ABENDUAK 31
- Zaude. - Etxe berean biziko gara.
- Zaude, Rafa. - Entzun, benetan diot.
- Nora zoaz? - Zer? Zein bitxia.
- Rita. - Rita, barkatu, mesedez.
Ez nekien…
Rita.
Rita, entzuten didazu?
Rita?
Entzun ondo.
Barkatu, mesedez. Ez nekien hau gertatuko zenik.
Ez nekien.
Susto bat ematea zen asmoa, ez hau.
Rita, Miranda harrapatu dute.
Eta zure bila dabiltza.
Ihes egin behar duzu, entzun?
Ihes egin. Azkar, Rita!
Ihes egin berehala!
Lagundu.
Lagundu nazazue.
Mesedez.
Lagundu.
Rita!
Rita? Zer gertatu da?
Rita.
Deitu anbulantziari!
Rita, begiratu.
Rita, hemen nago. Rita!
URTARRILAK 10
Aspaldiko, bizilagun.
Tira.
Goazen, txiki.
Sartu.
Eseri ezazu aulkian, Paulo. Eta lotu.
Eseri.
Isilik. Eseri.
Zertarako egiten duzue hau?
Zergatik egiten duzu hau, Cléo?
Zerbait egin al dizut, Cléo?
Barkatu zerbait egin badizut.
Ez zaitez urduri jarri, Miranda. Bakoitza bere garaian.
Pazientzia izan beharko duzu gaur, ados?
Laster hasiko da.
Hemen bizi ohi nintzen.
Nire amaren etxea da.
Zu hiltzeko toki ona dela uste dut. Ez duzu uste?
Nolatan zaude hemen?
Ikusi zintudan. Hilda zeunden.
Ezin duzu ikusten duzun dena sinetsi.
Ikusi etxe txiki polit hau.
Ikus dezagun.
Ikusi zure amaren logela.
Ikusi hori.
Zure amaren ohea.
Eta zure jostailuak.
Ikusi.
Ez al da zure panpinarik kutunena?
Eta armairu hori?
Armairua gogoratzen?
Miranda armairu honetan ezkutatzen zen
ikusi behar ez zuena ikusteko.
Nork esan dizu, Cléo?
Nola dakizu hori? Nork esan dizu, Cléo?
Gabriela naiz, Miranda.
Zure ahizpa.
Ama hil egin da.
Eta zure errua da.
Ez zaitez negarrez hasi!
Jainkoarren!
Sei,
bost,
hiru, bi, bat.
Amari kaixo esan.
HAMAIKA URTE LEHENAGO
Zorionak, ama.
Bakarrik sentitzen naiz.
Zure beharra izan dut.
Zure mira izan dut.
- Aizu! - Zer arraio?
Nola ausartzen zara hona etortzera?
Miranda?
Hiltzailea zara.
Hiltzailea zara!
- Munstroa zara! - Ixo, mukizu hori.
- Utzi bakean! Lagundu! - Ixo!
Isildu. Ixo!
Isildu, Miranda.
Isilik ala akabatu egingo zaitut.
Ama, zergatik bizi behar gara tipo horrekin?
Ez duzu ondo ezagutzen.
Rita, gizon ona da eta maite nau.
Zaindu egingo gaitu.
Benetan, ama?
Hori da, isilik. Hobe duzu horrela.
Fábio!
Penha?
Kaixo. Berandu zatozte.
Kaixo.
Zure mira nuen.
Aski da, Rita.
- Jan dezala. - Ez, nahikoa du.
Dantzariek ezin dute hainbeste jan.
Ai, Miranda. Egindakoa ordaintzeko ordua da.
Aspalditik nabil mendeku nola hartuko dizudan pentsatzen.
Barruan daukadan haserrearekin zerbait egin behar nuen.
Fábiok egin zidan guztiagatik.
Ez zen min fisikoa. Ez.
Badakizu zer zen?
Abusua.
Umiliazioa.
Bakardadea.
Tratu txarrez nazkatuta nengoen.
Eta zuk bazenekien.
Bazenekien jotzen ninduela,
bortxatu egiten ninduela.
Ikusiko duzu nork agintzen duen.
Umea nintzen.
Niri edo amari lagundu izan bazenigu,
hiltzen ikusi beharrean…
Ez begiratu.
- Orain. - Ez! Itxaron!
- Geldi! - Orain!
Utzi bakean!
Han zeunden. Eta zer egin zenuen?
Hiltzen utzi zenion, ezta?
Fábiok merezi zuena jaso zuen.
Ez negarrik egin, itxura txarra izango duzu.
Ez dit axola, Miranda.
Zutaz jakin nahi dut.
Ixo edo akabatu egingo zaitut.
Hemen giltzaperatuta zaude?
Lagundu hemendik irteten.
Baina nor zara?
Miranda. Fábiok bahitu nau.
Nire ama hil zuen.
Ezin dut sinetsi.
Sinetsi, mesedez.
Sinesten dizut.
Ez naiz beraz fidatzen.
Eta orduan?
Arriskuan gaude?
Ez dakit. Edozer egiteko gauza da. Tira, goazen.
Penha, joan beharra dut. Berandu nabil.
Itxoin, maite.
- Isilik. - Ondo pasatuko dugu.
Geratu nirekin.
Oraintxe joan behar dugu.
Ezin dut nire ama tipo honekin utzi.
Plan bat behar dugu.
Ama, mesedez, ez urduritu.
Lagundu egin behar diogu.
Nori?
Nor da hau, laztana?
Miranda da.
Fábiok bahitu du. Bere ama hil zuen.
Munstro bat da, ama. Alde egin behar dugu.
Erotuta zaude.
Egia da. Azalduko dizut.
Baina alde egin behar dugu.
Sinetsi iezaiozu.
Mesedez, ama. Goazen hemendik.
Tipo horrek min egingo digu. Beldur naiz. Ama, mesedez.
Ez dakit zer gertatzen ari den.
Grabatu egingo dut.
Egun hau betiko oroitu nahi dut.
Sutearen eguna gogoratzen duzu?
Sukalde honetan?
Gogoratzen?
Bai.
Gogoratzen dut.
Bakarrik geunden etxean, eta,
bat-batean, sutea piztu zen.
Neuk piztu nuen, Miranda. Haserre nengoelako.
Etxe hau erre nahi nuen.
Adoptatua nintzelako umiliatu ninduten etxe zital hau.
Horren ostean, gure amonari ez nion axola,
eta etxetik bota ninduen.
Neure buruari galdetzen diot
zergatik ez zintudan etxe honetan
hiltzeraino erretzen utzi.
Ez dakit zergatik, maite.
Munstro bat zara.
Dena erraztu izango luke.
Tira…
Otto al da? Ritaren jazarlea?
Horixe bera, Inês.
Glória, zer harreman zenuen Ottorekin? Ezagutzen zenuen?
Miranda.
- Miranda harrapatu dute. - Miranda hemen zegoen?
Bai.
Gizon batek Miranda hartu eta nire semea hil du.
Bainugelan sartuta nengoen. Ez dut ikusi.
Irtetean ikusi dut.
Semea lurrean odolez blai zegoen.
Ahal bezain azkar etorri naiz. Zer gertatu da?
Lorenzo hil dute.
Inês, izen faltsua erabiltzen zuen.
Otto eta Lorenzo pertsona bera ziren.
Rafa, berak ez zuen Rita hil.
Gutun hau utzi zidan.
Dena azaltzen du hemen, Rafa.
Poliziari emateak beldur ematen dit.
Zutaz bakarrik fidatzen naiz.
Noski, Glória.
"Ama, gutun hau irakurtzen ari bazara, hil naizelako da".
"Barkatu egin dizudan minagatik".
"Denei bizitza hondatzen diet".
"Mendeku hori ez zen nirea".
"Eta Ritak ordaindu zuen".
"Hau da hiltzailearen helbidea".
"Ordain dezala".
Paulo al zara?
Eta Heitor?
Eta Heitorren familia?
Zer zerikusi dute…
Handia, maitea.
Baina lasai.
Fernandorekin hasiko gara. Aldiko bat.
Fernando?
Zein inozoa zaren. Beti izan zara.
Tentela.
Fernando eta biok asko genuen erkide.
Bera koinatuarekin haserre zegoen maite zuena kendu ziolako,
Diana.
Bere arreba zela uste zuen orduan.
Hori eromena.
Beraz, era eraginkorrean indarrak batu genituen.
Mendekua plater hotzean zerbitzatzen da.
Gure eskuetan badago, ez da hotza izango.
Ez nabil txantxetan.
Buruan zerbait sartzen bazait…
Lortu egin behar dut.
Eta nahi dudana
Mirandaren burua nahastea da.
Eta nik Heitorrena.
Diana, Luísa eta diru dena kenduko dizkiot.
Eta horretarako, maitea,
edozer egiteko gai naiz.
Ulertzen?
Eta zu?
Ni?
Ni ere bai.
Benetan?
Gorrotoak batu gintuen.
Gorrotoa maitasuna baino askoz indartsuagoa da batzuetan.
Zoratuta zaude.
Bai! Zoratuta nago.
Zoratuta. Gorrotoz zoratzen.
Eta gorrotoa ez da desagertu.
Handitu egin da.
Eta gero, amona klinikan zegoenean…
Nola dakizu amonarena?
Merezi zuena jaso du. Besterik ez.
Zer ostia egin dizut?
Ez dut uste nor naizen dakizunik.
Ritaren mutil-laguna.
Zein Rita?
Gezur bakoitzeko, zartada bat emango dizut.
Hitz egin, edo jipoitu egingo zaitut.
Oso sinplea da.
- Ez naiz uste duzuna. - Beraz?
Ez dut inor hil.
Hitz egin, putasemea.
Aitortzen dut. Ni izan nintzen.
Neuk hil nuen.
Baina ez zen nire ideia izan. Aginduak bete nituen.
Agindu bat zen.
Bere errua da, ez nirea.
Rita! Zer gertatu da? Rita!
Nor da, putakume halakoa?
Esan, ostia.
Cléo, demontre!
Cléo!
Mirandaren ahizpa.
Mendeku hartu nahi dio eta Rita hiltzera behartu ninduen.
Non dago Miranda?
Ez dakit.
Eta orain, Miranda,
planaren zati onena dator.
Zure pisuaren parean zegoen pisu bat bilatu nuen.
Ikuspegi aparta nuen, Miranda. Ezin hobea.
Banekien niri begira ibiliko zinela. Banekien.
Zure ahulgunea jakin-mina baita.
Niretzat. Pisua hartuko dut.
Eta nire tranpan erori zinen.
Orduan, Fernando eta biok
iruzur hau sortzen hasi ginen.
Leihoan sexua izaten genuen,
begira egoten zinen,
begira-begira,
jakin-min handiz.
Aitortu.
Biziatu egin zinen.
Bai horixe.
Planaren parte zen, Miranda.
Nire ordenagailuko birusa, bezeroak…
Nire mendekua nuen helburu,
eta Fernandok berea.
Mendeku hau gero eta sutsuagoa da.
Orduan, Barbie zaintzeko eskatu nizun
eta nire pisuko giltzak eman nizkizun.
Miranda!
Nire arropak jantzi zenituen, Miranda. Ezin hobeto zeunden!
Banekien Fernandorekin oheratuko zinela. Banekien.
Ba al dakizu nik…
gizon bat hil nuela?
Hau? Bai.
Egun hartan, kriminal bihurtu zinen, hiltzaile.
Kaixo, Cléo.
Dena ondo doa.
Norbaitek agurtu nahi zaitu.
Ikusi.
Zer moduz, Cléo?
Beti duzu zerbait esku artean.
Baina dibertigarria izan da.
Nire bezeroa da.
Kaixo. Cléo etxean dago?
- Oihu egin nahi duzu? Aurrera! - Lagundu!
- Egin oihu! - Lagundu!
Burutik egin zaizue.
Utzi bakean!
Ia bortxatu egin ninduen.
Ez zuen indarrik egin. Zortea izan zenuen.
Benetan aritzeko eskatu ahal nion.
- Nazkagarria zara. - Ixo!
Ez dut ulertzen, Cléo.
Zergatik gonbidatu ninduzun festara?
Gau hartan hilko zinen,
baina aukera bat agertu zitzaidan.
Eta uste nuena baino zirraragarriagoa izango zela ohartu nintzen.
- Prest dago dena? - Gela prest dago.
HAU DA FESTAREN HELBIDEA
ZATOZ, DIANA SORPRESAK!
Nork jakingo zuen neska aspergarri hura emakume hau bihurtuko zela?
Ikusi zintudanean, ezin izan nion eutsi.
Heitor eta Dianari deitu nien, baina zain nengoela,
Niretzat nahi zintudan.
Tartetxo baterako behintzat.
Laztana, zer moduz zauden jakiteko deitzen dizut.
- Urduri samar, baina pozik. - Normala da.
Zure lehen festa da.
Baina zure esku utzi dut moldatuko zarela dakidalako.
Behar duzu ezer? Zer moduz doa?
Dena ondo doa, ama.
Uste nuena baino hobeto.
Zure alaba izatea merezi dudala uste dut.
Badakizu zuri "ama" deitzea oso gogoko dudala?
Benetan.
- Nor naizen esateko irrikan nago. - Ni ere bai.
- Deitu bukatzen duzunean. - Ados. Muxu bat.
Agur.
ZENBAKI EZEZAGUNA DIANA IRITSI DA.
Zu akabatzea zen asmoa
Fernando bere familia eroaz arduratzen zen bitartean.
Baina badakizu gutiziatsua naizela.
Dena niretzat nahi dut. Kaosa ere bai.
Non dago Heitor?
- Zertan ari zara hemen? - Senarraren bila. Non dago?
Hau ez da une egokia.
EZEZAGUNA NON DAGOEN JAKIN NAHI?
EZEZAGUNA 6. GELA BILATU
Zu?
Heitorren frikia!
Ez hurbildu nire senarrarengana!
Putakume halakoa! Seigarren gelan maitalearekin zaude?
Zertarako deitu didazu? Ni umiliatzeko?
- Umiliatzeko? - Geldi, Diana!
- Esan! - Geldi! Ez nago hemen inorekin.
Mezu anonimo bat jaso dut.
Mezuak dio, etortzen banintzen,
Luísaren aita nor den jakingo nuela.
Eta jakin dut.
Entzun ondo.
Inork ez dit Luísa kenduko.
Gau hartaz asko gozatu nuen.
Niretzat zintudan.
Eta zuk zuretzat ninduzun.
Tamalez, ez zeunden jakinaren gainean.
Heitor?
Zure bila nenbilen.
Baina hori ez naiz ni.
Goazen.
Diana etorri da.
Badakit.
Norbaiten ideia izan da.
Hona etortzeko esan digute. Baina ez dakit zergatik.
Goazen.
Nahikoa da festari buruz.
Iruzur hau amaitu behar dugu.
Akabatu egin behar zaitut.
Orain.
Ordua da, Miranda.
Ordua da.
Ia.
Zortea izan duzu. Dianari gertatu zitzaiona kontatuko dizut.
Diana?
Zure mezua jaso dut. Zertan ari zara hemen?
Heitorrek dena daki. Badaki ez dela Luísaren aita.
Kendu egingo dit.
- Ezin dut. - Ni arduratuko naiz.
Kaka zaharra, akabo guztia.
Akabo nire bizitza.
Nire ezkontza, familia…
Lagundu.
Lagundu. Zuk bakarrik lagun diezadakezu.
- Zuk bakarrik. - Lagunduko dizut.
Egia jakin behar dut, Diana.
Esan.
Luísa nire alaba da?
Bai.
- Barkatu. - Ez.
Zuri hau ezkutatzea izugarria da,
baina ulertzen duzu, ezta?
Ez. Ez zenidan ezkutatu behar.
Ezin dut sinetsi hainbeste urtean gezurra esan izana.
Ez zenuen hori egin behar.
Zure umearekin haurdun nengoela jakin nuenean,
jada Heitorrekin nengoen.
- Maite nuen, Fernando. - Ez.
- Bai. - Ez.
Harekin itsututa zeunden.
Zure neba naiz, ezin ninduzun maite.
Baina ez dit axola.
Aurre egin eta nire alaba heziko nuen.
Gau hartan gertatu zena
sexua izan zen.
Ez maitasuna.
Zer esan nahi duzu?
Maitasuna zen, eta ez anai-arrebena.
Ez naiz sekula zutaz maitemindu.
Gezurra.
- Badakit maite nauzula. - Ez.
Ahaztu nahi zenuen nire arreba zarelako.
Ez naiz zure arreba!
Ez naiz zure arreba.
Fernando nahi zuena egiten zuen mukizu bat zen.
Eta maite zuenak ezetz esan zionez,
planak ez zuen aurrera egingo.
Burua galdu zuen, nolabait esateko.
Berarekin egon nahi nuen.
Ez zurekin.
Eta esan izan banizu, ez ninduzun bakean utziko.
Isildu, Diana. Benetan.
- Itxi ahoa. - Neurekoia izan naiz? Bai.
Ez zenidan axola. Ez zidan Luísak axola.
Ez zidan inork axola!
Inork ez!
- Ixo, Diana! - Inork ez!
Ixo!
Begiratu begietara eta esan ez duzula nigatik ezer sentitzen.
Esan!
Bai.
Pena sentitzen dut.
Maite zaitut, asko maite zaitut.
Ez duzu ideiarik ere.
Tira, Lorenzo! Lagundu!
Kontuz buruarekin. Ez duzu ondo jarri behar, bota eta kito.
Oso ondo. Eman bere poltsa.
Goazen!
Aupa, Fernando.
Dena kakaztu dut.
Zer gertatu da? Non zaude?
Diana hil dut, Cléo.
Zer diozu?
Igerilekuan dago, eta ez dakit zer egin.
Behera salto egin edo poliziari deitu.
Fernando, lasai. Ez egin ezer.
Ez deitu. Erotuta zaude?
Zaude hor. Banator, ados?
- Ezin dut. Akabo. - Lasai. Hartu arnasa, berehala nator.
Lasai, ni arduratuko naiz. Ondo irtengo da.
Planak aldatu dira, mutilak.
Penthouse-ra goaz, Lorenzo.
Zortea nire alde zegoen gau hartan.
Hemen duzu salbatuko zaituena.
Eraman.
Hori da. Oso ondo, Fernando.
Utzi hortxe.
Primeran.
Aurkitzen dutenean, Mirandak azaldu beharko du hau.
Heitorrekin batera susmagarri nagusia izango da.
Merezi du. Nondik irtengo naiz, Fernando?
Atzeko atetik.
Kamerarik gabeko kalea da. Ez zaituzte ikusiko.
Fernandok ez zuen birritan pentsatu Dianaren hilketa zuri leporatzea.
Ez.
Bai zera. Fernandok ez luke…
Gehiago dago. Ez duzu gainerakoa jakin nahi?
Zer nahi duzu, Zoe? Ez dut zure nahaspiletarako denborarik.
- Zer da? - Izorratuta nago.
- Zer duzu? - Gurasoek ez didate dirurik ematen.
Zure laguntza behar dut. Ez dakit zer egin.
Lagundu ezean, hil egingo zaitut.
Lasai, jaitsi pistola.
Jaitsi pistola.
Zure kaka guztiak dakizkit.
Dianari eta bere amari kendutako dirua.
Badakit Bernardoren hilketan sartuta egon zinela.
Dena kontatuko diet.
Badakizu zergatik, Fernando? Ez dudalako galtzeko ezer.
Erortzen banaiz, zurekin eroriko naiz. Putakume hori.
Ez duzu hori egingo
Maite nauzulako, Zoe.
Betidanik.
Fernando?
Dena kontatuko dizut.
Dena jakin nahi duzu?
Ea, bada.
Dena kontatuko dizut, Miranda.
Begiratu. Ez, niri begiratu!
Fernandok Heitorri dena leporatu nahi zion.
Heitor kartzelan sartzeko.
Baina prostituzioaren kontua Vitóriarena da.
Nik negozioarekin lagundu nion, eta berak niri mendekuarekin.
Baina Fernandok Diana hil eta gero,
oso erraz hil zuen Zoe.
Ezin zen inor tartean sartu.
Diana gabe eta Luísa alaba zuela jakinda,
Heitor akabatu besterik ez zuen.
Eta Heitorrek alabari utziko zizkion gauzetan eskua sartu.
Baina gauzatxo bat falta zen: zu.
Beti zu.
- Esan Miranda non dagoen. - Cléok eraman du.
- Nora?
Esan, putakume hori!
Txikitan bizi ziren etxera eraman du.
Zergatik ari zara hau egiten?
Ez duzu hau egin beharrik.
Dakidan guztia esan dizut, demontre!
Ez duzu Cléo ezagutzen.
Berak behartu ninduen.
Behartu egin ninduen. Bere errua da.
Hark eta beste alprojak, Fernandok.
- Fernando? - Bai, Fernando dontsua.
Eskumuturrekoa lapurtu zizun.
Hark eta Cléok egin zuten plana.
Kideak dira, ostia.
Utzi kontatzen, txo.
Jende dena hiltzen hasi ziren.
Denak hiltzen hasi ziren.
Nik ez nuen egin nahi,
baina xantaia egin zidan.
Ez zara dirudizun gizagaixoa, seguru.
Gizagaixoa?
Zer? Gizagaixoa ni?
Ez, gizagaixoa ez.
Apartekoa zara.
Inês, dei anonimo batean Miranda non dagoen esan digute.
Goazen.
Zergatik egiten duzu hau guztia? Zergatik ez hil eta kito?
- Zergatik? - Saiatu nintzen, Miranda.
Gau hartan…
Urtezahar gauean.
Baina patuak erakutsi nahi zidan
pixka bat sufritu behar zenuela.
Galdera bat egingo dizut.
Ez gaizki hartu.
Norena da sabelean duzun umea,
Fernandorena ala Heitorrena?
Ez dakizu, ezta?
Miranda emagaldua.
Badakit Heitorrena izatea nahi duzula.
Akabo da lelokeria hau.
Balkoitik bota zintudan gauean,
zure lagun Rita hiltzeko agindua eman nuen.
Rita.
Rita ez.
Badakit.
- Zer… - Zure ahizpa txikitzat zenuen,
baina zure ahizpa ni naiz.
Ni naiz zure ahizpa, Miranda.
Tira, joan egin behar dugu.
Itxaron, nire gauzak behar ditut.
Ni prest nago, ama.
Zer da hau?
Utzi joaten, Fábio.
Goazen.
Ez zarete inora joango. Hil egingo dut.
Bukatuko dugu hau?
Merezi duzun amaiera izango duzu, Miranda.
Zure bizitza tristearen amaiera.
Gainera, fabore bat egingo dizut.
Bizitza tristea duzu, Miranda.
Bizitza beldurgarria.
Rita aurkitzen lagunduko dizut.
Eta bitartean,
esaiozu amari…
Zer egingo duzu?
Ni hil, ahizpa txikia?
Gai zara?
Soltatu!
Goazen!
Ireki atea. Polizia!
Bai?
POLIZIA
Barkatu, laztana.
Lasaitu, Rita.
Dena ondo joango da.
Eseri. Eser zaitez.
Poliziari deitu izan ez bazenio, hilda geundeke.
Salbatu egin gaituzu.
Betiko nire bizitzan nahi zaitut.
Zoritxarrez, Rita hil egin da.
Sentitzen dut, Miranda.
Miranda?
Miranda, entzuten didazu? Ondo zaude?
Bai, ondo nago.
Eta Vitória?
Vitória Cléoren ordenagailuarekin aurkitu dugu. Interpol bere atzetik dabil.
Brasilgo prostituzio eta giza salerosketa sare handienetako baten burua da.
Fernando atxilotuta dago?
Zera…
Miranda, Fernando hil zen,
abenduaren 31n,
zure istripua baino lehenago.
Heitorrekin borroka egin zuen.
Pistolak tiro egin zuen,
eta Fernando hil egin zen, Miranda.
- Orduan, Heitor… - Bizi da.
Bi bizitza izan nituen urtea bukatu da azkenean.
Horietako bat ez nuen nik aukeratu.
Eta asko kendu zidan.
Ritaren falta sumatuko dut,
batez ere orain, kontatzeko hainbeste dudanean.
Baina ez nago bakarrik.
Badakit nire semea dela.
Eta neska bada?
Maiteko dut.
Batez ere amaren antza badu.
Neska bada, Rita izena jarri nahi diot.
Eta batera gaude.
Gaur Luísarekin egon behar zenuke.
- Bota egin nahi nauzu? - Ez.
Ezin dut sinetsi. Botatzen ari zara?
Ez! Ez da hori…
Nire falta sumatuko duzu?
- Bai horixe. - Benetan?
Urtarrilaren 20a, goizeko hamaikak.
Gertatutakoak indartsuago egin nau.
EMAITZAK
Jada ez naiz egiaren beldur. Ezin naiz beldur izan.
Nigatik eta nire alabagatik.
HUNTINGTONEN GAIXOTASUNA
GAIXOTASUNA IZATEKO AUKERA: % 97,79
Ezezaguna errealitatea baino beldurgarriagoa da.
Ez naiz berriro ezkutuan biziko.
Huntingtonen gaixotasuna dut, baina nire parte bat baino ez da.
Barruan nire parte onena handitzen ari da.
Nire alaba.
Eta berarekin sortu nahi ditut oroitzapenak.
Hau da nire azken grabazioa. Ez dut iraganean bizi nahi.
Etorkizuna barrenean daramat,
eta ziur nago zoragarria izango dela.
Azpitituluak: Ilargi G.