PIERWSZY STYCZNIA
Pewnie jest pani skołowana po środkach uspokajających.
Jest sylwester i jest pani w szpitalu.
Przepraszam, proszę stąd wyjść.
Policja, Inês Cardoso, prowadzę jej sprawę.
Muszę przesłuchać pacjentkę.
Ona nie jest w stanie zeznawać.
Miranda pomaga mi w sprawie, ma szczęście, że żyje.
Od naszej rozmowy zależy los innych ludzi.
Dziesięć minut.
Posłuchaj uważnie, Mirando.
Powiedz mi,
czy to on
zepchnął cię z balkonu.
PODGLĄDACZKA
TRZY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
System kompletnie się zawiesił.
Może to wirus.
Nie możemy przerwać pracy.
Zaraz się tym zajmę.
To robota jakiegoś amatora.
Pozwól mi działać i mi zaufaj.
Mamo! Wszyscy idą! Czemu ja nie mogę?
- Tata się zgodził. - Ale ja nie.
Nie lubię, gdy zadajesz się z tym chłopcem.
To nie fair. Co z tego, że jego tata jest dozorcą?
Zjedz śniadanie. Spóźnisz się.
Dobra.
A ty to kto?
To Miranda.
To moja siostra, Diana.
Miło cię poznać.
Miranda rozgryzie problem, Heitorze. Bez obaw.
Pogadam z Luísą. Zaraz wracam, dobrze?
Na pewno…
jesteś bardzo utalentowana.
I niebezpieczna.
Niebezpieczna?
Możesz odkryć tajemnice.
Odgrzebać intymne szczegóły.
Dowiedzieć się o innych tego, czego oni nie dowiedzą się o tobie.
Cóż takiego skłoniło moją córkę
do pofatygowania się aż tutaj?
Heitor mnie zdradza.
No i?
Jak to „no i”?
Nie jestem tobą. Nie pozwalam mężowi na wszystko.
Nie pozwalałam na wszystko.
Prawie to zrobiłam, gdy przygarnęłam jego bękarta.
Nie mów tak o Fernando.
Jest bękartem. To nie ja go urodziłam.
Jest bękartem i oportunistą.
Pasożytem.
Nie musisz być taka jak ja,
ale nie ma potrzeby dramatyzować.
Wybacz Heitorowi, skarbie.
Zwłaszcza że ty zrobiłaś coś,
czego on nawet nie jest w stanie zrobić.
Dobrze o tym wiesz.
Jedenasty października, 8.30.
Nie zmrużyłam oka. Kręci mi się w głowie.
Fernando, Heitor, Cléo…
Jeszcze się nie odezwała.
Muszę wiedzieć, czy ktoś chciał dorwać tego nieboszczyka.
I czy chce dorwać mnie.
PLIKI
SKASUJ ANULUJ: T
- Cześć. - Cześć. Co u ciebie?
Dzień dobry.
- Czuję się ciulowo. - Co się stało?
Otto mnie wczoraj wystawił.
Jego szef zwołał
spotkanie w ostatniej chwili.
Do bani.
Cóż, tak bywa.
Umówisz się z nim później.
Byłam już gotowa, wystroiłam się.
Czarna koronkowa koszula nocna, stringi.
Petarda, a on odwołuje spotkanie?
Dobra, zjedzmy śniadanie.
- Mam mało czasu. - Dokąd idziesz?
Na spotkanie z nowym klientem.
To jakiś szykowny biznesmen.
Miranda?
Kiedy wróci twoja seksowna sąsiadka?
Nie wiem. Lada chwila.
Długo się przyjaźnicie?
A przyjaźnimy się?
Masz ją na Insta, pilnujesz jej psa. Tak.
Jesteś zazdrosna!
- Jesteś zazdrosna! - Nie wygłupiaj się. Nie.
To ty radziłaś mi, żebym cieszyła się życiem.
Bzykasz się z nią?
Niestety, Rito,
ona ma mnie gdzieś.
Ale jakby co, dam ci znać.
Dobrze, kochanie. Musimy…
znaleźć ci faceta.
Jak najszybciej. Kiepsko to wygląda.
- Opowiedz mi o nim. - O kim?
O tym biznesmenie. Jest dziany? Seksowny?
Chyba jest spłukany.
Ma tylko sieć hoteli i apartamentowiec…
Czyli to niezłe ciacho. Nawet jeśli jest brzydki.
Mieszka w penthousie,
podarował mieszkania rodzinie.
Rany, Mirando.
Ma dobre serce.
No proszę.
Spiknij się z nim.
To twoja szansa na seks w penthousie
i orgazmy w chmurach.
Bogacze są ekscentryczni,
lubią ekstrawaganckie imprezy, trójkąty…
Wyobrażasz to sobie?
Trójkąt z nim?
Ty, on i ktoś jeszcze?
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Jak Miranda?
Sypiasz z nią?
Kolega ją polecił. Naprawiła poważny problem w jego firmie.
Nie odpowiedziałeś.
Dlaczego pytasz?
Jesteś zainteresowany?
Coś nie tak z Cléo?
Jaki szwagier dałby ci taki prezent?
To nie był prezent.
Zapłaciłem.
Gotowy?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jadę do biura. Podwieźć cię?
Nie, dzięki. Przyjdę dziś trochę później.
Cześć, Heleno. Do zobaczenia.
Heitor.
Dziś są urodziny Bernarda.
Jadę na cmentarz z Heleną. Dołączysz?
Nie mogę. Następnym razem.
Miłego dnia.
Nie wierzę, że minęło 13 lat.
Boli, jakby to było wczoraj.
Wciąż za nim tęsknię.
Ja też.
Myślę o tamtej nocy.
- Gdybym się połapał, że coś było nie tak… - Nie.
Nie obwiniaj się.
To był wypadek.
Nikt nie uratowałby mojego brata.
Chcę ci to wyjaśnić, Bernardo.
Proszę, pozwól mi wyjaśnić.
- Ty gnoju. - Przepraszam.
Ty gnoju.
Miałeś nie tykać mojej siostry.
- Nie wiedziałem… - Ty gnido.
- Czemu ona? - Nie!
Miałeś jej nie tykać…
Bernardo był moim najlepszym przyjacielem.
Bardzo za nim tęsknię.
Tak, wiem.
Wiesz, że bardzo cię kochał?
Podziwiał cię. Chciał odnieść sukces.
Być jak ty.
Cześć. Przyszłam do Heitora.
Wpuść ją, Heleno.
Czekałem na nią.
Naprawione. Masz dostęp do systemu.
Nie wiem, czy trudniej było…
to naprawić, czy zrobić na mnie wrażenie.
Ale zrobiłaś to i to.
Moje gratulacje.
Wykonałam robotę.
Ale przyznaję, że byłam w szoku.
Zabezpieczenia firmy to kpina. Trzeba sporo poprawić.
Naprawdę?
Co proponujesz?
Mam pomysł, ale potrzebuję pełnego dostępu.
Dokąd idziesz? Heitor ma spotkanie.
Co jest, do cholery?
Do męża mogę iść, kiedy chcę.
Panoszysz się tu, Diano.
Ale to nie potrwa długo. Obiecuję.
Kochanką Heitora jest dziwka czy maniaczka komputerowa?
Heitor się zakochał. No?
- Spokojnie. O co chodzi? - Nie gada ze mną. Nic nie wiem.
Po co te nerwy?
Jeśli mi nie pomożesz, będzie gorzej.
Diano, nie łykaj tego.
Kocham go.
Bardzo.
Ale on mnie ignoruje. Jakbym nie istniała.
Chcę, żeby mnie dostrzegł.
Jestem zmęczona.
Dlaczego on mnie nie kocha?
Dlaczego?
Sprawdzę twój system z domu.
Tak będzie bezpieczniej.
No dobrze.
Nie mów nikomu o naszej umowie.
Jasne?
Nie wiem, co łączy cię z Fernandem,
ale nasze rozmowy to wyłącznie nasza sprawa.
Nie ufasz mu?
Nikomu nie ufam.
I nienawidzę kłamstw.
Znalazłaś coś, co pogrąży Heitora?
Jeszcze nie. Ale zawarłam z nim układ.
Dał mi więcej czasu i szerszy dostęp.
Nadal szukam. Sprawdzę jego konta osobiste.
Jasne.
Musimy szukać dalej.
Uważaj na niego.
Jeśli coś ci się stanie,
nie wiem…
Nigdy się tak nie czułem.
Szaleję za tobą, Mirando.
Nie wiem, co mnie opętało.
Coś potężnego.
Co?
Szukam kamer.
Chyba ich tu nie ma.
A jeśli są?
Przeszkadzają ci?
Nie.
Ale bardziej wolę patrzeć.
Powinnam trzymać się z dala od Fernanda i jego rodziny, ale nie mogę.
To wszystko jest takie tajemnicze i ekscytujące.
Nagle ziściły się wszystkie moje marzenia.
Wiem, że na mnie patrzysz.
Wcale nie.
Czy poradzę sobie z rzeczywistością?
Mirando,
potrzebuję twojej pomocy.
Ale na miłość boską, nie mów nikomu.
Jestem uwięziona w hotelu.
W pokoju 1202.
Jest na…
Potrzebuję twojej pomocy.
Nie wiem, co mi zrobią. Bardzo się boję.
Musisz się z kimś dziś spotkać.
Moi znajomi skontaktują się z tobą na miejscu.
U mnie znajdziesz to, czego potrzebujesz.
Wiem, że ci się podoba!
Zostaw mnie w spokoju!
Na górnej półce jest czarne pudełko.
W środku jest strój, który musisz założyć.
Mirando, to ja miałam go założyć.
Jest tam też zaproszenie i adres.
Pomóż mi.
W tobie moja nadzieja.
Inaczej, Mirando…
zabiją mnie.
Ponoć mają informacje, które mogą mi się przydać.
Mam się z nimi spotkać wieczorem.
Nie podoba mi się to.
Lepiej odpuść. Za duże ryzyko.
Mogą cię porwać. Albo coś.
Muszę wiedzieć, kto jest biologicznym ojcem Luísy.
Zaryzykuję.
Dobra.
No to w drogę.
Nie tym razem, Rafa.
Sam to załatwię.
Płacisz mi za ochronę czy psychoterapię?
Rafa, posłuchaj.
Gdy chodzi o Luísę, wolę działać po mojemu.
Dobra.
Pójdę po samochód.
Nie wiem, czego się spodziewać.
Ani czego spodziewają się po mnie.
Coś mi mówi, że nie jestem tu tylko dla Cléo.
Czego dziś pragniesz?
Nie wiem.
Czerwona to sadomaso.
Zielona to brak ograniczeń.
A biała to podglądanie.
Biała.
Dobrze.
Luísa śpi.
Nie chcę być sama.
Mogę?
Oczywiście.
Pamiętam, gdy się zjawiłeś, jak byłam mała. Mamie odbiła szajba.
Dla niej byłeś bękartem.
Ale dla mnie byłeś starszym bratem.
Byłeś inny, przystojny.
Pomyślałam, że namącisz mi w głowie.
Ale nie.
Byłeś dla mnie prawdziwym zbawieniem.
Jesteś słodka.
Jestem do niczego, Fernando. Moja rodzina też.
Mój mąż i córka mnie nie kochają.
Ja cię kocham, Diano.
Wielu rzeczy żałuję.
Ja niczego nie żałuję.
O wielu sprawach…
nie mogłam ci powiedzieć.
Zrozumiem i wybaczę ci wszystko.
Heitor nie jest ojcem Luísy.
Co?
To kto nim jest?
Zaraz, Luísa ma już 13 lat.
Bernardo?
Halo?
Jestem zajęta.
Dobra.
Zaraz zejdę.
Mam tylko jedno zaproszenie.
Poczekaj tu.
Nic nie rób.
Heitor Prado?
Mam coś dla ciebie.
Chodź ze mną.
- Co chcesz mi powiedzieć? - Spokojnie.
Skąd ten pośpiech?
Powiedz, co wiesz.
Imię.
Imię, które chciałeś poznać.
Miranda.
Potrzebuję twojej pomocy.
Musisz się z kimś dziś spotkać.
Inaczej mnie zabiją.
Na pomoc!
Pomocy.
Gdzie ja jestem?
Powiedz coś.
Odezwij się, Diano!
Diana!
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Musimy porozmawiać, Mirando.
To on cię popchnął?
Cześć. Policja tu jest.
Musimy coś zrobić z pacjentką.
No dalej. Spójrz.
Przepraszam, proszę stąd wyjść.
Pacjentka musi odpocząć.
Nie jest w stanie zeznawać. Proszę.
Zrobimy jej tomografię.
Już na nas czekają.
- Na pewno nikt cię nie widział? - Na pewno.
Jest uśpiona, ale niedługo się ocknie.
Napisy: Łukasz Białk