- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ขอสุ่มถามเรื่องแผนหน่อย
ไม่รู้หรอกว่าต้องใช้แผนไหนตอนไหน
เราต้องสื่อสารกันให้รวดเร็วและชัดเจน โดยพูดน้อยที่สุดเท่าที่ทำได้
เริ่มได้สวย แค่อธิบายก็พูดไป 30 คำแล้ว
อย่าพูดเล่นไม่รู้กาลเทศะสิลูซี่ เราไม่มีเวลานะ
เอาละ แผนซีคืออะไร
แผนซีแปลว่าใครว่างต้องกางเขตอาคม
แผนอีคือนายสู้กับผู้มาเยือน ฉันจัดการกับแหล่งพลังต้นทาง
แผนดีก็ตรงกันข้าม แผนบีใช้ระเบิดเกลือ
แผนเอใช้น้ำลาเวนเดอร์ ถ้าแผนเอฟหมายถึงใช้ไฟกรีก
ซึ่งควรใช้เฉพาะในอาคาร ที่คุมสถานการณ์ไว้ได้อย่างระมัดระวัง
- เต็มสิบไม่หัก - แผนมีแค่หก
งั้นก็ต้องคิดเพิ่มอีกสี่
ไหนว่าไม่มีเวลาพูดเล่น
ก็บังเอิญเรามาถึงล่วงหน้า
- แน่ใจนะว่ามาถูกบ้าน - เลขที่ 62 ถนนชีน คุณนายโฮป
อีก 15 นาทีหกโมง ตรงเวลาเป๊ะ
มาแล้ว
คนจากเอเจนซี่ใช่มั้ย
คุณนายโฮป
ผมแอนโธนี ล็อควู้ด นี่ลูซี่ คาร์ไลล์ เพื่อนร่วมงานของผม
เรามาจัดการปัญหาคุณ พาเราเข้าไปดูบ้านหน่อยได้มั้ย
ไม่ ฉันจะไม่เข้าไปเหยียบในนั้นอีก
ไม่ได้เข้าตั้งแต่สามีตาย ตั้งแต่รู้ว่าเขาตายยังไง
สิ่งก่อกวนในบ้านยังรุนแรงไม่เลิก
ฉันจะขายบ้าน แต่ต้องแก้ปัญหาให้ได้ก่อน
เราก็จะจัดการเรื่องนั้นเลยครับ
หาตัวผู้มาเยือน กักแหล่งต้นทาง สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ลูกค้าพึงพอใจ
ไม่มีหัวหน้ามาด้วยเหรอ ฉันนึกว่าต้องมีผู้ใหญ่อยู่ด้วย
ระหว่างสืบสวนน่ะ
ถ้าพูดตามหลัก
กฎหมายกำหนดว่าต้องมีผู้ใหญ่อยู่ด้วย ถ้าเจ้าหน้าที่ยังอยู่ในระหว่างฝึกงาน
แต่เราคิดว่าไม่จำเป็น
เอาตรงๆ พวกผู้ใหญ่น่ะไร้ประโยชน์
เพราะผู้ใหญ่ไม่มีจิตสัมผัส อยู่ด้วยก็เกะกะเปล่าๆ
อีกเรื่องนะครับ มีใครอยู่ในบ้านรึเปล่า เมื่อกี้เราเพิ่งเห็น…
ไม่มี กุญแจชุดเดียวอยู่กับฉัน
นี่แบบฟอร์มที่ส่งมา เขียนทุกอย่างที่จำเป็นต้องรู้ไว้แล้ว
ฉันต้องไปละ ใกล้เวลาเคอร์ฟิวแล้ว
สมัยฉันอายุเท่าเธอ ฉันยังไล่จีบผู้ชาย เล่นสนุกอยู่เลย
แย่จังที่โลกกลายเป็นแบบนี้
สงสารคนรุ่นพวกเธอจริงๆ
เป็นคนร่าเริงนะเนี่ย
ใสกิ๊งเป็นแสงตะวันเลย
พร้อมนะ
พร้อม
เครื่องทำความร้อนเสีย
ขอให้เป็นงั้นเถอะ หนาวจะแย่
จับอะไรได้อีกมั้ย
คิดว่าได้นะ
เอาเลยมะ
- ได้ยินอะไรรึเปล่า - ได้ยิน
เสียงเคาะ เบามาก
บอกไม่ถูกว่ามาจากตรงไหน นายล่ะ
รอยมรณะ สว่างจ้ามาก น่าจะเอาแว่นกันแดดมาด้วย
ไม่ตลกนะ ฉันได้ยินเสียงเขาตกลงมา อย่างโหดอ่ะ
ยังไม่หกโมงเย็นเลย
- จิบชากันมั้ย - เขียนไว้ว่าไง
ตอนย้ายมาอยู่ ทุกอย่างปกติดี ไม่พบภูตผีวิญญาณใดๆ
แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ตกบันไดตาย
คุณนายนึกว่าสามีสะดุดล้มตอนลงมากินน้ำ
- น่าเชื่อถือมาก - พูดประชดหรือเอาฮา
อันที่ฉลาดกว่าน่ะ
- คิดว่านางผลักสามีตกบันไดเหรอ - อย่างน้อยนั่นก็เป็นแรงจูงใจ
ได้บอกไหมว่าปรากฏในรูปไหน
นางบอกว่ารู้สึกเหมือน มีอะไรสักอย่างกำลังมองหา แต่หาไม่เจอ
แค่คิดว่าสิ่งนั้นกำลังตามหานางก็ทนไม่ได้แล้ว
เท่ากับเจ้าตนนี้มีเจตจำนง
ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นผีประเภทสอง
หกโมงครึ่ง
ตะวันตกดินแล้ว
ไปเดินหาผีกันเถอะ
เสียงเคาะกลับมาอีกแล้ว
ดังขึ้นอีก
หยุดแล้ว
ทันทีที่ก้าวเท้าถึงหัวบันไดเลย แปลว่ามันรู้ว่าเรามา
อุณหภูมิเย็นลงอีก
ดับไฟฉายซะ เราต้องตั้งสติ
เลือกประตูสักบาน บานไหนก็ได้
- ไปบานที่ไกลสุด - ทำไม
มันน่ากลัวสุด
- ห้องทำงาน - ใช่
แต่ไม่ได้เป็นมาแต่แรก ดูสิ
รอยของหนักทับ รอยลึก ห่างกันด้วย
นี่อาจเคยเป็นห้องนอน ก่อนที่ครอบครัวโฮปจะย้ายมาอยู่
ฉันสัมผัสได้ ต้นทางอยู่ตรงนี้ นายสัมผัสไม่ได้เหรอ
อย่าเอาใจไปจับกับมัน ทำเรื่องอื่นเข้าไว้ ไปเอากระเป๋า กางเขตอาคม
- ฉันจะไปดูห้องอื่นๆ - ดาบหรือโซ่
เอ่อ ดาบ
แน่ใจเหรอ เพิ่งหัวค่ำก็แรงขนาดนี้แล้วนะ
- ไม่ได้แรงขนาดนั้น แถม… - แถมอะไร
ฉันลืมเอาโซ่มา
นายลืมโซ่เนี่ยนะ
จอร์จเอาโซ่ไปลงน้ำมัน ฉันลืมดูว่าเขาใส่คืนมาหรือยัง เพราะงั้น…
ความผิดจอร์จ
ช่างเถอะ งานแบบนี้ไม่ต้องใช้หรอก แค่ดาบก็พอแล้ว
ไอ้มือสมัครเล่นเอ๊ย
ล็อควู้ด
ล็อควู้ด…
เดี๋ยวนะ เจอรอยมรณะอีกแล้ว
จุดนี้เมื่อก่อนก็เคยเกิดเรื่องเลวร้าย
แปลว่าอาจมีการตายสยองสองจุดในบ้านหลังนี้
ล็อควู้ด! ด่วนมาก!
ประเด็นคือ ดูไม่ออกว่าศพแรก เกี่ยวอะไรกับครอบครัวโฮป
แสดงว่าเหตุเหนือธรรมชาตินี้ อาจจะไม่เกี่ยวกับคุณโฮป
เออ เก่งมาก
ก็ไม่เกี่ยวจริงๆ
- สัมผัสอะไรจากผีได้รึเปล่า - ยังไม่ได้ลอง
มัวแต่พยายามเรียกหาคนเป็นน่ะ
ลองหน่อยดีมั้ย ก่อนจะเข้ามาใกล้กว่านี้
เขาเจ็บปวด
- แหงสิ ก็ตายไปแล้ว - ไม่ใช่ มีอะไรไม่เหมือนตนอื่น
อะไรไม่เหมือน
ฉันเกือบจะ…
ปล่อยฉัน
ปล่อยฉัน!
ปล่อยฉัน
ปล่อยฉัน!
(ปริศนาคนตายเกลื่อน)
(ผีอยู่ท่ามกลางพวกเรา)
(สัมผัสวิญญาณพรากชีวิต)
(เริ่มใช้เคอร์ฟิวยามกลางคืน)
(สภาพเศรษฐกิจตื่นตระหนก)
(เหล็ก เงิน เกลือ - ป้องกันได้ดีที่สุด)
(หุ้นเทคโนโลยี)
(สร้างจากนวนิยายของ โจนาธาน สเตราด์)
(ยุวชนพิเศษมีพลังสัมผัสวิญญาณ)
(ยอดคนตาย)
('ปัญหา' เรื้อรังมาแล้ว 50 ปี)
(ล็อควู้ดและสหาย บริษัทรับล่าผี)
(สามปีก่อน)
พูดถึงลูกสาวหน่อยสิครับ คุณนายคาร์ไลล์
ลูกฉันมีพลังพิเศษมาตั้งแต่เป็นทารก
ร้องทั้งคืนจนเราไม่ได้หลับไม่ได้นอน
ตอนแรกเรานึกว่าแกผิดปกติ
ต่อมาเราถึงรู้ว่าแกได้ยินเสียง จากถนนหน้าห้องตัวเอง
- แปลว่ามีหูทิพย์สินะ - ระดับพรสวรรค์
แกเห็นผู้มาเยือนบนทุ่งพรุตอนหกขวบ
ได้ยินเสียงก่อนจะเห็นตัวตั้งนาน ไม่งั้นป่านนี้แกคงไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
ฟังดูแล้วเป็นคนพิเศษจริงๆ และเธอโชคดีนะ เรามีตำแหน่งว่างพอดี
ฉันเพิ่งเสียเจ้าหน้าที่ไปคนหนึ่ง เมื่อวานซืน น่าสงสาร
แต่เขาขนาดตัวพอๆ กับเธอ อาจจะใส่เครื่องแบบเก่าของเขาได้
แบบนั้นก็ยอดเลย
คุณคลาร์กจะจัดการงานเอกสารให้
ขอบพระคุณมากค่ะ
ไม่คิดจะยิ้มให้กันหน่อยเหรอคุณหนู
คุณยืนยันว่าเด็กคนนี้ อายุถึงเกณฑ์ที่จะเป็นเจ้าหน้าที่ได้
ค่ะ ครบ 13 อาทิตย์ที่แล้ว
และมีความสามารถมากพอ
ที่จะสัมผัสรับรู้ถึงผู้มาเยือน ประเภทหนึ่งและประเภทสอง
พร้อมกับป้องกันตัวเองได้
ค่ะ
คุณเข้าใจว่าลูกคุณต้องเผชิญกับ
ความเสี่ยงมหาศาลที่จะบาดเจ็บ บอบช้ำหรือเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่
ค่ะ
และเมื่อเสร็จสิ้นการฝึก และมีการมอบอุปกรณ์ป้องกันตัวให้แล้ว
เด็กจะมีหน้าที่ต้องดูแลป้องกันตัวเองตลอดเวลา
ค่ะ
เงินเดือนจะจ่ายให้ในวันศุกร์สุดท้ายทุกเดือน เข้าบัญชีของใครคะ
ของฉันค่ะ
หนูไม่อยากทำ หนูกลัว หนูไม่อยากต้องกลัวอยู่ตลอดเวลา
ใครๆ ก็กลัวตลอดเวลา ทำไมแกถึงจะพิเศษกว่าคนอื่น
หนูจะไปหางานที่อื่น ที่ไหนก็ได้
หนูอยากเรียนหนังสือต่อ อยากเป็นเด็กปกติ
ฟังนะแม่คุณ
พ่อแกทิ้งเราให้ตกอับไม่เหลืออะไร ตอนเขาจมขวดเหล้าตาย
เช้าวันจันทร์แกต้องไปที่นั่น
ยิ้ม หว่านเสน่ห์ ขยัน และหัดสำนึกบุญคุณด้วย
ไม่งั้นสาบานเลย เดี๋ยวจะทำให้แกเห็นว่ากลัวจริงๆ มันเป็นยังไง
ทุกคน นี่ลูซี่ คาร์ไลล์ มีหูทิพย์
แม่เขาบอกว่ามีพรสวรรค์ แต่เรื่องนั้นเราจะตัดสินกันเอง
นอร์รี่ ฝากดูแลด้วย สอนงานให้หน่อย
ระวัง อย่าให้โดนตัวนะ มันมีพิษถึงตาย
พิษถึงตายและแพงมากด้วย
ทำหกแม้แต่หยดเดียวจะถูกหักเงินเดือน
นี่เหรอระเบิด
ทราย เกลือ และฟูลมิเนต
จะทำปฏิกิริยากับน้ำเหลืองผี
อย่าลืม เหล็กจะเป็นเครื่องกั้น ระหว่างตัวเธอกับผี
ยิ่งผีพลังแรงกล้า ยิ่งต้องใช้เครื่องกั้นที่แกร่งพอกัน
ประเภทหนึ่งอ่อนกว่า ประเภทสองแรงกว่า
อย่าให้พวกนั้นรู้ว่าเรากลัว
รู้มั้ย ทำไมเขาพกเป๊กเงินนั่นตลอดเวลา
ไม่รู้
เพราะเขาใช้น้ำเมาเก่งกว่าน้ำมนต์
- รู้มั้ย ทำไมเขาหน้าซีด - ไม่รู้
เพราะเขาโดนผีหลอกขี้แตกขี้แตนคืนละสามหน
รู้มั้ย ทำไมเขาถึงชื่อเจคอบส์
ไม่รู้
เพราะประสาทเปราะยิ่งกว่าแครกเกอร์
โรงแรมสวอน ทางเดินชั้นบนสุด
ไม่มีใครยอมเข้าพักแม้แต่ห้องเดียว เพราะรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ
หาวิญญาณให้เจอและปราบมันให้ได้
มีอะไรเหรอ ลูซ
ได้ยินอะไรเหรอ
มันมาแล้ว
- มันมาแล้ว ตามหลังเรามา - อะไรนะ
- ทำอะไรของเธอ - ฟังเขาสิ พอล
เขารู้น่ะว่าทำอะไรอยู่
- เธอชื่ออะไรนะ - ลูซี่ คาร์ไลล์
คืนนี้ทำได้ดีมาก ลูซี่ คาร์ไลล์
ดาบของทุกคนเป็นอุปกรณ์สำคัญที่สุด
คมดาบที่ทำจากเหล็กจะขับไล่ผีร้าย
ทำให้ร่างมันสลายไป
ยิ่งใช้ดาบเก่งแค่ไหน ยิ่งจะมีชีวิตยืนยาวเท่านั้น
- นอร์รี่ - ลูซี่ ช่วยด้วย!
เพื่อฉลองความสำเร็จที่ฝึกงาน กับเจคอบส์และสหายมาครบสองปี
และได้บรรลุชั้นปีที่สาม
ขอมอบดาบประจำตัวและคู่มือฟิตส์
แด่บุคลากรชั้นดีของเอเจนซี่
ลูซี่ คาร์ไลล์
ทำไมถึงไม่เกิดเป็นฟิตส์บ้างนะ
ทำไมถึงไม่มีชื่อเพราะๆ อย่างเพเนโลพีหรือมาริสซ่า
ใครที่ไหนรู้จักคนดังรวยๆ ชื่อนอร์รี่บ้าง
นางมีทั้งตู้ นางไม่รู้หรอก
พระเจ้า มันเริ่มแบบนี้สินะ
อะไรเริ่ม
สุดท้ายเธอจะกลายเป็นเหมือนเจคอบส์
หรือพวกผู้ใหญ่ไร้ประโยชน์ทั้งหลายในเมืองน้ี
ซดวิสกี้ตอนเพิ่งสี่โมงเย็นเนี่ยนะ
แค่จิบนิดเดียว เพื่อจะฉลอง
ไม่ได้! เราจะทำงานให้เจคอบส์ จนกระทั่งพลังพิเศษหมดไปไม่ได้
เราจะปล่อยให้พ่อแม่ เอาเงินเราไปถลุงหมดไม่ได้
ไปลอนดอนกันดีกว่า คืนนี้เลย
ไปสัมภาษณ์งานที่ฟิตส์และร็อตเวลล์ สร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง
ก่อนที่ชื่อเราจะไปอยู่บนหินหลุมศพยักษ์ที่จัตุรัส
ทำไม่ได้
ฉันยังไม่ได้สอบปีสี่
เดี๋ยวโดนส่งกลับ หรือต้องไปเป็นองครักษ์ราตรี
ก็ปลอมจดหมายหรือตอแหลจนเข้าให้ได้
ที่นั่นเขานับแต่ความสามารถ ไม่สนใบประกาศ
งั้นก็รอจนให้ฉันมีคุณสมบัติครบก่อนสิ
อีกไม่นาน แค่ปีหน้าเอง
จากนั้นฉันก็ไม่ต้องรอให้ใครอนุญาตแล้ว
เราจะไปคุยกับเอเจนซี่ใหญ่ๆ ทุกเจ้า พวกนั้นต้องประมูลแข่งกันรับเราเข้าทำงาน
และในอีกไม่กี่ปี เราจะเป็นนักไล่ผีที่ดังที่สุดในประเทศ
เราต้องได้ขึ้นปกนิตยสารทุกฉบับ
ผีมาริสซ่า ฟิตส์ จะต้องฟื้นจากความตาย
แล้วไสบั้นท้ายออกจากโลง
เพื่อมาขอให้เราเซ็นสัญญากับนาง
แน่นอนเลย
(เราจะไปเป็นอย่างนี้!)
สัญญาอย่างแน่วแน่และจริงจัง
โอเค โรงเลื่อยมัวร์เกท
บริษัทตัดไม้อยากเก็บกวาด เพื่อขายให้กับนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
แทบไม่มีบันทึกของการมาเยือน แต่เท่าที่เห็นสรุปได้ว่าเป็นประเภทหนึ่ง
ครูเจคอบส์คะ
จริงรึเปล่าที่ครูเคยเจอมาริสซ่า ฟิตส์
ฉันฝึกจากสำนักงานฟิตส์ที่ลอนดอน ตอนที่ฟิตส์ยังมีชีวิตอยู่
เธอจะมาดูเราเวลาฝึกดาบ
เธอเป็นคนยังไง
มหัศจรรย์มาก ก่อนที่ฟิตซ์กับร็อตเวลล์
จะค้นพบการเชื่อมโยงระหว่าง ผู้มาเยือนกับต้นทาง มันวุ่นวายมาก
กลางเมืองจลาจลโกลาหล คนตายเป็นเบือทุกวัน
เธอเป็นคนที่เปลี่ยนทุกอย่าง
คนเดียวในโลกที่เคยสนทนากับประเภทสาม
ที่บอกว่าเคยเจอ หมายถึงอยู่ในห้องเดียวกันแป๊บนึงสินะ
ก็ใกล้กว่าที่พวกเธอจะได้เจอแล้วกัน
ใกล้กับประวัติศาสตร์
อ้อ เพราะทุกอย่างเริ่มต้นโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
แล้วฟิตส์กับร็อตเวลล์ก็โผล่มาอย่างปาฏิหาริย์
บังเอิญมากเนอะ
- เอาอีกละ นายทฤษฎีสมคบคิด - งั้นนายเชื่อยังไง
เราไม่รู้ว่าปัญหาจริงๆ มีความเป็นมายังไง
ฉลาดสุดๆ แถมยังหล่ออีก
คิดนอกกรอบเก่งมากด้วยเนอะ ลูซี่
หาผู้มาเยือน หาแหล่งต้นทาง กักเอาไว้แล้วออกมา
ฉันไม่อยากรอตรงนี้ทั้งคืน
- มีใครสัมผัสอะไรได้รึยัง - ยังเลย
แต่ในนี้หนาวชะมัด ไม่ชอบความเย็นแบบนี้เท่าไหร่นะ
เสียงเหมือนเด็ก
ทางนั้น
ไม่ใช่ละ
ฉันว่านั่นไม่ใช่ประเภทหนึ่ง
เราตามไปเอง เธอไปรายงานเจคอบส์
ไม่ได้ เราทุกคนควรกลับไปเอาอุปกรณ์เพิ่ม
วางแผนใหม่แล้วค่อยกลับมา
ถ้ากลับออกไปจะเสียโอกาส เธอไปเถอะลูซี่ ไปสิ
ที่เหลือมากับฉัน อย่าไปไหนไกล
ระวังตัวด้วยนะ นอร์รี่
เราพบแล้วค่ะ
ตอนแรกหนูคิดว่าเป็นเงาหลอนหรือวิญญาณเด็ก
ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจแล้ว หนูคิดว่า…
ครูควรเรียกทุกคนออกมา
เพราะเธอไม่แน่ใจน่ะนะ
- ยังไม่พอ เธอมีหลักฐานอะไร - ยังไม่ชัดเจนค่ะ แต่… มีลางสังหรณ์
เราไม่ตัดสินใจจากลางสังหรณ์
งั้นเข้าไปด้วยกันมั้ยคะ ครูจะได้ดูเองว่ายังไงดี
ทำหน้าที่ของตัวเองซะ
แย่แล้ว
- นั่นมันตัวอะไร - อยู่ใกล้มาก!
มันจะมาทางนี้แล้ว!
ใครก็ได้ช่วยที!
เร็วเข้า!
นอร์รี่!
นอร์รี่ หนีเร็ว
ขอโซ่ด่วนๆ เลย!
ลูซี่ นอร์รี่ ปิดประตูเร็ว เอาตัวรอดก่อน
นอร์รี่!
นอร์รี่
ครูคะ ช่วยด้วย
เขาตกอยู่ในภวังค์ภูต!
ครูคะ ช่วยเราด้วย ครู!
อย่านะ ครู!
พวกเขาจะตายกันหมด
นอร์รี่!
ครูคะ อย่า!
ไม่นะ ครู!
ผมทำไปตามข้อมูลที่คุณคาร์ไลล์บอก
เสียดายที่เธอไม่พูดตรงไปตรงมากว่านั้น
ไม่อย่างนั้นคงช่วยชีวิตเด็กหลายคนไว้ได้
คุณไม่ได้ยินเสียงร้องให้ช่วยเลย
ไม่มีวี่แววว่าเกิดเรื่องวุ่นวายใดๆ
จนกระทั่งคุณคาร์ไลล์ออกมาจากอาคาร
และไม่สามารถช่วยได้มากกว่านี้
- ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น - ไม่จริง
คุณยืนอยู่ที่หน้าประตู หนูเห็น หนูตะโกนเรียกคุณดังลั่น
กรุณาอยู่ในความสงบ จะพูดได้ต่อเมื่อมีคนถามคุณเท่านั้น
ในคดีการถูกภูตสัมผัสจนเสียชีวิต
ของอัลฟี่ มอร์แกน, จอย ยัง, พอล เบลล์ และเอบราฮัม คอสตา
ศาลขอตัดสินให้เป็น การเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุเฉพาะหน้า
ผู้ปกครองจะได้รับเงินช่วยเหลือตามสมควร
จากกองทุนฟิตส์เพื่อครอบครัวตกทุกข์
ดีมาก
ในคดีของภวังค์ภูตเรื้อรังซึ่งเกิดกับนอร์รี่ ไวท์
ศาลขอแนะนำให้รับเงินชดเชย
จากกองทุนทหารผ่านศึก กระทรวงศึกษาและควบคุมวิญญาณ
แกจะมีโอกาสฟื้นมั้ย
จะกลับมาได้รึเปล่า
เราทำได้แค่ช่วยให้เธอนอนสบายๆ
มองหน้าฉัน มองหน้าฉันสิแม่คุณ
ฉันจะไม่ยอมให้แกนั่งเศร้าไปทั้งวันทั้งคืน
และจะไม่ยอมโดนชาวบ้านมองแรงไปทั้งชีวิต
เพราะฉันดันเป็นแม่ของนังตัวดี ที่ทำให้เด็กพวกนั้นต้องตาย
เช้าพรุ่งนี้ฉันจะพาแกกลับไปส่งเจคอบส์ แกต้องขอโทษเขา
แกต้องยอมรับว่าผิดเอง และขอให้เขารับกลับเข้าเอเจนซี่
ต้องอ้อนวอนจนกว่าเขาจะรับ เข้าใจรึเปล่า
ค่ะ
หนูเข้าใจว่าแม่ไม่ได้แคร์หนูเลย
ไม่แคร์นอร์รี่ด้วย
ไม่สนความจริงอีกต่างหาก
นอร์รี่เป็นเพื่อนรักของหนู
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน คิดว่าหนูจะทำร้ายพวกเขาได้ลงเหรอ
- พอแล้ว - ยังไม่พอ
ทั้งชีวิตหนู แม่ทำเหมือนหนูมันไร้ค่า
จนกระทั่งหนูหาเงินให้แม่ได้
หนูต้องการแค่
ให้แม่รักหนูบ้าง
แต่แม่ไม่สามารถทำได้
แม่ไม่รู้สึกรู้สา แม่ตายซากยิ่งกว่าอะไร
เขาจะรอพบเราตอนเก้าโมง
(รับสมัครผู้มีพลังพิเศษ ซินแคลร์และโซแอนส์)
ขอโทษจ้ะ
ขอโทษนะ มาลอนดอนครั้งแรกเหรอ
แถวนี้อันตรายนะ โดยเฉพาะตอนกลางคืน
ถ้าอยากได้ที่พักพิงปลอดภัย มาอยู่ในศูนย์ของเราได้
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ต้องใช้ ขอบคุณ
(ฟิตส์เฮาส์)
ส่งแบบฟอร์มที่โต๊ะชั้นล่าง และมารายงานตัวรอสัมภาษณ์เข้าระบบ
ขอบัตรประจำตัว จดหมายแนะนำ ใบอนุญาตจากผู้ปกครอง
ขอโทษค่ะ ไม่มีสักอย่าง
แต่มีใบประกาศผลการเรียนปีหนึ่งถึงสาม พร้อมผลการเรียนขั้นยอดเยี่ยม
ไม่มีเอกสารก็เข้าระบบไม่ได้
- ช่วยหน่อยค่ะ ฉันรอมาชั่วโมงกว่า - ผมช่วยอะไรไม่ได้
ให้ฉันไปคุยกับใครสักคนว่าฉันมีพลังพิเศษยังไง
ฉันสัญญาว่าไม่ทำให้คุณเสียเวลาเปล่าแน่
ทำแบบนี้ตัวเองจะเสียเวลาเปล่า ครั้งหน้าพาผู้ปกครองมาด้วย
ขอร้องนะคะ หนูเดินทางมาเป็นร้อยๆ กิโล แล้วคืนนี้ก็ไม่มีที่นอน
ขอเวลาให้หนูอธิบายแค่สิบนาทีก็ได้
คิดว่าเป็นคนแรกที่มาเคาะประตูนี้ ด้วยเรื่องแบบนั้นเหรอ ไปไกลๆ
(อีก 1.58 ชม.ถึงเวลาเคอร์ฟิว)
(ล็อควู้ดและสหาย)
(เอ.เจ. ล็อควู้ดและสหาย รับสืบสวนกำจัดผี)
เด็กใหม่ของอาริฟเหรอ
อาริฟเป็นใครนะ
เจ้าของร้านหัวมุม ชอบส่งโดนัทมาให้กิน
แต่เธอไม่มีโดนัท งั้นก็เป็นผู้สมัครอีกคนสินะ
นึกว่าสัมภาษณ์หมดแล้วซะอีก ชื่ออะไร
ลูซี่ คาร์ไลล์ คุณคือคุณล็อควู้ดใช่มั้ย
ฉันเหรอ ไม่ใช่หรอก
- งั้นขอพบเขาได้มั้ย - ทำไมจะไม่ได้
คนล่าสุดเพิ่งเข้าไป แต่ดูหน่วยก้านแล้วน่าจะไม่นานหรอก
โอเค ลองดูนี่ บอกหน่อยว่าคิดยังไง
ตายแล้ว! เอาไปให้ไกลๆ!
เห็นมะ บอกแล้ว โอคับโอเค ตามมาทางนี้เลย
นายชนะ มีอีกคนจริงๆ
ไม่สิ นายชนะ ฉันดูรายชื่อแล้ว นั่นเป็นคนสุดท้าย
งั้นนี่ใคร
สวัสดีครับ ผมแอนโธนี ล็อควู้ด
ฉันลูซี่ คาร์ไลล์ ฉันไม่ได้นัดไว้
แต่เห็นโฆษณาในหนังสือพิมพ์ แล้วพอดีผ่านมาแถวนี้
เคยได้ยินชื่อพวกเราด้วยเหรอ
เปล่า
นี่ประวัติ
รับชาหน่อยมั้ย หรือว่าจอร์จเสนอให้แล้ว
ว่าจะถามหลังทดสอบรอบแรก ดูว่ายังอยู่ต่อรึเปล่า
วันนี้เปลืองชาไปหลายซองแล้ว
ยกผลประโยชน์ให้จำเลยหน่อย ไปต้มน้ำชงชาเลย
ก็ได้ แต่ฉันว่านางจะหนี
ขอโทษแทนเขาด้วยนะ
เวลาเขาหิวแล้วจะหงุดหงิดน่ะ เชิญนั่ง
คุณมีตาทิพย์กับสัมผัสทิพย์ แต่หลักๆ มีหูทิพย์
สัมผัสทิพย์ฉันก็ไม่เลว แต่บางครั้งมันไปรวมกับสิ่งที่ได้ยิน
บางครั้งสัมผัสก็กระตุ้นเสียงที่ได้ยิน
จอร์จก็ทำแบบนั้นได้นิดหน่อย ผมทำไม่ได้ พลังผมอยู่ที่ตา
พวกรอยมรณะ รอยวิญญาณ สิ่งคงค้างสยดสยองหลังความตาย
ในนี้เขียนว่าฝึกจากทางเหนือ กับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นชื่อเจคอบส์
- สอบผ่านปีหนึ่งถึงปีสี่ ถูกต้องมั้ย - ถูกค่ะ
- เขาให้จดหมายอ้างอิงมามั้ย - ไม่
งานสุดท้ายของฉันจบไป… กะทันหัน
ฉันเล่าหมดก็ได้นะ ถ้าอยากฟัง
แต่ฉันไม่อยากจมปลักกับมันน่ะ
งั้นเอาไว้ค่อยเล่าทีหลัง
มาเสียที
เริ่มทดสอบกันเลยมั้ย
สอบอะไร ในประกาศไม่เห็นบอกว่าต้องสอบ
พูดตามตรง ผมไม่ได้ให้ค่ากับ จดหมายอ้างอิงหรือฝากงาน
ผมอยากเห็นพลังพิเศษกับตาตัวเองมากกว่า
ช่วยกินคุกกี้หน่อย ไม่งั้นจอร์จจะกินหมดคนเดียว
เอาละ คุณคิดว่านี่คืออะไร
โหลเงิน ผลิตโดยซันไรส์คอร์ปอเรชั่น
เป็นโหลกักผี
กะโหลกในนั้นเป็นต้นทาง ผีผูกโยงอยู่กับมัน
บอกไม่ได้ว่าประเภทไหน แค่วิญญาณหรือผีแบบสเปคเตอร์มั้ง
ถูกต้อง ดีมาก
นางสั่นสู้นะ ดูออก
เวลานายพูดงั้นฉันได้ยินนะ
ไปเอามาจากไหน นึกว่ามีแต่ที่ฟิตส์และร็อตเวลล์
ยังไม่ใช่เวลาถาม ทีนี้บอกหน่อยว่าคิดยังไงกับสิ่งนี้
ได้ยินเสียงปืน
- เสียงปืนเหรอ - น่าจะร้ายมาก
ไม่ใช่ ไม่มีความรุนแรงหรือเศร้า ไม่มีความทุกข์ใดๆ เลย
ของชิ้นนี้เคยเป็นของคนที่…
มีความสุข อ่อนโยน
เก่งมาก ของลุงผม เมื่อก่อนลุงชอบพกไปล่าสัตว์
มันอยู่กับลุงตอนที่เขาทรุดเพราะเส้นเลือดแตก
ลุงเป็นคนดีมาก เสียดาย
แล้วเจ้า… สิ่งนี้ล่ะ
มีความตายติดอยู่กับสิ่งนี้ เยอะด้วย เลวร้ายมาก
ไม่รู้นะว่ามันคืออะไรหรือไปได้มาจากไหน แต่ไม่ควรให้ใครจับเลย
โดยเฉพาะในบริบทของการสัมภาษณ์งาน
เป็นของที่ระลึกจากคดีแรกที่ผมทำสำเร็จ
- รู้จักแฮโรลด์ เบค ฆาตกรสังหารหมู่มั้ย - ไม่
ไม่คิดว่าอยากรู้ด้วย ขอบคุณ
ก็สมเหตุสมผลดี เรื่องมันเลวร้ายสุดๆ
ชิ้นสุดท้าย ลองชิ้นนี้ดู
สัมผัสอะไรไม่ได้เลย
จริงดิ แน่ใจเหรอ
พยายามอีกหน่อย
ไม่นะ ฉันแน่ใจ ไม่มีอะไรเลย
ก็ไม่ควรจะมีหรอก
นั่นถ้วยเสียบแปรงสีฟันของจอร์จ
ฉันไม่ได้มาให้ใครล้อ
พวกนายตั้งเอเจนซี่แบบไหนกันฉันไม่รู้หรอก
แต่เท่าที่เห็น มันก็สูงส่งแค่ระดับ
เด็กนักเรียนเกรียนๆ คู่หนึ่งที่เล่นเป็นเจ้าหน้าที่
ก่อนที่พ่อแม่จะกลับมาบ้าน
ฉันเดินกลับเองได้
น้องใจถึง
ลุกขึ้นมาสิ จะเอาให้ดูว่าใจถึงแค่ไหน
- เดี๋ยวก็ลุกจริง - ไม่เห็นขยับเลย
โซฟามันนุ่ม ลุกลำบากนิดนึง
น้องรอได้
คุณคาร์ไลล์ ขออภัยที่ทำให้ไม่สบายใจ
แต่ผมยืนยันได้ ที่นี่ทำธุรกิจจริงๆ
และที่ผ่านไปนั้นก็เป็นการทดสอบจริงจัง
ซึ่งคุณสอบผ่านฉลุย
บอกไปแล้วจะอึ้งว่าเจอผู้สมัครกี่คน ที่แต่งเรื่องเพ้อเจ้อ
ถ้าเรื่องที่พวกเขาเล่าเป็นจริงแม้แต่น้อย ถ้วยนั่นคงผีสิงโหดสุดในลอนดอน
- บอกกฎคุกกี้เร็ว - อะไรนะ
มาหยิบกินสองชิ้นติดแบบนั้นไม่ได้
เรามีกฎให้สมาชิกเอเจนซี่แต่ละคน หยิบคุกกี้ได้ทีละชิ้น แล้วต้องสลับให้คนอื่น
จะได้แบ่งกันอย่างยุติธรรม
สมาชิกเอเจนซี่แต่ละคนเหรอ
หากยังสนใจตำแหน่งนี้นะ
สนสิ
ฉันสนใจ
เยี่ยม งั้นพาชมบ้านดีมั้ย
เข้าใจนะถ้าเธอคิดว่าของเราไม่เหมือนที่อื่น
เราเป็นเอเจนซี่ใหม่ เพิ่งจดทะเบียนได้สามเดือน
ขึ้นทะเบียนกับดีแพรค
แต่ไม่ได้รับเงินจากกระทรวง เหมือนฟิตส์กับร็อตเวลล์
เราเป็นเอเจนซี่อิสระ ชอบที่เป็นแบบนั้นด้วย
ใครเป็นหัวหน้างานพวกนาย
ที่นี่ไม่มีหัวหน้างาน
ไม่มีผู้ใหญ่ ที่นี่เป็นบริษัทของฉันเอง ถึงได้ตั้งชื่อนั้น มีปัญหาเหรอ
ก็พอรับได้
นี่ห้องน้ำ ห้องฉัน ห้องจอร์จ
อย่าเข้าไปโดยไม่เคาะประตูก่อน เคยเข้าไปเจอเขาเล่นโยคะ โป๊ทั้งตัว
เป็นภาพติดตาที่ไม่น่าเห็นหรอก
แล้วห้องนั้นล่ะ
นั่นห้องส่วนตัว
ไม่มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้น ตามมาทางนี้ มีอย่างอื่นให้ดูอีกเยอะ
ห้องสมุดอยู่ทางนั้น แต่นี่เป็นห้องที่สำคัญที่สุด
เราเรียกนี่ว่าผ้าขบคิด
เอาไว้จดโน้ต ทฤษฎีหรือแนวคิดต่างๆ
มีประโยชน์มาก
ฉันเจอกระดูกของผีกูลเฟนเชิร์ชสตรีท
ด้วยการวาดผังถนนบนผ้า ตอนตีสามพร้อมกับขนมปังปิ้งหน้าชีส
ถ้าเป็นจังหวะที่เราไม่อยากคุยกัน มันเป็นที่เขียนคำด่ากันได้ดีด้วย
- เกิดเรื่องแบบนั้นบ่อยแค่ไหน - แทบไม่เคยเลย
(ล็อควู้ดมันไอ้กวย)
ทีนี้ก็…
ห้องใต้ดิน ตามมาเร็ว
ห้องทำงาน แฟ้มคดี
จอร์จหมกมุ่นกับประวัติศาสตร์ของปัญหา
เขาเป็นคนเก็บข้อมูลละเอียดมาก
ซึ่งก็ดีนะ ฉันนี่แค่จดรายการของต้องซื้อก็ปวดหมองแล้ว
ห้องฝึกดาบ
หัวพ่นควันจำลองการโจมตี และรูปแบบป้องกันตัวที่หลากหลาย
จอร์จเป็นคนคิด บางทีมันก็ได้ผลอยู่เหมือนกัน
แต่เธอคงเก่งดาบอยู่แล้วเพราะผ่านปีสี่มาแล้วนี่
แน่นอน
เอาละ สุดท้ายคือห้องเก็บของนิรภัย
ไม่ได้ล็อกนี่
เตือนตัวเอง
เพิ่มความนิรภัยในห้องเก็บของนิรภัยด้วย
โห
ไม่มีทางรู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง
นายยังไม่ได้บอกเลยว่า ไปได้กะโหลกผีสิงนั่นมาจากไหน
เป็นของจอร์จ เขาชอบเอามาทดลองเล่น
ดูว่ามันตอบสนองกับการกระตุ้นต่างๆ ยังไง
ก็ไม่เรียกว่าตอบอยู่ดี
เขาขโมยมา
มาเร็ว เดี๋ยวพาไปดูห้องใต้หลังคา
นี่เป็นห้องนอนฉันตอนเด็กๆ เธอจะใช้ห้องนี้ก็ได้นะ
- นอกจากจะมีที่อยู่อื่นแล้ว - ใช่
ไม่ คือว่า…
เราจะหักค่าเช่าจากค่าจ้าง
ไม่หักเยอะหรอก แค่พอชดค่าใช้จ่ายได้ ฉันเป็นเจ้าบ้านที่พึ่งพาได้สุดๆ
ในนี้มีห้องน้ำในตัว
ข้างล่างห้องใหญ่กว่า แต่แปลว่าต้องแบ่งกันใช้กับจอร์จ
แล้วก็ไม่อยากให้ใครต้องโดนงั้น
เอาละ งั้น ฉันปล่อยให้เธอรื้อกระเป๋า จัดข้าวของละกัน
- ถ้าหากว่า… - ข่าวที่ตัดใส่กรอบไว้บนผนัง
เธอเห็นแล้วสินะ ไม่ค่อยถ่อมตัวเท่าไหร่ น่าจะปลดลงได้ละ
ไม่ มันก็แค่… นายไม่ได้พูดอะไรเลยเรื่อง…
คือนายเป็นใครกันแน่
มีเวลาคุยกันอีกเยอะ เธอควรจะพักก่อน นอนเสียหน่อย
นั่นคือ… ถ้าเธอจะรับงานนี้
รับ
งั้นก็ขอต้อนรับสู่ล็อควู้ดและสหาย
(เราจะไปเป็นอย่างนี้!)
รู้นะว่าคิดอะไรอยู่
แต่ห้ามเด็ดขาด
- ประตูบานนั้นน่ะเหรอ - ใช่ ประตู
- แค่จะไปหยิบน้ำกินแก้วเดียว - ไปหาในครัวน่าจะเจอมากกว่านะ
- ทำไมเขาต้องปิดไว้ตลอด - ฉันไม่รู้เหมือนกัน
- นายอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว - หนึ่งปี
- แปลว่ารู้จักเขาดีล่ะสิ - ก็ดีพอ
ฉันแค่สงสัยเรื่องบ้าน อยากรู้ว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
- เดาว่ามันคงเป็นของ… - ของพ่อแม่เขาเหรอ
ไปถามเขาเองสิ ปกติเวลานี้เขาอยู่ในห้องสมุด
และคงไม่ได้อยากเข้าส้วมใจจะขาดเท่าฉัน
ขอตัวก่อนนะ
สวัสดี
ขอโทษนะ มาขัดจังหวะรึเปล่า แต่ฉันไม่ง่วงน่ะ เลย…
ไม่ ไม่เลย เชิญๆ นั่งก่อน
อ่านอะไรอยู่
ตามเรื่องอะไรๆ ในวงสังคม
ปาร์ตี้ เรื่องไร้สาระอะไรพวกนั้น
มีปัญหาทั่วโลกแบบนี้ เราคงนึกว่าคนจะไม่ปาร์ตี้กันหนัก
แต่สำหรับพวกคนรวย มันตรงกันข้ามเลย
พวกนั้นชอบขังตัวเองไว้ในโรงแรมหรู
ตื่นเต้นกับความสยองที่มีผู้มาเยือนซุ่มอยู่ข้างนอก
ดีแพรคเองก็เพิ่งจัดเมื่ออาทิตย์ก่อน
พวกคนสำคัญไปกันหมด
นายล่ะไปมั้ย ขอดูรูปได้รึเปล่า
ไม่ได้ไป ไม่มีรูป
ตอนโฆษณาว่าที่นี่เป็นเอเจนซี่ชั้นนำ
มันไม่ได้จริงเท่าไหร่ใช่มั้ย
นายเพิ่งทำงานนี้มาสามเดือน ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนายเลย
แค่พูดเกินจริงนิดหน่อย
คนก็ทำกันตั้งเยอะแยะ
เหมือนเธอ ตอนที่บอกว่าสอบผ่านปีสี่มาแล้ว
ฉันโทรไปเช็คกับดีแพรค
ขอโทษนะ ฟังก่อน ฉันรับงานไหวจริงๆ ก็แค่…
ตอนที่จบกับเอเจนซี่เก่า…
เรื่องที่นั่นเป็นอดีตไปหมดแล้ว อนาคตต่างหากที่สำคัญ
ฉันรู้ว่าเธอเก่งพอที่จะอยู่ที่นี่ ฉันเห็นด้วยตาตัวเอง
เชื่อเถอะ เราอาจเป็นหน้าใหม่ และทำอะไรแหวกแนวไม่เหมือนใคร
แต่วันหนึ่ง ที่นี่จะเป็นเอเจนซี่ที่รุ่งที่สุดในลอนดอน
ฉันอยากให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
ขอบคุณ
ติดอยู่แค่อีกเรื่องเดียว
ว่ามาเลย
นายบอกว่าฉันเก่งพอสำหรับนาย
นายเห็นแล้วว่าฉันทำอะไรได้ แต่…
ฉันจะรู้ได้ไงว่านายเก่งพอสำหรับฉัน
ปล่อยฉัน!
ลูซี่!
ล็อควู้ด!
- ช่วยด้วย - เกาะไว้ก่อน ลูซี่
จะตกแล้ว!
เท้าติด!
ลื่นไม่ไหว!
ล็อควู้ด!
ลูซี่!
- มันโดนตัวรึเปล่า - ไม่โดน ไม่งั้นคงตายไปแล้ว
ลูซี่ ถ้าเธอรู้สึกไม่มั่นคง เราควรกลับกันก่อน
ไม่ ฉันไหว ก็แค่…
แค่อะไร
ตอนที่เชื่อมกับนาง มันไม่เหมือนครั้งอื่น
- หมายความว่าไง - ฉันเห็นสภาพอดีตของนาง
ยิ่งกว่านั้นอีก เหมือนฉันรับรู้ได้ว่านางรู้สึกยังไง
นางเป็นผี ผีไม่มีความรู้สึก
ไม่นะ เชื่อฉันสิ ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหนๆ มาก่อนเลย
เธอต้องใจเย็นๆ
- นายต้องหัดฟังฉัน - ขอบเขตงานเปลี่ยนไปแล้ว
นี่ไม่ใช่คู่แต่งงานทะเลาะกันธรรมดา
แต่เป็นผีเหยื่อฆาตกรรมแน่ๆ นางกลับมาได้ทุกเมื่อ
ถ้าเธอยังรวบรวมสติไม่ได้…
บอกฉันว่านางหายไปทางไหน
เลือนหายไปหน้าผนัง แต่มุ่งตรงไปทางนั้นแน่ๆ
ปล่องเตาผิง ร่างอาจจะซุกอยู่ตรงนั้น
- ผนังด้านนี้ทำปูนใหม่ - ระวัง นายทำเขตอาคมขาด
กลับมาแล้ว
น่าเบื่อ นั่นทำไปแล้วนะ ลองอะไรใหม่ๆ บ้างสิ
อย่าไปยั่ว ล็อควู้ด นางโกรธอยู่แล้ว
- เกือบได้ละ - เร็วเข้า
เรียบร้อย
ดาบฉัน!
ล็อควู้ด!
แบบนี้ไม่สวยละ
นางอยู่นั่นไง
ศพเป็นแหล่งต้นทาง ฉันจะกันไว้ให้ เอาตาข่ายเงินคลุมซะ
พูดอีกอย่างคือ แผนเอฟ
นั่นไม่ใช่แผนเอฟซะหน่อย
หมายถึง แผนบี
แผนบีคือใช้ระเบิดเกลือ นางแกร่งเกินไป
ฉันจะล่อไปเอง เธอกักต้นทางไว้
นั่นมันแผนอี!
จบเรื่องนี้ เราต้องทวนระบบรหัสกันใหม่ละ
ทวนคนเดียวเหอะ
ปล่อยฉัน!
ลูซี่ ระวังหลัง!
ลูซี่ เร็วเข้า!
ลูซี่!
นายไม่เป็นไรใช่มั้ย
นอกจากบ้านลูกค้าที่ไหม้ทั้งหลัง นอกนั้นสบายบรื๋อ
ทำไมนานนัก เมื่อกี้มัวทำอะไรอยู่
บอกแล้วไง มีอะไรแปลกๆ ไม่เหมือนครั้งอื่น
- ฉันต้อง… - ต้องทำอะไร
อะไรแปลก เรากักต้นทางไว้แล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่… ตอนนี้ไม่ใช่จังหวะจะคุย
เห็นด้วย น่าจะโดดตอนยังเหลืออะไรให้โดด
โดดเหรอ บ้าไปแล้วมั้ย เราอยู่สูงเกินไป เดี๋ยวก็คอหักตาย
พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม