‪เราดูอะไรกันอยู่
‪ฉันเอากระจกเงินมาบังแหวน ‪เราจะได้ตรวจสอบได้อย่างปลอดภัย
‪อ้อ แต่นี่กลางวันแสกๆ เลยนะ
‪ใช่ ถ้าจะต้องให้พูดย้ำชัดๆ
‪บังเอิญฉันชอบเลี่ยงความเสี่ยงมากกว่าเธอไง
‪คนที่บุกมาบ้านเราต้องการแหวน ‪แต่ทำไมถึงต้องการ
‪คำสลักในแหวน
‪ฮ 22-115
‪อาจจะ "ฮ" จาก ฮิวโก้มั้ย
‪ตอนแรกก็คิดงั้น แต่มีใครอีก ‪ที่เป็น "ฮ" สำคัญในชีวิตของแอนนาเบล
‪องก์ที่สอง ฉากที่สอง
‪"สงสัยเถิดว่าดาราลุกโชนไหม
‪สงสัยไปเมื่อตะวันเคลื่อนผ่านฟ้า
‪สงสัยเถิดว่าคำแท้กลับลวงตา
‪แต่อย่าหาได้สงสัยรักข้าเลย"
‪นี่แหละ!
‪คำสลักนั่นเป็นจดหมายรัก
‪แอนนาเบลอยากให้ฉันเอาแหวนมา ‪เพราะมันพิสูจน์ว่าเธอกับฮิวโก้เคยอยู่ด้วยกัน
‪- นี่ต้องพอที่จะจับเขาได้ ‪- ไม่พอ
‪มันไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
‪พวกเขาอาจเคยคบกัน ‪นั่นไม่ใช่หลักฐานว่าเขาฆ่าเธอ
‪เราจะเอาแหวนไปเก็บในตู้เซฟ ‪และฉันจะเก็บกุญแจไว้เอง
‪เพราะว่าเราไว้ใจเธอไม่ได้
‪- แต่นั่นแหล่งพลังผีนะ ‪- ซึ่งเธอขโมยมาโดยผิดกฎหมาย
‪เราเพิ่งได้รับคำตัดสินขั้นสุดท้าย ‪เรื่องบ้านที่ถนนชีน
‪ถ้าเราไม่รีบตั้งสติให้ไว เอเจนซี่นี้จะล้มแน่
‪- "จำเป็นต้องมีการควบคุมอย่างไม่มีกำหนด" ‪- แปลว่าอะไร
‪แปลว่าเรายังเป็นหนี้หกหมื่น
‪แต่เราจะทำอะไรไม่ได้เลย ‪หากไม่มีผู้ใหญ่คอยตรวจสอบดูแล
‪ไม่นะ ล้อเล่นกันใช่มั้ย
‪เปล่า นี่มันบีบคอจะฆ่ากันให้ตาย
‪แต่ฉันมีแผน
‪เราจะไปพบคนคนหนึ่งเรื่องผี
‪(ปริศนาคนตายเกลื่อน)
‪(ผีอยู่ท่ามกลางพวกเรา)
‪(สัมผัสวิญญาณพรากชีวิต)
‪(ยอดคนตาย)
‪(เริ่มใช้เคอร์ฟิวยามกลางคืน)
‪(สภาพเศรษฐกิจตื่นตระหนก)
‪(เหล็ก เงิน เกลือ - ป้องกันได้ดีที่สุด)
‪(หุ้นเทคโนโลยี)
‪(สร้างจากนวนิยายโดย ‪โจนาธาน สเตราด์)
‪(ยุวชนพิเศษมีพลังสัมผัสวิญญาณ)
‪(ยอดคนตาย)
‪('ปัญหา' เรื้อรังมาแล้ว 50 ปี)
‪แผนการใหญ่แหวกแนวของนาย
‪คือมารับงานแฟร์แฟกซ์ไอร์ออน ‪ที่ตามกฎหมายแล้วเราทำไม่ได้น่ะนะ
‪จอร์จ นั่นแผ่พลังลบ ‪แบบนี้ไงฉันถึงไม่ได้บอกนายก่อน
‪"ต้องการนักสืบวิญญาณ ‪เพื่อสืบเหตุเหนือธรรมชาติไม่ธรรมดา
‪เงินชดเชยเหมาะสมกับอันตรายในงาน"
‪นั่นแปลว่าจะอันตรายมากสินะ
‪ขอให้มีค่าอย่างน้อยหกหมื่นละกัน
‪ประตูกำลังปิด
‪ขึ้นไปถึงที่นั่นแล้วเราต้องทำตัวให้ดี
‪เป็นมืออาชีพสุดๆ แปลว่าให้ฉันพูดคนเดียวพอ
‪เคยเจอเซอร์จอห์น แฟร์แฟกซ์หนนึง
‪เขาบริจาคอุปกรณ์เหล็กเสริมการคุ้มกันโรงเรียน ‪แล้วพูดกับเด็กๆ ในหอประชุม
‪ครูคิงสตันถึงกับเข้าร้านทำผมเป็นพิเศษเลย
‪อือ นี่แหละเรื่องแบบที่ฉันไม่อยากให้นายพูด
‪ตอนนายพูดว่า "ไปพบคนคนหนึ่งเรื่องผี" ‪นายรู้มั้ยว่าต้องพบคนชื่ออะไร
‪ไม่รู้ รู้แต่ชั้นที่ต้องมา
‪ชั้นยี่สิบ
‪ชั้นบนสุด ไม่คิดใช่มั้ยว่านั่นคือ…
‪ประตูกำลังปิด
‪เปิดมาเข้าห้องทำงานเลย หรูหรามีสไตล์มาก
‪นี่ห้องทำงานของเซอร์จอห์น แฟร์แฟกซ์
‪ไม่เห็นมีเหตุผลเลย ‪จอห์น แฟร์แฟกซ์ไม่ต้องใช้งานพวกเรา
‪เขาทั้งดัง ทั้งรวย เป็นผู้ก่อตั้งแฟร์แฟกซ์ไอร์ออน
‪เขาสร้างตึกทั้งหลังนี้เลยล่ะ
‪ไม่คิดว่ามันชวนหดหู่เหรอ ‪ที่มีคนร่ำรวยมหาศาลขนาดนี้จาก 'ปัญหา'
‪ผมก็ควรได้ค่าตอบแทนบ้าง ‪เพราะคุ้มกันให้ประเทศปลอดภัยยามกลางคืนนะ
‪พระเจ้า ขอโทษค่ะ
‪ไม่ๆ แต่คุณพูดถูก มันชวนหดหู่
‪ปัญหานี้ทำให้ทั้งโลกพิกลพิการ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับท่าน ผมแอนโธนี ล็อควู้ด
‪จอร์จ คารีมกับลูซี่ คาร์ไลล์
‪พวกเราคือล็อควู้ดและสหาย
‪แน่สินะ เอเจนซี่ฉาว
‪เชิญนั่งก่อน
‪นั่งใต้หัวฉีดดับเพลิงเลย
‪เราไม่นึกว่าจะได้คุยกับคุณเป็นการส่วนตัว ‪ตอนที่ตอบรับโฆษณา
‪นี่เป็นสถานการณ์ล่อแหลม ‪ซึ่งควรต้องจัดการอย่างแนบเนียน
‪ผมตัดสินใจจะขายอสังหาริมทรัพย์สองสามแห่ง
‪รวมทั้งคูมบ์แครีย์ฮอลล์ในเบิร์กเชอร์
‪บ้านสวยเชียว แต่ในนั้นมีผู้มาเยือนกลุ่มหนึ่ง ‪ซึ่งค่อนข้างจะดื้อด้านหน่อย
‪เป็นเรื่องที่ผมพยายามไม่ให้หลุดไปลงหนังสือพิมพ์
‪และว่าที่ผู้ซื้อยังไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
‪คุณต้องการให้บ้านปลอดภัยก่อนผู้ซื้อจะไปดูบ้าน
‪ถูกต้อง และไม่อาจเสี่ยงกับความเสียหาย ‪ดังนั้นจึงห้ามใช้พลุหรือระเบิดใดๆ
‪เป็นงานอันตราย ต้องทำอย่างรวดเร็ว ‪และทำเงียบๆ ไม่ให้ใครรู้
‪ผมได้ใบเสนอราคา ‪จากเอเจนซี่ใหญ่ๆ ทุกแห่งในลอนดอน
‪ดังนั้น พูดตรงๆ ก็คือ
‪ทางเดียวที่เอเจนซี่ระดับคุณจะได้งาน ‪คือต้องตัดราคาชาวบ้าน
‪บริการของเราดีเยี่ยมพอๆ กับคู่แข่งรายใหญ่กว่า
‪และเราไม่จำเป็นต้องไล่รับงานตัดราคาใคร
‪โกหกเก่งเหมือนนักการเมือง
‪แต่ผมเริ่มธุรกิจจากการทำกาสิโน คุณล็อควู้ด
‪แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่
‪คุณคิดว่าจะไม่กระโตกกระตาก ‪ถ้าจ้างฟิตส์กับร็อตเวลล์เหรอ
‪พวกนั้นต้องปรึกษาในคณะกรรมการ ‪ก่อนจะตัดสินอะไรทีนึง
‪แถมคุณต้องการคนคล่องตัว
‪อย่างเรา อินดี้เจ้าเล็กๆ
‪เราเป็นเอเจนซี่เดียวที่ทำงานนี้ได้ ‪ตามที่คุณต้องการ
‪ขายเก่ง
‪แต่ผมทำงานใกล้ชิดกับดีแพรค
‪นี่คงไม่ใช่งานที่พวกนั้นจะยอมให้คุณทำ
‪ดังนั้นอาจจะดีที่สุด ‪ถ้าพวกเขาไม่ต้องรู้ว่ามีงานนี้เลย
‪ร็อตเวลล์เรียกราคามาเก้าหมื่น
‪ผมไม่จ่ายเกินค่าปรับที่คุณต้องจ่ายดีแพรค ‪แม้แต่เพนนีเดียว
‪ติดอยู่เท่าไหร่ สี่หมื่น ห้าหมื่น
‪ที่จริงติดอยู่หกหมื่น ‪เห็นๆ อยู่ว่าคุณยุ่งมากนะครับ เซอร์จอห์น
‪พูดง่ายๆ เลยดีกว่า
‪คุณจ่ายค่าปรับให้เรา เราจะแก้ปัญหาบ้านให้คุณ
‪ถือว่าตกลงมั้ย
‪หกหมื่น! เขายอมจ่ายเราตั้งหกหมื่น!
‪แต่ยังไม่ได้เงิน แถมต้องรีบทำงาน
‪ลูซี่ เตรียมของและเตรียมตัวให้พร้อม
‪จอร์จ หาข้อมูลทุกอย่างที่หาได้ ‪เกี่ยวกับคูมบ์แครีย์ฮอลล์
‪ฉันจะไปแซทเชลส์ ‪ลองดูเผื่อเจอตัวช่วยที่ไม่ต้องระเบิด
‪เจอกันที่บ้าน อย่าบอกใครทั้งนั้น
‪- งานนี้เราตายแน่ ‪- เสียใจที่ได้ยินงั้น
‪โห
‪หมดนี่เป็นข้อมูลคูมบ์แครีย์ฮอลล์เหรอ
‪ใช่ ทุกอย่างที่แฟร์แฟกซ์ลืมบอก ‪นั่นไม่ใช่แค่บ้านชนบทธรรมดา
‪มันเคยเป็นสำนักซาตานของสาวกปีศาจยุคกลาง
‪โห ดี พระชั่ว
‪อย่างน้อยเราก็รู้ว่าจะเจอกับอะไร ‪มีใครอยากได้เบียร์อีกขวดมั้ย
‪ไม่นะ ที่จริงเรายังไม่รู้เลย
‪บ้านนี้ฆ่าคนไปเยอะแล้ว ‪รวมทั้งคนที่ไปงานเลี้ยงเมื่อ 30 ปีก่อน
‪แต่คนไม่ได้โทษว่าผีพระทำพวกนั้นตาย
‪เขาโทษบันไดกรีดเสียง
‪หรือห้องแดง ไม่ว่าจริงๆ แล้วมันคืออะไรก็ตาม
‪ถ้าใช้พลุไฟไม่ได้ งานนี้ก็เหมือนไปฆ่าตัวตาย ‪เราไม่ใช่คนกลุ่มแรกที่พยายามด้วย
‪ตอนเพิ่งเริ่มมีปัญหาใหม่ๆ ‪ทีมฟิตส์ระดับหัวกะทิถูกส่งไปที่นั่น
‪มีผู้รอดชีวิตคนเดียว ‪และซามารัน แพนดีย์ก็ยังหายตัวไปจนวันนี้
‪- แฟร์แฟกซ์ตั้งใจไม่บอกเรา ‪- ไม่ใช่ เขาได้ดีลดี
‪เราก็ได้ดีลเหมือนกัน ‪ในที่สุดเราก็ได้งานใหญ่พอกับความสามารถ
‪แต่เราเป็นทีมเดียวกัน
‪เพราะงั้นถ้าพวกนายมีทางเลือกอื่น ‪ที่จะช่วยเอเจนซี่ให้รอดพ้นวิกฤตการเงิน
‪ฉันก็พร้อมจะฟังนะ
‪นั่นสินะ งั้นเอาตามนั้น
‪สวัสดีครับ นี่ล็อควู้ดและสหาย
‪บาร์นส์ โทรมาหาเธอ
‪- ใส่ถุงมือทำไม ‪- เครียดเลยทำความสะอาดบ้าน
‪- ฮัลโหล ‪- คาร์ไลล์ นี่สารวัตรบาร์นส์นะ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- บอกล็อควู้ดรึยังว่าจะลาออก
‪ค่ะ บอกแล้ว อีกสองสามวันจะไปละ
‪เธอน่าจะรีบไปเร็วกว่านี้หน่อย
‪ฉันโทรมาบอกไว้ ‪ฮิวโก้ เบลคถูกปล่อยตัวไปแล้วเมื่อเช้า
‪เราไม่มีหลักฐานพอจะขังเขาต่อ ‪ไม่มีหลักฐานที่ว่าเขาอยู่ในบ้านหลังนั้น
‪ถ้าเธอไม่ได้เผาบ้านทิ้ง ‪เราอาจได้หลักฐานกายภาพ
‪ฝากบอกล็อควู้ดว่าพรุ่งนี้ฉันจะไปแจ้ง ‪เรื่องผู้ดูแลเอเจนซี่คนใหม่
‪- พรุ่งนี้พวกเราไม่อยู่ ‪- ทำไมไม่อยู่
‪เพราะจะรมควันฆ่าแมลงในบ้านค่ะ
‪งั้นก็มะรืน
‪กลับบ้านอย่างปลอดภัยนะ
‪หวังว่านายไม่ได้ทำห้องข้างล่างเละนะ
‪จอร์จ หยุดดูดฝุ่นแล้วมาช่วยฉันจัดโซ่ก่อนได้มั้ย
‪ปล่อยฉัน
‪ฉันช่วยเธอไม่ได้
‪นายให้แหวนฉัน
‪เพราะฉันไว้ใจเธอไม่ได้
‪โห ทุ่งหญ้าเขียวขจี
‪ไม่เคยออกมานอกลอนดอนเลยเหรอ จอร์จ
‪- ก็เคยไปเยี่ยมย่าที่ซิดคัพ ‪- ซิดคัพยังอยู่ในลอนดอน
‪งั้นก็ได้คำตอบแล้วไง ‪แต่เหมือนฉันไม่ได้พลาดอะไรเท่าไหร่
‪เหลือเชื่อ เรากำลังจะไป ‪บ้านของเซอร์จอห์น แฟร์แฟกซ์
‪นายชอบเขาจนของขึ้นเอาจริงๆ นะเนี่ย
‪จะพูดแบบนั้นก็ได้
‪ไม่ว่าทำอะไรเขาก็ประสบความสำเร็จ ‪ธุรกิจสิ่งพิมพ์ วงการบันเทิง
‪เขาเริ่มกิจการถลุงโลหะตอนอายุ 30 กว่าแล้ว ‪แต่ดูเขาตอนนี้สิ
‪แล้วเขาก็เริ่มจากศูนย์เหมือนกัน
‪ไม่ใช่ เขาบ้านรวยตระกูลใหญ่ ‪ส่วนนายก็มีบ้านหลังใหญ่ใจกลางลอนดอน
‪บ้านติดจำนองท่วมเลย จอร์จ ‪อย่างฉันเนี่ยเรียกว่าไพร่
‪ยินดีต้อนรับ ฉันเอลลี่ ผู้ช่วยคุณแฟร์แฟกซ์ ‪เชิญทางนี้
‪- แล้วเซอร์จอห์น… ‪- เขารออยู่ที่บ้าน
‪คุณโอเคมั้ย
‪แผลเก่าจากการรบ
‪- คุณเคยเป็นนักสืบวิญญาณ ‪- ลูกน้องคุณแฟร์แฟกซ์ส่วนใหญ่ก็เป็นทั้งนั้น
‪ดีที่ได้รู้จักเขาไว้เวลาที่พลังเลือนหายไป
‪เขาไม่ได้ใจดีหรอกนะ ‪แต่ก็เข้าใจคนที่ต้องการโอกาสครั้งใหม่
‪- แล้วก็จ่ายหนัก ขึ้นมาเลย ‪- เราต้องนั่งเศษเหล็กด้วยเหรอ
‪ทำอะไรน่ะ อย่าได้ลังเลหน้าธรณีบ้านผีสิง
‪กฎข้อแรกเลย
‪ฮื่อ ไม่รู้สิ ฉันแค่… นึกว่าได้ยินอะไรไม่รู้
‪ขอต้อนรับสู่คูมบ์แครีย์ฮอลล์ มาสายนะ
‪วางกระเป๋าแล้วตามมาเร็วๆ ‪พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว
‪ดูผังบ้านหลังนี้ไม่ออกเลย ‪ทุกอย่างอยู่ผิดที่ผิดทางไปหมด
‪ตรงนี้คือโถงใหญ่ของบ้าน
‪ตัวสำนักเดิมถูกทำลาย ‪หลังจากที่พวกพระตัดสินใจฆ่าตัวตายหมู่
‪สมัยก่อนคนเขาก็ต้องหาความบันเทิงกันเอง
‪ตัวบ้านใหม่สร้างขึ้นบนฐานซากหลังเดิม ‪มันเลยเหมือนแฟรงเกนสไตน์หน่อยๆ
‪คุณล็อควู้ดทำผิดสัญญา เขาเอาพลุระเบิดมาด้วย
‪ตายจริง
‪- ผมขอให้แอลลี่ค้นกระเป๋าพวกคุณ ‪- อะไรนะ
‪อ้าว งั้นคุณก็ทำผิดกฎเองด้วย ‪ด้วยการค้นกระเป๋าพวกเรา
‪เท่าที่จำได้ ข้อตกลงไม่ได้เขียนอะไร
‪ห้ามไม่ให้ผมตรวจสอบก่อนว่าคุณจะไม่เผาบ้านผม
‪คุณก็มีประวัติน่ะนะ เพราะงั้นพอแค่นี้แล้วกัน
‪เวลาไม่คอยท่าใคร
‪ตะวันใกล้จะตกดินแล้ว
‪นายเอามาทำไมวะนั่น
‪แถมเรายังมีของดีกว่านั้นตั้งเยอะ
‪เราจะให้พวกคุณทำงานไป
‪ค่ำเกินไปแล้ว เราอยู่ในบ้านนี้จะไม่ปลอดภัย
‪เดินไปทางนั้นจะเจอบันไดกรีดเสียง
‪และจะพาอ้อมไปเจอห้องแดง
‪ซึ่งน่าจะเป็นจุดที่มีแหล่งพลังวิญญาณหลัก
‪เราจะกลับมาตอนเช้า
‪- พวกคุณมีทุกอย่างที่จำเป็นแล้วใช่ไหม ‪- ผมมั่นใจว่าพวกเราอยู่ได้
‪โชคดีนะ
‪คุณล็อควู้ด นี่ดีแพรค เปิดประตูหน่อย
‪รมควันอะไรล่ะ
‪- พังประตูไปเลย ‪- ครับผม
‪อากาศในนี้เย็นลงหนักมาก
‪แถมยังวางผังหาแหล่งพลังยาก
‪เพราะทุกห้องไม่ได้ต่อมาให้เข้ากัน
‪ฉันว่ามีอะไรโบราณๆ ที่เขาซ่อนไว้
‪อย่างกับตาบอดคลำช้าง ‪แน่ใจเหรอว่าเราควรทำงานนี้
‪ไม่แน่ใจ ล็อควู้ดล่ะ
‪ล็อควู้ด ทำอะไรอยู่
‪แค่เก็บของนิดหน่อย
‪หวังว่านี่จะช่วยให้นายสองคนหายเครียดได้นิด
‪เมื่อวานไปแซทเชลส์แล้วฉันก็แวะมาที่นี่ ‪สำรวจสถานที่เล็กน้อย
‪แถมซุกนี่ไว้ข้างนอก
‪เพราะมันชัดอยู่
‪แฟร์แฟกซ์เป็นคนอย่างนั้น ‪เขาต้องค้นกระเป๋าเราอยู่แล้ว
‪ส่วนฉันก็เป็นฉัน ‪ฉันจะต้องแอบเอาระเบิดเข้ามา
‪เราอาจไม่มีอุปกรณ์ปกติ แต่ก็มีระเบิดไฟลูกนี้
‪แรงระดับล้างผลาญ ขอให้จริง ‪เพราะราคาก็เอาเรื่อง
‪แปลว่าระเบิดในกระเป๋านาย ‪เป็นแค่ของต้องห้ามสับขาหลอก
‪ก็อยู่ในแผน
‪ทำไมไม่บอกเราก่อน
‪อะไร แล้วทำให้พวกเรา ‪พลาดจังหวะงดงามแบบนี้เนี่ยนะ
‪ไม่เอาน่ะ ลูซ ฉันไม่ใจร้ายขนาดนั้น
‪เอาละ ไปกันเลยมั้ย
‪สัมผัสอะไรได้รึเปล่า
‪ถ้านี่คือบันไดกรีดเสียง มันเงียบมากเลย
‪- หรือว่าคืนนี้มันไปพัก ‪- เหมือนที่เราควรจะพัก
‪ทุกคนพร้อมนะ
‪ในผนังมีพลังเลวร้าย
‪แบบเลวร้ายมากเลยล่ะ
‪มีเสียงกรีดร้องแล้ว
‪วุ่นวายหนักเลย เสียงเยอะเกินไป
‪แต่ห้องนี้ไม่เห็นจะแดงเลยนะ
‪ลูซ ช่วยโรยโซ่หน่อย
‪จอร์จ กันทางออกเอาไว้
‪- หกองศาและเย็นลงเรื่อยๆ ‪- ไม่ว่าในนี้มีอะไร มันเข้ามาใกล้ละ
‪ยังไม่เห็นวี่แววของแหล่งพลังเลย ประหลาด
‪จอร์จ นายคิดว่าน่าจะมีห้องลับรึเปล่า
‪ดูจากผังบ้าน มีโอกาสสูงมาก
‪เราจะไปหาหลักฐาน ‪นายคอยคุ้มกันพวกเราจากตรงนี้
‪หาช่องโหว่หรือผนังหลอก ‪อะไรที่อาจซ่อนแหล่งพลังได้
‪ดูจากจำนวนรอยมรณะ ในนี้มีคนตายเยอะมาก
‪คิดว่ามันอยู่ในนี้รึเปล่า แหล่งผีปฐมภูมิน่ะ
‪- อุณหภูมิเหลือห้าองศา ‪- เดี๋ยวนะ
‪อย่าเคาะสิ ฉันต้องฟังเสียง
‪ฉันไม่ได้เคาะ
‪กลับเข้าวงเร็ว! เกิดเรื่องประหลาดขึ้นแล้ว
‪เสียงนั้นมาจากอะไรน่ะ
‪เลือด
‪ไม่ใช่เลือด เป็นเลือดไม่ได้ ต้องเป็นน้ำเมือก
‪แต่มันดูเหมือนเลือด กลิ่นเหมือนเลือด…
‪โดนเข้าไปจะเป็นภูตสัมผัส อย่าให้โดนตัว
‪มันลงมาได้ไง
‪เรากางวงอาคมใหญ่เกินไป ‪มีจุดอ่อนอยู่ตรงกลาง
‪เผ่นกันก่อน ทิ้งอุปกรณ์ไว้ ออกประตูไปเลย
‪ไหนว่านายดูไว้แล้ว
‪- ก็ดูแล้ว นี่เป็นไปไม่ได้ ‪- ล็อกด้วย เราติดอยู่ในนี้!
‪เราต้องใจเย็นๆ ผีจะได้พลังจากความแตกตื่น
‪ต้องหาทางออกใหม่ ‪กลับไปจุดที่เจอก่อน ลองดูเผื่อมีอะไร
‪จอร์จ เราต้องล่อมันออกมา แล้วล่อให้ไปทางอื่น
‪หมดเวลาเกรงใจไอ้สิ่งนี้แล้ว
‪ออกมาสิ ไม่ต้องอาย
‪- ตรงนี้มีช่องแน่ๆ ‪- ดี หาต่อไป
‪มันมาทั่วเลย
‪ไม่ใช่ผีแค่ตัวเดียวแล้ว
‪- ลูซี่ เจออะไร ‪- ยังไม่แน่ใจ ต้องขอเวลาอีก
‪มันร่วมมือกัน เวรแล้ว
‪ตั้งสติไว้
‪เราจะสู้กับไอ้อย่างนั้นได้ไง
‪ลูซี่ บอกหน่อยว่าเจอประตู
‪อยากจะรีบหนีแล้วนะ!
‪วิญญาณหลอนปิดประตูได้จริง ‪แต่มีแค่ภูติจำแลง
‪ถึงจะโผล่มาแปลกๆ เป็นเลือดได้ ‪แต่ก็ไม่เคยเว่อร์ขนาดนั้น
‪นี่เราเพิ่งเจอกับผีประเภทสองชนิดใหม่เหรอ
‪นั่นแค่ภูติจำแลงทั่วไป ‪ผีตัวไหนก็ย้ายแร่เหล็กในเลือดแบบนั้นไม่ได้
‪- นี่ต้องฝีมือคนเป็น ‪- อะไรนะ ใครกัน
‪แฟร์แฟกซ์เหรอ ไม่นะ ‪เขาไม่กล้ากลับมาทำหรอก
‪เอลลิสอาจจะยังเหลือพลัง ‪เราอาจกำลังโดนทดสอบอยู่
‪อะไรล่ะ นายไม่ได้คิดจริงๆ ใช่มั้ย ‪ว่าเรายังจะได้อะไรจากงานนี้
‪นี่มันกับดักเอาตาย
‪พระเจ้า
‪อุณหภูมิลดลงอีก
‪แปลว่าห้องแดงไม่ใช่ห้องผีสิงต้นทาง
‪เป็นแค่แหล่งทุติยภูมิ
‪ตรงนั้นมีอะไรอยู่อีก
‪- ถ้าไม่มีทางออกจากที่นี่ล่ะ ‪- งั้นเราก็ตาย
‪ทำไมแมงมุมถึงชอบพวกผีนัก
‪ใครจะสน อย่างน้อยก็เป็นคำเตือนชั้นยอด
‪เนี่ย เห็นชัดๆ
‪- ผีเอ๊ย ‪- แซม แพนดีย์
‪น่าจะมาเตือนเราไม่ให้ลงไปทางนั้น
‪แล้วเราก็กำลังลงไปทางนั้น
‪มีอะไรสักอย่างรอเราอยู่
‪ตรงนี้คงไม่ใช่บันไดกรีดเสียงของจริงหรอกนะ
‪เป็นไปได้นะ แฟร์แฟกซ์ดูชอบเรื่องเซอร์ไพรส์ ‪มิน่าถึงไปได้สวยในวงการบันเทิง
‪ไปกันเลย
‪โอเค
‪แฟร์แฟกซ์กับวงการบันเทิง
‪เดี๋ยวนะ จอร์จ ลูซี่ หยุดก่อน ‪ฉันว่าฉันคิดออกแล้ว…
‪- ตรงนี้แหละ นี่คือบันไดที่ว่า ‪- วิ่ง ลงไปจากตรงนี้เร็ว!
‪ทำยังไงกันต่อดี
‪มันจบแล้ว
‪พวกพระ
‪พวกนั้นตายตรงนี้
‪จอร์จ หาแหล่งพลังเร็ว ลูซ มาช่วยฉันไล่มัน ‪เราต้องยื้อเวลาหน่อย
‪หมายความว่าไง "หาแหล่งพลัง" ‪ตรงนี้ไม่มีอะไรเลย
‪นั่นศพเด็กของฟิตส์!
‪เด็กของฟิตส์ไม่ใช่ปัญหา เร็วเข้า!
‪ลูซี่ อย่า!
‪- เมื่อกี้เจอภวังค์ภูต ‪- ใช่ แต่ก็เจอแหล่งพลังด้วย
‪- อยู่ในบ่อ ศพพวกนั้น ‪- สายไปแล้ว มากันเยอะเกิน!
‪ดีนะที่ฉันทำผิดสัญญา
‪อธิษฐานเลยสิจ๊ะ
‪จอร์จ
‪จอร์จ!
‪โอเครึเปล่า
‪เจ็บแก้ม
‪ลูซี่
‪- ลูซี่ ‪- ทำไมทีงี้ไม่ตบ
‪ฉันควรโดนนะ ฉันงี่เง่ามาก ‪ไม่น่าพาพวกเรามาที่นี่เลย
‪นี่ไง ไม่อยากเชื่อว่าฉันไม่ทันเห็น
‪แฟร์แฟกซ์ไม่ได้ทำแต่กาสิโน
‪เขาเป็นคนที่มีเส้นสายเยอะสุดในโซโห ‪ก่อนจะมาทำธุรกิจเหล็ก
‪แฟร์แฟกซ์รู้จักแอนนาเบลเหรอ
‪ไม่ใช่แค่รู้จัก ฉันว่าเขาเคยคบกันเลยล่ะ
‪เขาเป็นคนให้แหวน
‪ต้องใช่แน่
‪รอยสลักประหลาดนั่น ‪แปลว่าจะต้องมีบันทึกว่าเขาเป็นคนสั่งทำ
‪เดี๋ยว แปลว่า… เขาฆ่าเธอเหรอ
‪แล้วแหวนก็เป็นหลักฐาน
‪ฉันว่าเขาพาพวกเรามาเพื่อให้บ้านหลังนี้ฆ่าเรา
‪มันจะไม่น่าสงสัยด้วยซ้ำ ‪ก็แค่นักสืบอีกสามคนที่ตายในหน้าที่
‪มาเร็ว ไปจากที่นี่กัน
‪ไปก่อนที่พวกนั้นจะรู้ว่าเรายังรอด
‪ถ้ากลับไปทางห้องแดงก็จะไม่ได้รอด
‪ดูสิ ตรงนั้นแสงส่อง อาจจะขึ้นไปทางนั้นได้
‪ไปเร็ว!
‪วิ่งเลย!
‪หยุดตรงนั้น
‪ยกมือขึ้น
‪คุณตั้งใจล่อพวกเรามาตาย
‪ฝีมือคุณ
‪คุณแอบเข้าไปในบ้านเราเมื่อวันก่อน ‪คุณคือคนที่โดนผมแทง
‪แผลรบนั่นไม่ใช่แผลเก่า
‪ไปทางนั้น ยืนให้เห็นหน่อย
‪ผมมั่นใจว่าเราสองคนเจรจาตกลงกันได้นะ
‪คุณต้องการแหวนคืน คิดว่าจะรอจนพระอาทิตย์ขึ้น
‪แล้วค่อยหยิบจากกระเป๋าเราที่ตายในห้องแดง
‪แต่เราดันมาอยู่นี่
‪ส่วนที่ชี้มูลความผิดคือรอยสลักของแหวน
‪คำที่เฉพาะทางขนาดนั้น
‪คุณต้องนึกเสียดายแน่ ‪ที่ซื้อแหวนวงนั้นให้แอนนาเบล
‪ไม่ ฉันไม่ได้เสียใจที่ซื้อ
‪ฉันมักจะเสียใจที่ทิ้งมันไว้ ‪ตอนที่โบกปูนกลบร่างหล่อนในปล่องไฟ
‪ฉันรู้ว่าทำแบบนั้นมันเลวร้าย
‪แต่ไม่อาจทิ้งทั้งชีวิตของตัวเอง ‪ไปกับความผิดครั้งเดียวได้
‪ตอนนั้นทำไม่ได้ ตอนนี้ก็ไม่ทำ ‪เพราะงั้นทิ้งดาบแล้วเอาแหวนมาให้ฉัน
‪ทำไม่ได้
‪แหวนไม่ได้อยู่กับผม
‪เราไม่พกแหวนไปไหนมาไหน ‪เราไม่ได้เพี้ยนขนาดนั้น
‪แล้วผมก็เป็นคนเดียวที่รู้ว่าแหวนถูกซ่อนไว้ที่ไหน
‪ถ้าคุณฆ่าผม คุณจะไม่มีทางได้แหวนคืน
‪นั่นบลัฟฟ์กัน
‪- งั้นก็ลองยิงผมสิ ‪- ล็อควู้ด อย่า!
‪แกเหมาะจะอยู่กับพวกพระนะไอ้หนู ‪มีความอยากตายเหมือนกัน
‪ก็อาจจะจริง
‪แต่คุณไม่ยิงหรอก
‪คุณกำลังคิดถึงวิธีสารพัดที่อาจทำให้โดนจับกุม
‪แกก็เป็นแค่นักแสดงเหมือนกันสินะ
‪มาดูกันว่าจริงๆ มีดีตรงไหน
‪ไม่นะ
‪นั่นไง
‪สีหน้าหวาดกลัว
‪เหมือนหล่อนไม่มีผิด
‪อย่ายิงเขา
‪คุณต้องการสิ่งนี้ใช่มั้ยล่ะ
‪- ลูซี่ ทำอะไรลงไป ‪- นั่นอะไร
‪- เขาขโมยมาอีกแล้ว ล็อควู้ด ‪- ในนั้นมีอะไร
‪ลูซี่ ทำอะไรของเธอ
‪นี่แหล่งพลังของแอนนาเบล
‪เธอรออยากพบคุณมานานแล้ว คุณแฟร์แฟกซ์
‪- อะไรนะ ‪- ลูซี่…
‪แอนนาเบล
‪เราทำงานกับคนบ้าแฮะ
‪หยุดตรงนั้น!
‪อย่ามาจับฉัน!
‪เราเป็นนักสืบ นี่มันงานของเรา
‪เขาจ้างให้เรามาที่นี่ คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้
‪- ฉันสั่งไม่ให้ทำงาน ‪- ใช่ครับ คุณสั่ง แล้วผมก็เข้าใจ…
‪หุบปาก
‪นึกแล้วว่านายทำตามกฎไม่ได้แม้แต่คืนเดียว
‪แต่ตอนนี้นายต้องฟัง
‪แอนโธนี ล็อควู้ด, จอร์จ คารีม
‪ลูซี่ คาร์ไลล์ ฉันขอจับพวกเธอ
‪ข้อหาทำการสืบสวนวิญญาณโดยไม่ได้รับอนุญาต
‪ละเมิดคำตัดสินของดีแพรคโดยตรง
‪เราเพิ่งรอดจากการถูกพยายามฆ่า
‪จอห์น แฟร์แฟกซ์ฆ่าแอนนาเบล วอร์ด ‪แล้วเขาล่อเรามาเพื่อจะฆ่าเราด้วย
‪นี่คือจอห์น แฟร์แฟกซ์คนเดียวกับ
‪คนที่กรมตำรวจของคุณทำงานด้วย ‪อย่างสนิทชิดเชื้อมาตลอดสิบปี
‪เรื่องจริงนะคะ เขาบีบคอเธอ ‪แล้วทิ้งศพให้เน่าอยู่ในปล่องไฟ
‪- ฉันจะเชื่อเธอทำไม คาร์ไลล์ ‪- เธอไม่ได้โกหกครับ เรามีหลักฐาน
‪งานทั้งหมดนี้เป็นกับดัก
‪ถามเอลลี่สิ นางก็ได้ยินคำสารภาพของแฟร์แฟกซ์
‪ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง…
‪สารวัตรบาร์นส์ ขอโทษที่ต้องขัดจังหวะครับ ‪ท่านรองอธิบดีเพิ่งมาถึง
‪- เอาตัวขึ้นรถผู้ต้องขังไป ‪- สารวัตร…
‪สารวัตร คุณต้องเชื่อผมนะ
‪สารวัตร…
‪เขาบอกว่าพวกนายฆ่าเซอร์จอห์น แฟร์แฟกซ์
‪- สงสัยรอบนี้ได้ลงหน้าหนึ่งนะ ‪- นายมาทำอะไรที่นี่
‪เป็นผู้ประสานงานพิเศษจากฟิตส์
‪เราช่วยจับตาดูพวกนักสืบนอกคอก ‪ดีใจที่เคยรู้จัก
‪ฉันจะไปฟ้องหนังสือพิมพ์
‪จะทำลายให้หมด
‪ฉันจะแฉหมดเปลือก
‪พวกเรา มาดูทางนี้
‪อะไร
‪รองอธิบดีมาทำอะไรที่นี่ตอนตีห้า
‪พวกนั้นเก็บของไปด้วย เกิดอะไรขึ้น
‪สารวัตร เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‪พวกเธอจะไม่ถูกจับกุม
‪หากเซ็นเอกสารนี่
‪สัญญาห้ามเปิดเผยความลับเหรอ ไม่มีทาง
‪เซ็นเสีย ไม่งั้นจะไม่มีอะไรคุ้มครองพวกเธอ
‪จากอะไร
‪- ตัวคุณน่ะรู้หรือเปล่าว่าเขาปิดบังอะไรไว้ ‪- แบบนี้ไม่ธรรมดา
‪- นี่มันผิดกฎหมาย ‪- เซ็นเอกสารซะ
‪เพิ่งเคยเห็นทำเรื่องฉลาดๆ เป็นครั้งแรก
‪คนขับมีที่อยู่พวกเธอ
‪พวกเขาริบอุปกรณ์เราไปหมด
‪พวกเขาต้องรู้เรื่องของแฟร์แฟกซ์ที่เราไม่รู้ ‪แล้วก็อยากให้เป็นอย่างนั้นต่อไป
‪เรื่องอะไรอีก นอกจากที่เขาเป็นฆาตกรน่ะเหรอ
‪จะไม่มีใครได้รู้ว่าเราทำอะไรลงไป
‪ใช่ ก็…
‪อย่างน้อยเราก็ยังไม่ตาย
‪ผู้เป็นที่รักทุกท่าน วันนี้เรามารวมตัวกัน
‪เพื่อบอกลาซามารัน
‪และมอบเขาไว้ในการดูแลของพระเจ้า
‪ขอโทษค่ะ
‪ขอโทษนะคะ
‪สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเพเนโลพี ฟิตส์
‪เรารู้ว่าคุณเป็นใคร
‪ส่วนพวกคุณก็คือล็อควู้ดและสหาย
‪ยินดีรับใช้ครับ
‪แต่คุณไม่ได้คิดจะมาหาเราสินะ
‪ดีใจที่ได้เจอ แต่ไม่ได้จะจ้างค่ะ
‪คุณแม่ฉันนำทีมแรกที่พยายามจัดการ ‪คูมบ์แครีย์ฮอลล์
‪แม่เป็นผู้รอดชีวิตคนเดียว ‪ซึ่งคิดว่านั่นทำให้แม่รู้สึกแย่มาตลอดเพราะ…
‪แซมเป็นเหมือนน้องชายแท้ๆ ‪ขอบคุณมากที่หาเขาจนเจอ
‪คุณคือลูซี่ คาร์ไลล์สินะ
‪รู้ชื่อฉันด้วยเหรอคะ
‪- รู้สิ ‪- แล้วรู้จักชื่อผมมั้ย
‪แหม รู้สิ คุณคารีม ดีใจที่เห็นคุณไปได้สวย
‪อยากให้คุณยังอยู่ในเอเจนซี่ฉันนะ ‪ฉันไล่คนโง่ที่ไล่คุณออกไปแล้ว
‪เสียดายนะ นางอาจจะโง่แต่ก็เหมาะกับที่นั่นดี
‪ฉันพอดูออกว่าทำไมตอนนี้คุณจะสบายใจกว่า
‪ขอบคุณอีกครั้ง ขอบคุณจริงๆ
‪บายค่ะ
‪พูดงั้นทำไม เขาก็พูดกับเราดีออก
‪ทุกคน ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกัน ‪เพเนโลพี ฟิตส์รู้จักเราแล้ว
‪- จดหมายจากดีแพรคฉบับนี้มันสุดๆ ‪- ดีกว่าที่คิดอีก
‪พวกนั้นปิดเรื่องทุกอย่าง ‪บอกว่าแฟร์แฟกซ์ตายตามธรรมชาติ
‪พวกนั้นพยายามรักษาชื่อเสียงเขาไว้ ‪แต่ทำไปทำไม
‪ไม่ว่าเขาคิดทำอะไร
‪การฆ่าแอนนาเบล วอร์ด ‪ต้องเป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง
‪แต่อย่างน้อยพวกเราก็ได้ค่าจ้าง
‪- จ่ายหมดทั้งหกหมื่นเลยเหรอ ‪- ใครจะสน เราเอาไปโม้ไม่ได้
‪คูมบ์แครีย์ฮอลล์น่าจะเป็นงานที่ ‪ทำให้ชื่อพวกเราได้ขึ้นหน้าหนึ่งเดอะไทมส์
‪แต่ตอนนี้กลายเป็นเหมือนมันไม่เคยเกินขึ้น
‪ชื่อนายน่ะสิ
‪ล็อควู้ด นี่ดีจะตาย ‪เขาถอนคำสั่งผู้ดูแลไปแล้ว พวกเราหมดหนี้!
‪แต่ก็หมดลูกค้าด้วย หมดชื่อเสียง
‪แถมเราก็มีหนี้มากกว่าแค่ค่าปรับหกหมื่นนั่น
‪จอร์จ นั่นมันหลักฐานที่นายขโมยจากที่เกิดเหตุ ‪ต้องเอาไปเก็บไว้ในเซฟ
‪ฉันแต่อยากรู้ว่ามันคืออะไร
‪ทำไมถึงมีสัญลักษณ์เดียวกัน ‪ทั้งบนลังและบนแว่นก็อกเกิลอันนี้
‪น่าสนใจจะตาย
‪ไม่ว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไร ‪มันช่วยป้องกันตัวจากผีโหดไม่ได้เลย
‪เธอโดนฆ่าอย่างโหดเหี้ยมนะจอร์จ ‪คิดว่าจะเป็นไงล่ะ
‪ก็จริง ตอนท้ายเธอก็น่ากลัว ‪แต่ฉันรู้สึกเหมือนฉันรู้จักเธอดี
‪เหมือนเธอยังมีชีวิตอยู่
‪ระวังให้ดี
‪ใช้หูทิพย์เยอะไปชีวิตจะพัง
‪- ถ้าไม่ระวัง มันอาจจะ… ‪- จอร์จ!
‪เลิกคิดเรื่องพวกนั้นได้แล้ว ลูซ
‪เพราะสุดท้ายทุกอย่างก็คลี่คลาย
‪ฉันจะเอาไปเก็บให้นะ
‪ไหนๆ จะลงไปแล้ว ‪เอานี่ไปเก็บไว้ในที่ปลอดภัยด้วยก็ดี
‪(เกรดสี่)
‪นายเป็นคนเซ็น
‪ทำได้ด้วยเหรอ
‪ดูจากสีหน้าของบาร์นส์ในรถผู้ต้องขัง
‪เขายังไม่รู้เลยว่ากฎคืออะไร ‪เพราะงั้นทำไมจะทำไม่ได้
‪อีกอย่าง ที่นี่เอเจนซี่ของฉัน
‪เธอคู่ควรกับที่นี่
‪ลูซี่
‪นายไม่น่าพูดแบบนั้น
‪ไอ้ที่ว่าใช้หูทิพย์เยอะๆ จะเป็นยังไง
‪ต้องมีใครสักคนบอกเขา
‪เขาเอาใจไปจดจ่อกับแอนนาเบลมากเกิน ‪และหูทิพย์ก็เป็นพลังที่ใช้เยอะไปไม่ดี
‪เราต้องช่วยดูแลเขา
‪เขาเก่งนะ
‪ในที่สุดก็เริ่มเข้าใจฉันแล้วด้วย
‪แถมยังแกร่งกว่าที่เราคิดเยอะ
‪ข้างล่างนั่นโอเครึเปล่า
‪ลูซ
‪ลูซี่
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม