SIÓDMY STYCZNIA
Wstawaj. Załóż to.
Idziemy.
Szybko.
Pospiesz się!
Szybko!
- Pospiesz się! - Słyszałaś to?
Jebana lekarka!
PODGLĄDACZKA
DWA MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
- Kto tam leży? - Spokojnie. To Zoe Braun.
- Nie mamy… pewności. - Zoe Braun?
- Nie wiemy… - To moja eks żona.
- Nie wiem, co się stało. - Zostań tu.
Nie wierzę, że to Zoe. Boże.
Wciąż nie wiemy, co się stało.
Tato!
Luísa!
- Czekaj, Luíso! - Tato!
- Proszę. - To córka Heitora.
Proszę ją wpuścić.
Tato!
- Już dobrze. - Co się dzieje, tato?
- Boję się. - Już dobrze.
Heitor, co się stało?
Zoe nie żyje.
Jeszcze nic nie wiemy.
Zamykają budynek, żeby nikt nie wyszedł.
A ty? Potrzebujesz czegoś?
Nie. Miej na nich oko.
To ty znalazłaś ciało, prawda?
Pamiętam cię.
Przepraszam, jestem tu pierwszy raz.
Nie stąd.
To było niedaleko posiadłości Zoe.
Jechałaś na rowerze, potrąciłam cię.
Tak, pamiętam.
Coś…
mi świta.
Co tam robiłaś?
Wybrałam się na przejażdżkę.
Na przejażdżkę.
Jasne.
Co robiłaś w firmie,
gdy znalazłaś ciało córki właściciela rezydencji?
Gdy tamtędy przejeżdżałaś.
Przystanek na trasie?
Nie.
Pracuję dla Heitora.
Znałaś ofiarę?
Tak. Poznałam ją w domu Fernanda.
Fernando?
Kolejny pracodawca?
Nie.
Fernando i ja… się spotykamy.
Rozumiem.
Posłuchaj, Mirando.
Powiesz mi o wszystkim, czego się dowiedziałaś w firmie.
Nie mam wiele do powiedzenia.
Fernando przedstawił mnie Heitorowi,
bo zajmuję się systemami bezpieczeństwa.
Znalazłam ciała Diany i Zoe.
Boję się, że Cléo będzie następna.
Śmierć nie może znowu wygrać.
Śmierć jest ponoć nieunikniona, ale one zginęły przedwcześnie.
WIEM, CO ZROBIŁAŚ!
Cicho, skarbie.
Nie podglądaj. Bawimy się w chowanego.
Cześć. Wejdź.
- Tęskniłem. - Czekaj.
- Nie.
- Nie chcę czekać. - Czekaj. Nie.
Czekaj.
- Przestań! - Nie. Chodź tu.
Chodź tu.
Przestań!
Kurwa.
Mamo?
Mama nie żyje.
To twoja wina.
Puść mnie!
Mamy raport z autopsji Zoe.
Zginęła inaczej niż Diana. Sprawy raczej nie są powiązane.
Nie, Joca. To bardzo dziwne.
Jestem przekonana, że coś łączy te sprawy.
Muszę znaleźć wspólny mianownik.
Nie mam sprawcy…
ani motywu.
A nagranie, na którym Diana zabija Bernarda,
jest profesjonalnie zaszyfrowane.
No właśnie.
Wspólny mianownik to informatyk.
Rozumiesz, Joca?
- Miranda. - Cześć.
Pracuję u Heitora i chciałam zobaczyć, jak sobie radzisz.
Nie sypiam.
Rodzice Zoe wszystkim się zajmą.
Ciało zostanie wysłane do Hiszpanii.
Tam ją pochowają.
Fernando, jak myślisz, co się stało?
Nie wiem.
Zoe zadzwoniła przestraszona.
Chciała szybko opuścić kraj.
Próbowałem jej pomóc,
ale nie zdążyłem.
Widziałaś, jak to wyglądało. Byłaś tam.
Fernando, wybacz.
Nie mówiłam ci, ale tamtej nocy
Zoe mnie obudziła. Była zrozpaczona.
I wzburzona. Zaczęła się ze mną kłócić.
I było jasne,
że coś do ciebie czuje i chce do ciebie wrócić.
Co miałbym zrobić? Rozstaliśmy się dawno temu.
Chcę być z tobą.
Tracę wszystko, Mirando.
Musisz być blisko mnie.
Jestem przy tobie. Jasne?
Nie wiem, czy już
dziękowałem ci za to, że jesteś tu ze mną.
Że zgodziłaś się na badania DNA.
Dziękuję.
- To wiele dla mnie znaczy. - Zawsze możesz na mnie liczyć.
Heleno.
Nie teraz.
Przestań. Poważnie.
Mam sporo na głowie.
Sporo na głowie? Serio?
Przepraszam.
Coś jest nie tak z Luísą.
Martwię się o nią. Zmieniła się.
Bardzo to wszystko przeżyła.
Dam mu znać. Na razie.
Tato, idę do Luísy. Zaraz wrócę.
Synu?
Nie chcę, żebyś się z nią spotykał.
Czemu nie?
Panu Heitorowi nie spodoba się, że z nią flirtujesz.
- To moja przyjaciółka. - Nieważne.
Synu, chyba nie rozumiesz.
Nie powinniśmy zadawać się z szefami.
Musimy zachować dystans.
Więcej się z nią nie spotykaj.
Pan Heitor prosił, żebym pokazała pani komputer.
Proszę.
Tutaj.
Proszę się rozgościć. Napije się pani czegoś?
Glório, wrócę później.
Luísa jest zmęczona. Może później zjem z nią kolację.
Oczywiście.
To Miranda, pracuje z panem Heitorem.
Hakerka.
To ty znalazłaś ciało Zoe, prawda?
Niestety. Tak.
Nie przejmuj się.
Ona była do niczego.
W razie czego proszę dać znać.
Przepraszam. Halo?
Lorenzo, jestem na ciebie zła.
Jesteś moim synem.
Zamiast dzwonić, powinieneś tu być.
Nawet nie byłeś na pogrzebie Diany.
ODZYSKIWANIE SKASOWANYCH PLIKÓW
DZIESIĄTY PAŹDZIERNIKA BEZ TYTUŁU
Cześć.
Wiesz, kim jestem?
Call girl twojego męża.
Sprawię, że zapomni o nijakim,
monotonnym,
i biernym seksie, który uprawiacie.
To ja…
zabiję go przyjemnością.
Powiem ci coś jeszcze. Nie tylko on umrze.
Heitor, powiedz jej, co zrobimy.
Cześć.
Luísa?
Zostaw mnie, proszę.
Chcę tylko porozmawiać.
Nie podchodź bliżej.
Nie chcę już żyć.
Spokojnie.
Poradzisz sobie z tym.
- Na pewno. - Nie poradzę sobie.
Ależ tak.
Wiem, co mówię.
Straciłem tatę…
mamę…
i siostrę…
Wszystkich po kolei.
Musiałam być bardzo silna.
Znalazłam w sobie siłę, która…
Która mi pomogła…
Też masz tę siłę, Luíso.
Poradzisz sobie z tym.
Zaufaj mi. Poradzisz sobie.
Jestem okropną osobą.
Zabiłam mamę.
To raczej nieprawda.
Tylko że…
jakiś czas temu poznałam chłopaka w sieci.
Na początku było fajnie.
Był zabawny, ale…
Zrobiło się dziwnie.
Chciał zagrać w prawda czy wyzwanie.
Gdy nie odpowiadałam na jego pytania,
stawiał mi wyzwania.
Stresowałam się, ale zrobiłam wszystko, o co mnie prosił.
Przez niego złamałam rękę.
Przepraszam, Mirando.
Jestem przy tobie.
Jestem tutaj.
Chciał moje zdjęcie w bikini.
Wysłałam tylko jedno, niewyraźne.
Poprosił o kolejne, ale miałam dość.
Nie chciałam już grać.
Potem mu odbiło,
zagroził, że rodzicom stanie się coś złego.
I tak było.
Wiem, że on zabił moją mamę.
To moja wina.
Nie.
Nie wiem, co robić.
Boję się, że zabije też mojego tatę.
Nie martw się.
Coś wymyślę.
Zaufaj mi.
Dziękuję, Glório.
Zasnęła na kanapie.
Na pewno jest wyczerpana.
- Powiem panu Heitorowi. - Nie.
Nie dzwoń do niego. Ja z nim pogadam.
- W cztery oczy będzie lepiej. - Glório!
- Cześć, Rafa. - Siema.
- Napiję się kawy. - Jak się masz, Rafa?
Nie mogę narzekać.
Twoje zaklęcie zadziałało.
- Poznałem wyjątkową kobietę. - Czas się ogarnąć.
Tak sądzisz?
Hej.
Znajoma Rity, prawda?
Miranda.
Jesteś Rafael?
Tak. Dolać ci kawy?
Tak. Trochę.
Właśnie mówiłem o Ricie.
Rita…
Rita jest cudowna.
Ja… Dziękuję.
Zahipnotyzowała mnie, wiesz?
Rita jest…
niesamowitą kobietą.
Aż do przesady. Ale…
nie miała szczęścia do facetów.
Zasługuje na dobrego mężczyznę.
Wyjątkowego.
Kogoś…
lepszego ode mnie? O to chodzi?
Nie mam zamiaru rozpaczać i smucić się
z powodu tego, co spotkało Zoe.
Nigdy jej nie lubiłam.
To żadna tajemnica.
Była okropną przyjaciółką mojej córki.
Tragiczna śmierć prześladuje twoją rodzinę.
Przeżyliście dramaty.
Zgadza się.
Zależy mi tylko na części rodziny…
A reszta…
Rozumiem.
Co wiesz o śmierci Bernarda?
- Byłaś tam? - Nie!
- Widziałaś coś? - Nie.
Nie podejrzewałam Diany.
Myślałam, że to był wypadek.
Nie mogę w to uwierzyć.
Ale bez względu na to, co zrobiła,
chcę sprawiedliwości dla córki.
Twoja przyjaciółka… Miranda, tak?
Była dziś u mojego szefa. Kazała mi cię dobrze traktować.
Uważa, że jesteś niebezpieczny.
Naprawdę?
A jeśli ma rację?
Nie znasz mnie.
A jeśli cię zabiję…
tańcem forró?
- Umiem tańczyć forró. - Właśnie widzę.
Patrz.
Zobacz, co potrafię.
- Spokojnie, Heitor. - Zabiję go.
Nie zabijesz.
Skurwiel nęka moją córkę.
Żeby złapać kogoś takiego, trzeba trzymać emocje na wodzy.
Niby jak? Chodzi o moją córkę.
Luísa ma 12 lat. Jest dzieckiem.
Wiem, o czym mówię.
Dowiem się, kto pisze do Luísy.
CZEŚĆ, JESTEŚ?
NICOL4 PISZE…
NO CZEŚĆ. KOPĘ LAT
JESTEŚ ZŁA?
Przeciągnę rozmowę, by go wyśledzić.
GRAMY W PRAWDA CZY WYZWANIE?
SZUKAM ADRESU IP LOKALNY ADRES IP: TURCJA
NIE BOJĘ SIĘ. MAM NOWE BIKINI
NA BANK ŚWIETNIE W NIM WYGLĄDASZ
WYŚLIJ MI ZDJĘCIE!
FOTKI TO NUDA… SPOTKAMY SIĘ?
NIE MOGĘ, WYJECHAŁEM Z MIASTA
SZUKAM ADRESU IP LOKALNY ADRES IP: ROSJA
Zabiję skurwiela.
Mam adres.
Świetnie. Chodźmy.
Nie.
- Czemu nie? - Przekażesz adres policji.
Policji, Mirando? Dzieciak grozi mojej córce.
Policjanci to ćwoki. Przecież nic nie zrobią.
Heitor, przykro mi, ale nie uznaję samowolki.
Mirando, podaj mi jego adres.
Mówię serio.
Rozkazuję ci.
Pracujesz dla mnie. Rób, co mówię.
Zatrudniłeś mnie, ale nie jestem twoją własnością.
Nie podam ci adresu.
Nie znajdziesz gościa bez mojej pomocy.
Mirando.
Daj mi adres.
Teraz.
Przekażę go policji.
To oczywiste, że nie jestem aniołkiem.
Dziękuję. A konkretnie?
Dorastałem na ulicy.
Byłem z wieloma kobietami.
Nie stroniłem od dragów.
W końcu zacząłem je sprzedawać.
Wciągałem więcej, niż sprzedawałem.
Narobiłem sobie długów hazardowych.
Uzależniłem się od hazardu.
Mam się zamknąć? Wyglądasz na przerażoną.
No, tak będzie lepiej.
Ale teraz już się tym nie param.
Długo jestem czysty.
Ciężko pracuję, ale jeśli nie chcesz się ze mną zadawać,
zrozumiem.
Powinnam odpuścić, prawda?
Ale wiem, jak się bronić.
NIGDY SIĘ NIE PODDAM.
To co? Deser?
Chyba mamy miejsce.
Wiesz… Dbam o formę.
Daj spokój.
Jezu. Mama dawała mi popalić.
Aninha, poproszę rachunek.
- Nie, poczekaj. Zapłacę. - Nie trzeba.
- Zapłacisz następnym razem. - Tak?
Kiedyś wygrałam konkurs piękności.
Co?
Chwila, który konkurs wygrałaś?
Byłam miss Belenzinho w 2006.
- Naprawdę? - Jestem petardą.
Przekonajmy się.
Chodź tu.
Rafael, czekaj.
Idę do domu, jestem zmęczona.
Naprawdę?
Tak. Idę na górę.
Mieszkasz tu?
Na górze.
Nie zaprosisz mnie?
Czemu nie?
Wielu moim facetom chodziło tylko o seks,
kończyło się dramatem.
Chcę spróbować czegoś innego.
Tak?
Wiesz czemu?
- Czemu? - Bo chcę romansu.
Złapaliśmy go na gorącym uczynku.
Był online, gdy tam dotarliśmy.
Mamy jego komputer.
Dziękuję, że tak szybko się tym zajęłaś.
- Jestem ci wdzięczna. - Nie zrobiłam tego dla was.
Zrobiłam to dla Luísy.
Chciałam zgarnąć tego zwyrodnialca.
Dziękuję. Już jedziemy.
Heitor! Co się dzieje?
Przesłuchują go.
- Pięć minut z tym dupkiem. - Trzeba było mi powiedzieć.
- To była szybka akcja. - Nie wierzę, że na to pozwoliłem.
Gnojek był na wyciągnięcie ręki.
To poważna sprawa. Mogłeś mi powiedzieć.
A co z tobą?
- Czemu nie zadzwoniłaś? - Już po ptokach.
Zajmujemy się tym.
Nie zadzwoniła do ciebie, bo to ja jestem ojcem.
I tak już masz kłopoty.
Masz na dysku zdjęcia nagich dziewczyn.
Długo stąd nie wyjedziesz.
A skoro już tu jesteś,
to lepiej współpracuj.
Groziłeś Luísie.
Czymś strasznym, jeśli nie wyśle ci zdjęć.
Nie wysłała ich, a jej mama nie żyje.
- To nie ja. - Twoim wspólnikiem
jest facet w ciuchach ogrodnika?
Mów!
W dzieciństwie myślimy,
że to, co złe, będzie trwać wiecznie.
Jesteś do niczego.
Pokażę ci, kto tu rządzi!
- Niech przestanie! Mirando! - Nie krzycz!
- Wiesz, czym to grozi. - Proszę, pomóż.
- Zrób coś! - Kurwa! Zamknij się!
Mirando!
Zadzwoń do babci.
Miranda!
Nie zmienimy przeszłości,
ale teraz mogę zmienić moje podejście.
Zauważyłam, że wynosicie rzeczy Cléo.
- Co się stało? - Eksmisja, nie zapłaciła czynszu.
Rozdajemy jej rzeczy. Chcesz je przejrzeć?
- Kolejne pudła? - To już ostatnie.
Dobra. Dziękuję.
- Nie ma za co. - Jeśli czegoś…
W razie czego daj znać.
Pamiętnik Cléo.
Strona 18.
„W końcu odnalazłam rodzinę.
To istny obłęd.
Przypadek? Przeznaczenie?
Ale nadal się boję.
Oni są zbyt potężni.
Zwłaszcza on.
Grozi mi niebezpieczeństwo”.
Dzień dobry, skarbie.
Wyspałaś się?
Mogę o coś spytać?
Jasne.
Czy on zabił mamę?
Wciąż tego nie wiemy.
Policja bada sprawę.
Miranda się spisała, gość jest w areszcie.
Już cię nie skrzywdzi.
Dzieciak ma tupet przychodzić tu po tym, co zrobił jego ojciec.
Pogadam z nim. Zostań tutaj.
Mój ojciec nic nie zrobił.
Niech twój tata wyciągnie go z aresztu.
To ja wysyłałem ci te wiadomości.
Tata po prostu mnie chroni.
Młody coś kręci.
Robi to, by ocalić ojca, ale to nic nie da.
Miał na dysku sporo hardcorowego materiału.
Na szczęście nic się nie stało twojej córce.
- A Diana? - Nie znalazłam związku.
Facet zaprzecza udziałowi, sprawdzam to.
Dobra.
Nie rozumiem, jak mógł to zrobić.
Wie, jak bardzo lubię Luísę.
MAM WYNIKI BADAŃ DNA
Dziękuję za to, co zrobiłaś dla Luísy.
Bardzo jej pomogłaś, sama z siebie.
Dziękuję.
Musisz o czymś wiedzieć.
Luísa nie jest moją córką.
Poprosiłem Helenę, żeby zrobiła badania DNA.
Wynik był negatywny.
Jeśli nie są spokrewnieni, to Luísa nie jest córką Bernarda.
Ani moją.
Nie wiem, kto jest ojcem Luísy.
Bez obaw. Pogrzebię jeszcze, ustalimy, kto jest jej ojcem.
Poznamy prawdę.
Przepraszam za to, co powiedziałem wczoraj.
Pracujesz dla mnie.
Ale wiedz, że nie jesteś dla mnie
tylko zwykłym pracownikiem.
PRZYCZYNA ZGONU: UTONIĘCIE CIAŁO ZNALAZŁA CÓRKA – LUÍSA.
REZYDENCJA KTO ZABIŁ ZOE BRAUN?
DIANA PŁACIŁA ZOE? CZEMU?
- Mogę? - Śmiało.
Słyszałem, że masz kłopoty.
Tak, Joca.
Tak to bywa z grubymi rybami.
Szef wydziału naciska na mnie.
Ale nadal nic nie mam.
Dziwna sprawa z tym dozorcą.
Nie ma nic wspólnego ze śmiercią Diany i Zoe.
Nie tylko to jest dziwne.
To Miranda, Joca.
Może być w to bardziej uwikłana, niż sądzimy.
Prześwietl ją.
Znajdziemy coś, co połączy tę kobietę z całą sprawą.
PODEJRZANA
Jesteś taka słodka.
O rety!
JEDEN NIEZNANY PLIK
ZAAKCEPTUJ
JESTEŚ NASTĘPNA
Rafael?
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Szybciej, Mirando!
Napisy: Łukasz Białk