Bırak beni.
Bırak beni!
Lockwood?
- Birini buldum! - Lockwood!
Burada.
- Lockwood! - Biz PAKDE'yiz.
- Burada başka biri var mı? - Lockwood!
AÇIKLANAMAYAN ÖLÜMLER
HAYALETLER ARAMIZDA DOLAŞIYOR
HAYALET DOKUNUŞU ÖLDÜRÜYOR
ÖLÜMLER
ZORUNLU GECE SOKAĞA ÇIKMA YASAĞI
EKONOMİK ŞOK
DEMİR, GÜMÜŞ, TUZ: EN İYİ SAVUNMAMIZ
TEKNOLOJİ HİSSELERİ
JONATHAN STROUD'UN ROMANLARINDAN UYARLANDI
GENÇLER HAYALETLERİ HİSSEDİYOR
ÖLÜMLER
50. YILDA 'PROBLEM'
Bayan Lockwood?
Hayır, o ajansın ismi. Benim adım Lucy Carlyle.
- Pardon, karışıklık olmuş. - Lockwood benim ortağım.
Daha ziyade işverenim. Ya da aslında iş arkadaşım.
- Burada mı? - Hayır. Annenizi aradık.
Ona yerimi söylemediniz, değil mi?
Sormadı canım. Çok meşguldü.
Doktoru çağırayım, muayene etsin. Çıkmanıza izin verene dek dinlenin.
Bayan Carlyle?
Lucy Carlyle?
Tanrım.
Bay Lockwood.
Evet. Merhaba. Kiminle görüşüyorum…
Müfettiş Barnes.
Psişik Araştırma ve Kontrol Departmanı'ndan.
Evleri yakıp insanları riske atan ve sayamayacağım kadar yasayı çiğneyen
ajanlarla görüşmekten zevk almıyorum.
Olayı kendi açımdan anlatabilir miyim?
Farkında olmayabilirsiniz
ama olay yerindeki durumla ilgili bize yanlış bilgi verildi.
Sonra bizi pusuya düşürdüler…
Bu doğru olamaz.
Bayan Hope'a iki hafta içinde 60 bin sterlin ödeyeceksiniz
yoksa ajansınız kapanacak.
PAKDE sigortamız olduğu için bu sizin borcunuz.
İç mekânda magnezyumla ateş yaktınız ve demir zinciriniz yoktu.
Poliçeniz geçersiz.
Dosyanızı çıkardım. Amir olmadan kendi başınıza kurmuşsunuz.
Belki biri ölmeden bunu yetişkinlere bırakmalısınız.
Kimse ölmedi. Yetki bendeyken kimse ölmeyecek.
Yetki sizde değil, bende.
Ödemezseniz kapatılacaksınız.
- Lockwood nerede? - Beni gördüğüne çok sevindin, belli.
"Lucy, iyi olmana sevindim" ya da "İyi ki yaşıyorsun"a ne dersin?
Lucy, iyi olmana sevindim. İyi ki yaşıyorsun.
- Aynı kelimeleri tekrarlama! - Lucy, Lockwood nerede?
Nereden bileyim? Ortadan kayboldu.
Hastanede miydin? Neden hastanedeydin?
George, bana bir saniye ver.
Mecazi olarak konuşuyorsan bir saniyenin anlamını açıkla.
Çünkü bir dakikadan uzunsa gidip bir şeyler yapayım.
Son 12 saat içinde az kalsın bir Tip İki tarafından öldürülüyordum.
İki kere. Yanan bir evden atladım, altı metre yükseklikten çalılığa düştüm
ve boğazıma bir tüp sokuldu, o yüzden bir saniye izin ver!
- Beni bekleseydiniz bunlar olmazdı. - Geç kaldın.
Neyle karşılaşacağımızı anlamak için çalışıyordum,
sadece yaşlı bir adam değildi herhâlde…
- Bu o. - Ev tam olarak nasıl yandı Lucy?
Tanrım, çok gençmiş.
- Yaktın, değil mi? - Bu kadın.
- Kimdi o? - Dinlemiyorsun bile.
George, dün gece bize saldıran bu fotoğraftaki kadının hayaletiydi.
Yardımıma ihtiyacı vardı. Kim olduğunu söyle.
80'lerde Hollywood'un yükselen yıldızıydı ama ortadan kayboldu.
Tuğla örüp cesedini bacaya saklamışlar. Biri onu öldürmüş.
Belki gitmeden önce daha çok ilgilenseydin…
Lockwood'un kararıydı. Yeni başladım, ne diyebilirdim?
Hayır demeliydin Lucy. Mecbursun yoksa onu daha kötü yaparsın.
Bensiz anlaşmanıza sevindim. Hemen can ciğer olmuşsunuz…
- Neredeydin? Neden beni beklemedin? - George o hayaleti tanıyor.
Bunu daha sonra yapabilir miyiz?
Uyumalıyım. Kahvaltıda konuşalım mı?
Bol pirinçli ghormeh sabzi'ni yaparsan sonsuza dek minnettar kalırım dostum.
Kıyafetin çok ilginç Luce.
Tek boynuzlu atları ya da gökkuşağını sevdiğini bilmiyordum.
Bırak beni.
Bırak beni!
Lucy?
Lucy!
Ne yapıyorsun?
Kapının kilidi var ve bizim de tuvaleti kullanmamız lazım.
Senin neyin var?
Bu normal değil.
Selam Norrie.
Nerede olduğumu tahmin edemezsin.
Sözümüzü tuttum.
Londra'dayım.
Fittes ve Rotwell yüzüme bile bakmadı, ben de…
Nereye geldiğimi bilmiyorum.
İki çocuğun yönettiği küçük bir ajans.
Kendini Tanrı'nın lütfu sanan bir ukala ve sosyal yönden zayıf garip dostu.
Dün gece bir Tip İki'yle savaşırken bir evi yaktık.
Hayaleti…
…bana seni hatırlattı.
Onunla temas kurduğumda sanki…
Daha önce hiç hissetmediğim bir şey hissettim.
Sanki…
Sanki kafamın içindeydi. Bana ihtiyacı var gibiydi.
Ona yardım etmem gerekiyormuş gibi.
Sana yardım etmem gerektiği gibi.
Sanırım deliriyorum.
Keşke yanımda olsaydın Norrie.
Seni özledim.
Gerçekten özledim.
Teşekkürler. Harika görünüyor.
Hayır, aktif bir volkanda pişirmişim gibi görünüyor.
Hikâyenin geri kalanını öğrendim.
- Londra'nın geri kalanı da. - "Kural Tanımaz" havalıymış.
"Yangının Sorumlusu" kısmı havasını alıyor biraz.
Harika. Bana Andrew Lockwood demişler.
En büyük sorunumuz bu mu sence? Bir sürü kişi iptal etti.
- PAKDE çok kızacak. - Sorun yok, ben halledeceğim.
Tek sorun o değil.
Lucy'de bir sorun var.
Bugün hepimiz gerginiz.
Kıyafetleriyle banyo yaptı.
Kızlar o konuda garip olabilir.
- Kendi hâline bırak. - Komik değil.
Onu işe aldığından beri her şey kötüye gidiyor. Ya deliyse?
- Deli değil. - Bu kararı verecek son kişisin.
- Etrafında normal insanlar olmalı. - Sen normal misin?
Öyle olsaydın Fittes'te kalırdın ve arkadaş olamazdık.
Herkes her şey kontrol altındaymış gibi davranıyor.
PAKDE, büyük ajanslar. Hepsi numara.
Dünya delirmiş durumda ve normal hiçbir şeyi düzeltmiyor.
Biz bunu anlıyoruz. Bizi farklı kılan bu.
Araştırırken kendini kaybediyorsun
ama herkesin kaçırdığı önemli bilgileri buluyorsun.
Evet, Lucy biraz tuhaf olabilir ama o bizden biri.
Bundan eminim.
Bir evi yaktı. Deliriyor. Onu kovmalısın Lockwood.
Sabah tekrar konuşuruz.
SEVGİLİ BAYAN WHITE, LÜTFEN BUNU NORRIE'YE DİNLETİN.
ONA ONU SEVDİĞİMİ SÖYLEYİN. SEVGİLER, LUCY
Bana zarar verirsen
sana yardım edemem.
Bırak beni.
Lockwood, uyan!
O burada.
- Kim? - Annabel Ward. Sheen Yolu'ndaki hayalet.
Hadi, çantan nerede?
- Aşağıda. Çizmeleri al. - Çizme mi?
Beni sinir etmek için gelmeye bile mi zahmet etmedin?
- Annabel Ward'un hayaleti burada. - İmkânsız.
Neden yalan söyleyeyim? Az önce odamdaydı.
Peki. 20 saniye. Mecazi değil.
- Onca şeye rağmen pantolon yok mu? - Pantolon pısırıklar içindir.
Bir şey hissetmiyorum.
- Ben de bir şey görmüyorum. - Buradaydı.
Yemin ederim.
Uyandığında üstünde mi süzülüyordu?
Evet.
Burada olması hiç mantıklı değil.
Kaynağı kontrol altına aldık.
Cesedini gümüş ağla örttük.
Buraya nasıl girdi? Evin içinde kaynağı yok ki.
Var mı?
Geri döndü.
Bizimle oynuyor.
George!
Kıpırdama.
- Lütfen eşek arısı olduğunu söyle. - Kımıldamadan dur.
Tekrar düşündüm de çekil!
Eşek arısı değil o zaman.
Kaynağının ne olduğunu biliyorsan
söylemenin tam zamanı Lucy.
Düşündüm de… Ne olabileceğini biliyorum sanırım.
Acele etme. Baskı altında değiliz.
Nerede Lucy?
Yüzüğü elimdeydi, sonra uyuyakalmışım.
- Şimdi hepimiz öleceğiz. - Yani yatakta mı?
Evet. Belki. Bilmiyorum. Olabilir.
Kontrol altına almalıyız.
Kahretsin.
George, değişelim.
İşte burada.
Arkama geçin.
Zinciri tutun.
Dikkat edin!
Yakaladım!
George, hepsini at. Elindeki her şeyi!
Kaynak olduğunu bilmiyordum.
Onun hissettiklerini, istediklerini hissedebildiğim için aldım.
Açıklaması zor.
- Psişik bir bağlantı. - Evet!
Suç mahallinden kaynak çaldığına inanamıyorum.
PAKDE bizi öldürecek.
Burada kaynak çalan tek kişi ben değilim.
Hep deney yaptığın o saçma kafatasına ne demeli?
Annabel 40 yıldır kimsenin haberi olmadan o duvarın arkasındaydı.
PAKDE hiçbir şey yapmadı. Yardımımıza ihtiyacı var.
Bunca zaman sonra tam olarak ne yapmanı bekliyor?
Bunu çözüp adaleti sağlamamı.
O öldü Lucy.
Bir hayalete yardım edemeyiz. Kaynağını yok edip devam etmeliyiz. Bırak.
Hadi George. Beni destekle.
Deneylere bayılırsın. Yeni bir fenomeni araştırma fırsatını tepecek misin?
İyi deneme ama psişik bağlantılara pek bilim denemez.
Onun için üzüldün. Söylediklerini duydun. Hepsi bu.
Kanıtla.
Yüzüğü yok etmeden önce onunla son kez bağlantı kurayım.
Belki başka bir şey hisseder, gerçek olduğunu kanıtlarım.
Olmaz. Çok tehlikeli.
Şafak sökmek üzere. Hayaleti çok daha zayıf olacak.
Hayır. Canımızı zor kurtardık. İki kere.
Çünkü hazırlıksızdın. İkisinde de. Bu sefer düzgün yapacağız.
Bunu yapmalıyım.
Normal insanlar hakkında ne diyordun?
Ters bir şey yaparsa biz buradayız, tamam mı?
Tamam.
Dikkatli ol.
Sorun yok Annabel.
Güvendesin.
Odada bir şarkı çalıyor.
Benimle dans et.
Havamda değilim.
Çok seviyor.
Bu bizim şarkımız, hadi.
Onların şarkısı.
Onlar kim? Annabel ve…
Çok mutlu.
Onu seviyor.
İzleyeceğim.
Israr ediyorsan.
Şarkıyla dans ediyor.
Adam onu izliyor.
Dürüst müsün?
Nereye gideceğini söyledin mi?
Adam onu istiyor ama…
Ne oluyor?
- Yalan söylüyorsun. - Adam çok kızgın.
Yemin ederim. Bırak beni!
- Kıskanç. - Yalan söylemedim.
Yalan söylüyorsun!
- Annabel korkuyor. - Bırak beni.
Tamam.
Yalan söylüyorsun Annabel!
- Söylemiyorum. - Sorun yok.
- Yemin ederim. - Beni seviyor.
Beni seviyorsun, değil mi?
Bana yüzüğü verdin. Bana asla zarar vermez. O asla…
Bunu durdurmalıyız. Hemen.
- Bana bak. - Bakalım ne olacak.
Bak. Çekil. Dur!
Dur! Dur lütfen!
Canımı yakıyorsun! Yapma.
- Yapma. Bana bak. - Lucy.
Dur lütfen! Bırak beni!
Nefes alamıyorum, bırak.
- Bırak! - Lucy, kes şunu.
- Dur! Annabel! - Bırak beni!
Onu boğarak öldürmüş.
Yüzük, fırına gidene kadar bodrumda kalacak.
Ne? Bir yere varmak üzereydik, neden duruyoruz?
Artık kişisel işler yok. Ödenecek faturalar var.
Ne faturası?
- 60 bin sterlin mi? - Ne?
İki haftaya mı? Bu ne?
- Niye söylemedin? - Çünkü kapıda benim adım yazıyor.
- Benim sorumluluğum. Bir yol bulacağım. - Nasıl? Normalde bile zor geçiniyoruz.
Krediye ne dersin? Burası çok değerlidir.
Burası ailemden kalan tek şey.
Üzgünüm, bilmiyordum.
İşi kurmak için borç aldı zaten. Tanrım, işimiz bitti!
Hayır, bitmedi. Tek gereken birkaç büyük vaka.
Belki bu onlardan biridir.
- Lockwood & Co., nasıl yardım edebilirim? - Lucy Carlyle'ı kovarak.
Hemen.
- Bunu neden yapayım Müfettiş? - Çünkü daha fazla kötü haber istemiyoruz.
Kısa bir araştırmayla
dördüncü sınıfı geçmemiş bir ajanı işe aldığınızı öğrendim, bu yasaya aykırı.
Size yalan söylediğini varsayıyorum, öyle değilse…
İlgileneceğiniz daha önemli meseleler yok mu?
Küçük meseleler, büyük sorunları çözmeme yardım ediyor.
Ajansınız büyük bir sorun.
- Hadi ama Müfettiş. - Ondan kurtulun Bay Lockwood.
Kimdi o?
Yanlış numara.
Dinle. Annabel ne kadar ünlü demiştin?
Olaya yanlış açıdan bakıyorduk.
Biz Annabel'e yardım etmeyeceğiz, o bize yardım edecek.
Öyle mi? Nasıl?
Medyaya yansımalı. Annabel'in kayboluşu büyük bir hikâyeydi.
Bir evi yakmamızdan çok daha büyük.
Cinayetini çözersek bir gecede tüm kötü haberlerimiz manşetten silinir.
Artık kişisel iş yok demiştin.
Bu artık kişisel iş değil, ana olayımız.
60 bin kazanamayız.
Daha fazla kazanabiliriz.
Evde oturup anılarını yâd eden,
gazete okumaktan başka yapacak şeyi olmayan milyonlarca yaşlı var.
Cinayet gizemlerine bayılıyorlar. Manşete çıkınca Barnes bize bulaşamaz.
Beni karıştırma. Adım gazetede çıkmasın. Bunu yeterince çektim.
Onlarla başa çıkmayı öğrenmelisin. Onu bana bırak.
Ciddiyim. Beni gündemden uzak tut.
En önemli şey davayı çözmek.
Her şey burada oluyor.
Sessiz olun, düzgün davranın, tamam mı?
Buldum. Hamlet'te Ophelia'yı oynuyormuş.
Bunun anlamı ne?
Neden etrafım cahillerle dolu? Bekleyin.
"Annabel Ward'un etkileyici Ophelia'sı trajik aşkın derinliklerini yakalıyor."
Aynen öyle. Bu tür derinlikleri.
Ondan küvette giyinik hâlde yatıyordun.
- Ophelia papatyalarla boğuldu. - Onları ondan aldım demek.
Hamlet'in ona davranışı yüzünden delirip intihar etti.
Annabel intihar etmedi.
Oynadığı rol ve hayatında olanlar birbirini yansıtmaya başladı.
Hamlet ve Ophelia, Annabel ve tacizci sevgilisi.
Sence Hamlet'i oynayan kişi mi yaptı?
Hugo Blake. Adı bu. Bakın.
"Annabel Ward davası dün gece oyuncu Hugo Blake'in tutuklanmasıyla
farklı bir boyut kazandı.
Ward'un özel bir kulüpte
samimi bir akşam yemeği yerken görüntülendikten sonra
Hamlet'teki başrol oyuncusuyla ilişkisi olduğu söyleniyordu."
Bravo Lockwood. Bir cahil için fena değil.
Bakın! Yüzük parmağında.
Blake tutuklanıp serbest mi bırakılmış?
Sağlam bir kanıt yoktu. Görgü tanığı yok, ceset yok.
Hey!
"Blake pazartesi gecesi serbest bırakıldı. Polis soruşturmanın tıkandığını söyledi."
Bizimki tıkanmadı.
Aferin Tony.
Bu sefer işten önce mi araştırmanı yapıyorsun?
Tony mi? Yoksa artık Andrew mu?
Sessiz ol Kipps. Burası bir kütüphane, eşeklerin anırma yeri değil.
Bu yeni asistanın olmalı.
İş arkadaşı.
Sen de Quill Kipps olmalısın. Seni duymuştum.
En yüksek ölüm oranına sahip ekip lideri değil misin?
Ülkenin en iyi ajansının en iyi amiriyim.
Çok iyi olduğum için en tehlikeli işler bana veriliyor.
Ama onun aksine ben altından kalkıyorum.
Çok uzun kalmazsın tatlım.
Nasıl biri olduğunu öğrenince gidersin. Sonunda herkes onu terk ediyor.
Onun adı Lucy.
Benim adım Lockwood. Senin de bir merdivene ihtiyacın var.
Hayır, yok.
Evet, var.
- Seni pek sevmiyor, değil mi? - Önemsiz bir pislik. Boş ver onu.
Hugo Blake'i bulmalıyız.
Önce yapmam gereken bir şey var. Siz yemek yiyin. Ben ısmarlayayım.
İtalyan yemeklerini sever misin?
Pizzayı kastediyorsan evet.
Tam onu kastettim, çok iyi bir yer biliyorum.
Gittiğim en iyi İtalyan restoranı.
- Hep burada mı yaşadın? - Altıncı bölgede. Çok daha hoş ve güvenli.
Neden ayrıldın?
Annemle babam iyiler ama kalamadım.
Dört çocukları vardı. Mühendis, mühendis, mühendis, garip tip.
- Hep böyle miydin? - Takıntılı mı?
Evet. Bildiğim tek şey Problem. Hepimizin bildiği tek şey bu.
Bu doğru değil, öğrenmek istiyorum…
- Neyi? - Her şeyi!
Ondan Fittes'ten kovuldum. Lockwood söylemedi mi?
- Hayır! - Doğru.
Çok fazla soru sorup iznim olmayan yerlere girdim.
George Karim, şok oldum!
Merak etme, kafatasını tazminat olarak aldım.
Sence her konuda bize yalan mı söylüyorlar?
Tabii ki yalan söylüyorlar. Ama kim, neden söylüyor ve biz ne yapabiliriz?
Hiçbirinin mantıklı olmadığına inanan bir arkadaşım vardı.
Nasıl başladığı, nasıl yayıldığı,
ne yaparsak yapalım daha kötüye gitmesi.
Öldü ama. Belki diğer tarafta tüm cevaplara erişmiştir.
Londra'ya onunla mı gelecektin?
Hayır.
O başka biriydi.
Ama hepimiz aynı işteydik.
Her şey ters gitti. Korkunçtu. Patronum beni suçladı.
Herkes beni suçladı. Annem bile.
Ondan kaçtım. Önemli olabileceğim bir yere geldim.
Hayatlarımızı riske attık ama bu vaka bizim için bu kadar önemli.
Annabel Ward bir star olabilirdi ama onun yerine acımasızca öldürüldü.
Çok uzun bir süre boyunca PAKDE yetkilileri
bu adaletsizliğin çözümsüz kalmasına göz yumdular.
Halkı yüzüstü bıraktılar.
- Bay Lockwood'a çok mu iyi davrandım? - Kesinlikle.
Ajansını kurtarmak için PAKDE'nin adına leke sürdü.
Kim olduğunu sanıyor bu?
Pisliğin teki efendim.
Yıllar önce olması önemsiz sayılacağı anlamına gelmiyor.
Neyse ki Lockwood & Co.'da kendi starımız Bayan Lucy Carlyle var.
Hem bir Tip İki'yi etkisiz hâle getirdi,
hem de Annabel'in hayaletiyle bağlantı kurmak için
olağanüstü işitme yeteneğini kullandı.
Ve sonuç olarak Annabel'in katilini bulmaya
PAKDE ve polisten daha yakınız…
Beni karıştırma demiştim.
Hallederim demiştim. Niye bu kadar endişelisin? Hepsi doğru.
Vakayı daha çözmedik. Ya Hugo Blake bunu görüp peşime düşerse?
Sana göz kulak oluruz Luce. Sen bizim en değerli varlığımızsın.
Varlık mı?
Bu muyum sadece? Sana para kazandıracak bir şey miyim?
Her şeyi çok farklı yaptığını sanıyorsun.
Ama sen de diğerleri gibisin. Sen de herkes kadar kötüsün.
- Büyük adilikti Lockwood. - Nasıl?
Onu ulusal televizyonda övdüm.
Onu özellikle karıştırmamanı istemişti.
Senin derdin ne? Dün onu kovmamı istiyordun.
Belki de haklıydın.
Belki de son zamanlarda muhakeme yeteneğim körelmiştir.
Barnes kaçak olduğunu biliyor. Bir şey yapmam gerekiyordu.
Ben de düzgün düşünememişim.
Gidecek başka yeri yok. Bence onu kovmamalısın.
Biraz sakinleşsin.
Açın.
Kapıyı açın!
Kızı getirin.
İyi olacaksın.
Söz veriyorum. Ne olursa olsun, ben halledeceğim.
Burada bekleyebilirsiniz. Bayan Carlyle'ı almaya geldim.
Hayır. Ona ne söyleyecekseniz bana da söyleyebilirsiniz.
Ya burada beklersiniz ya da hücrede.
Kimsenin korumasına ihtiyacım yok.
Hele senin hiç.
Sizin gibi bir ünlü yardım edeceği için çok heyecanlıyız.
Ben…
Tip İki'lerle uzun uzun konuşuyormuşsunuz.
Öyle bir şey demedim.
Annabel Ward'un katilini bulmak için harika yeteneğinizi kullanmıyor musunuz?
Evet, adamın adı Hugo Blake.
- Öyle mi? - Evet.
Eski bir gazetede okumadınız mı?
Hayır. Bundan çok daha fazlası.
Güzel. Onu getirdik ama suçlamak için yeterli kanıtımız yok.
Belki yardım edersiniz.
Sheen Yolu eskiden bir pansiyondu.
Blake onu bırakmış ama içeri girmemiş.
Sadece arkadaş olduklarını söyledi.
Bu doğru değil.
O zaman kanıt bulun.
Onu cinayetle suçluyorsunuz.
Bunu kanıtlamak için Annabel'le olan bağınızı kullanın.
Durun, hayır! Öyle olmuyor.
Öylece bağ kuramam.
Annabel'e karşı bir şey hissettiğimden bağ kurabildim.
- İyi bir şey yapmaya çalışıyordum. - İşte fırsat.
Onu tutuklamamıza yardım edin.
Hayır. Söyledim ya, yapamam.
Sizi göremez. Burada olduğunuzu bilmiyor. Hadi, deneyin.
Ne yapmamı bekliyorsunuz?
Annabel'e bağlanın.
Sadece onun bileceği bir şey söyleyin.
Onun katil olduğunu kanıtlayın. Bu kadar eminseniz buyurun.
Tanrım.
Bir şey hissediyorsunuz, değil mi?
Ben…
Yapamam.
- Ne hissettiğinizi söyleyin. - Çıkmalıyım.
Bildiklerinizi anlatın!
Hiçbir şey hissedemiyorum. Burada hiçbir şey yok.
Kovulmamak ve ajansı kurtarmak için yalan mı söylediniz?
- Bu doğru mu? - Bırakın!
Sorun yok.
Hugo gitti.
Ama yüksek mevkilerde tanıdıkları var.
İyi bir avukat tutmuşlar. Onu fazla tutamayacağız.
Tabii elinizde bir şey varsa değişir.
Çok yazık.
Bununla eve dönebilirsiniz.
- Orası artık benim evim değil. - Lockwood bir şarlatan.
İşin kolayına kaçıp herkesi riske atıyor.
Uygun niteliklere sahip olmayan, büyük şehirde yalnız
ve savunmasız bir kız görüp ondan faydalandı.
Lütfen.
Hâlâ mümkünken geri dönün.
Böyle yapacağını biliyordum.
Wade kapımıza geldiğinde anlamıştım.
Hep en sıkıcı, hayal gücünden yoksun hareketleri yapıyorlar, değil mi?
Kanıt bulmak için yeteneğini mi kullandı? Bu ellerinde bir şey olmadığının kanıtı.
Bu arada harikaydın Luce. Cidden.
Arabayı durdurur musunuz?
Ne yapıyorsun?
Gidiyorum.
İstifa ediyorum.
Luce! Lucy!
Arabada konuşabilir miyiz? Çok tehlikeli.
Konuşacak bir şey yok.
Kovulmamı istiyordun. Değerli olduğum için tuttun sadece.
Doğru değil. Bir yanlış anlaşılma olmuş.
Benim hakkımdaki
hiçbir şeyi anlamaman çok garip.
Televizyona çıktığın sürece yaşadıklarım zerre umurunda değil.
- O konuda özür diledim. - Hayır, dilemedin.
Üzgünüm. Çok tehlikeli hâle gelmeden bunu durdurmaya çalışan da benim.
Bu da ne kadar az bildiğini gösteriyor.
Sen musluk gibi hislerini açıp kapatabilirsin
ama ben boğuluyorum Lockwood.
Bazen ölsem…
…daha iyi olur diye düşünüyorum.
Anlıyorum.
Bu doğru değil Lucy.
Sana ihtiyacımız var.
Değerli bir varlık olduğun için değil.
Neden o zaman?
Çünkü…
Çünkü sen…
Sen Lucy Carlyle'sın. Seni bırakamayız.
Mecbursun.
Barnes ajansı kapatacak. Kaçak olduğumu biliyor.
Bu yüzden televizyona çıktım şapşal.
Barnes'a tehditlerini takmayacağımı göstermek için. Kuralları boş ver.
Kuralları hep esnetiyorlar. Biz niye yapmayalım?
Biz neden kuralları değiştiremiyoruz?
- Çünkü biz bir hiçiz. - Hayır, değiliz.
Biz Lockwood & Co.'yuz.
Sen, ben ve George.
Üzgünüm Lucy.
Lütfen kal.
Bir daha bana yalan söyleme.
Yemin et.
Bir daha asla yalan söylemeyeceğim.
Onu neden yaktın?
Havalı görünmek için mi?
Beş silüet ve üç pusucu bize doğru geliyor.
- Yalan mı bu? - Demin yemin ettim ya.
Kahretsin.
Tyburn Gallows'un yanındayız. Londra'nın en perili yeri.
Açıkçası sen değerli bir varlıktan çok bir yüksün Lucy.
Lockwood, bir terslik var.
İçeriden sürgülenmiş.
Ya Blake'se?
Bekle Lockwood.
Ben onu hallederim.
Sen George'u bul.
Evimi yağmalarken çay ikram edebilir miyim?
Şeker bir mi, iki mi olsun?
İyi. İstediğin gibi olsun.
Koş.
Yardım edin!
Lütfen yardım edin! Lütfen!
Çok şükür. Acele et, burada biri var! Yukarıda da biri var!
- Beni kovdurmadığına sevindin mi? - Lütfen çöz beni!
Çok heyecanlı bir geceydi.
Daha sık misafir çağırmalıyız.
Kimdi? Bir şey söyledi mi? Bir şey anladın mı?
Hayır. Ama ne istediğini biliyorum.
Hugo Blake yüzüğün bizde olduğunu öğrenmiş olmalı.
Alması için o şerefsizi göndermiş.
Belki. Her kimse bu bunun değerli bir kanıt olduğunu kanıtlıyor.
O da artık elimizde değil. İşimiz bitti.
Ne zaman öne geçsek biri bizi tekmeliyor ve tekrar düşüyoruz.
Ne? O yüz ifadesi de ne?
- Ne ifadesi? - O ifade.
Bu normal yüzün değil. "Bilmediğiniz bir şey biliyorum" ifaden.
Kızmayacağınıza söz verin.
Neden kızalım ki?
Sende mi?
Yapmadın, değil mi?
Yüzük?
Seni manyak!
Bu da ne…
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı