6 DE XANEIRO
Como puido facer unha cousa así Diana?
Pasei os últimos 13 anos
pensando que a culpa era miña.
Que matara o meu mellor amigo.
E agora descubro que foi ela,
a nai da miña filla,
a persoa que estaba ao meu lado,
que durmía comigo.
Esa filla de puta matou a Bernardo.
Pasei anos sentíndome coma unha merda
por unha cousa que non fixen.
Que non fixen.
Creo… creo que non é profundo.
Mira, Heitor…
dáte unha ducha fría.
Si?
Descúlpame.
Vou facer café.
Ti dúchate.
O tempo pasou, mais Heitor segue a sufrir con todo iso.
A súa relación coa familia é moi tóxica.
Fernando avisoume. Pediume que non me implicase, pero…
pero algo en min dime que faga o contrario.
Iso desconcértame.
Heitor desconcértame.
Ti queres e eu tamén.
Por que non o podemos tentar de novo?
Prometinllo a Bernardo.
Xa abonda, Heitor.
Non importa o que pense o meu irmán ou o que pensen os demais.
- Quérote todo para min. - Helena, non son bo para ti.
Prometinllo.
A tomar polo cu.
Heitor, fillo de puta! Non magoarás máis a miña irmá!
Tróuxenche unha toalla seca.
O café xa está listo.
Miranda.
Grazas.
Non é nada.
- Ola, Miranda. - Fernando.
Preocupoume a túa mensaxe. Vin correndo.
Non entendo. Que é iso do asasinato?
- Vin… - Diana matou a Bernardo.
Que pasa aquí?
Que estabades facendo?
- Fernando, é Zoe. - Que ten que ver Zoe con isto?
Ela sabíao todo desde o principio.
Que cona é isto, Miranda?
Chego aquí e Heitor sae sen camisa do teu baño.
E ese vídeo?
Non podo crer isto.
O vídeo está ben nítido.
Vese todo. Non hai dúbida ningunha.
Síntoo moito.
Cústame crer que non soubeses da existencia dese vídeo, Fernando.
A túa irmá e a túa muller ocultaron un crime
e ti non sabías nada?
Pensas que son parvo?
Estás de broma?
Sempre tivestes moitos segredos,
pero, se este é un máis deles, vouno descubrir.
Quero unha copia do vídeo.
É impresionante como che gusta usar as cousas dos outros, Helena.
A piscina, o marido…
Por que non che gusta o teu?
Hoxe non estou de humor, Diana.
Non vou perder o tempo contigo.
Iso, fuxe, como fas sempre.
Pero non vas destruír máis matrimonios na miña familia.
Vai á merda, Diana.
Ola, Helena.
Ola, pequena.
Como estás?
É todo tan raro sen mamá…
Non sei.
Ás veces penso que debería estar aquí ela e eu…
Ti que, Luísa?
Creo que non fun boa con mamá.
Non, iso non é verdade. Fuches moi boa.
Mira para min, Luísa.
Es a filla que todo o mundo querería ter.
- Diana debía estar moi orgullosa de ti. - Non!
Vale? Iso é mentira.
Todo o que aconteceu foi culpa miña.
HEITOR PRECISO FALAR URXENTEMENTE CONTIGO
Isto é horríbel. Non podo velo. Vou parar.
Pasei anos sentíndome culpábel por esa pelexa.
Pensei que morrera pola miña culpa.
Por iso me afastei de ti, Helena.
Quería que nos désemos outra oportunidade entón.
Pero Bernardo tiña razón. Eu non merecía alguén coma ti.
E, mesmo así, acabei pelexando con el.
O que fixen…
O que pensaba que fixera era imperdoábel para min.
Non che podía pedir que me perdoases.
Acababamos de comezar a saír.
Eu estaba namorado.
E, desde que vin este vídeo…
Eu…
Non podo podo deixar de pensar en nós,
na vida que non tivemos.
Na vida que puidemos ter.
Diana era unha mentireira. Mentiu toda a súa vida.
Non son o pai de Luísa.
Bernardo é o pai.
O teu irmán.
Diana non era a muller para ti.
Nunca o foi.
Síntoo…
Téñoche feito tanto dano…
Rapaces, se Zoe non canta e non atopamos máis probas,
non poderei retela moito máis.
Investigade as chamadas de Zoe,
os amigos e a familia que teña aquí…
Sei que oculta algo.
MORTA QUEN A MATOU?
Inês, e Helena?
Helena e Zoe eran as amigas de Diana,
pero traizoouna ao casar con Heitor
e rompeu a amizade.
Polo que falaron, Zoe apoiou a Helena.
Unha por diñeiro e a outra por celos.
Pode que se xuntasen para matar a Diana.
E pode que se estean encubrindo.
- Queda un pouco máis. - Abur. Non.
Teño que marchar, Helena. Déixame.
O corpo da miña filla aínda está quente.
Non vales nada, Heitor.
Abur, Helena.
E ti que, Helena?
Ti tampouco perdes o tempo.
É por iso que te odiaba Diana.
E, se depende de min,
non vas ocupar o seu lugar tan facilmente.
Non quero o lugar de ninguén.
Nunca quixen. Non o preciso.
Non o precisas?
E por que insistes tanto en foder cun home que non é teu, logo?
De que falas?
Falo de Emílio, o meu marido,
o teu amante.
Que cres que vai pensar Heitor
cando descubra o que fixeches co pai de Diana?
Non te achegues á miña familia, Helena.
Vamos deixar que eses secretos permanezan soterrados.
Emílio.
Emílio!
Ola? Zoe, ven á miña casa agora!
Polo amor de Deus! Pasou algo horríbel!
Comezo a pensar que Heitor é inocente.
Non sexas inxenua, Miranda.
É un manipulador.
Xa esqueciches como Cléo e as demais mulleres
están sufrindo por el?
Non me esquecín, Fernando, pero el está mal.
- Esta historia afectoulle moito. - Está finxindo.
Intenta confundirte, Miranda.
Estate roldando,
entrando na túa casa. Hoxe mesmo se duchou aquí.
Penso que, dalgunha maneira, xa formas parte do seu xogo.
- Eu? - Si, Miranda.
Estaste implicando.
Non ves que te está a converter nunha peza do seu xogo?
Ola. Podo axudala con algo?
Talvez.
Podo entrar?
Quere auga, un café ou algunha cousa?
Non, grazas.
Só quero facerlle unha pregunta.
Cando Heitor decidiu quedar con Diana,
vostedes estaban xuntos, certo?
Entón, el deixouna a vostede para estar con ela.
A miña dúbida é a seguinte:
despois de todo iso, como é que non se afastou del?
Ao contrario,
cada vez achegouse máis,
traballando para el,
compartindo edificio.
Meu irmán era socio da empresa de Heitor
e eu herdei a súa parte.
E Diana?
Non se celaba ao estar vostede tan preto do seu home?
Xa pasaran 13 anos.
Xa teño completamente superado o dela con Heitor.
Superado?
Xa lle dixen que si. Podo axudala con algo máis?
Polo momento non.
Fernando fala coma se el non fose parte do xogo.
Non sei cal dos dous vai gañar.
Só sei que eu non vou quedar mirando.
Irei tras a verdade.
Se Heitor fixo todo o que di Fernando,
seguro que deixou un rastro.
DISPOSITIVO CONECTADO
FERNANDO CEAMOS XUNTOS HOXE Á NOITE?
AQUÍ NA CASA. ESPÉROTE ÁS NOVE.
HEITOR DESCUBRICHES ALGO SOBRE DIANA?
Imos coa música, entón?
Escoitade. Dádeo todo, si?
Cinco, seis, sete, oito.
E un, dous, tres, catro,
cinco, seis, sete, oito.
Veña. Shakira.
Shakira. Moi ben.
Así, ben rico.
Así se fai!
Iso é!
Agora, preparádevos.
Aí vén a pose e acabamos!
Encántame!
Grazas, meu amor.
- Ensaiade para a próxima, si? - Si.
Bicos.
CHAMADA DE OTTO COLLER - REXEITAR
REXEITAR
Que fas aquí?
Pois vin aprender a bailar.
Non borraches o meu número, mentireiro?
Como non? Borreino diante de ti.
Esquecíchelo ou que?
Puxeches o apelido.
Así que o busquei en Google, fun escarvando…
e aquí estou.
Todo iso só para me ver?
Non.
Vin aprender a bailar.
En serio. Até me inscribín na recepción.
- En serio? - En serio.
Moi ben.
Entón que?
Podo ser o teu alumno?
En fin, se de verdade queres aprender a bailar, non podo impedircho.
Pero a nosa relación será estritamente profesional, si?
Somos profesora e alumno, só iso.
Iso é todo o que quero.
Bailas moi ben.
Así, profesionalmente falando.
Xa entendín. Estivéchesme espiando?
Parécesme incríbel.
E o teu xefe?
Que ten?
A miña amiga traballa para el.
Ah, si?
En serio?
Estábasme espiando e non o sabías?
Non o sabía, xúroo.
Agarda. Pensas que vin por iso?
Estou aquí porque me tes cativado, Rita.
Desde o primeiro momento.
O teu xeito ao andar.
O linda que estás cando te atracan.
Non podo crer o que escoito. Meu Deus.
Vai en serio.
Todo o que quero…
é aprender a bailar.
INTRODUZA O CONTRASINAL
FAMILIA NOVO CARTAFOL
- Ola. - Ola.
Que tal, amiga?
Desculpa que veña a esta hora. É que estou moi confundida. Creo que…
- Preciso o teu consello. - Que foi?
Rafael, o garda de seguridade.
O de Heitor?
Que ten?
Moza, non me coñeces?
Estou namoradísima xa.
Sei que dixen que non ía volver estar con homes dese tipo.
Xa o sei, pero…
Ai, é tan riquiño…
Matriculouse na miña clase só para me ver, para estar preto.
Non sei se vou conseguir resistir.
Ai, amiga… Non te relaciones con esa xente.
Son perigosos.
Por? Que queres dicir con perigosos?
Asasinaron a esposa de Heitor
e el é un dos sospeitosos.
Meu Deus.
Pero, se ese tipo matou a muller,
Rafael debe saber algo, non?
Os gardas sábeno todo.
Podería ser cómplice del.
Aínda non hai nada demostrado,
pero…
anda con coidado.
Si? Non te involucres.
Si, de acordo.
- Saca de aí! - Ei, son eu.
Hostia, Otto!
- Son eu! - Perdoa.
Que carallo fas seguíndome?
Mancáchesme.
- Perdoa. - Aquí.
Non consigo esquecerte.
E a túa muller, Otto?
Perdeu o bebé.
Síntoo moito.
Non podo estar sen ti.
Deixareina. Estaremos xuntos.
Agora?
- Estaremos xuntos. - Non.
- Si? - Agora non.
Xa é tarde.
Que queres dicir?
Xa estás con outro?
Talvez.
Abur, Otto.
Abur.
Estás moi guapa.
Estanme pasando moitas cousas malas.
Preciso lembrar as partes boas.
Desculpa, non quería interromper.
Decidín entregarlle o vídeo á policía.
- Quería que o soubeses. - Moi ben.
Boa noite.
Creo que tes razón. Non podemos confiar en Heitor.
Atopei unhas fotos de Cléo. Debemos actuar axiña.
Estou seguro de que as deixou aí para que as atopases.
É moi perigoso.
Tes que andar con ollo, Miranda.
Está atenta.
Miranda, gustouche o que che fixen?
- Puta! - Que?
Fernando volverá comigo, entendes?
- Sae! - Non sabes con quen te metes.
Fernando está tolo e eu aínda máis.
Que dis? Sae de aquí!
Se eu fose ti, afastaríame desta familia.
Aínda tes tempo de xogar aos hackers noutro sitio.
Xa non sei o que é verdade e o que non.
Estou tendo alucinacións e…
Que pensa que é? É a enfermidade, que empeza?
Estou moi confusa.
Tes que tomar unha decisión, Miranda.
Tes que facer as probas e confirmar se tes a síndrome ou non.
Mira a túa avoa.
Agora alucina coa túa irmá, Gabriela.
Podo ir ver a miña avoa?
Gabriela! Que ben que viñeses!
É Miranda, avoa.
Miranda, a túa neta. Miranda.
Si?
Gabriela.
Que ben. Teño pensado moito en ti.
Preciso pedirche unha cousa.
Gabriela,
para…
de odiar a túa irmá.
Ela non ten culpa.
Ela non ten culpa de nada.
A culpa é miña.
Eu boteite da casa.
Gabriela, perdóame, por favor.
Prométeme, Gabriela, que vas…
que vas coidar de Miranda.
É a túa irmanciña.
Promételo?
Prométoo.
Prométoo, avoa.
Prométoo.
Miranda.
A miña Miranda.
Primeiro de novembro. Acabo de visitar a avoa.
Non consigo aceptar que vaia ter o mesmo destino ca ela.
A culpa, o resentimento, a loucura…
Debo centrarme no agora.
Por moi turbulento que sexa o presente,
é a única cousa que podo controlar.
Úrxeme falar con Zoe. Tes noticias dela?
Polo do vídeo, non?
Xa o sabes?
Amosoumo Heitor.
Ela estaba alí, vendo todo e sen facer nada.
En fin, xa a soltou a policía. Avísasme?
Claro. Se aparece ou sei algo, avísote.
Grazas.
Xa cerro a porta.
Agora sae de aquí, Zoe. Non che debo máis nada.
Quédame só unha cousiña por resolver e logo xa marcho para sempre.
Ola.
Grazas por vires.
Miranda, todo segue sendo moi confuso.
Preciso entender todo antes de actuar.
Por iso quero enviarlle o vídeo á policía, mais de forma anónima.
Podes facer iso?
Claro que podo.
Agora?
- Agora? Si. - Podes facelo agora?
Podo, si.
NIÑODAVÍBORA.MP4
Non llo contes a Fernando.
Diga?
Moi ben.
Zoe está aquí na empresa. Vou falar con ela.
Débeme unha explicación.
(SEN ASUNTO)
NIÑODAVÍVORA.MP4
Doutora Alice, por favor.
Por favor. Por que me fai isto?
Agora vas quedar durmida.
Non vas sentir nada.
Cando acordes,
o bebé xa non estará.
O bebé? Estou preñada?
Non o faga.
Dareille todo o que queira.
Dareille calquera cousa. Pare.
Axúdeme, por favor.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso