Babür hançeri.
Hint, 16. yüzyıl. Genelde iki tane olur. Eşini bulursak Carver'ı öldüreni buluruz.
Hayır.
Şansınızı kullandınız. Dikkat çekiyorsunuz.
Bickerstaff'ın aynası, kemik aynası artık Fittes'in işi.
- Ciddi olamazsınız. - Ama batıracaklar.
- Yanlış ellere geçecek. - Sizin sorununuz değil.
Yani etrafa baksanıza.
Korumanız yok, amiriniz yok.
Benim de sizi korumak için vaktim veya kaynağım yok.
- Müfettiş, bizi sevmiyorsunuz… - Öyle demedim…
Metotlarımızı da. Sorun değil. Ama işe yarıyorlar.
Annabel Ward'un katilini bulduk. Kimse bilmese de siz biliyorsunuz.
Hadi, biz iyiyiz.
Size yalvarıyorum, aynayı bulmamız için bize bir şans verin.
Sizin fikriniz ne Carlyle?
Sesiniz çıkmıyor.
Bence işi bitirmeliyiz. Herkesten daha iyi durumdayız.
Karar bizim ve riskleri biliyoruz.
İzin vermelisiniz.
İyi.
Ama rica etmiyorum, söylüyorum,
akıllı davranın.
Burada gerçek suçlularla uğraşıyorsunuz. Yaşayan canlılarla.
Yani psişik tarafa bağlı kalın.
Kemik aynasını bulun ve gerisini PAKDE'ye bırakın.
Efendim, Kilburn'de önemli bir olay olmuş.
Bu, üçünüzü canlı son görüşüm olmasın.
- Doğru şeyi mi yapıyorum? - Uyardınız. Başka ne yapabilirsiniz?
Yeteneği olan onlar.
Evet. Zavallıcıklar.
AÇIKLANAMAYAN ÖLÜMLER
HAYALETLER ARAMIZDA DOLAŞIYOR
HAYALET DOKUNUŞU ÖLDÜRÜYOR
ÖLÜMLER
ZORUNLU GECE SOKAĞA ÇIKMA YASAĞI
EKONOMİK ŞOK
DEMİR, GÜMÜŞ, TUZ: EN İYİ SAVUNMAMIZ
TEKNOLOJİ HİSSELERİ
JONATHAN STROUD'UN ROMANLARINDAN UYARLANDI
GENÇLER HAYALETLERİ HİSSEDİYOR
ÖLÜMLER
50. YILDA 'PROBLEM'
Bickerstaff araştırmamı anlatayım.
Cama ne oldu?
Kuş çarptı.
Çok saygın bir uzman psikiyatristmiş. Yeni tekniklerin öncüsüymüş.
Hampstead'deki evinde gizli toplantılar yapıyormuş
ve Mary Dulac olmasa gizli kalırmış.
- Mary Dulac kim? - Kaybolan bir misafir.
Toplantıya katıldıktan sonra ortadan kaybolmuş.
Ama tuhaf olan şu.
10 yıl sonra birdenbire ortaya çıkmış
ama tamamen delirmiş.
- Kemik aynası yüzünden mi? - Çok mantıklı değil mi?
Herkes niye bunu istiyor? Ne yapabilir ki?
İnsanı delirtip öldürmesi dışında mı?
Bence tehlikeli bir kaynaktan fazlası.
Bence bu tamamen eşsiz bir şey.
Aferin.
Sonunda uyanıyorsunuz.
Lucy, ne oldu?
Konuşuyor.
"Uyanmak" da ne demek?
Çok uzun sürdü, değil mi?
Lucy, neler oluyor?
Onunla konuşuyor.
Biliyorsan neden yardım etmiyorsun?
Ben sadece bir yardımcıyım.
Cevapları efendim biliyor.
Efendin mi?
Demek istediğin buydu.
Bickerstaff'ı tanıyorsun.
İşini bitirmek için döneceğini biliyordum. Efendimin gücü gömülü kalamaz.
Kemik aynası ne? Ne işe yarıyor?
- Beni götürürsen gösteririm. - Nereye?
Efendimin evine.
Neden?
- Orada ne bulacağız? - Bilmeniz gereken her şeyi.
Ama karşılığında bir şey istiyorum.
O kafatasını çalarken özel bir şey olduğunu biliyordum.
Deneylerime başladıktan sonra harika bir şey yapması an meselesiydi.
- Aferin bana. - Evet, iyi ki varsın George.
- Tarih yazdığımızın farkında mısınız? - Kimseye söyleyemezsin.
Ama varlık değerin fırladı.
- Basın toplantısına ne dersin? - Çok komik.
- Sonunda bana inanmana sevindim. - Ben bir bilim insanıyım.
Kanıt olmadan hiçbir şeye inanmam.
Ne yapacağız? Özgür kalmak istemesiyle ilgili.
Kabul etmiş gibi yapalım.
Bizi Bickerstaff'ın evine götürsün, sonra karar veririz.
Lucy karar verecek. Bizim de kafatasının da baskısı olmayacak.
Bunu kontrol altına alabilirsen her şey değişir.
- Yapabilir misin? - Göreceğiz.
Keşke sekiz yaşındaki hâlim beni görebilseydi.
Şimdiye kadarki en iyi deney. Tip Üç'ü test ediyoruz.
Ve beni.
İyi olacaksın.
Arkandayız.
Hazır mıyız?
- Kafatası Bickerstaff'ı nereden tanıyor? - Yardımcısıymış. Ona efendi diyor.
Okültist bir doktorun suç ortağı. İyiye işaret.
- Hayır! - Durun.
- Burada dur. - Bekleyin.
- Ne var? - İçeri girme. Burada bekle.
- Lockwood ve Karim girsin. - Neden?
Çünkü benimle konuşamazlar ama sen konuşabilirsin.
Onlar gözden çıkarılabilir ama sen ölürsen sonsuza dek bu kavanozda kalırım.
- Lucy? - Bekleyin.
Artık kontrol bende.
Karim kemik aynasının gücünü hissetti.
Bırak istediğini alsın.
Lucy, bize ne dediğini söylemelisin. Bizi görmezden gelemezsin.
Burada bekleyin, ben gireceğim.
- Kesinlikle olmaz. - Lucy, tek başına giremezsin.
Yalnız değilim, değil mi? Bana güvenmelisiniz.
15 dakika içinde dönmezsek içeri girebilirsiniz.
"Karar senin" demiştin.
Yani kontrol bende.
Kararım da bu.
Aptal kız.
Ev.
Tam bir yuva.
Anlaşmamıza gelelim. Kapağı aç, beni çıkar.
Hayır.
Bir anlaşma yaptık. Çıkar beni!
Aradığımız şeyi bulmadık.
Ne aradığımızı söylemedin.
- Belgeleri! Sana yol göstereceğim. - Oradan da yapabilirsin.
Nereye bakacağımı söyle.
Efendin sırlarını nerede saklıyor?
Kapalı bir kapının ardında.
Ne hissediyorsun?
Puro
izleri.
İçiyorlar.
Erkekler.
Yemek odası.
Aç.
O ne?
Bu bir yemek masası değil.
Bu bir çeşit
ameliyat masası.
Bir şey
testereyle
kesiliyor gibi.
Kan damlıyor.
Psikiyatrist olduğunu sanıyordum.
Cerrah değil.
O bir dâhiydi.
İleri görüşlü biriydi.
Neyi alacaksak alıp buradan gidelim.
Beni çıkar, göstereyim.
Gösterirsen çıkarırım.
Bana canlı ihtiyacın var, hatırladın mı? Hemen konuşmaya başla.
Daha yakından bak.
Üç oluk kan için. Diğeri de…
Anahtar.
Birkaç saat önce "Bu başımıza gelen en iyi şey" diyordum.
- En kötüsü de olabilir. - Katılıyorum.
"Bize 15 dakika ver, dönmezsek…" dedi.
Bir ekip olmuşlar gibi konuşuyor.
O teknik olarak bana ait.
Teknik olarak senin değildi.
Ne kadar oldu?
10 dakika.
Bak, burada kontrol onda değil.
O şey kim bilir ona neler söylüyor.
Annabel Ward'u unuttun mu?
Şöyle söyleyeyim.
Onu perili bir eve tek başına gönderdik.
Haklısın. Bu delilik.
O ne?
Hayır, hayır.
Hayır.
- Ne tarafa gittiğini nereden bileceğiz? - Bilemeyiz.
- O neydi? - Bir şey seni hissediyor.
Fazla zaman yok. Masayı ara.
Hadi.
- Bu belgelerde ne var? - Orada değil. Aramaya devam et!
Siktir.
İşte bu. Çantana koy.
Çabuk Lucy, geliyorlar!
- Lucy! - Gidelim!
Çok geç.
- Niye öyle ses çıkarıyorlar? - Son nefesleri.
Bir dakika.
Bunlar onun hastaları.
Onları öldürdü.
Lucy!
Neredesin?
Lucy, cevap ver!
Beni çıkarma zamanı geldi Lucy.
George!
O sana yardım edemez. Ama ben edebilirim. Beni serbest bırak!
Lockwood! Lütfen!
Lockwood! George!
Lockwood, lütfen!
Lucy!
Bırak beni!
George, bu bir kapı!
Zorlama. Bir tür tetikleyici olmalı.
Lucy, buradayız. Geliyoruz.
Aptal. Bizi mahvettin!
Biliyordun!
Lockwood! Lockwood, sanırım buldum!
- George! - Sen onu dene.
- Lucy, geliyoruz! - Dayan!
- Ne oldu orada? - O bir canavarmış.
Bana bak.
Sorun yok. Seni çıkardık.
Artık güvendesin. Bizimlesin.
Bu yalnız yaptığın son iş.
Kafatasının ne dediği umurumda değil. Senin ekibin biziz, o değil.
Bir şey buldun mu?
Evet.
İnanılmazsın.
- Bickerstaff'ın belgelerine bakayım mı? - Olur.
İyi misin? Bir şey lazım mı?
İyiyim. Sadece…
Ondan biraz uzaklaşmalıyım. Ona güvenemeyiz.
- Günaydın Locky. - Eski anahtarın duruyor mu?
Anahtarları asla atmam. Her biri bir yerde bir şeyi açıyor.
Her zaman gelip ayaklarını uzatabilirsin, biliyorsun.
Çok naziksin. Bu arada yaptığın değişikliklere bayıldım.
- Hiçbir şeye dokunmadım. - Aynen.
En azından birkaç şeyi değiştirirsin demiştim.
O odaya başka bir kullanım amacı buldun mu?
Hayır.
Sonsuza dek kaçamazsın Locky.
Biliyorum.
Sana müdahale etmeye gelmedim. Carver'ın, mesajını aldığını duydum.
Sırtında bıçakla kapıdan içeri girdi.
- Sence Winkman mı yaptı? - Hiç şaşırmam.
Saklanmak istersen Eel Pie Adası'nda güzel bir yüzen ev var.
Cazip bir teklif. Hâlâ o aynayı bulmaya çalışıyoruz.
Winkman satmaya çalıştı mı?
Yüzen ev eve çok yakınsa Camber Sands'te bir karavan nasıl?
Çalıştı, değil mi?
Gece yarısı seni öldürmek isteyen haydutlar ve evli manyaklarla dolu
bir depoya ne dersin?
- Daha senin tarzın, değil mi? - Bu gece mi?
- Özel açık artırma, değerli bir kaynak. - İşte bu.
Fothergill İskelesi. Nehirde. Benim bölgem.
Oraya gitmen delilik olur.
- Yardımım olmadan yapamazsın. - Flo, seni öpebilirim.
Sadece ölme.
Bu bana yeter.
Öpücüklerini o malum kişiye sakla.
- Kime? - Onun yanında farklı davranıyorsun.
İş arkadaşım.
Lockwood? Pardon.
Bu, arkadaşım Flo Bones. Flo, bu George. Araştırma başkanı.
Ve baş aşçı. Locky repertuvarını geliştirmediyse tabii.
- Shirini morabaii'ı sevdin mi? - Çok lezzetli.
O zaman noon khamei'm için gelmelisin. Asıl spesiyalitem o.
- Bunu nerede saklıyordun Locky? - Ben de aynı şeyi soracaktım Locky.
Gitmem lazım.
Akşam 23.30'da görüşürüz. Salter'ın İskelesi. Geç kalma.
- 23.30'da ne olacak? - Anlatırım.
Önce benim anlatacaklarım var. Çok önemli bir şey.
Bunlar, kaynaklarına bağlı olan ruhların eski tasvirleri.
Bickerstaff bunları bulunca teoriyi test etmeye karar vermiş olmalı.
Bu yüzden bodrumu korku filmi gibiydi.
Kaynak yaratmak için hastalarını mı öldürüyordu?
Hayır, onun bir kesinliği yok.
Birini öldürdüğünde bedeni direkt kaynak olmuyor.
Tabii bunu garantiye almadıysa.
Yani hastalar hayattayken onlardan parça alıyordu.
Öyle bir travma yaşattı ki
hayaletleri sonsuza dek kemiklerine bağlı kaldı.
Bakın.
Yedi hayalet.
Carver'ın dediği gibi.
Dostlarım, işte kemik aynasının tarifi.
Sence kafatası bunların hangi dilde olduğunu bilir mi?
Şu anda pek konuşmuyoruz.
Joplin bilir.
- Onu bu işe dâhil edemeyiz. - Ona güvenebiliriz.
Dün arşivlerde yakınlaştık, yemek yedik.
- Joplin'le mi? - Evinde dünden kalanları yedik.
Çok hoştu. Bir şey daha var. Mary Dulac bir kitap yazmış.
Deli kadın mı? Saçma sapan bir şeydir.
Hayır, itiraflarını yazmış, bu işin anahtarı olabilir.
Ama çok az baskısı var.
Bulabildiğim tek kopya Fittes'teki Siyah Kütüphane'de.
Şu anda Siyah Kütüphane'yi bırak, Fittes binasına bile giremiyoruz.
Ondan pek emin değilim. Bugün postayla bu geldi.
"Anthony Lockwood and Co.,
Fittes Ajansı sizi 50. yıl balosuna davet ediyor."
Hem de bu gece. Tamam.
Güzel. Hayır, harika. Oyuna geri döndük demektir.
Peki. Plan şu. Bu belgeleri tercüme ettir. Kemik aynasının nasıl yapıldığını öğren.
Partiye gidip Mary Dulac'ın kitabını bulacağız
ve o şeyin ona ne yaptığını öğreneceğiz.
Sonra da gidip alacağız.
- Bunu nasıl yapacağız? - Flo bir yolunu buldu.
Alışveriş zamanı.
"Resmî elbise."
Yardım edeyim mi?
- Beni takip mi ediyorsun? - Hayır, pardon. Niyetim…
Ben…
Sokağın karşısında seni gördüm ve…
Saunders'la konuştum. Geçen gece ne yaptığını söyledi.
- Müthiş attığını duydum. - Evet, kız gibi atıyorum.
Lockwood & Co. senden önce bir hiçti. Kimse onları ciddiye almıyordu.
Birdenbire her şey değişti. Nedeni belli.
- Harika bir ekibiz. - Öyle mi?
Burada harcanıyorsun. Fittes çalışmak için harika bir yer.
- Beni reddettiler… - Hata yapmışlar.
Muhtemelen dünyanın en kötü insanı olduğumu söylemiştir.
Ama gerçeği öğrenmek istiyorsan
benimle partiye gelir misin?
Yapamam. Onlarla gideceğim…
- Lockwood. - Ve George'la.
Elbette.
Parti daveti biraz abartı oldu, değil mi?
Kahveye ne dersin?
Bak, eve gitmeliyim.
- Tabii. Görüşürüz. - Evet.
Sen de bir düşün, olur mu?
Hepsini.
Tamam.
Pardon.
Artık güvenli. Pamela'nın…
Şimdi Pamela mı oldu?
Merhaba.
Taşıyabildiğim kadar kitapla kung pao usulü tavuk getirdim
ve kimseye söylemedim.
Gel.
Gelebilir miyim?
Evet.
Her şeyi aldın mı?
- Evet, sanırım. - Güzel. Her şey yolunda mı?
Kafatasıyla yani.
Sorun yok. Sadece biraz kafama takılıyor.
Eski dostun mu?
En iyi dostum. Bu onun fikriydi.
Londra'ya gelip partilere gitmek. Hareketli bir hayat.
Ben buradayım ama o yok.
Ondan çalmışım gibi hissediyorum.
Aptalca.
- Öldü mü? - Hayalet tutulması.
Hiç söylemedin.
Hiç sormadın.
Üzgünüm.
Sormadığım için.
Ve arkadaşın için.
Ama eminim senin eğlenmeni isterdi.
Hayatı ikiniz adına da yaşa.
Evet.
Bunu sevebilirsin.
Çok yakın olduğum…
…birine aitti.
Ama ya kaybedersem?
Değerli kolyeler konusunda iyi bir sicilin var.
Teşekkürler.
Başka bir şey yok mu?
İyi misin?
Evet, gerçekten iyiyim.
Harika, o zaman
taksiye bakayım.
Evet.
- George, hazırlanmamışsın. - Yapılacak çok şey var. Bensiz gidin.
Bilmen gerekenler bunlar.
- İstersen git. Ben devam ederim. - Hayır, istemiyorum.
Partileri sevmem. Bu çok daha eğlenceli.
Yine de sana ihtiyacımız olacak. Sonrası için, unutma.
Unutmam, merak etme.
- Eşyaları getirecek misin? - Evet, siz…
Gidin, devam etmeliyiz.
Ne eşyasından bahsediyordu?
Kimseye söyleme ama biz
kemik aynasını alacağız.
Vay canına.
George nerede?
Çalışıyor. Sonra bize katılacak.
İkimiz mi gideceğiz?
Olur mu?
Önce biraz kaynaşıp partiye gelmişiz gibi davranmalıyız.
Harika. En sevdiğim iki şey. Sosyetik insanlar ve havadan sudan sohbet.
Tanrım! Bunlar kaynak mı?
Meşhur kaynak sütunları.
Sevmedin mi?
Penelope, tehlike ya da zevkin
ailesinin ünlü mirasını sergilemesine engel olmasına hiç izin vermez.
İti an çomağı hazırla.
Tanrım. Sanırım beni gördü.
Ne yapıyorsun?
Normal bir insan. Senden ya da benden daha özel değil.
- Çatı katında kalıyorum. - Benden daha özel değil.
- Yaban turpu mu? - Neden sos kullanmıyorlar?
Çünkü bu medeniyet.
Dolanıp insanlarla tanışmak ister misin?
Kolumu kesmeyi yeğlerim.
Sen git, ben de tuvalete gideceğim.
Bu Long Hugh Henratty, eşkıya.
Penelope! Bayan Fittes. Ben…
O kadar uzun görünmüyor.
Vahşi köpekler bacaklarını yedi.
Tom Rotwell 1971'de onu mezardan çıkardı,
annem de demir küreğini sallayarak hayaleti uzak tuttu.
İyi ki tenisçiydi yoksa hiç dayanamazdı.
Bu arada Penelope diyebilirsin.
- İş teklifi de hâlâ geçerli. - Kipps sizinle mi konuştu?
Siz Kipps'le konuştunuz.
Combe Carey'den beri özel olduğunu biliyorum.
- Seni biraz araştırdım. - Hâlâ işe almak istiyor musunuz?
Dostlarına olanlar senin suçun değildi. Bu işverenin sorumluluğuydu, senin değil.
Bay Jacobs bir daha hiçbir ajansın başına geçemeyecek.
Sektörümüzde onun gibi adamlara yer olmamalı.
Teşekkürler.
Ben…
Hep ailenin dışlanan üyesiydim.
Bunlara alışmam çok zaman aldı.
Nasıl yaptığınızı bilmiyorum. Herkes size bakıyor.
Bana bakmıyorlar.
Yani bana değil.
Harika Penelope Fittes'e bakıyorlar.
Olmamı istedikleri kişiye.
Onların da suçu yok, yaşamak için korkutucu bir zaman.
İnsanların umuda, güvene ihtiyacı var.
Sana yardım etmek isterim Lucy.
İçeride olmanın yararları var.
Çok naziksiniz. Bunu hayal bile edemem ama…
Bay Lockwood'un yanında güvende hissediyorsun.
- Biz bir ekibiz. - O hissi bilirim.
Bir kere hissetmiştim.
Konuşmak istersen iyi bir dinleyiciyim.
Bakıyorum da kaynaşmışsın.
Ne istedi?
- Ne dedi? - Havadan sudan konuştuk.
Hadi. Yapacak bir işimiz var.
- Sana iş mi teklif etti? - Nereden bildin?
Onun yerinde olsam ben de ederdim. Senin yerinde olsam havada kapardım.
- Neden? - Bununla yarışamam.
Bunu istemedim ki.
Ne oluyor o zaman?
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Bugün evin önünde Kipps'le konuştuğunu gördüm.
Evet.
Ne oluyor?
O da iş teklif etti.
- Ve kahve içmeye davet etti. - Kahve mi?
Normal insanların yaptığı gibi takılalım dedi.
Randevu gibi mi?
Buna inanmak çok mu zor?
Reddettim.
Böyle bir yerde çalışamam. Çok fazla beton var, yanmış ekmek yok.
Portland Row benim evim.
Sen ve George da.
Bir yere gitmiyorum. Hadi gel.
Kod 1888.
İyi iş George.
Başlamak için bir yer seç.
Ben de dizine bakayım.
O arp…
Buldum. C/452.
Kitap sırtlarındaki sayılara bak.
452…
Buldum.
Bakalım ne itiraf etmiş.
Burası daha sessiz olur.
Ne diyorlar?
Bazı üyeler huzursuzlar.
İşlerine yeterince yardım etmediğini düşünüyorlar.
Aynen. Bu onların işi.
Mücadeleye hazır olmamaları benim sorunum değil, bakıcıları değilim.
Evet. Ama sen onların ilham kaynağısın.
Bunu unutmasalar iyi olur.
Ama sana vereceğim bir şey var. Şikâyetlerini bastır.
Onarıldı ve test edildi.
Yine çalışıyor. İyi niyet göstergesi olduğunu söylersin.
İlham kaynaklarından.
- Ne şanslılar. - Takdir edildiğim yere geri dönüyorum.
İçki ikram ederdim
ama daha heyecan verici bir yerde olmalısın.
Birkaç dakika beklerim. Dedikoduya mahal vermeyelim.
Tamam.
Gitmeliyiz.
Şimdi.
Acelen mi var?
Sakin ol. Kılıcımın kaymasını istemezsin.
Çok keskin.
Çok hoşmuş. Gerçek altın mı?
Sen kimsin?
- Partiye geldim ama kayboldum. - Haritanı kullanmadın mı?
- Onu hiç görmedim. - Bunu veren kişi burada çalışmış.
Ajan mısın?
Bir çeşit alaşım olmalı.
Altın kaplama mı?
- Biraz pejmürde. - Hey!
Tuvaleti buldum.
Güvenlik. Siyah Kütüphane'ye izinsiz girilmiş.
Tanrım, öğrenmişler. Tüm çıkışları kapatıyorlar.
Dört kişi daha var. Bir planın yok, değil mi?
Yoktu ama artık var. Sanırım.
Tuz fıskiyeleri devreye girdi.
Lütfen sakin ve dikkatli bir şekilde en yakın çıkışa gidin.
Tuz fıskiyeleri devreye girdi.
Lütfen sakin ve dikkatli bir şekilde en yakın çıkışa gidin.
Bu parti öldü. Gidelim mi?
Kesinlikle.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı