Co to jest?
Umieściłem pierścionek za srebrną szybą, żeby go zbadać.
Ale jest dzień.
Tak, ale, jak wiadomo, mam większą awersję do ryzyka niż ty.
Włamywacz szukał pierścionka. Ale dlaczego?
Znaki rozpoznawcze.
H 22 115.
Może „H” jak Hugo?
Tak myślałem. Ale kto był drugim ważnym „H” w życiu Annabel?
Akt drugi, scena druga.
„Wątp, czy gwiazdy lśnią na niebie;
Wątp o tym, czy słońce wschodzi;
Wątp, czy prawdy blask nie zwodzi;
Lecz nie wątp, że kocham ciebie”.
To jest to!
To list miłosny.
Annabel kazała mi go zabrać. To dowód, że ona i Hugo byli razem.
- To wystarczy, żeby go zamknąć. - Nie.
To niczego nie dowodzi.
Co z tego, że byli razem? To nie dowód, że ją zamordował.
Pierścionek będzie w sejfie. Zachowam klucz,
bo nie można ci ufać.
- Ale to jej źródło. - Które ukradłaś.
Zapadła decyzja o Sheen Road.
Jeśli się nie ogarniemy, agencja jest skończona.
- „Obowiązkowy nadzór bezterminowy”? - Co to znaczy?
Jesteśmy winni 60 kawałków
i nie możemy nic zrobić bez nadzoru dorosłego.
To chyba jakiś żart.
Nie. Mają nas w garści.
Ale mam plan.
Mamy spotkanie w sprawie ducha.
FALA NIEWYJAŚNIONYCH ŚMIERCI
DUCHY SĄ WŚRÓD NAS
DOTYK DUCHÓW ZABIJA
ZGONY
WPROWADZONO GODZINĘ POLICYJNĄ
SZOK EKONOMICZNY
OBRONA ŻELAZEM, SREBREM I SOLĄ
AKCJE SPADAJĄ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI JONATHANA STROUDA
MŁODZI CZUJĄ DUCHY
ZGONY
PROBLEM TRWA JUŻ 50 LAT
LOCKWOOD I SPÓŁKA
Twój świetny plan
to zlecenie dla Fairfax Iron? Nie wolno nam pracować.
Przez twoje negatywne nastawienie o niczym cię nie uprzedzam.
„Zlecę nietypowe nadprzyrodzone śledztwo.
Dodatek za niebezpieczeństwo”.
Pewnie duże niebezpieczeństwo.
Oby warte 60 kawałków.
Drzwi zamykają się.
Pokażmy się z najlepszej strony.
Całkowity profesjonalizm. Więc ja będę mówić.
Spotkałem Johna Fairfaxa.
Podarował żelazną obronę mojej szkole i wygłosił przemowę.
Panna Kingston się wystroiła.
Dokładnie czegoś takiego masz nie mówić.
Mówiłeś, że mamy spotkanie w sprawie ducha. Wiesz z kim?
Wiem tylko na którym piętrze.
Na 20.
To najwyższe piętro. To chyba nie…
Prosto do biura. Bardzo elegancko.
To biuro sir Johna Fairfaxa.
To bez sensu. John Fairfax nas nie potrzebuje.
Jest sławny i bogaty. Stworzył Fairfax Iron.
Zbudował ten budynek.
To takie ponure, że ktoś tyle zarobił na problemie.
Zasłużyłem sobie za zabezpieczanie kraju nocą.
Boże, przepraszam.
Masz rację. To ponure.
Problem oszpecił cały świat.
Miło pana poznać.
Anthony Lockwood.
George Karim i Lucy Carlyle.
Lockwood i spółka.
Oczywiście. Niesławni.
Proszę usiąść.
Pod zraszaczami.
Nie spodziewaliśmy się, że będziemy rozmawiać z panem osobiście.
To delikatna sprawa. Potrzeba dyskrecji.
Postanowiłem sprzedać kilka nieruchomości,
w tym Combe Carey Hall w Berkshire.
To ładny budynek, ale ma dość upartych gości.
Trzymałem to w tajemnicy przed prasą.
Mój potencjalny nabywca nic o tym nie wie.
Trzeba zabezpieczyć budynek przed wizytą nabywcy.
Tak. Nie mogę ryzykować, więc żadnych rac ani materiałów wybuchowych.
Należy zrobić to szybko i po cichu.
Wszystkie znaczące firmy w Londynie składają oferty.
Szczerze mówiąc,
możecie liczyć na zlecenie, tylko jeśli zaoferujecie lepszą cenę.
Oferujemy usługi tak dobre jak konkurenci
i nie potrzebujemy zleceń za grosze.
Kłamie pan jak polityk,
ale zaczynałem w kasynach, panie Lockwood.
Zawsze wywęszę blef.
Myśli pan, że Fittes i Rotwell będą dyskretni?
Każda ich decyzja jest omawiana przez komisję.
Potrzebuje pan kogoś zwinniejszego.
Jak my. Jesteśmy mali i niezależni.
Tylko nasza agencja może wykonać tę pracę tak, jak pan chce.
Niezła prezentacja.
Ale współpracuję z Deprtamentem
i nie sądzę, że pozwolą wam to zrobić.
Dlatego lepiej, żeby o tym nie usłyszeli.
Rotwell właśnie wycenił to na 90 tysięcy.
Zapłacę tylko tyle, ile dostaliście grzywny.
Ile to było? 40? 50?
Sześćdziesiąt. Jest pan bardzo zajęty, sir Johnie,
więc nie komplikujmy.
Zapłaci pan grzywnę, a my oczyścimy dom.
Więc
umowa stoi?
Zapłaci nam 60 tysięcy!
Jeszcze nie zapłacił. Musimy działać szybko.
Lucy, przygotuj nas.
George, dowiedz się wszystkiego o Combe Carey Hall.
Pójdę do Satchella, poszukam czegoś, co nie wybucha.
Do zobaczenia. Nikomu nie mówcie.
- Nie przeżyjemy tego. - Przykro mi.
Rany.
To wszystko tam będzie?
Fairfax nie wspomniał, że to nie tylko wiejska posiadłość.
Kiedyś był to szatański klasztor średniowiecznych czcicieli diabła.
Super. Źli mnisi.
To wiemy, co nas czeka. Ktoś ma ochotę na piwo?
Nie. Nie mamy pojęcia.
Zginęło tam mnóstwo ludzi, w tym na imprezie 30 lat temu,
ale nie obwiniano o to mnichów.
Zrzucono winę na Wrzeszczące schody i Czerwony pokój, czymkolwiek są.
Bez rac to samobójstwo. Inni już próbowali.
Na początku problemu wysłano elitarną drużynę Fittes.
Tylko jeden agent ocalał, a jednego, Samarana Pandeya, wciąż nie odnaleziono.
- Fairfax to ukrył. - Nieźle na tym wyszedł.
My też. W końcu mamy pracę godną naszych talentów.
Jesteśmy drużyną.
Więc jeśli ktoś z was ma inny sposób, żeby uratować agencję, to słucham.
No dobra. To postanowione.
Halo. Lockwood i spółka.
To Barnes. Do ciebie.
- A rękawiczki? - Sprzątam, gdy się stresuję.
- Halo? - Carlyle? Tu inspektor Barnes.
Dzień dobry.
- Mówiłaś Lockwoodowi, że odchodzisz? - Tak.
Mówiłam. Wyjadę za kilka dni.
Może lepiej wcześniej.
Hugo Blake wyszedł dzisiaj rano.
Nie mieliśmy podstaw go trzymać. Nie ma dowodów, że tam był.
Może gdybyście nie spalili domu, mielibyśmy dowody.
Jutro przedstawię Lockwoodowi jego przełożonego.
- Jutro nas nie będzie. - Czemu nie?
Będziemy mieli odkażany dom.
A więc pojutrze.
Wracaj bezpiecznie.
Nie waż mi się tam bałaganić!
George, możesz przestać sprzątać i pomóc mi przygotować łańcuchy?
Puść mnie.
Nie mogę ci pomóc.
Dałaś mi pierścionek.
Bo nie można ci ufać.
Rany. Dużo zieleni!
Nigdy nie byłeś poza Londynem?
- Odwiedzam babcię w Sidcup. - Sidcup jest w Londynie.
Więc masz odpowiedź. Niewiele straciłem.
Że też idziemy do domu sir Johna Fairfaxa.
Ślinisz się na jego widok, co?
Skoro tak to ujęłaś.
Udało mu się wszystko, czego się podjął. Wydawnictwo, show-biznes.
Dopiero po trzydziestce zaczął wytapiać. I spójrzcie na niego.
I też zaczynał od zera.
Był nadziany. A ty masz ogromny dom w centrum Londynu.
Kompletnie zadłużony. Jestem chłopem pańszczyźnianym.
Witam. Jestem Ellie, asystentka pana Fairfaxa. Tędy, proszę.
- Sir John… - Czeka w domu.
Wszystko gra?
To rana wojenna.
- Była pani agentką? - Pan Fairfax wielu nas zatrudnia.
Może pomóc, gdy stracicie talent.
Nie jest łaskawy, ale rozumie drugie szansy.
- I dobrze płaci. Wskakujcie. - Musimy jechać tym gruchotem?
Co robisz? Nie wahaj się na progu nawiedzonego domu.
To podstawa.
Nie wiem, po prostu… Myślałam, że coś słyszę.
Witamy w Combe Carey Hall. Spóźniliście się.
Zostawcie bagaże i pospieszcie się. Słońce zachodzi.
Nie mogę się tu połapać. Nic nie jest na swoim miejscu.
To galeria.
Pierwotny klasztor został zniszczony po masowym samobójstwie mnichów.
Musieli się jakoś rozerwać.
Na ruinach zbudowano nowoczesny dom. W stylu Frankensteina.
Pan Lockwood złamał umowę. Przyniósł ze sobą racę.
Rety.
- Kazałem Ellie sprawdzić wasze bagaże. - Że co?
Więc pan też złamał umowę, przeszukując nasze bagaże.
O ile pamiętam, nic w naszej umowie
nie zabrania mi dopilnować, żebyście nie spalili domu.
Macie już na koncie pożar, więc uznajmy, że jesteśmy kwita.
Czas ucieka.
Słońce prawie zachodzi.
Po co to przywiozłeś?
Poza tym mamy lepsze race.
Zostawię was.
Trochę za późno, żebyśmy mogli być tu bezpieczni.
Tam znajdziecie Wrzeszczące schody.
Prowadzą do Czerwonego pokoju,
gdzie najprawdopodobniej jest główne źródło.
Wrócimy rano.
- Macie wszystko, czego wam trzeba? - Na pewno sobie poradzimy.
Powodzenia.
Panie Lockwood. Tu Departament. Proszę otworzyć.
Dezynfekcja.
- Wyważcie drzwi. - Tak jest.
Dom zamarza i trudno znaleźć źródło,
bo pokoje nie pasują do siebie.
Myślę, że kryje się tam coś starego.
Będziemy działać na ślepo. Na pewno chcemy to zrobić?
Ja nie. Lockwood?
Lockwood, co robisz?
Wędkuję sobie.
Mam nadzieję, że to was odpręży.
Wpadłem tu na rekonesans po drodze od Satchella i to schowałem.
To oczywiste.
Było wiadomo, że Fairfax przeszuka nasze torby,
a ja, jak to ja, przemycę race.
Nie mamy zwykłego sprzętu, ale mamy racę.
Przemysłowa. Mam nadzieję. Dużo kosztowała.
Czyli tamta raca była tylko zmyłką.
Taki teatrzyk.
Czemu nam nie mówiłeś?
Żebyśmy mogli cieszyć się tą chwilą.
No weź, Luce. Nie jestem potworem.
Dobra. Zaczynamy?
Wyczuwasz coś?
Jeśli to są Wrzeszczące schody, to są bardzo cicho.
- Może mają dziś wolne. - Powinniśmy iść w ich ślady.
Wszyscy gotowi?
W tych ścianach jest zła energia.
Dużo złej energii.
Krzyki.
Chaos. Za dużo głosów.
Nie jest czerwony, prawda?
Luce, pomóż mi z łańcuchem.
George, zabezpiecz drogę do odwrotu.
- Sześć stopni i spada. - Cokolwiek tu jest, zbliża się.
Na razie nie ma żadnych źródeł. Dziwne.
George, mówiłeś, że mogą tu być ukryte pokoje.
To bardzo prawdopodobne.
Poszukamy dowodów. Ty tu zostań, osłaniaj nas.
Szukaj zagłębień, fałszywych ścian. Wszystkiego, co może ukrywać źródła.
Liczne blaski śmierci. Zginęło tu wiele osób.
Czy to może być tutaj? Źródło pierwszego nawiedzenia?
- Temperatura wynosi 5 stopni. - Czekaj.
Przestań stukać. Muszę posłuchać.
Nie stukam.
Wracajcie do kręgu! Dzieje się coś dziwnego.
Co wydaje ten dźwięk?
Krew.
To nie krew. Niemożliwe. To plazma.
Ale wygląda jak krew, pachnie jak krew…
Uważaj na dotyk ducha.
Jak to się stało?
Krąg jest za duży. Pośrodku jest słaby punkt.
Chodźmy stąd. Zostawmy sprzęt. Idźmy do drzwi.
Nie zabezpieczyłeś ich?
- Zabezpieczyłem! To niemożliwe. - Zamknięte! Jesteśmy w pułapce!
Musimy się uspokoić. Żywi się naszą paniką.
Potrzebujemy innego wyjścia. Poszukaj tam, gdzie byłaś.
Wyciągnijmy go i odwróćmy jego uwagę.
Czas przestać się z tym tak cackać.
Dalej. Nie wstydź się.
- Na pewno coś tu znalazłam. - Dobrze. Szukaj dalej.
Jest wszędzie.
To nie jest jeden duch!
- Co znalazłaś? - Nie jestem pewna. Potrzebuję czasu!
Pracują razem. Cholera.
Skup się.
Jak mamy z tym walczyć?
Lucy, powiedz, że to drzwi.
Chciałbym zacząć uciekać!
To nie poltergeist. Tylko zmieniacz
może pojawić się jako krew. Ale nie na taką skalę!
Czy to jakaś odmiana Typu 2?
To był zwykły zmieniacz. Żaden duch nie przeniesie tyle ciężkiego żelaza.
- Zrobił to ktoś żyjący. - Co? Kto?
Fairfax? Nie odważyłby się tam wrócić.
Może Ellie wciąż ma talent. Może wystawiają nas na próbę.
Co? Nie myślisz chyba, że coś będziemy z tego mieć.
To śmiertelna pułapka.
Boże.
Temperatura spadła.
Czerwony pokój to wtórne źródło, a nie pierwotne.
Jest tam coś jeszcze.
- A jeśli nie ma wyjścia? - No to już po nas.
Czemu pająki tak kochają duchy?
Kogo to obchodzi? To doskonałe ostrzeżenie.
Jak widać.
- Cholera. - Sam Pandey.
Pewnie chciał nas ostrzec, żeby tam nie iść.
A teraz tam idziemy.
Coś tam na nas czeka.
To mogą być prawdziwe Wrzeszczące schody.
Może. Fairfax uwielbia niespodzianki. Dlatego odniósł sukces w show-biznesie.
Chodźmy.
Dobra.
Fairfax i show-biznes.
Chwila. George, Lucy, czekajcie. Chyba domyśliłem się…
- To te schody. - Idźcie. Zejdźcie z nich!
Co robimy?
To koniec.
Mnisi.
Tu zginęli.
George, znajdź źródło. Luce, pomóż mi. Musimy zyskać na czasie.
Jak mam znaleźć źródło? Nic tu nie ma!
Dzieciak z Fittes!
Nie on jest naszym problemem. Dalej!
Lucy, nie!
- Byłaś zamrożona. - Tak. Ale znalazłam źródło.
- To ich ciała w studni! - Za późno. Jest ich za dużo!
Dobrze, że złamałem umowę.
Pomyśl życzenie.
George.
George!
Jesteś cały?
Boli mnie policzek.
Lucy.
- Lucy. - A jemu nie przywalisz?
Zasłużyłem. Zachowałem się jak idiota. Nie powinienem był nas tu sprowadzać.
Patrz. Nie wierzę, że to przegapiłem.
Fairfax zajmował się nie tylko kasynami.
Nim zajął się żelazem, miał najwięcej kontaktów w Soho.
Fairfax znał Annabel?
Nie tylko ją znał. Myślę, że z nią był.
Dał jej pierścionek.
To na pewno on.
Dzięki grawerunkowi znajdziemy dowód, że go zamówił.
Czyli… to on ją zabił?
Pierścionek to dowód.
Myślę, że sprowadził nas tu, żeby dom nas zabił.
Nie byłoby w tym nic dziwnego, że trójka agentów zginęła przy pracy.
Wynośmy się stąd.
Zanim zorientują się, że żyjemy.
W Czerwonym pokoju zginiemy.
Patrzcie, światło! Może uda nam się wejść tamtędy.
Dalej!
Uciekajcie!
Nie ruszajcie się.
Ręce do góry.
Sprowadził nas pan tu na śmierć.
To był pan.
A to ciebie dźgnąłem nożem w naszym domu.
To nie jest stara rana wojenna.
Stań w świetle.
Na pewno rozwiążemy to między sobą.
Chce pan odzyskać pierścionek. Chciał pan czekać do świtu,
żeby samodzielnie go sobie zabrać.
Ale nie.
Obciąża pana grawerunek.
Coś tak konkretnego.
Pewnie pan żałuje, że kupił go dla Annabel.
Nie. Nie żałuję, że go kupiłem.
Często żałuję, że go zostawiłem, gdy zamurowałem ją w kominie.
Wiedziałem, że to potworne.
Ale nie mogłem poświęcić całego życia za jeden błąd.
Ani wtedy, ani teraz. Więc rzuć rapier i daj mi pierścionek.
Nie mogę.
Nie mam pierścionka.
Nie podróżujemy z nim. Nie jesteśmy szaleni.
Tylko ja wiem, gdzie jest ukryty.
Jeśli mnie pan zabije, nigdy go pan nie odzyska.
To blef.
- To proszę strzelać. - Lockwood, nie!
Pasowałbyś do mnichów. Tobie też życie niemiłe.
Możliwe.
Nie zrobi pan tego.
Już myśli pan o tym, jak może pan zostać złapany.
Ty też jesteś artystą, prawda?
Zobaczmy, na co tak naprawdę cię stać.
Nie.
Proszę.
Boisz się.
Tak jak ona.
Proszę nie strzelać.
Tego pan chce, prawda?
- Coś ty zrobiła? - Co to jest?
- Znów go ukradła. - Co tam jest?
Lucy, co ty robisz?
To źródło Annabel.
Od dawna chciała się z panem spotkać, panie Fairfax.
- Co? - Lucy…
Annabel!
Pracuję z wariatami.
Nie ruszaj się!
Puszczajcie!
Jesteśmy agentami na zleceniu.
Zatrudniono nas. Nie macie prawa.
- Zabroniłem wam pracować. - Tak. Rozumiem…
Zamknij się.
Nawet jedną noc nie możecie się słuchać.
Teraz posłuchacie.
Anthony Lockwood, George Karim,
Lucy Carlyle, aresztuję was
za prowadzenie nielegalnego śledztwa i łamanie orzeczenia Departamentu.
Przeżyliśmy próbę zabójstwa.
John Fairfax zabił Annabel Ward i chciał nas tu zabić.
Ten sam John Fairfax,
z którym wasz wydział pracuje od dekady.
To prawda. Udusił ją i zostawił w kominie.
- Dlaczego miałbym ci wierzyć? - Ona nie kłamie. Mam dowód.
To zlecenie było pułapką.
Ellie też słyszała, że się przyznał.
Jeśli to prawda…
Inspektorze Barnes? Przepraszam. Przyjechał zastępca komendanta.
- Zabrać ich. - Inspektorze…
Musi mi pan uwierzyć.
Inspektorze…
Podobno zabiliście sir Johna Fairfaxa.
- Jednak traficie do gazet. - Co tu robisz?
Jestem łącznikiem agencji Fittes.
Pilnujemy zbuntowanych agentów. Miło było was poznać.
Pójdę do gazet.
Zniszczę ich.
Powiem wszystkim.
Chodźcie tu.
Co?
Co zastępca komendanta robi tu o piątej rano?
Zabierają rzeczy. Co się dzieje?
Inspektorze, co się dzieje?
Nie aresztuję was.
Ale musicie to podpisać.
Umowa o zachowaniu poufności. Nie ma mowy.
Podpisz. Inaczej stracisz ochronę.
Przed czym?
- Wie pan w ogóle, co ukrywacie? - To nienormalne.
- To wbrew zasadom. - Podpiszcie dokumenty.
W końcu mądra decyzja.
Kierowca zna adres.
Zabrali nasz sprzęt.
Nie chcą nam powiedzieć czegoś o Fairfaxie.
Poza tym, że jest mordercą?
Nikt się o tym nie dowie.
Trudno.
Przynajmniej żyjemy.
Moi drodzy, zebraliśmy się tu,
by pożegnać Samarana
i oddać go w ręce Boga.
Przepraszam.
Cześć. Nazywam się Penelope Fittes.
Znamy panią.
A wy to Lockwood i spółka.
Do usług.
Nie przyszła pani chyba do nas?
Miło was widzieć, ale nie.
Moja matka prowadziła pierwszą próbę w Combe Carey Hall.
Tylko ona przeżyła, co, jak sądzę, zawsze było dla niej przykre, bo…
Sam był dla niej jak młodszy brat. Dziękuję, że go znaleźliście.
Ty pewnie jesteś Lucy Carlyle.
Zna mnie pani?
- Tak. - A mnie pani zna?
Oczywiście, panie Karim. Cieszę się, że dobrze panu idzie.
Szkoda, że nie u nas. Wyrzuciłam idiotkę, która pana zwolniła.
Szkoda. Była idiotką, ale naprawdę tam pasowała.
Chyba lepiej panu w obecnej agencji.
Jeszcze raz dziękuję. Naprawdę.
Pa.
Czemu to powiedziałeś? Była miła.
To nie czas na kłótnie. Penelope Fittes wie, kim jesteśmy!
- Departament jest niewiarygodny. - Lepiej być nie mogło.
Wszystko tuszują. Mówią, że Fairfax zmarł z przyczyn naturalnych.
Chcą go chronić, ale dlaczego?
Cokolwiek kombinował, zabicie Annabel Ward to czubek góry lodowej.
Przynajmniej nam zapłacą.
- Całe 60 kawałków? - Kogo to obchodzi? Musimy milczeć.
Combe Carey Hall zapewniłoby nam pierwszą stronę Timesa.
Jakby to nigdy się nie wydarzyło.
Ty byłbyś na pierwszej stronie.
Jest świetnie. Nie mamy kontroli. Nie mamy długów!
Nie mamy klientów, nie mamy reputacji i mamy więcej długów niż te 60 tysięcy.
George. To dowód, który ukradłeś. Musi być w sejfie.
Chcę to rozgryźć.
Co znaczą te insygnia na skrzyniach i goglach?
To fascynujące.
Ale były bezużyteczne w walce z tym okrutnym duchem.
Została brutalnie zamordowana. Czego się spodziewasz?
Była straszna, ale czułam, jakbym ją znała.
Jakby wciąż żyła.
Uważaj.
Od słuchania się wariuje.
- Jeśli nie będziesz ostrożna… - George!
Chwilowo o tym zapomnij, Luce.
Ważne, że się udało.
Schowam ci to.
Skoro już tam schodzisz, możesz to zanieść do magazynu?
CZWARTA KLASA
Ty to podpisałeś.
Tak wolno?
Sądząc po minie Barnesa w wanie,
nawet on nie wie, jakie są zasady. Czemu nie?
Poza tym to moja agencja.
To twoje miejsce.
Lucy.
Niepotrzebnie mówiłeś,
co grozi słyszącym.
Ktoś musi.
Za bardzo zbliżyła się do Annabel. Słyszący się wypalają.
Musimy ją chronić.
Jest dobra
i zaczyna mnie rozumieć.
Jest twardsza, niż myślisz.
Wszystko w porządku?
Luce?
Lucy?
Wszystko w porządku?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz