Łajdaku!
Dlaczego nam nie powiedziałeś?
O co chodzi?
Wszystkiego najlepszego, Vaibhav!
Nigdy nie zapomnę dnia, w którym cię poznałem.
Szedłeś korytarzem...
- Wcale... - Pozwól mi skończyć.
Od razu wiedziałem,
że razem dostaniemy się na informatykę w Instytucie Technologii w Mumbaju.
Meena, nie mam dziś urodzin.
A więc bogacze jedzą torty na co dzień?
Cholera!
Byłem w Maheshwari sprawdzić ocenę z egzaminu Vartiki.
Po drodze była ciastkarnia, więc kupiłem tort.
Myślałem, że się ucieszy z dobrych wieści.
Doceni moje starania.
Chciałem zostać bohaterem.
I skraść jej pocałunek!
Prawda?
Na pewno tak. Co dalej?
Co dalej?
Zobaczyłem wyniki.
Vartika się nie dostała, ale ja tak.
Dobrze sprawdziłeś?
Upewniałem się osiem razy!
Nie udało jej się mimo tak intensywnej nauki?
Musi być naprawdę głupia!
Świetna kandydatka na dziewczynę.
Nieprawda. Wielu uczniów podeszło do egzaminu!
Somesh! Shubham!
Alok! Utsav!
Widziałem ich na liście.
- Nasz kolega, Shubham? - Tak.
Do grup Maheshwari przyjmują tylko po 80 uczniów.
Gdyby przyjmowali po dwustu, Vartika by się dostała.
W której grupie jesteś?
A3.
Nieźle!
Skoro nauczyciel nie trafił do pierwszej grupy,
to jakim cudem jego uczeń miałby się dostać?
- Zupełnie jak Batla. - Hej!
Abhigyan też trafił do A3.
Uczniowie Maheshwari z A3 mają 80% szans powodzenia
w egzaminach wstępnych na studia.
Przystąpiłem do egzaminu tylko dla niej.
W czym jest problem?
To dobrze, że się nie dostała.
Niby dlaczego?
Dlaczego dobrze?
Na pewno jest smutna. Może nawet płacze w pokoju.
Będzie mi przykro, gdy ją zobaczę w takim stanie.
Nie zostanę bohaterem.
Nie dam rady się z nią spotkać.
Posłuchaj.
Dostałeś się do A1, ale myślisz jak ktoś z A10.
Zapomnij o teraźniejszości.
Pomyśl o przyszłości.
Gdyby zdała egzamin, zamieszkałaby w Vigyan Nagar.
Ty natomiast pozostałbyś w Talwandi.
Jak mielibyście się codziennie widywać?
Jesteś w Kota od czterech miesięcy.
Ile razy byłeś w Vigyan Nagar?
Moglibyśmy widywać się w połowie drogi.
Ty byś przyjeżdżał. Ona nie za każdym razem!
Miałeś szczęście.
Teraz możesz
ćwiczyć z nią chemię na ulicach Talwandi przez cały rok.
Zdobyć jej serce.
Możesz też zrobić to, o czym mówił Uday.
Cholera!
Meena... Zrobiłeś się taki rozgarnięty.
Pewnie. W końcu jestem w A1!
Wspaniale!
To co?
- Zjemy ten tort? - Oczywiście.
Nie jadłem tortu od siedmiu lat.
Co?
Jedz.
Dzwonią z dyrekcji szkoły.
Dlaczego? Nie mamy zaległości w opłatach.
Halo?
Przydałaby się świeczka.
Co?
Co jest?
Myślałam, że będziesz załamana.
Nie. Jest w porządku.
To widać po tym chlebie z dżemem.
Czemu jesteś taka wyluzowana?
To dlatego, że twój bohater się dostał?
Cieszę się jego sukcesem, ale nie jest moim bohaterem.
Nie rozumiem dziewczyn!
Jeśli chłopak ci się podoba, to zaproś go na randkę!
Nie, najpierw sekretny romans.
Potem zaczekam na zaproszenie na randkę.
Na końcu postanowię, czy w ogóle się zgodzę!
Chwileczkę.
Dlaczego mam go zaprosić na randkę?
Bo ci się podoba, prawda?
Przestań!
Vaibhav powinien tego słuchać, nie ja!
Żyjemy w nowoczesnych czasach, moja droga!
Spodobał ci się chłopak,
któremu brak odwagi, by zaprosić cię na randkę albo pocałować.
Zaprosiłaś Udaya na randkę?
Nie miałabym z tym problemu.
Tylko nie musiałam, bo Uday nie jest tchórzem.
Skoro taki z niego tchórz, to trudno.
Boisz się?
Nie bój się!
Na pewno się zgodzi. Bardzo mu się podobasz.
Uday ci to powiedział?
Moja droga...
Dlaczego Shivangi Ranawat jest taka popularna w West Vihar?
Bo czuje romans na kilometr.
Uday też mi powiedział.
Możesz skorzystać z mojej rady,
- ale nie nalegam. - Chwila!
Co powiedział Uday?
Przystąpiliśmy do egzaminu dla zabawy.
Sześć godzin.
Dwie części egzaminu.
Łącznie 240 pytań.
Zrobiliście to dla zabawy?
Świetnie.
Tak było.
Ja też tak zrobiłem.
Na egzaminach wstępnych na studia zmierzymy się z uczniami Maheshwari.
Należy poznać swoją konkurencję.
Dlatego podszedłem do egzaminu.
Wspaniałe wytłumaczenie!
Też to zrobiłem z tego powodu.
Chciałem sprawdzić rywali!
Naprawdę?
On kłamie, profesorze!
Przybył z półgodzinnym wyprzedzeniem.
Był z siostrą, która też przystąpiła do egzaminu!
Nie jest moją siostrą.
Coś ty sobie myślał, Vaibhav Pandey?
Nasi najlepsi uczniowie podchodzą do egzaminu Maheshwari...
a nam nic o tym nie wiadomo?
Z czym masz problem?
Nie rozmawiasz ze mną.
Wszyscy jesteście wybitnie zdolni.
Chcemy wam pomóc.
Już wam mówiłem, że uczniowie z A1 są najlepsi!
Lepsi od was są tylko moi bankierzy.
Ale oni mnie nie obchodzą.
Powiedz, Shubham.
Co ci się nie podoba?
Alok?
Vaibhav?
Co się wam nie podoba w Prodigy?
Macie jakieś sugestie?
Wszystko w porządku?
Czym się wyróżnia Maheshwari?
W czym są lepsi?
Posłuchajcie.
Wybrali was, podobnie jak my.
Tutaj zostaniecie najlepszymi uczniami.
Otrzymacie nagrodę.
Pokryjemy czesne w Instytucie Technologii dziesiątce najlepszych absolwentów!
Na marketing wydajemy więcej od nich.
Spójrzcie na niego.
Rijul Jain.
Dziewiętnasty najlepszy wynik w kraju.
W całym mieście rozwiesiliśmy takie plakaty.
Dostał od nas BMW.
Zrobiliśmy z niego gwiazdę.
Bohatera.
W wieku 18 lat chciały go cztery uniwersytety.
Czy to nic nie znaczy?
Wydrukują wam takie duże plakaty?
Tylko takie małe.
Jeśli teraz zmienicie szkołę, ucierpi na tym wasza nauka.
A oni i tak skupią się na swoich najlepszych uczniach,
których prowadzą od 11. klasy.
Wiem, że Somesh jest słaby z układu okresowego.
Vaibhav ma braki w równowadze chemicznej.
Polecę wam dodatkowe zajęcia.
Przekażę arkusze z egzaminów próbnych.
Odpowiem na pytania.
Tam się tak wami nie zaopiekują.
- Prawda? - Tak.
Rozumiem. Zostanę tutaj.
W razie wątpliwości pytajcie.
Dobrze?
- Na pewno? - Tak, profesorze!
To znaczy, że ja też zostaję.
Zapłaciliście już za 12. klasę?
- Jeszcze nie. - Tata ma zapłacić.
- Zapłacę. - Zapłacimy.
- Tak.
Kto jeszcze nie zapłacił, nie musi. Kto zapłacił, nie ma problemu.
Zwrócimy mu czesne.
Grupa A1 dostanie dodatkowe 20% stypendium.
U nich mielibyście większe opłaty,
a my dajemy wam stypendia.
W porządku?
Dobrze.
Rozdaj im informatory.
I dołącz mój numer telefonu.
Prywatny.
W porządku?
Dobrze. Rozejść się.
Dziękujemy panu.
Przepraszam.
Spisałeś ich nazwiska?
Zadzwoń do rodziców.
Pomagamy im wygrać olimpiadę, zdobyć stypendia naukowe...
a te dranie chcą się dostać do Maheshwari.
Proszę się nie obawiać.
Przekonałem ich, żeby tego nie robili!
Panie Batla, w tym biznesie wszystko zależy od rocznika.
Jeśli nie uzyska dobrych wyników, to za rok nie będzie naboru.
Jak długo mam na niego patrzeć?
Jest naprawdę szpetny!
To prawda.
Ale uczniowie chętnie słuchają kogoś,
kogo darzą szacunkiem.
Racja.
Umówimy pana Jeetu na pogadankę z uczniami.
- Wiedział jak się nazywasz? - Więcej.
Dostałem wizytówkę z jego prywatnym numerem telefonu.
- I do tego stypendium. - Pokaż.
Na to trzeba zapracować!
Nie pokażę ci!
Deepak pewnie był w szoku, gdy się dowiedział.
O tak!
I był dla nas taki miły!
Nawet mój ojciec tak do mnie nie mówi.
Batla zrobił się sentymentalny.
Pewnie dostanie awans.
Powiedział, że uczniowie z A1 na pewno sobie poradzą.
Źle go zrozumieliśmy.
Dobrze wie, że mam braki z równowagi chemicznej.
Wspomniał o dodatkowych zajęciach.
Uczniowie, którzy rezygnują z Maheshwari zyskują szacunek w Prodigy.
Odszedłem z Maheshwari w zeszłym roku, ale nie zasłużyłem na szacunek.
Chyba spróbuję ponownie. Kiedy kolejny egzamin?
Nie masz szans.
Ubiegli cię najlepsi uczniowie.
Niedługo początek nauki w Maheshwari.
Podejdziesz do egzaminu za rok!
Nikt nie zmieni szkoły.
Dlaczego?
Podeszli do egzaminu tylko po to, żeby sprawdzić konkurencję.
Ciężko pracowali, żeby dostać się do A1. Dlaczego mieliby zrezygnować?
Rzeczywiście.
Cześć, Somesh!
Shubham, uczymy się wspólnie od roku.
Nie wspomniałeś, że jesteś z Biharu.
- Nie, jestem z Orisy. Z Kalahandi. - W porządku!
Czyli nie używałeś „my” jak Biharczycy?
Nie.
To dlaczego mówiłeś „my” na spotkaniu, do cholery!
Tak zdecydowaliśmy się mówić.
Świnio! Miałeś powiedzieć, że ty nigdy się nie wybierasz.
Gdy mówisz „my”, ujawniasz istnienie grupy.
Na Boga, jakich idiotów przyjmują do Maheshwari.
Podaj mi deser.
Wychodzą.
Kolejnym razem powiesz, że nigdzie się nie wybierasz.
Gdy spytają cię o resztę, to powiesz, że nie wiesz,
bo z nikim o tym nie rozmawiałeś.
Inaczej goście zaczną nas prześladować.
Zgadzam się z tym, co powiedział Batla.
Nie słuchaj go. Brednie wygadywał!
Jesteś słaby z układu okresowego, bo źle nas nauczył.
Batla nam zazdrości.
Sam chciałby przejść do Maheshwari.
Ale Maheshwari nie zatrudnia nauczycieli spoza Instytutu Technologii.
Jakimś cudem dostaliśmy się do A1.
Poradzimy sobie.
Tutaj każdy może się dostać do A1.
Spróbuj zdać do grupy A1 w Maheshwari.
To najlepsza szkoła w kraju!
Tu nawet nie przygotują nas do egzaminów wstępnych.
Uczniowie Maheshwari wygrywają jedną olimpiadę po drugiej.
A oni wciskają nam same sentymentalne bzdety.
Nie słuchaj ich!
Wiesz dlaczego?
Bo Maheshwari jest lepsza w kilku aspektach.
A tutaj nie ma nic ponad to, co oferują w Maheshwari.
Jeetu Bhaiya?
Nie zmienię szkoły.
Zacząłem już uczyć się elektrostatyki.
Dlaczego podszedłeś do egzaminu?
Dla zabawy!
Chciałem sprawdzić konkurencję.
I jak? Dostałeś się do grupy A1?
Dostałem się do A3.
Ale nie odejdę, Bhaiya.
Shubham, twój kolega zmieni szkołę czy nie?
Ja nie zmienię.
Nie wiem, co zrobi kolega.
Nie rozmawialiśmy o tym. Znam tylko swoje plany.
- Nie rozmawialiście o tym? - Nie.
Koledzy powinni takie sprawy omawiać.
Nie kolegujemy się.
On nawet nie wiedział, że pochodzę z Orisy.
- Z Kalahandi, prawda? - Tak. I nie zmienię szkoły.
- Tak jest, Bhaiya. - Zostajemy tutaj.
W porządku. Zatem to bez sensu.
Idźcie odpocząć.
Co?
Bhaiya!
Podsłuchałem rozmowę Shubhama i Aloka na stołówce.
Oboje chcą przejść do Maheshwari.
Jestem tego pewien.
Wiem.
Tak jest co roku.
Wiem, że sam nie chcesz odejść, ale to ci właśnie radzę.
Co roku jest uczeń podobny do ciebie.
Proszę sobie ze mnie nie żartować.
Podszedłem do egzaminu dla Vartiki...
Wyjaśnię później, ale nie chcę odejść.
Postąpiłeś właściwie.
Skoro zdałeś, powinieneś się przenieść.
Dasz sobie radę z fizyką.
Gorzej z chemią i matematyką.
Skoro rezygnujesz z chemii nieorganicznej,
to musisz być lepszy z organicznej i fizycznej.
Tam cię tego nauczą!
Ale mi tu dobrze.
Wszystko dobrze się układa.
Dlaczego miałbym odejść?
A gdzie zamierzasz się rozwinąć, jeśli nie tam?
Jest takie powiedzenie, że jeśli jesteś najlepszy w klasie,
czas zmienić klasę.
Z kim tutaj rywalizujesz?
Twoi rywale pójdą do Maheshwari.
Twoi koledzy, Shubham i Alok. Wszyscy odejdą.
Zamiast spoczywać na laurach tutaj,
lepiej rywalizować u nich w A3.
Wywalcz sobie tam miejsce w A1!
Ale pan tu zostaje.
W ilu osobach na raz planujesz się zakochiwać?
Nie rozumiesz.
Musisz odejść, jeśli chcesz zajść daleko.
Gdy zatęsknisz za moim wykładem, włącz Unacademy raz w tygodniu.
Zobaczysz mnie na żywo!
Z niektórych rzeczy trzeba zrezygnować.
Bez wyrzutów sumienia.
Dobrze.
A nie będzie pan urażony, gdy jeden z pana uczniów
przejdzie do innej szkoły?
Byłbym bardziej urażony, gdyby tego nie zrobił.
Czegoś cię nauczyliśmy, oni też cię czegoś nauczą.
Dobrze.
Powiedział mi pan kiedyś, żebym się nie denerwował,
bo dostanę się do Instytutu Technologii.
Mieliśmy wspólnie walczyć do ostatniej minuty.
Ja wciąż walczę.
Dostałeś się do Maheshwari.
Jest wiele dróg do celu.
Co jest?
Od samego początku chciałem...
żeby pewnego dnia zawisła tu moja podobizna!
- Zawiśnie u nich! - Nie.
Ma zawisnąć tutaj. Bo pan tu jest.
Ardźuna pobierał nauki zarówno od Indry jak i Śiwy.
Mimo to zwano go uczniem Dronaczarji.
Sam podkreślam, że uczyłem się w Agarwal.
Gdybym był na twoim miejscu, to bym zmienił szkołę.
Bo nie oferujemy niczego, czego oni nie oferują.
Rozmawiałaś z Vaibhavem?
Nie. Dzwoniłam, ale nie odebrał.
Pewnie jest w szkole.
Oddzwoni później.
Rozmawiałam z Udayem.
I...
Podobno dyrekcja wezwała go na rozmowę...
razem z innymi, którzy dostali się do Maheshwari.
- Zmieni szkołę? - Nie.
Rozumiem. Dlatego spytałaś, czy z nim rozmawiałam.
Chciałaś to potwierdzić?
Nie zmieni szkoły jeśli go o to poprosisz.
Dlaczego miałabym to zrobić?
Czy zmieniłabym szkołę na jego miejscu?
Po co zdawał, skoro nie chce zmienić szkoły?
Żadne z was nie było przygotowane do egzaminu.
A on nawet nie chciał do niego podchodzić!
Cały tydzień poświęcił,
by pomóc ci przygotować się do egzaminu.
Mógł wrócić do domu, ale nie pojechał.
Dlatego, że mu się podobasz.
Podobasz mu się.
Sama mam z nim porozmawiać?
Nie!
Lepiej będzie, gdy pójdzie do Maheshwari.
- Tam mają wszystko. - Poza tobą.
Nie mówię tego, bo zależy mi na waszym romansie.
Mam to gdzieś.
Wyznaczyliście sobie cel i chcieliście go osiągnąć.
Bez ciebie nigdy by się tyle nie nauczył.
W tydzień przerobiliście cały program z 11. klasy.
Nawet zabraliście się za materiał z 12.
Udało ci się samej tyle osiągnąć? Nie, prawda?
Lepiej wam będzie razem.
On to wie. Szkoda, że ci tego nie powie.
Dlatego ty mu to powiedz.
Pomóż mu.
Nie zostawiaj go na lodzie.
On by ci pomógł, gdybyś miała problem, prawda?
Jeetu Bhaiya jest w błędzie!
Powiedz, co ci oferuje Maheshwari?
Osiemdziesiąt procent uczniów z grupy A3 dostaje się na studia.
Pozostałe 20% już nie! Jeetu Bhaiya ci tego nie powiedział.
Gdy zaśpisz, zawsze cię budzę na zajęcia.
Jak sobie sam poradzisz?
Jeetu Bhaiya ci tego nie powiedział, prawda?
To była luźna rozmowa.
Poza tym będziemy w kontakcie, Meena.
Czym się martwisz?
Tak? A nadal widujesz Piyusha?
Chodziłeś z nim do klasy.
Ile razy go widziałeś przez ostatnie kilka miesięcy?
Jeśli zmienisz szkołę, nie znajdziesz dla mnie czasu.
Poza tym wisisz mi siedem kachori z cebulą!
Zanim odejdziesz, spłać swój dług!
Tyle!
Jeszcze nie zdecydowałem!
Nie wiem, czego chcę.
Deepak i Bhaiya namieszali mi w głowie.
- Niczego nie rozumiem. - Właśnie!
O to mi chodzi!
To ja ci zawsze wszystko tłumaczę.
Potrzebujesz mnie!
Uday, pogadaj z nim. Ja też to zrobię.
Nie zmienisz szkoły, okej?
Powiedz mu, Uday.
- Co mam powiedzieć? - Że ma zostać!
Jakie to ma znaczenie?
Chce się dostać do Instytutu Technologii.
Prawda?
Zrób to.
Mam wrażenie, jakbyśmy właśnie przyjechali do Kota.
Dobrze się bawimy, uczymy się,
tworzymy wspomnienia...
i przyjaźnie.
Lecz jeśli na koniec nie osiągniemy założonych celów...
to nie będziemy chętnie wracać we wspomnieniach do tych chwil.
Pozostanie nam gorzki smak porażki.
Jeśli nie zdamy na studia...
to wszystkie nasze wybryki
będą nas prześladować jak błędy.
W naszym wieku
niełatwo jest myśleć dalekosiężnie.
Miewamy wątpliwości.
- Porozmawiaj z ojcem. - Zawsze słuchasz się ojca, prawda?
Nie robię tego, co mi każe.
To nie znaczy, że go nie słucham!
Po prostu nie umiem.
Nie potrafię się skupić.
Nie umiem uczyć się sześć godzin bez przerwy.
Co mam zrobić?
Powiedz, Meena. Co mam zrobić?
Powiedz. Może skoczyć z dachu albo powiesić się lub uciec stąd?
Do domu przecież nie wrócę!
Ludzie będą pytać: „Co się stało?
Nie dostałeś się do Instytutu Technologii?”.
Wstydzę się spojrzeć w lustro, gdy patrzę na ciebie, Meena.
Wstyd mi, bo tyle osiągnąłeś i to mimo swojego pochodzenia.
Ja mam wszystko.
Mimo to nie udało mi się nic osiągnąć.
Jestem bezużyteczny.
Ojciec jest szychą w skarbówce.
Jak mam mu powiedzieć,
że jestem do niczego i nie dostanę się do Instytutu?
Jak błagać o wybaczenie?
Jak mam mu to powiedzieć, Meena?
Porozmawiaj z ojcem.
Zrób to, co ci każe.
Rodzice mogą podjąć złą decyzję...
ale nigdy nie mają złych intencji.
Należy przemieścić ciało z punktu A do punktu B.
Zgadza się?
Samo się nie przemieści.
Trzeba je zachęcić.
Ciało potrzebuje zachęty, podobnie jak ludzie.
Dlatego zastosujemy siłę.
Wystarczająco dużo siły...
by ciało wyszło z pozycji neutralnej.
Dalej przemieści je własny potencjał.
Zgadza się?
Wielokrotnie wyjaśniałem wam ten temat.
Rozwiążcie zadanie do końca i przynieście na kolejne zajęcia.
Kiedy mamy kolejne spotkanie?
W czwartek. Czyli macie dwa dni.
Do zobaczenia.
Rozwiążcie zadanie.
Nie wstawaj.
Coś nie tak?
Podjąłeś decyzję?
To dla pana.
Dla mnie?
Dziękuję...
za wszystko.
Droga rzecz!
Skoro tyle na mnie wydajesz,
to na Vernali musisz wydawać fortunę.
Nazywa się Vartika.
Flirtujesz z dwiema na raz?
Nieważne.
Chodź. Coś ci pokażę.
Chodź.
Tutaj.
Nie musisz zdejmować butów.
Spójrz.
To Armani.
A to Gucci.
Tego nawet nie da się kupić w Indiach.
Spójrz na buty.
Wszystkie z Louis Vuitton.
A zegarki? Rado, Rolex.
Ten reklamował Shah Rukh.
Ciekawe, co to znaczy po francusku.
Dlaczego to oglądam?
Bo musisz.
To prezenty od moich uczniów.
Moje prawdziwe wynagrodzenie.
Nie noszę tych rzeczy, ale dobrze w nich wyglądam.
Shubham ukończył Instytut Technologii. Potem studiował na MIT.
Akash dostał się do Instytut Technologii. Rzucił studia na informatyce.
Podjął pracę w Microsofcie.
Teraz ma własną firmę. Bóg wie, czego jeszcze dokona.
To dostałem od Chiraga.
A to od Jhanvi.
Wszyscy coś mi podarowali, tak jak ty.
Twojego prezentu nie wziąłem.
Nie mam nic do prezentów. Przyjmuję je...
gdy uczeń zapłacił z własnej kieszeni.
Lecz ty zapłaciłeś pieniędzmi ojca.
Pracuj ciężko.
Skończ studia.
Gdy już odniesiesz sukces...
i będziesz jeszcze pamiętał niejakiego pana Jeetu Bhaiya...
to podaruj mi prezent. Na pewno go przyjmę.
Tylko ma być lepszy od tego!
Masz.
Dbaj o niego.
Noś go.
I przenieś się do Maheshwari.
Dobrze?
Powiedz coś.
Idź już.
Vartika nie przyszła?
Zadzwoniłeś do niej z zaproszeniem?
Cholera!
Nie potrafiłem do niej zadzwonić.
Mogę cię prosić,
żebyś jej przekazała te notatki?
Dlaczego?
Nie możesz zrobić tego osobiście?
- Bóg wie, kiedy znów ją zobaczę. - Nie moja sprawa.
Sam jej to przekaż.
Zostały jeszcze jakieś torby?
Nie.
Dobrze. Dbaj o siebie.
Jesteśmy w kontakcie.
W torbie masz przedłużacz.
Mówi, że kurs wyniesie 150 rupii. Daj mu najwyżej 100.
Meena.
Siedem kachori z cebulą.
Spłacam dług!
Wyrównuję rachunki przed wyjazdem.
- To dla ciebie. - Zachowaj je.
Gdy dotrzesz na miejsce, stołówka będzie zamknięta.
Rezygnujesz z cebulowych?
Tak łatwo nie zamierzam ci odpuścić.
Spotkamy się w Instytucie Technologii.
Tam spłacisz swój dług.
Teraz ci odpuszczę,
ale oddasz mi z nawiązką.
- Zapłacisz w croissantach. - Tak?
Ale gdy będę ci pomagał na studiach,
zapłacisz mi w croissantach podwójnie.
Jasne?
Ty będziesz mi pomagał?
- Zobaczymy. - Otóż to.
- Zakład? - Zakład.
- Jesteśmy w kontakcie. - Nie.
Zajmij się nauką.
Niczym innym.
Spotkania od czasu do czasu to nie to samo
co dzielenie pokoju w internacie.
W przeciwieństwie do nauki przyjaźń nie wymaga powtórek.
Skup się na nauce.
Pa.
Do zobaczenia.
Pa.
Pożegnaj ode mnie Vartikę.
Płacę podwójnie w croissantach.
Vaibhav!
Co się stało? Wszystko w porządku?
Tak. Po prostu biegłam i...
Myślałam, że jutro wyjeżdżasz.
Okazało się, że dzisiaj mam wprowadzić się do internatu.
Przepraszam.
Mogłem do ciebie zadzwonić.
Nie sądziłam, że wyjedziesz.
Dobrze nam się układało.
W nauce.
Tak.
To znaczy...
Nie sądziłem, że wyjadę...
Ale muszę to zrobić.
Tak.
To dla ciebie.
Może się przydać.
Dziękuję.
Zimno ci?
Nie. Dlaczego? Co się stało?
Cały drżysz.
Dlatego spytałam.
Tak.
Nie wiem. Może.
Chyba trzęsę się z nerwów.
Zaczekaj chwilę. Potrzymaj.
- Co się stało? - Potrzymaj.
Zjedz.
Dzięki.
Co zrobisz z resztą jogurtu?
Nie martw się. Nałożę go na włosy.
Fuj! Ohyda!
Powodzenia... Za studia w instytucie.
Za instytut.
Do zobaczenia.
Dokładnie.
To ja, Vaibhav.
Tak.
To mój numer w Kota. Zachowaj go.
Nie w Maheshwari, tylko Prodigy.
Jestem Meena. Prodigy. A5.
Dlaczego teraz przyjechałeś do Kota?
Mogliśmy się wcześniej zaprzyjaźnić.
Cześć, Vaibhav. Jesteś z Itarsi. Uczysz się w Prodigy.
Ciotka traktowała cię jak syna, prawda?
Dlaczego taki drobny i wrażliwy chłopak jak ty
opuścił dom rodzinny i szkołę, by przyjechać do Kota w połowie semestru?
Nie nadążasz, bo późno przyjechałeś...
Lecz nie jesteś sam.
Będziemy walczyć do ostatniej chwili o miejsce w Instytucie Technologii.
Dobrze?
Masz zapałki?
Nie palę.
Chcę zapalić kadzidełko.
Żeby odstraszyć komary.
Chyba mam zapałki. Sprawdzę.
Mogę wejść?
Jestem Sushrut z Maheshwari, grupa A7.
Mieszkam na górze. Wprowadziłem się wczoraj.
A ty?
Vaibhav, też Maheshwari, grupa A3.
A to...
twój pierwszy rok nauki tutaj, czy nie?
Przeszedłem z 11 klasy Prodigy.
Z Talwandi.
Pewnie ostro zakuwasz.
Około sześciu godzin dziennie.
Niedawno przyjechałem.
Tutejsza atmosfera wytrąciła mnie z równowagi.
Szkoda, że nie uczyłem się tutaj w 11. klasie.
Dwunasta klasa to trochę późno.
Czeka mnie też egzamin dwunastoklasisty.
Nie wiem, jak dam sobie radę.
Nie martw się.
Wystarczy 21 dni.
Nieustannej harówki.
Wtedy dopasujesz się do otoczenia.
Masz ochotę na kachori?
Napisy: Maria Tymczynska