Miranda, fixeches cousas moi graves.
Alguén tiña que te parar.
Diana.
Diana?
Vale.
É o edificio de Heitor?
Perdoa.
Traio un paquete para o Sr. Heitor Prado.
Podería asinarmo?
Hoxe vides máis cedo, non? É só asinar aquí?
- É, asine aquí. - Parece que mellorou o tempo.
- Non creo que chova. - Iso parece.
- Listo. De nada. - Ben, grazas.
Hoxe é 12 de outubro.
Son as 7:30 da mañá e non sei que aconteceu.
Está todo fragmentado, corrompido.
Onte á noite, naquela festa…
Lembro chegar alá…
Mais, despois,
está todo escuro.
As marcas que teño no corpo non me axudan a lembrar o que pasou.
Diana,
Heitor…
Estaban xuntos?
De verdade estaba alí Diana?
Como fun parar á casa deles?
A aquela piscina…
Teño medo. Teño moito medo.
Teño medo de min mesma.
Fernando, preciso falar contigo.
Podes vir?
É urxente. Tes que vir xa.
- Bo día, don Heitor. - Bo día, Glória.
Sabe algo de dona Diana?
Non.
Por que?
Marchou onte e aínda non volveu.
Pensei que talvez pasara a noite con vostede.
Chamáchela?
Varias veces, pero non colle.
- Entón… - Meu Deus, que pasaría?
Non te preocupes.
Ha estar na de Vitória.
Axiña ha de vir.
Dime o que sabes.
Un nome.
O nome que querías.
TEST DE ADN PROBABILIDADE DE PATERNIDADE: 0 %
Bo día.
Non é algo cedo para andares xa co móbil?
Vamos almorzar.
Un segundo, papá.
Luísa.
Mira para min.
Luísa?
E o exame de inglés?
Era de matemáticas.
Vale, pero dime. Como che foi?
Preciso falar en privado.
Perdoa, papá. Xa veño.
Don Heitor, dona Diana non está coa nai.
Acabo de falar con ela.
Isto é moi estraño.
Ela nunca pasa a noite fóra sen avisar.
Papá!
Ai, meu Deus!
Ven aquí, meu amor.
Ola, Miranda.
Vai todo ben? Que pasou?
Recibín unha mensaxe de Cléo.
Dicíame que fose a unha festa,
que uns amigos dela contactarían comigo.
E por que non me chamaches? Iría contigo.
Pregoume que o mantivese en secreto, Fernando,
que non llo contase a ninguén.
Cando cheguei, era unha festa rarísima.
Rarísima como?
Era unha festa sexual e…
Vin a Heitor alí.
E penso que non estaba só.
Pero non me lembro de máis nada, Fernando.
Creo que me drogaron, que me deron algo,
porque, cando acordei, estaba amarrada.
Esa xente é perigosa.
Non quero que te arrisques por min.
Non é por ti. Estou preocupada por Cléo, Fernando.
Iso debe ser cousa de Heitor.
Esas festas son unha fachada para ocultar a súa rede de tráfico sexual.
Son para recrutar mulleres e traficar con elas. Para iso serven as festas.
Seguro que estás ben?
Miranda, de verdade que non lembras nada máis?
Síntoo, irmán.
- Non deixes que suba ninguén, si? - Moi ben.
- Cóntame. - Morreu hai unhas cinco horas.
Non hai mazaduras nin sinais de loita.
Vale.
- Todo apunta a un afogamento. - Ben.
- Avísame cando estea o informe. - Si.
Chámome Inês Cardoso.
Son a xefa do Departamento de Homicidios.
Son a encargada do caso.
Atopou vostede o corpo?
Non, foi miña filla.
A miña filla!
- A miña filla! - Por favor, cálmese.
- A miña filla! - Dona Vitória, por favor.
- Mataches a miña filla! - Non faga isto agora.
- Matáchela! Fuches ti! - Por favor.
A miña filla!
A nai e o irmán dela viven no edificio.
Tamén unha amiga da familia e o meu gardacostas.
Todos eles teñen acceso á piscina.
Entendo.
Precisarei o vídeo da cámara de seguranza.
Non hai cámaras no edificio,
só na entrada e no garaxe.
E iso por que?
Porque non me gusta que me observen
e que controlen o que fago.
Gústame ter privacidade.
Dime, Joca.
Inês, falei co porteiro.
Parece que houbo un apagón no garaxe ás 7:00 da mañá.
O portal quedou aberto.
Ben, investigaremos iso.
Joca, preciso as gravacións de seguranza de todo o barrio.
Ben, póñome con iso.
A ver que descubrimos nesas gravacións.
Se ningún outro veciño ten problemas coa privacidade coma vostede,
xa será un avance.
- Ai, xa está. - Calma.
Déixame coidar de ti.
- Gústache coidar da xente, eh? - Si.
Pero gústame coidar de quen me gusta.
É diferente.
Tenta durmir un pouquiño.
Fernando, preciso contarche unha cousa.
Dime, Vitória.
O que?
Como dis?
Xa mo dixeron.
Zoe?
Sabe Fernando que volviches ao Brasil?
Faltan algunhas cousas
e tampouco está o uniforme do xardineiro.
Onde está a miña irmá? Quero vela.
Onde está? Preciso falar con ela.
- Debo vela. - Estana examinando.
- Déixame falar con ela. - Calma!
- Déixame vela. - Acouga.
Que lle pasou? Déixame falar coa miña irmá.
- Síntoo moito. - Aparta, Zoe.
- Queda comigo. - Miña irmá morreu! Solta!
E se el descubriu o que facía por ti?
Xa matou unha vez. Por que non o faría de novo?
Non é fácil entender o que ocorreu.
É unha historia con lagoas,
cun comezo confuso… e un final terríbel.
As marcas do meu corpo proban que todo foi real,
así como a casa onde ocorreu todo.
Ten que haber algunha pista do que pasou naquela mansión.
Se Diana estaba realmente alí e se Heitor estivo implicado.
Chámase Mansión B.
Os donos son Ricardo e Letícia Braun.
O único que atopei sobre eles é que son pais de Zoe Braun.
Zoe Braun é a muller de…
Fernando Couto.
E eu… Eu son unha parva.
Fernando está casado.
Son só unhas preguntas para ver como foron
as últimas horas da vítima.
Estivo coa súa irmá onte pola noite?
Diana estivo na miña casa sobre as 23:00.
Parecía bastante nerviosa.
Sabería dicir por que?
Dixo que o seu matrimonio ía acabar.
Intentei axudala, pero non sabía como.
Fun a unha festa con Rafael, o meu gardacostas.
Que tipo de festa?
Unha reunión social, un cóctel, unha festa infantil…?
Que loucura.
Confeso que nunca vira nada así.
Parecía que estabamos nunha peli porno.
Que pasou nesa festa, Rafael?
Pois non vin moita cousa.
Eu esperei por Heitor no coche.
Vin a Diana chegar moi nerviosa.
A cousa cheiraba mal, así que fun tras ela.
Non sei quen lle contou que eu estaba alí.
Acabamos discutindo.
Como era a súa relación?
Frecuentaban festas sexuais con outra xente? Era unha relación aberta?
Non, eu era a primeira vez que ía.
E ela?
Non o sei.
Sabe se alguén saíu do edificio onte pola noite?
Si, o señor Fernando marchou preto das 3:30 da mañá,
mais axiña volveu.
Volveu despois duns 20 minutos, máis ou menos.
Fun comprar cigarros.
Alguén máis?
Dona Vitória saíu no seu coche.
Saín a conducir.
Tranquilízame.
Cheguei cedo á casa.
Bebín un whisky
e fun durmir.
Tamén me visitou Zoe,
a muller de Fernando, o meu fillastro.
Non lembro ir ver a Vitória.
Dixo iso?
Ah, creo que fun cando Helena foi nadar.
Eu era moza de Heitor,
mais el acabou casando con Diana.
Como era a súa relación con ela?
Diana e mais eu deixamos de ser amigas hai anos, cando o meu irmán morreu.
El era o mozo dela.
Morreu na piscina, tamén.
Nunha piscina?
A vostede gústalle nadar de noite?
Gústame, si.
É un hábito moi común.
Non pensei que fose necesario mencionalo.
Non foi unha discusión importante, só unha de moitas.
Discutían moito?
Vostede está casada, axente?
Xefa.
Imaxino que non.
Se o estivese, sabería que é imposíbel ter un matrimonio longo
sen discusións.
En calquera caso, a discusión quitoume a gana de quedar na festa,
así que… marchei.
- A onde? - Ao piso de Rafael.
Estivemos alí un pouco
e chamei unha amiga.
Quedamos alí.
Pódeme dar os datos da súa amiga?
Claro.
E, despois, foi para a súa casa?
Iso, e Diana non estaba.
Sóubeno por Glória.
Pensei que estaría coa nai.
A última vez que a vin?
Onte á mañá.
Sempre me viña contar os seus problemas.
Diana xamais se mataría.
Estou segura de que non se matou.
Nunca tomaría a decisión de se quitar a vida.
Alguén matou a Diana.
Se alguén a matou, non fun eu.
Vostede amaba a súa esposa?
Non.
Ben…
Vostede foi a última persoa que viron coa vítima.
Queda detido até que confirmemos a súa coartada.
É horríbel, Luísa.
O que pasou é moi triste.
Sabes que te quero, verdade?
En serio?
Claro que si.
Es moi importante para min.
Miranda, o estado da túa avoa está empeorando moi rápido.
Perde a noción do tempo, fala da súa outra neta…
Nunca falara diso.
Nin sabía que tiñas unha irmá.
Xa non.
Desapareceu hai moito tempo. Gabriela.
Non me gusta moito falar diso. É moi difícil.
Miranda, ten un pouco máis de paciencia coa túa avoa hoxe.
Está moi confusa.
Meu amor!
Ola, avoa.
Que guapa estás hoxe.
Estivo ela aquí.
Quen, avoa?
Gabriela.
Até hoxe, arrepíntome de todo o que fixen.
Listo.
Agora imos xogar.
Xogar a que?
Non me gusta estar amarrada.
Sabes o que vai pasar?
A avoa non vai vir.
Cando te atopen, será tarde de máis.
Ten os ollos da túa nai.
Como vou entender o presente se aínda non superei o pasado?
Sei que hai cousas que xa non podo arranxar.
Pero non vou deixar que esa festa sexa unha delas.
Preciso volver a esa casa.
Deixa que te axude.
Estás ben?
Estou, todo ben.
Vives por aquí preto?
Mete a bici no coche e lévote á casa.
Non, tranquila.
Non pasa nada.
Que é isto?
É o que había na mansión, Joca. Non había máis nada.
Non había móbeis nin botellas nin rastro dunha festa.
Só iso. Parecía unha mansión fantasma.
Que estraño.
Que é iso?
O informe forense de Diana.
A forense di que a vítima morreu afogada entre as 3:00 e as 4:00.
"Asfixia por inmersión."
Puido ser un accidente ou mesmo un suicidio.
Roubaron a roupa do xardineiro, a porta do garaxe estaba aberta
e cortaron a luz.
É un homicidio, Joca.
Ven.
A amiga de Rafael confirmou a súa coartada.
Os horarios coinciden.
Entón podo marchar?
Por agora si.
Ten sorte.
É un pouco raro pensar que teño sorte
o día no que atoparon morta a miña muller, non lle parece?
Non o sei.
Pero quero que saiba que non lle vou quitar o ollo de enriba.
Un pracer.
Volve, fillo, por favor.
Precísote tanto agora. Non o entendes?
Diana, a miña Diana, morreu.
Fillo…
Que fai aquí?
Tes algo para a dor de cabeza?
Comigo non ten que finxir, si?
Ben sei que non lle importaba o máis mínimo a súa filla.
Foi Heitor.
Xa non a aturaba.
Enganábaa e maltratábaa.
- Non. - Foi el.
Fernando, non.
Non creo que fose quen de facer algo así.
Si que é.
Non sei como aguantaba tanta humillación.
A miña filla namorou do home equivocado.
Tío?
Ola, meu amor.
Fillo de puta!
Para!
Déixao, Fernando! Déixao! Estás tolo?
- Sóltao. - Heitor, es un asasino!
Estás tolo? Fernando!
Mataches a Diana!
- Sodes familia! - Mataches de novo!
Isto non vai quedar así!
Has de pagar polo que fixeches.
- Has de pagar. - Vai para a casa.
Heitor, estás ben? Como estás?
Merda. Isto é de tolos.
Sabes o que non entendo?
Como é que Diana apareceu na festa?
Ela sabía que estabas alí.
Quen a invitou debe ser o mesmo que deixou a nota no teu coche.
É todo moi estraño.
Non lle falei á policía do da nota
nin de que descubrín na festa que Luísa é filla de Bernardo.
Fixeches ben.
Mira…
Mentres eu durmía con esa moza na sala,
por casualidade, non sairías do piso, non?
Cres que eu matei a Diana, Rafael?
Irmán,
só quero que saibas que eu estou contigo pase o que pase.
Só iso.
Heitor?
Supoño que queres saber o que aconteceu na festa, non si?
Estiveches…
toda a noite
buscándome.
Pero despois eu atopeite.
Bicámonos.
E todo o mundo nos miraba,
desexando participar.
Gustouche o que che fixen?
Até te corriches.
Entramos no coche.
Fomos á miña casa.
E fodemos de novo.
Planeamos todo xuntos.
Lembras que me axudaches a matar a Diana?
Podo entrar?
A noticia xa saíu en todas as partes.
Sinto moito o da túa muller.
É por ela que vin falar contigo.
Teño outro traballo para ti.
Quero que investigues a Diana.
Confío máis en ti que na policía.
Quero saber quen era ela realmente.
Como di? Onde está Miranda?
Hai alguén implicado. Falarei con todos.
Joca, imos interrogar todos os empregados.
A paciente aínda precisa supervisión.
Ten que atopala axiña.
O cadro de Miranda é complicado.
Por sorte, non perdeu o bebé.
Está preñada?
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso