Oto wasze zadanie domowe.
Rozwiążecie zadania od 32 do 38.
Od 32 do...
- Do 38. - I?
I?
To wszystko.
Wszystko?
Bhaiya, przed nami pięć dni wolnego.
Proszę zadać nam więcej do domu.
Wiem i dlatego nie zadam wam nic więcej.
Te pięć dni jest przeznaczone na egzamin próbny.
Skupcie się na egzaminie i odpocznijcie, dobrze?
Mamy odpocząć?
Test kwalifikujący was do grup odbędzie się za 15 dni.
- Trzynaście dni, profesorze! - Słyszeliście? Trzynaście!
Wtedy dopiero będziecie zakuwać.
Nabierzcie sił.
Odpoczynek chroni przed wypaleniem.
Skupcie się na egzaminach.
Uday, co robisz?
Nic.
Nie każę wam rzucić nauki i spać całymi dniami!
Po prostu odpocznijcie.
Ilu z was pójdzie jutro pierwszy raz do szkoły?
Brawo!
Tworzycie przyszłość narodu.
Prawda?
Rany!
Bardzo dobrze!
SZKOŁA PUBLICZNA W KOTA
Piękny charakter pisma, prawda?
Pracę z chemii napisał kursywą.
Warte swojej ceny!
Wartość g może wynosić 8,2?
Chyba powinna wynosić 9,8.
Nie znasz się!
Gdy wpiszesz idealne wartości pomiarów,
mogą uznać, że sfałszowałeś dane!
Wartość 8,2 jest całkiem realistyczna.
Wszyscy z A1 kupują prace z chemii od tego gościa.
Zapłaciłem 700 rupii, by oszczędzić osiem godzin.
Nieprawda. Zapłaciłeś 300 rupii, a 400 poszło na skuter!
Mam płacić za korzystanie z twojego skutera przez dwa dni?
Nie chodzi o mój skuter, tylko ten z wypożyczalni.
Czterysta rupii za cztery dni! Taniocha, nie?
Shivangi mówi, że jestem nieogarnięty.
Jeszcze zmieni zdanie.
O czym ty mówisz?
Po co nam drugi skuter?
Kosztował mnie 400 rupii!
A jak nasza czwórka miałaby zmieścić się na jednym skuterze?
Jestem szczwany jak lis!
Nawet go zatankowałem!
Cztery osoby?
Ty, ja, Shivangi i Vartika.
- Vartika? - Ratawal.
- Jaka Ratawal? - Koleżanka Shivangi.
Co ty wygadujesz? Uspokój się i mów.
O co ci chodzi?
Mam się uspokoić czy mówić?
Posłuchaj!
Przed nami cztery dni wolnego.
Bez kursów przygotowawczych. Bez zadania domowego.
Zabawimy się!
Wypożyczyłem skuter, żeby nasza czwórka...
ty, ja, Shivangi i jej koleżanka, Vartika Ratawal, zwiedziły Kota.
Prawda, że super?
Ja nie jadę. Przez cztery dni wolnego
Vaibhav i ja będziemy się uczyć.
Co takiego?
Będziemy się uczyć.
Nie rób tego.
Jeetu Bhaiya kazał nam odpocząć i tak powinieneś zrobić.
Jasne.
Zawsze wykonujesz wszystkie polecenia nauczycieli?
A można inaczej?
Masz takie szlachetne myśli.
Zupełnie jak ja.
- Nie pojadę, stary. - Skończ!
Wydałem już 400 rupii na benzynę!
Pięćset rupii dałem za wypożyczenie. A ty mi mówisz, że nie pojedziesz?
Posłuchaj mnie...
Meena i ja chcemy przerobić cały sylabus
w cztery dni.
Zawsze mi to robisz, stary.
Plany na festiwal Dasara też mi pokrzyżowałeś!
Chwila.
Nie było mnie tutaj w trakcie festiwalu.
O tym mówię. Wtedy cię nie było i teraz też cię nie będzie.
Stary...
Shivangi od dawna mnie unika.
Mam nadzieję, że ze mną nie zerwie.
Nie jest na tyle podła, by szukać innego chłopaka.
W cztery dni chcę wpaść wszędzie: od Troiki po Talap,
od Parku Siedmiu Cudów po Ogród C. V.,
od świątyni Radha Krishny po świątynię Ganeshy.
Chcę z nią podróżować!
I stworzyć tyle niezapomnianych wspomnień z Kota,
że na samą myśl o zerwaniu ze mną serce by jej pękło.
Romantyczny konsumpcjonizm, stary.
Jedźcie beze mnie!
Po co miałbym z wami jechać?
Daj spokój, stary! Jesteś mi potrzebny.
Zgodzi się tylko wtedy, gdy wszyscy pojadą.
Sama nie pojedzie.
Ale my musimy się pouczyć.
Właśnie o tym mówię.
- Coś nam wypadnie i... - Meena, nie przerywaj!
...z nauki będą nici.
Co?
Musimy przerobić sylabus w cztery dni.
Chcę odpocząć. Jeetu Bhaiya nam kazał.
Weź mnie ze sobą, Uday.
Nie zmienisz zdania? Przysięgnij.
Nie zmienię.
- W porządku. - Meena?
Chyba powinienem pojechać z wami.
Oczywiście. Zapraszamy!
Tak? Dzięki.
W przyszłym roku...
na festiwal Dasara.
Bawcie się dobrze.
Ja będę się uczyć!
Proszę.
Noniusz dla ciebie.
Dzięki.
Co robisz?
Dokładnie to, co mi kazałaś.
Odpoczywam.
Jak idą przygotowania?
Dobrze, profesorze.
Wiedziałem.
Bo nie miałeś czasu na napisanie pracy z chemii.
Nie, profesorze.
Siedzę cicho, gdy piszecie, że wartość g wynosi siedem.
Lecz nie zniosę kłamstw.
Uczniowie kursów przygotowawczych nie mają szacunku do nauczycieli.
Pierwszy raz przyszedłeś do szkoły, prawda?
Nie, profesorze!
- Ja... - Znowu kłamiesz.
Nie, profesorze. Byłem w szkole kilka razy.
Ile kosztuje samosa na stołówce?
Masz mnie za idiotę?
Rozpoznaję charakter pisma! Wiem dobrze, kto to napisał!
Gupta!
- Jesteś z grupy „Geniuszów"? - Tak, profesorze.
Na pewno nie jesteś z Maheshwari.
Przekaż Deepakowi, że chcę się z nim widzieć.
Jeśli jutro do mnie nie przyjdzie,
obleję wszystkich całą waszą grupę.
Ciekawe, jak zdacie wstępny do Instytutu Technologii.
- Rozumiesz? - Tak, profesorze.
Następna osoba.
Vartika Ratawal!
Meena... Pojadę z Udayem.
A co z moim odpoczynkiem?
Odpoczniesz w domu.
Dokąd chcą pojechać?
Chcą zwiedzić Kota od podszewki.
Cudowny plan.
Vaibhav, pojedziesz z Udayem, a ty ze mną.
Przepraszam.
Witajcie, przyjaciele.
Czy mogę zabrać się z wami na zwiedzanie Kota?
Jak się nazywasz?
Meenal Parekh.
Uwaga, kujon!
Spławcie ją!
- Cześć. - Cześć.
Byłoby nam bardzo miło,
ale już jest nas czworo.
- Jak się zabierzemy w piątkę? - W szóstkę.
Ja też pojadę.
Cześć!
Jestem Vaibhav.
Vartika.
Shiv, może ja zostanę?
Pojadę innym razem.
Nie. Zaczekaj. Mam podpaski w plecaku.
Nie mam okresu.
Dostałam testy próbne z Maheshwari
i nie potrafiłam ich rozwiązać.
- Powinnam się pouczyć. - Co?
Zaplanowałam tę wyprawę z myślą o tobie!
- Olejesz nas? - Przepraszam.
Z tymi nudziarzami....
- Będę się nudzić. - Ona żartuje.
- Nie jesteśmy nudni. - Właśnie!
Jesteśmy bardzo inteligentni.
Rozwiążę te zadania w 30 minut.
Tak. Prościzna.
Proszę.
Pomogę jej z testami.
Nie martwcie się.
Shivangi, proszę.
Nie. Vartika, to nie koniec.
- Proszę. - Proszę, Shivangi.
Dobrze.
Idź się pouczyć.
W porządku. Ja też rezygnuję.
Dlaczego?
Jak często będziesz zmieniać zdanie?
Nie jedziemy na Goa.
Pouczę się z nią. Pomogę.
W piątkę i tak się nie zabiorą.
Meena jej pomoże rozwiązać testy.
Nie. Ja pojadę. Jeetu Bhaiya kazał nam się zabawić!
W porządku, Uday.
Poświęcę się dla reszty.
- W porządku. - Nie, Vaibhav. Daj spokój!
Potrzebujesz odpoczynku, bo się wypalisz. Chodź.
Zajmiemy się tym.
Nie, jedźcie sami.
Śmiało!
W porządku, stary.
Macie wolne miejsce, prawda?
Dzięki!
Jesteś pewna?
Będziesz żałować!
Dobrze. Potrzymaj, Meena.
W drogę.
- Pa. - Pa.
Nie martw się.
Rozwiążemy ten test.
Spokojnie.
Dzięki.
- Jestem Vartika... - Ratawal. Wiem.
Już...
Przepraszam, ale już się przedstawiłaś.
Rzeczywiście.
Przepraszam, ale zapomniałam, jak się nazywasz.
To dlatego chciałam ponownie się przedstawić.
Liczyłam, że powtórzysz mi swoje imię.
To jak się nazywasz?
Vaibhav. Vaibhav Ratawal.
Przepraszam. Jaki Ratawal? Vaibhav Pandey.
W porządku.
Wyszło niezręcznie, co?
Nie martw się.
- Rozwiążemy ten test. - Dobrze.
Przepraszam. Po prostu odpręż się.
W porządku. Dziękuję.
- Idziemy? - Jasne.
HERBACIARNIA
Co za ironia!
Herbaciarnia jest znana z kawy na zimno.
Poproszę kawę mrożoną.
Ja również.
Shivangi, chcesz studiować medycynę, prawda?
Chciałam zostać lekarzem, gdy byłam mała, ale...
Ale co?
Z upływem lat zaczęłam się łatwo wzruszać.
Mój tata twierdzi, że lekarze muszą trzymać emocje na wodzy.
Dlatego zostanę inżynierem.
Też łatwo dajesz się ponieść emocjom?
Tak.
Spójrz na to pytanie.
Tak, pytanie.
Po pierwsze, nie powinnaś czytać pytania.
Proszę?
Jeetu Bhaiya mówi, że w pytaniach trzeba czytać ostatnią linijkę,
a potem sprawdzić odpowiedzi.
Na przykład...
Pytają, jaka będzie temperatura naczynia?
Spójrz na odpowiedzi.
Temperatury nie podaje się w dżulach, molach ani kaloriach.
Prawidłowa jest odpowiedź D wskazująca 25 stopni Celsjusza.
Jasne!
To nie było pytanie z termodynamiki.
Sprawdzali zdrowy rozsądek.
Jasne!
Że też sama na to nie wpadłam!
Twój brat skończył Instytut Technologii?
Nie. Jest asystentem lekarza.
Co?
Pytałaś o Jeetu Bhaiya!
Skończył Instytut Technologii.
Jest u nas profesorem.
Tak.
Mogłam chodzić na kurs od początku.
Teraz mam bałagan w głowie.
Spokojnie.
Ze mną przekujesz ten bałagan na wyniki!
Dobre wyniki.
Dobrze.
- Następne pytanie? - Tak.
Przeczytaj ostatnią linijkę.
Zostaw mnie!
Jak tu czysto, prawda?
Tak.
- Chętnie pokażę to miejsce rodzicom. - Właśnie.
Ale...
Uday!
Nie sądzisz, że powinniśmy z nimi zostać?
Obawiasz się o nią?
Raczej o niego.
Na pewno?
Niedługo rok dobiegnie końca, a ja nadal nie wiem, jak się nazywasz.
Meena, jak masz na nazwisko?
Na nazwisko mam Meena.
A na imię Balmukund Meena.
Meena to moja ksywka.
Jaka jest twoja?
Jhamkudi.
- Jhamkudi. Ładnie. - Naprawdę?
- Tak. - Jak miło.
Meenal jest taka nieskomplikowana.
Pewnie nigdy nie gra koniem w szachach.
Naprawdę?
Sądzisz, że Meena i Meenal stworzyliby ładną parę?
Meena-Meenal.
Meenal-Meena.
Panie przodem.
- Dzięki, Vaibhav. - Za co?
- Pomogłeś mi rozwiązać trzy testy. - Tak.
Wszystkie w jeden dzień.
Mnie zajęłoby to tydzień.
Zgadza się.
Daliśmy radę w jeden dzień.
- To prawda. - Nie mamy już nic do zrobienia!
Nie. Mam jeszcze sporo!
Powtórzę cały sylabus.
Dobrze.
W porządku.
Daj znać, gdyby coś było niejasne.
Dobrze. Pa!
Mogę ci też pomóc przy powtórce. Właśnie!
Będę cię odpytywać!
Jestem bardzo zdolny. Nauczę cię wszystkiego na pamięć.
Pamiętasz, co powiedziałeś ostatnio?
„Uday, stary, nie mogę”.
„Muszę zakuwać na test kwalifikacyjny”. Bzdura!
Cóż.
Rzeczywiście nie mogłem.
Uczyłem się.
Wcale nie, draniu.
Przystawiałeś się do niej!
Posłuchaj.
Pomagałeś jej w nauce, tak?
- Możesz jej też pomóc w... - Milcz, draniu!
Taka prawda. Mam rację, Meena?
Co z nim?
Czy Deepak upadł na głowę?
Chce się dostać na studia, czy nie?
Kazałem mu przyjść do pana.
- Tak? - Tak.
W porządku.
A powiedziałeś mu, kim jestem?
Wicedyrektorem Mehta!
- Szkoły publicznej! - To pan?
Idź już. Sam się z nim rozprawię.
Następna osoba!
Vartika Ratawal.
Powiedziałem to
Powiedziałaś to
I tyle
Dałem radę
Dałaś radę
To wszystko
Pa. Do zobaczenia.
To nie w porządku.
Dlaczego?
Chyba się dobrze bawiłaś?
Chętnie jeszcze pomogę ci w nauce.
Będę też opowiadał dowcipy.
Co? Nie o to mi chodziło.
Chciałeś pojechać z nimi, a utknąłeś tu ze mną.
Wcale nie.
Nie w tym rzecz.
Też chciałem się pouczyć.
Muszę się uczyć do egzaminu wstępnego Maheshwari.
Naprawdę?
Oczywiście!
Dlaczego miałbym kłamać?
Przecież nie zarzuciłam ci kłamstwa.
Dokładnie.
Cholera!
Skoro tak, to wspaniale. Możemy uczyć się razem.
Właśnie.
Świetny pomysł.
Rzeczywiście możemy.
A gdzie złożyłeś wniosek?
Jeszcze tego nie zrobiłem.
Ale zrobię. Muszę wypełnić wniosek.
- Jeszcze nie wypełniłeś? - Nie.
- Wnioski... - Dziś upływa termin.
Co?
KLUB TROIKA
Nie zdejmujcie kurtek.
Wtedy nie zauważą szkolnych mundurków.
Ja złożę zamówienie.
Wy zostańcie przy stoliku.
I ani słowa.
Nie dajcie się wylegitymować, choćby nie wiem co.
Gdy ktoś was spyta o dowód osobisty, powiedźcie z dumą...
- Nie mam go przy sobie. - Nie mam go przy sobie.
Nie mam go przy sobie.
Na terenie klubu wolno przebywać tylko po okazaniu dowodu.
Dlaczego?
Trzeba być pełnoletnim.
Powiem panu, ile mam lat.
Siedemnaście.
Oświetlenie było niesamowite, prawda?
Efekt luster.
Od początku mówiłam, żeby wybrać Talap!
Nigdy mnie nie słuchasz.
Skarbie, tam też sprawdzają dowody osobiste.
Racja, ale nie sprawdzają pracowników obsługi!
- Meena, podaj marker. - Dobrze.
Stań tyłem.
BIHARSKIE TYGRYSY
Dziękuję bardzo.
Nie dziękuj, tylko szybko oddaj wypełniony formularz.
Jesteś spod znaku Panny?
Tak.
Ty też?
Nie. Mój były chłopak był Panną.
Czyli teraz nie masz chłopaka?
Nie, zerwaliśmy.
To dobrze.
Dlaczego zerwaliście?
Olewał naukę.
Tak nie można.
Naprawdę nie można.
Sam dużo się uczę.
Uwielbiam naukę.
Nie wszyscy spod znaku Panny są tacy sami, prawda?
Niektóre Panny są pracowite, a w życiu kierują się współczuciem.
Potrafią kochać.
Kochają przyjaciół.
Stereotypy są złe.
- Jak pani sądzi? - Wypełnij formularz. Szybko.
Najpierw uczyłeś się dla niej, a teraz jeszcze ją uczysz!
I wypełniłeś formularz Maheshwari?
Miłość jest ślepa, stary, ale nie szalona.
Prawda, Meena?
Dokąd go zabierzesz?
Chyba zobaczymy się w przyszłym roku.
Nie. Panie profesorze...
Przyjdę na egzamin końcowy.
- Naprawdę? - Oczywiście.
- Tak? - Tak.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Żegnam!
Następna osoba.
Vartika.
Vartika Ratawal.
Jak sen
Jak obłoki na niebie
Przemijało mi życie
Teraz cały świat płonie
A ty pytasz
Dlaczego czuję niepokój?
PSOM I CHŁOPAKOM WSTĘP WZBRONIONY
- Mieszkasz w ładnym miejscu. - Dziękuję.
Kiedyś chciałbym się tu wprowadzić.
- Co? - Jak będę na studiach.
Panie przodem.
- Halo! - Kto mówi?
Jestem na górze.
- Dzień dobry. - Dobry, dobry.
Nie możesz wejść do środka.
- Dlaczego? - To internat dla dziewcząt.
Wczoraj cię wpuściłem.
- Sądziłem, że jesteś jej bratem. - Proszę pana!
- Nie jestem jej bratem. - Właśnie! Spadaj.
Sądzi pan, że jestem jej chłopakiem?
- Nie. Tylko bliskim kolegą. - Zmiataj stąd!
Jaki niemiły!
Żeby tak się do mnie zwracać publicznie.
Twój brat by się obraził.
Idź już stąd!
Chwileczkę. Zaczekaj.
Proszę.
Twoja ciotka nie będzie zła, że przyszłam?
Nie. Niby dlaczego?
Shivangi przychodzi każdego dnia!
Pierwszy raz przyprowadziłem dziewczynę.
Co?
To znaczy koleżankę.
Nie spinaj się tak! Wpuść mnie.
Jeszcze nie! Daj mi dwie minuty. Proszę.
Widziałam już większy bałagan.
Bierzesz prysznic codziennie? To mi wystarczy.
Gotowe!
Proszę.
Dobrze.
Dzisiaj powtórzymy grawitację.
Grawitację.
Grawitacja to wspaniała sprawa.
I tak pięknie pachnie.
Przyciąganie się ciał dwóch nieznajomych.
Żyjących niedaleko siebie.
Krążą wokół siebie.
Krążą.
Wokół...
Vaibhav.
Możemy pominąć ten temat?
Dlaczego?
Nie pojmuję ruchu harmonicznego.
Zaczniemy od tego?
Oczywiście. Znam temat.
Dlaczego miałbym nie znać.
Harmoniczny to prościzna.
Wiem to.
Przecież nie mówiłam, że się na tym nie znasz.
Dokładnie. Nie mówiłaś.
Ruch harmoniczny.
O cholera! O nie!
To pora moich ćwiczeń.
O cholera!
I?
Nieważne, co robiłeś. Jak mogłeś nie odebrać telefonu ode mnie?
Przecież nie uczysz się, tylko...
- Wcale... - Nie krzycz, skarbie.
- Czemu nie? - Bo ktoś usłyszy.
Czemu mam nie krzyczeć?
Bo się poprawię. Zmienię się.
Zacznę się uczyć. Właściwie już się uczę.
Siła, wektor, równowaga, niewymierność, mieszaniny, związki kompleksowe.
Halo.
Stary, jestem teraz z Shivangi.
Dlaczego do mnie dzwonisz?
Psujesz naszą romantyczną chwilę.
Przepraszam, stary.
Vartika tu jest!
Kondomy ukryłem w drugim tomie podręcznika Vermy o półprzewodnikach.
Co ty wygadujesz?
Podaj mi hasło do Unacademy.
Tak nic nie zdziałasz.
Wcale nie zamierzam.
Jesteśmy przyjaciółmi. To wszystko.
Hasło to „all small”.
Typowy kandydat na politechnikę.
Dlaczego?
Umrze jako prawiczek.
Moi mili, dziś zajmiemy się klockami przymocowanymi do sprężyny.
Oto klocek i sprężyna. Jeśli wydłużę...
Vaibhav!
Zaraz wracam. Prawie skończyłem!
Wdech.
I wydech.
Przydało się w ostatniej chwili.
Dzięki, stary.
Przerobiliśmy wszystko.
Egzamin już jutro, a ja się nie martwię!
Przynajmniej nie za bardzo.
Przeczytam jeszcze zapiski dnia sądnego i koniec.
- Co? - Zapiski dnia sądnego.
Czekaj.
Oto one.
Ostateczna powtórka.
Zawierają podsumowanie każdego rozdziału.
Też to mam. Zaczekaj. Pokażę ci.
Wszystkie tematy i daty.
Można je obejrzeć na Unacademy. Strona po stronie.
Czy w ten sposób nie zużyjesz całego pakietu danych?
Nie!
- Ściągnąłem je na komórkę. - Świetnie.
Przerobiłaś cały podręcznik! Serio?
Tak.
Dlaczego martwisz się egzaminami wstępnymi Maheshwari?
Bo są trudne.
Oczywiście.
Ale... ciężko pracowaliśmy.
Co się stało?
Cóż...
Mój brat ukończył Maheshwari jako jeden z najlepszych.
Dlatego pomyślałam, że jeśli dostanę się do Maheshwari...
to nabiorę pewności siebie, że przyjmą mnie do Instytutu Technologii.
Wcześniej czułam, że nie mam na to szans.
Przez ostatnie cztery dni nauczyłam się więcej niż przez cały rok.
Zaczynałam czuć się jak idiotka.
Dziękuję, że pomogłeś mi odzyskać wiarę w siebie.
Dlaczego wcześniej nie uczyłeś się w Kota?
Mogliśmy się zaprzyjaźnić wcześniej.
Tak.
Cóż mogę powiedzieć?
Nam możesz nie mówić, ale jej musisz powiedzieć.
Bóg wie, kiedy znów się spotkacie po skończonych egzaminach.
Zadbałeś o nastrój, stary!
Teraz zaproś ją na randkę!
Posłuchaj. Jutro ma być pomyślny dzień.
Masz.
Powodzenia!
Jak sen
Jak obłoki na niebie
Przemijało mi życie
Teraz cały świat płonie
A ty pytasz
Dlaczego czuję niepokój?
Nic już nie pójdzie zgodnie z planem
Powiedz to
Tu i teraz
Niech żyje miłość
- Jest jogurt? - Tak.
Proszę.
A cukier?
Tutaj. Proszę.
- Ile płacę? - Trzydzieści rupii.
Dziękuję.
Co to?
Dziś jest dobry dzień.
A to dobra przekąska.
W porządku.
Po zjedzeniu jogurtu przestaniesz się denerwować.
Też trochę zjedz. Razem podchodzimy do egzaminu.
Oczywiście. Ja też podchodzę.
Co z tym zrobimy?
Nie wiem.
Nałóżmy na włosy.
- Zyskają blask. - Ohyda!
Żartuję.
- Nie jestem sztywniakiem. - Rzeczywiście.
- Dokończmy go. - Dobrze.
Niech żyje miłość!
Na pierwszych stronach gazet piszą
Jaki jestem niepokorny
Teraz cały świat płonie
A ty pytasz
Dlaczego czuję niepokój?
Nic już nie pójdzie zgodnie z planem
Powiedz to
Tu i teraz
Niech żyje miłość
Niech żyje miłość!
Moje sny...
Połączyły się ze snami...
Moje intencje...
Połączyły się z intencjami...
Niech żyje miłość!
Nie chcę studiować w Instytucie Technologii, tylko w Ameryce.
Cornell, Yale, Harvard, Columbia. W którymś z nich.
Co?
Mój wujek mieszka w Ameryce. Zaprasza mnie do siebie.
To dlaczego tak dużo się uczysz?
Bo lubię.
Wiedzy nie można stracić.
Uday, zabierz mnie stąd.
Nikt nie potrafi ustać w miejscu na tym świecie.
Co się stało?
Nie mogę się doczekać wyników.
Tak.
- Ale będą za dwa tygodnie. - Tak.
To prawda.
Dobrze. To do widzenia.
Do widzenia.
Do zobaczenia.
- Vartika! - Tak?
Tak?
Vartika...
Położysz się dzisiaj wcześnie spać?
- I zaśniesz spokojnie? - Tak.
Ty tak samo.
Tak. Ja tak samo.
- Dobrze. To dobrej nocy. - Dobrze.
Dobranoc.
- Jesteśmy w kontakcie. - Tak.
Cholera, stary!
- Vaibhav! - Vartika?
Może zaczniemy przerabiać materiał na przyszły rok?
Tak, oczywiście.
- Jutro. - Tak.
Świetnie.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobrej nocy!
Pa.
Powiedziałem jej cześć
A jeśli się zgodzi
Jeśli ukołysze mnie swymi oczami
Wtedy rozpłynę się w marzeniach
Powstrzymaj mnie
Powiedziałem jej cześć
A jeśli spotka się ze mną
I spędzi kilka chwil
To powiem jej, co czuję
Powstrzymaj mnie, proszę
Proszę, powstrzymaj mnie
Lecz nie powstrzymuj nas
Gdy zatracimy się w sobie
W naszym małym świecie
Dlaczego miałbyś nas powstrzymać?
Czasem spotykamy, czasem tracimy miłość w naszym zabieganym życiu,
a czasem miłość zostaje z nami na zawsze.
Oto romantyczny kawałek dla zakochanych.
Siedem cudów w Kota to za mało!
Dla mnie jesteś ósmym cudem, skarbie.
Radio City!
Pa.
Kocham cię. Tęsknię. Uważaj na siebie.
Zostało pół roku.
Stary... Szkoda, że się nie uczyłem.
Straciłem tyle czasu, starając się odpocząć.
Nauka potrafi być relaksująca, stary.
Wystarczy znaleźć odpowiedniego partnera.
Wyobraź to sobie
Gdy zatracimy się razem
W gwiazdach
Jak byś nas odnalazł?
Napisy: Maria Tymczynska