŚLADUJE ZAŁOGĘ ORAZ PASAŻERÓW LOTU