‪(ดื่มซะ)
‪หวัดดี
‪ทุกคน
‪ไปล่าผีโหงไม่รอฉันเนี่ยนะ
‪นายไม่รู้ได้ยังไงว่าที่นั่นเป็นลานประหารเก่า
‪เพราะนายไม่ให้เวลาฉันหาข้อมูล อีกแล้ว!
‪พวกมันมีเวลาคิด พวกมันรู้แน่ว่าจะไปเจออะไร
‪เพราะพวกนั้นไม่ต้อง ‪ไปหาข้อมูลที่ห้องสมุดกับโบสถ์จริงๆ ไง
‪หวัดดี
‪ว่าไง
‪- รู้สึกยังไงบ้าง ‪- ปกติดี
‪- ขอบคุณที่ปล่อยให้ฉันตื่นสาย ‪- แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
‪ฉันสบายดี แล้วพวกนายล่ะ ‪คงไม่เจอโหงนั่นสินะ
‪อ๋อ เจอเต็มๆ
‪แต่ดันเจออีก 13 ตัว ใช่มั้ยล่ะจอร์จ
‪เป็นคลัสเตอร์ไปเลย
‪- แล้วเราก็ไม่ได้พกไฟไปด้วยไง ล็อควู้ด ‪- แล้วหนีมาได้ยังไง
‪- มีคนช่วย ‪- ไม่ได้มีใคร "ช่วย"
‪โอ๊ยโหยว
‪ทีมของคิปส์สินะ
‪ไอ้พวกไม่มีฝีมือแล้วยังจองหอง
‪เขาช่วยชีวิตเราไว้ ฆ่าผีโหง ‪และกักต้นทางได้ด้วย
‪- เท่อยู่นะว่าไม่ได้ ‪- เขาแบ่งค่าจ้างให้เรามั้ย
‪ไม่หรอก ใครทำใครได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
‪มันไม่ยอมรับรู้ด้วยซ้ำ
‪มันทำเหมือนเรื่องที่คูมบ์แครีย์ฮอลล์ไม่ได้เกิดขึ้น
‪เขาก็คงจะเซ็นสัญญาห้ามเปิดเผยไว้เหมือนกัน
‪ใช่ แต่อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ได้ว่ามันรู้ ‪มันไม่นับถือกัน
‪แต่นายก็รู้ว่าเขารู้
‪แต่มันไม่ยอมทำให้เห็นว่ามันรู้ไง
‪มันน่ารำคาญเพราะเมื่อเอาคำโกหก
‪กับหน้าเชิดๆ ของคิปส์มาบวกเข้าด้วยกัน…
‪เราแค่อยากเห็นมัน…
‪ไปตาย
‪โทษที
‪คืนนี้เหนื่อยมากน่ะ
‪บอกหน่อยว่าชงชาไว้ใช่มั้ย
‪รู้ตัวรึเปล่าว่านอนไป 14 ชั่วโมงเต็ม
‪จริงเหรอ
‪- จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเข้านอน ‪- จำได้รึเปล่าว่าเราต้องอุ้มไป
‪- เราเจอเธอนอนสลบอยู่ในห้องใต้ดิน ‪- อะไรนะ
‪จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
‪ฉันจำได้ว่าเอาเอกสารไปเก็บ แต่ก็จำได้แค่นั้น
‪แล้วไม่มีภาพหลอน ‪หรือเสียงแปลกๆ อะไรเลยเหรอ
‪ไม่มีเลย
‪ไม่ เหมือนที่บอกน่ะ ฉันรู้สึกปกติ
‪วันนี้ไม่มีนัดนะ อาจเป็นมนุษย์ป้า ‪คุณนายวิคอีกแล้ว
‪นายยังกวนตีนนางไม่พอน่ะจอร์จ ‪คอยดูมือโปรแล้วเรียนรู้ไว้
‪สวัสดีครับ คุณล็อควู้ดใช่ไหม
‪ครับ เชิญเลย
‪มาเร็ว มีลูกค้าของจริงแล้ว
‪ผมเซบาสเตียน ซอนเดอร์ส ‪ส่วนนี่พาเมล่า โจพลิน หุ้นส่วนผม
‪หุ้นส่วนธุรกิจ
‪เรามาจากบริษัทสวีทดรีมส์เอ็กคาเวชั่นส์ ‪น่าจะเคยได้ยินชื่อมั้ง
‪พวกโจรขุดสุสาน
‪เราชอบให้เรียกว่า "นักขุดค้นบูรณะ" มากกว่า
‪คุณน่าจะเห็นพาดหัวข่าวแล้วนะ คุณล็อควู้ด
‪หลังเกิดอุบัติเหตุมากมายทั้งที่เลี่ยงได้
‪ดีแพรคกำหนดให้คณะกรรมการ ‪ต้องประเมินสุสานหาบริเวณที่มีความเสี่ยงสูง
‪ตอนนี้เรากำลังปฏิบัติการครั้งใหญ่
‪ในสุสานเคนซัลกรีน
‪- นั่นมันใหญ่มาก ‪- ขอบคุณ
‪ปกติแล้วแพมเป็นคนประเมินหลุมที่เสี่ยง
‪ก่อนจะเกิดอันตรายร้ายแรงอะไร
‪เราขุดหากระดูก เธอขุดหาเรื่อง
‪ฉันใช้บันทึกการฝังศพ ‪หาสาเหตุการตายที่อาจรุนแรง
‪ซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงที่จะเกิดการมาเยือน
‪ฆ่าตัวตาย ฆาตกรรม หรือเหตุปัจจุบันทันด่วน
‪เราไม่มีทางรู้ว่าวิญญาณจะกลับมาเมื่อไหร่
‪คุณเป็นนักวิจัยเหรอ
‪รู้ไหมว่าเดี๋ยวนี้ฟิตส์มีฐานข้อมูลของตัวเอง
‪ยังไม่ค่อยดีหรอก ข้อมูลเยอะมากแต่ไม่ลึก
‪- ฉันขออ่านหนังสือเป็นตั้งแทนดีกว่า ‪- เห็นด้วยที่สุด
‪คุณแซนเดอร์ส คุณโจพลิน ‪ขอบคุณมากที่อุตส่าห์มา
‪แต่พวกเราถนัดงานตามบ้าน
‪เราไม่รับจ๊อบพิเศษให้คณะกรรมการ
‪แน่ใจเหรอ ได้ข่าวว่าน่าจะอยากได้งาน ‪ไม่สิ น่าจะมีน้ำใจรับงานนี้
‪ได้ยินมาผิดแล้ว
‪ตัวอย่างเช่นคนหูทิพย์ของเรา ‪เป็นหนึ่งในคนที่เก่งสุดในประเทศ และ…
‪ล็อควู้ด ฉันเก่ง
‪แค่นั้นพอ
‪พวกเราเก่ง เป็นเอเจนซี่ปกติๆ ที่เก่ง
‪และอยากได้งาน
‪เคนซัลกรีนเป็นสุสานอภิสิทธิ์ชนสูงสุดของลอนดอน
‪ตระกูลบิกเกอร์สตาฟฟ์เป็นเจ้าของและผู้บริหาร
‪จนกระทั่งลูกชายคนหนึ่งถูกจับได้ว่าขุดศพ
‪เป็นเรื่องฉาวที่ทำให้เอาคำว่า "สมสู่ศพ" ‪มาใช้กันในวงกว้าง
‪ค่ะ แต่ก่อนหน้านั้นลูกค้าของที่นั่นเป็นชนชั้นสูง
‪และหลุมศพที่ว่าอยู่ในส่วนเก่าแก่ของสุสาน
‪ที่ไฮโซหน่อยใช่ไหม
‪- ศพไฮโซเหรอ ‪- ใช่
‪ขั้นกว่าของไพร่
‪ก็ส่วนที่ศพโดนไอ้วิปริตขุดขึ้นมา
‪เราสนใจผู้มาเยือน ‪ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
‪หลุมนี้เป็นหลุมศพจากยุคต้นแน่ค่ะ ‪แต่ฉันไม่สามารถบอกชื่อได้
‪เป็นหลุมศพลับไม่มีป้าย ‪และไม่ได้อยู่ในรายชื่ออย่างเป็นทางการ
‪หนึ่งในจิตสัมผัสของเราเป็นผู้พบ
‪มันกระตุ้นให้เกิดอาการคลื่นเหียนอย่างหนัก ‪และทำให้เธอหมดสติไปในที่สุด
‪ไม่ว่าอะไรจะอยู่ในนั้น มันมีพลังรุนแรง
‪เรามีหน้าที่ตามกฎหมาย
‪ต้องเรียกนักล่าผี ‪เข้าไปดูหลุมที่อาจมีผีประเภทสอง
‪ดีแพรคจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด
‪เท่ากับต้องทำงานให้เสร็จตอนกลางคืน ‪เราถึงจะขอเรียกเก็บเงินได้
‪ระบบราชการไร้สาระ ‪แต่ก็ทำให้อะไรๆ น่าสนใจขึ้น
‪เราจะหาทีมสนับสนุนไว้ให้
‪เรามีทั้งองครักษ์ราตรี จิตสัมผัส ‪มีรปภ.คอยกันพวกมาขุดหาของขลัง
‪เวลากลางคืน สุสานนั้นมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ
‪เท่ากับคุณจะบอกว่า
‪คุณคิดว่ามีผีประเภทสองไม่ทราบชื่อ ‪ในหลุมศพไม่มีป้าย
‪และอยากให้เราไปช่วยขุดตอนกลางคืนด้วยน่ะนะ
‪คุณล็อควู้ด พูดแบบนั้นก็ยอมรับว่าฟังดูไม่ค่อยดี
‪คุณโจพลิน
‪ฟังแล้วห้ามใจไม่ได้เลยล่ะ
‪(ปริศนาคนตายเกลื่อน)
‪(ผีอยู่ท่ามกลางพวกเรา)
‪(สัมผัสวิญญาณพรากชีวิต)
‪(ยอดคนตาย)
‪(เริ่มใช้เคอร์ฟิวยามกลางคืน)
‪(สภาพเศรษฐกิจตื่นตระหนก)
‪(เหล็ก เงิน เกลือ - ป้องกันได้ดีที่สุด)
‪(หุ้นเทคโนโลยี)
‪(สร้างจากนวนิยายโดย ‪โจนาธาน สเตราด์)
‪(ยุวชนพิเศษมีพลังสัมผัสวิญญาณ)
‪(ยอดคนตาย)
‪('ปัญหา' เรื้อรังมาแล้ว 50 ปี)
‪(ล็อควู้ด บริษัทรับล่าผี)
‪โอเค คืนนี้ต้องตั้งสติให้ดี ‪อย่าโดนพวกขุดหาของขลังเล่นงาน
‪ใครช่วยให้ไอ้ทุเรศพวกนั้นเปิดกิจการอยู่ได้ ‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪โลกเรามีคนเฮงซวยรวยๆ เยอะแยะ
‪ที่อยากได้ของไปหลอกเพื่อนฝูงที่จิตป่วงพอกัน
‪โคตรไม่ได้ความ
‪แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ
‪แหล่งพลังต้นทางทั้งน่าสนใจและผิดกฎหมาย ‪พอเอามารวมกันก็ได้ตลาดมืด
‪ตลาดเถื่อนมากด้วย ‪พวกขุดศพหาของขลังเป็นเดนโลก
‪ฉันรู้จักคนหนึ่งที่ไม่เหมือนคนอื่น
‪แต่พูดรวมๆ พวกนั้นจะฆ่าเราโดยไม่ลังเล
‪เพราะงั้นถ้าเจอเข้า หนีเลย
‪คนกลุ่มนี้ก็ดูแล้วบ้าพอกัน
‪พวกนี้เป็นใคร
‪ลัทธิรับผี
‪พวกนี้คิดว่าแทนที่จะสู้กับผู้มาเยือน ‪เราควรจะเปิดใจรับ
‪เหมือนส่วนอินเตอร์เซคของแผนเวนน์ ‪ทั้งเสียงดัง ขี้โมโห และตั้งใจโง่อย่างเป็นระบบ
‪ใจดีมากจริงๆ
‪ขอโทษนะ คืนนี้ไม่มีการแจกลายเซ็น ‪แต่ขอบคุณมาก
‪(ความจริงรออยู่โลกหน้า)
‪เมื่อกี้แย่มาก
‪อีกหน่อยก็ชินไปเอง ส่วนนี้ต่างหากที่ฉันไม่ชอบ
‪ฉันรู้ว่าศพส่วนใหญ่ในนี้น่าจะตายแล้ว แต่…
‪ก็ยังรู้สึกเหมือนเข้าแดนศัตรูอยู่ดี
‪ให้ตาย
‪เหมือนที่เขาบอก ตอนกลางคืนสุสานนี้มีชีวิตชีวา
‪คนพวกนี้เป็นใครกัน
‪นี่หน่วยรักษาความปลอดภัย
‪และนักขุดสุสาน
‪คนทำมาหากินสุจริต คนทำงานใจถึงพึ่งได้
‪นายไม่เคยคุยกับพวกเขาด้วยซ้ำ
‪ก็พวกนี้น่ากลัวนิดนึง
‪องครักษ์ราตรี รายได้ต่ำสุด ‪อายุสั้นสุดในวงการนี้
‪พวกเขาต้องตั้งสหภาพ ฉันบอกไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
‪นั่นอาจเป็นชีวิตฉันเลย
‪แต่ไม่ใช่ โชคยังดี
‪- เธอเจอพวกจิตสัมผัสมาแล้วใช่มั้ย ‪- ไม่เคยเจอ ทำไม
‪เรียกง่ายๆ ก็เป็นพวกหูทิพย์ใจป๊อด ‪ไม่กล้าจับดาบ ไม่ก็รวยหรูจนไม่ต้องลงมือเอง
‪อย่างน้อยก็กลุ่มนี้น่ะนะ กลุ่มจิตสัมผัสไฮเกท
‪- พูดออกมาได้ หยามกันนี่ ‪- ไปเขียนกลอนระบายสิ
‪พวกเธอเซ็นสัญญาแล้ว!
‪นิสัยแย่มาก
‪ก็ฉันจ่ายเงินจ้างพวกเธอมาเสี่ยง
‪คุณล็อควู้ด มาพอดี
‪พวกตัวปัญหานี้ไม่ยอมปล่อยทีมไปทำงาน
‪มันไม่ปลอดภัย คุณรู้ดี คุณเรียกว่าความเสี่ยง ‪แต่ฉันเรียกว่ารนหาที่ตาย
‪แม้แต่ผมยังสัมผัสได้ ‪ขนาดไม่ได้เจอผู้มาเยือนมา 35 ปีแล้วนะ
‪เพราะงั้นเราถึงจ้างนักล่าผีพวกนี้มาด้วยไง
‪เอาพวกหัวกะทิมาจัดการกับเรื่องนี้
‪ทำไมไม่ใส่เครื่องแบบ แล้วหัวหน้างานอยู่ไหน
‪ฉันกับทีมขอปฏิเสธไม่ทำงานใกล้หลุมนั้น ‪จนกว่าจะมีการทำให้ปลอดภัย
‪มันทำให้พวกเราคลื่นไส้
‪อย่าไปสนใจ เข้าไปข้างในกัน
‪คุณซอนเดอร์ส ขอเวลาเดี๋ยว…
‪ไม่ไว้ใจพวกนั้น
‪สวัสดีครับ ท่านผู้มีเกียรติ
‪ผมชื่อแอนโธนี ล็อควู้ด จากล็อควู้ดและสหาย
‪ผมกับทีมงานมาเพื่อช่วยพวกคุณทุกคน
‪ผมขอยืนยันว่าเราให้ความสำคัญ ‪กับความปลอดภัยของคุณที่สุด
‪เรียกนักล่าผีตัวจริงมาสิ ‪ตามคนจากฟิตส์ จากร็อตเวลล์มาเลย
‪คุณครับ ผมยืนยันได้ ‪เราเป็นนักล่าผีที่เก่งที่สุดในลอนดอน
‪สาเหตุที่คุณไม่เคยได้ยินชื่อพวกเรา
‪เป็นเพราะเราไม่ได้ทำงาน ‪เพื่อเสียงปรบมือหรือแสงสี
‪ไม่เลย เราทำงานเงียบๆ ‪และทำโดยวางแผนเฉพาะแต่ละงาน
‪เอาละ ผมแน่ใจว่าไม่มีใคร ‪คุ้นเคยกับสุสานนี้ได้เท่าพวกคุณ
‪เราจะไม่ทำอะไรโดยไม่ปรึกษา ‪สิ่งที่พวกคุณพบเจอมาแล้ว
‪และคุณครับ เห็นชัดๆ ว่า ‪คุณเจอประสบการณ์เลวร้ายมา
‪เชิญพักก่อนเท่าที่จำเป็นเลยครับ
‪เมื่อคุณกับทีมรู้สึกเข้มแข็งพอแล้ว
‪คุณจะได้รับความสนใจจากผมเต็มที่
‪ก็ได้
‪ซอนเดอร์ส
‪ถ้าพวกเราเกิดดังขึ้นจริงๆ ‪มันต้องกลายเป็นคนแย่สุดจะทน
‪ขอโทษที่วุ่นวายนะ ตอนนี้ผมไม่ค่อยมีคนช่วย
‪โจพลินมุดหัวอ่านรายงานชันสูตร ‪อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
‪โต๊ะไม่ธรรมดาเลยนะ
‪โจพลินเรียกว่าคาดาฟัลค์ ‪ไม่รู้หรอกว่ามันเอาไว้ทำอะไร
‪เป็นคานที่เอาไว้หย่อนโลงศพลงไปในหลุม
‪ปกติแล้วผมไม่พูดหรอกนะ
‪แต่คุณไม่ควรใช้เจ้านี่เสิร์ฟบิสกิต
‪มีอะไรก็ใช้ไปก่อน
‪- เอาละ เซ็นสัญญาก่อน ‪- เกิดเหตุอะไรกันแน่
‪พวกขุดสุสานกะเวลาผิด ‪ดันเอาโลงออกมาตอนอาทิตย์ตกพอดี
‪มีใครเห็นผู้มาเยือนรึเปล่า
‪พวกจิตสัมผัสเล่าอะไรไม่ตรงกัน
‪นอกจากเรื่องที่ว่าทุกคนคลื่นไส้ต้องไปนอนพัก
‪อ่อนหัดกันทั้งนั้น คนรุ่นคุณน่ะ
‪- คุณบอกว่าโลงถูกเอาออกมาเหรอ ‪- ใช่ แต่ยังไม่ได้เปิด
‪นั่นหน้าที่คุณ
‪จากนี้คุณทำงานกันเองนะ
‪ผมจะไม่ให้ใครเฉียดใกล้หลุมนั้น ‪จนกว่ามันจะปลอดภัย
‪ไม่อยากเสี่ยงให้เสียการเสียงานอีก
‪คุณบอกว่าจะหาคนช่วยมาเราอย่างดี ‪ไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้นี่
‪ถ้ามีพวกขุดของขลัง ‪หรือผู้มาเยือนตนอื่นๆ แถวนี้ล่ะ
‪อยากร้องเรียนก็กรอกเอกสารที่เกี่ยวข้องละกัน
‪- ผมไม่กรอกฟอร์มอะไรแล้ว ‪- ก็ตามใจ
‪ยังไงก็เซ็นสัญญาไปแล้วอยู่ดี
‪เราไม่ควรมาที่นี่ เราควรเป็นข่าวหน้าหนึ่ง
‪ล็อควู้ด ทำให้มันจบๆ ไป
‪มาเถอะ
‪- พวกเขาโกยแน่บจริงๆ ‪- โอเค
‪พร้อมนะ
‪ไม่มีรอยมรณะ
‪ไม่มีอะไรให้เห็นเลย
‪เจออะไรมั้ย
‪ไม่เจอ
‪เหมือนมี… แรงสั่น
‪เยี่ยม
‪จอร์จจะไปตรวจสอบกะแรก เฝ้าเขาไว้
‪ฉันจะไปดูลาดเลา อย่าชักช้า
‪เข้าที่
‪ระวังตัวด้วย
‪มันรู้ว่านายอยู่ตรงนั้น
‪โลงไม่ได้วางราบและไม่ได้ฝังลึกเท่าที่ควร
‪ตรงนี้เป็นงานลวกๆ ผิดกฎหมาย ‪และเป็นงานมือสมัครเล่น
‪แต่อยู่มานานพอๆ กับหลุมอื่นๆ
‪พระเจ้า…
‪ทำไมโลงถึงไม่ผุ
‪ฉายแสงนิ่งๆ สิ!
‪โห ไอ้ตัวในนั้นแรงจริง ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว
‪โจพลินมาแล้ว
‪กันนางไปก่อน
‪มีปัญหารึเปล่า เซบาสเตียนบอกว่า ‪เขาส่งพวกคุณมาโดยไม่มีใครคอยช่วย
‪ฉันทำได้แค่ขอโทษนะ
‪ลูซี่
‪ลูซ
‪เกิดอะไรขึ้น โอเครึเปล่า
‪ไฟไปไหนแล้ว
‪ทางนี้ จัดให้
‪- โลงนี้ทำจากเหล็ก ‪- ออกมาเลย
‪โอเค โลงนี้ทำจากเหล็ก
‪แต่ถูกฝังไว้นานก่อนจะเริ่มเกิดปัญหา
‪เท่ากับในนั้นมีสิ่งที่คนอยากดักไว้เหรอ
‪แต่พวกนั้นรู้วิธีได้ยังไง
‪- เราต้องกลับไปตั้งตัว หาข้อมูล… ‪- ไม่มีเวลา
‪ที่โลงมีรู เราต้องกั้นแหล่งต้นทาง ‪ลูซี่ โอเครึเปล่า
‪ไม่ๆ ไม่เป็นไร
‪มันแค่… ได้ยินเสียงแมลงมั้ย เสียงอะไรน่ะ
‪ไม่ได้ยิน แต่ฉันเริ่มคลื่นไส้อย่างหนัก
‪กลับไปที่โลงก่อน
‪ฉันจะปกป้องเธอเอง ‪จัดการอะไรก็ตามที่อยู่ในนั้น
‪ลูซ เอาตาข่ายมา
‪ลูซี่
‪ลูซี่!
‪- มีอะไร ‪- เร็ว ตั้งสติหน่อย
‪อย่าใจลอยสิ เอาตาข่ายมา
‪เวรแล้ว!
‪ฮัลโหล ส่งคนมาช่วยหน่อยได้มั้ย
‪ใช่! ช่วยด้วย!
‪นี่มันไม่ใช่โลง ในนี้มีประตู
‪ใครก็ตามที่อยู่ในนั้น ‪กำลังจะแทรกผ่านรอยแยกออกมา
‪- เสียงดังมาก! ‪- ลูซี่ เตรียมพร้อม
‪- เปิดไม่ออก ‪- ขอร้อง ทำยังไงให้มันหยุดที
‪ทำให้มันหยุดที
‪จอร์จ!
‪ลูซี่!
‪กักมันเลย!
‪กองหนุนเพิ่งจะมาถึงเสียที
‪พระเจ้า
‪ปลอดภัยแล้ว เรากักไว้หมดแล้ว
‪โอเค จากนี้เราทำต่อ
‪- ลูซี่ โอเครึเปล่า ‪- เอาละ ทุกคน
‪ฮื่อ ไม่เป็นไร แค่อุบัติเหตุนิดหน่อย
‪นายล่ะโอเคมั้ย จอร์จ
‪- จอร์จ ‪- ฮื่อ อยู่นี่
‪- เมื่อกี้มันอะไรกัน ‪- ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่สุด
‪- ไม่ว่าจะเป็นอะไร เรากักไว้แล้ว ก็… ‪- จริงเหรอ
‪ฉันยังรู้สึกประหลาด ฉัน…
‪ทุกคนยังได้ยินเสียงแมลงอยู่มั้ย ‪เพราะฉันได้ยินและ…
‪ไม่รู้เหมือนกัน เสียงรบกวนเยอะมาก
‪มีอะไรที่อยู่กับศพนะ ‪เหมือนของประดับอะไรสักอย่าง กระจกเหรอ
‪ไม่รู้ เป็นสีดำ ‪แต่มีอะไรสักอย่างในความดำมืดนั้น
‪ไม่ได้เห็นตรงๆ หรอก ‪แต่รู้สึกเหมือนมันจ้องมองฉันอยู่
‪อาจเป็นเหตุผลที่ใช้โลงเหล็ก
‪น่าจะต้องฝังมาเกิน 100 ปีแล้ว ‪ก่อนเกิดปัญหาตั้งนาน
‪แร่เงินกับเหล็ก ‪เป็นสิ่งที่พวกเชื่อเรื่องผีใช้กันมานาน
‪เขาโดนยิงหัวด้วยนะ
‪นั่นไม่ใช่เรื่องของเรา
‪งานก็คืองาน ตอนนี้งานเสร็จแล้ว
‪ดีแพรคควรมาจัดการต่อให้เรียบร้อยได้แล้ว
‪เห็นมั้ย
‪คนเราก็แค่ต้องพยายามกันหน่อย
‪ไม่ได้ยากขนาดนั้นใช่มั้ยล่ะ ‪เก่งมาก คุณล็อควู้ด
‪มากับฉันสิ เซ็นแบบฟอร์มก่อนจะได้จ่ายเงินให้
‪- เพอร์เฟกต์ ‪- เก่งจัง
‪- จับตาดูจอร์จด้วย ‪- ได้
‪ผิดรึเปล่านะที่ฉันตื่นเต้นนิดๆ ขอโทษค่ะ
‪แค่รู้สึกดีจังที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมล่าผีจริงๆ
‪ฉันขอถามอะไรพวกคุณหน่อยได้มั้ย
‪ต้องการรายละเอียดทุกอย่าง ‪ที่อาจช่วยระบุตัวศพนั้นได้
‪ขอโทษนะคะ ขอตัวก่อน
‪ไม่เป็นไร ผมตอบแทนได้
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่ใจสิ มาเลย
‪- นี่ครับ ‪- ดีมาก ขอบคุณ
‪แล้วก็คิดว่ามีอีกแผ่นจาก…
‪หายไปไหนแล้วเนี่ย
‪คณะกรรมการ ตรงนี้
‪ลูซี่
‪ลูซี่!
‪มันเรียกชื่อฉัน
‪มันพูดกับฉัน ไอ้ตัวนั้น มันพูดชื่อฉัน
‪- ขอคืนด้วย ‪- ขอบคุณ
‪ดีใจที่ได้ทำธุรกิจร่วมกัน คุณล็อควู้ด
‪จอร์จ ทำอะไรน่ะ อย่าข้ามโซ่เข้าไป
‪เราจะเริ่มหาข้อมูลเรื่องนี้ยังไง
‪และวัตถุที่คุณเห็นอยู่ในนั้น ‪มีสัญลักษณ์ระบุอะไรมั้ย
‪ผมไม่ได้ตั้งใจดู
‪ไม่นะ! จอร์จ
‪ตาข่าย!
‪จอร์จ!
‪ลูซี่!
‪ทำๆ เสียเลย
‪โอเค
‪เมื่อกี้แกพูดกับฉัน
‪เจ้า
‪เข้ามาใกล้ๆ สิ
‪- ขอบคุณ ‪- แกพูดได้
‪เธอได้ยินฉัน
‪ไม่ๆ ฉันต้องเสียสติไปแล้วแน่
‪ไม่ กลับคืนสติต่างหาก
‪- ฉันเหงาเหลือเกิน ‪- แต่นี่มันบทสนทนาจริงจัง
‪แกเป็นผีประเภทสาม
‪- ใช่ อันตรายมาก ‪- เออ ฉันรู้แล้ว
‪ไม่ใช่ฉัน พวกนั้น ถ้ามันรู้เข้า
‪- อะไรนะ ใคร ‪- พวกหนุ่มๆ มีความลับ
‪ประตู
‪- อะไร ล็อควู้ดน่ะเหรอ ‪- ฉันอธิบายได้
‪แต่ถ้าอยู่ในโหลน่ะทำไม่ได้
‪ปล่อยฉันออกไปสิ
‪ไม่ ฉันทำไม่ได้
‪แต่ฉันมีเรื่องที่อยากสาธิต ‪มีเรื่องอยากสอนเธอตั้งมากมาย
‪ไว้ใจฉันสิ
‪อย่า เดี๋ยวนะ อย่า
‪ไปอยู่ไหนมา
‪ทำงาน ที่สุสาน
‪- สุสานไหน ‪- อะไรนะ
‪- เธอเข้าใกล้แหล่งพลังมา ‪- นายรู้ได้ยังไง
‪บอกมานะว่าไปที่ไหนมา ‪บอกมา! ความตายใกล้เข้ามาแล้ว!
‪- นายเพี้ยนละ ‪- ความตายใกล้เข้ามา!
‪หุบปาก ขอละ หุบปากไปเลย
‪นายปล่อยคนที่ไม่ใช่นักล่าผีเข้าไปในวงโซ่เหล็ก
‪ฉันขอโทษ
‪โจพลินถามเรื่องรอยบ่งชี้ ‪แล้วฉันเห็นคำสลักบนกระจก
‪- จดมาได้แล้วจะได้แปล ‪- ไม่ จอร์จ จบเรื่องแล้ว
‪ถ้าไม่มีลูซี่ นายคงตายไปแล้ว
‪โลกนี้มีผีแล้วก็มีเรา ‪เราต้องฆ่ามัน ไม่งั้นมันจะฆ่าเรา
‪นายเสียสมาธิ
‪ลูซี่วิ่งหนีระหว่างทำงาน ‪แต่นายไม่เคยไล่บี้นางแบบนี้
‪อ้อ อีกอย่าง กระจกนั่นมีมาก่อนปัญหา
‪คิดให้ดี ปล่อยใจให้ทึ่งกับมันสักนิด
‪กระจกจะบอกอะไรได้อีกก็ไม่รู้นะ ‪เราไม่น่าทิ้งมันไว้ตรงนั้นเลย
‪เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‪- ฉันสั่งให้จับตาดูเขา ‪- กะโหลก
‪เมื่อกี้มันพูดอยู่เลย
‪ไม่ใช่พึมพำคำตายซ้ำๆ ด้วยนะ คุยกันจริงจัง
‪กับฉัน
‪ตอนนี้มันคุยกับเธออยู่รึเปล่า
‪เปล่าๆ คืองี้ ฉันรู้ว่ามันอาจฟังดูบ้า ‪แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ
‪ฉันบอกความจริงนะ มันเรียกชื่อฉัน ‪เมื่อวานนี้ฉันถึงได้หมดสติไป
‪- ลูซี่ มันเป็นไปไม่ได้ ‪- ได้สิ มาริสซ่า ฟิตส์ก็เคยทำ
‪เนี่ย วาล์วตรงนี้ พอเปิดแล้วหมุน ‪จะทำให้เสียงลอดออกมาได้
‪ไม่เอาน่ะจอร์จ นายต้องเชื่อฉันสิ
‪มันบอกว่านายเก็บของอันตรายไว้ในห้องนั้น ‪ห้องลับที่หัวบันได
‪แล้วไง มีจริงรึเปล่า
‪เพราะถ้ามีจริง
‪นั่นก็พิสูจน์ว่า ‪เรามีผีประเภทสามที่มีสัมปชัญญะอยู่กับตัว
‪- แล้วฉันก็พลังโคตรของโคตรแรงเลย ‪- บ้าตามจำกัดความของหมอ
‪แผลนั่นไม่ใช่แค่สะกิด
‪เธอต้องทำแผลก่อน
‪- อาจมีสารพิษที่เข้าไปในเลือด ‪- ไม่ใช่!
‪ฉันไม่ได้โดนพิษหรือจิตหลอน ‪หรือกำลังจะบ้า จอร์จ มองหน้าฉันสิ!
‪นี่เรื่องจริง!
‪ล็อควู้ด นายปล่อยให้คน ‪เอาแหล่งพลังมาเป็นของประดับก็เป็นงี้
‪นายยอมให้นางทำอะไรก็ได้ ‪เพราะชอบสายตาที่นางมองนาย
‪แล้วมาหาว่าฉันไม่มีสมาธิ
‪- ไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร ‪- อ้อ แหง
‪ล็อควู้ด ขอร้อง นายต้องเชื่อฉันนะ
‪- เธอไม่ใช่มาริสซ่า ฟิตส์ ‪- ทำไม
‪เพราะนายรับไม่ได้ที่จะเป็นทอม ร็อตเวลล์ ‪เก่งรองจากฉันเหรอ
‪พระเจ้า จี้ใจเลยสินะ
‪เพราะนายรู้ว่าฉันไม่ได้โกหก
‪และฉันพูดถูกเรื่องตัวอะไรก็ตามในห้องเวรนั่น
‪เธอกำลังพูดถึงเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจ
‪เธอมีหูทิพย์ที่ดีกว่าทุกคนที่ฉันเคยเจอมา
‪แต่เธอคุยกับพวกนั้นไม่ได้
‪และถ้าพูดถึงห้องนั้นอีกแม้แต่ครั้งเดียว ‪ก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่ต่อ
‪ก่อนการจัดประเภท งานของนักล่าผีวุ่นวาย ‪และคาดเดาอะไรไม่ได้
‪เหมือนสู้อยู่ในความมืด
‪ไม่มีศาสตร์อะไรมารองรับ
‪แต่เมื่อเราเริ่มสังเกตเห็นรูปแบบพฤติกรรม ‪เราก็เริ่มจัดประเภท
‪ผู้มาเยือนที่อ่อนกำลังสุดคือประเภทหนึ่ง ‪ประเภทสองจะแข็งแกร่งกว่า
‪คุณเคยพูดถึงผู้มาเยือน ‪ประเภทที่ยังเป็นเรื่องถกเถียงกันอยู่
‪ประเภทที่สาม
‪หายากเสียจนคุณเป็นคนเดียวในประวัติศาสตร์ ‪ที่เคยเจอประเภทนี้
‪คำถามคืออะไรคะ
‪คุณจะบอกคนที่ไม่เชื่อว่า ‪มีผีประเภทสามอยู่จริงว่ายังไง
‪คนที่บอกว่ามันเป็นเรื่องปากต่อปาก
‪การปฏิเสธความจริงเป็นปฏิกิริยาปกติมาก ‪เวลาต้องเผชิญกับแนวคิดใหม่ๆ
‪โดยเฉพาะแนวคิดที่น่ากลัว
‪ประเภทสามเป็นผู้มาเยือนซึ่งตั้งใจ ‪ปฏิเสธไม่ยอมไปจากแดนมนุษย์
‪วิญญาณซึ่งมีพลังแข็งกล้าและมีสติปัญญา
‪มันคิดเป็น รู้สึกเป็น ‪และพูดได้แบบเดียวกับคุณกับฉัน
‪แต่มันต้องทำตามลำพังในมุมมืด ‪ตราบชั่วกัปกัลป์
‪จนกว่าจะบังเอิญมาเจอคนมีชีวิต ‪ซึ่งมีพลังพิเศษสื่อสารด้วยได้
‪และเท่าที่รู้ เหมือนฉันเป็นเพียงแค่คนเดียว
‪ว่าไง
‪หวัดดี
‪ฉันรู้ว่าฉันหน้าตาเหมือนแอนโธนี ล็อควู้ด ‪แต่ฉันไม่ใช่เขา
‪ที่จริงฉันเป็นหมอที่มีคุณสมบัติครบถ้วน ก็…
‪ดี
‪เพราะเมื่อกี้เขาทำตัวทุเรศกับฉันมาก
‪เข้ามาสิ
‪เอามาเลย
‪ไม่แน่ใจว่าควรจะ…
‪น่าจะเจ็บหน่อยนะ
‪ขอบคุณที่เตือน
‪คือฉัน…
‪ฉันเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่หกขวบ
‪ก็…
‪พูดได้แค่ว่าฉันเลยไม่ชอบคุยเรื่องอดีตให้ใครฟัง
‪และอดีตคือสิ่งที่อยู่หลังประตูบานนั้น
‪โอเค
‪และ
‪เธอใช้มันทำให้ฉันเชื่อว่า
‪เธอไม่เพียงแต่เป็นหนึ่งในแค่สองคนในโลก
‪ที่สามารถคุยกับผีได้
‪แต่เชื่อว่าเรามีผีประเภทสามอยู่ในบ้านจริงๆ
‪สองเรื่องนั้นมีความเป็นไปได้แค่หนึ่งในพันล้าน
‪และโอกาสที่เธอจะพูดถูกก็…
‪ฉันเข้าใจ เป็นฉันก็ไม่เชื่อตัวเองเหมือนกัน
‪นั่น… ไม่ใช่ปัญหา
‪ปัญหาคือถ้าเธอเป็นคนหิวแสงมากเหมือนฉัน
‪คงต้องปรับตัวเยอะเลยเมื่อได้รู้ว่า ‪สาเหตุจริงๆ ที่เราอยู่ในโลกนี้
‪คือการส่องแสงให้กับคนอื่น
‪นายเชื่อฉัน
‪เชื่อ
‪ทุกเรื่องเลย
‪ขอบใจ
‪รู้ใช่ไหมว่าจริงๆ แล้วฉันไม่อยากได้แสงสี
‪ฉันรู้
‪น่าโมโหมาก
‪ฉันคงเป็นทรัพยากรที่แย่เลยสินะ
‪ฉันจะไม่พลาดแบบนั้นอีกแล้ว
‪เราจะค่อยๆ ระวังนะ
‪ฉันสัญญา
‪งั้น ตกลงมันพูดอะไร
‪ฮื่อ
‪คือมันบอกว่าได้กลิ่นพลังจากฉัน
‪มันหัวร้อนหนักมาก ‪แล้วก็พ่นคำพยากรณ์แปลกๆ เกี่ยวกับความตาย
‪- พยากรณ์ความตายเหรอ ‪- ใช่มะ แปลกใจตรงไหน
‪แต่เหมือนมันจะมั่นใจมาก
‪ควรจะต้องบอกจอร์จ
‪จอร์จ
‪ขอโทษนะเรื่องเมื่อกี้
‪คุยกันหน่อยได้มั้ย
‪ล็อควู้ด เขาไปไหนน่ะ นี่ตีสองแล้วนะ
‪ต้องไปหาตัวเขา
‪เดี๋ยวนี้
‪(ความจริงรออยู่โลกหน้า)
‪เป็นที่เกิดเหตุเหรอ อะไรเนี่ย
‪คารีม
‪- มาทำผีอะไรที่นี่ ‪- ไม่ใช่ฝีมือผมนะ
‪ไม่ว่าเรื่องนั้นคืออะไร คนอื่นทำ
‪นายอยู่ในที่เกิดเหตุของฉัน ‪แล้วกระจกก็ถูกขโมยไป
‪อะไรนะ แต่มันเพิ่งออกจากหลุมแค่ไม่กี่ชั่วโมง
‪ได้ข่าวว่ากลุ่มนายเป็นคนขุดขึ้นมา ‪มีอะไรผิดปกติรึเปล่า
‪ไม่มี ทุกอย่างตามตำราเป๊ะ ‪คุณมีผู้ต้องสงสัยอยู่แล้วรึเปล่า
‪ยังไม่มี
‪แต่เขาตีหัวเด็กองครักษ์ราตรีอายุ 12 ปีจนสลบ
‪เพราะงั้นก็ต้องถูกลงโทษแน่
‪ทำไมถึงไม่ติดต่อเรา
‪นี่ไม่ใช่งานของพวกนายแล้ว
‪ให้ทีมอื่นจัดการ
‪คารีม เมื่อกี้เพิ่งฟังเรื่องตอนขุดค้นอยู่เลย
‪ล็อควู้ดมารึเปล่า ‪หรือเขาจะปล่อยให้นายรับหน้าคนเดียว
‪เราอยู่นี่
‪สวัสดี
‪- เป็นไงมั่ง แคท ‪- สวัสดีครับ สารวัตร
‪แอนโธนี ล็อควู้ดกับคดีที่ผิดพลาด
‪เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
‪ยินดีที่ได้เจออีกนะคิปส์ ‪กี่รอบแล้ว อาทิตย์นี้รอบที่สามแล้วมั้ย
‪- ฉันนับได้แค่สอง ‪- กระจกหายไปแล้ว
‪- นี่เรื่องใหญ่ ‪- ใช่แล้ว และเป็นคดีของเรา
‪ไม่ใช่แล้ว เราทำรายงานขั้นต้นเรียบร้อย
‪คำถามแรกคือ ทำไมจึงใช้โลงเหล็ก ‪ในช่วงร้อยปีก่อนเกิดปัญหา
‪ฐานข้อมูลของฟิตส์ยืนยันว่านั่นเป็นหม้อกลั่น
‪ใช้ในโรงกลั่นเหล้าช่วงปลายศตวรรษที่ 19
‪ยังยืนยันด้วยว่าเมื่อปี 1886 ‪มีความขัดแย้งเรื่องแรงงานอย่างรุนแรง
‪ที่โรงฮิลดรูว์สเอล เขตคิลเบิร์น
‪ส่งงานครับ
‪เราเชื่อว่าผู้ชายแต่งกายดีคนนี้ ‪เป็นเจ้าของโรงเหล้า
‪ถูกคนงานฆ่าและฝังในสิ่งแรกที่หาได้
‪- เจ้าของโรงเหล้าที่ถูกฆ่าโดยไม่ตั้งใจ ‪- ตายได้เลวร้ายมากครับ
‪ก็อธิบายได้ว่าทำไมวิญญาณไม่สงบ
‪กระจกนั้นเป็นของใช้ส่วนตัว ‪ซึ่งมีคุณค่าต่อใจพอที่จะกลายเป็นแหล่งต้นทาง
‪เว้นแต่ถ้าคารีมมีคำตอบที่ดีกว่านี้
‪ที่จริง ตอบได้นะ
‪- มีเหรอ ‪- ใช่
‪แน่ใจนะ
‪ฉันรู้เลยล่ะว่าชายคนนี้เป็นใคร
‪ขอให้ดีจริงเถอะ คารีม
‪บ๊อบบี้ คนเราจะแบกหม้อกลั่นที่เป็นเหล็ก ‪มาไกลถึงสามกิโลทำไม
‪ถ้าแค่อยากหาอะไรใส่ศพ
‪เขายอมแบกเพราะมันทำจากเหล็ก
‪ทำเพื่อป้องกันวิญญาณชั่วร้าย ‪ที่พยายามจะกลบฝังเอาไว้
‪แน่นอน นี่เราพูดถึงหนึ่งร้อยปี ‪ก่อนจะเริ่มเกิดปัญหา นั่นก็ประหลาด
‪แต่เราพบคำสลักบนกระจก นายก็เห็นใช่มั้ย
‪เรากำลังดูอยู่ ‪จ้างนักแปลภาษาอาราเมอิคมาแล้ว
‪เขาคงดีใจที่มีงานทำ แต่นี่เป็นภาษาฟีนีเชียน
‪ฮิตมากในวงการมูเตลูยุควิคตอเรียน
‪- แปลว่า "ความจริงรออยู่โลกหน้า" ‪- คำขวัญของโอเพ่นอาร์มสเฟลโลว์ชิป
‪และลัทธิรับผีอีกหกเจ้าในหลายสิบปีมานี้
‪แต่นี่เก่าที่สุดเท่าที่หาได้ ศพนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ
‪เรากำลังดูศพของเจ้าลัทธิมีเงินผู้มาก่อนกาล
‪โดนประหารและฝังอย่างลับๆ
‪กับกระจกที่น่าจะมีมูลค่าสูงลิ่วในตลาดมืด
‪ตกลงเราได้คดีนี้หรือยัง
‪ถ้าบอกชื่อได้ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
‪นายมีข้อมูลดร.เอ็ดมุนด์ บิกเกอร์สตาฟฟ์ ‪ในรายงานนั่นรึเปล่า บ๊อบบี้
‪ครอบครัวเขาเคยเป็นเจ้าของสุสานนี้
‪เอ็ดมุนด์ บิกเกอร์สตาฟฟ์เหรอ เขามันตัวตลก ‪เป็นไอ้วิปริตชื่อดังที่สุดในอังกฤษ
‪เว้นแต่ความจริงไม่ใช่งั้น
‪เว้นแต่ถ้านั่นเป็นการพยายามปิดข่าว ‪เหตุผลจริงที่เขาคอยด้อมๆ มองๆ ในสุสาน
‪ทำอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แต่การฝังในโลงเหล็ก ‪คำสลักในกระจก ต้องเกี่ยวกับผีแน่
‪นายพิสูจน์ไม่ได้
‪บ๊อบบี้ แค่สังหรณ์นะ ‪เรื่องนี้ฉันอ่านจากหนังสือ ถ้านายยังรู้หนังสือ
‪เศรษฐีสมัยวิคตอเรียนมักจะ ‪แอบทำสัญลักษณ์ไว้ในสมบัติ เผื่อโดนขโมย
‪ทีนี้ รบกวนเปิดสลักให้หน่อยสิ
‪ตราของบิกเกอร์สตาฟฟ์
‪ขอบคุณนะบ๊อบบี้ เป็นผู้ช่วยที่ยอดเยี่ยมมาก
‪คนที่อยู่ในโลงนี้คือเอ็ดมุนด์ บิกเกอร์สตาฟฟ์
‪หมอผู้มีประวัติน่าสงสัยจากสมัยวิคตอเรียน ‪ที่แอบเชื่อมโยงกับพวกลัทธิ
‪และกระจกซึ่งถูกขโมยไป ‪ที่มีมูลค่าสูงลิบต่อคนเหี้ยมๆ กลุ่มหนึ่ง
‪แหม เหมือนทีมที่เก่งสุดชนะแล้ว
‪- โอ๊ย ไม่ต้อง ‪- นี่เป็นคดีของเราเว้ย
‪- นายไม่รู้เรื่องอะไรเลย ‪- นายแหละเงียบไป คารีม
‪- นายนึกว่าเป็นเจ้าของโรงเหล้า ‪- เงียบ!
‪ฉันจะให้ทั้งสองทีมทำคดี ร่วมมือกัน
‪ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
‪ไม่เลยครับ สารวัตร
‪- ไม่ครับ สารวัตร ‪- ดี
‪หาวัตถุโบราณที่หายไปให้เจอ ‪หาด้วยว่าใครขโมยไปและเอาไปทำไม
‪ทุกคนต้องแบ่งปันข้อมูลกัน เป็นกองหนุนให้กัน
‪และทำงานนี้ให้จบก่อนที่จะมีใครเจ็บตัวอีก
‪เร็วเข้า!
‪- ไปกันเถอะ ‪- ขอโทษ ฉันผิดเอง
‪แปลว่าล็อควู้ดตัดสินใจเชื่อเธอสินะ
‪คงงั้น ฮื่อ แต่ฉันก็ไม่คิดว่านายจะเชื่อ
‪ดี ไปกินฮอตด็อกกันมั้ย
‪จอร์จ แคสเปอร์ คารีม ไอ้อัจฉริยะ
‪นั่นเป็นคำขอโทษรึเปล่า
‪ใช่ ฉันไม่ควรมองข้ามสมาธิแน่วแน่สุดคมของนาย
‪ถึงแม้ว่าหลายอย่างที่พูดไปจะยังถูกอยู่
‪กระจกนี้เป็นเบาะแสสู่การทำความเข้าใจปัญหา
‪ฉันสัมผัสได้ เราต้องชิงกลับมา
‪- เราไม่ได้จะร่วมมือกับฟิตส์จริงๆ ใช่มั้ย ‪- ล็อควู้ด
‪นั่นมันเรื่องอะไรวะ
‪นายขโมยงานเรา งานนี้เกินความสามารถนาย
‪นายรู้ว่ามันไม่ได้เกินไป คิปส์ ‪แต่เพราะงั้นนายเลยรับไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ
‪เราทำงานนี้ได้ดีกว่าใครทั้งนั้น
‪- นายมันหมดความสำคัญแล้ว ‪- ให้ตายสิ
‪ควิลล์ คิปส์ เป็นแค่ติ่งดัชนีเดินได้
‪น่าจะหาคนมาผ่าออก
‪ฉันไม่มีทางร่วมมือกับนายทำงานนี้หรอก
‪ก็หวังอยู่ว่านายจะพูดงั้น
‪มาทำให้เรื่องน่าสนใจขึ้นดีมะ
‪แข่งกันหากระจก
‪ผู้แพ้ต้องลงโฆษณาในเดอะไทมส์ ‪แสดงความยินดีกับผู้ชนะ
‪เต็มหน้าด้วยมะ
‪โตได้ละ โทนี่ เอาข้อตกลงแบบนี้
‪ผู้แพ้ต้องวางมือ ‪ไม่กลับมาทำงานในวงการนี้อีก
‪ลอนดอนจะปลอดภัยกว่านี้มาก ‪ถ้าไม่มีมือสมัครเล่นสามคนวิ่งเซ่อซ่าไปทั่ว
‪ตกลงรึเปล่า
‪เป็นอะไรไป โทนี่ กลัวจะแพ้หรือไง
‪ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
‪ขอให้สนุกกับงานสุดท้าย
‪เขาทำอะไรของเขา
‪ทำอะไรไม่สนหัวใครน่ะสิ
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม