ไอ้บ้าเอ๊ย
ทำไมนายไม่บอกเรา
พูดเรื่องอะไรของนาย
สุขสันต์วันเกิด ไวภาฟ
ฉันจะไม่มีวันลืมครั้งแรกที่เราพบกัน
นายอยู่ที่ทางเดินและฉัน…
- ไม่ใช่… - ให้ฉันพูดให้จบ
ทันทีที่เห็น ฉันก็รู้ว่า
ฉันได้พบเพื่อนที่จะร่วมทางไป วิทยาการคอมพิวเตอร์ไอไอทีบอมเบย์
มีนา นี่ไม่ใช่วันเกิดฉัน
คนรวยอย่างนายกินเค้กกันตามใจเลยเหรอ
บ้าจริง
ฉันไปที่มาเฮชวารี เพื่อดูผลของวารติกามา
ฉันเห็นร้านเค้กระหว่างทาง เลยแวะซื้อ
ฉันว่าเธอคงดีใจ ถ้าฉันไปบอกข่าวดี
เธอจะรู้สึกขอบคุณ
ฉันจะเป็นฮีโร่
และนายจะได้จูบเธอ
ใช่ไหม เพื่อน
คิดถูกแล้ว เป็นไงต่อ
เป็นไงเหรอ
ฉันได้เห็นผลสอบ
วารติกาไม่ติด แต่ฉันติด
แน่ใจนะ ดูดีหรือยัง
แปดครั้ง ฉันดูตั้งแปดครั้ง
เธอไม่ติด ทั้งๆ ที่อ่านหนังสือตั้งหนักเนี่ยนะ
เธอมันโง่จริงๆ
แต่ดีถ้าจะคบเป็นแฟน
ไม่ มีนักเรียนไปสอบตั้งเยอะ
ทั้งโสเมศ ชูภัม
อาลก อุตสัฟ
มีชื่อพวกเขาทุกคนเลย
- ชูภัมเพื่อนเราน่ะนะ - ใช่
กลุ่มมาเฮชวารีมีนักเรียน 80 คน
ถ้าเขามีกลุ่ม 200 คน วารติกาก็คงติด
นายได้กลุ่มอะไร
เอสาม
เยี่ยม
ถ้าครูเองยังไม่ติดกลุ่มแรก
จะหวังให้นักเรียนติดได้ยังไง
- นายก็เหมือนบัตลา - นี่
อภิคยานก็อยู่เอสามเหมือนกัน
นักเรียนเอสามของมาเฮชวารี มีโอกาส 80 เปอร์เซ็นต์
ที่จะสอบได้เจอีอี
นี่ฉันแค่ไปสอบเพื่อเธอ
แล้วจะมีปัญหาอะไร
ก็ดีแล้วนี่ที่เธอไม่ติด
ดียังไง
จะดียังไง
เธอต้องเศร้ามาก อาจร้องไห้อยู่ในห้อง
ฉันจะรู้สึกแย่ ถ้าเห็นเธอเศร้า
ลืมวินาทีเป็นฮีโร่ได้เลย
ฉันไม่กล้าไปเจอเธอด้วยซ้ำ
ฟังนะ
นายได้อยู่เอหนึ่งแล้ว แต่ยังคิดเหมือนเอสิบอยู่เลย
อย่ามองปัจจุบันสิ
คิดถึงอนาคต
ฟังนะ ถ้าเธอสอบติด เธอก็จะไปอยู่ที่วิคยาน นาคาร
ส่วนนายติดอยู่ตัลวันดี
แล้วจะไปเจอเธอทุกวันได้ยังไง
นายมาอยู่โกตะสี่เดือนแล้ว
ไปวิคยาน นาคารกี่ครั้งแล้วล่ะ
เรามาเจอกันครึ่งทางก็ได้นี่
นายไปแน่ล่ะ แต่เธอคงไม่มาทุกครั้ง
นายโชคดีแล้ว
ฟังนะ ตอนนี้นายก็
ติววิชาเคมี บนถนนแห่งตัลวันดีไปตลอดปี
ชนะใจเธอ
นายจะทำ อย่างที่คุณอูดัยอยากให้ทำด้วยก็ได้
ให้ตาย
มีนา… นายกลายเป็น คนฉลาดมากเลยนะเนี่ย
แน่สิ ฉันเป็นเด็กเอหนึ่งนะ
ยอดเยี่ยม
นายจะว่ายังไง ไอ้น้อง
- กินเค้กกันไหม - กินสิ
ฉันกินเค้กครั้งล่าสุด ก็เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
อะไร
กินสิ
มีสายเข้าจากสถาบัน
เรายังเหลือเวลาจ่ายค่าเรียน โทรมาตอนนี้ทำไมกัน
ฮัลโหล
เราต้องหาเทียน
อะไร
อะไรล่ะ
ฉันนึกว่าเธอจะเสียใจ
ไม่ ฉันปกติดี
ใช่ ฉันรู้ ฉันเห็นขนมปังกับแยม
แต่เธอใจเย็นอยู่ได้ยังไง
สบายใจเพราะฮีโร่ของเธอติดใช่ไหม
ฟังนะ ฉันก็ดีใจกับเขา แต่เขาไม่ใช่ฮีโร่ของฉัน
ฉันไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ นะ
ถ้าเธอชอบเขาก็ไปขอคบกับเขาสิ
แต่ไม่ ก่อนอื่น เราต้องแอบคบกันแบบลับๆ
จากนั้นก็รอให้เขามาขอเราคบ
จากนั้นเราก็จะคิดว่าอยากตอบตกลงไหม
เดี๋ยวนะ
ทำไมฉันต้องขอเขาคบล่ะ
หมายความว่าเธอชอบเขา ใช่ไหม
อย่าทำแบบนี้อีกสิ
ไวภาฟคือคนที่ควรมาฟังต่างหาก
เราอยู่ในยุคใหม่กันนะคะ คุณ
ไอ้คนประเภทที่เธอเลือก
ในกรณีนี้เธอต้องเป็นฝ่ายขอคบ และเริ่มจูบแรกเอง
เหมือนที่เธอขออูดัยคบ
ก็ใช่ ฉันไม่ขัดข้องอะไร
แต่ฉันไม่จำเป็นต้องขอ เขาไม่ได้ขี้ขลาด
เอาเถอะ ถ้าเขาขี้ขลาดนักละก็ ก็ช่างเถอะ
เธอไม่มั่นใจเหรอ
ไม่ต้องห่วงเลย
เขาตอบตกลงแน่ เขาชอบเธอสุดๆ
อูดัยบอกเหรอ
คุณคะ
คิดว่าทำไมชีวันคี รานาวัต ถึงโด่งดังในวิหารตะวันตกล่ะ
เธอดมกลิ่นความโรแมนติกได้
และอูดัยก็บอกฉัน
เชื่อไหมก็แล้วแต่
- ไม่บังคับ - เดี๋ยว
อูดัยบอกว่าอะไร
ครูครับ เราแค่ไปสอบสนุกๆ
หกชั่วโมง
ข้อสอบชุดที่หนึ่ง ชุดที่สอง
สองร้อยสี่สิบข้อ
พวกเธอทำเพื่อความสนุกเหรอ
เยี่ยม
ใช่ครับ
ผมก็ทำไปเพื่อความสนุก
เราจะแข่งสอบเจอีอีกับนักเรียน กลุ่มเดียวกันนี้ที่ไปสอบมาเฮชวารี
ดังนั้นเราควรจะรู้ว่าแข่งอยู่กับใคร
นี่คือเหตุผลที่สอบ
เป็นข้ออ้างที่ดี
หมายถึง ผมก็ทำไปด้วยเหตุผลเดียวกันครับ
เพื่อสำรวจการแข่งขัน
จริงเหรอ
เขาโกหกครับ
เขาไปถึงก่อนเวลา 30 นาที
เขาพาน้องสาวไปด้วย เธอเองก็เข้าสอบ
เธอไม่ใช่น้องสาวผม
คิดอะไรของนาย ไวภาพ ปันเดยะ
นักเรียนแถวหน้าของเรา ไปสอบเข้ามาเฮชวารี
คิดว่าเราจะไม่รู้เหรอ
พวกเธอมีปัญหาอะไรกัน
พวกเธอไม่บอกอะไรเลย
พวกเธอทุกคนเป็นหัวกะทิตัวจริง
พวกเราพร้อมช่วยนะ
ฉันเคยพูดไปแล้ว เอหนึ่งคือนักเรียนแถวหน้า
ที่เหลือคือกระเป๋าเงินของฉัน
ฉันไม่สนพวกเขาหรอก
บอกฉันมาสิ ชูภัม
นายมีปัญหาอะไรที่นี่
อาลกล่ะ
ไวภาฟ
ชั้นเรียนโปรดิจีมันมีอะไรแย่นักหนา
พวกเธอมีอะไรเสนอไหม
ไม่มีปัญหาเหรอ
เอาละ บอกฉันหน่อย มาเฮชวารีดีอะไรนัก
พวกเขาดีกว่ายังไง
ฟังนะ
พวกนั้นเลือกพวกเธอ เราก็เหมือนกัน
แต่ที่นี่พวกเธอเป็นนักเรียนแถวหน้า
พวกเธอจะได้รางวัล
เราจ่ายค่าเรียนไอไอที ให้นักเรียนสิบคนแรกของเราด้วย
เราจ่ายค่าการตลาดมากกว่าเขาเยอะ
ดูเขาสิ
ริชุล ไชน์
อันดับสอบของทั่วอินเดียคือ 19
เราแปะหน้าเขาไปทั่วเมือง
เราให้รถบีเอ็มดับเบิลยู
เราทำให้เขาเด่นดัง
เป็นฮีโร่
เขาได้รับข้อเสนอจากสี่แห่ง ตอนอายุ 18
ไม่มีความหมายเลยเหรอ
พวกเขาจะพิมพ์ใบโฆษณาใหญ่ขนาดนี้ไหม
พวกเขาจะพิมพ์ใบจิ๋วๆ
เด็กๆ ถ้าย้ายตอนนี้ กิจวัตรของพวกเธอจะพัง
อีกอย่าง เขาจะสนใจนักเรียนแถวหน้า
ที่อยู่กับเขามาตั้งแต่ ม.5 มากกว่า
ผมรู้ว่าโสเมศอ่อนเรื่องกลุ่มเอส
ไวภาฟไม่เก่งเรื่องสภาพสมดุล
ผมจะสอนพิเศษให้
ผมจะให้ข้อสอบฝึกหัด
ผมจะช่วยไขข้อสงสัยให้เขา
ที่นั่นจะมีคนดูแลเจาะลึก แบบนี้เหรอ บอกที
- บอกฉันที - ครับผม
ผมเข้าใจ ผมไม่ไปแล้วครับ
ถ้าสงสัยอะไรก็ถามฉันเลย
บอกฉันมา
- ทุกคนแน่ใจนะ - ครับผม
หมายถึงผมก็ด้วยครับ ไม่ไปครับ ผมไม่ย้ายครับ
จ่ายค่าเรียน ม.6 หรือยัง
- ยังครับ ผมต้อง… - พ่อจะเป็นคนจ่ายครับ
- จ่ายแน่ครับ - เราจะจ่ายครับ
- ใช่ค่ะ
ถ้ายังไม่จ่ายไม่เป็นไร ถ้าจ่ายแล้วไม่ต้องห่วง
เราจะคืนให้
ส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์ เป็นทุนพิเศษสำหรับเด็กเอหนึ่ง
ถ้าพวกเธอไป จะต้องจ่ายแพงกว่า
และเราจะให้ทุนพวกเธอด้วย
โอเคไหม
ดี
เอาโบรชัวร์ให้ไป
ให้เบอร์โทรฉันไปด้วย
เบอร์ส่วนตัว
โอเคนะ
ดี เอาละ ไปได้
- ขอบคุณ - ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะครับ
มีรายชื่อพวกเขาใช่ไหม
โทรหาผู้ปกครอง
เราช่วยพวกเขาผ่านเอ็นทีเอสอี เควีพีวาย และโอลิมปิก…
แล้วไอ้เด็กบ้าพวกนี้ ยังจะไปเข้ามาเฮชราวี
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
ผมคุยกับพวกเขาแล้ว ไม่ไปหรอก
คุณบัตลา ในธุรกิจการแนะแนว มันเป็นเรื่องของเวลาหนึ่งปี
ถ้าปีนี้พวกเขาไม่ติด ปีหน้าก็ไม่มีใครสมัคร
แล้วจะต้องพิมพ์ภาพเขาอีกนานแค่ไหน
เขาน่าเกลียดสุดๆ
ใช่ครับ จริงเลย
แต่คุณครับ เวลาคนที่เป็นที่เคารพคุยกับเด็กๆ
พวกเขาต้องฟังแน่นอน
ถูกต้อง
ให้คุณชีตูคุยกับพวกเขา พวกเขาจะฟัง
- เขารู้ชื่อนายไหม - ก็นะ…
เขาให้นามบัตรนี่และเบอร์ส่วนตัวด้วย
- และเขาก็ให้ทุนฉันด้วย - ขอดูหน่อย
ขยันๆ สิ
ฉันไม่แบ่งหรอก
ฉันว่า ดีปักต้องตกใจมากแน่ตอนรู้เรื่อง
ใช่
เขาพูดสุภาพกับเราด้วย
พ่อฉันยังไม่พูดสุภาพขนาดนี้เลย
และบัตลาก็อ่อนไหวมาก
เขาต้องได้เลื่อนขั้นแหงๆ
เขาพูดว่า "ตอนนี้พวกเธออยู่เอหนึ่ง ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย"
ฉันเข้าใจบัตลาผิดไป
เขารู้ว่าฉันไม่เก่งเรื่องสภาพสมดุล
เขาบอกว่า "เราเรียนเสริมได้"
นักเรียนที่ไม่เอามาเฮชราวี แล้วอยู่กับโปรดิจีได้รับความเคารพ
ปีที่แล้วฉันก็ไม่เอามาเฮชราวี ฉันไม่เห็นได้อะไรเลย
ฉันว่าฉันควรจะลองใหม่ สอบครั้งหน้าเมื่อไหร่
ไม่มีประโยชน์หรอก เพื่อน
เด็กแถวหน้าทำไปแล้ว
ใช่ กลุ่มพวกเขาก็จะเริ่มแล้วด้วย
นายสอบปีหน้าได้นะ
แต่ไม่มีใครไปหรอก
ทำไมล่ะ
พวกเขาสอบเพื่อดูระดับการแข่งขัน
เราพยายามหนักมากเพื่อมาถึงเอหนึ่ง ทำไมต้องไปด้วยล่ะ
ใช่ ถูกเลยล่ะ
ไง โสเมศ
ชูภัม เราเรียนด้วยกันมาตลอดหนึ่งปี
นายไม่เคยบอกเลยว่าเป็นคนพิหาร
- ไม่ ฉันเป็นโอริยาจากกาลาหันดี - โอเค
แสดงว่าปกตินายจะไม่พูดว่า "เราจะทำแบบนี้"
- หรือ "เราบอกแบบนั้น" - ไม่หรอก
งั้นทำไมเมื่อกี้ แกถึงใช้คำว่า "เรา" วะ
ก็เราตัดสินใจว่าจะพูดแบบนั้น
ไอ้อ้วนเอ๊ย แกควรจะพูดว่านายจะไม่ไป
ถ้าแกใช้คำว่า "เรา" เขาก็จะรู้ว่าเรามีกลุ่ม
มีแต่พระเจ้าที่รู้ ว่าคนแบบไหนได้ไปมาเฮชราวี
เอาของหวานมา
เพื่อน พวกเขาจะไป
ครั้งหน้าเวลาใครถาม นายต้องพูดว่า "ผมไม่ไป"
ถ้าถามถึงคนอื่น ต้องพูดว่า "ไม่รู้
ผมยังไม่ได้คุยกับใครเลย"
ไม่งั้นพวกนั้นตอแยเราไม่เลิกแน่
ฉันว่าที่บัตลาพูดก็มีเหตุผลนะ
อย่าไปฟังเขา เขาพูดไร้สาระ
นายอ่อนเรื่องกลุ่มธาตุเอส ก็เพราะเขาสอนนายไม่ดี
บัตลาอิจฉาพวกเรา
เขาอยากไปมาเฮชราวีซะเอง
แต่มาเฮชวารี ไม่จ้างครูที่ไม่ได้จบจากไอไอที
ยังไงเราก็มาจนถึงเอหนึ่งแล้วนี่ ใช่ไหม
เราจัดการได้น่า
ไอ้โง่หน้าไหน ก็มาจนถึงเอหนึ่งที่นี่ได้
ลองเข้าเอหนึ่งของมาเฮชวารีให้ได้สิ
มันเป็นสถาบันที่ดีที่สุดในประเทศ
คนที่นี่ทำเจอีอียังไม่ได้
นักเรียนของที่นั่น ชนะโอลิมปิกคนแล้วคนเล่า
เดี๋ยวเวลาผ่านไป ก็มาพูดซึ้งไร้สาระอีก
อย่าไปฟังพวกเขา
รู้ไหมทำไม
เพราะที่มาเฮชวารี มีหลายสิ่งที่ที่นี่ไม่มี
แต่ที่นี่ ไม่มีอะไรที่มาเฮชวารีขาดเลย
ชีตู ไภยา
ผมไม่ไป ไภยา
ผมเริ่มเรียนไฟฟ้าสถิตแล้วด้วย
ไปสอบทำไมล่ะ
เพื่อความสนุก
ผมอยากดูระดับการแข่งขัน
ได้เห็นไหม ไปถึงเอหนึ่งหรือเปล่า
ผมได้เอสาม
แต่ผมไม่ไปหรอก ไภยา
ชูภัม เพื่อนนายจะไปหรือเปล่า
ไภยา ผมไม่ไป
ผมไม่รู้ว่าเขาจะยังไง
เพราะเรายังไม่ได้คุยกันเลย ผมบอกได้แค่ส่วนของผม
- ยังไม่ได้คุยเหรอ - ยัง
พวกนายเป็นเพื่อนกัน ควรจะหารือเรื่องต่างๆ
เราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน ไภยา
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นโอริยา
- จากกาลาหันดีใช่ไหม - ใช่ แต่ผมไม่ไป
- ใช่แล้ว ไภยา - พวกเราไม่ไป
เอาละ งั้นพูดไปก็เท่านั้น
ไปพักไป
อะไร
ไภยา
ผมได้ยินทั้งชูภัมกับอาลก คุยกันที่โรงอาหาร
พวกเขาจะไปมาเฮชราวีทั้งคู่
ผมบอกได้เลย
ฉันรู้
เรื่องนี้เกิดทุกปี
ฉันรู้ว่านายไม่ไป แต่ที่จริงนายควรไปนะ
ทุกปีเราก็มีเด็กอย่างนายเหมือนกัน
เลิกแหย่ผมได้แล้ว ไภยา
ผมแค่สมัครสอบเพื่อวารติกา…
ไว้ผมเล่าทีหลัง แต่ผมไม่อยากไป
นายทำถูกแล้ว
ในเมื่อได้รับเลือกก็ควรไป
ฟังนะ นายจัดการฟิสิกส์ได้
นายมีปัญหาเรื่องเคมีกับคณิต
ในเมื่อทิ้งอนินทรีย์ไปแล้ว
นายต้องเสริมอินทรีย์ กับเชิงฟิสิกส์นี่
ที่นั่นเก่งเรื่องนี้
แต่ผมลงหลักที่นี่แล้ว ไภยา
ทุกอย่างไปได้สวย
ทำไมผมต้องไปด้วย
นายจะเติบโตได้ยังไงถ้าไม่ไป บอกที
เขาพูดกันว่า "ถ้าเราฉลาดที่สุดในห้อง
เราก็อยู่ผิดห้อง"
ที่นี่ใครจะเป็นคู่แข่ง
คู่แข่งนายกำลังจะไปมาเฮชราวี
เพื่อนนาย ชูภัมกับอาลกจะไปกันหมด
แทนที่จะสุขสบายอยู่เอหนึ่งที่นี่
ไปดิ้นรนในเอสามที่นั่นดีกว่า
ไต่ไปให้ถึงเอหนึ่ง
แต่คุณอยู่ที่นี่ ไภยา
นายจะตกหลุมรักทีละกี่คนกัน
นายไม่เข้าใจ
นายต้องเดินต่อไปถ้าอยากจะเติบโต
ถ้านายอยากดูฉันสอน ก็มีอยู่ในอันอะคาเดมีทุกสัปดาห์
ดูฉันสอนสดสิ
เราต้องยอมสละบางอย่าง
ไม่มีเหตุผลที่จะเสียใจ
ใช่สิ
ไม่รู้สึกเจ็บเหรอที่นักเรียนออก
เพื่อย้ายไปสถาบันอื่น
ฉันจะเจ็บยิ่งกว่า ถ้าเขาไม่ไปแล้วสอบไม่ติด
เราแก้ไขจุดอ่อนนายบางส่วน ที่นั่นก็จะแก้เพิ่ม
ใช่สิ
คุณบอกผมว่าผมไม่ได้ตัวคนเดียว ผมไม่ควรจะกังวล
เราจะเจาะเข้าไอไอที
เราจะสู้ด้วยกันจนถึงนาทีสุดท้าย
ฉันสู้อยู่นี่ไง
การที่นายสอบได้สิสำคัญ
ไม่สำคัญหรอกว่าจะได้จากที่ไหน
เป็นอะไรไป
ไภยา นับตั้งแต่วันแรกที่ผมมาที่นี่
มันเป็นความฝันของผม ที่จะได้มีภาพขึ้น
- เดี๋ยวเขาก็เอาภาพนายขึ้น - ไม่ใช่ที่นั่น
ที่นี่ ที่ที่คุณอยู่
ฟังนะ อรชุนเรียนจากพระอินทร์ และเรียนจากพระศิวะด้วย
ถึงอย่างนั้นเขาก็ถูกจดจำ ว่าเป็นศิษย์ของโทรณาจารย์
ฉันใส่ "ศิษย์เก่าอคารวาลิต" หน้าชื่อใช่ไหมล่ะ
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะไป
เพราะเราไม่มีอะไรที่ที่นั่นไม่มี
คุยกับไวภาฟหรือยัง
ยัง ฉันโทรหาเขาแต่ติดต่อไม่ได้
ฉันว่าเขาคงอยู่ที่สถาบัน
เดี๋ยวเขาก็โทรกลับ
ฉันคุยกับอูดัยแล้ว
แล้ว…
ผู้ดูแลสถาบันของไวภาฟเรียกเขาไป
พร้อมกับคนอื่นๆ ที่จะย้ายไปมาเฮชราวี
- เขาจะไปเหรอ - ไม่
ไปล่ะสิ เธอถึงถามว่าคุยกับเขาหรือยัง
เพื่อเทียบคำตอบ
ฟังนะ เขาจะไม่ไปถ้าเธอไม่ให้ไป
ทำไมต้องบอกเขาแบบนั้น
ถ้าเป็นฉัน ยังไงก็ไปแน่ๆ
เพราะงั้นถึงได้ไปสอบไม่ใช่หรือไง
พวกเธอไม่ได้เตรียมตัวสอบกันจริงจัง
เขาไม่ได้อยากสอบด้วยซ้ำ
ทั้งสัปดาห์เขายอมทิ้งทุกอย่าง
เพื่อช่วยเธอเตรียมสอบใช่ไหม
เขากลับบ้านก็ได้ แต่เขาไม่กลับ
เพราะเขาชอบเธอ วารติกา
เขาชอบเธอ
ให้ฉันคุยแทนไหมถ้าจะไม่คุย
ไม่ อย่า
ฟังนะ มันจะดีกับตัวเขาถ้าเขาไปมาเฮชราวี
- ที่นั่นมีทุกอย่าง - แต่ไม่มีเธอ
ฉันไม่ได้พูด เพื่อความรักกุ๊กกิ๊กของเธอ
ฉันไม่สนสักนิด
พวกเธอตั้งเป้าหมาย ซึ่งเป็นความตั้งใจของเธอ
เขาไม่มีทางเรียนเอง ได้มากเท่ากับที่เขาเรียนกับเธอ
พวกเธอเรียนทั้งหลักสูตร ม.5 จบในหนึ่งสัปดาห์
แล้วก็เริ่มเรียนของ ม.6
เธอเคยทำแบบนี้ไหม ไม่เลยใช่ไหม
พวกเธอจะได้ประโยชน์ถ้าอยู่ด้วยกัน
เขาเองก็รู้เรื่องนี้ ปัญหาคือเขาไม่ยอมบอกเธอ
เพราะงั้นเธอบอกเขาซะ
ช่วยเขา
อย่าปล่อยให้เขาค้างคาอยู่
เขาจะมาช่วยเธอ ถ้าเกิดเธอมีปัญหาใช่ไหม
ชีตู ไภยาคิดผิด บอกฉันสิ
บอกฉันมาซิ ว่าที่นั่นมีอะไร
แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของเอสาม ที่มาเฮชวารีจะสอบติดใช่ไหม
ยี่สิบเปอร์เซ็นต์สอบไม่ติดนะ ชีตู ไภยาไม่ได้บอกนาย
นายไม่ตื่นไปเรียนตรงเวลาด้วย ฉันเป็นคนปลุก
นายจะใช้ชีวิตยังไง
ชีตู ไภยาก็ไม่ได้บอกอีก ได้คุยเรื่องนี้ไหม
เราแค่คุยกัน เพื่อน
ยังไงเราก็จะติดต่อกัน มีนา
จะกังวลทำไม
จริงเหรอ นายได้เจอปิยุชไหม
เขาเป็นเพื่อนนายใช่ไหม
ตลอดหลายเดือนนายได้เจอเขากี่ครั้ง
ถ้าไปที่นั่นนายไม่มีเวลาหรอก
นายยังติดขนมพัฟฟ์ฉัน อยู่เจ็ดชิ้นด้วย
นายไปไม่ได้จนกว่าฉันจะได้ขนม
จบข่าว
ฉันยังไม่ตัดสินใจเลย
ฉันไม่รู้
ดีปักกับไภยาทำฉันสับสนหมดแล้ว
- ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย - นี่แหละที่ฉันจะบอก
นี่แหละ
ฉันเป็นคนอธิบายทุกอย่างให้
นายต้องมีฉัน
บอกเขาสิ อูดัย ฉันก็จะพูดเหมือนกัน
นายไม่ต้องไป โอเคนะ
บอกเขาสิ อูดัย
- ฉันจะพูดอะไรได้ - บอกเขาทีว่าห้ามไป
มันจะสำคัญยังไง
เขามาเพื่อเตรียมเข้าไอไอทีจริงไหม
ใช่ไหมล่ะ
งั้นก็ทำซะสิ
มันรู้สึกเหมือนตอนนี้ เรามาโกตะ มาสนุกกัน
เราไปเที่ยว เรียนหนังสือ
สร้างความทรงจำ
และสร้างมิตรภาพ
แต่ถ้าสุดท้ายผลออกมา แล้วไม่ได้อย่างที่หวัง
เราจะไม่อยากนึกถึงช่วงเวลานี้
มันจะเป็นความทรงจำแย่ๆ ที่ติดอยู่กับเราไป
ถ้าเราสอบเข้าไม่ได้
การเล่นแผลงๆ ทั้งหมดของเรา
จะเป็นความผิดพลาดคอยหลอกหลอน
เรากำลังอยู่ในวัยนั้น
เราไม่อาจมองเห็นอนาคตได้
นายไม่แน่ใจใช่ไหม
- คุยกับพ่อนายสิ - นายฟังพ่อตลอดงั้นสิ
ฉันทำตามที่พ่อบอกไม่ได้
แต่ไม่ได้แปลว่าฉันไม่ฟังเขานะ
ฉันทำไม่ได้
ฉันตั้งสมาธิไม่ได้
ฉันอ่านหกชั่วโมงรวด เหมือนพวกนายไม่ได้
ฉันจะทำยังไงดี
บอกฉันสิ มีนา ฉันควรทำไง
บอกที ฉันควรจะกระโดดตึก แขวนคอ หรือหนีไปดี
ฉันกลับบ้านก็ไม่ได้
คนจะถามว่า "เป็นอะไร
อยากเข้าไอไอทีนี่ เข้าไม่ได้เหรอ"
ฉันรู้สึกอับอายเวลามองไปที่นาย มีนา
ฉันอับอายที่เห็นความสำเร็จของนาย ทั้งที่มีพื้นเพลำบาก
ฉันมีทุกอย่าง
ถึงแม้จะมีทุกอย่าง ฉันก็คว้าอะไรไว้ไม่ได้เลย
ฉันมันไร้ค่า
พ่อฉันเป็นเจ้าหน้าที่สรรพกร
ฉันจะบอกเขายังไง
ว่าฉันไร้ค่าและสอบเข้าไอไอทีไม่ได้
ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย
ฉันจะบอกเขายังไง มีนา
คุยกับพ่อนายซะ
ทำตามที่เขาบอก
การตัดสินใจของพ่อแม่นายอาจจะผิด
แต่ความตั้งใจของพวกเขาไม่มีทางผิด
(ไวภาฟ ปันเดยะ เอหนึ่ง)
เราต้องย้ายวัตถุนี้จากตำแหน่งเอไปบี
ถูกไหม
มันไปเองไม่ได้
มันต้องโดนดัน
วัตถุนี้ก็ต้องการแรงผลักดัน เหมือนที่ทุกคนต้องการแรงผลักดัน
ดังนั้นเราจะใส่แรงเข้าไป
เราใส่แรงเข้าไปแค่ให้พอดี
ที่จะผลักมันออกจากจุดเดิม
ศักยภาพของมันเอง จะพามันไปตลอดเส้นทางที่เหลือ
ถูกต้องไหม
ฉันสอนโจทย์แบบนี้บ่อยมาก
แก้ส่วนที่เหลือ แล้วเอากลับมาตรวจครั้งหน้า
เราจะเจอกันเมื่อไหร่
วันพฤหัส ดังนั้นมีเวลาสองวัน
จนกว่าเราจะเจอกัน…
แก้โจทย์นี้ซะ
นั่งๆ
เป็นอะไรไป
ตัดสินใจหรือยัง
นี่ให้คุณครับ
ให้ฉันเหรอ
ขอบคุณ…
สำหรับทุกอย่าง
ของแพงด้วย
ถ้าเปย์ฉันหนักขนาดนี้ สาวคนนั้นชื่ออะไรนะ
นายต้องเปย์เวอร์นาลีหนักแน่
วารติกา
นายจีบสาวสองคนพร้อมกันเหรอ
พอเถอะ ไภยา
มาสิ ฉันจะให้นายดูอะไร
มาเร็ว
ทางนี้
ถอดรองเท้าได้ไหม ไม่งั้นก็ช่างมัน
เห็นนี้ไหม
นี่อาร์มานี่
ตัวนี้กุชชี่
ฉันว่าตัวนี้ไม่มีขายในอินเดีย
เห็นรองเท้าไหม
หลุยส์วิตตองทุกคู่
นาฬิกาทั้งหมดนี่ ราโด โรเล็กซ์
ชาห์ รุข สลักชื่อบนเรือนนี้
ไม่รู้ว่าเขียนว่าอะไร เป็นภาษาฝรั่งเศส
อวดให้ผมดูทำไม ไภยา
ฉันจำเป็น
นี่คือของขวัญจากนักเรียน
นี่แหละสิ่งที่ฉันได้จริงๆ
ฉันไม่ใส่พวกมัน แต่ใส่แล้วดูดีที่สุด
ชูภัมจากไอไอทีบอมเบย์ ไปต่อเอ็มไอที
นี่จากอากัช ไอไอทีกันปูร์ ลาออกจากวิทยาการคอมพิวเตอร์
ไปไมโครซอฟต์
เขามีบริษัทสตาร์ตอัปแล้ว มีแต่สวรรค์ที่รู้ว่าเขาจะทำอะไร
นี่จากฉิรัค
นี่จากฌันวี
เหมือนกับนาย พวกเขาทั้งหมดซื้อของขวัญให้ฉัน
ฉันไม่รับ
ฉันไม่ได้รังเกียจของขวัญ ฉันรับของขวัญ
ตราบใดที่ซื้อด้วยเงินนาย
ไม่ใช่เงินของพ่อนาย
ขยันให้มาก
เรียนให้จบ
หลังจากประสบความสำเร็จ
ถ้านายยังจำคนที่ชื่อชีตู ไภยา หรือคุณชีตได้
ก็ค่อยเอาของขวัญมา ฉันจะรับแน่นอน
และฉันอยากได้ที่ดีกว่านี้
เก็บไว้
รักษามันไว้
ใช้ให้คุ้มค่า
และไปที่มาเฮชวารี
โอเคไหม
พูดอะไรหน่อย ไอ้น้อง
ไป
วารติกาไม่มาเหรอ
ได้โทรบอกให้เธอมาไหม
ให้ตาย
ฉันทำใจโทรหาไม่ได้
ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม
เอาโน้ตพวกนี้ให้เธอที
ทำไมนายไม่ให้เองล่ะ
ไม่รู้จะได้เจออีกเมื่อไหร่
ไม่ใช่ปัญหาของฉัน
เอาไปให้เองสิ
มีกระเป๋าอีกไหม
ไม่แล้ว
รักษาตัวด้วย
ติดต่อมาล่ะ
ฉันเอาปลั๊กสามตาใส่กระเป๋านายแล้ว
เขาจะคิด 150 รูปี อย่าให้เขาเกิน 100 นะ
มีนา
ขนมพัฟฟ์หัวหอมเจ็ดชิ้น
ที่ฉันติดนายอยู่
ฉันขอใช้หนี้ก่อนจะไป
- รับไป - ไม่ นายเก็บไว้
โรงอาหารยังไม่เปิดแน่ ตอนนายไปถึง กินนี่ซะ
ปฏิเสธขนมพัฟฟ์หัวหอมเหรอ
ฉันไม่ปล่อยนายง่ายๆ หรอก
ไปเจอฉันที่ไอไอที
ใช้หนี้ฉันตอนนั้น
ที่นั่นไม่มีนะ
งั้นนายก็ต้องจ่ายดอกเบี้ยหนักๆ
นายต้องจ่ายด้วยครัวซองต์
จริงเหรอ
ตอนฉันไขข้อข้องใจให้นายที่ไอไอที
นายต้องจ่ายครัวซองต์ฉันสองเท่า
เข้าใจไหม
นายเนี่ยนะจะมาไขข้อข้องใจให้ฉัน
เดี๋ยวก็รู้
- พนันกันไหมล่ะ - จัดไป
- เราจะติดต่อกันเรื่อยๆ - ไม่ๆ
นายเรียนไป
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
ยังไงการมาเจอกันบ้างบางครั้ง มันก็ต่างกัน
กับการอาศัยอยู่ด้วยกัน
มิตรภาพไม่ใช่อะไรที่ต้องมาทบทวน
ตั้งสมาธิเรื่องเรียนเถอะ
บาย
แล้วเจอกัน เพื่อน
บาย
ช่วยบอกวารติกาด้วยว่าบาย
ครัวซองต์สองเท่า
ไวภาฟ
เกิดอะไรขึ้น มีอะไรไหม
ก็แค่ฉันวิ่งมา ก็เลย…
ฉันนึกว่านายจะไปพรุ่งนี้
ใช่ เจ้าของบ้านใหม่บอกว่า ให้ย้ายเข้าวันนี้ ก็เลย…
โทษทีนะ
ฉันน่าจะโทรหาเธอ
ฉันไม่คิดว่านายจะไป
เราเข้ากันได้ดีมาก
เรื่องเรียน
ใช่
หมายถึง…
ที่จริงฉันก็ไม่ได้คิดว่าจะไป
แต่ฉันต้องไป
ใช่
นี่สำหรับเธอ
เอาไปใช้ได้เลย
ขอบใจ
นายหนาวไหม
ไม่หรอก
ทำไม มีอะไรเหรอ
นายตัวสั่น
ฉันถึงได้ถาม
ใช่
ไม่รู้สิ อาจจะ
ฉันว่าฉันสั่นเพราะฉันประหม่า
รอเดี๋ยวนะ ถือนี่ไว้ก่อน
- มีอะไร - ถือไว้
เอานี่ไป
ขอบใจ
จะเอาโยเกิร์ตที่เหลือไปทำอะไร
ไม่ต้องห่วง ฉันจะเอาไปทาผม
แหวะ อี๋
โชคดีนะ… สำหรับไอไอที
สำหรับไอไอที
แล้วเจอกัน
เจอแน่นอน
ฉันเอง ไวภาฟ
อือ
นี่เบอร์ฉันที่โกตะ เซฟไว้นะ
ไม่ ไม่ใช่ที่มาเฮชวารี ที่โปรดิจี
ฉันมีนา โปรดิจี เอห้า
ทำไมไม่มาโกตะให้เร็วกว่านี้
จะได้เป็นเพื่อนกันเร็วกว่านี้
ไวภาฟ มาจากอิฏารสี เข้าเรียนที่โปรดิจีแล้ว
สำหรับป้า นายเหมือนลูกชายใช่ไหม
ทำไมเด็กชายที่เปราะบาง และอับจนอย่างนาย
ทิ้งบ้าน โรงเรียน และทุกอย่างกลางเทอมเพื่อมาที่โกตะ
นายยังตามหลังเพราะมาเข้าช้า
แต่นายไม่ได้ตัวคนเดียว
เราจะสู้จนถึงที่สุด เราจะเจาะไอไอทีกัน
โอเคไหม
มีกล่องไม้ขีดไหม
ไม่ ฉันไม่ได้จะจุดบุหรี่
ฉันอยากจุดยากันยุง
ที่นี่ยุงเยอะ
อือ อาจจะมี ขอดูก่อน
ขอเข้าไปได้ไหม
ฉันสัชรุต ชั้นเรียนมาเฮชวารี เอเจ็ด
ฉันอยู่ห้องข้างบน ย้ายมาเมื่อวาน
นายล่ะ
ไวภาฟ มาเฮชราวี เอสาม
ก็นะ…
นี่ปีแรกของนาย หรือว่านายอยู่มาก่อนแล้ว
ฉันเรียนที่โปรดิจีตอน ม.5
ที่ตัลวันดี
นายต้องเป็นหนอนหนังสือแน่เลย
ก็ ห้าถึงหกชั่วโมงต่อวัน
ฉันเพิ่งมาถึง
บรรยากาศที่นี่ทำให้ฉันสั่นเลยล่ะ
ฉันน่าจะมาตั้งแต่ ม.5
ฉันคิดว่า ม.6 สายไปหน่อย
ฉันก็สอบวัดระดับปีนี้เหมือนกัน
ฉันไม่รู้จะจัดการยังไง
ไม่ต้องห่วง
ยี่สิบเอ็ดวัน
นายแค่ต้องพยายาม 21 วัน
หลังจากนั้นนายจะปรับได้เอง
เอาขนมพัฟฟ์หน่อยไหม
คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล