7 DE XANEIRO
Levanta. Pon isto.
Vamos.
Ven!
Veña, Miranda!
- Ven! - Espera, oíches iso?
Médica filla de puta!
- De quen é ese corpo? - Calma. É Zoe Braun.
- Non sabemos… Exacto. - Zoe Braun?
- Non sabemos… - É a miña ex.
- Non sei que pasou. - Debe quedar aquí.
Non creo que sexa Zoe. Meu Deus.
Aínda non sabemos que ocorreu.
Papá!
Luísa!
- Espera aí, Luísa! - Papá!
- Déixea. - É filla de Heitor.
Déixea entrar.
Papá!
- Tranquila. - Que ocorre, papá?
- Teño medo. - Acouga.
Heitor, que pasou?
Zoe morreu.
Aínda non saben nada.
Van pechar o edificio. Non pode saír ninguén.
E ti que? Precisas algo?
Non, ti vixía o que fan.
Vostede atopou o corpo, non?
Lémbroa.
Desculpe, pero nunca estiven aquí.
Aquí non.
Foi preto da mansión da familia de Zoe.
Ía en bicicleta e eu atropeleina.
Si, lémbroo.
Quero dicir,
máis ou menos.
Que facía alí aquel día?
Paseaba coa bicicleta.
Paseaba.
Entendo.
E que facía na empresa
onde se atopou o corpo da filla dos donos da casa
preto da cal paseaba?
Pasaba, tamén?
Non.
Traballo para Heitor.
Coñecía a vítima?
Coñecía. Coñecina na casa de Fernando.
Fernando?
Traballa para el?
Non.
Fernando e mais eu estamos saíndo.
Entendo.
Miranda, faremos o seguinte:
vaime contar todo o que descubriu desde que empezou na empresa.
Non teño moito que dicir, a verdade.
Fernando presentoume a Heitor
porque traballo con sistemas de seguranza.
Atopei os corpos de Diana e de Zoe.
Dáme medo que a próxima sexa Cléo.
Non podo deixar que a morte me venza outra vez.
Disque a morte é inevitábel, mais non as que acontecen preto de min.
SEI O QUE FIXECHES!
Está quieta, filla.
Non espreites. Imos xogar ás agachadas.
Ola, entra.
- Estrañábate. - Espera.
- Espera un pouquiño! - Non!
- Non, quéroo agora. - Espera, non.
Espera.
- Para! - Non! Ven aquí!
Ven aquí.
Para!
Merda.
Mamá?
Mamá morreu.
E a culpa é toda túa.
Sólteme!
Xa está a autopsia de Zoe.
O modus operandi é diferente ao de Diana. Parece outro asasino.
Non, Joca. Isto é moi estraño.
A morte de Zoe e Diana están relacionadas, seguro.
Pero non consigo atopar un denominador común e chegar a un nome.
Non teño o quen
nin o porqué.
É imposíbel saber quen enviou o vídeo de Diana e Bernardo.
O encriptado é ben profesional.
Aí lle deches, rapaz.
A profesional da tecnoloxía é o noso denominador común.
Non o entendes, Joca?
- Miranda. - Ola.
Estiven traballando na de Heitor e pasei a ver como estabas.
Non durmín nada.
Falei cos pais de Zoe. Vanse ocupar de todo.
Así que lles entreguen o corpo, mandarana para España.
Vana enterrar alá.
Fernando, ti que pensas que pasou?
Non o sei, Miranda.
Zoe chamoume superasustada.
Debía marchar do país canto antes.
Tentei axudala, pero…
cheguei tarde.
Cando cheguei… Xa o viches, estabas alí.
Fernando, perdoa.
Non cho dixen antes, pero, o día que durmín aquí,
Zoe espertoume desesperada.
Estaba fóra de si. Empezou a berrar comigo.
Quedoume ben claro
que aínda lle gustabas e quería volver contigo.
E que lle ía facer eu? Separámonos hai anos.
Eu só quero estar contigo.
Estouno perdendo todo.
Precísote preto de min.
Estou aquí, oíches?
Non sei se cho dixen.
Quéroche agradecer que esteas aquí comigo,
por aceptar facer a proba de ADN.
Grazas.
Significa moito.
Quero que contes comigo sempre.
Helena.
Non, agora non.
Para, en serio.
Teño a cabeza noutro sitio.
Noutro sitio? En serio?
Perdoa.
É por Luísa. Non está ben.
Estou preocupado. Está diferente.
Todo isto afectoulle moito.
Xa lle dou o recado. Ben, boa tarde.
Papá, vou ver a Luísa, vale? Xa volvo.
Fillo.
Non quero vexas máis a Luísa.
Por que non?
Se don Heitor ve que andas coa filla, vas ter problemas.
- Pero somos amigos, papá. - Tanto me ten.
Parece que non entendes.
Non podemos mesturarnos cos xefes.
Cada un no seu sitio.
Non te quero ver máis con esa rapaza por aí.
Don Heitor pediu que che mostrase o computador.
Está na oficina.
Aquí.
Ti coma na súa casa. Queres auga ou café?
Glória, volvo máis tarde.
Luísa di que está cansa. Igual ceo con ela despois.
Si, señora.
Está é Miranda. Traballa con don Heitor.
A hacker.
Ti atopaches o corpo de Zoe, non?
Atopei, por desgraza.
Non tes que te lamentar tanto.
Esa muller non valía nada.
Se me precisas, chámame, si?
Con permiso. Diga?
Lorenzo, estou moi decepcionada.
Es o meu fillo.
Non deberías chamar, deberías vir aquí.
Nin sequera viñeches ao funeral de Diana.
RECUPERANDO ARQUIVOS ELIMINADOS
10 DE OUTUBRO SEN TÍTULO.MOV
Ola.
Sabes quen son?
A señorita de compañía do teu marido.
A que lle vai facer esquecer ese sexo aburrido,
tedioso
e conservador que tes con el.
A que vai facer…
que morra do pracer.
E dígoche máis: el non é o único que vai morrer.
Heitor, cóntalle o que imos facer.
Ola.
Luísa?
Non te achegues, por favor.
Só quero falar.
Non, non te achegues a min.
Non quero seguir vivindo.
Tranquila.
Valo superar, Luísa.
- Seino. - Non, nunca o vou superar.
Vas, claro que si.
Sei do que falo.
Eu perdín o meu pai…
a miña nai
e a miña irmá, a todos…
uns detrás dos outros.
Precisei moita forza.
Atopei dentro de min unha…
forza que me axudou e…
Ti tes esa forza, Luísa.
Valo superar.
Confía en min, superaralo.
Son unha persoa horríbel.
Eu matei a miña nai.
Non creo que sexa verdade.
É que…
hai un tempo, coñecín un rapaz en Internet.
Ao principio, era xenial.
Era moi divertido, pero logo…
volveuse raro.
Empeñouse en xogar a verdade ou reto.
Facíame preguntas e, se non respondía,
mandábame facer algo.
Eu facía todo o que me pedía, aínda que estivese nerviosa.
E rompín o brazo pola súa culpa.
Perdóame, Miranda.
Estou aquí.
Ese tipo pediume que lle mandase fotos en bikini.
Mandei só unha, pero non se vía moi ben.
Pediume outra, pero eu xa non o aturaba máis.
Non quería seguir xogando.
Entón, púxose tolo
e dixo nos ía pasar algo moi malo a min e á miña familia.
E pasou.
A miña nai morreu e sei que foi el.
E a culpa é toda miña.
Non.
Xa non sei que máis facer.
Teño medo de que mate o meu pai tamén.
Acouga.
Solucionareino, si?
Confía en min.
Toma un café, querida.
Grazas, Glória.
Quedou durmida no sofá.
Debe estar derreada, pobriña.
- Vou avisar a don Heitor. - Non.
Non o chames. Xa falo eu con el.
- É mellor que por teléfono. - Glória!
- Ola, Rafa. - Que tal?
- Podo coller un café? - Como vai todo, Rafa?
Non me podo queixar.
O conxuro que me botaches funcionou, sabes?
- Coñecín unha moza especial. - Agora pórtate ben, Rafa.
Ti cres?
Ei.
Ti es a amiga de Rita, non?
Miranda.
Ti es Rafael?
Son. Queres máis café?
Ah, si. Só un pouquiño.
Estaba falando dela agora.
Rita…
Rita é extraordinaria.
Estou… Grazas.
Estou medio hipnotizado por ela, sabes?
Rita é…
unha muller incríbel, marabillosa.
Nin parece real. Mais…
As súas relacións foron todas horrorosas.
Merece un home bo,
un home moi especial.
Como…
alguén mellor ca min? É iso?
Mire, non espere verme por aí, chorando polas esquinas,
lamentándome polo que ocorreu con Zoe.
Ela nunca me gustou.
Non era misterio ningún.
Foi unha amiga pésima para miña filla.
Na súa familia hai moitas mortes tráxicas, non, Vitória?
Élle un drama.
É.
Algunhas impórtanme máis.
Mais outras…
Xa.
En fin, que sabe sobre a morte de Bernardo?
- Estaba alí? - Non!
- Viu algo? - Non.
Eu nunca desconfiei de que fose Diana.
Pensaba que fora un accidente.
Non o podo crer.
Pero, independentemente do que fixese,
quero xustiza para a miña filla.
A túa amiga… Miranda, non era?
Estaba na casa do meu xefe hoxe. Díxome que fose bo contigo.
É porque pensa que podes ser perigoso.
Ah, si?
E se estivese no certo?
Non me coñeces.
E se te matase…
de tanto bailar forró?
- Ao forró si que lle pego ben. - Xa vexo.
Mira.
Mira o que sei facer.
- Calma, Heitor. - Vouno matar.
Non vas matalo.
O moi fillo de puta acósaa.
Para pillar ese tipo de persoa hai que ter a cabeza fría.
Non podo manter a cabeza fría. Falamos da miña filla.
- Esco… - Luísa ten 12 anos, é unha nena.
Escoita! Eu sei do que falo.
Vou atopar a persoa que lle manda esas mensaxes.
USUARIO: PINKLULU INICIAR SESIÓN
PINKLULU: OLA, ESTÁS AÍ?
NICOL4 ESTÁ ESCRIBINDO
OLA DESAPARECIDA HAI TEMPO QUE NON ESCRIBES
CABREÁCHESTE?
Vouno entreter para rastrexar a súa localización.
VERDADE OU RETO? ATRÉVESTE?
BUSCANDO ENDEREZO IP IP LOCAL: TURQUÍA
E NON ME VOU ATREVER! TEÑO UN BIKINI NOVO
SEGURO QUE CHE QUEDA XENIAL
AS FOTOS ABÚRRENME… QUEDAMOS?
ESTOU FÓRA DA CIDADE
BUSCANDO ENDEREZO IP IP LOCAL: RUSIA
Vou matar ese fillo de puta.
Atopei o enderezo.
Xenial. Vamos alá.
Non.
- Por que non? - Valo entregar á policía.
Que policía, Miranda? Está ameazando a miña filla.
A policía é inútil. Non van facer nada. Sábelo.
Heitor, síntoo, pero non creo en tomar a xustiza pola man.
Miranda, dáme o enderezo.
Falo en serio.
É unha orde.
Es a miña empregada. Obedece.
Son a túa empregada, non a túa propiedade.
Non che vou dar o enderezo.
Non o vas atopar. Só eu sei como chegar.
Miranda.
Dime o enderezo.
Agora.
Só falarei coa policía.
Véseme que pasei por moitas merdas.
Grazas. Coma que?
Crieime na rúa, Rita.
Saín con todo tipo de mulleres,
probei toda droga canta hai.
Houbo unha época na que vendía.
Daquela consumía máis do que vendía.
Apostaba máis diñeiro do que tiña.
Teño un problema co xogo.
Mellor paro, non? Tes cara de asustada.
Si, mellor.
Polo menos, hoxe en día xa non consumo nada.
Hai tempo que estou limpo.
Son un traballador honrado, pero, se non queres estar comigo,
entendereino.
Non debería estar contigo, non?
Pero eu sei defenderme.
OTTO NON ME VOU RENDER
Que? Unha sobremesa?
Aínda hai oco, non?
É que me gusta estar en forma.
Deus me libre.
Xesús, xa as pasei negras coa miña nai.
Aninha, pono na miña conta.
- Non, para. Pago eu. - Non fai falta.
- Xa pagarás a próxima. - Seguro?
- Grazas. - Eu fun miss, sabías?
O que?
Espera. Miss de onde?
Meu amor, tes diante a Miss Belenzinho 2006, entendes?
- Vaia, en serio? - Sonche do que non hai.
A ver iso, entón.
Ven aquí, miss.
Veña, Rafael.
Marcho para a casa, que morro co sono.
Ah, si?
Veña, vou subir.
Vives aquí?
Teño un pisiño arriba.
Non me invitas a subir?
Por que non?
Xa tiven un monte de relacións baseadas no sexo
e ningunha funcionou.
Agora quero probar algo diferente.
Como?
Sabes por que?
- Por que? - Quero unha historia de amor.
Collémolo coas mans na masa, Miranda.
Cando chegamos, estaba conectado.
Temos o seu computador.
Vaia. Grazas por resolver isto tan rápido.
- Non sei como agradecerllo. - Non o fixen por vós.
Fíxeno pola nena.
Non quero depredadores soltos.
Grazas. Xa vamos para aí.
Heitor! Que pasou?
Estano interrogando.
- Só quero cinco minutos con el. - Debestes avisarme!
Foi todo moi rápido.
Non podo crer que permitise isto.
Tiñamos ese merdento diante do nariz!
Isto é serio, Heitor! Debiches avisarme.
E ti, Miranda?
- Como non chamaches? - Xa estamos aquí, si?
Estamos resolvéndoo.
Miranda non te chamou porque o pai son eu, entendes?
Está nunha boa lea.
O computador está cheo de fotos de nenas espidas.
Non vai saír de aquí tan axiña.
E, xa que está aquí,
debería cooperar.
Vostede ameazou a Luísa.
Dixo que, se non enviaba fotos, pasaría algo terríbel.
Non as mandou e a súa nai apareceu morta.
- Eu non fun. - Que é o seu cómplice?
O tipo vestido de xardineiro?
Fale!
Cando se é máis novo,
parece que todo o malo que pasa durará para sempre.
Non vales nada!
Vouche ensinar quen manda.
- Párao. Por favor, Miranda! - Non berres!
- Se berras, xa sabes o que pasa! - Axúdame!
- Fai algo! - Porca! Cala a boca!
Miranda!
Chama a avoa, por favor!
Miranda!
Non podo mudar o pasado,
pero agora podo actuar doutro xeito.
Vin que estades sacando as cousas de Cléo.
- Que pasou? - Non pagou o alugueiro e botárona.
Imos dar as cousas dela. Queres botar unha ollada?
- Hai máis? - Xa está. Era a última.
Ben, grazas.
- De nada. - Se teño noticias…
Si. Calquera cousa, avisa.
Diario de Cléo,
páxina 18.
"Ao final dei atopado a miña familia.
Que loucura.
Coincidencia? Destino?
Ao mesmo tempo, teño moito medo.
Eles son poderosos de máis.
Sobre todo el.
Sei que estou en perigo."
Bo día, filla.
Descansaches?
Podo preguntarche unha cousa?
Podes.
Foi el quen matou a mamá?
Aínda non o sabemos.
Están investigándoo.
Miranda fixo un traballo excelente e está preso.
Xa non che pode facer mal.
Ese rapaz ten o valor de vir até aquí despois do que fixo o seu pai.
Déixame falar con el. Agarda aquí.
O meu pai non fixo nada.
Dille que o saque do cárcere.
Era eu o que mandaba as mensaxes.
El planeou todo para protexerme.
O que di o mozo non encaixa.
Intenta salvar o pai, pero ese pai non ten salvación.
Atopamos cousas moi fortes no seu computador.
Por sorte, non ocorreu nada coa súa filla.
- E Diana? - Non atopei a conexión.
El négaa, pero seguirei investigando.
Ben.
Non consigo entender como foi capaz de facer algo así.
El sabía canto me gusta Luísa.
HELENA THOMPSON XA ESTÁN OS RESULTADOS DO ADN
Quería agradecerche o que fixeches por Luísa.
Fixeches moito por ela e non tiñas por que.
Grazas.
Hai algo que aínda non sabes.
Luísa non é a miña filla.
Pedinlle a Helena que fixese unha proba de ADN.
O resultado deu negativo.
Se non están emparentadas, Luísa non é filla de Bernardo.
Tampouco é miña.
Non sei quen é o pai.
Tranquilo. Seguirei investigando e descubrirei quen é o pai.
Saberemos a verdade.
Quería desculparme polo que dixen onte.
Ti traballas para min,
pero quero que o saibas:
para min es máis ca unha empregada.
ASFIXIA POR INMERSIÓN CORPO ATOPADO POLA FILLA, LUÍSA
MANSIÓN (?) - ZOE BRAUN QUEN A MATOU?
MANDABA DIÑEIRO A ZOE? PQ?
- Pódese? - Entra.
Oín que andas metida nunha lea.
Pois si, Joca.
Os de arriba, sabes?
O xefe de Homicidios presióname.
Pero xa está. Non teño nada.
O do porteiro foi só unha coincidencia.
Non ten nada que ver coas mortes de Diana e Zoe.
Agora, queres saber doutra coincidencia?
Miranda, Joca.
Pode que estea máis implicada no asunto do que pensamos.
Remexe o seu pasado.
Descubriremos algo que conecte esta muller con todo.
SOSPEITOSA
Ai, que cousiña linda.
Meu Deus!
NOTIFICACIÓN UN ARQUIVO ANÓNIMO
ACEPTAR
TI ES A SEGUINTE
Rafael?
2 MESES DESPOIS
Idiota. Veña, Miranda!
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso